Adopcja labladora i dwoje małych dzieci

[kasiuchna_symphonica]

Witam wszystkie mamy mające doswiadczenie z zespołem dziecko+ pies.
Mam dwoje małych dzieci ( 4 mies i 1,5 roku) i chciałabym adoptować
suczkę rasy lablador ponieważ:
- chcę aby moje dzieci miały kontakt z jakimś zwierzęciem
najodpowiedniejszy byłby właśnie pies,
- lablador to jak słyszałam bardzo łagodne dla dzieci psy i
dosyć "łatwe" w wychowaniu,
- kocham zwierzęta a najlepiej by było gdyby to pies był własnie
obiektem miłości, i to duuży pies,
- chcę zrobić coś dobrego dla tej bedaczynki
i w dodatku przeprowadzam się na działkę na wsi i nie chcę być tam
sama
ale nie wiem czy jest sens ponieważ:
- dam sobie radę z dwójką dzieci psem i mężęm???
- na działce jest średniej wielkości kuchnia i duży pokój
wystarczyłoby mu??
- i ile taki pies je i co??
- wrazie co na kilka godzin mogłabym takiego psiaka wypuścić na
dwór??
Poradźcie mi czy mam go barać czy zdecydować się na innego co prawda
zawsze chcialam mieć labladora ale sama nie wiem czy dam radę bardzo
chciałabym mu pomóc

[figrut]

Wiele Tobie o tej rasie nie napiszę, bo ja to raczej w zaprzęgowcach
bardziej obeznana Jest to jednak rasa którą kiedyś rozważałam ze
względu na łagodny stosunek do dzieci, więc zbierałam informacje od
właścicieli.
To pies który potrzebuje dużo ruchu. Nie wybiegany będzie szalał,
skakał i w ten sposób rozładowywał swoją energię, a przy takich
małych dzieciach nie jest to pożądane zachowanie. Oczywiście może Ci
się trafić psiak nie skaczący i dobrze wychowany, ale liczyć musisz
się z wszystkim. Piszesz o dzieciach i mężu na głowie. Może to
właśnie byłby przełom, mąż zakochany w psiaku zapewniłby mu
odpowiednią dawkę ruchu ? To pies który potrzebuje człowieka jak
powietrza, więc nie można zostawiać go na długie godziny samego na
podwórku (działce). Tyle pamiętam dość dokładnie, więcej niech
napiszą właścicielki tych psów, bo to one lepiej znają ich
zachowanie.
Tak od siebie dodam. Gdybym miała tak małe dzieci, męża którym trzeba
byłoby się zająć "jak dzieckiem" (wiem o co chodzi ), to nie
zdecydowałabym się na psa wymagającego dużo ruchu który będzie na
mojej głowie.

[kasiuchna_symphonica]

powiem tak: mam dużą działkę nad rzeką a nasza rodzina należy do
tych raczej aktywniejszych, syn potrafi przesiedzieć na dworzu nawet
6h w mrozach do -10 oczywiście z przerwami więc napewno ową dawkę
ruchu bu miał tylko koniecznie taki psiak musiałby być na smyczy?
jak dla mnie to mógłby szaleć kopac doły szczekać co tylko by chciał
byleby nie był na dworzu całkiem zależny ode mnie...

[maadzik3]

Heja,
Ja psiara jestem i pies w domu byl jak sie syn urodzil. Generalnie duet
pies-dziecko moim zdaniem jest swietny przy spelnieniu kilku warunkow i na
ponizsze pytania odpowiedz sobie szczerze (mnie nie musisz): czy bedziesz przy
dwojce miala dosc czasu na wychowanie psa? (pies potrzebuje czasu z czlowiekiem,
szczeniak mnostwo, dorosly pies troche mniej ale wciaz duzo) Obejmuje to:
spacery, nauke domowych rytualow, podstawowe szkolenie. Wez pod uwage ze spacer
z wozkiem, uciekajacym dwulatkim i niewychownym psem to koszmar. Po drugie - co
z psem w wakacje? Czy jezdzicie w miejsca w ktorych pies bedzie mile widziany
ewentualnie czy macie na miejsu mozliwosc zapewnienia psu na ten czas dobrej
opieki? Czy naprawde chcesz labradora? Sa lagodne, ale bardzo energiczne, silne
i nieulozone moga byc na spacerach trudne (przez swa energie i chec zabawy, ale
to tez moze dac popalic). Jesli po przemysleniu dalej bedziesz chciala psa
proponuje rozwazyc rase mniejsza (lub mniejszego kundelka), spokojniejsza i tez
dziecio-przyjazna. I raczej mlodego psa ale nie szczeniaka. Ochrona szczeniaka
przed dziecmi, zabawek przed szczeniakiem, trening czystosci psiaka i nadzor nad
cala trojka moga cie przerosnac.

[kasiuchna_symphonica]

hej
to jest piesek półtora roczny, kontaktowałam się juz z opiekunką
psa, jest podobno ułożony miał kontakt z dziećmi i nie trzeba go
uczyć podstawowych czynnosci typu jak nie da znac że cos mu ciśnie
na pęcherz to nie poleci do drzwi żeby dać znać tylko zrobi siusiu
na dywanik. Ze spacerami jak pisałam byłby chyba najmniejszy problem
bo to syn jeździ w spacerówce, córka w chuście i napewno jakos
dałoby radę... a psy uwielbiam więc u mnie napewno nie będzie
problemu z dawkowaniem mu odpowiedniej dozy uczuć bo raczej jestem z
tych co może sobie pozwolić na nieumycie naczyń gdy dziecko chce
pogadać więc pies też by się zmieścił na bank. a w wakacje idziemy
na pielgrzymkę cała rodzina wiec wtedy albo by poszdł z nami (ale
raczej mało realne) albo zostałby u moich rodziców i krzywda by mu
się nie stała bo moi rodzice także kochaaają psy a co do
energicznego psa to mój syn miałby wspaniałego kompana do zabawy bo
także jest niewyżyty ruchowo oczywiscie syn wie ze psa sie nie
ciagnie a głaszcze nie kopie a przytula. Syn należy raczej do tych
chętniej okazujących miłość niż zazdrość lub złość. To chyba
zdecyduję się na tego pieska jest przecudny

[gladys_g]

> na dywanik. Ze spacerami jak pisałam byłby chyba najmniejszy problem
> bo to syn jeździ w spacerówce, córka w chuście i napewno jakos
> dałoby radę...

Ale za pół roku syn będzie chodził na piechotę a córka w wózku i trochę może Ci
zabraknąć rąk na dziecko, wózek i smycz

[joanna_poz]

to fakt - spacer z jednym małym dzieckiem i psem to karkołomna
sprawa, a co dopiero z dwójką.

[red-truskawa]

joanna_poz napisała:

> to fakt - spacer z jednym małym dzieckiem i psem to karkołomna
> sprawa, a co dopiero z dwójką.

U mnie stosunek ilosciowy odwrotny- 1 dziecko i 2 psy. Nie mam klopotu, psy sa
nauczone chodzic przy nodze wiec nigdzie nie ciagaja na boki a na hasło "stój"
stoja jak wmurowane i nie drgna. Ja nie mam kłopotu na spacerze.

[figrut]

> U mnie stosunek ilosciowy odwrotny- 1 dziecko i 2 psy. Nie mam klopotu, psy sa
> nauczone chodzic przy nodze wiec nigdzie nie ciagaja na boki a na hasło "stój"
> stoja jak wmurowane i nie drgna. Ja nie mam kłopotu na spacerze.
Ale z tego co wyczytałam niżej, Ty labradorów nie masz, więc mniej wiesz o tej
rasie od ich właścicieli. Nie wszystkie psy da się tak ładnie wychować i trzeba
się liczyć z tym, że autorka postu nie będzie miała psa od początku i tak do
końca nie wie, na ile ten pies jest wychowany i posłuszny. Ja miałam adoptować
inną rasę i trochę przesiedziałam na forum związanym z interesującą mnie rasą.
Są tam adopcje psów, których na forum charaktery są nieco łagodzone żartem, a w
praktyce wygląda to nie tak różowo jak pisze się w ogłoszeniach adopcyjnych. W
ogłoszeniach pisze się ładniej i wady podaje ładnie opakowane. Dzwoniła do mnie
pani z adopcji i na moje słowa, że wiem iż suczka ma skłonności do niszczenia
(ta konkretna którą chciałam adoptować), dostałam odpowiedź, że nie jest tak
źle, bo suczka nie wybiegana, to i niszczy. Jak się na koniec okazało, tak
naprawdę, to nikt tej suczki z ludzi zajmujących się adopcją nie poznał zbyt
dokładnie (o ile w ogóle miał z nią kontakt), bo co innego napisała o niej osoba
do której się przybłąkała, a co innego mnie podano mailowo i telefonicznie.

