jedynak z wyboru

[tafajna]

Czy jest to ktos kto z wyboru decyduje się na jedno dziecko?
Mam 16m-cznego synka jest super, bardzo sie cieszymy itp,
ale...przyznaję ze daje nam bardzo w kosc, mimo radosci jest ciężko,
zdarza nam się często kłócic jak nerwy puszczają.
Ogólnie tak coraz czesciej zastanawiam sie nad 1 dzieckiem, ale boję
sie ze zrobie mu w ten sposób krzywdę...
Do tego wiadomo ile jest wyrzeczen przy dziecku, wydatków itd.
Obawiam sie, ze nie bede miala tyle sił zeby wychowac jeszcze drugie.
Prosze nie piszcie ze nikt nam nie kazal miec dziecko, bo bardzo sie
z niego ciesze tylko chodzi mi o to zeby nie decydowac sie z
przymusu na rodzenstwo, zebysmy wszyscy byli zadowoleni.
Jakie są wasze doświadczenia, przemyślenia..?

[hanah.vic]

Ja mam jedno dziecko ( córa 2,5) i nie zamierzam się ponownie "
rozmnażać". Młoda sprawia nam mnóstwo radości, ale jakoś mnie nie
kusi by znów być w ciąży. Oczywiście pojawiają się komentarze że
dobro dziecka itd, ale mnie to nie przekonuje. Jak się pojawia w
rodzinie hasło " 2 dziecko" to zawsze pytam, kto na ochotnika się
zajmię po moim powrocie do pracy takim pół rocznikiem, bo o
państwowy żłobek w Wawie trudno a na prywatny przy dwójce dzieci
mnie nie stać. I sprawa jest załatwiona

[green_hill]

Moje przemyslenia sa bardzo podobne do Twoich, tez mam syna 16-miesiecznego

Planowalismy z mezem co prawda dwoje dzieci, ale ja aktualnie nie mam absolutnie ochoty na powtorke z rozrywki. Jestem zmeczona jak pies, maz zreszta tez. Dziecko absorbujace. Ja od urodzenia mlodego jestem non stop z nim, o wyjsciu tylko we dwoje mozemy z mezem zapomniec, bo nie mamy na miejscu zadnej rodziny.

Za 2 miesiace wracam do pracy. Zobaczymy, jak bedziemy sobie radzic pod wzgledem logistyczno-czasowym.

Jesli kiedykolwiek zdecydujemy sie na jeszcze jedno dziecko, to nie wczesniej, jak za 3 lata (roznica ok. 5 lat bylaby wtedy). Musze odpoczac od pieluch, nieprzespanych nocy, wrzaskow, troche znowu popracowac.

Maz chcialby jeszcze jedno dziecko, ja raczej juz nie. Moze mi sie jeszcze odmieni. Dla syna chyba byloby lepiej, gdyby mial rodzenstwo, ale ja nie jestem pewna, czy bede w stanie to udzwignac.

[tafajna]

Właśnie najgorsze jest to, że chcesz troche odpocząć fizycznie i
psychicznie, chcesz troche popracować a tu właściwie czas na drugie
(jesli chcesz miec sensowną różnicę wieku a nie dwóch jedynaków).
Zawsze chciałam mięc conajmniej 2 albo 3 a tu się trochę
przeliczyłam mimo że jestem chyba dośc silną osobą( w szerokim
znaczeniu). Jak nie miałam dziecka to nawet nie przypuszczałam ze
moze być tak ciężko, a tez nie chcę być ze zmęczenia "zła" na moje
dzieci ze przez nie nie moge odpocząć, ze karierę zmarnuję itp...

