nie chce mi się bawic z córką:(

[papiki]

Jestem przy 15 mies. córce cały dzień - podaję jej posiłki,
przewijam, chodzimy na spacery, kąpię ją, usypiam. Niby dużo przy
niej robię, swój czas jej poświęcam, ale brakuje mi przy tym ochoty
na zabawę z nią. Chociaż bardzo lubię bawic się z nią w chowanego,
pokazywac jej zwierzątka w książeczkach i robic mnóstwo innych
rzeczy - ale niestety bardzo rzadko mam na to ochotę. A wiem, że dla
rozwoju dziecka wspólna zabawa jest bardzo ważna. Baaaaardzo bym
chciała, żeby mi się baaaaardziej chciało...

[blanka.g1]

ale chyba nie zawsze tak było.....poza tym jest słaba pogoda i
kazdemu może się juz nie chcieć nic...maluszek jeszcze nie polepi z
plasteliny i sam nie porysuje ale możesz zainwestowac w klocki...i
ciastoline o ile nie jest pożeraczem wszystkiego...jeszcze troszke
bedzie super pogoda i wyjścia na place zabaw do innych dzieci
podratują Twoje samopoczucie...rowerek, huśtawka, piłka na moim
placu maluchy i starsze dzieci bawią sie na kocykach nawet przy
wielkich upałach..pod drzewami i nie mieszkam w małej miejscowości
tylko na wielkim osiedlu służew nad dolinką też mi sie nie
chcciało czasem dość długo przy pierwszym dziecku teraz mam malucha
9,5 mies i pobawić siej est ciężko a cos robić trzeba . Mysle że
jesteś poprostu zmęczona i znużona jak wiele z mam ....Trzymaj się
albo wpadnij na kawę

[osa551]

Nie jesteś pierwsza i nie ostatnia. Ja w stosunku do opiekunki byłam
dla mojej córki wyjątkowo marną towarzyszką zabaw. Poza tym jak
jesteś z córką cały dzień to dla mnie akurat nic dziwnego, że nie
masz w tym wszystkim siły czy inwencji do zabawy.

[daisy]

Kup urządzenie do puszczania baniek. Siedzisz sobie wygodnie i puszczasz bańki,
a dzieciak biega za nimi cały szczęśliwy. To moje najnowsze odkrycie w zakresie
"zabawa małym kosztem".

[mirabelka10]

ja też mam córke prawie w tym wieku(14m.)Wydaje mi się,że twój
problem polega na czym innym.Powinnaś uszczęśliwić siebie
najpierw...np.idz do fryzjera,kup sobie coś,wyjdż sama z domu.Ja też
tak miałam jak nie pracowałam,teraz wracam i bawie się z radością z
moją córcią.Dodam tylko że nie pracuje co dziennie,żeby nie
było...jestem z nią całe 4,5-5dni.Powodzenia!

[papiki]

mirabelka10 - ziarnko prawdy tkwi w tym co napisałaś. Mało czasu
poświęcam sobie samej. Brakuje mi energii na wszystko, zwłaszcza na
wesołe i ruchliwe zabawy. Ja to bym sobie chętnie z córką usiadła na
podłodze, poczytała jej bajeczki, ale nie da się, bo pies za oknem
zaszczeka i ona już się zrywa, a w ogóle to i tak nie słucha co jej
czytam Czekam na słońce i cieplejsze dni, wówczas powrócą mi siły
do działania, mam nadzieję...