[red-truskawa]

Ty labradorów nie masz, więc mniej wiesz o tej
> rasie od ich właścicieli. Nie wszystkie psy da się tak ładnie wychować i trzeba
> się liczyć z tym<
Nie labradorów nie mam, ale mam 2 boksery i jezeli faktycznie troche poczytałas
o rasach psów jak mówisz to chyba nie musze mówic o ich zywiołowosci, chceci
dominacji i trudzie w ułozeniu w porównaniu do labradora.
A co do obserwacji psów, ich zachowania to wydaje mi się ze mam wieksze
doswiadczenie bo nie wyczytane z forów a z praktyki.
A 99% psów da się : tak ladnie ułożyc" tylko po: 1) trzeba umiec, po 2)trzeba
być konsekwentym, po 3) trzeba pamiętac ze to pies a nie człowiek, po 4)trzeba
sobie dobrac rase psa ze wzgledu na charakter a nie na mode i wyglad.
I wiem jak wygladaja adopcje psów z kazdej strony - jeden mój pies adoptowany, a
poza tym współpracuje z wolontariuszami, którzy własnie tym sie zajmuja, i wiem
jacy ludzie sie zgłaszaja po psy, jak dobieraja sobie psa nic nie wiedzac o
rasie, jak się zachowuja w obecnosci obcego/nowego psa, ze mysla ze wezma psa i
bedzie "chodził jak w zegarku". Pies, własnie taki po przejsciach, jest niestety
równiez obarczony przezyciami psychicznymi (jak dzieci z domów dziecka) i trzeba
bardzo duzo pracy aby się uporac z pewnymi nawykami i czasem nie wystarczy sama
chec posiadania psa czy pomocy biednemu pieskowi, trzeba się liczyc czesto z
zafundowaniem tresury, a ludziom się wydaje ze sami potrafia.
I wcale się nie dziwie ze zraziłas się do adopcji jak chciałas poznac psa
"mailowo i telefonicznie" i tylko na takiej podstawie wziac obcego dorosłego psa
do domu.

[figrut]

Wyczytałam dużo na temat labradorów, syberian husky i alaskan malamute, ale nie
na temat bokserów, bo tych psów akurat pod uwagę nie brałam.
Co do tresury, to abyś głowę w pokorze schyliła polecam husky - ostatnio bardzo
duży procent psów w Polsce - wytresuj 20% tych psów tak, aby przy nodze chodziły.
Co do większego kontaktu, to pytałabym się Ciebie o możliwe choroby psów czy
pomoc w nagłej sprawie, ale nie o życie z daną rasą, ich plusy i minusy. W necie
mogę dużo znaleźć na temat ras, ale nie mając z nimi do czynienia na co dzień,
spytam właścicieli tych czworonogów jak życie z nimi wygląda w praktyce. Między
innymi dlatego nie podawałam suchego info z netu, a opinie właścicieli które
mocno wyryły mi się w pamięć. Więcej się nie odważę, bo właściciele labradorów
będą mieli tu dużo więcej do powiedzenia.
> I wiem jak wygladaja adopcje psów z kazdej strony - jeden mój pies adoptowany,
> a
> poza tym współpracuje z wolontariuszami, którzy własnie tym sie zajmuja, i wiem
> jacy ludzie sie zgłaszaja po psy, jak dobieraja sobie psa nic nie wiedzac o
> rasie, jak się zachowuja w obecnosci obcego/nowego psa, ze mysla ze wezma psa i
> bedzie "chodził jak w zegarku". Pies, własnie taki po przejsciach, jest niestet
> y
> równiez obarczony przezyciami psychicznymi (jak dzieci z domów dziecka) i trzeb
> a
> bardzo duzo pracy aby się uporac z pewnymi nawykami i czasem nie wystarczy sama
> chec posiadania psa czy pomocy biednemu pieskowi,
Miałam do czynienia z jednym psem do adopcji, a raczej nie z psem, a z
procedurą. W międzyczasie sporo poczytałam na forum informacji z pierwszej ręki,
które były zawoalowane przy procedurze adopcyjnej. Większość chętnych do adopcji
nigdy do tych informacji z pierwszej ręki nie dotrze. Info z pierwszej ręki o
suczce którą miałam adoptować, już gdzieś zniknęło.
> I wcale się nie dziwie ze zraziłas się do adopcji jak chciałas poznac psa
> "mailowo i telefonicznie" i tylko na takiej podstawie wziac obcego dorosłego ps
> a
> do domu.
Ty nie czytasz dokładnie. Ja nie chciałam wziąć ideału do domu którego mi
telefonicznie przedstawiono. Ja chciałam wziąć suczkę z tą świadomością, że nie
będę mogła jej początkowo zostawić samej nawet na kilka minut i byłam tego w
pełni świadoma. Kiedy w rozmowie telefonicznej powiedziałam, że wiem o jej
niszczycielskich zapędach i liczę się z tym, że początkowo nie będę mogła jej
zostawić nawet na kilka minut, wtedy ładnie mi wytłumaczono, że nie jest tak
źle. Nie jest tak źle, bo pies nie wybiegany i niszczy - skąd ta wiedza, że pies
nie wybiegany, skoro osoba do której suczka się przybłąkała, nie pozwoliła jej
zabrać z posesji ? Sprawy adopcyjne jednej osobie przekazywane były na forum
tego samego dnia, kiedy mi ją zaproponowano, a następnego dnia dałam odpowiedź,
że chcę ją adoptować. Rozmowa telefoniczna była z osobą, która mieszka bardzo
daleko od miejsca pobytu psa. Mieszkając 250 kilometrów od miejsca gdzie
przebywał pies, ciężko by mi było do niego jeździć i się z nim zaprzyjaźniać,
nie sądzisz ? Bądź realistką i nie pisz mi, że mogłam z dwa tygodnie poświęcić
na odwiedzanie psa.

[red-truskawa]

Co do tresury- na stałe wspólpracuje z 2 treserami i z 2 hodowcami zaprzegowych
huski i 1 malamutów, nie liczac pojedyńcych huski które sa moimi podopiecznymi
(pojedyńcze znaczy nie bedace w wiekszej hodowli, nie biegajce w zaprzegach) i
wierz mi te psy sa grzeczne i ułozone. Pewnie ze ilosc pracy włozona w ułozenie
psa gończego czy mysliwskiego jest nieporównywalnie wieksza od pracy z psami
pasterskimi, ale nie znaczy to ze jest to niemozliwe szczególnie jak jest 1 pies
a nie stado. Kierowałam do treserów (a z 2 wspólparuje na stałe) psy z róznych
powodów- brak posłuszeNstwa, domonacja, agresja i zdarzyło mi sie kilka razy
uspic psa poniewaz nic nie dało sie zrobic (pisze o agresji) ale to były
wyjatki, na palcach 1 reki mozna je policzyc na 12 lat pracy srednio po 20-25
pacentów dziennie. Dobra tresura potrafi cuda zdziałac, wiem bo widziałam na
własne oczy rzeczy, czyny, których jakbym nie zobaczyła to nigdy bym w to nie
uwierzyła, nie sadziła ze tak da sie zrobic.Ale dobra tresura to nauka psa ale
tez własciciela i to praca do wykonywania przez całe zycie psa. Pewnie ze
szczeniaka łatwiej wychowac niz naprawiac cos co ktos wczesniej zepsuł i dlatego
adopcja nie powinna sie odbywac w taki sposób jak opisujesz. Osoby z którymi sie
zetknełas robiły to , delikatnie mówiac, lekkomyslnie i nieprofesjonanlnie.
Szczerze powiedzmy, to nie była adopcja ale wciskanie psa. Osoby które ja zanam
(wolontariusze) biora takiego "nowego" psa do domu na ok min 2-3 tyg. Wtedy pies
jest sprawdzany przez tersera pod katem uwarunkowań psychicznych, łatwosci
uczenia się , itp.Jezeli znajdzie sie chetna osoba to już wiemy czy beda dzieci,
kot w domu itp i teraz jest sprawdzane jak pies zachowuje się w takich
sytuacjach. Potem potencjalny własciciel jest zapraszany do wolontariusza na
weekend i wtedy on poznaje się z psem jezeli wszystko idzie dobrze to po
pierwszym wspólnym weekendzie zabiera psa do domu a jak nie to przyjeżdza drugi
raz. I jestem realistka skoro takie rzeczy sa robione to można bo ludzie
poterafia przyjechac na weekend i po 400 km, wierz mi. Skoro adoptujac dziecko
trzeba je poznawac przez kilka miesiecy to chyba mozna włozyc troche trudu zeby
poswiecic psu kilka dni tym bardziej jak ktos jest swiadomy ze pies jest po
przejsciach i moze byc róznie ( nie chce tu w rzaden sposób porównywac dzieci do
psów lub odwrotnie, ale sam proces adopcji ma podobne uwarunkowania i podstawy).
>Bądź realistką i nie pisz mi, że mogłam z dwa tygodnie poświęcić
na odwiedzanie psa.>
a do Ciebie zdaje się tego nie napisałam, prawda? tylko do autorki wątku z
zaznaczeniem ze jezeli moze to powinna tak zrobic.
A swoja droga, stwierdzenie ze pies niszczy w domu bo jest niewybiegany jest
świetna . Dorosły pies (podkreslam nie szczenie), który niszczy w domu ma
zaburzenia behawioralne, a zmęczenie psa na spacerze moze skutkowac tylko w
taki sposónb ze jest na tyle padnięty ze nic mu się już nie chce robić tylko
spac. Równie dobrze zamiast leczyć ADHD u dzieci mozne kazac rodzicom pedzic je
kilkanascie km i tez w domu beda spokojne
Rozpisałam się strasznie ale reasumujac, przykre ze trafiłas na na takie osoby
od adopcji psów bo własnie w taki sposób ludzie sie zrazaja kiedy mogliby miec
fajnego psa z obustronna korzyścią- dla siebie i dla psa.

