problem spania 2 latka - wygrałam!!!

[agnieszkast]

Jest jeszcze bardzo wcześnie i moje dziewczynki śpią. Ale ja chcialabym
podzielić się z Wami moją radością. Mam dwie córeczki, jedna 3,5 roku a druga
prawie 2 latka. Ze starszą nigdy nie było problemów ze spaniem, ale za to
młodsza. Kładliśmy je spać około 21-21.30 a już o 23-24 nasza córa budziła
się z płaczem i tylko pokazywała, że chce przejść z nami do naszego łóżka.
Noce były dla mnie męczące, że wcale nie czułam, że śpię. Ciężko jednak było
nieprzespać całej nocy i słuchać jak ona płacze. Tym bardziej, że jej płacz
wybudzał starszą córkę.
Ale przedwczoraj postanowiliśmy, że musimy z tym skończyć. I wystarczyła
najprostrsza rzecz na świecie. Wieczorem podczas usypiania po prostu
tłumaczyliśy jej, że przyszedł już czas, aby spała sama całą noc w swoim
łóżeczku. Krótki 2-minutowy wyklad dla 2-latki. Potem kika powtórzeń, że
trzeba spać w swoim łóżeczku i w pierwszą noc obudziła się o 5 rano. Chwila
spkojnej rozmowy i dziecko posło ponownie spać do swojego łóżka. A dziś
pierwsza pobudka o 6, dałam jej troszkę pić i śpi dalej.
Wiem, że każde dziecko jest inne, ale jeśli ktoś ma problem i nie
może "wykurzyć" ze swojej sypialni małego szkraba, to chyba warto spróbować.
U nas się sprawdziło!!!
Po tych dwóch nocach, ja czuję się jak nowo narodzona.

Pozdrawiam i życzę sukacesów

[alexa-75]

Gratuluję i trzymam kciuki!!! Byle tak dalej!!! Ja mam odwrotny problem. Mój 2-
latek od urodzenia spał sam w łózeczku i od ok. 2 m-cy nie chce sam spać,
tylko "z mamusią". I żadne tłumaczenia nie pomagają Każde dziecko jest
inne..

[magdamroziuk]

U nas też problem nocnych wędrówek zaczął się ok 2 urodzin.. i trwa.
Tłumaczenia nic nie dają. Owszem, chętnie wraca do swojego łóżeczka po
przebudzeniu, ale któreś z nas musi przy nim siedzieć

[moustilou]

tak jak mowisz, kazde dziecko jest inne. moj 3 latek na pamiec zna wszystkie
moje argumenty, dokladnie wie o co chodzi, ale i tak robi po swojemu! czasami
cos ciezkiego mnie trafia kiedy co noc musze wstawac i zanosic go do jego lozka.
juz wszystkiego probowalam, nawet wizyty u psychologa,wszystko jej powiedzial
tak jak trzeba, kto gdzie ma spac i z kim, tylko dalej robi po swojemu. w tej
chwili jestem na etapie 'trudno, kiedys z tego wyrosnie', czyli jezeli ma sile
to go zanosze do lozka a jezeli nie to spi z nami. wg mnie on jest na etapie
kompleksu edypa i przechodzi go bardzo 'ciezko' - mama i TYLKO mama...zobaczymy
na jak dlugo starczy mi cierpliwosci. dodam jeszcze ze ze starszym nie mialam
takich poblemow, do niego tez agrumenty szybko dotarly. ale mlodszy to twarda
sztuka... w kazdym razie tobie gratuluje i zazdroszcze spokojnych nocy i oby tak
dalej!