warunki mieszkaniowe a drugie dziecko

[mage-ssi]

Tak się zastanawiam nad drugim dzieckiem (córeczka 5mieciecy) ale przeraża
mnie fakt że mieszkam w bloku w małym mieszkaniu niecałe 45m2 i boję się że
sie po prostu nie pomieścimy. Mały pokój jest za mały żeby np w przyszłości
postawić łóżko piętrowe nie mówiąc już o dwóch łóżkach
oddzielnie...dziewczynki mogą spać razem a co jeśli będzie chłopiec?Już nawet
nie myśle gdzie wtedy wstawić biórko czy jakieś meble bo nie ma miejsca. Boje
się ciasnoty i wszystkich na "kupie" a na nic innego perspektyw raczej nie
mamy. Dlatego mam pytanie jak duże macie powierzchnie mieszkaniowe i jak
rozwiązałyście taki problem?

[slonko1335]

43 m2, dwa pokoje - mniejszy dziecięcy ma ok. 12 m2. Mam jednak w perspektywie
zamianę mieszkania na większe za jakiś czas, póki dzieciaki małe da się przeżyć,
jak będzie potem nie wiem...
Starsza śp ina rozkładanym tapczanie, młodszy na razie w łóżeczku, planujemy ich
niedługo położyć w łóżku platformowym - nie piętrowym tylko takim gdzie jedno
spod drugiego wyjeżdża.

słonko1335

[alfa36]

Ja nie w temacie metrow 2 ale łóżka. Masz już takie na oku? Wlasnie
rozplanowuję pokoj dziecka i chcę wlasnie takie łóżko. Co prawda
rodzeństwa dla synka nie planuję, ale często ktos do nas przyjeżdża,
więc chcialabym miec w zanadrzu jakies miejsce do spania dla gościa.

[slonko1335]

Alfa dopiero teraz zauważyłam Twoje pytanie do mnie. Nie mam nic konkretnego jeszcze, na razie tylko ogólnie oglądałam. Przy mojej dwójce potrzebuję takie z dodatkowymi szufladami na pościel i takie które można rozłożyć w innej części pokoju w razie jakby któreś dziecko choróbsko z wymiotami złapało coby drugiemu na głowę tego nie robiło.....

[batutka]

mage-ssi napisała:

> Tak się zastanawiam nad drugim dzieckiem (córeczka 5mieciecy) ale przeraża
> mnie fakt że mieszkam w bloku w małym mieszkaniu niecałe 45m2 i boję się że
> sie po prostu nie pomieścimy. Mały pokój jest za mały żeby np w przyszłości
> postawić łóżko piętrowe nie mówiąc już o dwóch łóżkach
> oddzielnie...dziewczynki mogą spać razem a co jeśli będzie chłopiec?Już nawet
> nie myśle gdzie wtedy wstawić biórko czy jakieś meble bo nie ma miejsca. Boje
> się ciasnoty i wszystkich na "kupie" a na nic innego perspektyw raczej nie
> mamy. Dlatego mam pytanie jak duże macie powierzchnie mieszkaniowe i jak
> rozwiązałyście taki problem?

takie lozko jest ok, bo nie zabiera duzo miejsca (tak jak dwa lozka), a moga
spac na nim dwie osoby, ale ma spora jak dla mnie wade - otoz w dzien jak lozko
jest złożone, a dzieci chca sobie odpoczac, polozyc sie, poczytac na lezaco
ksiazke, a nawet pogniewane na siebie, odpoczac od siebie, to jest z tym problem
- trzeba je rozkladac jak do spania

[aloiw1985]

my mieszkamy w 74m2 i powiem szczerze, ze mogę sobie drugie dziecko wyobrazić
przez pierwszy rok jego życia, niestety później byłoby już nam za ciasno.
Oczywiście istnieje jeszcze perspektywa ze gdybym musiała to napewno dałoby się,
jednak nie muszę i raczej mi z tym wygodnie.

[zulcia79]

38m2,2 pokoje,dziecięcy ma około 12m2,długi i wąski,dzieci dwojeNa razie
starsza śpi na rozkładanym(140cm szer.)tapczanie,a młoda w łóżeczku.Na wakacje
planujemy kupić łóżko piętrowe i bedzie ok.Jak planowaliśmy drugie dziecko,to
nawet nie pomyslałam o tym czy i jak się zmieścimy.

[zebra12]

36 metrów i 3 dzieci. No jest trochę ciasno, zwłaszcza, że jedna
nastolatka, a druga wyrośnieta 10 latka. Ale wciąż są perspektywy,
tylko jakieś mgliste...

[hanna26]

65 metrów, troje dzieci. Dwa spore pokoje + 30 metrowy taras.

Powiem ci, że wszystko zależy od twoich preferencji, od tego, co dla
ciebie jest najważniejsze. My mieszkaliśmy w 30 merowej kawalerce,
gdy postaraliśmy się o drugie dziecko. Mieliśmy jeden pokój z
kuchenką bez okna. Zamieniliśmy mieszkanie dopiero gdy w planach
pojawił się trzeci maluch. Nie przyszłoby nam do głowy, żeby
uzależniać nasze plany rodzinne od warunków materialnych. Chcieć to
móc. Zaczęliśmy więcej pracować, rozkręciliśmy firmę, postaraliśmy
się o kredyt.
Chcieć to móc.

[duzeq]

Dzizys... Padam na pysk z podziwu.

36 m to liczy nasz pokoj goscinny, a ja i tak mam juz problemy gdzie
by tu umiescic drugiego lokatora jak juz sie pojawi...

