karoljackiewicz
17.04.10, 13:37
Witajcie!
Postaram się być obojętny na odczucia polityczne przeciętnego
obywatela naszego państwa i nie ograniczać się do polityki partyjnej
i wysnuwanej przez nią emocji.
Bardzo trudne jest do określenia przez nas polaków czy smutek
spowodowany stratą naszej sporej części elity kraju, jest właściwy i
prawdziwy. Myślę, że nikt z nas, nie jest w stanie określić, czy jego
żałoba jest szczera, czy też wykreowana przez media.
Łzy cisną się na oczy, ale czy to prawdziwe łzy? Czy płaczemy
dlatego, że widzimy tylu żałobników na całym świecie? Możliwe, że nie
zauważamy tego co czujemy, bo patrzymy na uczucia innych, które
często są sztuczne i na pokaz. Na te pytania, każdy z nas sobie
odpowiada, jak?
Jedni wychodzą z założenia, że tak naprawdę ta tragedia ich nie
dotknęła, a wszystko co się dzieje to tylko "show" wykreowane przez
media i ludzi pochłoniętych tym "show". Oni uważają, że za całym tym
zgiełkiem kryje się głęboka intryga i podstęp skierowany przeciwko
naszemu narodowi, partyjny lub nawet wykreowany przez inne państwo,
co jest prawdziwym nietaktem.
Kolejną grupą ludzi są Ci którzy pogrążyli się w głębokim smutku. Ich
żałoba jest albo szczera albo na pokaz. Jest bardzo szanowana albo
wyśmiewana, w zależności od tego kto ją opiniuje, ponieważ może
zostać zinterpretowana jako sztuczna lub prawdziwa. Są to ludzie
którzy przez emocje nie są zdolni do właściwej oceny sytuacji.
Trzecia grupa to Ci którzy są obojętni. Włączą sobie program
informacyjny. Uronią łzę i wrócą do normalnego życia. Nie interesuje
ich los Polski i cała zaistniała sytuacja. Odczuwają smutek ale nie
traktują go na poważnie. Wychodzą z założenia, że to co miało się
stać to się stało, a życie toczy się dalej. Emocjonalne zombi.
Każda z tych postaw jest przykra. Każdy z nas może się w jakiejś
odnaleźć, przynajmniej po części. Nie ma dobrego stanowiska.
Najlepiej nic nie mówić tylko myśleć dla siebie i nikomu się nie
zwierzać. Cisza nas uratuje, ukoi nasz naród. Po co nam rozprawy i
odmienne poglądy, wszyscy cierpimy na swój sposób, przez tą tragedię
lub, niestety, przez zdanie rodaków. Powinniśmy się nie odzywać, a
żałobę, lub jej brak, przeżywać sami.
Prawdziwą odmienną sytuacją jest stosunek świata do naszego smutku.
Oni są najwyżej naszymi "kolegami" jeśli chodzi o tą tragedię. Wielu
ludzi się zastanawia czemu przeżywają tą tragedię. Znajdziemy wśród
nich trzy odpowiedzi, bo tak wypada, bo jesteśmy w żałobie, bo mamy w
tym własny interes.
Moim zdaniem najlepszą odpowiedzią jest, że państwa które pogrążone
są w żałobie razem z nami, pokazują po części swoje prawdziwe uczucia
i powinniśmy im być za to bardzo wdzięczni. Jeśli choć jeden Niemiec
czy Rosjanin zapłacze za nami Polakami to powinien być ceniony
bardziej niż jego tysiąc rodaków którzy okażą się obojętni, a jeśli
takich znajdzie się więcej to powinni wszyscy być naszymi
przyjaciółmi.
Jeśli niektórzy uważają, że żałoba innych państw jest po to żeby
zaskarbić sobie uczucia Polaków i wykorzystać to przeciwko nim, to są
w błędzie. W jaki sposób niby może nam zaszkodzić nam, że nasz
konkurent płacze razem z nami za naszą stratą? Czy naprawdę zmieni
się nasza polityka gospodarcza względem tych państw? Nie. Po prostu
będziemy na Nich lepiej patrzyć, a człowiek na człowieka patrzy
niczym w lustro, uśmiech odpowie uśmiechem, a łzy łzami. Świat jest z
nami i musimy to docenić mimo, że mamy różne zdania na temat tej
katastrofy.