Nie chce mowic!!!

[4ever_young]

Moj synek, ktory ma juz rok i prawie 10 miesiecy nic nie mowi! Mowi "mama"
ale jego "mama" wcale nie oznacza, ze mnie wola. "Mama" jest u niego prawie
wszystko. Najbardziej mnie juz teraz denerwuje - bo na poczatku jeszcze
smieszylo - ze jak macha raczka to mowi przy tym "mama". I moge mu tysiac
razy powtarzac, ze trzeba mowic "pa-pa", on powie "mama". Ale wszystko
rozumie. Wiec jezeli mu powiem: Zrob pa-pa, to bedzie machal. Moge mu
powiedziec np: w kuchni pod stolem lezy pilka, przynies ja do mamy. Zrobi to.
Zna wszystkie swoje zabawki, odroznia, jak sie zapytam, gdzie jest Mis,
Wiewiorka czy samochod, pokaze i przyniesie. Ale oprocz ma-ma, mu-mu, nia-
nia, ka-ka itp to nic nie chce mowic, mimo ze staram sie rozmawiac z nim jak
najczesciej i powtarzam wszystko tysiac razy.
Jak go "zmusic" do mowienia?
Kiedy wasze dzieciaki zaczely mowic?
Pozdrawiam!

[aniask_mama]

Daj spokój! Żadnego zmuszania! Osiągniesz odwrotny efekt. Ciesz się
osiągnięciami dziecka, zobaczysz jak to fajnie.
Mój mały zaczął mówić po ludzku, gdy skończył 2 lata, teraz buzia mu sie
otwiera wcześniej niż oczka rano i cały dzień "nadaje".
Każde dziecko rozwija się w indywidualnym tempie, odpuść jakiekolwiek
zmuszanie

[4ever_young]

Zmusic - to moze bylo zle okreslenie.
Utrzymuje kontakt z dziewczyna, z ktora rodzilysmy tego samego dnia, tez ma
synka i on juz mowi pelnymi zdaniami!

[koleandra]

Ada ma dopiero 17 miesięcy i tez malenko mówi. Pyta co to jest, ciocia, papa i
pia pia (kot) albo ko-ko (wszystko co ma dziób). Najbardziej mi jest przykro
kiedy ktoś do nas przyjdzie i probuje do niej zagadac albo o cos ją pyta a ona
patrzy tylko bezmyslnie i albo aaaa albo eeeeeee. A jak pójde z nią po zakupy
to sklepowa ciagle sie pyta czy ona cos mówi bo jej syn jak miał rok to juz
potrafił mówic hipopotam i rózne inne wyrazy a teraz ma 2,5 roku i gada całymi
zdaniami i wszystko. No cóż, a ja sie czuje jakby moja córka była jakas
opóźniona. Rodzina tez jakos sie krzywo patrzy i dziwi, że ona jeszcze nie
mówi. Owszem, rozumie co do niej sie mówi, tez przyniesie, poda jak ja
poprosze. Ale kiedy zacznie coś gadać???????????????????????

[4ever_young]

Mnie tez to wkurza, jak ktos zwlaszcza z rodziny zaczyna sie pytac, dlaczego
jeszcze nie mowi! Np moj tata to prawie codziennie zaczyna ten temat: Co to za
eeeeeeee i beeeee? Kiedy zaczniesz juz mowic? Jestes juz doroslym chlopcem!
Twoja mama w twoim wieku juz wierszyki opowiadala!
Mam wtedy wrazenie, ze to wszystko moja wina, ze za malo rozmawiam z dzieckiem,
za malo mu czytam...

[vinca]

Najbardziej mi jest przykro
> kiedy ktoś do nas przyjdzie i probuje do niej zagadac albo o cos ją pyta a
ona
> patrzy tylko bezmyslnie i albo aaaa albo eeeeeee.

Czy Ty się wstydzisz swojego dziecka?????????
Bardzo współczuję Twojemu dziecku takiego podejścia ze strony własnej matki.