[leneczkaz]

65m2. 1 dziecko i 1 w planach. Będzie musiało starczyć na 7 lat (na tyle mamy
kredyt). Dzieci będą razem w pokoju (musi się udać drugi chłopiec, choć jak się
nie uda to i tak będą razem), my w sypialni. Tyle, że jak człowiek pracuje a
dzieci w przedszkolu to dom to Hotel weekendowy

[eps]

ja planując rozmnażanie zawsze chciałam 3 dzieci. mieszkaliśmy w blokach w
mieszkaniu w którym zaplanowałam że my bedziemy w jednym pokoju a dzieci (cała
trójka) w drugim i jakoś mnie to nie przerażało. Oczywiście większośc otoczenia
była oburzona moim pomysłem, bo teraz jest modnie, aby na każde dziecko
przypadał jednen pokój a najlepiej dwa
W każdym razie ja podchodziłam do tematu w ten sposób że warunki lokalowe w
danym momencie "czasoprzestrzeni" nie mają znaczenia bo np.
mogę mieszkać w maleńkim mieszkaniu ale kiedys dostane dobrą pracę i kupimy
większe. I w drugą stronę, ktoś kto ma duży dom i warunki w danym momencie wcale
nie musi mieć takowych za 5 lat bo powiedzmy straci pracę/rozchruje sie cieżko itd.
A więć to co sie ma obecnie wg mnie nie powinno znacząco wpływać na to ile
dzieci chcemy. Ja jak wczęsniej pisałam że kiedys nam sie polepszy i kupimy cos
wiekszego (jakos tak pozytywnie do życia jestem nastawiona).
u nas akurat ułożyło sie tak że faktycznie ja dostałam dobrą pracę, mąż dostał
awans i sprzedając jedno, zadłużając sie w banku kupiliśmy domek szeregowca.
teraz mam dwa pokoje przewidziane dla dzieci i w planach 3 albo 4 dzieciaków.
Oczywiście nadal żadne nie bedzie miało pokoju własnego bo jakoś jestem tego
przeciwniczką.

[memphis90]

> Oczywiście nadal żadne nie bedzie miało pokoju własnego bo jakoś jestem tego
> przeciwniczką.
A tak z ciekawości- dlaczego jesteś przeciwniczką tego, żeby dziecko miało swój
pokój? Ja rozumiem- brak innych możliwości, ale tak celowo nie dać dziecku
własnego kąta?

[mama_kotula]

CytatA tak z ciekawości- dlaczego jesteś przeciwniczką tego, żeby dziecko miało swój pokój?

Bardzo często mówi się, że wspólny pokój to lepszą integracja z rodzeństwem, nauka kompromisów, współżycia społecznego, szacunku dla drugiej osoby (ty się teraz uczysz, to ja się pobawię cicho, aby ci nie przeszkadzać) itp.
Teoria jest śliczna, a ja mam dokładnie odwrotne obserwacje, i jak tylko będę mogła, to momentalnie rozdzielę towarzystwo po osobnych pokojach.

[mama_kotula]

I tak sobie myślę, patrząc na sygnaturkę Eps, że ma dość młode dzieciaki. Jak moje miały 3 lata to też nie zależało mi na osobnych pokojach, łatwiej mi było ogarnać towarzystwo w jednym . No, i wtedy nikt nie obrażał się na nikogo na śmierć i życie, nikt nie ryczał "mamo, ona postawiła swoją książkę na MOJEJ półce" bądź "mamo, ona chce słuchać bajki a ja NIE CHCĘ TEGO SŁYSZEĆ, mi to przeszkadza!" i tak dalej.

[memphis90]

Do 6rż też urzędowałam na jednych śmieciach z siostrą i było fajnie. Ale jako
nastolatki bardzo ceniłyśmy sobie osobne pokoje, w których można się zamknąć,
powściekać, poryczeć, wycisnąć pryszcza czy pogadać z chłopakiem przez telefon
Kiedy na jakiś czas straciłam swoje lokum i musiałam przenieść się ze spaniem
do siostry, to bardzo brakowało mi takiego swojego kąta...

[mozyna]

Ja nawet nie wiem na ilu metrach mieszkamy, ważne jest, że każdy ma dla siebie sypialnię (rodzice razem, dziecko swoją ) i przestrzeń do codziennego życia jest

[mniemanologia]

To zależy, w jak odległej przyszłości planujecie coś większego...
Moi rodzice z trzema córkami mieścili się w 40m2, ale to tak chyba
przez 3 lata - w momencie przeprowadzki ja miałam z 10-11 lat, a
siostry może 3 i 5 lat...

2+3

[bweiher]

36m2 to są dwa małe pokoje,mikro kuchnia i jeszcze bardziej mikro
łazienka.
Póki syn był sam to on w małym pokoju my w "dużym".Zaszłam w ciażę
(planowaną) bo myślę sobie że łóżko piętrowe się zmieści.A tu zonk
bo urodziłam bliźniaki.Jeszcze będąc w ciąży móżdżyłam jak to teraz
wykombinować.No i kupiliśmy to łóżko piętrowe,gdzie góra pojedyncza
a dół podwójny.U góry starszak na dole bliźniaki(chłopak i
dziewczyna).Póki co tak mieszkamy.Co będzie w przyszłości? Jeszcze
nie myślę

[maks_olo]

49m2; 3 pokoje; 4 dorosłych, 2 dzieci

jeden pokój - dziadki; drugi pokój - dziecięcy; trzeci pokój - nasza sypialnia

czasami jest ciasno, ale nie przesadzajmy - inni żyją gorzej...
póki dzieci są małe - nie ma większego problemu
niedługo łóżko piętrowe; nie za dużo zabawek; półki z ikei pod sufit - niezastąpione

za 5 lat będzie gotowy nasz domek wtedy odsapniemy

[lukrecja34]

44 m,2 pokoje z kuchnią,nas dwoje + 2 dzieci.
dzieciaki są razem w pokoiku-problem polega na tym,że syn ma 12 lat a córka 2,5
roczku.każde ma swoje łóżko,w tym roku będzie zakup łóżka piętrowego.i tak być
musi bo większego mieszkania nie będziemy mieć.ale pocieszam się,że wielu ma
gorzej a poza tym w identycznym mieszkaniu przez całe nasze mieszkaliśmy: moi
rodzice,siostra starsza ode mnie o 4 lata ,sporo młodszy brat no i
ja.przeżyliśmy,dało się.

