CIT-8 terminy i okresy

[majkowa]

Od 1 stycznia 2005 r. obowiązują nowe przepisy w zakresie formularzy
związanych z podatkiem dochodowym od osób prawnych. Przepisy te reguluje
rozporządzenie ministra finansów z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie
określenia wzorów deklaracji, zeznania, oświadczenia oraz informacji
podatkowych obowiązujących w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych
(Dz.U. nr 279, poz. 2761 - zobacz pdf ).

Wzory stanowiące załączniki do niniejszego rozporządzenia stosowane mają być
jednak do dochodów (strat) poniesionych od 1 stycznia 2005 r. Podatnicy,
których rok podatkowy jest inny niż rok kalendarzowy i rozpoczął się przed 1
stycznia 2005 r. do dochodów osiągniętych (poniesionych strat) w tym roku
podatkowym stosują wzory formularzy obowiązujące przed dniem wejścia w życie
nowego rozporządzenia. Podatnicy, których rok podatkowy jest tożsamy z rokiem
kalendarzowym i zakończył się w dniu 31 grudnia 2004 r., składają zeznania na
wzorach formularzy obowiązujących przed dniem wejścia w życie nowego
rozporządzenia.

Tak więc do nich mają zastosowanie przepisy rozporządzenia ministra finansów z
dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie określenia wzorów deklaracji, zeznania,
informacji oraz oświadczeń podatkowych, obowiązujących w zakresie podatku
dochodowego od osób prawnych (Dz.U. nr 229, poz. 1917 z późn. zm. - zobacz pdf
). Oznacza to, że rozliczając się za rok 2004 stosują oni wzory zeznania
określone tym właśnie rozporządzeniem.

Tak więc nowe rozporządzenie i zarazem wzory formularzy określone tym
rozporządzeniem mają zastosowanie do dochodów i strat uzyskanych po 1 stycznia
2005 r.

Obowiązek i termin złożenia zeznania

Większość podatników podatku dochodowego od osób prawnych zobowiązana jest
składać właściwym dla ich siedziby urzędom skarbowym zeznanie o wysokości
uzyskanego w roku podatkowym dochodu lub poniesionej straty.


Opinia biegłego konieczna

Podatnicy obowiązani do sporządzenia sprawozdania finansowego przekazują do
urzędu skarbowego sprawozdanie wraz z opinią i raportem podmiotu uprawnionego
do badania sprawozdań finansowych, w terminie 10 dni od daty zatwierdzenia
rocznego sprawozdania finansowego, a spółki – także odpis uchwały zgromadzenia
zatwierdzającej sprawozdanie finansowe. Przy czym obowiązek złożenia opinii i
raportu nie będzie dotyczył podatników, których sprawozdania finansowe, na
podstawie odrębnych, są zwolnione z obowiązku badania.

Zgodnie z art. 27 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm. - zobacz pdf ),
zeznanie o wysokości uzyskanego w roku podatkowym dochodu lub poniesionej
straty powinno być złożone do urzędu skarbowego do końca trzeciego miesiąca
następującego po roku podatkowym, za który jest ono składane. W tym samym
terminie podatnik obowiązany jest wpłacić na rachunek urzędu skarbowego
wynikający z zeznania należny podatek dochodowy, a gdy podatnik w ciągu roku
podatkowego wpłacał na poczet podatku zaliczki – wpłacić różnicę między kwotą
należnego podatku a kwotą wpłaconych w ciągu roku podatkowego zaliczek na
poczet tego podatku. Oczywiście konieczność taka istnieje tylko wtedy, gdy
podatek wykazany w zeznaniu jest wyższy od sumy wpłaconych w ciągu roku
zaliczek. W przypadku podatników, dla których rokiem podatkowym jest rok
kalendarzowy, termin złożenia zeznania za rok podatkowy zakończony 31 grudnia
2004 r. upływa w czwartek 31 marca 2005 r. Podatnicy, dla których rok
podatkowy nie pokrywa się z rokiem kalendarzowym, zmuszeni są zastosować się
do ogólnej reguły, że termin ten upływa z końcem trzeciego miesiąca roku
podatkowego następującego po tym, za który zeznanie jest składane.

