dzieci w autobusach

[alika77]

nie posiadam samochodu, wiec na co dzien poruszam sie autobusami,
przynajmniej dwa razy dziennie jade z mala (do przedszkola i z
przedszkola). ucze ja, ze trzeba robic miejsce dla starszych, czyli
jak jest miejsce to siedzi sobie osobno, chyba ze akurat woli u
mnie, jak robi sie ciasno to na kolanach. jak nie ma miejsca, to
stoimy, nawet jak ktos nam probuje ustapic miejsca, bo z reguly jest
to jakas starsza babcia, niestety, wiec nie korzystamy. ale czasami
jest tak, ze jade z mala z jakimis zakupami czy czyms, obladowana
jak osiol, no i wtedy mloda siedzi obok, no bo jak, na kolana jej
nie wezme, bo siaty, postawic tez jej nie postawie, bo chociaz ma
prawie 4 lata to mala i nie utrzyma sie jeszcze sama, a podlogi
teraz od blota sliskie, musialabym ja przytrzymywac, no a jak z tymi
siatami? jak widze jakas babcie to ewentualnie wstaje i stoje z tymi
siatami, bo mimo wszystko tak mi latwiej, niz jakbym ja miala
siedziec a mala stac. no ale jak nie ma w autobusie staruszek, to
siedze i mloda tez siedzi. tylko, ze czuje na sobie te spojrzenia i
slysze komentarze, o tym, ze od malego rozpuszczaja, szacunku nie
ucza dla starszych i potem taka mlodziez wrasta. poza tym ja sama
czuje sie z tym niekomfortowo, ze tu ludzie nad nami wisza, a mloda
sobie siedzi. mam miec wyrzuty sumienia? olac to i robic jak mi
wygodnie? sama juz nie wiem.

[karro80]

olać. Wydaje mi się, ze dziecko siedząc jest bezpieczniejsze jesi w
autobusie panuje tłok.

Ja np bardzo rzadko ustepowałam miejsca z prostej przyczyny - w
autobusach robi mi się często niedobrze i jednoczesnie słabo -
częściej jeśli stoję. Kiedy np mogłam w lato stanac przy oknie lub
wiedziałam, że dojadę bo blisko itp to ustępwałam. Trudno, że ludzie
się patrzą czy coś - wolę to niż zemdleć bądź się shaftować, albo w
pośpiechu wybiegać z autobusu

To samo z dzieckiem, może względy bezpieczeństwa są ważniejsze?

[kiniak22]

olac i nie zwracac uwagi, nie ustepowac miejsca ludziom ponizej 60tki chyba ze
ma zlamana noge, albo to kobieta w baaardzo zaawansowanej ciazy, jak cos komus
nie pasuje to niech sobie auto kupi i jezdzi na siedzaco, jadac autobusem trzeba
sie liczyc z tym ze nie zawsze ma sie miejsce siedzace, a ty tez jadac z
dzieckiem jestes w niekomfortowej sytuacji ze wzgledu na dziecko, musisz je
"chronic" zeby nikt go nie przedrepnal, musisz trzymac na zakretach czy przy
mocniejszym hamowaniu, w takiej sytuacji tobie bardziej sie nalezy miejsce
siedzace niz zdrowemu 40latkowi, jak komus nie pasi niech idzie na piechote

[deela]

nie przejmuj sie
olej
dziecko jest bezpieczniejsze jak siedzi

[alika77]

dzieki dziewczyny za rozgrzeszenie, od razu mi lepiej

[mondovi]

ja proszę zwykle jakiegoś młodziana o ustąpienie miejsca synowi. przy
ruszaniu/hamowaniu szarpie nim i, za przeproszeniem, wpada głową w pośladki
innych pasażerów. komentarzy odnośnie tego, że siedzi jeszcze nie słyszałam, a
gdybym usłyszała na pewno z tego powodu nie zmuszałabym dziecka (ma 3,5) do
stania w autobusie.

[leneczkaz]

Te babki to częściej bardziej skoczne ode młodych. Walczą na ryneczku o tańszą
marchewkę, taszczą siaty, rozpychają się przed autobusem, wskakują jak młode
gazele a potem oczy kota ze Shreka i daj usiąść. Czasem patrzę na dzieciaki po
szkole z plecakami 10 kg. zdołowane, bo babcia z kijem je przegoni.

[asia0212]

leneczkaz, brawo!
Jak pisały dziewczyny wyżej-siedzące dziecko jest bezpieczniejsze, stojący w
tłoku przedszkolak jest niezauważalny przez pasażerów, którzy "biją" go torbami,
plecakami. Osoby po 60tce to nie starsi, niedołężni ludzie. Autobus nie jest
pełen ludzi niepełnosprawnych i dlaczego akurat kilkulatek ma ustąpić miejsca?
Osobiście nie usłyszałam nigdy uwagi w autobusie, lecz gdyby tak się stało nie
pozostałabym cicho.

