Weszłam na www.bezdzieci.pl

[cmielak_2]

No właśnie. I złapałam niezłego doła. W sumie nie jestem ani za dziećmi
ani przeciw dzieciom, niech sobie ludzie robią co chcą. Dawno jednak nie
zetknęłam sie z taką falą nienawiści. Wow. Przywodzi mi to na myśl jakieś
faszystowskie organizacje, które zagrzewają się same do gotowości
nienawistnymi hasłami. Epitet "wrzeszczący bachor" w co drugim poście.
Jakieś dziwne sformułowania o "smierdzących cieczach wylewających się bez
kontroli z dziur""odnóżach, którymi coś obrzydliwego próbuje nas dotykać"
ha i moje ulubione: "do dzieci czuje się wstręt, wstręt tego samego
rodzaju, co do psich kup leżących na chodniku". Polecam lekturę, dziwne
doswiadczenie

[pitu_finka]

Niech sobie każdy robi co chce. Ja tylko martwię się tym, że to moje dzieci będą
pracowały na ich emerytury.

[karro80]

He - wrzeszczący bachor to ja tez stosuję, bywa, że głównie na swoje
własne i kochane

Zresztą jak nie miałam to tak mi sie kojarzyło - idziesz do kogoś,
jest dziecko no fajne dziecko, ale jak zaczyna wrzeszczeć to od razu
masz ochotę uciekac jak najdalej. Ale nienawiści czy wstrętu nie
czułam nigdy natomiast bardzo zgadzałam się z przysłowiem, że dzieci
są piękne jak spią i jeść nie wołają

Można nie przepadac za dziećmi, ale żeby to było motto życiowe
lub "dzieciofobia" wręcz? Trochę kiepskie takie życie.
A o tolerancji słyszeli?

[rosario.o]

Ja tam nie zaglądałam i jakoś mnie ciągnie. Ale... każdy ma prawo do
swoich poglądów. Osoby bezdzietne z wyboru nierzadko są napiętnowane
w swoim środowisku (bo u nas przecież nie można nie chcieć), więc
stworzyły sobie miejsce, gdzie mogą odreagować frustracje.

Pewnie zaraz rozpęta się tu dyskusja, jak to można nie chcieć mieć
dzieci, przecież to takie wspaniałe. Ja uważam, że jak ktos nie
chce, to wręcz nie powinien mieć, bo po co? Sam nie będzie
szczęśliwy, dziecko tym bardziej. Niech każdy żyje jak chce.

[agar2208]

Ja również rozumiem, że nie każdy chce miec dziecko, że nie każdy sie do tego
nadaje. To jest oczywiście ich wybór.
Jednak czytając tamte wypowiedzi, uważam, że większośc z tych ludzi ma jakieś
powazne problemy psychiczne.
Porównują dzieci do włochatych obrzydliwych pająków, do psiej kupy, nazywaja
dzieci wstrętnymi bachorami , że dzieci śmierdzą odchodami i mlekiem, że są
nieproporcjonalnie zbudowane, że są pomarszczone.
Jedna osoba pisze, że obrzydza ja sperma, ale nie fizycznie, tylko psychicznie,
bo niesie za soba mozliwośc zapłodnienia.
Pisza , ze widok kobiety w ciaży wzbudza w nich wstręt, ze w domach w których są
dzieci smierdzi oliwka i mdłymi kosmetykami pomieszanymi i odchodami.
Same powiedzcie, czy to nie jest chore????
Masakra dla mnie to jakaś psychoza. Oczywiście ie fakt, ze nie chcą dzieci,
tylko sposób ich rozumowania i sposób w jaki to piszą.

[ata99]

W gruncie rzeczy to są bardzo nieszczęśliwi ludzie, chociaż sami temu
gorliwie zaprzeczą. Próbują obrzydzić w dziecinny sposób coś, czego nie
mogą mieć.Żałosne i smutne.

[aurita]

> Polecam lekturę, dziwne doswiadczenie

eee wole dzieci z Bullerbyn poczytac

[mika_p]

Heh.
Weź sobie użyj forumowej - tej ogólnej, nie małodzieckowej wyszukiwarki - i
poszukaj postów nicka 18_lipcowa1: jeszcze z rok, półtora temu kapała jadem w
tematach okołodziecięcych, a teraz jest gorącą zwolenniczką spania z dizeckiem i
nawet postarała się o rozwiązanie problemów z karmieniem piersią, zamiast dać
sobie spokój.

