"Żebranie" dzieci

[izabela1976]

Mój dwulatek najedzony, po duużym obiedzie, napojony itd. Siadam ja do obiadu
(nie jemy razem, bo on jeszcze sam nie umie).

Zaczynam jeść? A co robi moje dziecko? Z miną błagalną patrzy na mój talerz,
liczy każdy kęs. Wyraz oczu jakby nie jadł od tygodnia.

I tak jest z każdym jedzeniem.

czy u Was jest podobnie?

[alpepe]

moja nie patrzyła błagalnie, tylko domagała się, żeby jej dać i nieraz ja byłam
głodna, bo nie miałam więcej, a ona siedziała przy moim pełnym talerzu i
pilnowała, abym ja nie ruszyła nic z "jej" jedzenia. Oczywiście w końcu nic nie
zjadała z tego, ale ja nie miałam prawa jej tego zjeść i po całym nieraz dniu
wywalałam talerz MOJEGO obiadu do śmieci, bo już się zeschło, ostygło itp.

[izabela1976]

A mój jak najbardziej potrafi obsunąc i mój talerz. A jego obiad ilościowo jest
duży i najada się w 100%. A mnie obżera z łakomstwa.

[alpepe]

tym bym się nie przejmowała, może po prostu potrzebuje więcej? Jest za gruby?

[neomia]

Siadaj dzieckiem do stołu. Nałóż mu obiadek (jezeli moze to ten sam co Twój,
moga to byĆ same np. ziemniaki}, daj łyżeczkę lub widelec. Dla niego będzie to
trennig w samodzielnym jedzeniu, od ciebie nauczy się wzorców zachowania przy
stole, a ty nie będziesz widziała jego błagalnego wzroku. Trudno, pobrudzi
siebie, stół, ale jak miło usiąść do wspólnego posiłku.
Dzięki temu u nas Miśki coraz lepiej posługują się widelcem, łyżeczką.

[iwpal]

Dokładnie - siadac razem do stołu, trening w samodzielnym jedzeniu jest bardzo
ważny i 2-latki już potrafia sie same najeść; to nie bedzie tak, ze nagle jak
skończy 4 latka, to sie sam czyściutko naje i jeszcze po sobie posprząta, skoro
wczesniej nie miał w ręku lyżeczki i widelca.
Moje córki jedza same odkąd skończyły 1,5 roku, wcześniej pozwalałam im
na "bebłanie" łyżeczka w kaszkach i obiadkach i samodzielne próby trafienia
łyżką do buzi.

[alpepe]

moja też jadła samodzielnie od b. małego, ale to akurat nie przeszkadzało i nie
przeszkadza jej łakomić się na moje jedzenie, nawet, jak to samo ma na swoim
talerzu. A wątek jest o łakomstwie dwulatka.

[weronikarb]

Po pierwsze mój 2,6 l sam je od kiedy umie siedzieć sam czyli od 12 m-cy -
wcześniej u mnie na kolanach (ja karmiłam, a on próbował sam).
Dostaje obiad z nami i nawet gdyby chciał mój mimo że spróbowałby że jest ten
sam, to nie dałabym dla samego widzi mi sie. Na wiele mu pozwalam, ale miałabym
wyrzucić swój obiad bo dziecko nie chce abym jadła???

[alpepe]

jak napisałaś o tym, że nie pozwoliłabyś na wyrzucenie własnego obiadu, co
ewidentnie tyczyło mojego postu, to sama zaczęłam się zastanawiać, do czego to
człowiek jest gotów się posunąć, by dziecko nie płakało . Jak mąż bywał w
porze mojego obiadu w domu, to zjadał swoją porcję i wyprowadzał małą do innego
pokoju lub na dwór, aby odwrócić jej uwagę, a ja wtedy szybciutko zjadałam, ale
ryk i tak był potem, że zjadłam dziecku...Niestety czasem męża nie było i wtedy,
mimo, że dziecko miało swój talerz obok mojego, zabierało mi i nie miałam
obiadu, podjadałam czym innym, ale ze swojego lub jej talerza nie mogłam wziąć.
Na szczęście dziecko rośnie .

[weronikarb]

Alpepe ni episałam tego złośliwie Mój synek jest i pozostanie jedynakiem (z
wyboru) jest rozpieszczony bardzo, ale staram sie mu przekazać, że niektóre
jego zachcianki powodują krzywdę innym.

Jesteś taka jak mój mąż (kiedyś zupa w garnku stała na stole, mały zaczął w
niej grzebać, więc wyniosłam do kuchni, na co ryk zawodu małego, to mąż chciał
mu przynieś ja z powrotem bo małego było mu żal) i wiesz jaki jest obecnie
efekt?
Synek mężowie wchodzi na głowę, ten mu ustępuje aby nie było awantur.
Natomiast u mnie ma posłuch. Dziecko musi znać ramy, aby czuć się bezpiecznie,
pewne reguły to nie krzywda dla dziecka, krzywda jest wtedy gdy wiedząc że
przez jego kaprys mama jest głodna. Uczysz go tym samym postawy, że jemu się
należy, a że inni na tym są kzrywdzeni to olał.

