Jak przekonać dziecko, żeby się cieplej ubrało????

[kocianna]

Już pisałam, że moejmu dziecku jest ciepło. Ale to chyba nie do końca prawda,
przyczyna jej niechęci do ubierania się musi leżeć gdzie indziej.
Na dworze +6. Leje. Młoda przez półtorej godziny wyła, że NIE PÓJDZIE JUTRO DO
PRZEDSZKOLA W DŁUGICH SPODNIACH (spódniczki i rajstopki nie wchodzą w grę z
zupełnie innych przyczyn).
Na propozycję pójścia do sklepu i wybrania sobie ciepłego ubrania, skoro jej
się stare nie podobają, reaguje wręcz niegrzecznie. Na próby wybadania, skąd
ta niechęć, twierdzi, że w grubych ciuchach wygląda grubo (ale chyba nie tak,
jak dorosłe panie mówią, że w czymś tam wygląda grubo - jej się chyba materiał
nie podoba, czy coś).
Mogę (jeszcze) ubrać ją na siłę i zanieść do przedszkola, czym zepsuje dzień
sobie, dziecku i całej grupie, bo będzie wycie. Żadne argumenty do niej nie
trafiają - przestało nawet trafiać "bo zachorujesz i nie bedziesz się spotykać
z przyjaciółmi".

Co ja mam robić?

[tabakierka2]

pamietam z dzieciństwa bajkę o kaczce, która nie chciała założyć
kaloszy w deszcz; może bajkoterapia? bajka o dziewczynce, która nie
chciała się ubrać + konsekwencje? oczywiście sama byś ją musiała
wymyślić.
a gdybyś jej dała do wyboru dwie rzeczy np. spodnie długie i
spódniczkę + rajstopy? co by wybrała?

[lila1974]

Czyli jak chce chodzić ubrana?

A może układ - do przedszkola idziesz w dresach a na miejscu przebierzesz się w
spódniczkę i skarpetki?

[azile.oli]

To niezły pomysł, pod warunkiem, że np na szkolny spacer nie zażyczy
sobie wyjść bez dresowych spodni.
Myślę, że powinnaś schować przed nią letnie ciuszki i tyle. Nie ma,
wyrosła, są w praniu itd.
Ciekawe, jaka jest ta przyczyna niechęci i jej twierdzenie, że
wygląda grubo. Spytaj , może jakaś koleżanka tak powiedziała, a może
nagle jakiś materiał jest dla niej nieprzyjemny w dotyku.
Po prostu przygotuj jej 2-3 zestawy, spośród których może wybrać i
tyle. Ewentualnie namów ja na zakupy, niech sobie coś wybierze,
pokaż, że ludzie kupują teraz cieplejsze rzeczy, bo zmienia się pora
roku.

[tabakierka2]

azile.oli napisała:

>
> Myślę, że powinnaś schować przed nią letnie ciuszki i tyle. Nie
ma,
> wyrosła, są w praniu itd.

ja bym ją zaangażowała w to pakowanie. Na zasadzie " idzie jesień,
spakujemy letnie ubranka żeby sobie poczekały do lata, jak znów
będzie ciepło".

> Ciekawe, jaka jest ta przyczyna niechęci i jej twierdzenie, że
> wygląda grubo. Spytaj , może jakaś koleżanka tak powiedziała, a
może
> nagle jakiś materiał jest dla niej nieprzyjemny w dotyku.

właśnie tez mnie to zastanawia

> Po prostu przygotuj jej 2-3 zestawy, spośród których może wybrać i
> tyle.

dokładnie!

[kocianna]

2-3 zestawy to działały, jak miała 2 lata. Teraz jest: nie założę tego, chcę
krótkie spodenki. Na sztuczki typu "wszystkie są brudne" odpowiada: to ja zaraz
wypiorę i wysuszymy suszarką. Na tekst: masz tylko taki wybor - łzy i "to ja
zostanę w domu".
Przez półtorej godziny "mamusiu, ale błaaaagam, pozwól mi założyć krótkie
spodenki, bardzo cię proszę, ja już zawsze będę grzeczna, tylko proszę, pozwól
krótkie, mamusiuniu" ze łzami, na końcu tylko w spazmach "ja... chce...
krótkie...". Myślałam, że to zwykła histeria i przeczekam, ale w nocy budziła
się kilkakrotnie z tym samym tekstem, i rano oczywiście wszystko od nowa.

