wizyta u lekarza to koszmar....

[monsyl26]

Moja corka od paru dni po wypiciu kaszki rano i na noc wymiotowala
mi.Jednego dnia bylo ok a na drugi dzien powtorka.Na dodatek nie
chciala nic jesc.Dzis wybralam sie na pogotowie bo ilez to moze
trwac i ile moze nic nie jesc.Po wejsciu do szptala byl juz wielki
placz.Przyszla kolej na nas.Pani doktor kazala mala rozebrac i
zaczelo sie.....nie dawalam rady nawet jej rozebrac i zostalam
wyproszona z gabinetu.Joasia zostala a pania doktor a ja stalam pod
drzwiami i plakalam.Jak ona plakala i mnie wolala ,serce mi sie
kroilo.Nawet teraz jak to pisze to mam swieczki w oczach.Po chwili
zostalam poproszona i uslyszalam od doktorki ,ze mam problemy
wychowawcze bo nie umiem sobie radzic z corka(2,5roku).Zatkalo mnie.
Napiszcie mi czy tak jest?Tlumaczenia nic nie daja,bawienie sie w
doktora z lalkami,miskami.Poprostu nic.I co mam robic?
a w poniedzialek czeka mnie wizyta kontrolna u swojego lekarza.


Pozdrawiam

[adrianeczek2702]

moim zdaniem to nie problem wychowawczy!!!! szok ze tak mógł
powiedzieć lekarz!!!! To raczej brak umiejetności podejscia do
dziecka ze strony lekarza!!!!! Mój synek tez płacze zresztą nie znam
dziecka które choćby nie zająkneło przy badaniu!!! Wkońcu to obca
osoba go dotyka!!!!Nie martw sie nie jesteś sama!!! I to nie wina
twojego dziecka!!!!

[mama_frania]

Mój synek (2 latka i trzy m-ce) też panicznie się boi lekarzy (ma powody- częste
badania krwi spowodowane anemią i cystografia, która jak wiadomo przyjemna nie
jest). Co ciekawe, na niektórych reaguje pozytywnie- daje sie zbadać, nie wyje
od razu- a na innych histerią od momentu wejścia do gabinetu. Ostatnio tez
byliśmy u lekarza z przziębieniem i synek od razu zaczął wyć. Też usłyszałam, że
to histeria i niepotrzebnie mu na to pozwalam- a co niby mialam zrobić- przylać
mu, wyjść z nim z gabinetu, ukarać za to że się boi obcego faceta? jak tylko
udało się go zbadać, to mąż zabral synka z gabinetu a ja zostałam, żeby
dowiedzieć się jakie leki mamy stosować. Synek wył pod gabinetem "mama, mama"
cały czas, a jak wyszłam byl tak splakany, że nie mial siły iść.
Dla mnie wizyty z nim u lekarza są horrorem, tez się bawimy w badanie misiów,
opowiadam mu co lekarz będzie robił, ale to i tak nie zawsze przynosi rezultat.
Mam wrażenie, że jak lekarz ma podejście do dziecka to i dziecko jest
spokojniejsze, a jak nie ma to dzieci to czują...

wizyta u lekarza to koszmar....

[hana.hula]

To rzeczywiście był jakiś koszmar , tylko ci współczuć. Ja jestem
nerwowa i takiej pani doktor to od razu bym powiedziała gdzie jest
jej miejsce . Nie martw się , nie masz żadnych problemów
wychowawczych , to raczej ta pseudo pani doktor ma coś nie tak z
głową.Małe dzieci na ogół boją się lekarza , w końcu to obca osoba
je dotyka . Moja córeczka (14 miesiecy ) regularnie odstawia
histerię u pediatry , nawet zważyc się nie da . Żadne misie , lalki
zabrane z domu nie pomagają . Uspokaja się dopiero po badaniu , jak
karmię ją piersią .

[gizmag]

Sluchaj nie przejmuj sie ja mam 3-letniego chlopca który wogule mi
nie choruje i jakiekolwiek wizyty u lekarza sa dla mnie horrorem a
zaczeło sie tak od momentu jak miał 2 latka i zaczeła go badac
zimnym stetoskopem lekarka od tamtej pory samo hasło idziemy do
lekarza jest żle odbierane.Aż sama sie boje jak ja z nim pójde na
bilans 4 latka.

