złamałam się :(

[gina29]

Witam!
Chciałam jeszcze raz poruszyć temat usypiania. Moj syn ma 21 miesięcy i
traktuje mnie jak misia przy usypianiu po prostu beze mnie i przytulenia nie
uśnie. Dzisiaj wieczorem spróbowałam zostawić go i zmusić by usnął sam,
aleeeeeeeeeeeeeee gdzie tam! Płakał tak żałośnie, oczka mu leciały a nie mógł
zasnąć, przychodziłam co jakiś czas przytulałam na chwilkę, a potem dosłownie
musiałam sie wyrywać z jego rączek i wychodziłam. Trwało to godzinę, maleńki
płakał w jednym pokoju a ja w drugim. Wreszcie stwierdziłam, że dłużej nie
wytrzymam i położyłam się przy nim spokojnie, oczywiście usnął jak kamień.
Wiem, że to moja wina i sama do tego doprowadziłam, ale może jest jakiś inny
sposób nauczenia dziecka samemu zasypiać, nie tak drastyczny? Jeśli to jest
jedyny to czy po dziesiejszym niepowodzeniu jest sens próbować dalej?
Bardzo jestem ciekawa jak to było z waszymi pociechami? Dodam jeszcze że
jestem już wykończona nerwowo tym codziennym wieczornym leżeniem przy małym.
pozdrawiam
Asia

[wioolinka]

Dominika ma 22 miesiące i od jakiegoś pół roku zasypia sama,a wcześniej było leżakowanie przy niej tak jak Ty przy swoim brzdącu.Więc zaczęłam od tego że poleżałam z nią chwilkę i mówiłam że mama musi iść zrobić jej pić,albo że idę tylko na chwilkę zrobić siusiu.Później już tylko kładłam ją do łóżeczka i mówiłamjaka to ona jest duża i wogóle suuuppppppppeeeerr że śpi już sama.
Powodzenia

[marghe_72]

Miałam podobnie
Gaba umiała usnąc tylko i wyłacznie przy mnie a własciwie przy piersi(karmiłam
rok i 9 m-cy). Kazda moja próba wymknięcais sie z pokoju konczyła sie rozpaczą.
Zatem poddałam sie. Ksiązkę "KAzde dziecko moze nauczyć sie sac samo" (czy
jakos tak) wyrzuciłam i to szybko, a sama uzbroiłam sie w cierpliwosc.

Czytałysmy (polecam serię o KAmyczku.. Gaba lubiła go nasladować, w samotnym
zasypianiu również), przytulałysmy sie, gadałysmy
Tłumaczyłam, prosiłam itp. Zadziałało.
Córka pewnego dnia stwierdziła,ze ona bedzie jak "Kamycek sama spała".
Pojechalismy do sklepu kupic łóżko (do tej pory spała ze mną), Gaba wybrała
obice, posciel i nową przytulankę. I zaczeła usypiać sama = tzn po czytaniu
bajki i krótkim przytulaniu.

[supermama2]

mój syn ma 2,5 roku a ja kładę się dzień w dzień koło jego łóżeczka i czekam aż
zasnie.jestem zła, ze go do tego przyzwyczaiłam, bo bardzo często prędzej ja
zysypiam na tym marnym kocyku na podłodze niż on. stwierdziłam ze dość! wyszłam
z pokoju(śpi w pokoju razem z 9letnią siostra, więc nie powinien się bać
samotności)przyszedł do mnie za jakieś 2 min i zapraszał mnie do siebie.poszłam
no bo gotów był nie spać do północy. postanowiłam, że codziennie będę próbowała
robić taki eksperyment. stopniowo tak, żeby go zbyt nie zrazić. takie same
problemy miałam z córką ale po jakimś czasie zasypiała sama.

[mama_szefusia]