To jest moje zdanei i to wypowiadane w dobrej wierze

[alpepe]

nie zrozumiałyśmy się, nieważne. Ja to jeszcze określam dziecku granice, dużo
gorzej jest z moim mężem, który wszystko obieca dziecku dla doraźnego efektu, a
moja córka ma niezwykłą pamięć i wszystko, co się obiecywało, później próbuje
egzekwować. Przykład z dzisiaj: mój mąz wrócił do domu, dziecko mówi mu, że chce
czerwoną sukienkę, a ja mówię jej, że sukienka w praniu, to mój mąż, wiedząc o
jaką sukienkę chodzi, mówi: jutro w niej pójdziesz do przedszkola. Strasznie się
oburzyłam, bo to sukienka nie na tę pogodę, dosyć ciepła, długa, z długimi
rękawami. Ciekawe, co będzie jutro rano, bo znając córkę, ona powoła się na
obiecankę taty.
Co do jedzenia i obiadu, to mnie tak na jedzeniu nie zależy, więc chyba dlatego
tak jej ustępowałam, ale te czasy prawie minęły, córka jest większa, więc coraz
wyraźniej określam jej granice.

[marghe_72]

izabela1976 napisała:

> Mój dwulatek najedzony, po duużym obiedzie, napojony itd. Siadam ja do obiadu
> (nie jemy razem, bo on jeszcze sam nie umie).
>
> Zaczynam jeść? A co robi moje dziecko? Z miną błagalną patrzy na mój talerz,
> liczy każdy kęs. Wyraz oczu jakby nie jadł od tygodnia.
>
> I tak jest z każdym jedzeniem.
>
> czy u Was jest podobnie?


czyli najpierw karmisz Jego , a dopiero potem Ty zabierasz sie za jedzenie?
moze warto zacząc wspólnie jeść, jednocześnie
bo moze wcale nie o głod chodzi a bardziej o obecność i zwrócenie na siebie
uwagi.
Dwulatek moze już sam jeśc.. a przynajmniej probować

[izabela1976]

Mój marghe_72 napisała:

>> Dwulatek moze już sam jeśc..

Mój niestety nie je jeszcze sam i pewnie długo jeszcze nie będzie.

[iwpal]

> izabela1976 napisała:
Mój niestety nie je jeszcze sam i pewnie długo jeszcze nie będzie<
Jeżeli możesz, to napisz dlaczego. Czy ma ograniczoną sprawnosć ruchową?

[izabela1976]

A karmienie synka i siebie jednoczesnie powoduje, że ponad pół obiadu jemy
oboje zimne.

[neomia]

To niech tylko miesza łyżką w swoim talerzyku i od czasu do czasu podsuniesz mu
jakiś kąsek, a jak skończysz swoją porcję to dokarmisz malucha. Mozesz zostawic
porcję dla niego i podgrzać.
Ja swoje dzieci też jeszcze muszę dokarmiać, choć mają 2,8l. Ale jaką mają
frajdę samodzielnie jeść i mieszać na talerzyku, czasami zamiast sztućców
używają paluchów, ale dzięki temu ćwiczą koordynację. Jest brudno, czasami mam
dość,ale gdzies muszą ćwiczyć.

[aka10]

Daj dziecku jesc samemu,a Ty siedz obok i jedz.Dwulatek potrafi przeciez jesc
sam(a przynajmniej powinien).Pozdrawiam.

[gocha0201]

Mnie udało się nauczyć syna, że się podzielimy. Najpierw karmię go jego porcją a
potem "dokarmiam" za swojego talerza. Jeżeli jest przeciwny wspólnemu jedzeniu
to "sio" od stołu i mam w nosie jego fochy. Taka już wyrodna matka jestem

[egoya]

troche za bardzo wyręczasz małego, mój ma 19 m-cy i sam już całkiem przyzwoicie je łyżką i widelcem, a kluski zazwyczaj ręką bo mu wypadają. Przez etap żebrania przebrnęliśmy wcześniej, ale nadal pamietam te smuuutne wielkie oczy. U nas siadamy wszyscy do stołu, każdy ma swoją porcję i bierzemy się za jedzenie. Mały je sam, ale jak widzę że się męczy to mu pomagam. Ale jakoś nie wyobrażam sobie żebym nie zjadła bo dziecko mi nie da, bo ma taki kaprys. To kto ustala zasady?Dwulatek?, bez przesady.