[deela]

mi tez sie nie chce, ale mam dwa szczescia
szczescie 1 dzieciak chodzi do zlobka i tam go wymecza do cna
szczescie 2 mlody nie potrzebuje towarzysza zabaw, wystarczy mu ze siedze przy
nim i on moze sie na mnie rzucic jak sie chce przytulic, albo cos mi pokazac,
nadaje sie tez do karmienia mnie chrupkami kukurydzianymi i do laskotania, a co
do pokazywania zwierzatek w ksiazce - bez obrazy ale jakos czuje sie jak debil
jak pokazuje mu kaczke w ksiazce i mowie kwa kwa kwa..... wole go mobilizowac
jak sam probuje nasladowac

[papiki]

na szczęście też mam takie szczęście - jak deela szczęście nr 2 - że
córka potrafi sama sobą się zając. A co do zwierzątek w książce -
tak jak wcześniej napisałam, to je pokazuję, a wydawanie odgłosów
dźwiękonaśladowczych to zadanie dla córki. Nowe zwierzątka i nowe
odgłosy - no cóż, ktoś musi z siebie wariata robic, padło na mnie,
bo wilka albo węża w okolicy nie znajdę

[ola_225]

A ja uwielbiam bawić sie z synkiem. Jak wracam z pracy to nie mogę
się doczekac jak bedziemy się wygłupiac i wariować.... Cały problem
polega chyba własnie na tym co już zostało napisane, że jesteś
znudzona siedeniem w domu. Ja mam tyle pracy i obowiązków na głowie
że każdą wolną chwilę z radością spędzam z dzieckiem. I dodam ze
wcale nie tak mało czasu (żebym nie wyszła na taką co przedkłąda
karierę nad dziecko). Powodzenie i wytrwałości

papiki

[mamamamba]

masz szczescie, ze sie soba zajmuje, bo moj w zyciu!nie wiem skad to sie
bierze,ze jedne dzici sie zajmuja soba, a inne..

[mamamamba]

a mi z synem mimo,ze chodze do pracy, niewiele czasu jestem w domu, to jak
przychodzi weekend...niby "powinnam" wiecej czasu z nim pospedzac itd..wiec
siedze na tej podlodze i jezdze samochodzikami, zastanawiajac sie iel jeszcze
mam prania do wstawienia, posprzatania itd, szlag mnie trafia no i lece przez
chate jak diabel tasmanski. a syn za mna. no to sie bawimy w "podaj mi pranie"
itedeitepe. troche mam wyrzuty, no ale z drugiej str- moglby sie sam zajac no
nie?! w koncu 16 mies ma po 2- czy zycie to non toper jest zabawa..? dopoki
nie poszlam na swoje to tak myslalam...

[zuzia_ny]

i nasladuje, deela? bo moze ja bez sensu czas swojemu dziecku
poswiecilam. moze corka sama z siebie by potrafila udawac odglosy
zwierzat. o ja glupia! jak jakis debil pokazuje dziecku ,ze
kaczuszka robi "kwa-kwa". a dziecko jeszcze za mna powtarza.pewnie
tez jak debil.
nie mam szczescia, bo nie wyslalam dziecka do zlobka i sama musze
je wymeczyc do cna.jak autorka watku. tez mi sie czasem nie chce.
ale mam szczescie ,ze nie zrodzilo sie we mnie uczucie ,ze mowienie
do dziecka "jezykiem zwierzatek" to debilizm. owszem glupie by to
bylo jesli bym mowila tak do meza.

[mama-ola]

> niestety bardzo rzadko mam na to ochotę. A wiem, że dla
> rozwoju dziecka wspólna zabawa jest bardzo ważna. Baaaaardzo bym
> chciała, żeby mi się baaaaardziej chciało...

U mnie jest dość podobnie Też mi się często nie chce. Dziwne,
przecież tak bardzo chciałam dziecko, no i mi się urodziło takie
wspaniałe. A jednak... Jakaś taka leniwa jestem. Wczoraj małemu
proponuję: "może poukładamy puzelki?" (czytaj: "siedźmy na podłodze
i wykonujmy minimum ruchów, błagam!", a synek na to: "mam lepszy
pomysł, pobawmy się w berka!!!". No to ganiamy w tego berka...
Po chwili mały tryska miał nowym pomysłem, "pobawmy się w uciekaj
myszko do dziury!!!", przebieg mniej więcej ten sam co w berku,
tylko na koniec jestem obdzierana ze skóry... Ach, czemu zamiłowanie
do puzelków mu przeszło...
A więc łączę się w niechceniu i pozdrawiam

[daisy]

Właściwie dziwne by było, gdyby było inaczej, w końcu dorośli jesteśmy i już
swoje berki i zabawy w sklep odbyliśmy, teraz co innego nas pociąga.
Dlatego myślę, że czas na rodzeństwo dla malucha i to jest jedyne wyjście z
sytuacji.