[annasi23]

Próbuję ich zrozumieć. Może faktycznie czują się jacyś osaczeni lub wyobcowani?
Taka nienawiść nie pojawia się znikąd.
Tyle, że ci sami, którzy piszą o wrzeszczących śmierdzących dzieciach,
obrzydliwych niczym psia kupa na chodniku, sami nimi byli. Byli tak samo okropni
- wydalający, wymiotujący, wymagający uwagi, wrzeszczący, śmierdzący i obrzydliwi.

[mama-ola]

Poczytałam. Moim zdaniem, niektórzy rozsądnie argumentują
i wyjaśniają swoje stanowisko. Mnie w każdym razie przekonują
argumenty przeczytane na tamtym forum.
Znam trochę bezdzietnych z wyboru i uważam, że to jest OK, o ile
obydwie osoby w parze mają taki sam pogląd. (Bo jak tylko jedna, to
już jest krzywdzące).
Jeden mój bezdzietny kolega zwykł dowcipkować: Skąd się biorą
dzieci? - Z głupoty. Mnie ten dowcip rozśmieszył, jak go usłyszałam
po raz pierwszy Na moją samoocenę wpływu nie miał, rzecz
jasna

mama-ola

[agar2208]

Masz rację niektórzy sensownie i rozsądnie argumentują swój wybór, tak chcą i
już. Jednak pozostali moim zdaniem powinni leczyc się psychicznie. Bo to co
piszą to nie są wypowiedzi normalnego zdrowego człowieka.

[mama-ola]

> Bo to co
> piszą to nie są wypowiedzi normalnego zdrowego człowieka.

Chodzi Ci o te kupy i włochate pająki? No tak, to jest ostre, ale
jest takie, bo jest anonimowe. Poza tym to jest forum na
temat "psioczmy na dzieci", ludzie piszą takie rzeczy, bo one są tam
oczekiwane i każdy chce się popisać wymyślnym epitetem czy
oryginalnym sformułowaniem, żeby się wyróżnić.
Nie przywiązywałabym do tego takiej wagi Nie wydaje mi się, by
to świadczyło o chorobie psychicznej. Powiem coś niepopularnego: ja
nie lubię zwierząt, np. psów. Brzydzą mnie, nie mam ochoty ich
głaskać itd. Myślę, że jakby jakiś psiarz przeczytał, co czuję, to
by też chciał mnie leczyć psychicznie... A ja się sobie wydaję
zupełnie zdrowa

[agar2208]

Wiesz pies to zwierze, a dziecko to człowiek.
Mnie przeraziło to co tam przeczytałam. I to nie jest normalne co tam piszą. Jak
można juz nie wspomnę o dziecku, ale w ogóle o człowieku coś takiego wypisywac.
Czytając ich wypowiedzi nasuwa mi się na myśl Hitler i jego poglądy.
A co do psów, to moja siostra ich nie lubi ale nie mówi o nich takich rzeczy ,
jak Ci ludzie o dzieciach.

[mama-ola]

> Wiesz pies to zwierze, a dziecko to człowiek.

Różnica taka, że psa nie musisz mieć, a dziecko "musisz", bo każdy
pyta, nakazuje, zapewnia, że pokochasz, straszy, że zrobi się za
późno itd. Stąd poziom agresji większy i słownictwo bardziej
odstręczające - żeby do nagabujących dotarło, że się nie chce na
serio. Żeby nagabujący uznali, że bezdzietni są nieromalni,
zwyrodniali i nierokujący poprawy itp. Wtedy będzie z nimi spokój.

Ja np. jestem nieco niereformowalna w tym względzie Co prawda
nie nagabuję nikogo na dzieci, ale jak ktoś mi mówi, że nie chce ich
mieć, to sobie myślę: na pewno chce, tylko nie może i tak mówi, żeby
nie było przykro albo żeby nie pytano, jak tam rokowania na ciążę.
Serio tak myślę, no nie umiem inaczej... Dopiero jak usłyszałam,
że koleżanka, która mówiła, że nie chce mieć dzieci, szuka urologa,
co by jej męża wysterylizował, to pojęłam, że serio nie chce mieć
dzieci (wcześniej za chiny ludowe do mnie nie docierało). I co sobie
o niej pomyślałam? "To nie jest normalne" - że pozwolę sobie
pożyczyć sformułowanie A ja - przypomnę - nikogo nie wypytuję o
to, kiedy będą mieć dzieci, nie nawamiam itd., co dopiero osoby,
które myślą i czują jak ja, ale poruszają ten temat? Te to dopiero
muszą być irytujące! Wówczas wymyśla się na ich potrzeby włochatego
pająka, odnóża, kupy... Z tym że cioci nie wypada czegoś takiego w
oczy powiedzieć, a fajnego sformułowania szkoda, żeby się
zmarnowało, to się leci z nim anonimowo na forum, żeby błysnąć wśród
tych, co przyklasną.
Pozdrawiam, idę Mikołaja wypatrywac, co tam przyniósł dla moich i
innych ukochanych dzieciaczków