[izabela1976]

egoya napisała:

> troche za bardzo wyręczasz małego, mój ma 19 m-cy i sam już całkiem
przyzwoicie
> je łyżką i widelcem, a kluski zazwyczaj ręką bo mu wypadają.

Jak się domyślam Twoje dziecko prawidłowo się rozwija... Moje mimo iż ma 2
latka jest na poziomie 10-miesięcznego dziecka i dlatego muszę je jeszcze
karmić.

[sol_bianca]

a co je?
znalam dwulatke karmiona wylacznie zupkami dla niemowlat, nie dalo sie nic zjesc
przy niej, bo uderzala w ryk. po prostu kombinowala, ze dorosli maja lepsze
jedzenie od niej
nie zakladam, ze karmisz go zupkami, ale moze wasz obiad wydaje sie mu
atrakcyjniejszy? lepiej pachnie, wyglada?

[cyborgus]

jak napisala marghe -72, zaczac jesc obiady razem. skoro maly nie umie
poslugiwac sie jeszcze sztuccami, pokoj mu jedzenie tak zeby mogl jest rekami
(to co sie da), a czego sie nie da, niech probuje po swojemu. jak zjesz,
bedziesz mogla skonczyc go karmic.

Wyjaśnienie dla wszystkich

[izabela1976]

Niestety moje dziecko długo jeszcze nie będzie samodzielnie jadło. Synek nie
rozwija się prawidłowo i w tej chwili mając ponad 2 latka jest na poziomie 10-
miesięcznego dziecka.

[iwpal]

To zmienia postać rzeczy; jednak postaraj sie, aby synek jadł wspólnie z Wami,
zasiadał do stołu z cała rodziną, dostawał jekieś jedzonko do rączki. Nie można
też wykluczyć zaburzeń łaknienia z powodu uszkodzenia ośrodka sytosci w mózgu,
ale to w tej chwili za wcześnie na jakąś konkretną diagnozę; porozmawiaj też o
tym z Waszym neurologiem.

[izabela1976]

Mały potrafi sam jeść kanapki, ciasta, chrupki. Jesteśmy też na etapie jedzenia
widelcem placków itp. Ale samodzielne jedzenie zupy i potraw podobnych długo
nie będzie mozliwe.

Nie potrafi łopatką nabrać piasku, a co dopiero łyżką zupy i jeszcze przenieść
to do buzi.

[neomia]

Izabela, dlatego dawaj mu do miseczki pokarmy papkowate czy ziemniaki i daj
wybór mu czy chce jeść reką czy widelcem lub łyżką. To będzie bardzo dobry
trening - sprawność manualna , faktura, konsystencja, ciepłe - zimne. To będzie
dla niego bardzo przyjemne i w formie zabawy nabierze sprawności. Dokarmisz go
w czasie jedzenia lub po Twoim posiłku. Moje dzieci też sie nie najedzą rzadką
zupa. Musi ona być bardzo gęsta.
Iza i chyba pod względem jedzenia widelcem Twój mały jest zdecydowanie powyżej
10 miesiąca - moje Miśki wtedy dopiero zaczynały się obracać...

[neomia]

Izabela uwierz w swoje dziecko w jego możliwości!
Tego nasze dzieci najbardziej potrzebują.

[lolinka2]

Moja czterolatka właśnie kończy ogrooooooooomne danie (dowolne, zawsze tak
jest). Ja gryzę coś tam... 'mamo, daj gryza. No nie bądź taka, podziel się. W
Biblii jest napisane zeby się dzielić'.

I mimo objawów nerwicowych (nie znoszę jak mi talerz sprzed nosa ucieka zanim
skończę), dzielę się...

[aborka]

u nas całkie odwrotnie. Nawet mu nie nakładamy bo je jak świnka - rękami i rozrzuca po cąłej kuchni (ma swój talerz ale zwykle po chwili i tak mu zabieramy i karmimy go swoim jedzeniem). moje dziecko moze wcale nie jeść.

[egoya]

no właśnie z tymi dziećmi to jest róznie. Mój starszy 5 letni dziś syn, do 4 roku nie używał słowa "głodny", "daj mi jeść". Popełniłam wiele błędów, ale cóż jak bardzo się chce żeby cokolwiek zjadł. Za to młodszy za każdym razem rzuca się na jedzenie jak głodny pies, i bez znaczenia dla niego ze jadł pół godz. wcześniej. Zamykamy kuchnię, bo wyciąga jedzenie z lodówki, jogurty i co tylko mu się trafi.
Do autorki: nie chciałam cię urazić pisząc że wyręczasz swoje dziecko,przepraszam. Nie napisałaś wcześniej (albo nie doczytałam), że twój maluch rozwija się trochę wolniej, po prostu napisałam ci o moim dwulatku.

[annasumowska]

Moj synek caly czas tak robi a ja sie ciesze ze chce probowac innych rzeczy.
przeciaz nie zabronie mu jesc !!!