[mage-ssi]

Dziękuję za słowa pocieszenia... Chcę mieć drugie dziecko i napewno się na nie zdecyduję tylko sama wychowałam sie w ciasnocie i wiem że cieżko było...ale moze faktycznie życie przyniesie coś zupełnie nieoczekiwanego i niespodziewanego

maks - olo;-)

[mama-008]

my mamy bardzo podobną sytuację
mieszkanie w bloku 60m2
3 pokoje, kuchnia, wc i łazienka.
salon, sypialnia (moich rodziców) i nasz pokój - czyli: ja mąż i
synek.
na razie jest okej - nie ma potrzeby przerabiania sypialni rodziców
na pokój synka bo w naszym sie miescimy elegancko
półki z Ikea też na każdej ścianie pod sufit, mało używane szpargały
u teściów w domu - u nas tylko sa te na bieżąco
w planach własne M -budowa rusza na wiosnę 2011 wiec jeszcze mamy
czas. po za tym my pracujemy - synkiem zajmują sie dziadkowie -
super ze nie musze wozić go nigdzie rano a i do przedszkola bedzie
dziadzio zaprowadzał za półtora roku- czy nadal bedziemy mieszkac z
rodzicami czy osobno(mieszkanko budowac sie bedzie blisko rodziców).
jak zamieszkamy na swoim od razu zaczynamy starania o nowe bobo.
w 3 pokojach napewno damy radę!

[maks_olo]

macie lepiej, bo oddzielne wc i łaziankę

póki był jeden synek, to też nasz pokój był wspólny, ale jak zaszłam w drugą
ciążę, to przerobiliśmy nasz pokój na dziecięcy, a trzeci (poprzednio był
bezużyteczny) na naszą sypialnie

wiele osób narzeka na Ikeę, ale te regały naprawdę im się udały

ja jestem z dzieciaczkami w domu, przedszkole 50m dalej, więc będzie dobrze -
Babcia też zawsze będzie mogła odebrać

nasz domek stanie trochę dalej od rodziców, ale wtedy już chłopcy będą starsi,
będziemy ich wozić do szkoły do miasta, no i my do pracy, więc wszystko ok

szczerze mówiąc, jak słyszę, że ktoś zastanawia się nad kolejnym dzieckiem i
kieruje się metrażem, to nie powinien mieć dziecka... bo chyba najważniejsza
jest miłość, a nie gdzie będzie stało biurko!!! ja swoje biurko miałam dopiero w
gimnazjum i jakoś żyję...
na pewno ktoś zaraz napiszę, że życie na kupie, ciasnota itp, a to wszystko
ściemnianie, bo wystarczy dobrze zagospodarować przestrzeń...
co innego kwestie finansowe czy zdrowotne - tu wręcz należy zastanowić się 3 razy...
dziś synek przespał całą noc, więc pewnie lada dzień będą spać w jednym pokoju i
nie widzę żadnego problemu...

[mama-008]

póki był jeden synek, to też nasz pokój był wspólny, ale jak zaszłam
w drugą
> ciążę, to przerobiliśmy nasz pokój na dziecięcy, a trzeci
(poprzednio był
> bezużyteczny) na naszą sypialnie
moi rodzice twierdzą, że jak zajdę w drugą ciążę to oddadzą swoją
sypialnie dla starszego i sami sie wyniosa do salonu ale ja sobie
nie wyobrażam jakoś życia w 6 osób w jednym mieszkaniu i chce aby
moi rodzice mogli wreszcie "pozyć" i cieszyć się cisza i spokojem
mimo ze twierdzą ze "na kupie" jest fajnie i jak wyjeżdzamy to im
nudno- mam wspaniałych i bardzo pomocnych rodziców ale bardzo bym
chciała niebawem mieszkac juz "na swoim", żeby oni odżyli i zaczeli
cieszyć sie spokojem i cisza no i sama bym chciała życ na swoim.

szczerze mówiąc, jak słyszę, że ktoś zastanawia się nad kolejnym
dzieckiem i
> kieruje się metrażem, to nie powinien mieć dziecka... bo chyba
najważniejsza
> jest miłość, a nie gdzie będzie stało biurko!!! ja swoje biurko
miałam dopiero
> w
> gimnazjum i jakoś żyję...
> na pewno ktoś zaraz napiszę, że życie na kupie, ciasnota itp, a to
wszystko
> ściemnianie, bo wystarczy dobrze zagospodarować przestrzeń...
> co innego kwestie finansowe czy zdrowotne - tu wręcz należy
zastanowić się 3 ra
> zy...

otóż to! wystarczy sie jakos zorganizowac logistycznie.

co innego kwestie finansowe czy zdrowotne - tu wręcz należy
zastanowić się 3 ra
> zy...

dokładnie - co innego bieda, brak zdrowia,brak pomocy ze strony
chocby rodziców/teściów itp = wtedy napewno trzeba by sie 1000 razy
zastanawiac nad kolejnym dzieckiem...
nie chodzi o metraż - grunt że ma sie co do gara włozyc, odziać się
i jeszcze na rurkę z kremem czy na zoo mieć w portfelu i możena zyc
w jednym pokoju zanim dziecko nie pojdzie do szkoły...(bo pozniej to
kicha miekszac z rodzicami w 1 pokoju bez biurka i możliwości
przyjmowani kolegów ze szkoły we włsnmym pokoju...)