[daga_j]

Też tak miewam, więc rodzeństwo córce sprawiłam Ale teraz trzeba toto odchować, za rok za dwa może się razem pobawią Przedszkole też jest ułatwieniem (ale teraz 3 tyg. nie chodzi - choroba i wyjazd Świąteczny), córka ma 3l. 8m. i pięknie bawi się sama a jednak jestem całe dnie w domu i mi głupio, że czasem wcale się z nią nie bawię, no oczywiście jest mnóstwo rozmów, takie "gadane" zabawy albo jej czytam, bo lubi słuchać. Jednak męczy mnie kierowanie ludzikami i gadanie za nie z nową inwencją, zabawa pluszakami. Dla urozmaicenia mogę też pobawić się grzechotkami - z młodszym syńciem hi hi.
Okazuje się po prostu, że tyle jest prac w domu i "pielęgnacyjnych" przy dzieciach, że wcale nie ma zbyt dużo czasu na zabawę, no a i dom nie błyszczy - no jak to jest?...

[pinkweb]

jak mała była mniejsza inwestowałam bardzo dużo czasu w zabawę z
nią, bo podobało mi się z jaką uwagą i jak chętnie poddaje się mojej
inwencji twórczej. Zawalałam wtedy dom, zlew kipiał, pranie kipiało,
tylko podłoga lśniła, cobyśmy w kurzu się nie tarzały. Ale też
chciało mi się, bo czułam podskórnie, że to najlepszy czas bliskości
z nią, że za chwilę za moment z dziuni słodkiej zrobi się
dziewczynka-panienka i zacznie się pomału jej świat - koleżanki. I
dzisiaj cieszę się, że wykorzystałam tamten czas, bo dzisiaj moja za
tydzień-trzylatka mocno mnie zaskakuje jak potrafi sobie sama
inicjować zabawy, jakie ma pomysły i jak domaga się kontaktu innych
dzieci, chodząc do przedszkola. A im starsze dziecko, tym mniej
czasu się ma, przynajmniej u mnie tak jest, bo pracy przybyło, więc
im więcej wcześniej mu damy tym bardziej będzie sobie radzić potem z
inicjatywą własną. Dla mnie czas spędzany z małą zawsze był i jest
czymś fajnym, może dlatego, że nie jest w ogóle lalkowa i odpadły mi
wózkowo-lalkowe zabawy, a raczej było to budowanie wielkich budowli,
malowanie, klejenie czy zabawa w weterynarza i lekarza zestawami z
lego, które upolowałam na allegro (bo niestety teraz takich już w
sklepach nie ma,a chłopiec w szpitalu z gipsem na nodze i o kulach
do dzisiaj jest nr2 w zestawie, zaraz po pani doktor). Teraz mała
sama sobie bierze co chce - wycina, maluje, plastelina, pisaki,
kredki, klej, korale do nawlekania - wszystko ma w zasięgu ręki i
dużo czasu sobie nad tym spędza. Często jej w tym towarzyszę, bo to
lubię, i ona jest naprawdę mocno szczęśliwa, że mam dla niej czas.
Jest przekochaną rozgadaną kobietką, ale po cichu mi się tęskni za
tym małym słodziakiem, którym była jeszcze rok temu, za
przekręcaniem wyrazów itepe...

[pinkweb]

ps. CIESZCIE SIĘ TYM PóKI MOżECIE!!!