[red-truskawa]

Aaa, jeszcze jedno. Moze to co napiszę zaraz spowoduje torpedy "miłosników" psów. Ja pracuje na co dzień ze zwierzakami, kazdego dnia, nie wiedziałabym sensu swojego zycia bez bycia tym kim jestem, ale patrze na adopcje bardzo realnie, pragmatycznie i trzeźwo. (i to wlasnie dzieki swojemu wykształceniu i pracy). Ludzie dziela się na "miłosników" i "litosników". Miałas do czynienia z ta druga grupa, która lituje się nad pieskiem i upycha go do nastepnego domu, potem jeszcze nastepnego, itd. Pies, który nie rokuje na adpocje, na wyleczenie zaburzeń behawioralnych powinien być uśpiony. Jest potencjalnym zagrozeniem dla przyszłych włascicieli, którzy przewaznie nie sa uprzedzani o złych nawykach psa, ani nie wiedza jak sobie z nimi poradzić. Sa wypuszczani na głeboką wode bez umiejetnosci pływania. Ludzie tacy już pewnie nigdy nie zdecyduja się na wziecie nastepnego psa. Natomiast dla psa który jest nieodwracalnie spaczony psychicznie takie branie do nowego domu i oddawanie tylko pogłebia problemy, które ma i jest zródłem dalszego cierpienia.
Zarówno nie wszystkie psy da sie uratowac i adoptowac jak i nie wszyscy ludzie nadaja się do tego aby wziac takiego psa.

red-truskawa napisała

[ib_k]

....

bardzo mądre słowa

[lipsmacker]

>Pies, który nie rokuje na adpocje, na wyleczenie zaburzeń
behawioralnych powinien być uśpiony

Dzieki Bogu ze ktos jeszcze jest tego zdania bo juz watpilam w rozum
ogolu...Znam prywatnie prowadzone schronisko, prowadzone przez
pasjonatow ktorzy wykupili je od gminy za ostatnie pieniadze gdy
zobaczyli jak strasznie tam byly traktowane zwierzeta. Jako jedni
z niewielu nie kryja liczb usypianych tam zwierzat i ciagle maja z
tego powodu naloty aktywistek krzyczacych o adopcjach. A oni
wspolpracuja z trenerami, weterynarzami, wyprowadzaja na prosta
czasami umierajac zwierzeta. Niejedno zwierze dozylo u nich
spokojnej starosci, moze nie najlepszej bo nie byly w rodzinie, ale
bez bolu i glodu ktory znaly wczesniej. Niestety naprawde duzo
psow 'po przejsciach' ma spaczone charaktery, czesto sa to
psy 'bojazliwie agresywne', atakujace ze strachu ze same zostana
zaatakowane. Z takim psem nie poradzi sobie przecietny wlasciciel,
jesli juz to psi behawiorysta, trener, a ilez psow moga tacy
adoptowac?

[figrut]

Mylisz tresurę z nauką biegania w zaprzęgu. Komendy "prawo, lewo,
goo" znała i moja suczka husky, ale przy nodze husky chodzić nie
będzie, bo to nie ta rasa. One stworzone są do zaprzęgu i są to psy
myślące, ale nie dające się wytresować jak inne psy. Będą podawać
łapę, będą reagować na "siad, leżeć", ale nie zareagują na "stop" gdy
coś je zaciekawi. Mało wiesz o tej rasie. Tak samo mało, jak ja o
labradorach. Podaj mi JEDNEGO szkoleniowca w kujawsko pomorskim,
który zobowiąże się wyszkolić husky tak, żeby nie ciągnął i szedł
przy nodze. Ja próbowałam, więc powodzenia. Próbowałam z polecenia
zaprzyjaźnionego weterynarza który opiekuje się naszymi psami i nawet
ten polecony stwierdził, że husky będzie słuchał komend po za
zaprzęgiem, kiedy uzna je za słuszne, a nie zawsze wtedy, kiedy ja
będę od niego tego wymagała.
Husky nie jest psem gończym ani myśliwskim. Husky to pies zaprzęgowy
- o tej rasie posiadam akurat dużą wiedzę.
I jestem realistka skoro takie rzeczy sa robione to można bo ludzie
> poterafia przyjechac na weekend i po 400 km, wierz mi. Skoro
adoptujac dziecko
> trzeba je poznawac przez kilka miesiecy to chyba mozna włozyc
troche trudu zeby
> poswiecic psu kilka dni tym bardziej jak ktos jest swiadomy ze pies
jest po
> przejsciach i moze byc róznie ( nie chce tu w rzaden sposób
porównywac dzieci d
> o
> psów lub odwrotnie, ale sam proces adopcji ma podobne uwarunkowania
i podstawy)
Między dzieckiem a psem jest ogromna różnica. Przy dziecku nie
liczymy się z kosztami, nie możemy go urodzić, a za wszelką cenę
chcemy być rodzicami.
Jeśli chcemy psa, to mamy tu wielkie pole do popisu. Możemy go zabrać
ze schroniska zupełnie za darmo, możemy zaadoptować również za darmo,
ale za to z górą wymagań często dość kosztownych jak wiedzę po tych
400 kilometrach przyjazdu na weekend DO a nie PO psa, można też i
kupić szczeniaka, czyli płacimy, ale WYBIERAMY sami, nikt nas nie
kontroluje, wychowujemy go tak, jak sami chcemy, nigdzie nie musimy
jeździć, czyli najmniej kłopotliwe wyjście.
Adopcja JEST formą litości jakkolwiek byś tego nie nazwała. Bierzemy
psa z schroniska lub adopcji, bo boli nas jego krzywda, bo nie
chcemy, aby trafił w złe ręce - to jest 99% adopcji, z litości
właśnie.

[red-truskawa]

> Mylisz tresurę z nauką biegania w zaprzęgu.
nie to ty mylisz wiele pojec i nieuwaznie czytasz albo dociera do ciebie tylko
to co chcesz aby dotarło bo przeinaczasz kontekst mojej wypowiedzi.To ze psy sa
zaprzegowe nie znaczy ze sa nieułozone ale widze ze dla ciebie to jednoozaczne.
Akurat husky nie sa njmadrzejsza rasa jak znam (a przypuszczam ze mam tu
wieksze pole pole do popisu niz ty) ale ponoc nie ma głupich psów, maja tylko
głupich włascicieli co w przypadku tej rasy jest nagminne.Własciciele
rozwydrzonych yorków czy foksterierów równiez twierdza ze nie da sie ich
wychowac i w ten sposób tłumacza swoja niewiedze i nieumiejetnosc w tym
temacie. Taka sama prawda jak to ze kazdy rottweiler to morderca.

wyszkolić husky tak, żeby nie ciągnął i szedł
> przy nodze. Ja próbowałam, więc powodzenia<
Rozumiem ze pisze z treserem i to nie takim z bozej łaski, tylko pożądnym który
ma pojecie o behawioryzmie zwierzat? czyzbys nim była? nie sadze...

<Podaj mi JEDNEGO szkoleniowca w kujawsko pomorskim<
taaaa, a ty mi podaj nazwisko najlepszej kosmetyczki np w Dramen, Norwegia.

