"późne" dziecko

[kucharzynka]

Moj synek za niecale dwa tygodnie konczy dziesiec miesiecy. Jest bardzo
pogodnym i spokojnym dzieckiem, nie placze, ladnie spi, potrafi sie soba zajac
przez jakis czas. Problem w tym, ze dosyc odbiega od norm podrecznikowych a
tym bardziej roznice widoczne sa w porownaniu z rowiesnikami. W sumie to
siedzi ale jak sie zapomni i straci rownowage to zamiast sie podeprzec lapkami
leci ja kloda. Probuje pelzac, choc nie bardzo mu to wychodzi, nie siada, nie
mowiac juz o wstawaniu. Jezykowo tez nie jest do przodu. Cos tam sobie "gada"
ale nie sa to sylaby typu baba, mama,itp. Ogladal go neurolog i twierdzi, ze
wszystko ok, taka jego uroda. Widze, ze na tym forum sporo jest mam
doswiadczonych majacych starsze dzieci. To jest moje pierwsze dziecko wiec
wszystkim sie przejmuje. Czy sa tu mamy, ktorych dzieci tez wolniej sie
rozwijaly (wszystko robily pozniej)? Czy mam sie przejmowac?

[mamaigora1]

Mój synuś (wczesniak z 26tc.) wszystko robił duzo później, ale jakoby jest
usprawiedliwony bo jego wiek cały czas korygujemy o te trzy barkujące miesiące,
i tak:
raczkowanie - 12 m-cy zycia
siadanie i siedzenie (dwa w jednym) - 14 m-c zycia
chodzenie - 17 m-c zycia

[inia25]

boszzzzzzzzzzzzzzz robisz najwiekszy blad - porownujesz z rowiesnikami! Twoje
dziecko wcale nie odbiega od norm ksiazkowych! znam dzieci ktore w wieku 15
miesiecy nie chodza a w wieku 13 miesiecy zaczely raczkowac!
Nie wymagaj zbyt duzo od malego - ma chlopak swoje tempo i juz!

[ania970]

Witaj
Moje dwie córki nigdy nie raczkowały. Posadzone siedziały od ok. 7 mies.
Do roku nie umiały same usiąść z leżenia. Najpierw chodziły, potem wstawały.
Wszystko na opak. Przy najstarszej trochę się denerwowałam, przy drugiej
uznałam, że taka uroda. Mówić zaczęły obie po skończeniu 2 lat.
Książkowy okaz to moja trzecia córka, która raczkowała, siadała i chodziła
szybko i po kolei, jak trzeba. Tylko mówiła też po dwóch latach.
Myślę, że jeśli neurolog nie każe się martwić, a sama nie obserwujesz nic
niepokojącego, to wszystko jest OK. Dzieci rzadko dopasowują się do norm
książkowych.
Pozdrawiam.

[izabela72]

Cześć,
Ja ze swoją córeczką byłam kilka razy u rehabilitantki i ta zwracała uwagę na
tzw. odruchy obronne. Jak piszesz Twój synek przy stracie równowagi leci jak
kłoda. Wydaje mi się, że tym się powinnaś się zainteresować i poćwiczyć te
odruchy. Bo każdy człowiek ma to chyba zakodowane, instyktowne i ewentualny
brak takich reakcji trzeba nadrobić.
Oczywiście nie jestem autorytetem w tych sprawach i też racją wielką jest, że
każde dziecko rozwija się w swoim tempie Może inne mamy mają jeszcze jakieś
opinie w tym temacie??
Nie wiem z jakiego jesteś miasta, ale w Waw jest dobra dr neurolog Wanda
Potakiewicz. W moim przypadku oceniła właśnie, że dziecko potrzebuje małej
korekty, byliśmy na kilku wizytach u rehabilitanta, robiliśmy małej trochę
ćwiczeń właśnie na wyrobienie tych odruchów. Nie wiem czy to skutek tego, ale
mała ma teraz (1,5 roku) w sumie b. mało guzów Jakby jeszcze patrzyła pod
nogi to by w ogóle ich nie miała )
Pozdr,

