Neurotyczny 3-latek

[wro1980]

Od kilku tygodni mój 3-letni synek bardzo niepokoi mnie zachowaniem. Boi się dosłownie wszystkiego. Wcześniej był dośc lękliwy, nie lubił hałasów, fajerwerków, pralki, suszarki, ale teraz to się bardzo nasiliło. Trzy czwarte książeczek odpada, bo jest tam coś strasznego, ktoś się ubrudził, ktoś płata figle. Światełka na wystawie układają się w oczy potwora. Połowa samochodzików musiała zostać schowana, bo mają takie niemiłe światła. Nie wiedziec czemu, nielubiana jest cyfra 7 i np. piłkarzyki i autka z tą cyfrą nie biorą udziału w zabawie (wprawdzie nie jest to takie dogłębne, bo kiedy chciał, zebym udawała lokomotywę Tobika z "Tomka", która została wczesniej schowana ze względu na siódemkę, powiedział, że już mu to nie przeszkadza).
Najgorsze jednak, ze od kilku tygodni za nic nie chce zostać sam w pokoju, nawet na chwilę, wpada w panikę, krzyczy "nie chcę tu byc sam!" mimo że mamy małe mieszkanie i przez cały czas kontakt słuchowy. Kiedy wchodze np do łazienki, gdy jestesmy sami w domu, cały czas odlicza mi czas, upewnia się, czy już, czy zaraz wyjdę.
Do tego bardzo łatwo wpada w histeryczny, niepohamowany płacz.
Nie wiem, czy to moga byc objawy jakiegoś problemu, czy to po prostu zaostrzona forma jakiegoś etapu rozwoju, moment, gdy wyobraźnia zaczyna działać, a rozum jej jeszcze nie kontroluje.

[ibron74]

Prawdopodobnie jest to objaw etapu rozwoju. Moja także 3 letnia córeczka przez jakiś czas odmawiała oglądania bajek - bała się, że rybka mini mini śpi, albo , że będzie śpiewał zielony miś. Wcześniej namiętnie słuchała piosenek z CD teraz nie ma takiej możliwości, angielskiego słucha po miesięcznej przerwie tylko w mojej obecności. Nie ogląda po raz drugi bajki jeżeli wcześniej było coś niepokojącego. I wymaga mojej obecności przy niej. Nigdzie nie chce zostać bez rodziców- mówi że za nami tęskni i się o nas boi. Często płacze w mojej ocenie bez powodu jak pytam dlaczego mówi , że nie wie.

[ancymon123]

Mój mówi, że sie boi światełek np. takich które są teraz na balkonach, ale traktuje to jako zabawę, "boje sie boje- prowadź mnie za raczkę z zamknietymi oczami", albo chce iść tyłem, aż miniemy światełka- i cały happy
Płacz sam u siebie wywołuje, prosi o puszczenie "smutnej" piosenki i ryczy, "bo lubi". Albo prosi mnie, żeby mu spiewała "płacz, płacz, niech popłyną strumieniami Twoje łzy" i ryczy.

Jednak u Twojego syna tych zachowań jest bardzo dużo, i śmieszne one nie są w żadnej mierze. Poszłabym do psychologa- profilaktycznie.