[pysia-2]

Bedzie moowil. Przyjdzie czas na moowienie to przyjdzie i moowienie.
Mooj synek ma 2 latka i dopiero pomalutku, pomalusienku zaczyna sie rozkrecac.
A tez byl niemowa kompletna! Juz sie balam, ze cos z nim nie tak, bo moowil
tylko Uu i Yyy :o) Cierpliwosci

[czamon]

Zgadzam się, że na mówienie przyjdzie czas. Moja Oliwia ma 19 miesięcy i tez
bardzo mało mówi tzn. gada non stop, ale głównie po swojemu. Jest bardzo zywym
dzieckiem i nie usiedzi na jednym miejscu nawe minuty. Najczęściej jest tak, ze
dzieci, które skupiaja się na czynnościach motorycznych trochę pózniej
zaczynają mówić, a te bardziej ospałe szybciej. Ja też się martwiłam tym, że
tak mało mówi, ale każdy mnie uspokaja (nawet lekarze, że wszystko jest ok i
każde dziecko rozwija sie w swoim indywidualnym rytmie)
pozdrawiam
Monika i Oliwka (31.10.2002r.)

[4ever_young]

Bylam z synkiem ostatni raz u lekarza jak mial 18 miesiecy i lekarka juz wtedy
takim dziwnym tonem spytala mnie sie: Ale chociazby 10 slowek to juz potrafi
powiedziec?
Nie wiem dlaczego odpowiedzialam: No jasne!
POtraktowalam jej pytanie jako sugestie, ze pewnie jezeli normalnie sie rozwija
to powinien juz umiec te 10 slowek.
Wiem, ze regul nie ma, ale minely juz 4 miesiace - i nic! Jakie tam 10 slowek!
Jedno, a reszta to dzwieki.

[czamon]

Jak się masz tak bardzo martwić to lepiej wybierz się z dzidziusiem do
logopedy, może ona pomoże. Mam jednak nadzieję, że wszystko jest ok i po prostu
jeszcze ma czas na mówienie. Trzymam kciuki, że tak własnie jest!
Ja z moją Oliwką poczekam do drugich urodzin i jezeli wtedy będzie mówiła tak
mało to wybiorę się do logopedy.
(ps jeżeli wybierzesz sie z małym do lekarki to napisz co ci powiedziała.)
pozdrawiamy serdecznie
Monika i Oliwka

[ann007]

hehe, a mój mąż to nie mówił do trzeciego roku życia. Tylko: eeeeeeeee,
aaaaaaaaaa. Synu chyba się w niego wdał, bo w wieku 11,5 mies poprzestaje na
tychże dźwiękach. Urozmaiceniem jest jedynie "tata" (w znaczeniu tata, czasem:
dziadek) oraz "am" (jedzenie, lub mama )Ostatnio w rodzinie jest furora, bo
pojawiła się (efemerycznie) spółgłoska "N". Moja koleżanka, matka 3 letniej
córy mówi mi, żeby się cieszyć, bo jak dziecko Zacznie gadać, to już pozostanie
modlitwa, żeby kiedyś w końcu przestało . Sądzę, że coś w tym może być,
patrząc na moje oczekiwanie na chodzenie oraz obecny pogląd na tą kwestię ))))

[marta76]

witam mój synek 2 lata i 3 miesiące tez cienko przędzie.Niby się nie martwię bo
jego tata zaczął mówic koło 4 lat ale wiecie jak to jest.Reszta już zaczyna
pytać czy coś więcej mówi,że inne dzieci zdaniami.Mnie pociesza to ,że On
wszytsko rozumie jak widzi coś pierwszy raz pyta cio to? i dogaduje się z nami
po swojemu.Wujek mówi,że to przez to,że Go wyręczam i rozumiem co do mnie niby
mówi to będzie później rozmawial.Tez czasem mi głupio ,że może za mało czasu mu
poświęcam.

[anatemka]

a ja już standardowo zapraszam na forum: opóźnienie mowy Link w sygnaturce

[pio4]