[anka_po_prostu]

Kucharzynko,
mam troje dzieci i spokojnie mogę Ci napisać, że nie ma sensu zadręczanie się
porównywaniem osiągnięć dzieci z tym, co podają podręczniki, ani z innymi
dziećmi. W Twoim przypadku jest to tym bardziej uzasadnione, że neurolog nie
widzi nic złego.
Często mówię, że u każdego dziecka "coś rozwija się kosztem czegoś", tzn. jeśli
dziecko szybko zaczyna chodzić, może trochę później zacząć mówić, jeśli ładnie
rysuje, może brzydko śpiewać itp.
U nas naprawdę widać, jak to się ciekawie plecie - najstarsza córka zaczęła
stosunkowo późno siedzieć i chodzić, ale za to szybko mówiła, średni syn obie
umiejętności osiągnął dość szybko, ale za to długi czas był mniejszy niż jego
rówieśnicy, wyrównało się to stosunkowo niedawno, najmłodszy syn - zaczął
chodzić w wieku 10 mies., choć wg książek to dziewczynki szybciej zaczynają
chodzić itp. Jego koleżanka, tylko miesiąc młodsza, zaczęła chodzić dopiero w
wieku 1 roku i 5 miesięcy. Ale za to mówi dużo więcej niż nasz synek. Ja jednak
spokojnie czekam, bo normy u dzieci są tak rozpięte, że jest jeszcze czas.

Rozumiem Twoje obawy, bo przy pierwszej córce też się niepokoiłam, że to nie
wygląda tak, jak u innych dzieci, ale naprawdę - przekonasz się, że wszystko
się wyrówna. Życzę Ci tego z całego serca.

Gdybyś chciała poczytać o dzieciach rzeczywiście wolniej się rozwijających -
zajrzyj na forum:
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=23522
ale pamiętaj, jest bardzo duża szansa, że Twój synek jest zupełnie normalnie
rozwijającym się chłopcem.

A.

[wiga1968]

Zgadzam się w zupełności z anką. Moje dzieci też późno siedziały - właśnie tak
około 10 miesiąca dopiero zaczynały. Chodziły ok 14 - 16 miesięcy. Za to
wcześnie zaczynały mówić. Na bilansie 2 latka umiały już rozmawiać całkiem
niezłymi pełnymi zdaniami. Najmłodszy ma za kilka dni 1 urodziny, a dopiero
niedawno nauczył sie pełzać, a od kilku dni po troszku raczkuje. Do stania i
chodzenia jeszcze mu daleko. Często popełniamy podstawowy błąd i porównujemy
swoje dziecko z innym dzieckiem. Nie martw się więc niczym. Twoje dziecko, tak,
jak wiele innych rozwija się całkiem normalnie - zgodnie z własnymi normami.

[jolenkam]

Byłam w podobnej sytuacji co ty.Pierwsze dziecko i ja uzbrojona w podreczniki
dotyczace norm rozwojowych.Moja Corcia wszystko zaczynala pozno.Pozno zaczela
utrzymywac glowke z pozycji na brzuchu(ok.4,5m),samodzielnie siedziala dopiero
w wieku 9m ale jeszcze nie siadala i nie wspinala sie.Oczywiscie tez bylam u
dobrego neurologa (nawet zrobilam USG przezciemiaczkowe),ktory stwierdzil,ze
wszystko jest w najlepszym porzadku i nie powinnam niczym sie martwic,a tym
bardziej przyspieszac na sile jej rozwoj motoryczny.Odpuscilam,przestalam
porownywac,zaakceptowalam,ze byla w tyle w stosunku do innych niemowląt.W wieku
10,5 miesiaca nagle zaczela sie wspinac po zabawke polozona na fotelu,potem
raczkowac,potem z pozycji na raczka samodzielnie siadac,a teraz rwie sie do
chodzenia.Tak wiec odpusc sobie i zaakceptuj ,ze Twoj Synek ma swoje
genetycznie uwarunkowane tempo rozwoju i ciesz sie z kazdego malego sukcesu.Nie
porownuj z innymi dziecmi,bo robisz przykrosc Synkowi a sama niepotrzebnie sie
zadreczasz.
Pozdrawiamy