PS
Ty tez kwietniowa mama - mój jest z 18 kw

[maks_olo]

mama-008 napisała:

> moi rodzice twierdzą, że jak zajdę w drugą ciążę to oddadzą swoją
> sypialnie dla starszego i sami sie wyniosa do salonu ale ja sobie
> nie wyobrażam jakoś życia w 6 osób w jednym mieszkaniu i chce aby
> moi rodzice mogli wreszcie "pozyć" i cieszyć się cisza i spokojem
> mimo ze twierdzą ze "na kupie" jest fajnie i jak wyjeżdzamy to im
> nudno- mam wspaniałych i bardzo pomocnych rodziców ale bardzo bym
> chciała niebawem mieszkac juz "na swoim", żeby oni odżyli i zaczeli
> cieszyć sie spokojem i cisza no i sama bym chciała życ na swoim.

na razie nie stać nas na oddzielne mieszkanie - dopiero za 5 lat się
wyprowadzimy (jak wszystko dobrze pójdzie )
moi rodzice zawsze spali w pokoju dziennym, nawet jak sama z nimi mieszkałam, to
trzeci pokój był nie używany, więc u nas nikt się nie musiał przenosić
my żyjemy w 6 i naprawdę nie ma większego problemu - same plusy - jak
dzieciaczki wieczorem śpią w swoich łóżeczkach, to my możemy z Mężem gdzieś
wyskoczyć bez fatygowania babci, bo i tak jest na miejscu
co do hałasu i braku spokoju - no cóż - tak to jest z dziećmi. Wyszło jak wyszło
i jest dobrze
też bym chciała być na swoim, ale nie chodzi o ciasnotę

> nie chodzi o metraż - grunt że ma sie co do gara włozyc, odziać się
> i jeszcze na rurkę z kremem czy na zoo mieć w portfelu i możena zyc
> w jednym pokoju zanim dziecko nie pojdzie do szkoły...(bo pozniej to
> kicha miekszac z rodzicami w 1 pokoju bez biurka i możliwości
> przyjmowani kolegów ze szkoły we włsnmym pokoju...)

dokładnie - problem pojawia się jak dziecko jest starsze. Też zaczęłam narzekać
na brak własnego pokoju jakoś w gimnazjum... jak dzieciaczki są małe - nie mają
problemów ze wspólnym mieszkaniem
a ta rurka z kremem jest naprawdę ważna

> PS
> Ty tez kwietniowa mama - mój jest z 18 kw
chyba najpiękniejsza pora na narodziny dzidziusia co?

[mama-008]

my żyjemy w 6 i naprawdę nie ma większego problemu - same plusy - jak
> dzieciaczki wieczorem śpią w swoich łóżeczkach, to my możemy z
Mężem gdzieś
> wyskoczyć bez fatygowania babci, bo i tak jest na miejscu

no to u mnie to nie przejdzie moja mama zajmuje sie juniorem 10
godz dziennie - nie mam sumienia jej eksploatowac jeszcze wieczorem
aby móc wyjsc z mezem...max 1 raz w mies prosze mame o pomoc jak
chcemy isc do kina czy knajpki, (ost.nauczyłam sie chodzic sama do
kina w tym czasie maz zajmuje sie synkiem hehe ) na zakupy w
marketach to wiadomo - załatwiamy to w weekend i wychodzimy głownie
wtedy jak mały ma drzemke w dzień (moja mama nie tylko zajmuje sie
moim synkiem ale i przedszkolakiem mojej siostry wiec robi na dwa
etaty babcia - dlatego nie męcze jej za bardzo )

chyba najpiękniejsza pora na narodziny dzidziusia co?
>

TAK TAK!
rodzi sie wiosna i nowe zycie
nastepne tez bardzo chce wiosną...

[maks_olo]

mama-008 napisała:

> no to u mnie to nie przejdzie moja mama zajmuje sie juniorem 10
> godz dziennie - nie mam sumienia jej eksploatowac jeszcze wieczorem

jak już pisałam, ja jestem z dziećmi w domu, więc jak wyjdziemy raz na miesiąc,
kiedy dzieci już śpią, babci za ciężko nie jest

> max 1 raz w mies prosze mame o pomoc jak
> chcemy isc do kina czy knajpki, (ost.nauczyłam sie chodzic sama do
> kina w tym czasie maz zajmuje sie synkiem hehe )

my też nie wychodzimy codziennie ale czasem trzeba, bo zwariować można

na zakupy w
> marketach to wiadomo - załatwiamy to w weekend i wychodzimy głownie
> wtedy jak mały ma drzemke w dzień (moja mama nie tylko zajmuje sie
> moim synkiem ale i przedszkolakiem mojej siostry wiec robi na dwa
> etaty babcia - dlatego nie męcze jej za bardzo )

zakupy ciężkie robi Mąż kiedy ma czas, na lekkie zawsze mogę wyskoczyć jak
chłopcy śpią, albo z nimi, bo mamy podwójny wózek
ja gdybym wróciła do pracy, to dałabym dzieciaczki do przedszkola, bo to za duże
obciążenie dwóch takich maluchów dla babci

> TAK TAK!
> rodzi sie wiosna i nowe zycie
> nastepne tez bardzo chce wiosną...

myśmy nie planowali, a i tak drugi synek urodził się wiosną
trzecie chcemy na zimę - dla odmiany

[mama-008]

jak już pisałam, ja jestem z dziećmi w domu, więc jak wyjdziemy raz
na miesiąc,
> kiedy dzieci już śpią, babci za ciężko nie jest my też nie
wychodzimy codziennie ale czasem trzeba, bo zwariować można

oj wiem cos o tym - Ty siedzsz z dwójka w domu, ja pracuje i wracam
do dziecka którym trzeba sie zajc i ugotowac jeszcze obiad i ogarnąć
ten marny metraż wysiadam i jak nie wyjde raz w tyg chocby ba
chwile do kosmetyczki (byle by na godzinke tylko wyjsc z domu SAMA)
to oszaleje jak pisalam do kina chodze sama, maz tez potrafi raz
na mies isc z kolega do kina ...mame prosimy w nagłych wypadkach -
jak impreza jakas u znajomych jakies ur czy im z knajpek tez juz
zamawiamy na wynos
do marketu wole isc z mezem niz jego samego wysłac bo zawsze kupi
cos nie tak jak potrzebuje ale jak wspomnialam syn wtedy ma drzemke.

