Mam doła

[baska121]

Wczoraj miałam takiego doła że ryczalam jak bóbr.Przeżywam że Julka już
niedlugo pójdzie do szkoły .Srednia córka 21 lat zamierza wyjśc za maz w
przyszłym roku .Jakos wydaje mi sie ze to za wcześnie i nie widze tego różowo
.Dzis już lepiej ,czekam az Julka wstanie i wybieram się do lasu może mi sie
poprawi .

[lotos.flower]

Nie wiem jakich słów pocieszenia użyc, gdyż moje dzieci sa jeszcze malutkie i
nie mysle o szkole a tym bardziej o ślubie :]
przytulam Cię wirtualnie i przesyłam pozytywne myśli, wierze ze wszystko sie
ułozy :) a spacer w lesie to bardzo dobry pomysł

pozdrawiam

[e-dziunia]

Basiu cóż mogę Ci powiedzieć - taka rola mamy :)
My już tak mamy, że martwimy się na zapas i często bez powodu, ale to właśnie
tworzy z nas taką ostoję bezpieczeństwa dla naszych pociech :D
Czasem trzeba sobie popłakać, bo to oczyszcza i regeneruje nasze siły, więc
płacz kochana, byle tak, żeby dzieci nie widziały.
A jak Ci będzie bardzo smutno - to pisz, że potrzeba Ci dobrej kawy i
towarzystwa, a my tu jesteśmy na posterunku :)
Przytulam :)

[mpd3]

Idź Basiu na ten spacer koniecznie. Buki i brzozy podszepną Ci, że średnią córkę
czeka szczęśliwe małżeństwo, a Julka w szkole rozwinie swe skrzydła. I z obu
będziesz dumna. A one z Ciebie, że stanowisz dla nich tak niezłomną podporę.
Wiem, że są takie dni, kiedy nie można powstrzymać łez. Ale już wystarczy, idź
na spacer.

[magdalena_pi]

Basiu idź na spacer na pewno Ci to pomoże. Wszystko się jakoś ułoży , dzieci
muszą kiedyś dorosnąć i "wyfrunąć z gniazdka ".Zobaczysz będziesz się śmiała ze
swoimi dziewczynami ze swoich rozterek.

Już lepij

[baska121]

Jestem po spacerze z Julka .Cudowny zapach lasu ,uspokoiłam sie ,nabralam sił.I
niespodzianka -spotkałam rodzine dzików ,mame z młodymi .Cale szczeście że szli
mlodzi turyści bo wlazłabym chyba na drzewo ze strachu .Sa juz zołedzie wiec
chyba to ich wabi .Dzieki dziewczyny za wsparcie -jestescie wspaniałe

[mysty]

ha, poruszasz temat, który ja wolałabym upchać gdzieś głęboko i na
długo o nim zapomnieć. Ale taka już nasza, rodziców, rola - wychować
dziecko i wypuścić w świat. Jasne, że przeżywasz, bo to Twoje dzieci
i coś się kończy, ale pamiętaj Basiu, że koniec czegoś to
jednocześnie początek czegoś innego. Popłacz sobie, ale z uśmiechem
wysyłaj córy w świat, niech nie widzą Twoich łez bo wielokrotnie
podczas swojej drogi będą się obracać w Twoją stronę i nie po to, by
zobaczyć Twoje łzy, ale odnaleźć uśmiech i wsparcie.

A w ogóle to takie mocne beczenie od czasu do czasu ma dobroczynny
wpływ na nasze oczy i zawsze się możesz pocieszyć ty, że Ty nie
płaczesz tylko robisz swoim łoczom kurację, nieee ?! No !

Dentysta

[weteranka13]

Basiu!

Stoję sobie na skraju Twojego (na szczęście już pustego!!!) dołka.
Od września mój trzylatek dołącza do swojego brata jako przedszkolak-
maluch.
Czuję się trochę jak przed wizytą u dentysty, może usunięciem
mlecznego zęba, który "nie chce" wypaść. Wiem, że wszystko jest w
porządku, krótka, nieprzyjemna chwila i będzie jeszcze lepiej. Mam
nadzieję, że przede wszystkim dla Maćka.
Rozum kiwa swoją posiwiałą nieco głową z wyrozumiałym uśmiechem.
Emocjom drżą brody i "podkówki" kwitną na twarzach.

My mamy to mamy, co!!!!

Trzymaj się!
W-13

Ej dziewczyny :-)

[magda_bb1]

a nie cieszycie się że Wasze maluchy - te duże i małe :-) -
rozwijają się, idą w świat poznawać tyle fajnych rzeczy, ludzi...
tyle przygód je czeka... przede mną dopiero za 2 lata przedszkole i
nie wiem co będzie ale czasem przypomina mi się to uczucie kiedy
pierwszy raz szłam do szkoły :-) wszystko nowe i ekscytujące...
pewnie to nie jest proste dla mamy...

[weteranka13]

Łoj, Mysty!

Mądrze piszesz...
Wymyśl co na te emocje (takie owakie!!!)

W-13

Baśka - Ty i tak masz dobrze

[madida]

bo przecież jeszcze jedno dziecię w domu zostaje i to pewnie jeszcze
dłuuuuuuuuuugo więc głowa do góry!!!
Nie takie bolączki ludzie mają i choć wiem że to żadne pocieszenie
ale pomyśl : ja mam gorzej- muszę zmagać się z naczyniakiem i to
JAKIM :/ ciężko mi czasem okrutnie i mimo że już ponad rok miął
odkąd jest z nami wciąż jakoś to tego przyzwyczaić się nie mogę.
A buczę też często z różnych innych błachych powodów- tak ten typ
ma. Za to nie mam wrzodów na żołądku;)
Pozdr.