maniekxxx
20.07.03, 17:34
Niepewny pokój ze Stanami Zjednoczonymi
4 grudnia 1917 r. Wilson w kongresie amerykańskim zadeklarował wypowiedzenie
wojny monarchii austro-węgierskiej wobec bezmyślnej deklaracji księcia
Czernina, rzecznika Austrii, o nierozwiązalności jej związku z Niemcami. Trzy
miesiące wcześniej Francuzi, którzy prowadzili nieudaną ofensywę w 1917 roku
otrzymali zapewnienie, że Stany Zjednoczone przystąpią do wojny. Petain
powiedział: "Poczekam na Amerykanów i ich czołgi aby z moimi ludźmi
zaprowadzić porządek moralny." Było znane od dawna tajnym kręgom w USA, to co
oficjalnie ogłoszono w kongresie. Dowodzi to, że dostarczanie funduszy przez
wysoką finansjerę uzależniono od dopasowania wojny do planów "Establishmentu"
i stosowano swoją strategię finansową. Aby uniknąć reperkusji ekonomicznych w
związku ze spekulacją, administracja Wilsona utworzyła bank "Competition
National Association". Zwrócono się o współpracę do Banku Kuhn-Loeb, którego
dyrektorem był P. Warburg (1868 - 1932), gwiazda z Wall Street, spadkobierca
dynastii założonej w Hamburgu w 1798 r. Warburg był żonaty z Niną Loeb, a
jego brat Feliks ożenił się z córką Jakuba Schiffa i wszedł do żydowskiej
grupy w Nowym Jorku. Córka Warburga wyszła za mąż za W. Rothschilda.
Poinformowany przez swego brata Maksa mieszkającego w Niemczech i przez
Mendel House o przygotowaniach do wojny w Europie powiedział: "Stworzyłem ten
bank w przewidywaniu konfliktu światowego." Oznacza to, że kiedy inni
dostarczali broni, Warburg koncentrujący kapitał, dostarcza funduszy aby
Stany Zjednoczone przystępując do wojny zmieniły strategię na jego korzyść,
to znaczy plutokracji. Na zebraniu na Jekyll Island w Georgii, USA , na
którym był P. Warburg, senator Aldrich; Frank Vanderlip z National City Bank
(Rockefellera): H. Dawson i B. Strong (z grupy Morgana) ustalono, że 12
banków regionalnych z Rezerwy Federalnej zgrupuje 7525 banków narodowych. Z
tą nową siatką finansową banków Rezerwy Federalnej, bankierzy są
zainteresowani tym aby Stany Zjednoczone, które deklarowały neutralność 4
sierpnia 1914 roku, przystąpiły do wojny. Potężna grupa banków Morgana
otrzymuje monopol na 85% udzielonych pożyczek. W październiku 1915 r. udziela
pożyczki 500 milionów dolarów Wielkiej Brytanii i Francji. W listopadzie 1916
inne pożyczki żydowskim bankom: Morgana w Anglii i Kuhn-Loeba we Francji.
Zanim Amerykanie wysłali swoje oddziały wojskowe do Europy, banki żydowskie z
USA udzieliły pożyczek 2500 milionów dolarów aliantom i tylko 45 milionów
Niemcom. Stany zjednoczone korzystają z wojny i przechwytują rynki handlowe
Niemiec i Anglii w Azji oraz w Ameryce Południowej i przenoszą ośrodek władzy
ekonomicznej z Londynu do Nowego Jorku. Rynek eksportowy USA wzrasta z 2329
milionów dolarów w 1914, do 8080 w 1920 r. W tym czasie import wzrasta z 1839
do 5278 milionów. Największe zyski mają grupy żydowskich bankierów Morgana i
Kuhn-Loeba. W otoczeniu liberalnego Wilsona jest Żyd Bernard Baruch, uważany
za szarą eminencję, który tak nagle się bogaci, że zaczyna dorównywać P.
Warburgowi, o którym mówi: "Nie wiem dlaczego ludzie tak podziwiają P.