[bracialwieserce]

To straszne. Skoro tak myślisz to tak jak byś komuś powiedziała, że nie chcesz
samochodu lub innej rzeczy lub 6 dzieci a ktoś by Ci tak samo pomyślał. Wymagasz
tolerancji od innych samej uważając, że każdy ma "ukryte" zamiary i kłamie!? A
może po prostu ktoś naprawdę nie chce? Wiesz co to różnica zdań i postaw życiowych?

[deodyma]

a ja moze tam wejde i sie z debili ponabijam?
ale to juz nie dzis

[efidorek]

e tam, niech sobie piszą, co chcą, grunt, zeby moich dzieci nie
tykali

[hanna26]

Wiecie, ludzie są różni i niektórzy tak właśnie myślą, jak tam
piszą, a niektórzy nie.
Kiedyś miałam taką nieprzyjemną sytuację z moją najstarszą córką.
Mała miała wtedy jakieś 2-3 lata. Pamiętam, że jeszcze nie chodziła
wtedy do przedszkola. Bawiła się w parku piłką, i ta piłka potoczyła
się do nóg siedzącej na ławce kobiety. Pani tak około trzydziestki.
Córka podbiegła po tę piłkę, zatrzymała się na moment niepewnie
kilka kroków przed ławką. A ta kobieta do niej tak mniej
więcej: "Zjeżdżaj stąd ty cholerny bachorze!". Zatkało mnie ze
zdziwienia, bo mała niczym jej nie sprowokowała, a piłka nawet jej
nie dotknęła, tylko poturlała się do jej nóg. Córka się przeraziła i
rozryczała, a kobieta kopnęłą piłkę gdzieś w krzaki, po czym wstała
i sobie poszła. Nie wiem, może to była jedna z tych bezdzietnych,
tak sobie teraz pomyślałam.
Ale z kolei ja też znam dwa bezdzietne małżeństwa, bardzo fajni
ludzie, nie przepadają za dziećmi i mówią o tym szczerze, ale nie ma
w nich żadnej nienawiści. Przyjaźnimy się, są naprawdę ok.
Więc ludzie są różni, większość tamtych na forum to może faktycznie
trochę zwichrowani, zagubieni w swojej niechęci ludzie.

[donkaczka]

dzieci to wymiana cos za cos
niestety wymiana w ciemno, nie wiesz co stracisz, nie wiesz co zyskasz, a
odkrecic sie nie da

naprawde tak reklamujecie znajomym bezdzietnym rodzicielstwo? i zadajecie pytania?
ja mam sporo bezdzietnych znajomych, ale postawe mam raczej zniechecajaca i
ostudzajaca zachwyt, bo nasze dzieci lubia sie prezentowac mocno prokoncepcyjnie
i wzbudzac cieple uczucia
ja raczej mowie o minusach, o cenie jaka sie placi
choc podsumowanie jest zazwyczaj takie - drugi raz zrobilabym to samo

do trzydziestki bylam bezdzietna z wyboru, mialam fajna prace, sporo kasy,
wesole zycie
dzieci nie chcialam, nie lubilam (do dzis nie przepadam za cudzymi, ale staram
sie byc mila ), wrzaski irytuja mnie do dzis, choc rozumiem ich zrodlo najczesciej
teraz rzewnie wspominam bezdzietne czasy, imprezy, wyjazdy, szwendanie po
miescie, ale jakos nasycilam sie takim zyciem na tyle, ze dzis cale to
uziemnienie, klocki, ciastolina nie bola - tych kilka lat moge poswiecic
zwlaszcza, ze teraz uziemiona w domu zajmuje sie rzeczami, ktore mnie pociagaly,
ale nie mialam na nie czasu albo checi, ciagle bedac w biegu - odnawiam meble,
dlubie w ogrodzie, szyje, gotuje
takie pierdolki, ktore pozwalaja nie zwariowac i daja poczucie, ze cos fajnego
oprocz dnia swistaka sie dzieje