ja gdybym wróciła do pracy, to dałabym dzieciaczki do przedszkola,
bo to za duż
> e
> obciążenie dwóch takich maluchów dla babci
>
ja sie boje starsznie przedszkola i kolejnego bobo bo w przedszkolu
pełno syfu i jedno przyniesie to drugie bedzie chore i człowiek
wiecznie na L4. dobrze ze mam mam e i tesciowa pod nosem to licze ze
zawsze pomoga jakos przy ewentualnie dwojce chorych TFU TFU TFU


myśmy nie planowali, a i tak drugi synek urodził się wiosną
> trzecie chcemy na zimę - dla odmiany

dziewczynke rozumiem?

mi właściwie wszystko jedno kiedy - najwazniejsze aby zdrowe
jak to sie mówi (mój pierworodny niestety zdrowy nie jest i nigdy
nie bedzie)

[maks_olo]

mama-008 napisała:

> oj wiem cos o tym - Ty siedzsz z dwójka w domu, ja pracuje i wracam
> do dziecka którym trzeba sie zajc i ugotowac jeszcze obiad i ogarnąć
> ten marny metraż
hehe a teraz wyobraź sobie sprzątać większy metraż!!! - trzeba szukać plusów
życia w kupie

> jak pisalam do kina chodze sama, maz tez potrafi raz
> na mies isc z kolega do kina ...
akurat do kina, to chodzę z Mężem, ale czasem wyjdę z koleżanką na kawę, to Mąż
bez problemu zajmie się chłopcami

mame prosimy w nagłych wypadkach -
> jak impreza jakas u znajomych jakies ur czy im z knajpek tez juz
> zamawiamy na wynos
u nas takie nagłe wypadki, odkąd urodzili się chłopcy - można na palcach jednej
ręki policzyć

> do marketu wole isc z mezem niz jego samego wysłac bo zawsze kupi
> cos nie tak jak potrzebuje ale jak wspomnialam syn wtedy ma drzemke.
tu akurat mój Mąż jest lepszy ode mnie ja zawsze czegoś nie kupię... on
zawsze wszystko, zawsze dobrze nawet podpaski z odpowiednią ilością łezek

> ja sie boje starsznie przedszkola i kolejnego bobo bo w przedszkolu
> pełno syfu i jedno przyniesie to drugie bedzie chore i człowiek
> wiecznie na L4. dobrze ze mam mam e i tesciowa pod nosem to licze ze
> zawsze pomoga jakos przy ewentualnie dwojce chorych TFU TFU TFU
moja teściowa na pewno nie pomoże..., a moja mama z jednym sobie świetnie
poradzi; z dwójką ledwo ja wyrabiam o niani w ogóle nie myślę - nie widzę
żadnych plusów... więc zostanie jedynie przedszkole - chociaż pewnie zostanę z
nimi, aż pójdą do szkoły

> dziewczynke rozumiem?
>
> mi właściwie wszystko jedno kiedy - najwazniejsze aby zdrowe
> jak to sie mówi (mój pierworodny niestety zdrowy nie jest i nigdy
> nie bedzie)

drugi synek miał być Marcelinką
też niestety urodził się chory i do dziś nie został do końca zdiagnozowany...

trzecie musi być dziewczynką, bo faceci zawsze mnie przegłosują

[mozyna]

maks_olo napisała:

> mama-008 napisała:
>
> > oj wiem cos o tym - Ty siedzsz z dwójka w domu, ja pracuje i wracam
> > do dziecka którym trzeba sie zajc i ugotowac jeszcze obiad i ogarnąć
> > ten marny metraż
> hehe a teraz wyobraź sobie sprzątać większy metraż!!! - trzeba szukać plusów
> życia w kupie

Żeby zagracić większy metraż, tak, by nie można się ruszać, musiałabyś zużyć
chyba wszystkie przedmioty z całego mieszkania. A na mniejszym metrażu
rozrzucisz kilka rzeczy i już wielki bałagan i nie ma gdzie postawić stopy!! hehe

[maks_olo]

mozyna napisała:

> Żeby zagracić większy metraż, tak, by nie można się ruszać, musiałabyś zużyć
> chyba wszystkie przedmioty z całego mieszkania. A na mniejszym metrażu
> rozrzucisz kilka rzeczy i już wielki bałagan i nie ma gdzie postawić stopy!! he
> he
>

widać nie znasz takich dzieci jak moje nie ważne jaki metraż mają do popisu i
tak wszędzie bałagan i porozrzucane
u nich w pokoju na ścianach mamy regały z ikei, mnóstwo kartonów na zabawki i
nie narzekamy na brak miejsca, no i porządek można zrobić w parę sekund a weź
teraz sprzątaj 100m2 mieszkanie

ale tak na poważnie, to jak będziemy się budować, to oczywiście nasz dom będzie
większy, ale jakoś bardzo nie przeszkadza mi to, że żyjemy na 50m2 - wszystko
można spokojnie zmieścić przy dobrym zagospodarowaniu przestrzeni

[wasylkap]

u nich w pokoju na ścianach mamy regały z ikei, mnóstwo kartonów na zabawki i
> nie narzekamy na brak miejsca, no i porządek można zrobić w parę sekund a we
> ź
> teraz sprzątaj 100m2 mieszkanie
45 m2, dwa pokoje, jedno dziecko (połtora roku), drugie w drodze Jak okazało sie, że jestem w ciąży, to mąż stwierdził, że należy poszukać czegoś większego. Ale "storpedowałam" te plany, bo stwierdziłam, że ja teraz potrzebuję na codzienne ogarnięcie mieszkania do godziny i z dwójką dzieci, buntem dwulatka, skokami rozwojowymii ząbkowaniem to ja dziękuję za więcej

Póki co uważam, że jest ok. A juz raz przeprowadzałam się z brzucheM i dziękuję za takie atrakcje
Ja zakładam, że przy pomyslnych wiatrach (a póki co - takie dzięki opatrznosci i szczesciu nam wieją) do większego ok 90 metrowego mieszkania przeprowadzimy się za 3-4 lata.

[mama_kotula]

CytatDlatego mam pytanie jak duże macie powierzchnie mieszkaniowe i jak
rozwiązałyście taki problem?