[green_hill]

Mysle, ze roznica wieku miedzy dziecmi 4,5 - 5 lat jest calkiem sensowna. Starsze dziecko jest juz w miare samodzielne (zje bez pozostawienia chlewu, ubierze sie), odpieluchowane, nie korzysta z wozka, mowi, przesypia noce. Jest oczywiscie caly czas malym dzieckiem wymagajacym uwagi rodzicow, ale odpada wiekszosc tej codziennej dolujacej roboty przy niemowlakach i bardzo malym dzieciach (babranie sie w kupach, scieranie zarzyganej podlogi itede itepe)

Oczywiscie sa matki, ktore wola miec dzieci z mala roznia wiekowa, ale ja do nich nie naleze. Jak sobie pomysle, ze moglabym teraz byc znowu w ciazy, to ciarki mnie przechodza.

Mysle, ze zarowno ja jak i Ty mamy jeszcze troche czasu na przemyslenia Ja wyluzowalam, podchodze do tego ze spokojem, uwazam, ze reszta wyjdzie w praniu.

[monnap]

Ja z kolei nie wyobrazalam sobie jedynaka, mam trojke z bardzo mala
roznica wieku i mam zamiar miec jeszczej jedno. Mi wcale nie bylo
ciezko, ale to chyba dlatego ze jakos mocno sie nie spinalam np.
karmienie piersia, jak stalo sie uciazliwe to sobie darowalam, dzieci
spaly od poczatku u siebie , nie nosilam ich caly czas i nie karmilam
na rzadanie. Jednym slowem nie poswiecalam sie dla dziecka w 100% i nie
wspominam tego okresu zle. Moze wiec to kwestia podejscia i wyrzeczen.
Rozumiem, ze sa kobiety, ktore karmia przez 20h/dobe i spia z dziecmi,
ktore budza sie co gdzine na karmienie itp. Wtedy ciezko zdecydowac sie
na kolejne dziecko. Moze jak troche sie wyluzuje wtedy bedzie latwiej.
Oczywiscie nic na sile. Trzeba jeszcze chciec i miec do tego warunki
finansowe.

[karolina17w]

Ja z kolei mam 13-to miesiecznego lobuza . Daje nam w kosc i to porzadnie wiec
na chwile obecna mowie, ze nigdy wiecej dzieci . Ale w glebi duszy chcem sie
kiedys postarac o rodzenstwo dla synka, tak zeby nie byla za duza roznica wieku.

I szczerze mowiac - to jak synek sie urodzil to myslalam, by dlugo nie czekac i
miec z glowy dwojke, rok po roku. Tyle ze nasz brzdac dal nam tak do wiwatu... I
w sumie nadal daje

Tyle ze chciec a moc to dwie rozne sprawy, zobaczymy jak nam sie ulzoy za te
kilka lat, czy podolamy min finansowo. Czas pokaze.

[alexi81]

Mam 2 letnia corke i na dzien dzisiejszy jestem swięcie przekonana,ze nie chce więcej dzieci.Mała jest cudowna,grzeczna(w miare)i jakos nigdy specjalnie nie dała mi w kość,ale po prostu nie mam ochoty przechodzic przez wszystko kolejny raz.2miesiące lezałam w szpitalu przykuta do łozka na podtrzymaniu ciązy,walczyłam o każdy dzień,godzine,zeby tylko była w brzuszku jak najdłuzej...Nie chce kolejny raz byc jak warzywo i tak strasznie sie bac.Mam zdrową,sliczną i mądrą dziewczynke i niech tak zostanie.Dziewczyny róbcie tak jak dyktuje wam rozum,potem serce i nie patrzcie czego oczekują od was inni...nikt za was zycia nie przezyjepzdr.

[jagabaga92]

My mamy jedno dziecko (6 lat) i nie zanosi sie na świadomą decyzję o
drugim. Mamy już swoje latka. Początkowo była mowa, że teraz nie, bo
trzeba trochę odpocząć, potem pojawiły się problemy finansowe, a
teraz to już... nasza własna wygoda. Mój mąż jest jedynakiem i nigdy
nie narzekał (zawsze do towarzystwa miał kolegów). Ja mam siostrę,
ale jako dzieci ciągle się kłóciłyśmy, a teraz jest "neutralnie". Tak
więc brak rodzeństwa wcale nie musi oznaczać, że robi się krzywdę
dziecku.