Nie za bardzo rozumiem. Martwicie się o swoje dzieci czy o to, że nie macie się
czym pochwalić. O co ten cały szum? Piszecie, że dziecko wszystko rozumie,
wykonuje polecenia, zachowuje się normalnie i tak w ogóle jest zdrowe, tylko
nie mówi. Wkurza was to? Z niecierpliwością oczekujecie kolejnych osiągnięć?
Dawniej licytowałyście się kiedy zacznie chodzić, siusiać do nocnika, a teraz
dręczycie się, dlaczego jeszcze nie mówi. To obłęd i całkowite nieporozumienie.
Ulegacie błędnemu przekonaniu, że im szybciej dziecko opanuje kolejne
umiejetności, tym lepiej będzie się rozwijać w przyszłości. To byłoby zbyt
proste. Nie ma takiej zależności.
Jeżeli dziecko jest zdrowe przyczyna opóźnienia mowy leży zwykle po stronie
rodziców. Pierwszym powodem jest nadopiekuńczość (dziecko nie musi się o nic
starać, traci motywację). Drugim gadulstwo. Niektórzy rodzice zagadują swoje
dzieci powtarzając im to samo w kółko, po tysiąc razy. Sprowadzają je do roli
półgłówków, którym wszystko trzeba tłuc do głowy w nieskończoność. Zamiast iść
dalej zatrzymują się na etapie pierwszych słówek w rodzaju "mam" i tata" i
ćwiczą je na dziecku do upadłego. Pomyślcie, jaki to ma sens skoro dziecko
rozumie wszystkie, nawet bardzo skomplikowane polecenia? Przecież tym samym
daje dowód sporych kompetencji językowych. Doceńcie to i zamknijcie się choć na
chwilę, by miało okazję zaprezentować swoje możliwości. Załóżcie, że wszystko
wie i potrzebuje jedynie, by ktoś je posłuchał.

[anatemka]

pio4 a czasami jest to opóźniona mielinizacja, zaburzenia percepcji, ubytki
słuchu, zaburzenia słuchu fonemicznego, pataologiczna budowa narządów mowy i
wiele innych przypadków które wymagaja terapii. Wiesz, mnie nie wkurza że moje
dziecko nie potrafii mówić tak aby otoczenie go rozumiało, mnie to martwi.

[czamon]

nie wiem dlaczego jesteś tak oburzona tym, że ktoś się martwi o własne dziecko.
Nie sadzę żeby komukolwiek kto tutaj się wypowiadał chodziło o chwalenie się
umiejętnościami swojego dziecka.Trochę więcej zrozumienia!

[4ever_young]

No po-pierwsze, czy to nie jest powod do dumy, kiedy dziecko cos dobrze robi i
wczesniej od rowiesnikow? Nawet bedac juz doroslymi ludzie z przyjemnoscia
opowiadaja o sobie, ze majac 2 latka mowili pelnymi zdaniami, majac 4 potrafili
liczyc do stu, a jeszcze przed szkola potrafili czytac i pisac. Wlasnie raczej
tylko ten, kto nie ma czym sie pochwalic, twierdzi, ze jest mu to zupelnie
obojetne. Ale to tak, na marginesie, i mozecie sie ze mna nie zgadzac.
A po-drugie, to chyba dobrze, jezeli ktos chce nauczyc swoje dziecko czegos.
Oczywiscie ze mozna sobie powiedziec: Eee tam, nie ma bata, kiedys gadac
bedzie, to dam sobie lepiej spokoj.
To moje pierwsze dziecko a poki dzieci nie mialam, to i nie bardzo mnie to
interesowalo, co i w jakim wieku. A teraz takie porownywanie wydaje mi sie
bardzo przydatnym, bo samemu mozna wiele spraw poprostu przeoczyc.

[czamon]

doskonale Cię rozumiem i mam podobne zdanie. Moja Oliwka jest naszym pierwszym
dzieckiem więc nie mam jeszcze takiego doświadczenia i dlatego noramalne jest,
że się o jej rozwój martwię (może na wyrost, ale sie martwię). Nie chodzi tu
wcale o chwalenie się przed innymi jej umiejetnościami, dlatego nie rozumiem
oburzenia pio4.
pozd.

[pio4]

Droga 4ever_young. Wywołując temat zadałaś dramatyczne pytanie:

>Jak go "zmusic" (dziecko) do mowienia?

Teraz przyznajesz, że chciałabyś być dumna z syna, bo dobrze jest się
pochwalić, że dziecko coś robi dobrze. Niestety, nie możesz sprawić sobie
przyjemności, bo maluszek jeszcze nie mówi.