W przypadku mieszkania dwupokojowego umieścić dzieci w większym pokoju, a tzw.
salon urządzić w mniejszym. Wtedy wejdzie i piętrówka, i biurko i wszystko.

[karo610]

My mamy 3 pokoje, 60m2, 4-letniego synka i za miesiąc urodzi nam się
drugi. Tez marzy mi się aby w przyszłości mieć 4 pokoje, jakiś
szeregowiec najchętniej. Na chwilę obecną chłopcy będą w jednym
pokoju, my mamy swoją sypialnie i jeden pokój służy jako dzienny. Ja
z moją siostrą miałyśmy przez większość czasu jeden pokój i myślę, że
to fajna sprawa, bo dzieciaki uczą się kompromisów, dogadywania się
ze sobą, zwierzają się sobie i są sobie bliższe. Taką mam obserwacje
porównując tych z własnymi pokojami i tych co wychowywali się w
jednym razem. Nie jest to zapewne reguła, ale jednak po znajomych
widzę pewną prawidłowość na plus dla wspólnego pokoju
A myślę że im mniejsza różnica wieku, tym wspólny pokój jest
mniejszym problemem

[mama_kotula]

CytatA myślę że im mniejsza różnica wieku, tym wspólny pokój jest
mniejszym problemem

Pod warunkiem, że
a) kazde dziecko ma swój kąt, do którego rodzeństwo nie ma wstępu jeśli właściciel tego nie chce

b) każde dziecko ma w dowolnej chwili zapewniony "azyl" - np. w pokoju rodziców, gdzie może spokojnie się bawić i spędzać czas gdy się pokłóci z bratem/siostrą i nie chce tegoż brata/siostry widzieć na oczy

Właśnie to przerabiamy, różnica wieku 15 mcy.

Teraz jestem w trakcie remontu nowego mieszkania (2 pokoje, niestety, ale to tymczasowo) i już na pewno wiem, że największy pokój 30 mkw - przeznaczony dla dzieci zostanie częściowo podzielony regipsową ścianą, tak aby tylko przestrzeń do zabawy była wspólna, a reszta dawała każdemu z dzieci złudzenie posiadania swojego pokoju.

[lilka69]

na twoim miejscu tez by mnie przerazala 2 dzieci na 45 metrach.

kiedys myslalam z mezem o drugiem dziecku majac sporo wiekszy metraz niz ty ale
tylko 2 pokoje plus kuchnia. skonczylo sie na mysleniu, teraz bedziemy mieli
ponad 2 razy wieksze mieszkanie niz ty ale jak widac na naszym przykladzie-
postanowilismy na razie zostawic jedynakowi "niepodzielne panowanie"- nie zawsze
metraz jest istotnym czynnikiem powodujacym , ze nie ma decyzji o drugim
dziecku. teraz "wymyslamy "inne problemy zwiazane z wieksza iloscia dzieci.

[izabellaz1]

Nie zdecydowałabym się.

[mama-ola]

Ja mam niby duże mieszkanie, bo 68 mkw., ale sypialnie są tylko
dwie, jedna dla nas i jedna dla dzieci. Ta dziecięca ma ok. 11-12
mkw. i na razie jest ok, ale martwię się, jak w przyszłości tam
biurka zmieścić Łóżko będzie kapitańskie, więc nie zajmie dużo
miejsca, ale z biurkami prawdziwy kłopot. Chyba docelowo przerobimy
kuchnię na pokój, a kuchnię przeniesiemy gdzie indziej. Albo zmienmy
mieszkanie

[deela]

na 27m2 spokojnie wstawilam dwa lozeczka i lozko
a poza tym sa lozka wysuwane jedno z drugiego albo lozka podnoszone na sciane

[tiuia]

Mamy 42m. Pierwotnie były dwa pokoje i kuchnia, ale przerobiliśmy na trzy pokoje z aneksem kuchennym. Pokój dzieci ma około 10m. Na razie dwa dziecięce łóżeczka się mieszczą. Z większymi łóżkami będzie problem. Piętrowego wolałabym uniknąć, bo mam wrażenie, że zasłoni swoimi gabarytami ten i tak mały pokoik. Myślę o tym patencie dwoma łóżkami: jednym wysuwanym spod drugiego.
Tak czy inaczej będzie ciasno. Ale tak czy inaczej się uda

[bukmacherka34]

U nas każdy ma własny, nie wyobrażam sobie mieszkania małego z dużą liczbą
ludzi, widziałam jednak jak mieszkali moi znajomi np: siostra starsza z młodszym
bratem w 12m pokoiku, jak dla mnie straszne, a oni przeżyli i mają się dobrze,
wszystko zależy od punktu widzenia, ja zawsze miałam swój pokój, dzieciaki mają
własne bo tak się udało.

[niemogewtouwierzyc]

ja z dzieckiem w tygodniu, w weekendy ja, dziecko partner, 2 pokoje, kazdy po
ok. 18 m2, lacznie ok. 50 m2, moim zdaniem to jest malo, nie tylko zeby sie
zdecydowac na drugie dziecko, ale dla nas teraz, bardzo brakuje trzeciego
pokoju, takiego dla zdrowia psychicznego, zeby moc odpoczac czasem

[ugne]

Gdy zdecydowalismy sie na drugie dziecko to nawet nie bralismy pod uwage kwestii mieszkania i jego wielkosci. Wynajmowalismy jednopokojowe mieszkanko i wierzylismy, ze wszystko sie ulozy. Teraz mamy wlasne mieszkanie-ok 45 m2, jest nas 4. Dziec maja lozko pietrowe, choc mlodsza corka jeszcze na nim nie spi. Nie narzekamy na brak przestrzeni.A co bedzie w przyszlosci? Nie zachodze w glowe.