[billy-jo]

W takich sprawach ludzie kieruja sie bardzo subiektywnymi odczuciami, nie mozna
komus mowic ile ma miec dzieci. Kazdego prywatna sprawa. Ja mam dwoje z roznica
wieku 4.5 roku, to byla swiadoma decyzja. Sama jestem jedynaczka, choc mam
przyrodnia siostre ale sie z nia nie wychowywalam, stosunki mamy poprawne, ale z
racji odleglosci kontakt byl i jest raczej slaby. Mialam szczesliwe
dziecinstwo,mnostwo kolegow i kuzynow do towarzystwa jednak zaluje ze nie mam
rodzenstwa, takiego prawdziwego od poczatku zyjacego z mna w jednym domu, nawet
w jednym pokoju. Najbardziej brakuje mi tego w doroslym zyciu, kuzyni czy
przyjaciele to nie to samo. Wiem, ze miedzy rodzenstwem roznie to bywa, mam moze
zbyt wyidealizowana wizje takich zwiazkow ale i tak cos tam doskwiera, ze jednak
nie ma.

[super-mikunia]

Świadomie nie zdecyduję się już na dziecko - to bardziej niż pewne.

Młody wkrótce 22 m-ce. Dzień z nim zaczyna się od ciągnięcia i wyrywania mi
włosów tak moje słodkie dziecię mnie budzi a potem jest już gorzej...

Mój mąż bardzo by chciał mieć 2 potomka...Nawet w ostatni weekend powrócił ten
temat...Mówi mi o ta para ma 2 dzieci o ci też i do mnie a my to będziemy mieć
3...No i wybraliśmy się na Jarmark Dominikański Młody oczywiście musiał zajrzeć
do każdego straganiku, kilkukrotnie położyć się w ramach buntu plackiem na
ziemi, nawet siedząc na baranach rozrabiał - ludziom okulary z głów ściągał itp.
Po spacerze zapytałam się czy chciałby jeszcze taką dwójeczkę... Mina mówiła,
że 1 dziecko wystarczy mu za 3

Wolę planować jakąś podróż niż nową wyprawkę - zdecydowanie.

[zabulin]

O, temat u mnie b. na topie.
Nasz syn ma 2,5 roku i chciałabym mieć jeszcze dzieci, ale...

No wlasnie u nas tych ALE jest kilka (wzgledy zdrowotne, praca- jak
urodze drugie dziecko na pewno nie będę mogła tu wrócić, duży dom na
glowie)

Ja jestem jedynaczka posiadającą w swoim otoczeniu kuzynow, mój mąż
ma dwie siostry rodzone.
Ja z kuzynami spotykamy sie, wpadamy do siebie ot, tak.
Natomiast u męża - mlodsza siostra dzwoni często, bo często chce
zeby mój mąż jej coś "załatwił". A to , a tamto. Bez takiego powodu
nie dzwoni. Strasza siostra- jest lepiej,bo mieszakmy bliżej, ale
wielkiej zażyłości nie ma.
Tak więc mnie ten argument o "samotności" jedynakow nie przekonuje
kompletnie.
W pracy mam dziewczynę, która z młodszym o dwa lata bratem spotyka
się tylko raz w roku- na grobie ojca.

A drugie dziecko chcialabym mieć, bo dzieci sa wspaniałe. Po prostu.

[ga-ti]

Ja mam 2 z różnicą 3 lata i 3 miesiące. Początki łatwe nie były, choć starszy był na tyle duży, że można było sie z nim dogadać, policytować, coś ustalić, no i był w miarę samodzielny. Zdążyłam po między wrócić do pracy, trochę dojść do ludzi
Myślimy o trzecim, ale jeszcze nie teraz. Młodsze ma 2 i 8 mcy. Ja wracam do pracy. Wymysliliśmy, że sprawimy sobie dzidziusia "na odmłodzenie", za kilka lat. Młodsza córka jest baaardzo aprobująca i w obecnej chwili dzidziuś równałby się z moim zupełnym brakiem sił.

