a jak dbacie o bezpieczeństwo Waszych Dzieci?

[manna_poranna]

pytam, bo mam w domu żywe srebro za którym trudno nadążyć. Od czasu jak
zaczęła chodzić nieustannie drżę o jej bezpieczeństwo ) Krew leje się
przynajmniej 3 razy w tygodniu, siniaków nie liczę, cud, że ma wszystkie zęby
jeszcze ... Ma prawie 17 miesięcy i pozwalam jej sie wyszaleć, czasem
puszczam na żywioł na placu zabaw, niech się tarza ) Ale czasem słyszę od
innych mam, że za bardzo jej ufam, a za mało pilnuję, bo nie chodzę krok w
krok i nie trzymam za rączkę. I tak się zastanawiam- czy dawać jej swobodę i
pogodzić się z guzami i rozciętymi wargami, czy trzymać przy sobie, chronić i
ograniczać? Jak jest u Was?

[mw144]

Tłumaczyłam, tłumaczyłam, tłumaczyłam, rozmawiałam. Teraz ma 19 m-cy i nie chodzę mu za tyłkiem, bo wiem, że sobie w domu ani ogrodzie krzywdy nie zrobi. Pilnuję w miejscach publicznych, ale też w sensie żeby się nie zgubił lub nie wpadł pod samochód. A gdyby mu przyszło do głowy np wleźć na jakąś dziwną konstrukcję na placu zabaw, to są dwie możliwości: albo jest pewien, że to potrafi i to zrobi albo nie jest pewien i wtedy sam przychodzi i prosi o pomoc lub asekurację.

[ik_ecc]

Puszczam luzem, wiszenie nad dzieckiem daje (wg mnie) duzo gorsze
rezultaty. Mloda (2,5 roku) bardzo sprawna, we wlasnym zakresie
nauczyla sie tez ostroznosci.

[artjoasia]

O Boże, nie, tylko nie ograniczać! Nadopiekuńcza matka to jedna z gorszych
rzeczy, jakie mogą się dziecku przytrafić (wiem, bo sama takową posiadam i
raczej mi to w życiu nie pomogło...) Sama mam bardzo silne odruchy, żeby właśnie
chronić, nie pozwalać, bo coś się stanie - ale z pełną świadomością z tym walczę.

Nie słuchaj głupiego gadania - to Ty masz przecież najlepsze wyczucie, czy Twoje
dziecko jest w danej chwili bezpieczne. Chyba właśnie na wyczuciu to polega. I
na ogromnej dozie zdrowego rozsądku. W końcu od paru siniaków jeszcze nikt nie
umarł...

Pozdrawiam,

[karen64]

sama wiesz najlepiej gdzie jest bezpiecznie,a gdzie nie.nie wszystkie place
zabaw sa solidnie wykonane,sama to ocen,najpierw sprawdz,potem puszczaj
dziecko,ale badz w poblizu,po co sobie pozniej wypominac.better safe than sorry.

p.s.nie raz mialam okazje ogladac rozciete czola i wargi dzieci ktore wchodzily
tak wysoko jak chcialy,potem nie umialy stamtad zejsc,noga im sie
omsknela,zagapily sie itp.a mamy jeszcze na nie wrzeszczaly.rozsadek to nie
brawura.

nie popadamy w paranoje

[krwawakornelia]

tak dbamy o bezpieczenstwo psychiczne naszego dziecka.

tez mam srebro

[mamamamba]

meskiej "pci" hihi. 16 miesieczniak ten bardzo zywen jezd. ludzie starej daty
mowia,ze rozpuszczam go... ale to nieprawda.. sama mialam luz blues, wiec
trudno, zebym teraz Synulcia osaczala. robi co chce (w zakresie "fizycznym",
niech biega po chaci itd), ale tak jak napisalas, dzieki temu jest sprawny i
bardzioej samodzielny, tak mi sie wydaje.. ostatnio mialam do czynienia z jego
rowiesnikiem, za ktorego rodzice prawie wszystko robia i drza nad nim (nawet
buttle z piciem mu 3maja!!). w rozwoju jest on w porownaniu z moim tomajem
daleko za Murzynami!!!!