ale czasem tesknie za spokojem, za solowym wyjsciem do miasta i polazeniem po
sklepach, posiedzeniem na kawie z ksiazka - poki najmlodsze do przedszkola nie
pojdzie, moge tylko pomarzyc


generalnie rozumiem zachwyt rodzicielstwem, ale i wybor zycia solo
i obie drogi moga byc slepym zaulkiem, ktorego sie pozaluje, wybor nalezy do
nas, co wolimy zaryzykowac - zal za dziecmi i samotnosc na starosc, czy zal za
straconymi na szarpaniu latami i zmeczenie na starosc

[batutka]

donkaczka - nic dodac, nic ujac mam tak samo

[deodyma]

Kiedyś miałam taką nieprzyjemną sytuację z moją najstarszą córką.
> Mała miała wtedy jakieś 2-3 lata. Pamiętam, że jeszcze nie
chodziła
> wtedy do przedszkola. Bawiła się w parku piłką, i ta piłka
potoczyła
> się do nóg siedzącej na ławce kobiety. Pani tak około
trzydziestki.
> Córka podbiegła po tę piłkę, zatrzymała się na moment niepewnie
> kilka kroków przed ławką. A ta kobieta do niej tak mniej
> więcej: "Zjeżdżaj stąd ty cholerny bachorze!". Zatkało mnie ze
> zdziwienia, bo mała niczym jej nie sprowokowała, a piłka nawet jej
> nie dotknęła, tylko poturlała się do jej nóg. Córka się przeraziła
i
> rozryczała, a kobieta kopnęłą piłkę gdzieś w krzaki, po czym
wstała
> i sobie poszła. Nie wiem, może to była jedna z tych bezdzietnych,
> tak sobie teraz pomyślałam.







a ja bym podeszla na Twoim miejscu do tej baby i zapytala, czy
jebnac ja w ten glupi, pusty leb
rozumiem, ze nie wszyscy przepadaja za dziecmi, ale bez przesady.
wszystko ma swoje granice.

[memphis90]

Ja bym kazała jej iść po tę piłkę. To przecież MOJA piłka i z jakiej racji się
nią bawi i to tak nieudolnie, że wpada w jakieś krzaczory?

[hanna26]

No właśnie później, gdy to sobie przypominałam, też myślałam,
dlaczego na nią nie wrzasnęłam. Ale to był dosłownie moment i po
prostu zgłupiałam. Ale z kolei mój mąż powiedział, że całe
szczęście, że nic nie zrobiłam, bo nie wiadomo, jakby ona wtedy
zareagowała - a może spróbowałaby coś zrobić dziecku? Obydwoje wtedy
doszliśmy do wnisku, że być może była to osoba chora psychicznie.
A teraz przyszło mi do głowy, że niestety - wcale nie musiała być to
osoba chora. I że takich zdrowych, ale żyjących jakąś dziwną
nienawiścią osób jest całkiem sporo.

[deodyma]

sa takie baby.
ja i maz wybuchowi jestesmy, wiec gdyby nie dajboze na nasze dziecko
trafila taka, mialaby przerabane.
ja sama nigdy w zyciu nie odezwalabym sie w taki sposob do dziecka.
do doroslego owszem, ale to wtey , gdyby na maksa wyprowadzil mnie z
rownowagi.

[tijgertje]

cmielak_2 napisała:
W sumie nie jestem ani za dziećmi
> ani przeciw dzieciom, niech sobie ludzie robią co chcą. Dawno
jednak nie
> zetknęłam sie z taką falą nienawiści.