Myśle, że masz jeszcze sporo czasu na takie planowanie. Za kilka miesięcy, czy nawet lat, może się okazać, że zatęsknisz do bobasków albo upewnisz się w decyzji, że już nie chcesz.
Teraz spokojnie ciesz się synkiem!

[lupa_87]

Ja mam synka prawie 3 lata i ciężko było - mąż dużo pracuje, a ja
padałam z nóg.
Chcę mieć drugie dziecko, bo czuję po prostu taką potrzebę
wewnętrzną, no i rodzeństwo dla synka.
Już wiem, że będzie bardzo ciężko, a nawet gorzej, bo 2 dzieci, ale
tak sobie myślę, że to tak najgorzej jest chyba pierwsze 3 lata u
małego dziecka, więc pocieszam się tylko tym, że to w pewnym sensie
okres przejściowy, potem już jak dzieci są większe, bardziej
rozumne, to jest troszkę lżej

[jeszczurzyca]

Mamy 2 z różnicą 1,5roku. Najstarszy ma 3lata. Myśleliśmy o 3
dziecku i bardzo byśmy go chcieli, ale nasza stuacja mieszkaniowa
pozwala nam tylko na dwoje każde ma swój pokoik Stanowiska
zawodowego takiego wymarzonego jeszcze nie mam, z racji wychowywania
dzieci pracuje dorywczo i to też nie tam gdzie bym chciała. Jeżeli
coś w naszym życu się zmieni będziemy mieli własny dom, a ja stałą
pewną prace do której będę mogła bez problemu wrócic po UW, napewno
nie będziemy się długo zastanaiac, ale to jeszcze odległy temat, a
szkoda Mam nadzieje e nasze pragnienie 3dziecka się spełni. Co do
autorki wątku każdy wie na ile ma możliwości przy posiadaniu
potomstwa, jedni swietnie wychowają swoich jedynaków inni będą
cieszyc się z licznej gromadki.

[joanna_poz]

mam jedynaka - takie było założenie, kiedy się urodził i
konsekwentnie w tym trwam
teraz ma 6 lat i jest nam wszystkim dobrze tak jak jest, więc po co
to zmieniac.

[blue_romka]

Dziecko zdecydowanie powinno miec rodzenstwo.

[mika13]

Taaaa,a mój synek zdecydowanie nie będzie miał rodzeństwa.

[joanna_poz]

blue_romka napisała:

> Dziecko zdecydowanie powinno miec rodzenstwo.

rozumiemy, że w domyśle jest że TWOJE dziecko ZDECYDOWANIE powinno
mieć rodzeństwo.

[0wiolcia0]

Mój syn skończył 3 lata i powiem tak, dopiero teraz włącza mi się chęć na
drugiego potomka , wcześniej myślałam podobnie jak Wy, że będzie jedynakiem i
czy jestem wygodną egoistką, że wyrządzę mu krzywdę etc. Poczekajcie czas pokarze

[lukrecja34]

jak 13 lat temu urodziłam syna to kategorycznie stwierdziłam,że nie chce mieć
więcej dzieci-bo np. jestem wygodnicka.a poza tym czułam się absolutnie
spełniona jako matka.
wytrwałam w tym przekonaniu 8 lat,aż przyszedł taki jeden dzień-stwierdziłam po
prostu,że chcę i muszę mieć drugie dziecko i bez dyskusji..tym sposobem ze
zdeklarowanej matki jedynaka stałam się matką syna i córki-różnica między nimi
wynosi 9 lat jest cudnie choć nie powiem-ciężkawo..