Odpowiadając na Twoje pytanie chciałem zwrócić uwagę, że odrobinę pomieszałaś
priorytety. Kochającej matce nie powinno zależeć aż tak bardzo na chwaleniu się
postępami dziecka. To nie teatr, ani cyrk, a ty nie występujesz w głównej roli.
Nie o ciebie w tym wszystkim chodzi. Pytając, jak "zmusić" syna do mówienia
dałaś dowód kompletnego braku zrozumienia jego potrzeb.
Zaprotestowłem, gdyż uważam, że bez względu na ambicje rodziców dobro dziecka
powinno zawsze stać na pierwszym miejscu. Niestety, Ty podchodzisz do dziecka
jak do maszynki będącej nieustającym źródłem frustracji. Koniecznie musisz ją
naprawić. Uważasz, że szwankujący mechanizm mówienia można "zmusić" do
prawidłowego działania. Ciągle nie rozumiesz, że jesteś w błędzie.
Każde dziecko rozwija się własnym rytmem. Nie mamy na to wpływu. Jedyne co
możemy zrobić to stymulować rozwój stwarzając dziecku okazje do wykorzystania
tkwiącego w nim potencjału. W żadnym wypadku nie możemy go niczego nauczyć. Ono
samo się uczy, a my tylko ułatwiamy mu zadanie lub utrudniamy. Zakładając, że
dziecko jest zdrowe sądzę, że to Ty jesteś powodem jego niechęci do mówienia.
Zamiast pomagać, hamujesz je. Twoje dobre intencje obracają się przeciwko
niemu. Słowem, zagadujesz je. Mówiłem już, ale powtórzę jeszcze raz. Byłoby
dobrze, gdybyś się zamknęła, nie oddzywała w obecności dziecka, przez jakiś
tydzień. Dałabyś mu szansę zainicjowania rozmowy. Jeśli po tym czasie nic się
nie zmieni idź do lekarza, logopedy lub psychiatry.
Nie zgadzam się z Twoim stwierdzeniem, że
> "tylko ten, kto nie ma czym sie pochwalic, twierdzi, ze jest mu to
> zupelnie obojetne"
Mam sie kim chwalić, ale robię to dopiero w odpowiedzi na Twoją prowokację. Mój
28 miesięczny syn zna już wszystkie litery oprócz ś, ć, ź, wszystkie cyfry,
liczy w kolejnosci do 20 i właśnie przerabia trzecią dziesiątkę, rozpoznaje
podstawowe kolory i figury geometryczne, rysuje zamknięte koła i pionowe oraz
poziome linie. Jak tak dalej pójdzie do trzeciego roku życia będzie biegle
czytać. Oczywiście nie ma żadnych problemów z mówieniem. Posługuje się zdaniami
podrzędnie złożonymi, potrafi uzasadniać swoje zdanie, ma bogate słownictwo i
ciągle je poszerza. Gdy kilka miesięcy temu zagadywał ekspedientki w sklepie
powalał je z nóg swoją niedorosłą elekwencja. Szczerze mówiąc nie wiem jakim
cudem robi takie postępy. Może jest genialny (chociaż każde dziecko jest
genialne). Prawdopodobnie po prostu udaje mi się, jak na razie, nie
przeszkadzać mu zanadto. I tego samego życzę Tobie.

[4ever_young]

Droga pio4!
Dziekuje tobie za twoje dobre rady!
Twoja rada "zamknac sie na tydzien i nie odzywac sie do dziecka" jest poprostu
bezcenna!
A jezeli dziecko bedzie mialo zaparcie, to mam go przez tydzien nie karmic?

[pio4]

4ever_young napisała:
> A jezeli dziecko bedzie mialo zaparcie, to mam go przez tydzien nie karmic?

Dlaczego tylko przez tydzień? Człowiek bez jedzenia wytrzymuje 30 dni. Jeżeli
nie chcesz dręczyć dziecka, to może pomyśl o sobie? Taka mała dieta cud.