[syla_77]

Jak w ogóle lekarz mógł wyprosić Cię z gabinetu? W głowie mi się to nie mieści!
Ja miałam podobnie podczas wizyt u lekarza - zanim na dobre weszłam z małą do
gabinetu, już był ryk. Od jakiegoś czasu jednak zmieniłam taktykę i zamiast
zaskakiwać córeczkę, odpowiednio wcześniej i ze szczegółami tłumaczę jej, co się
będzie działo (że pani doktor zajrzy w gardełko, osłucha tu i tam itp.), a
później w gabinecie wszystko przypominam. Mała już nie płacze, sama ładnie
otwiera buźkę i poddaje się badaniu.

[aganij]

Miałam podobny problem z synkiem,nasz pediatra jest wyrozumiały i nigdy nie zwrócił mi uwagi,zawsze starał się podchodzic do małego delikatnie,ale kiedy wylądowaliśmy z synkiem w szpitalu i mały strasznie płakał pani doktor kazała mi wyjśc a ja stanowczo powiedziałam że tego nie zrobię,mam prawo byc przy dziecku w czasie badania.Pani doktor nie była z tego zadowolona ani tez zbyt miła,ale co mnie to obchodzi.Na szczęście mojemu dziecku to minęło i twojemu też minie,nie ma nic dziwnego że dzieci w pewnym wieku boją się obcych a tym bardziej lekarza z którym mają złe doświadczenia(pobieranie krwi itp.)

[kotka.szrotka]

Muszę wbić sobie twój post w pamięć i się nie dać w przyszłości bo
kiedyś, przy tych cholernych kanalikach wyszliśmy z gabinetu i mały
od tej pory zaczął się przeraźliwie bać lekarzy i w ogóle ludzi, i
nawet nie wiem czy mu te oczka zakropili jakimś znieczuleniem. Nie
mogę sobie tego darować.

[kaeira]

syla_77 napisała:
> Jak w ogóle lekarz mógł wyprosić Cię z gabinetu? W głowie mi się to nie mieści!

Właśnie! >

[kotka.szrotka]

Spróbuj z nagrodą. Mój mały płakał na sam widok drzwi do przychodni.
Choć były różne i czasami nigdy nie widziane to jednak wyczuwał
lekarza. Płakał tak, że aż coś w środku sobie przygryzał i leciała
mu krew z buzi, ślina zmieszana z krwią i od lekarza słyszałam, że
jest chory - to był taki gardłowy dławiący płacz. Miał uraz po
udrażnianiu kanalików. W pewnym momencie zaczęliśmy stosować
nagrody, u nas to były małe autka matchboxy. Dzisiaj nasza pediatra
jest niemal jego przyjacielem a przy pobraniu krwi, kiedy traktorek
jeździł po stoliku nawet nie kwiknął.

[monsyl26]

dzieki za mile slowa.Tez sie zastanawiam czemu wyszlam ale ....juz
za pozno.Spytalam potem corki co pani doktor jej robila to
powiedziala mi,ze pania kopala i,ze mamy nie bylo.
Przed kazda wizyta tlumacze,po co idziemy do lekarza,co bedzie robic
pani i w domu jest ok a jak otworze drzwi do gabinetu to juz jest
koszmar!A teraz w domu mam kolejny koszmar.....syrop.nie chce
brac.juz mi brak slow...pomyslow,nagradzania bo i tak jest NIE!!!

pozdrawiam

[krysiia]

wizyty u lekarza są obowiazkowe, chory, nie chory babel od czasu do
czasu jest na kontroli, dlatego u mnie rowniez dziala metoda
tłumaczenia i wyjasniania (np. teraz boli cie brzuszek, ale
pojdziemy do pano doktor i ona cie wyleczy)

jesli chodzi o wypraszanie rodzica, to oczywiscie masz prawo nie dac
sie wyprosic, ale ta doktor u ktorej bylas chyba nie spojrzała na
wiek dziecka, to działa na razkaprzyszone dzieciaki w wieku ok 7
lat, takie maleństwa jak twoja córcia potrzebują bardzo wsparcia
rodzica, bo nawet jesli wytłumaczysz wszystko krok po kroku, to one
jednak nie rozumieja do konca co się dzieje. najważniejsze jednak,
przynajmniej dla mnie jest nie oszukuwanie dziecka, jesli cs ma
bolec, to trzeba mu o tym łagodnie powiedziec, zeby nie czuło się
zaskoczone i zawiedzione.