[lila1974]

A nie może załozyć tych krótkich a pod sód rajstop?
rajstopy odpadają całkiem, czy tylko w zestawie ze spódniczką?

Może zaproponuj, że pójdziesz na ustępstwo w kwestii spodenek, jeśli ona pójdzie
w kwestii rajstop pod spód (lub leginsów).

[kocianna]

Wieczna, sina z zimna mówi "ciepło mi".
Na pytanie "dlaczego uważasz, że grubo wyglądasz" jest zaciśnięcie zębów i
odwrócenie głowy. W przedszkolu leży komplet ciepłej odzieży, ale wychowawczyni
też sobie nie daje rady.
Lokalne dzieci chodzą już w zimowych kurtkach, szalikach i czapkach.

Chyba muszę schować wszystkie ubrania - może podziała.

[lila1974]

A ja wierzę, ze jej ciepło.
Ja jestem takim człowiekiem, któremu ciągle ciepło i ubierać się nie lubię.
Gołymi stopami wzbudzam przerażenie wśród koleżanek.

Chyba jednak poddałabym się w obliczu takiego uporu i zawarła pakt - łazisz jak
chcesz, ale jeśli zachorujesz to zaczynasz się ubierać.

lila

[tabakierka2]

lila1974 napisała:


> Chyba jednak poddałabym się w obliczu takiego uporu i zawarła
pakt - łazisz jak
> chcesz, ale jeśli zachorujesz to zaczynasz się ubierać.

ale dziś np. jest tak cholernie zimno, że daj spokój - niemożliwe,
żeby jej było ciepło, szczególnie, że jak pisze kocianna, ona ma
sine usta w mówi 'ciepło mi'.
Kocianna - zrobiłabym tak - powiedziałabym małej, że idzie jesień, a
później zima i chowamy letnie ubranka do pudła, zaklejamy taśmą
(żeby jej nie kusiło!) i one czekają do lata, aż się zrobi ciepło
(czy do wiosny). Mała ma Ci pomóc w składaniu i pakowaniu.
Wybieracie wspólnie ciepłe ubrania i albo je ubierze albo nie
wychodzi z domu.Nie dawaj za wygraną, bo masz tu rację i mała się
przeziębi w krótkich spodenkach idziecie razem na zakupy,
wybieracie fajne ciuszki.

tabakierko

[lila1974]

Skoro werbalnie nie można przekonać, to niech poczuje na własnej skórze - wiem,
co mówię, moja koniczyna się przekonała.

[tabakierka2]

lila1974 napisała:

> Skoro werbalnie nie można przekonać, to niech poczuje na własnej
skórze - wiem,
> co mówię, moja koniczyna się przekonała.

a jak się dziecko pochoruje poważnie? jakieś zapalenie
pluc/oskrzeli?

[lila1974]

Wbrew pozorom nie tak łatwo jest zachorować na zapalenie oskrzeli czy płuc ...
zresztą nie zimno jest tu największym sprzymierzeńcem choroby.

[tabakierka2]

lila1974 napisała:

> Wbrew pozorom nie tak łatwo jest zachorować na zapalenie oskrzeli
czy płuc ...
> zresztą nie zimno jest tu największym sprzymierzeńcem choroby.

ja zachorowałam w zeszłym roku, właśnie dlatego, że za cienko
chodziłam ubrana

[azile.oli]

Schowaj te letnie ciuchy. Wszystkie. Tak małe dziecko nie wyciągnie
lekcji z tego, że zachoruje. Konsekwencje ponosi i tak rodzic. Poza
tym pojawia się groźba, że będzie coraz zimniej i się po prostu bez
kurtki czy czapki wyjść nie da. Są dzieci, potrafiące znieść zimno w
imię jakiejś obsesji ubraniowej. Nie ulegaj i koniecznie poszukaj
źródła problemu. Żeby nie toczyć przed wyjściem bitwy, wybierajcie
ubranie już wieczorem, trudno, niech płacze, nie ustępuj. Albo się
wygada, co się dzieje, albo ustąpi.
Zapakuj letnie ciuchy przy niej lub zróbcie to razem i nawet pozbądź
się ich z domu (niech poczekają u babci na sezon, ale małej o tym
nie mów). Powiedz, że oddałaś.