Mysmy z szefusiem spali razem w jednym łóżku do 26 miesięcy. Oczywiście nie
było mowy o samodzielnym zasypianiu. W pewnym momencie jak mąż wyjechał i
zostałam z bąkiem sama (miałam akurat wtedy okropnie dużo na głowie) to co
chwila ktoś dzwonił, cos się działo i wstawałam od Jasia mówiąc, że za chwilę
wracam. Któregoś dnia, gdy rozmawiałam znowu przez telefon to zobaczyłam, że
Jasio sam zasnął. Potem jeszcze przez kilka dni tak przychodziłam i
wychodziłam.
Potem przychodziłam tylko kiedy mnie zawołał (ale za to zawsze i od razu) i
mówiłam mu, że już jest duży i dzielny facet, że tak ładnie sam zasypia itp.
Potem gdy zaczął sam zasypiać, rodzice wreszcie wyprowadzili się z łóżka
dziecka do innego pokoju. Teraz Jasio pięknie śpi sam w swoim pokoju, a my
spokojnie w naszej sypialni. Udało nam sie tego dokonać bez jednego krzyku.
Myslę, że dziecko musi dorosnąć do samodzielnego spania, a my musimy wzbudzić w
nim poczucie bezpieczeństwa (że śpi samo ale rodzice są blisko, że wszystko
jest w porządku).

Pozdrawiam

[judytak]

może takie stopniowe oddalanie się?
nie położysz się obok, tylko siedzisz, może się przytulić,
za parę dni dostawisz sobie krzesło obok łóżeczka, i dziecku dasz tylko rękę do
trzymania, no i jakiegoś misia
potem co raz musisz na chwilę wyjść z pokoju (coś przynieść, coś odstawić,
pomieszać zupę, wyjść do łazienki itp.)
twoje wyjścia się przedłużają...

pozdrawiam
Judyta

[suffo]

A ja jestem nienormalna, bo lubie usypiac synka i chyba mi to tez jest
potrzebne. Jurek kladzie sie pozno - ok. 22 - i jest to dla mnie wytchnienie i
odpoczynek. Klade sie i bez wyrzutow sumienia oraz bez strachu, co on wyprawia
w innej czesci mieszkania, moge polezec, porozmawiac z nim, przytulic sie i
nabrac sily przed randka z niemezem. Ale fakt, ze Jurek w ciagu dnia nie
usiedzi ani chwili i sytuacja jak ta wieczorna nie moze miec miejsca o innej
porze.

[gusia29]

To ja Cie tez nie pociesze, bo ja tez usypiam naszego brzdaca i nawet nie
myslalam, ze jest to problem. Nie powiem, ze to uwielbiam, bo czasami
chcialabym, zeby sam poszedl spac, ale generalnie to lubie, mozemy sie
poprzytulac, pospiewac, troche powyglupiac przed snem.

[renika5]

Ja tez jak niektore moje przedmowczynie usypiam razem z moim dwulatkiem i
bardzo to lubie. Jest to dla mnie jedna z milszych chwil dnia i lubie patrzec
jak moje dziecko sie gramoli w tym wielkim lozku, z koldra wyczynia "A kuku".
Nie myslalam, ze to moze byc problem do zmartwien. Sama czesto jestem wieczorem
juz tak zmeczona (tata jest tylko na weekend), ze zasypiamy razem. Powiem nawet
wiecej czesto razem sie kapiemy i to tez jest fajne, syn robi mi na plecach
myju myju. To jest naprawde fajne, mysle,ze kiedys naturalnie samo zaniknie jak
wiele wczesniejszych upodoban.

[mama_dominika]

Ja podobnie jak jedna z przedmówczyń nie widzę w tym żadnego problemu. Dlaczego
chcecie na siłę uwolnić się od tego "obowiązku"? Nie macie w tym własnej
przyjemności? Zapewniam Was, że przyjdzie taki czas, kiedy dzieciaczek dorośnie
do tego (nastolatki zazwyczaj nie sypiają z rodzicami) i jeszcze będzie Wam
brakowało tak bliskiego kontaktu, jakiego teraz potrzebuje Wasze dziecko.
Pomyślcie o tym z tej strony - mnie szkoda każdej chwili, bo czas tak szybko
biegnie.

[kassik]

Wiesz, strasznie żal mi Twojego maluszka. Serce by mi chyba pękło gdyby
dziecko musiało przeze mnie płakać przez godzinę. Po co mu ten stres i
strach ????!!!!! Lubię usypiać mojego synka (2 lata) ale częściej robi to mąż
(też to lubi bo może sobie przysnąć bo ja w tym czasie siedzę z młodszym.

[sylyah]

Ja mam już prawie roczna dziewczynke,spi ze mna i z mezem i nie jest to dla
mnie problem.Lubie to.Przed snem poszamoczemy sie troszke,a potem cycus i
spac.Lubimy z mezem przygladac sie jak mala kreci sie z boku na bok strojac
przy tym dziwne minki.Pozdrawiamy.