[krolowanocy]

Wybacz, ale nie rozumiem Cię. Córka wołała Cię, płakała, bała się, a Ty stałaś
pod drzwiami? ? ?
Twoim świętym prawem jest być przy dziecku w czasie badania, a Twoim obowiązkiem
jest dziecko chronić, wspierać, zapewniać poczucie bezpieczeństwa. Nie wiem jak
chcesz to zrobić stojąc pod drzwiami i słuchając jak płacze. W życiu nie
zostawiłabym swojego dziecka w takim wieku samego z jakąś obcą babą, której
dziecko się boi.

[makubata]

Ja ma to samo z moim synem... Wrzask i protest, na szcaęście żaden lekarz nie
próbował mnie wypraszać. A co do syropu, to spróbuj czyms córke zająć tak,żeby
nawet nie wiedziała co jej dajesz na łyżeczce- u mnie sprawdza sie ulubiona
bajka na ekranie. Pozdrawiam

[tijgertje]

Chybabym przyl;ozyla lekarrzowi, ktory chcialby mnie wyprosic z
gabinetu podczas badabia dziecka! Nic dziwnego, ze sie mala boi.
Obce miejsce, obcy czlowiek, ktory wszedzie wydotyka, wyugniata,
wyzaglada, a mama wychodzi??? Jedyne, co moge poradzic, to zabierac
dziecko do lekarza, jak sama idziesz, niech zobaczy, ze to nic
strasznego. Moj syn chyba jest wyjatkiem Uwielbia chodzic do
lekarza, jak ma kiepski humor, to sie do szpitala kaze zawozic Ma
4 lata, ale szpital zaliczyljuz kilka razy,odkad skonczyl 9 miesiecy
to lekarzy odwiedzlismy bardzo czesto. Jak sama musze isc, to
mlodego zabieram, bo nie mam go z kim zostawic. Naszego domowego
uwielbia, zawszee kaze sie przebadac i do ucha zagladnac, a
najwieksza frajde ma, jak mu lekarz mnie stetoskopem pozwoli
zbadac Kasper mial 3 lata i 2 miesiace, jak mial zabieg
usuniecia wszystkich migdalow i dostal dreny do uszu. do domu wrocil
po kilku godzinach, gardlo mial tak spuchniete, ze przez 2 dni
prawie nic nie jadl. trzeciego dnia rano przyszedl nas obudzic i
kazal sie zawiezc do szpitala, go brzuszek bolal i lekarz mial mu go
naprawic Przy kontroli u laryngologa lekarka uznala, ze powinien
reklamowac szpital

[zuzia_ny]

w zyciu, w zyciu! nie wystawilby mnie za drzwi i ja bym sobie tam
plakala. jego opinia na temat twojego radzenia sobie z dzieckiem
swiadczy ,ze nie ma doswiadczenia z takimi malymi pacjentami.
moje dziecko tez panikuje, podobnie. nikt mnie za drzwi nie
wystawia. jakos sobie lekarz ( z moja wspolpraca) radzi. dwuletnie
dzieci u lekarza czesto palcza. a to co zrobil twoj lekarz to
gwalt.

[spartanka4]

mój synuś jak tylko zobaczy stetoskop u lekarza to jest histeria,nie dawno jak
byłam u lekarza to musiałam go przy badaniu trzymać razem z tatą, ale aż taki
krzyk był tylko raz, może to lekarka a może to choroba tak na niego wpłynęła, po
tygodniu byliśmy u innego lekarza i mały już tak się nie darł, płakał owszem,
ale w porównaniu do tego co było na poprzedniej wizycie to nawet płaczem nazwać
nie można, ale jak by nie było to nigdy w życiu nie pozwoliłabym się lekarzowi
za drzwi wystawić, jeszcze bym głupiej pindzie wygarnęła to co myślę.