[mamarcina]

droga 4rever! myslę że moja opowieść cię pocieszy ; mój synek , w tej chwili 6
latek , majac 2,5 roku nie mówił NIC poza " ede" , co o znaczało wszystko.
potrafił rozumieć najbardziej skomplikowane polecenie, pokazaś palcem wszystkie
nazwane przeze mnie zwierzeta , przedmioty. byłam tym wszystkim zaniepokojona
bo od września miał iść do przedszkola. dlatego dla własnego spokoju
zdecydowałam się na wizyte u psychologa. pani psycholog zrobiła testy i
stwierdziła że dziecko jest zdrowe , dobrze rozwinięte i przede wszystkim
słyszy i wszystko rozumie. a mowa to tylko kwestia czasu. i tak było . po 2 m-
cach , mając 2,5 roku , marcin zaczął używać pierwszych dwusylabowych słow:
mama , baba , lala a potem poszło błyskawicznie.
teraz mówi b. dobrze , ma duży zasób słów i nawet przeszło mu seplenienie,
którym się martwiłam , bo od września idzie do zerówki.
teraz mam roczną dziewczynkę i też nie widzę i niej zainteresowaniem mówieniem.
może będzie tak jak z jej bratem?
przede wszystkim nie bój się zapytać o poradę psychologa (musisz mieć
skierowanie od pediatry , mój niezbyt chetnie się zgodził). dla własnego
spokoju , bo może trzeba w inny sposób pomóc twojemu dziecku?
pozdrawiam , mama marcinka i ani.

[marta76]

Z niejtórymi stwierdzeniami Pio zgadzam się,że np wyręczamy dziecko .Natomiast
Twoje rady,żeby się nie odzywać to chyba żart.Zafundowanie dziecku tak
traumatycznego przeżycia??Wolę nie próbować.
Dla mojego synka widzę,że problemem jest niemówienie ponieważ zaczyna reagować
agresją jak widzi rówieśnika,który mówi pełnymi zdaniami a On nie może nic
przekazać.

[pio4]

marta76 napisała:

> Z niejtórymi stwierdzeniami Pio zgadzam się,że np wyręczamy
> dziecko .Natomiast
> Twoje rady,żeby się nie odzywać to chyba żart.Zafundowanie dziecku tak
> traumatycznego przeżycia??Wolę nie próbować.

Jasne, że mojej rady nie należy rozumieć dosłownie. Chodziło o przekazanie
zalecenia w taki sposób, żeby dotarło do świadomości adresata. Chyba się udało.

[4ever_young]

Droga pio4!
Po-pierwsze, z Twojej rady napewno nie skorzystam, bo akurat w mojej sytuacji
to by bylo wielka pomylka robic cos takiego. Nie wiesz ile w ciagu dnia
rozmawiam z dzieckiem wiec
po-drugie, rady mozesz dawac jakie chcesz, po to i istnieje forum, ale twoj
apel "zamknijcie sie na chwile" jest zwyklym chamstwem.
Serdecznie pozdrawiam!

[granna]

Rok i 10 miesiecy to naprawde nie ma jeszcze powodu do niepokoju. Moj syn ma
2,5 roku i jest na etapie podwójnych sylab, tzn mowi mama tata, baba, ale tez
bum bum bjum bjum i tak dalej. Wymysla sobie słowa bo nie moze ich nazwac po
naszemu. Własnie nie moze. Widze, ze chce, próbuje ale jakby nie wiedzial jak
to wypowiedziec. Nie mowi pewnych głosek (i nie mam tu na mysli sz czy r czy
l). NAjpierw mysłałam, że za bardzo go wyreczam i on nie ma potrzeby mowienia.
Ale teraz widze ze ma potrzebe a nie moze. I dlatego pojde za tydzien do
logopedy i sprawdze czy jeszcze mozna czekac. Tak wiec 22 mce przy tym co pisze
4ever young nie ma powodu do obaw. Co do tego,ze sie chcemy pochwalic i
wysłuchujemy rodzinki i nie tylko, ze inne dzieci mowia wiecej i lepiej, to juz
mi podpada pod własne kompleksy. Wniosek wyszedł mi z autopsji. To tyle.
POzdrawiam mamy wszystkich milczków i tez polecam zajrzec na forum opóźnienia
mowy i tam poczytac a zobaczycie ze w wiekszosci problemy dotycza dzieci
starszych niz przed ukończeniem 2 lat )
Pozdrawiam
PS A miesiac w zyciu dziecka to przeciez przepasc casami, same wiecie )
granna

[ewulekg]

Hej! Nie masz sie co martwić! U nas bylo podobnie.
Nasza Hanusia zaczęła budowac zdania, gdy skończyła 15 m-cy, ale Kalina jeszcze
do niedawna przerażała nas. Rozumiała wszystko, mówiła tylko "mama" i "tati".
Dopiero od kilku tygodni (skończyła 20 m-cy) są słowa i proste zdania. "Daj to,
Hanka" na całe gardło od rana do wieczora.
Teraz marzę o ciszy w domu od około 17.00.
Pozdrawiam, juz niedługo bedzie głośno!