[dorotax1]

Na pytanie "dlaczego uważasz, że grubo wyglądasz" jest zaciśnięcie
zębów i
> odwrócenie głowy.


Może spróbuj pobawić się z nią lalkami (ubieranie, zima-lato itp.)
albo obserwuj jak sie bawi. Mam córkę (4,5 roku) często z takich
obserwacji dowiadywałam się mnóstwa rzeczy których sama nie chciała
lub do końca nie umiała wyjasnić. Bo wygląda to na głębszy problem a
nie fanaberie.

[kocianna]

Ona chce krótkie spodenki i bluzkę z krótkim rękawem i KONIEC.
Chodzi właśnie o to, że tak ma być NA DWORZE.
Spódniczek nie nosi, bo ma styl chłopięco-militarny, ale rajstopy czy legginsy
też nie wchodzą w grę. Już rok temu przebąkiwała, że "wygląda grubo" (w kurtce),
ale wtedy dawałam do wyboru dwie kurtki i był spokój. Teraz - nic nie jest
akceptowane.

[tabakierka2]

kocianna napisała:

> Ona chce krótkie spodenki i bluzkę z krótkim rękawem i KONIEC.
> Chodzi właśnie o to, że tak ma być NA DWORZE.

Trzeba jej wytłumaczyć, że teraz jest jesień i robi się chłodno i
trzeba kupić/wyjąć z szafy cieplejsze ciuszki.
A może pobawcie się w ubieranie takiej papierowej 'lalki' - robiło
się kiedyś takie samemu, pamiętasz? wycina się lalkę z tektury, robi
dla niej ubranka. Możecie przygotować wersję 'lato, plaża', 'jesień,
spacer, zbieranie kasztanów', 'zima, lepienie bałwana,
sanki', 'wiosna, spacer, piknik' a ona musi dobrze dobrać ubranka do
pory roku. Co o tym myślisz?

> Już rok temu przebąkiwała, że "wygląda grubo" (w kurtce)
> ,
> ale wtedy dawałam do wyboru dwie kurtki i był spokój. Teraz - nic
nie jest
> akceptowane.

w jakim jest wieku?
rozmawiałaś z nią na ten temat? co ma na myśli mówiąc, że wygląda
grubo?

[wieczna-gosia]

wiesz ja to jestem wredna ubralabym lekko dajac w siacie cieply
zestaw. Jesli to typ rokujacy na przekonanie empiryczne a nie taki ze
bedzie sina z zimna i przez zacisniete szczekajace zeby mowila
"cieplo mi".

Albo jak naprawde musi i nie ma dyskusji to nie ma- ciuchy letnie z
szafy out, ciuchy jesienno zimowe na polki dwa zestawy do wyboru- nie
chcesz zdrcydowac to ja zdecyduje koniec piesni.

W przedszkolu popsuje atmosfere dwa dni, zorientuje sie ze nie
odpuscisz i da spokoj.

[annakate]

skoro argument "ja chcę" jest absolutnie nie do podważenia proponuję, żeby dać
spodnie, zakomunikować "założysz je bo JA TAK CHCĘ" i skończyc temat. W razie
oporu powiedzieć, że umiesz wzreszczeć głosniej, ale szkoda na to energii i
przestać zwracać uwagę.

W wolnej chwili mozna przygotowac sobie pomysły na reakcję w sytuacji "nie chcę
się myć", "nie wezmę lekarstwa", "nie będę chodzić do szkoły", bo jeśli
delikwentka na etapie przedszkola nie rozumie, że są rzeczy, które może sobie
chcieć lub nie oraz rzeczy które trzeba to może się przydac jak nie wiem co.