[baenshee]

moja mała hosteryczka ledwo panią doktor zobaczy to wyje tak w razie
czego. prz ważeniu pani doktor razem ze mną usiłuje szkodnika
przekupić komórą. <komóra dobra na wszystko ,najlepiej cudza a nie
matki,bo matki już się znudziła>jak nie działa- trudno,trzeba
zwarzyć i nie ma siły. nie jest fajnie .,ale dajemy radę . do tych
akurat czynności mamy z panią doktor podejście jednakowe - krzywda
sie nie dzieje a jak tego nie zrobimy to moze się stać . i obie do
niej przez cały czas gadamy.a jak lekara widzi minę histeryczną
lenona oznajmiającą głebokiego focha na lekarkę, to się uśmiecha u
śmieje,że jeszcze jej nic nie zrobiła a ta już wyje

za ch..apama nie dałabym się żadnej godze wyprosić z gabinetu p
odczas badania ni kyndybał newer!! prędzej ja bym wyprosiła.a jakby
mi takim tekstem rzuciła ?? oj , byłoby gorąco. widać,że ona źle
wychowana jakaś ............ zmieszałabym babę z błotem .a ty na
bank po takim tekście oniemiałaś i dlatego stałas pod drzwiami jak
mniemam, prawda ?? uszy do góry i nie dawaj się wywalać

[monsyl26]

hejka
moze faktycznie nie powinnam wychodzic ale ja nie dawalam rady nawet
jej rozebrac do badania.faktycznie mnie zatkalao jak kazala mi
wyjsc...chyba juz bylam tak zdenerwowana,ze nawet nie pomyslalam.
u nas kazda wizyta u lekarza to koszmar...brak podejscia do dziecka
ze strony lekarza czy co?nie wiem.Ja w domu tlumacze ale to nic nie
daje.Corka juz czuje sie dobrze i to jest najwazniesze.(dobrze,ze
bardzo zadko choruje).

pozdrawiam goraco

[adriana45]

Nigdy w życiu nie dałam się lekarzowi wyprosić z gabinetu, a w szpitalach z
dzieckiem spędziłam w sumie może nawet dwa lata (gdzie córeczka ma 4 latka).
Nawet na ojomie byłam z nią całymi dniami. Wręcz przeciwnie zdarzyło mi się
wyrzucić z sali lekarza, bo przed badaniem nie umył i zdezynfekował rąk. Nie
byłam przez nich lubiana, ale mam to w nosi najważniejsze jest moje dziecko.
Znam swoje prawa i krzywdy nie dam jej niepotrzebnie robić. Swoich lekarzy
prowadzących córkę mam wspaniałych. Trochę mi zeszło zanim wzajemnie się
dotarliśmy, ale w tej chwili wiem, że mogę zawsze na nich liczyć, a z moim
dzieckiem obchodzą się jak z własnym. Mała z czasem też sie do nich przekonała i
wreszcie nie robi histerii przed każdą wizytą.
A Ty jak masz takie problemy z każdym badaniem, to może powinnaś pomyśleć o
zmianie pediatry, może to pomoże.

[madzia_lema]

No z moimi teraz już ok, ale jak były mniejsze to też potrafiły dać czadu. Więc było tłumaczenie w domu, co pani doktor będzie robiła, kupiłam taką książeczkę o lekarzu, cały zestaw małego doktora i inne duperele. Jak szliśmy do lekarza to tachałam torbę z tymi wszystkimi rzeczami, jak małe zaczynały płakać to oglądałyśmy książeczki, w gabinecie jak się zaczynał płacz to wyciągałam te wszystie zabawki i pozwalałam się badać i pediatra też pozwalał się osłuchać stetoskopem. Więc jakoś przeżyłyśmy ten czas. A jak były takie bardzo malutkie, to oczywiście odwracanie uwagi na 1000 możliwych sposobów, śpiewanie, wygłupy, maskotki, zabawki itp. Zazwyczaj się udawało no a jeśli nie to i tak panny były zbadane. Mus to mus. A co do syropku to albo podawałam przy oglądaniu bajki, albo przelewałam do butelki po ulubionym soczku i uparcie wmawiałam że to nowy smak. Poza tym te syropki dla dzieci nie smakują tak tragicznie, da się przeżyć. Pozdrawiam

[madzia_lema]

Jeszcze jedno chciałam dodać: mnie też jedna lekarka próbowała wyprosić z gabinetu. Więc ubrałam dzieci, zezwałam ją na czym świat stoi (a co mi tam) i tego samego dnia zmieniłam pediatrę. Jakiś babsztyl nie będzie mi mówił czy ja mam być z moimi dziećmi czy nie. Teraz mam super pediatrę, nawet dziewczynki się do niego przekonały.

mam pytanie do autorki

[fredka01]

bardzo Ci wspólczuję tego traktowania Was w szpitalu, ale powiedz,
dlaczego poszłas na pogotowie, a nie do lekarza pediatry (ew.
rodzinnego). Skoro czekałaś parę dni z pójściem do lekarza, to
mogłas poczekać jeszcze dzien, żeby pójśc do przychodni. Pogotowie,
ostry dyżur służą do pomocy w nagłych! przypadkach.