Warburga. Pomimo wszystko nie jest on tak bogaty." Tworzy się Komitet Morski
i Radę Obrony Narodowej (National Defense Councii), w skład której wchodzi 7
reprezentantów businessu oraz 6 ministrów. Dnia 5 marca 1918 r. Wilson
mianuje Żyda Barucha przewodniczącym komisji i daje mu uprawnienia dyktatora
ekonomicznego, ponieważ jest odpowiedzialny za zakupy stali i surowców dla
aliantów. Przemysł okrętowy ma specjalne względy w Stanach. W 1913 roku
budowano 15 krążowników, 250 niszczycieli oraz 36 łodzi podwodnych. Wydano 50
milionów dolarów na rozwój marynarki handlowej, która ma zastąpić 600 000
tonażową marynarkę handlową Niemiec. Całą tę flotę przekazano pod rozkazy
Franklina D. Roosevelta, pochodzenia żydowskiego oraz Wilsona. Woodrow Wilson
pochodził z rodziny prezbiteriańskiej i był profesorem, a potem rektorem
Uniwersytetu w Princeton. Należał do loży masońskiej. W swojej kampanii
prezydenckiej głosił Nową Wolność (New Freedom), przy poparciu Barucha z
bankierami Morganem, Schiffem i innych. W 1916 roku zwiększył liczebność
armii i zmobilizował przemysł, a Amerykanów przygotował do interwencji w
Europie. Jeździł po różnych stanach USA z kampanią propagandową, mając po
swojej stronie opinię publiczną. W październiku 1916 r. proponuje w
Omaha: "Oddać całą naszą siłę do dyspozycji Ligi Narodów." Powody wojny i
udziału w niej Ameryki zostały wyjaśnione w senacie usprawiedliwiając podjętą
decyzję koniecznością walki przeciwko rządom autokratycznym, aby zapewnić
demokrację na świecie. 5 kwietnia 1917 r. Stany Zjednoczone były już wśród
aliantów. Wilson zmienia system rekrutacji do wojska, ponieważ pobór
ochotników wynosił tylko 145 000 ludzi. Wprowadzenie obowiązkowej służby
wojskowej zwiększa tę liczbę do l 250 000. Wilson przy pomocy Benesza
doprowadza do rozkładu monarchii austro-węgierskiej wykorzystując ruchy
niepodległościowe. Osiąga swój cel częściowo przez utworzenie rządu w Paryżu,
który uznają alianci. Karol I ucieka do Szwajcarii 16 listopada, a Wilhelm II
przekracza granicę holenderską. Tak sprawdzają się "przepowiednie" Żyda
Pereira Mendesa: zniszczenie imperium austro-węgierskiego, niemieckiego,
otomańskiego i w przyszłości rosyjskiego oraz anglosaksoński pokój przy
pomocy traktatu, paktu albo konwentu masońskiego Ligi Narodów.
Rewolucja 1917 roku
Na wiosnę 1917 r. francuski generał Nivelle przeprowadza nieudaną ofensywę na
froncie zachodnim. W armii francuskiej mają miejsce zamieszki i dezercja, co
zmusza do wprowadzenia trybunałów wojskowych. W lipcu 1917 r. Niemcy
przełamują obronę rosyjską między Dniestrem i Karpatami zajmując Galicję i
Bukowinę. Wysoka inflacja i drożyzna w Rosji doprowadza do tego, że jej armia
jest źle zaopatrzona w amunicję i żywność. Wojsko demoralizuje się i wzmaga
agitacja rewolucyjna. Car Mikołaj II poświęca dużo uwagi sprawom społecznym i
w 1905 roku oddaje władzę w ręce Wittego, którego zastępuje Stołypin. Kiedy
ten zostaje zamordowany, do władzy dochodzi autokrata Goremykin, który
posiada w ukryciu pomocnika mnicha Rasputina, popieranego przez klikę
dworską. Działa jak mu się podoba, mianuje ministrów i obniża autorytet cara.
Dwóch Żydów inspiratorów działa w tej szajce. Pierwszym jest Aaron
Simanowicz, dusza Rasputina, a drugi Manuijew. Doradcy manipulują carycą, aby
uzyskać jej poparcie w dwóch sprawach: osiągnięcia pokoju z Niemcami i
polepszenia chwiejnej pozycji Żydów wśród Słowian. Trzeba ukryć fakt, że
tysiące Żydów na terenach zajętych przez Niemców, współpracuje z najeźdźcą.
Te intrygi są dyskutowane w Dumie i wielki książę Paweł informuje o tym cara
Mikołaja II. Car jest opuszczony przez poddanych i dwór, wycofuje się do
sztabu w Mohylewie (22 luty 1917) i zostawia wolne pole blokom wywrotowym,
izolując się od wydarzeń. Duma pragnie scentralizować władzę przed wybuchem
rewolucji, naciskana przez G. Buchanana, ambasadora Anglii i jego liberalną
grupę masońską, wielkiego księcia Lwowa. Za angielskim ambasadorem ukrywa się
Alfred Milner założyciel "Round Table" oraz lord Rosebery, zięć Rothschilda,
aby zrealizować marzenia Cecila Rhodesa "rządu światowego zdominowanego przez
anglosaksonów". Inną frakcją wywrotową w Dumie są socjaliści popierani przez
robotników, studentów i niektórych intelektualistów, podzieleni na
mieńszewików (współpracujących z burżuazją aby zaszczepić socjalizm) oraz
bolszewików (którzy chcą zdobyć władzę drogą rewolucji, której wodzem jest
Lenin). Od lutego 1917 r. panuje ogólny chaos i są coraz częstsze zamachy
przy upadku dyscypliny wśród kozaków i policji. Rząd Tymczasowy księcia Lwowa
jest rządem w ukryciu w Piotrogrodzie, w którym wygodnie instalują się bracia
masoni. Rewolucja zaczyna się w Piotrogrodzie 27 lutego, a ju