[efidorek]

mamy 45m2, teoretycznie dwa pokoje, ale jeden to salon połączony z
aneksem kuchennym i otwarty na przedpokój, my niestety śpimy z mężem
w salonie, dzieci w sypialni mają swój pokój. Sypialnia ma 13m2,
więc dwójka dzieci mieści się w niej bez problemu. Gdybym miała
oddzielną kuchnię i choćby małą piwnicę (teraz nie mamy żadnej), to
chyba nie myślałabym o przeprowadzce. Teraz jest nam trochę za
ciasno, tzn. jest problem z miejscem na takie rzeczy jak np. rowerki
dzieciaków itp (ten problem rozwiązałaby piwnica), poza tym
chcielibyśmy z mężem mieć sypialnię dla siebie, oddzielne pokoje dla
dzieci nie są dla nas najważniejsze, bo obie to dziewczynki, różnica
wieku też nie jest duża. Ja jako dziecko miałam z siostrą wspólny
pokój - 9m2, nie wspominam tego jako traumy , większość moich
znajomych dzieliła pokój z rodzeństwem i też nie cierpieli z tego
powodu

[luka2007]

my mieszkamy w dwoch pokojach ale mieszkanie jest duze bo prawie 70 metrow kw.
drugie dziecko urodzilo nam sie w styczniu i musze stwierdzic ze troche
ciasno...dlatego tez pod koniec marca przeprowadzamy sie na wieksze.jestem
zdania ze dzieciaki powinny miec wlasny pokoj i musi byc tam miejsce na lozka
szafe i zabawki.
jednak kazdy robi jak uwaza.ja znowu mam czworo rodzenstwa i mieszkalismy w m3
(70 m2) tez sie dalo.
jesli chcecie miec drugie dziecko to nie widze problemu bo przeciez mieszkanie
mozna zmienic,ale czy was na to stac to juz inna sprawa.

[mama-008]

my mieszkamy w dwoch pokojach ale mieszkanie jest duze bo prawie 70
metrow kw.
> drugie dziecko urodzilo nam sie w styczniu i musze stwierdzic ze
troche
> ciasno...dlatego tez pod koniec marca przeprowadzamy sie na wieksze

super, w większości przypadków raczej cięzko tak hop siup z dnia na
dzień zmnieniac mieszkanie na wieksze jak Wy
większośc albo ma kredyty na 40 lat(i jak tu terqaz zmieniac na
wieksze ZA CO?) albo nie ma zdolności kredytowej i musi życ na tych
35 m2...
pozazdrościc tylko takiej sytuacji jaką masz Ty

[luka2007]

ja tez sie ciesze ze mozemy sobie na to pozwolic i tego tez zycze innym. wiem ze
w polsce tak jest(my mieszkamy w niemczech)
dlatego tez dodalam na koncu ze sprawa zmiany mieszkania to nie jest az taki
problem tylko finanse...bo jak sie ma kase to wszystko sie da...niestety.

[mama-008]

dlatego napisałam że zazdroszczęnp móc planowac rodzinę bez
oporu i bez zastanawiania, a jak się np zdarzą bliźniaki to poprostu
zmienić mieszkanie na wieksze hop siup...czad
pieniądze żądzą naszym życiem niestety...

[majaaleksandra]

Ja tak jak Unge, nie myśłałam za bardzo o powierzchni,owszem jest mało miejsca ale jest też perspektywa na coś OGROMNEGO w porównaniu z tym co mamy, ale nie wyobrażam sobie czekać z dzidziusiem aż ten plan się przybliży.I tak różnica wieku będzie dość znaczna,ale niestety tak się ułożyło.
A sztuczne powiekszanie tej różnicy minełoby się z celem.
Siostra z kolei wychowuje 4 w wieku 3-16 lat na niecałych 36 m2 i żadne nie narzeka a raczej siostra ma nadzieje że miasto się ogarnie i pozwoli zamienić mieszkanie na ciut wieksze.
Wiec czasem nawet nie trzeba mieć kasy za dużo tylko czas i wytrwałość.

[mama-008]

siostra ma nadzieje że miasto się ogarnie i pozwoli zamienić mies
> zkanie na ciut wieksze.
> Wiec czasem nawet nie trzeba mieć kasy za dużo tylko czas i
wytrwałość

ale że jak? za darmo?
to tez jakies rozwiązanie - trzasnąć sobie 4 dzieci wychowywac na 36
m2 i czekac z załozonym rękoma az miasto sie zlituje i DA większe
mieszkanko...no bo MUSI dać tak???!!!

Siostra z kolei wychowuje 4 w wieku 3-16 lat na niecałych 36 m2 i
żadne nie nar
> zeka
nie narzeka bo co to da? powie matce że ma dośc mieszkania z 3
rodzenstwa w 1 pokoju???

[izabellaz1]

majaaleksandra napisała:

> Siostra z kolei wychowuje 4 w wieku 3-16 lat na niecałych 36 m2 i > żadne nie
narzeka

albo nikt nie słyszy...Tobie ma siostra narzekać, że ma dość mieszkania na 36
metrach w 6 osób, czy że dziecko ma powiedzieć mamie, że ma dość mieszkania w
jednym pokoju z trójką rodzeństwa??

> a raczej siostra ma nadzieje że miasto się ogarnie i pozwoli
> zamienić mieszkanie na ciut wieksze.

A miasto Jej broni zamienić na większe???

[mama-008]

nieeeeeeeeeee, miasto ma jej napewno DAĆ większe mieszkanie...
załosne.