>szkoleniowca , który zobowiąże się wyszkolić husky tak, żeby nie ciągnął i szedł
> przy nodze

i jeszcze sprawi zeby własciciel psa zmadrzał co? pisałam, ze ponoc nie ma
głupich psów itd

> Husky nie jest psem gończym ani myśliwskim.
a w którym miejscu to napisałam? Widac twoja znajomosc ras i typów uzytkowych
jest dosc ograniczona skoro mierzysz mnie swoja miarka i posadzsz ze tak
napisałam, dla mnie pewne rzeczy sa tak oczywiste ze sie tego nie tłumaczy, ale
widac dla mnie...

Przy dziecku nie
> liczymy się z kosztami<

a własnie chyba powinnismy bardziej sie liczyc niz w przypadku psa, co? Sorry,
ale w takim razie mamy inna skale wartosci tego co wazne i wazniejsze, bo ja
podejmujac decyzje o macierzynstwie zrobiłam to m.in. po przeanalizowaniu
sytuacji finansowej ale wiadc inni mniej rozsądnie podchodza do tematu.

Możemy go zabrać
> ze schroniska zupełnie za darmo, możemy zaadoptować również za darmo,
> ale za to z górą wymagań często dość kosztownych jak wiedzę po tych
> 400 kilometrach przyjazdu na weekend DO a nie PO psa, można też i
> kupić szczeniaka, czyli płacimy, ale WYBIERAMY sami, nikt nas nie
> kontroluje, wychowujemy go tak, jak sami chcemy, nigdzie nie musimy
> jeździć, czyli najmniej kłopotliwe wyjście>

i własnie dzieki takim sposobom myslenia jest tak duzo bezdomnych psów- bo
łatwiej i taniej kupic za grosze. Bo posiadanie psa to ma byc zachcianka
zwiazana z minimum nakładów finansowych i minimalnie poswieconym mu czasem, bo
"nikt nas nie kontroluje" i mozemy zryc psyche psu tak jak chcemy albo "cwiczyc"
na nim swoje watpliwe, nieudolne metody wychowawcze bo sadzimu ze umiemy, a
potem "niszczy bo jest niewybiegany" do momentu kiedy się skończy ludzka
cierpliwosc (bo przeciez nigdy nie dojdzie taki delikwent do wniosku ze sam
zawalił sprawe w układaniu i socjalizacji psa, bo jest samozwańczym domorosłym
treserem a na takiego z prawdziwego zdarzenia szkoda mu kasy, bo przeciez pies
był tani.
Tak, adopcja psa wiaze się z kosztami finansowymi, wize się z ogromnym nakładem
pracy, z wielka cierpliwoscia ale jak kogos nie stac aby to zrobic to niech nie
bierze tego psa. Z jeszcze wiekszymi kosztami powinno się wizac kupno psa wtedy
kazdy bardzo dobrze by sobie to przemyslał. A ktos kto potrafi przyjechac do psa
po to aby się z nim poznac, zaprzyjaznic zanim go adoptuje wystawia sobie
swiadectwo, ze mysli o tym poważnie, ze nie jest to jego chwilowa zachcianka, ze
skoro moze przyjechac i wydac na bilet, benzyne to stac go bedzie na utrzymanie
psa, ze mu zalezy na danym psie i bedzie sie starał. Powiem wiecej, psy po
adopcjach sa sprawdzanie w nowych domach i powinno tak byc robione. Bo własnie
powinna byc ta kontrola o której pisałas ze nie ma.

a litosc- cóz jest rozsadna odmiała nazwana przeze mnie "miłosnikami" i ta
fatalna- "litosnicy" którzy własnie upychaja na siłe psa z domu do domu nie
patrzac realnie na moliwosci przyszłych włascicieli i danego psa i maja
satysfakcjeze wyciagneli psa ze schroniska a co potem...to nie ich problem.

[figrut]

Co do tresury- na stałe wspólpracuje z 2 treserami i z 2 hodowcami
zaprzegowych
huski i 1 malamutów, nie liczac pojedyńcych huski które sa moimi
podopiecznymi
(pojedyńcze znaczy nie bedace w wiekszej hodowli, nie biegajce w
zaprzegach) i
wierz mi te psy sa grzeczne i ułozone. Pewnie ze ilosc pracy włozona
w ułozenie
psa gończego czy mysliwskiego jest nieporównywalnie wieksza od pracy
z psami
pasterskimi, ale nie znaczy to ze jest to niemozliwe szczególnie jak
jest 1 pies
a nie stado.
Tak na szybko, to to zdanie w takim razie wtrącone zupełnie zbędnie
dało mi odczuć, że o husky lub labradorach piszesz "psy myśliwskie
czy gończe".
To ze psy sa
> zaprzegowe nie znaczy ze sa nieułozone ale widze ze dla ciebie to
jednoozaczne.
> Akurat husky nie sa njmadrzejsza rasa jak znam (a przypuszczam ze
mam tu
> wieksze pole pole do popisu niz ty) ale ponoc nie ma głupich psów,
maja tylko
> głupich włascicieli co w przypadku tej rasy jest nagminne.
Nie pisałam, że wszystkie psy zaprzęgowe są nie do wyszkolenia. Taka
np. akita inu to pies między innymi zaprzęgowy, a jednak dający się
wyszkolić bez zbyt dużych problemów. W tej chwili mam małą suczkę
alaskan malamute i choć ma dopiero 2,5 miesiąca, to dało się ją
nauczyć prostych komend (nie z użyciem smakołyków), ale to nie ten
sam żywioł co husky. Nie przez przypadek husky to rasa, która
najczęściej okupuje schroniska i nie tylko przez pozbywanie się ich
jako niechcianych maskotek, a głównie przez ich ucieczki i nie
słuchanie właściciela. Chyba nie chcesz powiedzieć, że zdecydowana
większość właścicieli jest głupia, tylko Ty jesteś mądra, bo Tobie i
Twoim treserom się udaje....
Nie prosiłam o szkoleniowca w Norwegii, a w Polsce. Ja Tobie dość
szybko mogę poszukać najtańszych hurtowni części samochodowych w
Polsce, bo w tej branży jestem dość dobrze obeznana. Nasz weterynarz
nie ma problemu z podaniem nam namiarów na dobrego behawiorystę
niezależnie od terenu ( w końcu wszystko ma w komputerze). On też
mimo psiej specjalizacji, nie odważyłby się szafować "wiedzą o wielu
rasach" z którymi ma kontakt okresowy, a nie codzienny w domu. To tak
samo, jak gdyby pediatra twierdził, że o pięcioletniej Natalii i
ośmioletnim Błażeju wie więcej niż ich rodzice i bliska rodzina, bo
jest pediatrą i ma do czynienia z dziećmi.
Co do adopcji, to ja nadal stoję przy własnym zdaniu, że adoptuje się
psy głównie z litości. Właśnie z litości zabrałam psa z przytuliska
tylko dla tego, że pies wymaga masę ruchu, a nie chciałabym, aby
trafił do kogoś na łańcuch czy jako kanapowiec, który znudzony będzie
wył, a później zostanie zakatowany lub przywiązany do drzewa w lesie.
Z rozsądku i jako psa przemyślanego, to chciałam SZCZENIAKA alaskan
malamute, o czym pisałam na tym forum już chyba w ubiegłym roku.

[red-truskawa]

Chyba nie chcesz powiedzieć, że zdecydowana
> większość właścicieli jest głupia, tylko Ty jesteś mądra,

tego nie mówie ale równie chyba tego nie chcesz usłyszec, czy moze jednak?
I nie powiesz mi,ze wiekszosc psów własnie takiej rasy jak husky, malamuty i inne zaprzegowce maja w pełni rozsadnych włascicieli skoro mieszkaja z psem w bloku, i biegania pies uswiadcza tyle co 80-letnia babcia. I nadal podtrzymuje swoje twierdzenie ze to nie pies jest głupi a jego własciciel i niezaleznie jakiej rasy to dotyczy., jezeli sa kłopoty z zachowaniem psa na początku listy przyczyn nalezy wymienić człowieka i jego postepowanie.

a co do szukania tresera w necie- to życze powodzenia. chyba zdajesz sobie sprawe ze to nie sklep z czasciami samochodowymi, do znalezienia takowego nie byłabys mi potrzebna bo równie posiadam komputer i moge sobie poszukac, tak jak ty tersera czy moja kosmetyczke (która ma byc najlepsza przypominam) w Dramen. Przeciez masz komputer to mi polecic taka z której ja bede zadowolona a nie tysiace innych forumowiczów. Łapiesz tą subtelna róznice miedzy sklepem/hurtownia a zawodem zaufania publicznego?
I ja tez nie mam kłopotów z podaniem namiarów na behawiorystów z mojego regionu i nie tylko, ale nie obraź się kujawsko-pomorskie nie jest metropolia w której kwitnie nauka. Znajde Ci z Krakowa, Warszawy, Poznania, Wrocławia, itp których znam osobiscie a nie z komputera bo komputer nie buduje zaufania.