[leneczkaz]

A ja chciałam.. Bardzo

[mama-ola]

Oj, Leneczka... Bardzo mi przykro

[tusia-mama-jasia]

Ja tez mam jedynaka - 3 latka i prawie 10 miesiecy. Nie był to
wybór, oj nie... Sama jestem jedynaczką i od dzieciństwa był to dla
mnie autentyczny dramat, najboleśniej doswiadczony w chwili, gdy
zabrakło ukochanej Mamy. Zawsze przyrzekałam sobie, że będę mieć
przynajmniej dwoje dzieci, mąż był takoż chętny /sam ma brata/,
ale ... nagle mu przeszło. Najpierw chęć na drugie dziecko mu
przeszła /miesiąc po tym, jak zaczęliśmy się o nie starać... dobrze,
że się nie udało wtedy.../, potem także na nas. 8 miesięcy jestem
sama z synkiem, rozwód w toku i wygląda na to, że mój synek będzie
jedynakiem, jak ja...
Przyznam, ze jedynactwo Jasia było dla mnie nie mniej bolesne i
trudne do zaakceptowania, jak rozpad małżeństwa. Ale z czasem
doszłam do etapu, kiedy staram się widzieć dobre strony wychowywania
tylko jednego dziecka. Owszem, boli, gdy patrzę na szczęśliwe mamy
dwójki dzieci, na relacje między rodzeństwem... Ale boli coraz
mniej. Więź między mną a synkiem jest naprawdę niezwykła, on sam
bardzo dobrze funkcjonuje społecznie i przeczy idiotycznemu
stereotypowi jedynaka, z którym sama całe życie - z lepszym lub
gorszym skutkiem - walczę. Samej trudno byłoby z dwojgiem, bez
rodziny żadnej... A Jaś jest już tak duży i samodzielny naprawdę we
wszystkim, ze tworzymy niepokonaną drużynę

Moje dziecko to jedynak

[yagnik]

i pozostanie nim.
Z doświadczenia mogę Ci powiedzieć że dobre rady
pt" oj bo rodzice umierają a dziecko zostanie samo jak palec"
Guzik, zależy jakie się ma stosunki z rodzeństwem, niektórzy widują się z
braćmi/siostrami raz w roku, inni w ogóle.
"bo będzie samolubem"
Mit, uważam że da się mądrze wychować jedynaka tak aby się dzielił.

> Prosze nie piszcie ze nikt nam nie kazal miec dziecko, bo bardzo sie
> z niego ciesze tylko chodzi mi o to zeby nie decydowac sie z
> przymusu na rodzenstwo, zebysmy wszyscy byli zadowoleni.

Ja mam taką zasadę w życiu że nic nie robię z przymusu, nie robię też nic tylko
dlatego żeby zadowolić innych. Dlaczego? Bo bardzo sobie cenię swoje własne
dobre samopoczucie

Pozdrawiam

[daniela11]

A ja kiedyś myślałam identycznie jak Ty. I byłam w identycznej
sytuacji, wiesz? Po urodzeniu i w miarę odchowaniu pierwszego synka
nie mogłam się nacieszyć, że wreszczie młody jest już na takim
etapie, że wszędzie z nim można jechać i robić prawie wszystko na co
mamy ochotę i co lubimy (chodziło nam głównie o podróże, jazdę na
nartach itp przyjemności). Był taki czas, że obydwoje z mężem
zdecydowaliśmy już nawet, że młody będzie jedynakiem, głównie ja już
nie chciałam więcej dzieci. Sama myśl o nieprzespanych nocach, o 20
kg nadwagii, o wiecznej bieganinie za dzieckiem, o braku czasu dla
siebie - skutecznie mnie zniechęcała. Do czasu...
No właśnie, kiedy młody miał ok 5-6 lat nagle niewiadomo skąd
poczułam, że jednak chcę mieć jeszcze jedno, chcę jeszcze raz tulić
maluszka, chcę, żeby młody miał rodzeństwo, po prostu chcę mieć
dwoje dzieci.
Teraz nie żałuję, chociaż mam półtora rocznego bąbla i na nowo
grzebiemy się w pieluchach i nie śpimy po nocach Ale wiem, że to
okres przejściowy, szybko minie a dziecko warto mieć.
Tak więc koniec końców - nigdy nie mów nigdy, bo niewaidomo, czy za
kilka lat jak odpoczniesz nie będziesz chciała drugiego.
Powiedz tak: na daną chwilę nie chcę, ale się nie zarzekam.