[olifra1]

u nas dwoje dzieci, 3 sypialnie + salon z aneksem kuchennym (81 m2) i wyjściem na taras (18 m2). pierwsze nasze mieszkanie za czasów studenckich miało 45 m2 (dwa pokoje z kuchnią). tam tez urodziła się nam córka. ja z tych wypaczonych jestem i wiedziałam, że musimy zmienić na większe do czasu zanim pójdzie do szkoły. dwójka w tym mieszkaniu nie wchodziła w grę. Ale... nikogo nie osądzam, my mieliśmy naprawdę dużo szczęścia i sytuacje komfortową jak na nasze polskie realia. Pierwsze mieszkanie dostałam od rodziców i tyle. Start o jakim marzy większość młodych ludzi. Na większe już nie było problemu, żeby zamienić bez specjalnego zadłużania się w bankach i bez pomocy rodziców . Teraz szukamy już czegoś większego.

dwoje dzieci

[olinka77]

my mieszkamy na 35 metrach ( dwa pokoje z aneksem) z dwójka dzieci mieścimy
się ( dzieci 4 i 5 lat) maja piętrowe )- czasem ciężko tym bardziej ze sporo
pracujemy w domu, ale nie narzekam - dzieci mamy cudowne - mieszkanie może
kupimy - czas pokaże-na zmianę mieszkania przyjdzie czas a na dzieci kiedyś
może okazać się kiedyś za późno ...takie oto moje zdanie ( a jak kupimy większe
to może jeszcze o rodzeństwie pomyślimy

[wuzetka4]

Ja mieszkam z męzem i 1,5 roznym dzieckiem na 32 m (jeden
pokój),chciałabym drugie dziecko ,ale już jest ciezko,dziecko nadal
karmie,przez co nie dosypiam w nocy,rano do pracy,a po pracy
szkrabuś nie pozwoli się przespać,chyba ,że na materacu....w
kuchni.

[mama-008]

nie wyobrażam sobie mieszkania w kawalerce 2+2
to totalna porażka.

[eps]

no wiesz, znam milion innych rzeczy które można zakwalifikować jako porażka
To zalezy co dla kogo jest wazniejsze. Dla jednych dzieci, dla innych komfort
zycia. Każdy ma prawo do swojego zdania.
Dla jednych 24 m2 dla 4 osób jest wystarczające a dla innego 240 m2 dla dwojga
to mało.

[mozyna]

eps napisała:
> Dla jednych 24 m2 dla 4 osób jest wystarczające

Klaustrofobii można dostać! Poza tym, nie jest sztuką upchnąć pomysłowo na takim
metrażu niezbędne sprzęty (bo to przy odrobinie fantazji całkiem nieźle może
wyjść), ale chodzi przecież o przestrzeń "do życia" (w szerzej pojętym
znaczeniu) dla wszystkich członków rodziny. Chyba, że z mieszkania chcemy zrobić
jedynie przechowalnię domowników.

[mama_kotula]

Cytatale chodzi przecież o przestrzeń "do życia" (w szerzej pojętym
> znaczeniu) dla wszystkich członków rodziny.

Ale to nie ulega żadnym wątpliwościom, a gadki o "priorytetach" itd. to zwykłe dorabianie ideologii. Mnie w tym momencie nie stać na większe mieszkanie, zmieniam w dodatku tymczasowo na mniejsze (aby z biegiem czasu docelowo zmienić na większe) i już wiem, że będzie nam ciasno (mimo, że 4 osoby na 55 metrach to nie jest jakoś szczególny tlok).
Uważam, że jeśli rodzina i dzieci są priorytetem, to fajnie byłoby aby ten priorytet miał miejsce do zabawy, własny kąt i swoją "przestrzeń" w domu, a nie gnieździł się z dwójką rodzeństwa w jednym pokoju 15 mkw. Jak priorytet, to priorytet.

[izabellaz1]

eps napisała:

> Dla jednych 24 m2 dla 4 osób jest wystarczające

Nie uwierzę. Nie mogłaby to być świadoma decyzja odpowiedzialnych dorosłych ludzi.

[eps]

nie przesadzajcie drogie Panie
to 24 m2 to miało być tak przejaskrawione w jedna (i wszystkich zakuło w oczy)
ale juz 240 m2 nikogo.
Zresztą nawet na tak małym metrażu, też można by mieszkać chwilowo w 4 osoby
jeśli w bliższej, badź dalszej perspektywie mamy coś większego w planach.
Przecież ja tu nie pisze że ktos całe zycie mieszka w takim maleńkim mieszkaniu
z dwójka juz np. dorastających dzieci.

[izabellaz1]

eps napisała:

> nie przesadzajcie drogie Panie
> to 24 m2 to miało być tak przejaskrawione w jedna (i wszystkich zakuło w oczy)
> ale juz 240 m2 nikogo.

Bo 240 jest mimo wszystko bardziej komfortowe

> Zresztą nawet na tak małym metrażu, też można by mieszkać chwilowo w 4 osoby
> jeśli w bliższej, badź dalszej perspektywie mamy coś większego w planach.

Ale właśnie niektórzy nie mają w planach i to uważam za nieodpowiedzialne
poczynania

> Przecież ja tu nie pisze że ktos całe zycie mieszka w takim maleńkim mieszkaniu
> z dwójka juz np. dorastających dzieci.

Ale trudno prognozować. To oczywiście zależy od podejścia. Może ja przesadzam.
Mnie się jednak wydaje, że nie wolno mi podejmować tak ważnego kroku jak drugie
dziecko do chwili gdy nie będę pewna, że mam za co je mieć i mam gdzie je mieć

[memphis90]

Teraz- 50m2, dwa pokoje (jeden- malutka sypialnia, mieści nasze łóżko i
łóżeczko). W drugim pokoju mieści się salon, jadalnia, pokój zabaw oraz biuro
mojego małżonka. I jest nam ciasnawo. W związku z pojawieniem się Małego Głoda
od kwietnia wynajmujemy większe- 56m2, trzy pokoje. IMO dzieci to okresu
dojrzewania mogą mieszkać razem niezależnie od płci. Moi rodzice wychowywali
mnie i siostrę w kawalerce- 1 pokój z wnęką mieszczącą nasze dwa łóżeczka. I też
dało się

[morelka80]

ja mam ok 130m2 - to mieszkanie w starej kamienicy, więc chałupy
wielkie i wysokie. Mieszkamy z moją Mamą, która zajmuje jeden pokój,
jeden pokój nalezy do Córki, jeden to nasza sypialnia, jeden to
salon a w jednym mamy zrobioną garderobę (przynajmniej zyskałam
miejsce w pokojach zabierając szafy
od 3 lat staram się o drugie dziecko i nam nie wychodzi
więc nie patrz na metraż, tylko zabieraj się do roboty