> mimo psiej specjalizacji, nie odważyłby się szafować "wiedzą o wielu
> rasach" z którymi ma kontakt okresowy<

zabiłas mnie okresleniem "psia specjalizacja" , wypadało by wiedziec jaka specjalizacje ma lekarz, jaki tytuł, skoro próbujesz tym się podpierac. i szkoda ze próbujesz byc adwokatem swojego lekarza i wypowiadsz się w jego imieniu, bo ja mówie za siebie i z własnych doswiadczen i obserwacji, a nie czyiś- tym sie róznimy.
I nie twierdze ze mam wiedze na temat wielu ras (np taki basengji czy gryfon nie jest mi obcy ale 3 sztuki to za mało aby się ogólnikowo wypowiadac o rasie) ale na temat kilu cos wiem, i nie jest to wiedza zdobyta tylko z czasopism, internetu.
Równie dobrze moge ci powiedziec ze skoro masz w domu samochody renault i opla (dobrze pamiętam) to nic nie wiesz o innych markach bo to ze Twój maz je naprawia to nic nie znaczy- nie masz w domu=nic nie wiesz (a propos równiez wiedza o naprawie nie bezposrednia a posrednia przez rece i widze meza, bo zamawianie czesci nie jest rowne umiejetnosci naprawiania).

a o litosci to juz nie bede pisac, bo widze ze nie łapiesz sensu mojej wypowiedzi w tej kwestii i 3 raz nie bede tłumaczyc co "autor miał na mysli", bo walic głowa w mur to nie moja domena.

[figrut]

> Chyba nie chcesz powiedzieć, że zdecydowana
> > większość właścicieli jest głupia, tylko Ty jesteś mądra,
>
> tego nie mówie ale równie chyba tego nie chcesz usłyszec, czy moze
jednak?
Mnie naprawdę wszystko jedno jak Ty mnie określisz. Ja wiem swoje, Ty
wiesz swoje, ale co dla mnie bardzo ważne, nie odważę się zabierać
ważnego głosu w sprawie, która jest mi raczej obca niż bliska, co Ty
właśnie robisz. Nie znal lekarza pediatry który ośmieliłby się z
wielką pewnością siebie ocenić Jasia czy Małgosię na podstawie wizyt
kontrolnych. Dobry pediatra powie, że najwięcej wiedzą o nich
rodzice, a nie on sam. Dlatego właśnie nie mam odwagi napisać, jakie
tak do końca są dane psy, skoro nie mam ich pod własnym dachem i do
czynienia mam z nimi podczas zbierania z ulicy i przechowywania dla
następnego właściciela, czy też na wspólnych spacerach z innymi
właścicielami różnych ras.

Zwróć uwagę na to, że nie napisałam "weterynarz wszystko ma w
internecie", a w KOMPUTERZE niczym w notatniku. Łapiesz różnicę ?
> zabiłas mnie okresleniem "psia specjalizacja" , wypadało by
wiedziec jaka specj
> alizacje ma lekarz, jaki tytuł, skoro próbujesz tym się podpierac.
i szkoda ze
> próbujesz byc adwokatem swojego lekarza i wypowiadsz się w jego
imieniu, bo ja
> mówie za siebie i z własnych doswiadczen i obserwacji, a nie czyiś-
tym sie róz
> nimy.
Ot i właśnie piszę "psia specjalizacja" właśnie dlatego, że dokładnie
nie wiem jaka, a też nie odważyłabym się kłamać, więc piszę ogólnie
jak o lekarzu chirurgu który nie wiem w jakiej części ciała się
specjalizuje. Masz jednak możliwość zapytać, bo namiary mogę podać
tu, na forum bez "bycia adwokatem" jak to nazwałaś. Wielki ukłon w
stronę pana Grzegorza za to, że nie ocieka taką pewnością siebie jak
Ty i nie udaje, że zawód weterynarza daje mu prawo do tak pewnych
siebie i dość kategorycznych wypowiedzi w sprawie ras.
> Równie dobrze moge ci powiedziec ze skoro masz w domu samochody
renault i opla
> (dobrze pamiętam) to nic nie wiesz o innych markach bo to ze Twój
maz je napraw
> ia to nic nie znaczy- nie masz w domu=nic nie wiesz (a propos
równiez wiedza o
> naprawie nie bezposrednia a posrednia przez rece i widze meza, bo
zamawianie cz
> esci nie jest rowne umiejetnosci naprawiania).
Oczywiście, że wiem bardzo niewiele i nigdy się z tym nie kryłam.
Wiem dokładnie tyle co Ty, a więc co może się dziać w samochodzie
skoro ma takie i takie objawy, a także jakie są słabe punkty
samochodów, co należy sprawdzić po wielu latach, jaka konserwacja
jest najlepsza, jak wymienić pasek/łańcuszek rozrządu itp. Powiem Ci
więcej. Często jest tak, że szukam rysunków w książkach danej marki
lub w necie, bo o ile potrafię wymienić pasek rozrządu, znam zasady,
o tyle nie w każdym samochodzie są one tak samo oznaczone. Robimy
blacharkę w Warszawie i wyobraź sobie, że choć z "pabiedą" się już
zaznajomiłam, to z nowszą Warszawą jeszcze nie i po raz pierwszy
widziałam ją u nas z bliska. Ja mam wiedzieć jak do niej blachę
wyprofilować, jak długo ma schnąć podkład, jaką warstwę szpachli
nałożyć, a nie jaką ona osiąga prędkość, ile pali w codziennym
użytkowaniu, czy wygodnie się nią jeździ w długie trasy. Tak samo
wystarczy mi zasada działania silnika aby naprawić benzyniaka, a nie
znajomość akurat tego modelu. O danym modelu jak się sprawuje, będzie
mógł się wypowiedzieć jedynie właściciel.

[red-truskawa]

Tak, firgut, moze mama Jasia i Małgosi (czy jakie tam imiona im dałas) wie wiecej niz pediara w swoich dzieciach ale nie posiada wiekszej wiedzy o ogóle dzieci niz pediatra, który tez jest moze rodzicem. Wiedza matki jest zawezona do owej dwójki dzieci.
Idac wiec Twoim tokiem myslowym na podstawie posiadania i stycznosci z jednym czy dwoma egzemplarzami nie masz mozliwosci mówienia o ogóle.

A co do umiejetnosci naprawiania samochodów i znajomosci na nich- mam poszukac watek gdzie własnie tak pisałaś?

A poza tym ja o niebie ty o chlebie, Ta wymiana zdan przypomina rozmowe ze slepym o kolorach - jak ci wytłumaczyc jak wyglada kolor niebieski skoro nigdy nie widzialas niebieskiego ani innych kolorów wiec nie masz odniesienia.
Konczze wiec tak polemike prowadzaca do nikad, bo tylko watek dziewczynie smiecimy odbiegajac od tematu, jak juz wspomniałam wczesniej- nie jestem osoba walaca głowa w mur. Amen.

[chiyo28]

kasiuchna doczytałam Twój wątek tylko do połowy, ale opiszę Ci jak
było u nas. Wcześniej w domu rodzinnym zawsze mieliśmy psa, wiec
wiedziałam z czym to się wiąże. Aktualnie od 3 miesięcy mam
ślicznego labradora.
Absolutnie odradzam Ci adopcje labradora. Dobrze ktoś poradził
lekturę "Marley i ja". Jesli poczytasz o tej rasie, dowiesz sie, że
pies ten wymaga bardzo dużo uwagi. Tez jestem mamą 2 dzieci (dużo
starszych niż Twoje - 6 i 9 lat). Pies tej rasy ma ogrom energi i
sam jej nie spożytkuje wypuszczony na ogród. Musi mieć koniecznie
towarzystwo, kogoś, kto bedzie się z nim bawił, biegał. Nie cierpi
być sam. Niedopuszczalne jest trzymanie tego psa na dworze. któraś z
dziewczyn pisała, że jak sie przeprowadzi do nowego domu, to wtedy
bedzie miała psa i bedzie go trzymać na dworze. Jeśli chce tak
zrobić, to niech pomyśli o innej rasie. labrador to pies "domowy".
Nie wiadomo czy ta suczka, którą chcesz adoptować jest szkolona.
Jesli nie , to taki duży pies może być niebezpieczny dla tak małych
dzieci. Nawet przez przypadek w zabawie może je przewrócić. Mój
szczeniak ma niespełna 3 miesiace , a juz kilka razy w zabawie
przewrócił mojego 6 letniego syna.
Ktoś też pisał o kosztach. W naszym przypadku to około 300 zł
miesięcznie.
Reasumując przy 2 tak małych dzieci odradzałabym psa tej rasy.