[twitti]

My identycznie!chcemy miec jedno dziecko. Byl moment kiedy
zastanawialam sie nad rodzenstwem dla Arniki, ale po dlugich
przemysleniach stwierdzilismy ze nie chcemy miec wiecej dzieci.
Drugie zostawimy na ewentualna wpadke Arnisia jest dzieckiem
bardzo aktywnym, potrzebuje duuzo uwagi z naszej strony!Dzieki temu
ze jest sama moge jest dac cala milosc (nie wiem czy starczyloby mi
jej dla wiekszej ilosci dzieci). Do tego nasze warunki materialne
wplywaja tez na nasza decyzje. Tak wiec niech tak zostanie

[mloda0242]

podpinam się, nie planujemy rodzeństwa dla córki i nie sądzę, byśmy robili jej
tym krzywdę

[mama2008.1]

To powinna byc twioa decyzja czy chcesz miec drugie dziecko czy nie.
Czy mu robisz tym krzywde że jest jedynakiem? Zalezy jak go
wychowujesz. Znam jedynaczke 8 lat która rozmawia z butelkami z
płotem albo trajkocze cos bez sensu. Czyja to wina rodziców bo nie
dość że dziecko jedynak to we wczesnym dzieciństwie nie miała
kontaktów z rówiesnikami, nie chodziła do przedszkola bo rodzice
bali sie ze bedzie chorować. Całe 8 lat sama nauczyła sie sama
fumnkcjonowac. Możesz miec jedynaka, który bedzie super kompanem
zabaw dla innych dzieci to kwestia wychowania w społeczenstwie. Ja
mam narazie jednego syna ale za rok bedziemy sie starac o drugie nie
dlatego że jak to mówia z jedynaka ni pies ni sabaka tylko tak sobie
zaplanowalismy jeszcze przed slubem.

[me.honeybee]

U mnie świadoma decyzja. Od samego początku chcieliśmy mieć tylko jedno dziecko.
Staramy się by nasz synek miał towarzystwo, zabieramy go w różne ciekawe
miejsca, na place zabaw, baseny. Jest bardzo kontaktowy, wesoły, chętnie się
bawi z innymi.
Nie wyobrażam sobie jak na razie pogodzenia pracy z dwójką Maluszków, przy
jednym bywa ciężko, praca wiadomo dziś jest, jutro może jej nie być.

[mamulabartula]

My się wcześniej nad drugim dzieckiem nie zastanawialiśmy, bo przy
poczęciu pierwszego był problem... Udało się jednak i teraz, gdy
minęło 2,5 roku myślę czasem o drugim. Niestety mały nie jest ani
spokojny ani grzeczny, ma ciężki charakter, prawdopodobnie po
mnie... Ze zniecierpliwieniem czekam, aż pójdzie spać, bo nie
wyrabiam fizycznie. Wieczorem bolą mnie plecy i nogi, zatem nie
wiem, jak mogłaby wyglądać ewentualna ciąża. Na razie temat
pozostaje otwarty. Może za parę lat...

[tsaria]

Ja mam synka 15 misięcy i też nie chce następnego dziecka. Nie
dlatego, że z młodym nie daje rady, bo daje, jest w miarę grzeczny,
sam już umie się trochę zabawić, od początku przesypiał całe noce.
Drugiego nie chcę, bo wiem że nie dałabym rady wychować dwójki, mój
mąż jest przez większość czasu w delegacji, ja tu nie mam żadnej
rodziny, więc młodego nie mamy nawet komu na 1h podrzucić, a z
dwójką byłabym uwiązana w domu.
Troszcze się jednak by młody miał towarzystwo rówieśników, chodzi do
żłobka, później pójdzie do przedszkola, nie chce wychować egoisty,
ktory nie będzie się umiał niczym dzielić i będzie się uważał za
pępek świata.