[martamaria10]

Faktem jest oczywiście, że dzieci rozwijają się różnie. Ale, podobnie jak
Izabela uważam, że niepokojący jest brak odruchów obronnych w chwili utraty
równowagi. Uważam również, że dziecko w wieku 10 mies. powinno próbować siadać.
Co do mówienia, to rzeczywiście za wcześnie. Moje dziecko podobnie jak Twoje
również nie rozwijało się według podręczników. W wieku 7 mies. trafiłam z Olą
do neurologa, bo w końcu pediata stwierdziła, że jeśli dziecko nie wykazuje w
tym wieku choćby cech tzw. „sprężynowania”, to jest źle. Okazało się, że Ola ma
osłabienie napięcia mięśniowego. Była rehabilitowana ok. 8 mies. Obecnie ma 2
latka, rozwija się doskonale. Nie chcę Cie oczywiście tutaj straszyć, nie o to
chodzi, myślę tylko, że warto pójść do drugiego neurologa, w miarę dobrego (na
pewno na forum ktoś Ci doradzi, którego wybrać) i przekonać się, czy na pewno
jest ok. Wejdź również na forum „Rehabilitacja”, tam czasami pojawiają sie
rehabilitanci, może oni coś podpowiedzą.
Pzdr, Marta

[czeska14]

moim zdaniem niepotrzebnie się zamartwiasz, moja mała ma 9 miesięcy niedawno
byłam z nią u pediatry i tez wspominałam mu, że martwię się że Oliwka jeszce
nie raczkuje, nawet nie próbuje, nie wstaje nawet nie chce jak podtrzymujemy
ją pod paszki, obejrzał małą i powiedział, że nic niepokojącego w jej rozwoju
nie widzi, na każdego przyjedzie pora, każdy ma swoje tempo a u niemowląt nic
robić na siłę nie można, bo to kończy się różnymi urazami, a to krzywe nóżki, a
to coś innego. Czekaj cierpliwie.

pozdrawiamy

[dorismam]

Państwowy neurolog zadko kiedy dopatrzy się czegoś nieprawidłowego - to musi
być duże opóźnienie. Natomiast popieram dziewczyny mówiące o odruchach
obronnych - można to sprawdzić w ten sposób - nóżki dziecka trzymasz pomiędzy
swoim pasem a ręka, drugą ręką lapiesz dziecko pod brzuszek i opuszczasz dość
szybko na np. tapczan, czy stół ( uwaga musisz asekurować dziecko, by nie
udeżyło buzią)- przy prawidłowym odruchu dziecko wyciągnie rączki przed siebie
i będzie starało się podeprzeć. W pozycji siedzącej dziecka - asekurując je
przechylasz lekko w bok (na prawo, a potem na lewo)- dziecko powinno wyciągnąc
rączkę i starać się podeprzeć. Jezeli dziecko jest cięzkie (grubasek) także
moze wolniej rozwijać motorykę, ale wychodzę z założenia, że trzeba dziecku
pomóc, bo delikatna stymulacja (ćwiczenia) nie zaszkodzą. Czy trzymając dziecko
pod paszki (stópki oparte o podłoże) - sprężynuje tzn. stara się podskakiwać.
Warto sprawdzić te odruchy - jeżeli jest ok - to jeszcze poczekaj 4 tygodnie,
jeżeli nie idź do dobrego neurologa - czasami dobre rechabilitantki same
określą co dziecku "brakuje". Także polecam dr Potakiewicz i rechabilitantke
poleconą przez nią. Im wcześniej rozpoczęta rechabilitacja, tym szybszy sukces.

Pozdr. Dorota