[hanna26]

kasiuchna_symphonica napisała:


oczywiscie syn wie ze psa sie nie
> ciagnie a głaszcze nie kopie a przytula.

Czy dobrze zrozumiałam, że syn ma 1,5 roku?

Mam nadzieję, ze nie napisałaś poważnie, że półtoraroczne dziecko,
które zaledwie kilka miesięcy temu przestało byc niemowlęciem, wie,
że pies to nie zabawka i nie ciągnie się go ani nie kopie, tylko
przytula?
Bo jeżeli napisałaś poważnie, to pozostawię to bez komentarza.

[majenkir]

hanna26 napisała:
> Mam nadzieję, ze nie napisałaś poważnie, że półtoraroczne dziecko,
> które zaledwie kilka miesięcy temu przestało byc niemowlęciem,
wie, że pies to nie zabawka i nie ciągnie się go ani nie kopie,
tylko przytula? Bo jeżeli napisałaś poważnie, to pozostawię to bez
komentarza.


A co w tym dziwnego? Moje dzieci wychowaly sie z psami. Kiedy
starsza sie rodzila w domu byly juz trzy psy. Zadnego ciagniecia i
kopania nie bylo. Widac sa dzieci i dzieci .

[kasiuchna_symphonica]

mój syn ma w domu 4 mies siostre która NIE JEST przed nim chowana po kątach
zresztą syn nie jest całkiem odosobniony od zwierząt i nie widzi ich tylko w zoo
więc wiem chyba co piszę. Po pierwsze u moich rodziców jest duży owczarek i syn
z pieskiem mają bardzo dobry kontakt, pies jest łagodny i życzliwy bardzo lubi
dzieci a ja podczas zabawy z psem uczyłam go żeby nie ciągnął, nie kopał, nie
rzucał się na niego i syn szybko załapał marcel jest łagodnym dzieckiem raczej
rzywiołowym ale nie szalejącym i słucha tego co się mu tłumaczy. Poniekąd
traktował Lalka( psa rodziców) jak Tosię- przytulał się do niego całował. więc
wiem co piszę i proszę się tak nie dziwić. Ale nie o dziecku jest ten post a o psie

[pieskuba]

Na pewno pies będzie u Ciebie bardzo szczęśliwy, szczególnie na
działce, gdzie będzie mógł swobodnie się bawić i biegać. Z
zostawieniem na kilka godzin prawdopodobnie nie byłoby problemów,
labrador (nie lablador!!!) to pies który kocha być na zewnątrz.

co to znaczy "adoptować psa"?

[des4]

adoptuje to się dzieci, porównywanie tego do kupna/dostania
zwierzaka jest chyba nadużyciem...

[kasiuchna_symphonica]

istnieje też coś takiego jak "adopcja" psa,to jest określenie na
przygarnięcie psiaka. Tak sie to nazywa ale nie mnie to osądzać
poprostu piszę tak jak określiła to opiekunka psa i tyle. Nie
chcialam przy tym urażać pojęcia "adopcja dzieci" sama mam
adoptowanego chrześniaka i nawet nie przyszło mi na myśl żeby łączyć
pojęcie "adopcja psa" i "adopcja dziecka".

[figrut]

> adoptuje to się dzieci, porównywanie tego do kupna/dostania
> zwierzaka jest chyba nadużyciem...
Nie, adoptuje się również zwierzęta i jest to taka procedura, przy
której adoptujący jest bardziej wciągnięty w odpowiedzialność za
zwierzę, niż przy zabraniu psa ze schroniska. Przy adopcji sprawdza
się zwykle dom w którym pies ma być, spisuje się papiery adopcyjne i
zobowiązania. Nie jest tak jak w schronisku, że spisują Twoje dane i
na tym wieści o psie się kończą. Osobiście mam złe przejścia z
adopcją psa.

[kasiuchna_symphonica]

Figrut, możesz mi powiedzieć jakie " złe przejścia" miałaś z adopcją
pieska ? wiem o tych procedurach związanych z adopcją mam sporo
miejsca i wogóle ale chce wiedziec co w razie czego może pójść nie
tak

[figrut]

Wszystko było ,prawie do końca załatwione (tak wynikało z telefonów i
maili), a na 1,5 godziny przed ostatecznym wyjazdem po psa (około 250
kilometrów) dostałam telefon, że ludzie do których pies się przybłąkał
nie chcą jej oddać.

[freederike]

podobniie miałam ja, pies był do adopcji, na początku jego czasowa
opiekunka była bardzo sympatyczna, udzielała sporo informacji, a
potem okazało się, że zasugerowała nam wzięcie innego psa. Dodam, że
tej samej rasy, podobnych gabarytów i o tym samym temperamencie. Na
następny dzień, po rozmowie podczas której próbowałam się umówić na
odwiedziny, na forum pojawiła się informacja, że pies zostaje na
stałe w domu tymczasowym.
I o ile nie było to dla mnie jakimś problemem, bo zaadoptowaliśmy
innego psiaka, to ta sytuacja mnie nauczyła, że nawet
profesjonaliści są tylko ludźmi. Mogła kobieta powiedzieć na
początku, że ma mieszane uczucia, bo sama rozważa adopcję, a nie
zwodzić i kombinować.

[maadzik3]

Nie, do slownika juz weszla na stale adopcja zwierzat ze schronisk dla
bezdomnych zwierzat (podobnie jak sa schroniska dla bezdomnych ludzi).

[pudelek09]

Mamy labladora-jest wspanialy,uwielbia zabawy z dziecmi,grzeczny i
wogole naj...!A jak cos-to zrobi ta swoja nieziemska minke,przytuli
sie i masz ochote tylko go wycalowac.co do bywania na ogrodku-mamy
ogrodek"porosniety"plastikowymi butelkami-uwielbia za nimi
latac,zgryzac,znajdzie je wszedzie(smiejemy sie do recyklingu na
rozdrabnianie bylby wysmienity.Ale zeby bylo lepiej to recyklingiem
zajmuje sie moj M-Jaki wlasciciel taki pies!),bardzo lubi ganiac za
pilkami,ale przy tym uwaza na corke,zeby nie przewrocic.W 100%nadaje
sie do dzieci!Zreszta gdyby sie nie nadawaly to nie bylyby
wykorzystywane w dogoterapii

[chloe30]

pudelek09 napisała:

> Mamy labladora-

jesooo, jak można mieć psa i nie znac jego rasy!

[kasiuchna_symphonica]

jejku czepianie sie jednej litery w słowie no sory ale jak jesteś
taką poprawną gramatyczką to nie pisz jesoooo bo to nie jest nawet
źle napisane słowo

[red-truskawa]

Ja jestem lekarzem weterynarii i mam bardzo czesto i gesto do czynienia z ta
rasa- fajne, sympatyczne psy chociaz (jak w kazdej rasie sa i niesympatyczne,
agresywne ale to raczej błedy wychowawcze czyli ludzkie; nawet z cielaka mozna
zrobic kilera jak sie chce). Te psy powinny "troche" sie ruszac bo maja
skłonnosc do tycia ale jezeli bedziesz miala ogród to połowa roboty w
zapewnieniu ruchu za Toba. Pamietaj ze mimo iz to nie jest rasa długowłosa to i
tak siersci bedzie sporo i trzeba wyczesywac.
Jedzenie- karmy komercyjne dla psów rasy duzej bo w pełni zbilansowane, lub
ewentualnie gotowanie+ prep min-wit. Koszt wyzywienia oczywiscie zalezny od
rodzaju jedzenia/karmy- od 100 do 250 zł / miesiac.
Co do adopcji- czy ty znasz tego psa osobiscie? Co z tego ze ktos ci powiedzial
ze lubi dzieci- moze po 3 dniach mieszkania z 1,5 rocznym dzieckiem które bedzie
go ciagnac za uszy psa cierpliwosc sie skończy (tez ma swoje granice). Najlepiej
byłoby abys mogła pójsc poodwiedzac tego psa, poznac go z wami, zabrac na spacer
kilka-kilkanascie razy zanim zabierzesz go do siebie do domu. Zmiana miejsca i
nowi własciciele i to obcy ludzie to duzy stres dla zwierzaka, wiec jakby Was
wczesniej znał, zakumplował sie to adopcja przebiegnie łagodniej.
Własnie takim podejsciem do rzeczy rózni sie adopcja od wziecia psa.

