Problemy z dwulatkiem

[100krotka9]

Drogie mamy już nie wiem co robić.
Mój maluszek skończy za miesiąc 2 latka od kilku miesięcy zauważyłam że jak
jest zły to przychodzi do mnie i mnie „bije”. Polega to na tym, że przychodzi
i mnie klepnie czasami lekko a czasami mocniej. Nie ważne jest to czy ja mu
czegoś zabroniłam czy babcia, czy tata. Przychodzi do mnie i ja obrywam.
Próbowałam już różnych metod. Tłumaczyłam że nie wolno, że mamusi jest
przykro. Później zamykałam w pokoju wtedy był płacz zaraz przychodził
przepraszał i przytulał się i całował. Czasami powiem mu że jestem smutna i
mi przykro i odchodzę wtedy też od razu do mnie podbiega łapie za kolan i
przeprasza, całuje i mówi że nie wolno.
Nie wiem czy chce w ten sposób zwrócić na siebie większą uwagę?
W tygodniu opiekują się nim babcie na zmianę ja jak przychodzę po pracy
jestem z nim dopóki nie pójdzie spać. Bawimy się, chodzimy na plac zabaw na
rower.
Może któraś z mam miała podobną sytuację i wie co zrobić, jak reagować.
Będę wdzięczna za wszystkie podpowiedzi.

100krotka

[klubiale1]

Reagować należy stanowczo, konsekwentnie i zawsze tak samo, aby dziecko
nauczyło się ,że takie zachowanie jest niedopuszczalne.
Jak próbuje uderzyć złap za rękę i przytrzymaj. Powiedz satnowczo "nie wolno".
Jak uderzy i nie zdążysz złapać ręki, popatrz na malucha tak by widział,że nie
podoba Ci się jego zachowanie, powiedz "nie wolno". Spokojnie, bez oddawania,
bez przemocy, bez krzyku.
Jak i to nie pomoże spróbuj izolowania tzn postaw do kąta w pokoju w którym
jesteście, jak wyjdzie z kąta odprowadź z powrotem dopóki Cię nie przeprosi.
Starsze dzieci można wyprowadzać do innego pokoju i wychodzić, ale z 2 latkiem
lepiej delikatniej.
Jeżeli będzie reagowała spokojnie i konsekwentnie tak samo, to malec powinien
zrozumieć,że nic tym zachowaniem nie wskóra.
Nie daj się wyprowadzić z równowagi, nie próbuj ciągle czegoś nowego,
wzbudzanie poczucia winy tez słabo działa.
Takie zachowanie malca jest normalne . Testuje granice, próbuje swych sił,
sprawdza czy może coś wymusić biciem. Nie zamartwiaj się tym,że jest to z braku
mamy na codzień. Widziałam takie zachowanie u dzieci, których mamy są na
wychowawczych w domu. Znam mamy, które mimo że spędzają z dzieckiem cały dzień
pozowliły sobie wejśc tak na głowę,że boją się własnych dzieci.
Jesli pozwolisz małemu na takie zachowanie, to potem będzie jeszcze gorzej.
Postaraj się nad nim zapanować i pokazać mu jakie są reguły w domu. Dla dobra
zarówno Twojego jak i jego.

[magda505]

moja tak samo ponad 2latka jak jej sie bajki wyłaczy bo juz za długo to sie
zaczyna rzucanie zabawkami,kładzenie sie na
podłoge ,szarpanie,piski,kwiki.Radze nie właczać bajek jak są tutaj młode
mamusie bo później to sie przeradza w obsesje.ale sama jestem sobie winna bo
jej na bajki pozwoliłam ze względu iż mam teraz 8mies synka i żeby coś zrobić w
domu bez obawy że ona sobie czegos nie zrobi zaczęły sie bajki.

[magdalik]

Zgadzam sie w pelni z klubiale1. Moj 2-letni synek podobnie reaguje w momentach
gdy czegos mu zabraniam i stosujac 'taktyki' proponowane przez klubiale1 juz
widze pozytywne efekty. Zauwazylam ze odkad synek ma swiadomosc iz sprawia mi
bol lub przykrosc takie wybuchy zdarzaja sie rzadziej i mijaja szybciej. Po
okresie ciaglego powtarzania ze nie wolno a nawet w ostatecznosci wyprowadzania
z pokoju teraz wystarczy moj ostrzejszy ton glosu albo nawet jedynie znaczace
spojrzenie aby ostudzic jego gniew. Wydaje mi sie ze nalezy uznac prawo dziecka
do wybuchow zlosci bo jest to naturalne (ostatecznie my tez sie denerwujemy gdy
czegos sie nam odmawia) wiec krzyki, placze a nawet rzucanie sie po ziemi moim
zdaniem sa dozwolone i powinny byc ignorowane. Natomiast bicie, grzyziene i
itp. przejawy agresji nie moga byc aprobowane i powinny spotkac sie z
natychmiastowa i stanowcza reakcja rodzicow i konsekwentnie powtarzana przy
kazdej okazji podobnych zachowan. Najwazniejsze jednak nie dac sie sprowokowac
samemu do uzycia sily w odpowiedzi na agresje dziecka a jezeli juz tak sie
stanie nalezy od razu przeprosic i przytulic aby dziecko wiedzialo ze to byl
jedynie wyraz bezradnosci i slabosci rodzica a nie celowe zachowanie.

[100krotka9]

Dziękuję za wszystkie wypowiedzi.

Widzę, że jedynie konsekwentnym zachowanie mogę go oduczyć bicia - klepania.
Mam nadzieję, że z czasem zrozumie i będzie wiedział że nie ładnie jest bić
mamusię.

Co do bajek to mamy taki zwyczaj, że mówimy im papa i wtedy wyłączam jak
jesteśmy na placu zabaw a nie chce iść do domu a już jest późno to namawiam go
aby powiedział zabawkom i dzieciom papa to skutkuje później już idziemy do
domu. Najważniejsze jak już powie papa to nie włączać bajki i nie zostawać na
placu zabaw.

Dziękuję 100krotka