Humor z akt sądowych

[madohora]

Chłop przyszedł do adwokata i opo wiedział mu pewną sprawę. — Doskonale! — oświadczył adwo kat — Oddaj mi pan to, a wygramy napewne. — Wygramy? — Nie ulega wątpliwości! — A więc dam pokój, — zadecydował chłop — gdyż to com mówił, dotyczy mego przeciwnika.

[madohora]

Hans zatrudnia się w nowej firmie. – Jak długo był pan w poprzednim miejscu pracy? – pyta personalny. – Dwanaście lat – odpowiada Hans. – A dlaczego pan stamtąd odszedł? – Zostałem ułaskawiony.

[madohora]

W więzieniu: — Z jakiegoż to po- yodu przymknęli cię? — Jechałem za prędko autem. A ty kądźeś się tu wziął? — Jechałem autem zbyt powoli. — Ależ to nie jest rzecz karygodna! — O tak! Auto zostało skradzione.

[madohora]

Czy świadek wie, kto dokonał zabójstwa?
– Nie, wysoki sądzie.
– Czy świadek zdaje sobie sprawę, jaka jest kara za kłamstwo pod przysięgą?
– Znacząco mniejsza niż za morderstwo, wysoki sądzie

[madohora]

W sądzie rozpatrywana jest sprawa wypadku samochodowego. Zeznaje świadek – żona oskarżonego:
– Ja, wysoki sądzie, prowadziłam samochód. Mąż siedział za kierownicą.

[madohora]

Osiemdziesięciolatka skazano na 25 lat więzienia. Ten stwierdza:
– Wysoki sądzie, dziękuję za zaufanie pokładane w moim stanie zdrowia i postaram się nie zawieść

[madohora]

– Cześć, kochanie! Jestem w sklepie. Coś wziąć?
– Masz maskę?
– Mam.
– To zabieraj pieniądze z kasy!

[madohora]

Dziennikarka pyta więźnia:
– Czy gdy odsiedzi pan swój wyrok, będzie pan szczęśliwy?
– Nie wiem, proszę pani. Jestem skazany na dożywocie

[madohora]

Sprawa rozwodowa. Żona:
– Wysoki sądzie, ja naprawdę dbałam o nasze gniazdko!
Mąż:
– To prawda. Tak bardzo dbałaś, że chętnie ciągnęły do niego różne ptaki

[madohora]

– Oskarżona, mieszkała pani z mał-żonkiem prawie od 50 lat! A potem go zabiła. Dlaczego?
– Cóż, Wysoki Sądzie, jakoś tak odkła-dałam, odkładałam.

[madohora]

Dwaj bawarscy policjanci, Heinz i Kunz, znaleźli przed budynkiem gimna-zjum zwłoki. – Czy ty wiesz, jak się pisze „gimna-zjum”? – pyta Heinz. Kunz długo się zastanawia, wreszcie mówi: – Lepiej zaciągnijmy tego trupa przed pocztę.

[madohora]

Chcąc wystawić na próbę kasjera, włożyłem do kasy trzy tysiące dolarów. — I udało się? — Wyśmienicie! — Musiałeś pan jednak przedsięwziąć środki ostrożności, jak sądzę? — Oczywiście. Dolary były fałszywe.

[madohora]

W więzieniu: — Z jakiegoż to po- yodu przymknęli cię? — Jechałem za prędko autem. A ty kądźeś się tu wziął? — Jechałem autem zbyt powoli. — Ależ to nie jest rzecz karygodna! — O tak! Auto zostało skradzione.

[madohora]

Uproszczone postępowanie: — Po syłam panu zamówiony towar, oraz fakturę. Należytość płatna per cassa natychmiast. Jednocześnie oddaj ę spra wę adwokatowi, celem poczynienia kro ków sądowych.

[madohora]

Ojczulku! Dlaczego banki mają kraty w oknach?
— Aby dyrektorowie zwolna do nich przywykli.

[madohora]

Czy jest pan kasjer?
— Niema go.
— A kiedy wróci?
— To zależy od ławy przysięgłych

[madohora]

Sędzia ogłaszając wyrok, brzmiący: pięć lat więzienia, zapytał sędzia obwinionego, czy ma coś jeszcze do powiedzenia.Nic! — odparł — Dziwi mnie tyl ko, że pan sędzia tak rozrzutnie dysponuje czasem bliźnich swoich.

[madohora]

Przed sądem zeznaje świadek Żyd.
Sędzia wypytuje o personalia:
– Czym się świadek zajmuje?
– Ja się kręcę, proszę pana sędziego
– odpowiada Żyd.
– I z tego świadek żyje?
– Tak, proszę pana sędziego.
– Bardzo świadka przepraszam – mówi
zdenerwowany sędzia – może mi świadek
powie: a jeśli ja się będę kręcił, to czy ja
też z tego będę żył?
– Nie, panie sędzio, ale jak ja się będę
kręcił koło pana sędziego, to i pan będzie
żył, i ja też...

[madohora]

Oskarżony! Cóż to za bezczelność! O samej północy włamałeś się do miesz kania tego oto człowieka i ograbiłeś go doszczętnie!
— Panie sędzio! Kiedym stanął przed panem przed rokiem, zarzuciłeś mi pan, żem śmiał w biały dzień napaść kogoś tam na ulicy. Kiedyż więc u djaska mam pracować?

[madohora]

A. więc pięć lat więzienia! Oskarżony, czy masz pan coś dodać jeszcze? — O nie! Dość mi tego, aż nadto!

[madohora]

Żebrak prosi gospodynię o jałmużnę.
— Czy lubicie wódkę? — pyta dama.
— Hm... — mruknął pod nosem — nie wiadomo czy jest to zaproszenie, czy przesłuchanie sądowe.

[madohora]

Oskarżony! Czy masz pan coś na swe ispra wiedliwienie ? — Tak, Proszę, niech pan prezydent ■aczy uwzględnić młody wiek mego obrońcy

[madohora]

Pewna dama zwiedza więzienie. — Czy będziesz pan szczęśliwy, gdy upłynie czas kary? — pyta jednego z więźniów. — Nie wiem, proszę pani, jestem do żywotnio skazany.

[madohora]

E?ogaty jegomość złożył słynnemu adwokatowi plik aktów dla przepro wadzenia procesu, załączając do nich dwadzieścia banknotów po 1000 fran ków. Adwokat zażądał tygodnia czasu dla przestudjowania aktów. Nazajutrz wrócił klijent, oświadczając, że od pro cesu odstępuje, gdyż zawarł z prze ciwnikiem korzystną ugodę. Adwokat wziął bez słowa akta i oddał je klijen- * towi. — Panie mecenasie.. . —powiedział tenże, przejrzawszy papiery — tam była pewna kwota. .. wszakże pan znalazł pieniądze. . . nieprawdaż? — O tak! — odparł adwokat —Tc zupełnie wystarczy. Moje uszanowanie.

[madohora]

Policyjny patrol na interwencji łączy się z komisariatem:
- Przyślijcie ekipę z kryminalnego, mamy zabójstwo...
- Szczegóły?
- Ofiara to mężczyzna, lat 30, matka kilkanaście razy dźgnęła go kuchennym nożem za to, że wszedł na mokrą, świeżo umytą podłogę.
- Aresztowaliście ją?
- Nie, podłoga jeszcze mokra.