[majenkir]

red-truskawa napisała:
> nawet z cielaka mozna
> zrobic kilera jak sie chce).

Z tym sie akurat nie zgodze, ale fakt, ze labradory czy goldeny tez
bywaja agresywne (nie jest to jednak tak spektakularne, wiec publika
z reguly o tym nie wie ).

[chloe30]

Różnica polega na tym, że ja piszę świadomie to co piszę
a mając psa naprawde wypadałoby znac jego rasę

chloe30!

[pudelek09]

no rzeczywiscie zamienilam litere,i co?napisz osobny watek,moze sie
dowartosciujesz!

[joanna_poz]

może Ci być ciężko.
ja mam labradora i jedno dziecko - kiedy pies zamieszkał z nami
synek miał 1,5 roku.
dwójki tak małych dzieci + psa nawet nie próbuję sobie wyobrażać.
bywa ciężko nawet teraz kiedy syn ma prawie 6 lat.

tak jak już wyżej napisano - i owszem to łagodne psy, ale
jednocześnie bardzo żywiołowe, wymagające dużo ruchu.
i nie są "łatwe" w wychowaniu.

[morekac]

To pies czy suka? Do dzieci suki są lepsze: bardziej cierpliwe,
opiekuńcze i wybaczające drobne ciągania za uszy. Moja starsza córka
uczyła się chodzić trzymając psiej obroży, a imię psicy było
pierwszym wypowiedzianym przez nią słowem...
Dużo zależy od tego, czy nie jest to pies po przejściach - mimo
wszystko takie psy mogą byc troche 'zwichrowane' i nie nadawać się
do rodziny z 1,5 rocznym dzieckiem (które to dziecko ciąga za uszy
czy sierść).

>> - dam sobie radę z dwójką dzieci psem i mężęm???
Może z męża zrezygnuj A jeszcze lepiej zatrudnij go przy psie...

[majenkir]

morekac napisała:
> To pies czy suka? Do dzieci suki są lepsze

Taaa, a koty sa wredne.

[quba]

kasiuchna_symphonica napisała:

chciałabym adoptować
> suczkę rasy lablador ponieważ:


LABRADOR

[marcysia51]

Ja mam dwójke dzieci (2 i 6) i goldenka
Daję rade chociaz jest cholernie ciężko.Pies jest nie tresowany,bo jak był
szczeniakiem to zaszłam w druga ciążę i oczywiście nie było komu prowadzać go na
szkolenia Wychodzenie z nim i z dziecmi to koszmarek Bo łobuz sie nie
słucha i leci przed siebie jak idiota
W domu fajnie współpracuje z dziećmi,jest bardzo cierpliwy ale widać czasem że
ma dosyc wtedy chowa sie pod stół i po sprawie.
Bardziej cierpliwe sa chyba psy rasy husky.miałam to szczęście miec takiego psa
przez 4 lata,przy małym dziecku cudownie Niestety psa ukradziono

Psa brać jak najbardziej.

[w.i.l]

Socjalizacja dzieci z duzym psem to bardzo dobra rzecz.

[zebra12]

Według statystyk w USA i UK notuje się najwięcej pogryzień przez
goldeny i labradory...

[blekitny.zamek]

pogryzień przez labradory
dobre,chyba,że chodziło o zalizanie na śmierć

[red-truskawa]

zebra12 napisała:

> Według statystyk w USA i UK notuje się najwięcej pogryzień przez
> goldeny i labradory...

bo to sa najliczniejsze rasy w USA

[dzika41]

przede wszystkim zastanowiłabym się baaaaardzo poważnie nad tym czy to ma być
pies adoptowany.
Psy w schroniskach, azylach, przytuliskach są zwierzakami po przejściach,
często mocno doświadczone przez los a bardziej przez ludzi
Ja mam jamniora który jest u nas odkąd skończył 7 tygodni, nigdy mu nie zaufam
na 100%, to tylko zwierzę.
Psu którego nie znam od szczeniaka i którego sama nie wychowałam nie byłabym
zaufać nawet w 75 %.
Być może moje obawy nie są słuszne.

[freederike]

Psy w schroniskach, azylach, przytuliskach są zwierzakami po
przejściach,
często mocno doświadczone przez los a bardziej przez ludzi

Z moich doświadczeń wynika, że właśnie przez to są bardzo oddane i
wierne ludziom, którzy okazali im miłość. Nie będę tego porównywać
do relacji z psem z hodowli, bo i z takim łączyła mnie silna więź,
natomiast u psów, które kiedyś cierpiały, a znalazły normalny dom
jest w oczach taki przeogromny spokój i szczęście, jakby rozumiały
całą sytuację.

Co do ryzyka, że pies będzie sprawiał problemy, to uważam, że to w
równym stopniu dotyczy szczeniaka - nigdy nie wiadomo na jaki
egzemplarz trafisz. Poza tym adopcja poprzez fundację ma z zasady
pomóc znaleźć właściciela odpowiedniego dla danego psa, dlatego m.in
do rodzin z dziećmi nie trafiają psy narwane, albo te które lubią
spokój, a boją sie hałasu, czy nerwowo reagują na dzieci.
Inaczej trochę ma się sprawa ze schroniskiem, choć tu też bym nie
demonizowała. Ja mam psiaka ze schroniska i choć trochę kłopotów
mieliśmy, to teraz jest ok i jest to najwierniejsza i najbardziej
oddana psina jaką miałam.

[blekitny.zamek]

Labradory nie są psami,którym wystarcza ogród.
One uwielbiają długie spacery i aportowanie.Jak nie masz na to czasu,to nie
polecam.Niewybiegany labrador=niszczyciel,a i wybiegany lubi zjeść to i owo
Pamiętaj też o tym,że to jest wielkie bydle i jak skoczy do 1,5 roczniaka,żeby
go polizac,to dziecko leży.
To są wspaniałe psy,ale wymagają duuużo uwagi i cierpliwości.

[i_b13]

Odradzam adopcję psa przy tak małych dzieciach. Psy oddane do
adopcji to zwierzeta po przejściach, różnie reagujące na nasze
zachowania. Im TRZEBA poświęcić masę czasu, by poznać, polubić,
pokochać i szanować. To psiak, który najczęściej był źle traktowany,
może bity, a na pewno, gdy z puchatej kulki wyróśł prawie 40 kg
zwierz - niechciany. Oddany do schroniska, bądź odebrany
właścicielom był w domu tymczasowym, tam leczony, obserwowany i
socjalizowany. Po raz kolejny w ciągu kilku miesięcy zmienia dom,
właściciela. Jesteś w stanie, teraz przy maluchach, ofiarować mu
swój czas? Czy gdy lab przewróci ci dziecko, nie zareagujesz ostro?
Mam półrocznego laba. To nie jest moj pierwszy pies. Będzie dużym
30, może nawet 40 kg zwierzęciem. Potrzebuje bliskiego kontaktu z
człowiekiem, bo to rasa pracująca. Jemu nie wystarczy duży ogród do
dyspozycji. On potrzebuje współpracy z panem, zabaw i przynajmniej 1
godzinnego spaceru w ciągu dni. To minimum. Pies nie wymęczony
spacerem, zabawą, aportem z nudów zaczyna niszczyć.
Żaden labrador nie rodzi sie wychowany i ułożony. Trzeba mu
poświęcić sporo czasu. Żywienie jest kosztowne, dobra karma to ok.
200 zł na miesiąc. Można i taniej, tylko rasowce mają tendencje do
alergii. Dorosły pies zjada ok, pół kg karmy dziennie. Do tego
szczepienia i leczenie ewentualnych chorób.
Podziwiam, i to szczerze, twoją potrzebę niesienia pomocy. Sama
jestem stałym uczestnikiem forów labradory.info i labradory.org.
Dojrzewa we mnie decyzja o stworzeniu dla jakiegoś labradora domu
stałego, a dla innych domu tymczasowego. Poczekam aż moja sunia
dojrzeje i zostanie wysterylizowana, zanim sprowadzę do domu
kolejnego psa, i to psa po przejściach. Bo mam świadomość ile czasu
trzeba poświęcić psom odrzuconym.
Szczerze radzę wstrzymać się z decyzją o adopcji laba teraz, przy
tak malych dzieciach. Za jakiś czas będę cię szczerze dopingować

[berdebul]

i_b13 napisała:

> Odradzam adopcję psa przy tak małych dzieciach. Psy oddane do
> adopcji to zwierzeta po przejściach, różnie reagujące na nasze
> zachowania. Im TRZEBA poświęcić masę czasu, by poznać, polubić,
> pokochać i szanować.
Źle mi się robi jak coś takiego czytam. Wychowałam się z suką po przejściach - amstafką - 3 razy wracała do schroniska, 3 razy odratowana, nie wiem jak wiele złego doświadczyła w życiu. Do wszystkich dzieciaków w tym i mnie była niesamowita, cierpliwa, łagodna. Anioł nie pies. Nigdy nie spotkałam tak delikatnej, wyrozumiałej i mądrej suńki.