[marghe_72]

Ja bym sie powstrzymała od krytyki.
To, ze Wam usypianie sprawia przyjemnosc nie znaczy ze wszystkim sprawia. I nic
w tym złego nie widzę. Dziewczyna jest zmęczona.
Przeciez autorka postu pisze, ze nie może zniesc rozpaczy dziecka i szuka
pomysłów jak takich scen uniknąc. Prosi o pomoc a nie o słowa krytyki.

Uszy do góry.
Czytaj, tłumacz, tłumacz . tłumacz. W pewnym wieku zaczynają duzo rozumiec)
m

[emilkaq]

Ja podobnie jak Renika uwielbiam sobie wieczorem zasypiać z moim synkiem,
leżymy długo tulimy się i jest fajnie Jestem tak stęskniona za Synkiem po
całym dniu pracy, że to dla mnie frajda. Ale rozumiem że dla innych mam może
tio byż męczące, jak jeszcze nie chodziłam do pracy i spedzałam z Mikołajem
cały dzień usypiał Go mąż a ja miałam chwilę dla siebie. Pozdrawiam Aga mama
Mikołaja

[natkaszczerbatka]

Moja córka skończyła niedawno 6 lat i też usypiamy razem. Uwielbiam ten moment.
Ja potem się budzę i wstaję do wieczornych obowiązków, a ona słodko śpi do
rana. Jest bardzo samodzielna, rozwija się prawidłowo a usypianie ze mną daje
jej poczucie bezpieczeństwa na cały następny dzień.

[misia311]

Moja córcia jest młodsza,ma 14 misięcy i też zasypia kiedy jest ktoś przy niej:
mama lub tata. Na razie nie zamierzamy tego zmieniać... Z moich obserwacji
Bączka wynika, że sama do wszystkiego dorośnie. I do samodzielnego zasypiania
też... Książkę "Każde dziecko moze nauczyć się spać" wstawiłam na półkę i chyba
nikomu jej nie polecę, a nie mówię, podjęłam próbę nauki wg opisanych zasad.
Ale podoba mi się pomysł jednej z przedmówczyń o czytaniu książeczki o Kamyczku
i wzorowaniu się na bohaterze, chyba sama to zastosuję
Życzę powodzenia i pozdrawiam

[natkaszczerbatka]

My wprowadziłyśmy z moim przedszkolakiem całą wieczorną procedurę czytania
przed snem. Moja córka dla odmiany nie uśnie jeżeli choć małej stroniczki jej
nie przeczytam, nawet jak jest bardzo zmęczona to robi wszystko żeby nie zasnąć
przed przeczytaniem chociaż jednej małej stroniczki. Tak jest mniej więcej od
czasu kiedy skończyła półtora roku. I na razie nie zamierzamy tego zmieniać.

Kup mu misia

[camel_3d]

i kladz go tak, zeby twoj synek obejmowal misia i ciebie. Z czasem mis mu
wystarczy.

[zdral]

Rozumię o co chodzi ginie29.
Jest to męczące, bo po tym jak położysz się wieczorem z dzieckiem, trudno się podnieść. Ja przynajmniej po całym dniu jestem tak zmęczona, że zasnęłabym razem z synkiem a przecież kiedy dziecko już kładzie się spać mam czas na zmywanie, prasowanie i przygotowania na dzień następny.
Nie jest tak że zostaje w pokoju sam i koniec. Na zmianę chodzimy z męzem do sypialni - ja spiewam kołysanki, mąż opowiada bajki, Adaś przytula misia i za jakiś czas idę tam tylko po to żeby zobaczyć jak śpi. Ale nie od razu tak było. Początkowo był płacz i trwał nawet ponad godzinę.
Dodam jeszcze że koncepcje usypiania Adasia zmieniały się kilkakrotnie. Najpierw zasypiał sam w łóżeczku, potem u mnie na brzuchu, potem przy cycu, potem w wózku, potem znowu w łóżeczku ale w pokoju gościnnym (kiedy zasnął przenosiliśmy go do sypialni) a teraz znowu w łóżeczku w sypialni. Ma 11 miesięcy i myślę, że to jeszcze nie koniec ale nie wyobrażam sobie usypiania go (kładzenia się obok niego) do 6 roku życia.
Powodzenia i martw się gina29. Na pewno znajdziesz własny sposób na bezstresowe usypianie swojej pociechy.
M.

[zdral]

Miało być NIE martw się.
M.

[monia1974]

Czytaj bajki ,dziecko będzie zadowolone i zobaczysz że uśnie.