[bj32]

"tak się zastanawiam- czy dawać jej swobodę i pogodzić się z guzami
i rozciętymi wargami, czy trzymać przy sobie, chronić i ograniczać?"
Dawać swobodę. Pozamykać na klucz wszystkie dokumenty,
elektronarzędzia, talerze, rozpuszczalniki, kupić kilka kilometrów
bandaża, plastra z opatrunkiem, wodę utlenioną, venoruton i
poczekać. Zanim skończy 3 lata nieco się uspokoi. Być może. Ale
zdarte kolana to jeszcze i 5 - 6latki posiadają w w przemysłowych
ilościach.
A! I cieszyć sie, ze dziecko żywiołowe, bo jak za spokojne, to albo
choróbsko, albo coś nawywijało)) Tak jest u nas

[agnieszka_i_dzieci]

Puszczać,dawać swobodę.
Za moimi nigdy nie biegałam,nie prowadzałam za rączkę np.na placu zabaw.
Rozrabiają okropnie,ale krzywdy sobie nie robią większej niż siniaki
itp."drobiazgi".

[manna_poranna]

)tak myślę sobie, że jednak to fakt, że ograniczanie jest najgorsze (dla
zdrowia psychicznego też ). Ufać, ale kontrolowac ) Bo tłumaczenia jednak
jeszcze nie odnoszą pożądanego skutku, narazie jesteśmy na etapie "empirycznym"-
wszystko sprawdza sama )) Mam nadzieję że z czasem przerodzi się to w
doświadczenie ))

zmieniłam zdanie

[fuksja21]

też byłam mocno wyluzowana. Wynikało to bardziej z faktu, że córka
to naprawdę niezły agar, (a mam porównanie nie tylko z placów zabaw,
chodzimy też na różne zajęcia i na tle rówieśników (2,5 roku) jest
wyjątkowo ruchliwa)i wydawało mi się, że tak będzie zawsze i że też
mi się coś należy i mogę czasami jej odpuścić.
Pech chciał, że kilka razy pod rząd uderzyła się dokładnie w to samo
miejsce na czole. Po zejściu siniaka zostało brzydkie wklęśnięcie i
takie podskórne zgrubienie. Zwrócił na to uwagę lekarz i
powiedział, że prawdopodobnie już tak zostanie, ewentualnie może się
zmniejkszyć w okresie dojrzewania

Konkluzja moja jest taka. Dzieci wyrastają z tego szaleństawa
szybciej niż nam się wydaje, a pamiątki dzięki
naszym "odpuszczaniom" mogą zostać na dłużej. Gdybym miała jeszcze
jedną szansę chodziłabym za córką krok w krok. Teraz już naprawdę
jest samodzielna, a wtedy jednak mnie potrzebowała...

fuksjo

[mamamamba]

hejka
nie mozesz sie obwiniac o wypadek corki.. wydaje Ci sie,ze jakbys chodzila krok
w krok to bys uchronila ja..jesli moge Cie pocieszyc.. moi rodzice specjalnie
mnie nie pilniwali, a nawet gdy, to wypadki byly nierozerwalnie zwiazane z moja
mala wtedy osobka..majac lat 4 wypadlam przez kierownice mego rowerka, wybilam
mleczaki i uszkodzilam zawiazki stalych zebow..lekarz pow,ze nie wyrosna mi
stale zeby. no i..wyrosly!krzywe troche, ale sa.he.jakis rok wczesniej
przewrocilam sie na druciana wycieraczke, pol cm pod okiem mi sie wbil drut..oko
ocalalo. w tym wieku tez gdzies przewrocilam sie i rozwalilam brew. gdy sie
zagoilo, uderzyla w to samo miejsce furtka..zostal mi po tym bliznowiec, ktory
mial sie nie rozejsc a JEDNAK sie rozszedl..majac lat 14 porazil mnie prad
220v,gdy lezalam w kaluzy wody...gdyby nie tata..moglabym tak bez konca
hihi.ciagle mialam jakies wypadki.dziwne, ze zyje.
apropos corki:wierz mi , zdolnosci regeneracyjne mlodego org sa ogromne! wiec
nie martw sie, uszy do gory..! buziaki dla malego rojbra

