Nie lubi rysować

[julita165]

malować, kleić, robić prac z plasteliny itp. No w ogóle żadnych prac plastycznych. 4-latek. Niby nie problem bo nie mam ambicji żeby synek został kolejnym Picasso ale te prace to rozwijanie małej motoryki i przygotowanie do pisania. Ręka musi się "wyrobić" a on nic. W domu to kompletnie, jak kupilam kredki i kartony jakieś 2,5 roku temu to wyglądają na nie używane. Bardzo zachęcany i namawiany rzadko pobazgroli coś przez max 5 minut z miną cierpietniczą. W przedszkolu wykonuje prace jak inne dzieci jakoś specjalnie nie odstaje od rówieśników ale panie mówią że robi to niechętnie, muszą się poważnie wysilić żeby w ogóle zaczął, zwykle maksymalnie uprasza to co ma zrobić np. dzieci przyklejają jak najwięcej białych plamek na muchomorze a mój synek z 5-6 i już kończy. Poza tym jest zdecydowanie wolniejszy w tym od rówieśników. Zanim w ogóle namówią go żeby się za prace zabrał to inne dzieci są już w połowie a potem tez się nie spieszy. Temat pracy nie ma znaczenia. Chociaż kocha np. samochody to wcale nie znaczy że będzie je rysował chętniej niż kwiatki. Poza tym w normie wiekowej a nawet panie mówią że intelektualnie jest nad wiek rozwinięty jeśli chodzi o zasób słownictwa, wiedzę o róznych sprawach, tematy które porusza. Zna cały alfabet, zaczął składać proste słowa w książeczkach, dodaje i odejmuje w granicach 10 bez pomocy palców, do 20-paru na patyczkach czy innych przedmiotach. Potrafi się podpisać. Tylko to rysowanie...a właściwie pisanie bo to o to w przyszłości chodzi. Bo martwi mnie że pójdzie do szkoły i nie da rady nawet linijki napisać. Widać że praca z kredkami go męczy, marudzi że boli go ręka. Trzyma kredki prawidłowo ale bardzo słabo albo bardzo mocno przyciska. Ostatnio były w przedszkolu szlaczki, proste duże, dzieci miały dokończyć. Żadnego nie skończył. Ma równe 4 lata czy to się jeszcze mu zmieni albo pomimo braku rysowania jakoś płynnie przejdzie w pisanie. czy go jakoś przymuszać.

[mysz1978]

przymuszac to na pewno nie, mozesz zachecac - np. zacznij cos rysowac sama i a nuz sie przylaczy Ale tak naprawde to prace plastyczne lubi sie lub nie - moi synowie (8 i 5) nigdy nei wykazywali checi do rysowania czegokolwiek tak sam iz siebie, wszelkei rpace plastyczne robia bez specjalnej starannosci, bez zapalu i w porownaiu z niektorymi dziecm iw ich wieku sa to prace raczej slabe, niezbyt bogate w szczegoly itp. Tak bywa i juz.

[aaaniula]

Witam w klubie. Mój ma 3 lata i ciągle nowe kredki Cierpi jak rysuje, nie daj Boże maluje. Może kiedyś polubi, a może nie

[nevada_r]

Nie martw się, jeszcze ma czas, nauczy się pisać. Zapewne będzie bazgrał jak kura pazurem, ale nie szkodzi, teraz są komputery, które są wybawieniem dla takich, jak on. Na pewno NIE przymuszaj, bo tylko się zniechęci ostatecznie. Najlepiej daj spokój, poradzi sobie.

[mamma_2012]

Mam na stanie trzylatka, ktorego parza kredki. Przed chwila sam wyjął książeczkę z zadaniami, narysowal kilka labiryntów, pokolorował kilka rysunków, ale jako odpowiedzi ns zadania i odkleił z tuzin naklejek , ktore ozdobiły koszulkę.
Inny myk to rysowanie taty, siostry czy mamy (na wesoło).
Poza tym kierunek jest od przechodzenia od dużych do małych form .

[mama_kotula]

Można zbadać napięcie mięsniowe, ale w sumie to się nie spieszy z tym, to jeszcze bardzo małe dziecko.
Na jakiś czas bym odpuściła zachęcanie go do zabaw stricte plastycznych, angażowała w inne czynności usprawniające małą motorykę (choćby nawlekanie, rozmaite układanki, puzzle, zbieranie drobnych owoców, wbijanie gwoździków, przeplatanie, układanie kwiatów w bukiety, gry planszowe z drobnymi elementami, jest tego cała masa, niekoniecznie musi być to rysowanie/pisanie). Gorzej z przedszkolem, ale może da się coś z paniami ugadać, aby nie parły na dziecko w kwestii szlaczków itp.

