Humor z akt sądowych

[madohora]

Sędzia na rozprawie rozwodowej:
- Postanowiłem przyznać pańskiej żonie 2 tys. zł miesięcznie.
- Świetnie, Wysoki Sądzie - odpowiada mąż. - Ja też od czasu do czasu dorzucę jej parę złotych od siebie.

[madohora]

Są dwa rodzaje ludzi: winni i niepodsłuchani.

[madohora]

-Musi pan udowodnić swoje alibi. Czy ktoś pana widział w chwili gdy dokonano włamania?
- Na szczęście nikt!

[madohora]

Sędzia: - Jak pan tak mówi, to mam wrażenie że pan nie mówi prawdy
Świadek:- Panie sędzio jak ja tak mówię, to mówię prawdę a nawet więcej niż prawdę!

[madohora]

Sędzia: - Kto pierwszy wywołał awanturę?
Oskarżony: - Maciejak. On chce zawsze zaprowadzić spokój!

[madohora]

Złodzieje ograbili mieszkanie nowobogackich. Policjant rozmawia z panem domu:
- Czy zorientowaliście się co zginęło?
- Tak telewizor, video, wieża i lustro żony
- A gdzie wy wtedy byliście
- W kuchni
- Jak to w kuchni? I nic nie słyszeliście?
- Jedliśmy zupę...

[madohora]

Moda z 1934 roku (kawał też)
- Przecież my się nie możemy pokazać w żadnym towarzystwie. Do tej pory nie popełniłeś żadnej malwersacji

[madohora]

- A więc skradł pan ten puchar? Tak?
- Tak! Zawsze marzyłem by go dostać!

[madohora]

- Ależ to jest mój wóz. co mi go skradziono,.
- Ny, daj pan dobrodziej spokój! To nie jest prawda... Zresztą. jak pan jemu może poznać. Kiedy ja jego przemalował na zielono?

[madohora]

BEZ KOMENTARZA

[madohora]

Policjant: - Czy to pan nas wzywał do włamania?
- Tak, ale zaszła kolosalna pomyłka! To nie było włamanie. To żona wybierała się do teatru!

[madohora]

Przed sądem jako świadek zeznaje młoda, zdenerwowana kobieta:
- Panie sędzio, to było tak straszne a ja byłam tak zdenerwowana że nie mogłam przyjść do siebie
Sędzia: - A więc do kogo pani poszła?!

[madohora]

Dowcip z 1934 roku być może niebawem będzie znów aktualny

- Co widzę? Ty na wolności? A miałeś być w więzieniu!
- Wylali mnie, bo potrzebowali celi dla ministra

[madohora]

Nasza benzyna jest bezcenna. Wszyscy przemytnicy alkoholu używali jej do swoich samochodów

[madohora]

[madohora]

- Skąd do diabła przyszło wam do głowy żeby tę kobietę oskalpować?
- A bo to była platynowa blondynka!

[madohora]

[madohora]

Doktorowi, któremu śmierć zabrała jednego pacjenta, przysłano pudełko z tabakierką, na której był napis:
„Wdzięczni spadkobiercy”.

[madohora]

Sędzia: - Dostał pan ten zegarek do naprawy i sprzedał go pan za 10 złotych
Oskarżony: - Ależ panie sędzio musiałem go najpierw naprawić. Inaczej nikt by go nie kupił za 10 złotych

[madohora]

- A wie pan, że zawsze miałem szczęście do zwierząt
- Tak. Zwłaszcza do psów policyjnych

[madohora]

Policjant dzwoni do komendy: – Przyślij tu kryminalnych, jest ofiara. – Szczegóły? – Mężczyzna, lat około 30, dostał kilkanaście ciosów nożem. – Jest sprawca? – To matka, dźgnęła go kuchennym nożem, bo wszedł na świeżo umytą podłogę. – Aresztowaliście ją? – Skąd! Podłoga jeszcze mokra…

[madohora]

– A co tam słychać u pani syna? Podobno też wyjechał? – Tak, siedzi w Anglii. Otworzył sklep jubilerski. – Zdolny chłopak! Jak mu się to udało? – Zwyczajnie, łomem. Dlatego teraz siedzi.

[madohora]

– Ale mam pecha – mówi włamywacz do włamywacza. – Wczoraj włamałem się do domu prawnika, a on wcześniej wrócił do domu. – O rany! I co zrobił?! – Kazał mi spadać, ale najgorsze, że przedtem musiałem mu zapłacić 500 zł za ekspresową poradę prawną!

[madohora]

Na komisariat wpada facet: – Chcę do aresztu! Rzuciłem w żonę siekierą! – Nie żyje? – No nie trafiłem, zaraz tu będzie!!!

[madohora]

Szef firmy dyktuje sekretarce list do dłużnika: – „Złodzieju i łajdaku! Jeśli pan natychmiast nie zapłaci z odsetkami za podstępnie wyłudzone towary, zgłaszam sprawę na policję i do prokuratury”. – Szefie – mówi sekretarka – ten list przyjdzie akurat na święta. Może jakoś inaczej… – Słusznie. Proszę dopisać pod spodem: „Wesołych Świąt”.

[madohora]

– Mój klient nie zamordował Kowalskiego – zapewnia podczas rozprawy mecenas. – Proszę patrzeć na drzwi, a w ciągu minuty ten Kowalski tu wejdzie. Sąd patrzy, patrzy i nic. – To, że wysoki sąd patrzył na te drzwi z wielkim oczekiwaniem dowodzi, że ma sąd wątpliwości co do winy mojego klienta! Wygraliśmy! – Niezupełnie. Ja patrzyłem – mówi sędzia – ale pana klient – wcale!