[koza_w_rajtuzach]

moim zdaniem należy dziecku dać swobodę, bo potem taka "kaleka" rośnie, co sama
nie umie zejść ze schodów, wspiąć się na drabinki, jak biegnie to zaraz się
przewraca, ponieważ "uważaj, bo upadniesz!".
Moja córka nie jest jakoś specjalnie pilnowana. Jeśli zbiega z jakiegoś miejsca,
gdzie jest dość "niebezpiecznie" (nie na tyle, żeby miała się połamać), to ja
wychodzę z założenia, że robi to na własną odpowiedzialność. Zresztą ona
doskonale wie jak różne rzeczy mogą się skończyć. Jest bardzo odpowiedzialna i
ostrożna, ale przy okazji też nie jest łamagą.
Mam w rodzinie dziewczynkę na której punkcie jej mama była przewrażliwiona i ta
wszystkiego się przez to bała. Jak moja 9-miesięczna córka lazła do góry po
schodach (asekurowałam ją wtedy jeszcze), to tamtą pięciolatkę trzeba było
wnosić na rączkach, bo jej mama nigdy nie pozwalała jej wchodzić po schodach.
Teraz moja córka ma dwa latka i pięknie sama zasuwa po schodach już od dłuższego
czasu.

[manna_poranna]

wiesz, mnie akurat do tego pytania natchnęły schody, bo młoda popyla po schodach
w takim tempie, że zanim otworzę drzwi od mieszkania to ona już jest pietro
wyzej... I wczoraj- Dzikus mały- zleciała, szczęście że akurat, jakimś cudem
akurat po nią szłam....Nic się niestało ale nie wiem już sama, czy jej nie
narzucićograniczeń, inna sprawa, że nie miałabym ich jak egzekwować bo brak mi
pięciu rąk ...

[mama-ola]

Asekurujemy, zawsze asekurowaliśmy. Ale nie powstrzymywaliśmy,
nie zabranialiśmy, jak chciał, to właził, więc z pewnością nie
zabiliśmy w nim ciekawości i nie zaraziliśmy strachem.

[kanga_roo]

mama-ola, dobrze, że to napisałaś, bo juz zaczęłam myśleć, że jestem
jakimś dziwadłem. nie wyobrażam sobie nie asekurować dwulatka
włążacego na drabinki czy zjeżdżalnie, podjazdy dla wózków, górki i
spoczniki schodów z barierką na wysokości 90 cm. a już stwierdzenie,
że jeśli dziecko coś robi, to na własną odpowiedzialność - no
przepraszam, odpowiedzialność przy tak małym dziecku jest tylko
rodziców.
rozumiem, o co chodzi moim przedmówczyniom, ale pozwalanie dziecku
podejmować wyzwania to jedno, a puszczanie samopas to drugie.