[kocianna]

Właśnie dlatego nie umiem sobie dać rady. Bo moje dziecko dotychczas było mądre,
rozsądne, i dało sobie wszystko wytłumaczyć. Ewentualnie podawało wyważone
argumenty na obronę swojego punktu widzenia. A tu masz babo placek. Nie, bo nie,
i histeria, jeśli matka chce przeforsować swoje zdanie. Ona się zachowuje jak
dwulatek (mimo, że ma prawie 5), a ja jak rodzic "niewydolny wychowawczo", bo mu
dziecko na głowę włazi.
Metody na poskromienie dwulatka nie działają, dorosłe przekonywanie też nie,
kitu dzieć nie da sobie wcisnąć. I jestem w kropce. Trzymajcie kciuki, od dziś
postanawiam się nie poddawać

[aggy80]

dlaczego
'bo ja tak chce' matki jest wazniejsze od 'ja tak chce' dziecka?
czesto sie nad tym zastanawiam przydzielajac ubrania corkom w
sumie tez moga wybrac co chca zalozyc lub nie, ostatnio z windy
zawracalysmy bo jedna nie chciala butow zalozyc, ale juz w windzie
zmienila zdanie

gdzie leży problem?

[lacitadelle]

Czy w tym, żeby dziecko ubrać cieplej czy w tym, żeby zrozumieć, dlaczego
dziecko nie chce się cieplej ubrać i co to znaczy, że wygląda grubo?

Jak na razie widzę same odpowiedzi na pierwszy problem, a mnie - jako matkę -
tak samo interesowałby ten drugi (którego rozwiązanie prawdopodobnie wskaże
sposób także na poradzenie sobie z tym pierwszym). Tym bardziej, że córeczka
nawet przez sen się tą kwestią zamartwia.

Skoro córeczka do tej pory była mądra, to raczej nagle nie zgłupiała, tylko z
jakiś powodów nie chce/wstydzi się/boi wskazać na prawdziwe przyczyny swojego
zachowania. Twoim zadaniem jest te negatywne emocje przezwyciężyć i wyciągnąć
prawdę od córki albo/i obejść, próbując dowiadywać się u źródeł zew. (np.
poprosić przedszkolankę, żeby zwróciła uwagę na to, co się dzieje w przedszkolu,
prawdopodobnie w relacjach z rówieśnikami; spróbować pogadać z koleżankami lub
poprosić ich matki o rozmowę z córkami). Pierwsza rzecz, która przychodzi do
głowy to jakieś nieprzychylne opinie nt. wyglądu, które usłyszała od rówieśników.

[asia_i_p]

Może tak być, że rzeczywiście się martwi, że jest gruba.
A może tak być, że kiedy przytaczała te 30 argumentów, czemu ma być tak, jak ona
chce, to przy tym właśnie wyczuła, że matka traci pewność siebie.
O ile dobrze zrozumiałam, w nocy powtarza, że chce krótkie spodenki, nie że jest
gruba.

[nisar]

Powiedz małej, że rodzic jest prawnie zobowiązany do dbania o swoje
dziecko: pilnowania posiłków, zapewnienia domu i łóżka, oraz także
pilnowania zdrowia dziecka - tu: pilnowania ubioru stosownego do
pogody.
Jeśli dziecko wyjdzie w mróz bez kurtki, mamusię idącą z dzieckiem
zgarnie pierwszy patrol policji i aresztuje. Dlatego też mama nie
może słuchać dziecka, jeśli chce ono sobie zrobić krzywdę (były już
przypadki odebrania dziecka rodzicom, którzy np. trzymali ostrą
dietę wegańską).

Może to drastyczne, ale w sumie raczej prawdziwe i dla sześciolatki
przystępne do zrozumienia.

[nisar]

A w kwestii "grubego wyglądu" zaproponuj nabycie leginsów - przecież
wyglądają jak rajstopy

[asia_i_p]

Była mądra, a teraz ma cztery lata (czy prawie pięć - te późniejsze bunty tak
nie do końca trafiają w wiek).
Znam ten ból (z wczoraj, dzisiaj z rana, itd. ).
Jak się już zatnie, to w danym momencie nic nie pomaga - albo mamy histerię
przez godzinę, albo odpuszczamy zanim histeria się rozpęta. Ustalenia robimy
więc na spokojnie - ustaliłyśmy np. że sobie zdecydujemy przy jakiej
temperaturze co się wkłada i to sobie narysujemy, a potem będziemy sprawdzać
temperaturę i dobierać strój (ściągnięte z "Jak mówić...", moja biblia
ostatnio). Jeszcze nie wykonałyśmy, bo się znowu zrobiło ciepło, ale reakcja
była pozytywna. Czasem pomaga też nawet zupełnie absurdalne przyznanie jej racji
- włożyła bluzkę i mówi mi, że to koniec, bo to sukienka. Po przytoczeniu 10
argumentów i jej coraz ostrzejszym zacinaniu się w desperacji zmieniłam taktykę.
Dobra, mówię, masz rację, to sukienka, ale taka, do której się nosi spodnie. O
dziwo, podziałało.