[madeline2]

Mój synek w wieku 2,5 lat mówił zaledwie 5 słów (mama, tata, baba, daj, am) i
około 30 dżwięko-naśladowczych (np. miau = kot). Teraz ma 3 latka, mówi pięknie
i wyraźnie - całymi zdaniami i nikt nie chce wierzyć, że niecałe 6 miesięcy
temu był "niemową". Wcześniej czy później każde dziecko zacznie mówić. Trzymaj
się. Głowa do góry.
pozdrawiam

[gruszka_edziecko]

Niektórzy widać tak mają
Moja córka w wieku dwóch lat mówiła raptem kilka słów, w tym część to były
wyrazy dźwiękonaśladowcze (zamiast "pies"- "baba" bo tak jej zdaniem szczeka
pies). Rozumiała wszystko, miała dokładnie sprawdzony słuch (żeby wykluczyć, że
rozumie mnie, "czytając" mowę ciała).
Dużo jej czytałam, dużo do niej mówiłam. Moja mama żartowała, że Masia milczy,
bo mnie i tak nie przegada
Na drugie urodziny obdarzyła nas pierwszymi zdaniami:
Zapytana przez dziadków, jak było na wakacjach stwierdziła
nieoczekiwanie: "Tata cita (czyta), mama je". Do tej pory się z tego
śmiejemy...
A potem poszło piorunem. Nagle zaczęła mówić pełnymi zdaniami i to dość
skomplikowanymi. Po prostu nagle z dnia na dzień zaczęła używać normalnej
polszczyzny i to z nieoczekiwanie bogatym zasobem słów. Okazało się, ze zna na
pamięć wierszyki,które bezustannie męczyłam etc. Zwyczajnie przeskoczyła jeden
etap rozwoju mowy
Ale żeby nie było zbyt różowo... Długo mówiła niewyraźnie, do tego przekręcając
końcówki. Szczęśliwie jej pierwsza wychowawczyni w przedszkolu była
jednocześnie logopedą, więc ma ogromny wkład w ulepszanie mowy Masi. Jednak
mimo ogromnego nacisku w przedszkolu na ćwiczenia usprawniające mowę, naszych
domowych zabaw "języczkowych", w tym roku (5 lat) niezbędne okazały sie
regularne zajęcia z logopedą. Na szczęście dość szybko dały efekt i już nie są
nam potrzebne )

[verdana]

Nie powiem, zebym zgadzała sie z co ostrzejszymi wypowiedziami rodziców super-
genialnych dzieci, ale jedno mnie jednak zaniepokoiło. Chodzi mi tu przede
wszystkim o pretensję do dziecka, które 'nie chce' mówić - ono nie umie, a nie
nie chce. Drugi powód do niepokoju, to fakt, ze opóźniony (chyba nawet nie!)
rozwój mowy jest przyczyną nie tyle niepokoju co wstydu - przed rodziną,
obcymi, a nawet lekarzem. Jesli dziecko już w tym wieku ma być doskonałe,
rozwijać się najlepiej i nie sprawiać problemów to lepiej było sobie sprawić
wypasiony samochód. Każde dziecko jest w czymś gorsze i w czymś lepsze.
Oczekiwanie, ze będzie się rozwijało szybciej od rówiesników i nie sprawiało
problemów jest już samo w sobie bardzo poważnym problemem, na razie dla matki,
potem i dla dziecka.