Nie? Slabo czytasz forum wez chocby tu poczytaj uwazniej a
wczesniej czy pozniej przekonasz sie, ze "jak sie wejdzie miedzy
wrony, trzeba krakac tak jak one". Jak ktos wyrazie nieakcepowany na
forum poglad, to go malo nie zjedza. Przyjrzyj sie blizej wojnom
miedzy zwolennikami karmienia piersia a butelka, spanie z rodzicami
i samodzielnego. Czasem jest w tym tyle nienawisci, ze az dziw
bierze, ze te same osoby ociakaja miodem wyrazajac sie o wlasnych
dzieciach Cudze dzieci dla wiekszosci ludzi wcale nie sa takie
fajne, grzeczne i slodkie jak wlasne i ze by sie o tym przekonac,
wcale nie trzeba wchodzic na orum dla ludzi nie chcacych miec
dzieci. Niestety w spoleczenstkie panuje wiele stereotypow, m.in, ze
kazda kobieta ma instynkt maciezynski i jako kobieta moze sie
spelnic tylko zostajac matka. Wybor nie posiadania dzieci nie jest
akceptowany i zyjac w takim spoleczenstwie niestety wiekszosc
bezdzietnych buduje jakis mur obronny. Sama uwielbiam dzieci, od
zawsze mialam z nimi mnostwo kontaktow, marzylam o sporej wlasnej
gromadce. Niestety, zycie pisze rozne scenariusze. Syn urodzil sie
niespelna 2 lata po slubie. Pojecia nie masz, jak "zyczliwi" ludzie
przy KAZDEJ rozmowie pytajac czy juz jestem w ciazy i DLACZEGO
jeszcze nie potreafili mi obrzydzic cudze dzieci Niektorzy wrecz
uwazali, ze skoro mojemu mezowi sie nie spieszy, to powinnam go
przymusic Po pol roku takich komentarzy nie wytrzymalam,
przestalam odwiedzac i przyjmowac znajomych z dziecmi, zapowiadajac,
ze dopoki wlasnych miec nie bede, to mnie nie zobacza. Na szczescie
(albo nie) nie musieli jednak zbyt dlugo czekac Wcale sie zatem
nie dziwie nienawistnym wypowiedziom ludzi bezdzietnych, ktorych
spoleczenstwo (czasem nieswiadomie) traktuje jako gorszy rodzaj
czlowieka. Ja po pol roku mialam dosc, nie chce myslec, co by bylo,
gdyby taka sytuacja miala potrwac dluzej. Pewnie bym kogos golymi
recami w koncu ukatrupila Niespelna rok po porodzie komentarze
zaczely sie znowu, ale wowczas bardzo ostro co niektorych
potraktowalam i dali mi spokoj, nie rozumiejac, jak bardzo te
komentarze mnie bola. Posiadanie jednego, a nie pieciu potomkow to
nie byl moj wybor, a koniecznosc medyczna i niektorzy roznicy nie
mogli pojac, ale teraz mam to daleko gdzies.

[awtorek]

Oczywiste jest, że nie każdy MUSI mieć dzieci. Faktem jest również, że w naszym
społeczeństwie istnieje presja na małżeństwa bezdzietne. Do tej pory nie jestem
w stanie pojąć pytań typu "kiedy planujecie powiększyć rodzinę?". Świadczy to
dla mnie nie tylko o kompletnym braku wychowania ale też braku wrażliwości i
subtelności. Jest mnóstwo par, które się starają o dziecko, a napotykają jakieś
problemy i bardzo się stresują z tego powodu i takie pytania są dla nich po
prostu dramatem.

Jednak, jawne demonstrowanie takie żywej niechęci do dzieci to też jakiś obłęd.
Rozumiem, że osoby bezdzietne może irytować płaczące niemowlę w autobusie ale
tak jak one same domagają się tolerancji dla siebie, niech wykażą ją również
wobec małych dzieci, a nie porównują je do psiej kupy... Bez komentarza.

[jakw]

Najpierw piszesz, że złapałaś doła po lekturze, o fali nienawiści
itp, a potem polecasz. Ma to sens? Raczej nie. Nie jest to pewnie
strona dla ciebie - nie wszystkie strony w necie nadają się dla
każdego.

A mnie zastanawia jedno

[zebra12]

Wchodziłam kiedyś na teki jedno forum i zastanawiałąm się tam
głośno, co znaczy pojęcie dzieci. Czy nie lubią ogólnie gatunku
ludzkiego do 18 r.ż, czy też może do 10-tego, a może tylko do
piątego? Nie udzielono mi odpowiedzi, ale w ramach miłości bliźniego
i szeroko pojętej tolerancji - wywalono mnie z forum

Uważam, że poniżanie drugiego człowieka, naśmiewanie się z niego
powinno być karalne! To tak jakby ktoś o kobietach mówił, że
przypominają mu fekalia itp. I choć lubię psy, rozumiem, że ktoś
może ich nie lubić. Ale czy trzeba od razu podkładać trutki psom
sąsiadek? I analogicznie: można nie chcieć mieć dzieci, nie lubić
ich sposobu bycia, hałasu, obowiązków, ale nie trzeba od razu
naśmiewać się z nich i porónywać z rzeczami odrażającymi.
To moje zdanie.