[koza_w_rajtuzach]

A wiesz co ja kango myślę?
Moim zdaniem z każdym dzieckiem ma się zupełnie inne doświadczenia. Nasze podejście do wielu spraw odnośnie wychowywania dzieci w dużej mierze zależy od temperamentu i osobowości własnych pociech.
To oczywiste, że gdy idę z córką po chodniku, to będę ją mocno za rączkę trzymała, aby nie wpadło jej do głowy wybiegnięcie na ulicę, choć nigdy jej to do głowy nie wpada . Pozwolę jej zbliżyć się do rzeki, ale tylko wtedy, gdy jestem obok niej i ją trzymam z całej siły. Jeśli robiłaby coś ewidentnie niebezpiecznego, to bym ją asekurowała, bo chyba jak każda normalna matka nie chcę dla swojego dziecka krzywdy. Nie zostawiam jej samopas. Natomiast znam ją na tyle dobrze, że wiem, iż jeśli chce zbiec z jakiegoś miejsca, którego wcale nie jest tak trudno wywinąć orła, to wie na co się porywa. Ew. za pierwszym razem będę ją asekurować, aby wiedziała na co się decyduje.
Moje dziecko bardzo boi się upadków i troszczy się o siebie jak mało kto. Jest mało tak przezornych dzieci jak ona, dlatego pozwalam jej na dużą swobodę. Pamiętam oczywiście, że to tylko dziecko i może mnie zaskoczyć zwariowanym pomysłem . Być może gdyby miała dziwaczne pomysły, biegła i szalała nie zastanawiając się nad konsekwencjami różnych poczynań, to byłabym bardziej przezorna.
Guzów, zadrapań czy siniaków moje dziecko z reguły nie miewa żadnych.

[andziulindzia]

Jak dla mnie są dwie skrajności: takie mamy co to nie dość, że łażą
krok w krok za dzieckiem to jeszcze wszystkiego zabraniają na
zasadzie "nie idź za szybko bo się spocisz", inne, które puszczają
dziecko luzem i całkiem nie zwracają uwagi co dziecko robi ani gdzie
jest. Ja jestem zwolenniczką złotego środka: dziecko może wejść
wszędzie, ale na wysokie konstrukcje, ślizgawki, schody itp tylko z
asekuracją dorosłego. Uważam też, że trzeba dziecko uczyć reagowania
na hasło "stój" (choć to nie jest łatwe) i wyznaczać bezpieczne
granice, których przekraczać nie wolno (krawężnik na placu zabaw,
podest na klatce przed naszymi drzwiami i nie wyżej). Zasada
ograniczonego zaufania do dziecka bardzo się przydaje

[pucka1234]

asekuracja nie oznacza wyhodowania kaleki która zawsze bedzie zalezna od czyjejs
pomocy i bedzie sie wszystkiego bac. jeśli moja mała buszuje na placu budowy i
widzę że się kiwa nad deską z wystającym gwoździem to nie będę czekać aż się coś
stanie. i nawet na zwykłym bezpiecznym placu zabaw czuwam, a już zawsze tłumaczę
i pokazuję kilka razy jak się zachować żeby sobie krzywdy nie zrobić. tym
sposobem można dziecku pozwolić na prawie wszystko ucząc przy okazji rozsądku.

[nika1310]

właśnie czytam wypowiedzi niektórych mam które mnie zlinczowały za pozostawienie
dziecka przypiętego w wózku w zamkniętej klatce schodowej na minutę w czasie gdy
wnoszę zakupy, które nie widzą niebezpieczeństwa wybitych zębów czy
porozbijanych głów u swoich dzieci i uważają że są odpowiedzialne po czym
dzwonią na policję bo czyjeś dziecko jest bez czapki latem na huśtawce i chce mi
się śmiać. Każdy ma jednak inną hierarchię jeśli chodzi o zagrożenie...Ja połowy
z opisanych tu rzeczy nie pozwalam robić swojemu dziecku a zostałam podsumowana
jako nieodpowiedzialna...

[malgra]

U nas przede wszystkim:
- bramka blokująca dostęp do korytarza(mały korytarz w domu gdzie wyjście jest
od razu na chodnik)
- blokada na okno wychodzące na ulicę
- nie zostawianie dziecka samego w kuchni w czasie gdy coś się gotuje
- wszelkie środki chemiczne i lekarstwa schowane poza zasięgiem dziecka
Wszystko.