[gruszka_edziecko]

Pretensje,że dziecko mówi, późno siada, nie korzysta z nocnika są rzeczywiście
trudne do zrozumienia. Każde dziecko ma swoje tempo rozwoju i tyle. Jakoś
wątpię, czy np. wcześniejsze nocnikowanie zwiększa szansę na Nobla
Ale nic dziwnego, że rodzice (zwłaszcza debiutanci) martwią się czasem, że
jeszcze nie chodzi, nie mówi etc. To chyba normalne i nic w tym złego. Nie
sądzę, żeby to było wynikiem zbyt wysokich wymagań wobec dziecka. Raczej
troski, moze czasem nieuzasadnionej czy wręcz nadmiernej. Czyta sie wszelkie
poradniki o dzieciach i te obłędne zestawienia "co twoje dziecko powinno umieć
w wieku..." i to potrafi wpędzić w paranoję.
Ja pamiętam, jak strasznie martwiłam się, że moja 18 miesięczna córka nie
chodzi samodzielnie. I wcale nie chodziło mi o to, ze jest głupsza od
rówieśników. Nie było też żadnych nacisków ze strony rodziny etc. Po prostu
obłędnie się bałam, że lekarze coś przeoczyli. Że wada stawów zostawiła jakiś
ślad, który zaważy na życiu mojego dziecka. I przyznaję, że uspokoiłam się
dopiero (choćnie w pełni) po konsultacjach z innymi lekarzami niż dotąd nas
prowadzący. Gdyby wtedy istniało forum, wrzuciłabym pewnie temat "18 mies i nie
chodzi?" i dostała parę odpowiedzi, które by mnie uspokoiły. )

[pyrtol]

Czesc!
Ja tez mialam obawy ze moje dziecko nie mowi gdy mala skonczyla rok. Mieszkam u
USA wiec mala ma kontakt z dwoma jezykami. Skontaktowalam sie z terapuetka,
ktora ocenila, ze jednak jakies zaleglosci sa. Przychodzila do mnie raz w tyg i
bawila sie z Weroniczka , pokazywala jak stymulowac rozwoj mowy dziecka.
Zaczela od odglosow zwierzecych, w trakcie zabawy nasladowala rozne odglosy, ja
robilam to samo. Wprowadzilysmy takze jezyk migowy, aby dziecku ulatwic
komunikowanie sie. Zaczelysmy od znaku "wiecej" i przy kazdym posilku pytalam
sie dziecka czy chce wiecej pokazujac ten znak, potem bralam raczki dziecka i
wykonywalam ten znak. Po jakim czasie dziecko samo wykonywalo ten gest. Jezyk
migowy specjalnie opracowany dla dzieci ulatwia im komunikowanie sie i
eliminuje frustrajce. Jesli dziecko zaskoczy ,ze jesli cos chce to latwiej i
szybciej mu to bedzie osiagnac poprzez wyrazenie sie w jakis sposob czy
werbalny czy gestem bedzie to robic. Trzeba mu tylko pomoc w uswiadomieniu
faktu, ze jesli chce np ciasteczko to latwiej je zdobedzie jesli
powie "ciasteczko" zamiast jeczec, stekac i nie wyrazac tego co chce. Takze
musisz zmobilizowac dziecko to aktywnosci werbalnej ociagajac sie z odpowiedzia
lub reakcja na jakies eeeeee, aaaaaa. Mysle ze warto skonsultowac sie z
terapeuta,ktory doradzi co i jak robic. Teraz moja coreczka mowi i jest w
normie, potrzebowala troszke wiecej stymulacji jezykowej anizeli inne
dzieci.Niektore dzieci jesli widza ,ze mamy "czytaja w ich myslach" nie
wysilaja sie z mowieniem, bo wiedza, ze mama i tak zrozumie, trzeba udawac ze
sie nie rozumie i zachecac dziecko do efektywniejszej komunikacji Dzieci sa
bystre i szybko zaskocza o co chodzi.
Powodzenia
ola

[pyrtol]

commtechlab.msu.edu/sites/aslweb/browser.htm
Moze sie przyda, jest to jezyk migowy dla dzieci, niemowlakow, niestety po ang.
Ola

[marta_i3]

Wyobraźcie sobie teraz forum dla naszych rodziców, gdzie utyskują, że nie
skończyłyśmy studiów (przynajmniej trzech fakultetów), nie piszemy doktoratów,
nie znamy 5 jezyków obcych, fatalnie wyglądamy, nie pieczemy najlepszych ciast,
tyjemy i sie starzejemy! No poprostu nie ma się czym pochwalić. No i nie
wiadomo jak nas do tego zmusić. I co miło nam jest?
Marta