[monsyl26]

hejka
Pojechalam na pogotowie bo moja corka wogole nie je.zdarzal sie
dzien ,ze jadla.tylko 2 lyczeczki serka przez caly dzien.i to juz
byl chyba z 3-4 dzien.Ja rozumiem nie jesc ale bez przesady...a malo
tez pila.Wczoraj np.poszla spac popoludniu(11.30) a sikala dopiero
18.30.to chyba za dlugo jak sadzicie?Kupilam jej syrop na apetyt ale
jest problem bo jak widzi tylko butelke to juz ucieka.Martwie sie
juz caly czas czemu ona nie je.wymyslam jej ulubione potrawy ale bez
skutku.

[krysiia]

wydaja mi się, że fredka02 ma racje. Porada u lekarza rodzinnego byla by lepszym
pomysłem, przede wszystkim dlatego, ze zna dziecko, ono zna jego i wie dokładnie
co sie dzieje, a jak się trafia do szpitala, to jak już sama zauważyłaś, nigdy
nie wiesz na kogo trafisz.

[tygrysiatko1]

ale pogotowie nie "służy" do diagnozowania... powinnaś się zgłosić z
tym problemem do pediatry/lekarza rodzinnego..
pogotowie jest miejscem od spraw pilnych... i nagłych... a nie
typu "Przechodziłam obok, akurat mam czas (bo przychodnia otwarta
tylko w moich godzinach pracy) to sprawdzą dlaczego to moje dziecko
od tygodnia boli brzuch" to akurat nie do końca do autorki wątku...
ae takie jest częste podejście rodziców...
ostry dyżur i pogotowie... a miejscem do diagnozy schorzeń
przewlekłych jest lekarz POZ..

[monsyl26]

ja nie napisalam tego posta zebyscie mnie oceniali gdzie poszlam,czy
do przychodni czy na pogotowie.chcialam konsultacje z lekarzem i
tyle.

[tygrysiatko1]

i to jest typowo Polskie podejście... nie rozumiesz że ta
konsultacja Ci się nie należała w tym momencie?? to nie był nagły
przypadek typu rana, złamanie, ani sytuacja ratuj życie... nie tędy
droga... dlaczego tylko w obszarze służby zdrowia ludzie nie
rozumieją, że jedne palcówki służą do czego innego niż inne??

to oczywiste, że chcesz się skonsultować z lekarzem, bo martwisz się
o córkę... i to rozumiem...ale zrób to tak jak trzeba... idź tam
gdzie będziesz miała pełną mżliwość diagnostyki... czyli lekarz POZ,
który wystawi SKIEROWANIE jak uzna, że trzeba do specjalisty lub na
badania specjalistyczne

ja Cię absolutnie nie oceniam!!!

[tygrysiatko1]

tylko wyjaśniam... pogotowie to nie miejsce na diagnozowanie chorób
i leczenie czegoś co trwa już czas jakiś...
może Ty tego nie wiedziałaś i dlatego wybrałaś takie a nie inne
miejsce do lecznia..
gdybym miała Cię oceniać uznałabym, że jesteś bardzo dobrą matką
itroszczysz się o dziecko...

[phantomka]

No szokujaca diagnoza p. doktor...nie chce cie dobijac, ale moze byc
tak, ze teraz w ogole wizyty u lekarza to bedzie jazda, bo mala
bedzie to kojarzyc z twoim wyjsciem. Wiem, ze w tamtej chwili
myslalas o tym, zeby jej pomoc i pewnie dlatego wyszlas, ale.. Takze
mow jej duzo o lekarzu teraz, tlumacz, ze jej juz nie zostawisz i
dawaj jej jakies male nagrody, nawet jak nie do konca bedzie
grzeczna, to powiedz, ze sie starala, ze byla i tak dzielna. Moze w
koncu to sie odmieni.