[magdalenca78]

Mój ma 6 lat. Rysowanie kuleje od zawsze O tyle dobrze, że sam z siebie rysuje, owszem, aktualnie głównie angry birds i ninjago Kolorować nie cierpi, szlaczków itp. nie znosi. Jest niecierpliwy i niedokładny. Jakoś daje radę skrobać te literki i szlaczki w szkole, ale widać, że się męczy, robi byle jak i byle szybko.

[kiki-m-ora]

Jeśli dziecko w ogóle nie chce rysować to jest to raczej sytuacja nietypowa. Jeżeli do tego wykazuje nadwrażliwość na bodźce, a zachowaniem bardzo odstaje od innych dzieci to mogą to być zaburzenia integracji sensorycznej. Ale mówisz, że syn w przedszkolu wykonuje prace plastyczne z innymi dziećmi, więc może problem tkwi gdzie indziej. Może ciężko go zainteresować? Jeśli jest małym urwisem, może spodobać mu się malowanie palcami. Nawet niechętne dziecko potrafi się w takich zajęciach zatracić i odblokować artystycznie. A przy okazji sprawdzisz, czy to aby na pewno to nie zaburzenie integracji (dzieci z zaburzeniami mają często opory przed brudzeniem się).
Tu masz ciekawy artykuł o malowaniu palcami: mamarak.pl/2015/09/bodypainting-z-dzieckiem-sztuka-przypadku/
A tu trochę o zaburzeniach integracji sensorycznej : www.pstis.pl/pl/html/index.php?v2=block&str=podstrona_objawy

[julita165]

To na pewno nie są zaburzenia integracji. On w żaden inny sposób nie odbiega od rówiesników a poza tym w w p-kolu maluje palcami a nawet stopami. uważa to za równie nudne jak i malowanie pędzlem.

[katriel]

> Bardzo zachęcany i namawiany rzadko pobazgroli coś przez max 5 minut z miną cierpietniczą.

Ale stoisz nad gościem i namawiasz, czy siadasz z nim do zabawy? Bo jak to pierwsze, to nawet mały Picasso by się zżymał.

Ja narysuję auto, a ty dorysuj zderzaki. O, i koło zapasowe!
A temu samochodowi czego brakuje? Przedniej szyby? Ojojojoj, to dorysuj!
A teraz narysuję samochód pomocy drogowej, a ty dorysuj rozbite auto na lawecie. O, ale fajnie połamane, widac że po wypadku!

Fakt że ja się tak z 2,5-latkiem bawiłam, nie z 4-latkiem, ale może podziała...

[julita165]

Zachęcam go właśnie tak jak proponujesz. Czasem łaskawie się zgodzi ale i tak po kilku minutach traci zainteresowanie i po prostu zaczyna zajmować się czymś innym

[wro-tka]

zacznij od bardziej atrakcyjnych ćwiczeń motoryki małej - malowanie palcami, ugniatanie ciasta, lepienie z ciastoliny, trzymanie w łapkach różnych materiałów, faktur, kreda na chodniku, zabawa błotem, przelewanie wody/oleju/piasku przez rączki, zabawa w zgadywanki - co trzymasz gdy nie widzisz, zgniatanie piłeczek o różnym wypełnieniu i rożnej strukturze (miękkie, szorstkie, z kolcami). rolowanie dłoni na liczydle. zwijanie nitki. podstawowa gimnastyka paluszków, nadgarstków.

[julita165]

Wydaje się jednak i jest to też opinia pań w przedszkolu, że małą motorykę ma generalnie dobrze rozwiniętą np. świetnie radzi sobie z klockami lego. I to nie duplo ale już tymi zwykłymi. tam są naprawdę malutkie elementy. Podobnie dobrze z różnymi zapięciami, zamkami. Ma koparkę do skręcania - świetnie wkręca i wykręca śrubki

[wro-tka]

rozwój motoryki małej to nie etap, który zaliczasz i masz z głowy.
4 latek zaczyna dopiero przygodę ze swoją rączką. to, że świetnie składa klocki czy radzi sobie z zapięciami nie znaczy, że temat jest zakończony.
jak widać coś nie do końca gra skoro nie lubi, twierdzi, że go męczy, boli. należy się dalej rozwijać, ćwiczyć w rożnych wymiarach i obserwować.

[wro-tka]

tak dla porównania...
ja, człek dorosły - ładnie kaligrafuje, szybko stukam w klawisze, przyszyję guzik, potrafię paproszki wyzbierać z podłogi... ale jakbym miała wywijać szydełkiem to wymagałoby to mojego dalszego rozwoju. i to rozwoju nie tylko w zakresie pracy z szydełkiem, ale w grę wchodziłyby również podstawowe ćwiczenia usprawniające rękę - ćwiczenia rozciągające, uwrażliwiające, itp...