>Żywienie jest kosztowne, dobra karma to ok.
> 200 zł na miesiąc. Można i taniej, tylko rasowce mają tendencje do
> alergii
Najdroższa karma nie równa się najlepsza. Jest wiele ciekawszych jadłospisów np. BARF. Nie, nie rasowce mają tendencję do alergii, nie jako ogół wszystkich psów rasowych. Alergie nie mają wiele wspólnego z rodowodem.

Założycielce wątku polecałabym więcej lektury o rasie, świadomości że pies puszczony do ogrodu sam się nie wychowa, potrzebuje kilku GODZIN zajęcia z właścicielem. I pytanie czy przy 2 dzieci będzie na to czas?

[joanna_poz]

> Mam półrocznego laba. To nie jest moj pierwszy pies. Będzie dużym
> 30, może nawet 40 kg zwierzęciem

nasz labrador wazy 40 kg.

> Potrzebuje bliskiego kontaktu z
> człowiekiem, bo to rasa pracująca. Jemu nie wystarczy duży ogród
do
> dyspozycji.

dokładnie.
my mamy ogród.
ale wypuszczenie psa do ogródka kończy się tym, że robi szybki
rekonesans, wraca pod okno balkonowe i siedzi z nosem przyklejonym
do szyby - bo potrzebuje towarzystwa.

[big.debora]

forum.gazeta.pl/forum/f,24053,LABRADOR_RETRIEVER.html

[black_pukas]

Sądzę, że powinnaś adoptować tego labladora. Inteligencja pieska będzie
odpowiadać inteligencji właścicielki.

[majenkir]

Oczywiscie, ze fajnie jest, kiedy dzieci wychowuja sie z psami.
Ciagle mnie jednak zastanawia, czemu wiekszosc ludzi wybiera laby i
goldeny - jedne z najbardziej absorbujacych ras .

przeczytaj najpierw "Marley i Ja"

[kiecha3]

i będziesz wiedzieć wszystko...

[alba27]

My tez planujemy kupić labradora, ale za rok jak dokończymy budowę
domu bo dla mnie duży pies w mieszkaniu to masakra (dla tego psa
oczywiście). Dlaczego labrador? Po pierwsze szukaliśmy łagodnej
rasy, mamy dzieciaki, zapewne będą nas inni też z dziećmi odwiedzać
i nie chcę się stresować że pies kogos pogryzie, drugim powodem dla
którego chcemy tą rasę jest jego aktywność, bardzo lubię długie
spacery z psem, mogę nawet codziennie z nim biegać, dla mnie to
frajda, malutkie leniwe pieski to nie dla mnie.

[urbanchaos]

Mam psa labradora i dziecko niepełnosprawne. Pies był przed dzieckiem, jak ono się pojawiło był już odchowany i wyszkolony. Ze wspólnymi spacerami nie mamy problemu. Ale problem jest ze spacerami w zimę, bo nie wychodzimy wtedy z dzieckiem i muszę mieć pomoc. To jest też problem mojej koleżanki, urodziło się jej dziecko 2 i pies niestety miał problem, bo czekał po 10 h na spacer. Na szczęscie zlitowała się nad nim i oddała do adopcji...
Dużym problemem jest gubienie sierści, cały rok z 2 linieniami-zmiana sierści. Sprzątanie non-stop i wyczesywanie.
Odradzam psa przy małych dzieciach, bo pies pewnie nie zagrzeje dlugo miejsca u was i znowu trafi do adopcji...

[bri]

Moim zdaniem duży pies musi być naprawdę dobrze ułożony, żeby się
dało z nim normalnie mieszkać i ja nie zdecydowałabym się na
dorosłego, obcego psa w takiej sytuacji jak Twoja (małe dzieci).

[larenata]

Mam labradora - sukę i mam dwoje dzieci ( 6lat i 3,5 l). Labradorka ma 6 miesięcy, wiec jest jeszcze szczeniakiem. Będzie ciężko, uwierz mi, choć ja nie miałam do czynienia z dorosłym psem Nasza Lady trafiła do nas ok 4 miesiące temu. To był i jest strasznie rozbrykany pies, który biegnąc potrafi staranować wszystko przed sobą, w tym dziecko Zaznaczam, że ja wciąż mam do czynienia ze szczeniakiem, który jest szkolony i któremu poświęcam dużo uwagi, bo ja pracuję w domu i mam czas dla niego. Tu nie wystarczy ogród - tez mam. Tu są potrzebne długie spacery i jest to bardzo trudne z dwójką dzieci, nie wiesz na kogo masz patrzeć. Pies niewybiegany to pies znudzony: nasz dzik obgryzł ławę, krzesła, kanty ścian. Cieszę się, że nie wpadło mi do głowy kupno psa,zanim dzieci nie poszły do przedszkola i szkoły, to byłaby mordęga. Trzeba być niesamowicie konsekwentnym przy pracy z nim. Ja zawaliłam kilka rzeczy i teraz muszę to naprawiać, bo nasza sunia stała się strasznym wymuszaczem. Powiem szczerze, że ja nie zdecydowałabym się przy tak małych dzieciach jak Twoje na tego psa. Ty już teraz musisz poświęcić mnóstwo czasu dzieciom, na psa może Ci już nie starczyć sił. Utrzymanie psa kosztuje: karma, odzywki, szczepionki, zabawki, smycze, linki itd Labrador jest łagodny, cudowny, kochany, ślepia ma boskie, uszy jego uwielbiam, zwłaszcza jak falują biegu Jest też niesamowicie silny, i nad tym trzeba zapanować. Nasza labka kocha tez mojego kota
Jeśli masz jakieś pytania, to chętnie odpowiem, na priva najlepiej
Przemyśl dobrze jeszcze raz decyzję

[alba27]

mam podobne zdanie do twojego, do posiadania psa trzeba się
przygotować a nie po prostu go kupić i myśleć, że jakoś to będzie.
Z tego właśnie powodu planujemy kupić psa za rok, będzie wtedy już
dom z ogrodem, dzieci będą miały 6, 7 lat, będzie wiosna i pies
dłużej będzie móogł przebywac poza domem, planuję wziąc 2 tyg urlopu
żeby zrobić psu trening czystości i oczywiście zapiszemy psa na
szkolenie.

[fajka7]

Gdzies wyczytalam, ze ta suka ma nieco ponad rok - dobrze pamietam?
Jesli tak, to wg mnie to moze byc za mlody pies w sytuacji, gdy masz
dwoje tak malych dzieci.
Ponadroczny labrador moze byc wulkanem energii i bedzie Ci trudno, a
nawet bardzo.
Sprawdzilabym najpierw w jakim stopniu ta suka jest ulozona, bo taki
pies w domu, to naprawde wielka zmiana.
Nie okreslilabym labka jako dosyc latwego w wychowaniu, a wrecz
przeciwnie, aczkolwiek da sie go ulozyc, ale trzeba w to wlozyc
rzeczywista prace.
Obecnie mam drugiego labradora i ja nie uwazam, ze to sa psy
potrzebujace az tak duzo ruchu- chyba, ze ja mam inne kryteria, bo
dla mnie duzo ruchu, to kilka godzin dziennie. A moje psy
wyczerpywalo calkowicie na reszte dnia porzadne 1-1,5 godzinne
szalenstwo. Po czyms takim bylo zamiatanie tylkiem po glebie ze
zmeczenia, zeby dojsc do domu i spanie przez reszte dnia. Pozostale
wyjscia juz czysto toaletowe.
Ale to jedno porzadne wybieganie dziennie, to mus, bo Ci zrujnuje
chalupe i ogrodek z nudow, bedzie niszczyl i sie czepial do
wszystkiego.
I ten aspekt bym rozwazyla jako decydujacy- czy zapewnisz psu ponad
godzinny spacer z bieganiem i atrakcjami typu aportowanie? Jesli
tak, bedzie w domu spokojny i powinnas dac rade. Jesli nie -
przemysl sprawe.
Jesli chodzi o jedzenie - 2 razy dziennie porzadna karma i powinno
byc dobrze.