Wytrwałości życzę, u nas już powoli niebo się przeciera.

[verdana]

Tu widze dwa problemy - pierwszy - dlaczego dziecko nie chce nosić
cieplych rzeczy? Nie nardzo wierze, ze tylko dlatego, ze mu za
cieplo. Poza tym mnie astanowiloby, ze nie czuje się glupio w
krotkich spodenkach wsród dzieci ubranych w dlugie - dla 90% dzieci
byłby to powazny problem. Mysle,z e za tym kryje się coś
powazniejszego -np. dziecko ma tak delikatna skorę, że wszystko co
nosi je gryzie - albo zupelnie co innego..
Druga sprawa - puscilabym dziecko w krotkich rekawach - moi synowie
chodzili niemal cała zime w krotkich i bylo OK. Natomiastkrotkie
spodnie to co innego. Nie dlatego, ze krotkie, ale dlatego ze z
cienkiego materialu. katar to glupstwo, zapalenie nerek - nie.
I tu przestalabym dyskutować. Powiedzialabym wprost, ze o dyskusji
nie ma mowy, ma zalozyć spodnie i tyle. I nie reagowala na zadne
histerie, tylko wyszla z pokoju konczac dyskusję.

[mama-tyma]

Możliwe, że wszystko jednak rozbija się o wagę? Ile ona waży i przy jakim wzroście?

[kocianna]

A skąd o wagę - 18 kg, 112 cm, zupełnie normalne dziecko.
Na moje "patrz, wszystkie dzieci chodzą w spodniach i kurtkach" córka odpowiada
"Ale ja nie jestem wszystkie dzieci, tylko ja!".
Przy czym powtarza, że w zimie to ona założy i legginsy, i spodnie, i
kombinezon. A teraz nie.
Długie, eleganckie spodnie zakłada do teatru - rozumie, że tam inaczej nie
wypada. Ale tych samych do przedszkola nie założy.

[iwles]

kurde, nie masz jakiejś gazety z dziecięcą modą ? Poszperaj może w
internecie czy gdzieś i pokaz jak fajne mogą być stroje do
przedszkola

[iwles]

zrób jej zdjęcie jak mówi, że jest jej ciepło, ale jest cała sina z zimna i się
trzęsie. Potem jej pokaż i spytaj, czy się sobie podoba

[verdana]

Pewnie się nie trzesie, bo jej ciepło.
Moim zdaniem nie ma co dalej dyskutować. Sa pewne granice - jesli
Moze chodzic w zimie, to i teraz może. Czasem trzeba po prostu wydać
polecenie i wyegzekwowac jego wykonanie.

[miedzymorze]

A czy córa przypadkiem się nie założyła z kimś w przedszkolu, że do zimy będzie chodzić w krótkich portkach ?

pozdr,
mi

[gabrielle76]

verdana napisała:

> Moim zdaniem nie ma co dalej dyskutować. Sa pewne granice - jesli
> Moze chodzic w zimie, to i teraz może. Czasem trzeba po prostu wydać
> polecenie i wyegzekwowac jego wykonanie.
>


Dokładnie, ma ubrac i nie ma gadki

[kocianna]

Mój autorytet, mocny zwykle we wszelkich pozostałych sprawach - w tym wypadku
kompletnie zawodzi. "Masz założyć i koniec" skończy się ubieraniem dziecka na
siłę, a tej stosować nie chcę.

Dziś wyjęłam zza okna termometr, żeby Młoda policzyła kreseczki powyżej zera.
Naliczyła 4, ja jej powiedziałam, że to jest tak zimno, jak w zimie, umawiałyśmy
się na szorty powyżej 10 - i, o dziwo, dres został założony bez szemrania
(kurtka już nie, niosłam ją "na wszelki wypadek"). Może będzie dobrze?