[agar2208]

Ja nadal podtrzymuję, że Ci ludzie nie maja po kolei w głowie i powinni sie
leczy, bo może im kiedyś potoczy sie piłka dziecka pod nogi i z tej nienawiści
zabiją za to.
Dla mnie to są chorzy psychicznie ludzie i już.

[mamciulka-nikulka]

Bo ci ludzie urodzili się dorośli, nie płakali, nie przechodzili mutacji,
głupich zajawek, głupawych odzywek i w ogóle zawsze byli fajniii.

Swoją drogą lepiej, żeby tacy ludzie nie robili sobie dzieci, bo po co mają je
później krzywdzić swoją nietolerancyjną postawą. Od razu przypomina mi się taka
jedna matka, która na osiedlowym placyku siedziała z koleżanką a ich dzieci się
bawiły. Synek jej przyszedł do niej z płaczem na skargę, że inne dziecko coś tam
mu zabrało (owszem, jego biadolenie było męczące), a ta najpierw w ogóle nie
reagowała, a jak zareagowała to wydarła się na całe podwórko: "ZAMKNIJ MORDĘ" !!!

[carmita80]

Ludzie wyrazajacy tego rodzaju opinie, poglady potrzebuja pomocy, nie chodzi
bynajmniej o to zeby pokochali dzieci ale zeby przestali nienawidziec dzieci i
rodzicow. Bylam na tej stronie, zdecydowanie nie polecam, niestety w internecie
mozna znalezc wszystko, od stron zawierajacych wartosciowe tresci po najgorsze
plugastwo. Smutne.

[brookeforrester]

Usmialam sie...!Zgadzam sie z Cmielakiem2 w wiekszosci, dopoki nie mialam dzieci
nie wydawalam na nich czesc ochow i achow a teraz zyc bez nich nie moge
Najlepsze sa watki gdzie sie zastanawiaja... po co to wszystko..
"Co do mody na rodzicielstwo to (jak pisze Viento) pewnie duze znaczenie maja
firmy produkujace artykuly dla dzieciakow, to ogromny rynek zbytu, o ktory warto
dbac".
Gdyby ich rodzice mieli takie podejscie..

[brookeforrester]

Z tijgertee sie zgadzam (mialo byc przepraszam jesli przekrecilam nicka)

[karolina10000]

Tylko współczuć takim ludziom. Musza byc bardzo zranieni.
Smutne.Taka nienawiść do kogokolwiek jest chorobą duszy.

"chcesz zobaczyc Boga, spójrz w oczy dziecka"

[bracialwieserce]

Nie wszyscy tam piszą w tym tonie więc robienie tragedii też niewskazane. Po
drugie w dobie internetu a zwłaszcza tego co się dzieje na forach czasem także
tu - nie widzę większego odstępstwa od "normy internetowej". To, że to jest
czasami brutalne?! To nie zależy od tego czy się dzieci ma/ nie /chce/nie
lubi/nie cierpi etc. tylko od wychowania i ogólnego obycia. Bo człowiek w
przeciwieństwie do zwierząt nawet jak czegoś nie dostanie od rodziców/sam nie
skorzysta to ma jeszcze rozum, wolna wolę i ZAWSZE może SPRóbować zmienić to
czego pozbawiło go wcześniejsze wychowanie. To ogromnie trudne ale nie
niemożliwe! Nie uważam aby tak specjalnie ktoś nienawidził dzieci - to bardzo
silne, niszczące uczucie i w realu rzadko kto je odczuwa! Czy mówiąc nienawidzę
zimy - żywimy ochotę rozwalić świat jakąś bombą co by zanegować wszystko?
Konkretne odczucie raczej prowadzi do złych rzeczy a z historii wiadomo do
czego. Przy czym wydaje się mi, że porównywanie kogoś do Hitlera czy jego metod
jest przegięciem w druga stronę! Ci ludzie po prostu nie lubią/cierpią dzieci!
Nie uważam tego za dobre ani za złe. Jakiś tam pan nie ładnie nazwał kobietę
posiadająca dziecko, określił ją jako "maciorę" - to świadczy o tym, że pan ten
nie potrafi stosować zamienników i o braku kultury a może chwilowo był wkurzony
i.......... Ale to nie kwestia bycia dzietnym /nie. Na forach kobiety niektóre
są "milsze" dla siebie bardziej. Niestety.