[kasiaczek181987]

opiekowałam się niepełnosprawnym dzieckiem, na pierwszy rzut oka nie było tego
widać .. i co ja się nasłuchałam w autobusie to głowa mała. Dziecko miało prawo
siedziec bo jest niepełnosprawne i takie miejsce mu się nalezy.Kiedyś jedna baba
do mnie mówi:

baba: o Boże ale rozpuszczają dzieciaki teraz i zaczyna coś paplać o wszytskim

ja ( nie reaguje)

Baba w końcu zaczęła być bardziej nachalna ale nie zwracała sie bezpośrednio do
mnie tylko oczywiscie,że dzieciak przed nią siedzi a reszta stori

ja ( nie reaguje)

W końcu baba mówi do mnie: Weź tego dzieciaka
ja : nie wezmę, miejsce mu się należy bo jest niepełnosprawny
ona: ludzie starsi stoją a dzieciak siedzi
ja (wkurzona na maksa): Ogłuchła pani ? dziecko jest niepełnosprawne
ona: niepełnosprawność to nie choroba
ja: zonk.. ( nie wiedziałam czy się śmiać czy płakać )

Moje zdanie jest takie, trzeba rozgraniczyć dwie sytuacje

a) jedziesz z siatami to dla bezpieczeństwa dziecka pozwalasz mu siedzieć

b) jedziesz na luzie to albo bierzesz dziecko na kolana albo niech ustąpi miejsca.

Ja sama przyznam szczerze nie ustępuję miejsca ale jak jadę z podopiecznym to
uczę go tego ( jestem niania, nie mam własnych dzieci).Nie wyobrażam sobie,że
mam pod opieką np dziecko 6 letnie , starsi ludzie o lasce stoją a ono siedzi...
no coś nie tak jest. Nie ustepuje ludziom awanturującym się i wykrzykujacym na
cały autobus,że oni są niedołężni bo zwykle tacy nie są ale jak widze staruszka
ledwo trzymającego się na nogach to ustepuję

[sarling]

> ona: niepełnosprawność to nie choroba

Upośledzona moralnosć za to jest bardzo poważnym schorzeniem...
Doświadczyłam tej choroby w ciąży (jeśłi nie poprosiłam, to nikt mi
nie ustąpił) i doświadczam jej teraz.

Jeśli jadę sama, to nie tylko ustępuję miejsca, ale jeszcze dziobię
pannice wypisujące esemsy całą drogę lub młodzieńców z pryszczami,
co by wstali i ustąpili miejsca potrzebujacym.
Ale jeśli tylko mogę - unikam komunikacji miejskiej.

[kocio-kocio]

Mnie piękna historia spotkała jesienią.
Wsiadam z młodym (miał 2 lata i jakieś 8-9 miesięcy) do autobusu.
Mnóstwo ludzi. Ja siatka z zakupami i młody na nogach.
Stajemy koło takiej na oko 50-letniej "staruszki".
Ponieważ nikt się nie podniósł, a my tylko na 2 przystanki i nie
chciało mi się żebrać o miejsce, instruuję młodego:
- Tu jest Staszku taka rurka, trzymaj się jej mocno.
Oczywiście asekuruję go kolanami i łokciem sama próbując się czegoś
trzymać.
Na co owa "staruszka" z czułym uśmiechem:
- Ojej, taki malutki i się musi sam trzymać w autobusie.
- No musi, bo nie ma gdzie usiąść - powiedziałam.
A paniusia: - No tak, tłok dzisiaj okropny.
Kurtyna!

[rudensja]

kocio-kocio☺ piękna historia dramatyczna

Jak jadę sama to ustępuję potrzebującym, nie starszym paniom które
stają tak blisko żeby "niechcąco" zdzielić siedzącego torebką po
głowie.
Jak jadę z synem (ma niecałe 3 lata)siedzi mi na kolanach albo sam.
Tak mały człowiek nie jest w stanie utrzymać się w czasie jazdy na
stojąco więc jak tylko jest miejsce to siadamy, w końcu płacę za
bnilet jak każdy.
Jeśli ktoś nam ustępuje miejsca, to są to najczęściej kobiety (same
mające małe dziecli, lub wnuki)

[solaris31]

raz hamujący autobus "przewrócil" mi stojące w nim dziecko. dziecko
się trzymało, asekurowałam też i ja, ale nie mam stu rak, tylko
dwie. raz wystarczy. olej baby i się nie przejmuj.