Jak już wspomniałam, zgodnie z nowym brzmieniem art. 27 ust. 1 ustawy o
podatku dochodowym od osób prawnych, od 1 stycznia 2003 r., a więc już po raz
drugi podatnicy mają obowiązek składać urzędom skarbowym jedno zeznanie,
według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku
podatkowym. W art. 27 ust. 2 przewiduje się, że podatnicy obowiązani do
sporządzenia sprawozdania finansowego przekazują do urzędu skarbowego
sprawozdanie wraz z opinią i raportem podmiotu uprawnionego do badania
sprawozdań finansowych, w terminie 10 dni od daty zatwierdzenia rocznego
sprawozdania finansowego, a spółki – także odpis uchwały zgromadzenia
zatwierdzającej sprawozdanie finansowe. Przy czym obowiązek złożenia opinii i
raportu nie dotyczy podatników, których sprawozdania finansowe, na podstawie
odrębnych przepisów, są zwolnione z obowiązku badania. Przypomnijmy, że
regulacje te mają zastosowanie do dochodów uzyskanych po 1 stycznia 2003 r.

Rok podatkowy i rok obrotowy

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dla
podatników tego podatku rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy. Od zasady tej
jednak możliwe są wyjątki. Podatnik może w statucie albo w umowie spółki
postanowić inaczej. W takim jednak przypadku o swojej decyzji powinien
zawiadomić właściwy urząd skarbowy. Wówczas rokiem podatkowym jest okres
kolejnych 12 miesięcy kalendarzowych.


SŁOWNICZEK

Podatek należny – to zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób
prawnych, podatek wynikający z zeznania za dany rok podatkowy, pod warunkiem
że naczelnik urzędu skarbowego nie wyda decyzji, w której określi podatek w
innej wysokości.

Warto podkreślić, iż możliwość taka jest jednak z pewnych względów dla
podatnika niekorzystna. Podatnik niestety nie ma w takiej sytuacji możliwości
stosowania niższych stawek podatkowych z dniem 1 stycznia nowego roku
podatkowego. Niższe stawki podatnik może zastosować wyłącznie z pierwszym
dniem ustalonego przez siebie nowego roku podatkowego, a nie nowego roku
kalendarzowego. Niekiedy jednak z kolei korzystne jest przyjęcie innego okresu
rozliczeniowego, np. wówczas, gdy prowadzona przez podatnika działalność
gospodarcza ma charakter działalności sezonowej, lub też gdy korzystne to jest
ze względu na możliwość rozliczenia w czasie kosztów uzyskania przychodów.


Z orzecznictwa

Wynikające z art. 27 ust. 1 zdanie ostatnie ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 1993 r. nr 106, poz. 482 ze zm. -
zobacz pdf ) uprawnienie właściwego miejscowo urzędu skarbowego do kontroli i
weryfikacji zadeklarowanych podstaw opodatkowania oraz do określenia innej
wysokości podatku aniżeli wysokość zadeklarowana przez podatnika rozciąga się
nie tylko na zdarzenia gospodarcze danego roku podatkowego, ale na wszystkie
składniki kształtujące wielkość podstawy opodatkowania i wysokość podatku, a
więc także na zdarzenie, jakim było w okresie wcześniejszym wystąpienie straty
w prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej – wyrok NSA z 18
listopada 1998 r., SA/Sz 361/98, publikowany w ONSA z 1999 r. nr 3, poz. 102.

Reguła zawarta w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
dochodowym od osób prawnych ma zastosowanie, gdy podatnik tak postanowi i
powiadomi o swoim postanowieniu organ podatkowy. Jeśli tego nie uczyni, rokiem
podatkowym jest rok kalendarzowy – wyrok NSA z 19 października 1995 r., SA/Gd
822/95, niepublikowany.

Warto zwrócić uwagę, iż nieco inne zasady ustalania roku podatkowego
obowiązują podatników rozpoczynających działalność. W myśl art. 8 ust. 2 i
ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dla tych podatników
pierwszy rok podatkowy może trwać albo do końca roku kalendarzowego, albo do
ostatniego dnia wybranego roku podatkowego, przy czym ten ostatni okres nie
może być dłuższy niż 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych. Jeżeli podatnik
rozpoczął działalność w drugiej połowie roku kalendarzowego i wybrał rok
podatkowy pokrywający się z rokiem kalendarzowym, pierwszy rok podatkowy może
trwać od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego
następującego po roku, w którym podatnik rozpoczął działa