[kiki-m-ora]

To może masz rację i nic na siłę Może to mały indywidualista i nie ma sensu się zadręczać. Z tego co piszesz - ma przecież inne zainteresowania. Może jego sposobem na rozwijanie swojej kreatywności będzie budowanie z klocków. Skoro tak dobrze radzi sobie nawet z tymi małymi, może warto to wykorzystać? Konstruowanie też rozwija wyobraźnię. A z czasem może przerodzi się to w coś bardziej "poważnego". Widziałam ostatnio propozycję bardzo fajnych zajęć dla dzieci już od 5 roku życia - robotyka na bazie klocków lego właśnie. Co prawda trochę sobie za to liczą, ale można też szukać samodzielnych alternatyw dla takich zajęć.

[julita165]

Oj takie cos to dla niego. Interesuje sie bardzo jak cos dziala roznymi mechanizmami dlaczego tak jak jedno z drugim polaczyc itp. Taki maly mechanik. I ma przemyslenia ktore czasem wprawiaja mnie w oslupienie. Np. zapytal dlaczego jak pusci jakas rzecz to ona upada a jak nia rzuci to najpierw leci a dopiero potem spada i od czego zalezy jak daleko poleci zanim spadnie. Mialam mierny z fizyki wiec odpowiedz naprawde nie byla prosta . I faktem jest ze to wielki indywidualista

[wro-tka]

> Może to mały indywidualista i nie ma sensu się zadręczać.

zadręczać nie... ale zostawić sprawę bez rozwoju też nie.
bo niestety każdy będzie musiał zmierzyć się z pisaniem. a im później tym trudniej.
rozwój dziecka powinien iść w każdym kierunku... selekcja zainteresowań i hobby jest później niż umiejętność.

biegać każdy potrafi, ale nie każdy jest maratończykiem.
rysować każdy z nas potrafi, ale nie każdy jest malarzem.
śpiewać każdy potrafi, ale nie każdy pracuje w operze.
itp...

rozwijać rączkę trzeba w rożnych kierunkach. nie można postawić tylko na klocki. klockami się w urzędzie nie podpisze. a w szkole jest pisania i rysowania szlaczków od cholery. im słabsza ręka tym większe zniechęcenie. im większe zniechęcenie tym trudniejsza edukacja. itd...

[ichi51e]

sory ale idac tym tokiem rozumowania wychodzi cos zupelnie na odwrot czyli kazdy umie cos tam napisac a nie kazdy jest pisarzem... nawet kompletna patologia co w zyciu gliny nie ugniotla czy szlaczla narysowala.

[wro-tka]

żeby być pisarzem nie wystarczy umieć pisać. trzeba mieć wyobraźnię, pomysł na książkę, zdolności stylistyczne, poprawność językową. tu pracuje głowa a nie ręka. to nie rzemiosło. to nie fach w rękach.

ugniatanie czy lepienie z gliny wzmacnia rękę. dzięki temu kiedyś człek będzie gotowy do czynności manipulacyjnych. przyszycia sobie guzika, napisania odręcznego tekstu, itp...

dostarczając RÓŻNE bodźce rozwijasz daną partię ciała. temu ta różnorodność jest istotna.

[julita165]

Jest progres. Wczoraj wychodząc z p-kola poprosił żebym mu kupiła farby ( ma oczywiście farby ale b. rzadko w użyciu ) , pobazgrolił przez kilka minut coś nie przypominającego niczego, oświadczył że to potwór i poszedł zająć się czymś innym. Ale sam chciał farby

[wro-tka]

powolutku... im bardziej odkryjesz przed nim świat tym bardziej on będzie chciał popróbować się z tym światem

[julita165]

Może ta niechęć to po mamusi Ja też nigdy nie byłam fanką prac plastycznych ( ale za to jeszcze nie umiejąc pisać bawiłam się pasjami w pocztę i wypisywałam całe zeszyty jakiś szlaczków ), czasów przedszkolnych za bardzo nie pamiętam ale w szkole wszelkie plastyki, techniki to w szkole była dla mnie kara najgorsza. A teraz to w ogóle tragedia. Czasem próbując go zachęcić coś stworzę ale wygląda to akurat na poziom przedszkolaka

[ichi51e]

a pisac umiesz?

[wro-tka]

dodaj wszystkie swoje niechęci i niechęci taty a wyjdzie wam ciamajda

[sunflower111]

Próbowaliście rysować pisakami? Mam w domu wlasnie takiego niechętnego do rysowania 3,5 latka. Ostatnio kupiłam mu pisaki i po tygodniu nagle zaczął mi rysować auta, głowonogi. A wcześniej nic, bazgral tylko kredka po kartce i szybko się nudził. Zauwazylam ze ma problemy z odpowiednim docisnieciem kredki wiec stad te pisaki. Poza tym sama dużo mu rysuje na zasadzie zabawy w zgadywanie. Ja cos tam rysuje (tak prosto żeby on mogl później sam powtórzyć) a on zgaduje co to. Uwielbiał jak rysowalam mu auta, robiłam to chyba z milion razy i nagle w ciągu jednego dnia odmalowal mi cale auto kola, podwozie kabine okna swiatla, droge. Sama nie mogłam uwierzyć.