[batutka]

ja wprawdzie mam dwie córki, ale sama jestem jedynaczka i nie uważam, żeby
jedynakom było jakoś szczególnie źle czy żeby były pokrzywdzone
moje dzieciństwo wspominam wspaniale

do zadeklarowanych mamusi dzieci do 2 lat

[lilka69]

widze tu tendencje, ze mamusie dzieci do 15, 24 miesiecy DEKLARUJA , ze ich
dziecko bedzie jedynakiem. drogie panie , chyba nie jestescie nastolatkami ,
ktore widza czarne alb biale. wasze dieci sa bardzo male i rozumiem zmeczenie
takie, ktore az powoduje brak checi na kolejne ale od razu takie jawne deklaracje?

ja mam syna, niespelna 5-latka. jestem z tych rodzicow, ktorzy chca miec
wszystko najlepsze i tym samym kosztowne dla dziecka lacznie z prywatnymi
placowkami edukacyjnymi ( no...oprocz studiow bo prywatne uczelnie to zenada).
nie stac mnie jadnak na podwojny taki koszt dlatego pisze zawsze , ze syn
arzczej pozostanie jedynakiem choc...gdybym miala wiecej pieniedzy to kto wie...
ale NIE deklaruje wszem i wobec i nie pisze "drugie dziecko absolutnie nie".

tsaria i reszta

[lilka69]

a jest zlego w tym, ze dziecko nie dzieli sie i ma egoistyczne zapedy? co jest
zlego w tym, ze uwaza sie za pepek swiata?

wolicie miec wykorzystywanego przez innych altruiste?

ja jestem taka jak z pierwszego zdania! ale wobec tego wiem, ze takie cechy nie
sa mile widziane przez spoleczenstwo to z wyrachowaniem dziele sie z innymi,
czasem pomagam i nie ujawniam, ze czuje sie jak pepek swiata

[mimamai]

"a jest zlego w tym, ze dziecko nie dzieli sie i ma egoistyczne zapedy? co jest
> zlego w tym, ze uwaza sie za pepek swiata?
>
> wolicie miec wykorzystywanego przez innych altruiste?"

Między egoistycznym pępkiem świata a "wykorzystywanym przez innych altruistą" jest duuuużo miejsca. Można wychować dziecko myślące o sobie i równocześnie dbające o innych.

[zebra12]

A ja, matka 3 dzieci, dziwię się słowom, że mając jedynaka robi mu
się krzywdę! Nie rozumiem tego zupełnie. Zwłaszcza, gdy moje, czy
znajomych dzieci okładają się po łbach, popychają, wrzeszczą na
siebie lub wyzywają od debili i innych wywłok. Każdy medla ma 2
strony. Jedynam ma spokojne zycie, bez walk, wyzwisk, bicia,
szturchańców, bez stresu pod tym względem. Co nie znaczy, że nie
nauczy się żyć w społeczeństwie.
Chcesz jedynaka, to miej jedynaka. I nie gadaj głupot, że robisz mu
tym krzywdę!

[mama-ola]

> Jakie są wasze doświadczenia, przemyślenia..?
Moje doświadczenie jest takie, że się zmienia zdanie

[monisienek]

Absolutnie żadnych dzieci z przymusu!!

Decyzja dotycząca 2 dziecka musi być tylko Wasza i z własnej
nieprzymuszonej woli.
Nie ma nic gorszego niż robić dzieci, bo tak chcą inni /
społeczeństwo / bo tak lepiej...

Jeśli Wam dobrze z jednym dzieckiem i nie chcecie drugiego, to tak
niech będzie i koniec tematu.

Ja zawsze chciałam mieć 2, wyszły 2 dziewczyny. Niektórzy żartują, że
jeszcze trzeci chłopak by się przydał...
Ale tak jak z dwiema córkami to ja jeszcze mam czas, żeby wyjść na
ZUMBĘ, albo do fryzjera, to już z trójką dzieci mogę kompletnie nie
mieć czasu dla siebie.
Tak więc u mnie z kolei 3cie dziecko jest tym, którego nie będzie
pomimo różnych sugestii.