[zuzia_ny]

ja tez cche by mi sie bardziej chcuialo, papiki.
ale to ,ze nasze pociechy nie bawia sie same to nie dlatego ,ze nie
potrafia. to nie jest kwestia zdolnosci dziecka tylko przyuczenia.
jesli ktoras z nas chce tego to mam przepis. wlaczcie telewizor i
niech w tle dudni. reklama zaspokoi potrzebe na bodzce. ( nawet jak
dziecko nie gapi sie tylko w telewizor) oraz stopniow mnij
wchodzcie z dzieckiem w intrakcje. efekt gwarantowany i swiety
spokoj.
papiki, moze dopingujaca bedzie mysl, ze teraz mozg dziecka
rozwija sie najintensywniej. nigdy juz tak nie bedzie. i ze emocje
jakie sie teraz zapisuja stanowia most do tego jak nasze dziecko
bedzie samo siebie traktowac w doroslym zyciu.
wolisz, zeby dziecko wysypalo klocki i bieglo dalej czy zeby usiadlo
i budowalo? wszystko to zalezy od interakcji w jaka dziecko wchodzi
z opiekunem. obecnosc rodzica w trakcie zabawy wydluza i wzbogaca
zabawe. dla mnie swiadomosc tego jest bodzcem.

[zuzia_ny]

przepraszam za moja literowke.

[papiki]

trzeba przestac biadolic i wziąc się w garśc. Mam szczęście, że
córka potrafi sama zając się sobą, ale zabaw sama sobie nie wymyśli
i moja rola jest taka, żeby jej w tym pomóc. Poza tym gary, pranie
mogą poczekac, a czas spędzony z córką to najpiękniesza rzecz pod
słońcem (obok wielu innych oczywiście) biorąc pod uwagę, że ten czas
pędzi nieubłaganie i lada chwila córka pójdzie do przedszkola, do
pierwszej komunii itd. Już nie będzie wtedy takich zabaw jak teraz,
takich śmichów-chichów ani przytulanek-łaskotanek. Czas spędzony z
naszymi dziecmi jest bezcenny nie tylko dla nich (m.in. ze względu
na ich obecny rozwój na każdej płaszczyźnie), ale również dla nas,
ponieważ będziemy miec piękne wspomnienia...Zdałam sobie z tego
sprawę dzisiaj, kiedy właśnie odeszła moja Babcia i jedyne co mi po
Niej pozostało, to wspomnienia tych chwil spędzonych wspólnie, a
niestety nie było ich wiele...

[dora.27]

Mnie też nie chce sie bawic z synkiem Ma 3,5 roku. Nie to żeby z
lenistwa, ja poprostu nie potrafię nic ciekawego wymyślić, jestem
dobrą mamą, dbam o dziecko i poswiecam mu sie ile tylko można, ale
od zabaw to raczej jest tauś, bo ja kompletnie nie umiem się z
dzieckiem bawić. Czytam tu te wszystkie wypowiedzi i stwierdzam, ze
chyba jestem jakaś drętwa. Nie potrafię i choć czasem się staram
nasza zabawa trwa 5 minut. Na szczęście maluch chodzi do przedszkola
a po południu ma tatusia. Gorzej gdy jest chory jak teraz i siedzę z
nim cały tydzień w domu. Bajki na DVD mnie trochę ratują.

[focha78]

Pracuje z dziecmi. Widze po dzieciach czy z dzieckiem spedza sie
duzo czasu czy nie. W sposobie ich zabawy. Niektore dzieci w ogole
nie potrafia sie bawic. Najchetniej by rozwalaly. Rodzice
oczywiscie usprawiedliwiaja to tym ,ze w tym wieku tak dzieci sie
bawia. Z mojego doswiadzenia wynika ,ze to wynika z tego ,ze sie ich
nie nauczlo bawic. Warto sie z dziecmi bawic. Ladniej sie rozwijaja.
Pozdrawiam