Poza tym, może biegać,skakać,przewracać się itp
Ale faktem jest,że córka tak naprawdę jest na tyle ostrożna,że z siniakami nie
chodzi.

[24lena]

ja jestem z tych "zlych " matek
Nie biegam za malym krok w krok,pozwalam na szalenstwa i nie ocham i acham nad kazdym sincem czy gozem.Moj akrobata to bardzo zwinne dziecko i ufam jego mozliwoscia na tyle,by pozwalac mu skakac po kanapie obserwujac go tylko z boku.
Co do bezpieczenstrwa w domu,mam pomatowane bramki-ale z nich nie kozystam,bo mlody i tak potrafi przejsc nad zamknieta bramka,zabezpieczona mam tylko szafke w ktorej jest kosz na smieci,reszta szafek na dole,to plastiki czy worek z ziemniakami.
Gdy gotuja w kuchni,to albo w niej siedze,albo zamykam drzwi by mlody do niej nie wchodzil.lekarstwa i cchemia poza zasiegiem mlodego,choc zdarzylo mu sie sprobowac olivki do ciala czy oblizac szczotke do kibelka Zyje i ma sie dobrze.
Co do spacerow,jezeli chodzi o wybieganie sie to zdecydowanie wybieram parki,place zabaw-tu nie ma problemu,bo choc wylozenie podloza placu wyglada jak asfalt,jest to bardzo miekka,plastyczna masa (juz nie raz korki mi sie poblokowalyna ktorej co najwyzej dziecko zedrze skore a nie polamie sie(tu uklon w strone uk,bo tak wylozone sa wszystkie place zabaw).
Nie biegam za mlodym na spacerze,nie zabraniam mu wlezc w kaloszach do kalozy,nie widze sensu ograniczac dziecka-wystarczy zadbac o jego bezpieczenstwo.Pozdzierane kolana jeszcze przede mna,gozy,siniaki czy nawet krew sa nie do uniknienia ,no chyba ze dziecko trzymane jest w kojcu ))
Powiem jeszcze tak,brudne,posiadajace siniaka dziecko-to dziecko szczesliwe
Ale to moje zdanie,mimo ze nie zaczyna sie zdania od -ale-

oczywiscie asekuracja i obserawacja ida w parze z

[24lena]

pozwalaniem na tak wiele

[manna_poranna]

no widzę -ile mam, tyle sposobów na zapewnianie dzieciom bezpieczeństwa ) Ja
chyba też jestem z tych gorszych matek. Bądź co bądź moje dziecko chodzi często
podrapane, posiniaczone i pokrwawione ))) Nie jestem w stanie przewidzieć
wszystkich jej pomysłów, a tych ma milion, pogodziłam się, że nie uda mi się
wyeliminować wszystkich zagrożeń, stawiam na te najpoważniejsze )) Zresztą ja
jako dziecko byłam potwornie wypadkowa i szalona .. ) Może to geny ?

[24lena]

o jak to przez geny,to sie zgadza,bo mnie tez bylo wszedzie pelno,zawsze jakies strupki i since.
Zyje i mam sie dobrze O my niedobre matki ))

[phantomka]

Piszesz troche tak, jakbys sie chwalila tymi rozcienciami u corki,
dziwne.
Ja asekuruje wtedy, kiedy widze taka koniecznosc. Nigdy przed nikom
nie udaje ani wyluzowanej ani nadopiekunczej matki. Dzieci beda
mialy setki siniakow i rozciec, ale np. kiedy wspina sie na wysokie
drabinki na placu zabaw, to nie moge jej pozwolic na samodzielnosc,
kiedy upadek grozi np. wstrzasnieniem mozgu - bo to bylaby z mojej
strony totalna glupota.
Takze kazda matka chyba najlepiej potrafi ocenic mozliwosci swojego
dziecka i nie ogladac sie na hasla "nadopiekuncza"
czy "nieopiekuncza"