[syla_77]

Czemu się czepiacie dziewczyny, że poszła na pogotowie, a nie do przychodni?
Została potraktowana przez lekarza w sposób niedopuszczalny i to chyba nie ulega
wątpliwości? Nawiasem mówiąc, sama byłam dzisiaj na pogotowiu z dzieckiem (powód
-zagadkowa, wysoka gorączka) i nie uważam, żeby mi się ta wizyta nie należała.

[asinek68]

Ta lekarka NIE MIAŁA PRAWA wyprosić Cię z gabinetu. To, że wyszłaś
to źle się stało, bo mała może mieć uraz. Ale stało się i teraz
trzeba próbować to naprawić.
Moja córeczka, która teraz ma 2 latka i 3 m-ce jeszcze do niedawna
też nie dawała się rozebrać i zbadać. Teraz nie ma problemu, nawet
otwiera sama buzię i pokazuje ząbki i gardło. Do tego stopnia się
nie boi, że po upadku z pchacza, zdarciu skóry z górnej wargi i
wbiciu jedynki dała sobie w szpitalu wszystko sprawdzić i opatrzeć
(krew się lała strasznie i na pewno strasznie ją bolało, bo płakała
przeraźliwie całą drogę do szpitala).
U nas pomogła zabawka - walizeczka lekarska. Mała zapoznała się ze
wszystkimi przyrządami, którymi posługuje się lekarz przy badaniu.
Pokazaliśmy jej co do czego służy, badaliśmy lalę, potem ona badała
nas a potem my ją. Za tydzien mieliśmy bilans 2-latka i było super.
Przed wizytą uprzedziłam ją, że idziemy i powiedziałam co lekarz
będzie robił.
Po wypadku, w drodzie do szpitala mimo strasznego płaczu też ją
uprzedziłam gdzie jedziemy i kilka razy jej powtarzałam, że Pan
doktor sprawdzi buzię i że w szpitalu będą chcieli jej pomóc, żeby
nie bolało.
I jeszcze jedna zasada - nigdy nie oszukuj dziecka, że np. nie
będzie bolało.
Trzymam kciuki za Was i przepraszam, że może za długo się rozpisałam
i trochę chaotycznie.

[tiuia]

Pani doktor z beznadziejnym podejściem...
Po moim synu widzę, że bardzo wiele zależy od samego lekarza. Są lekarze, u których Tymon zachowuje się grzecznie, a są też tacy, na których sam widok zaczyna ryczeć. Nie można zwalać wszystkiego na mamę.
Nie przejmuj się. I może staraj się sama nie panikować. Chociaż wiem, że łatwo mówić, ale jak z dzieckiem jest coś nie tak, to czasami sama nie potrafię utrzymać nerwów na wodzy...

[marva]

Mój syn na widok białego fartucha zaczyna się trząść i ryczy jak
szalony. Teraz jest jeszcze gorzej, płacze ilekroć wchodzi do
miejsca wktórym wcześniej nie był bo kojarzy wszystko z
przychodniami. Czasem nawet nie chce z Nami gdzies pojechać
samochodem bo myśli, że jedziemy do lekarza. Nigdy go nie oszukuje,
zawsze mu mówię jak pyta gdzie jedziemy itp. A i tak isę boi.
Gdyby mi cos takiego powiedziała lekarz to pewnie usłyszałaby co
nieco. Ostatnio byłam własnie u alergologa. Babka owszem bardzo
miła, natomiast miała taką pomoc w postaci kobiety i ta babsko
zaczęła mi tam własnie wywody robić nt tego, że dziecko tak się
boi....wystarczyło dwa moje zdania i scichła jak trusia a nawet
lizaka dała synkowi:o)))
Tłumaczę mu, próbuje się z Nim bawic w lekarzy itp. Niestety jego
lęk jest silniejszy.

[marwildo]

Nie załamuj się!
Mój synek, prawdopodobnie po serii badań, pobrań krwi itd. zaczął
bać się lekarzy do tego stopnia, że do niedawna nie dał się dotknąć
(dosłownie!) żadnemu lekarzowi. Cała przychodnia wiedziała, że jak
idziemy na wizytę, to będzie cyrk.
Dziś ma trzy lata, a dopiero dwa miesiące temu pozwolił się zbadać
lekarzowi.
Moje refleksje z tym związane: Nie rezygnować z tłumaczeń, ćwiczeń
na misiach, lalkach itp. Wiele razy badaliśmy misie, czytaliśmy
książeczki, których bohaterowie idą do lekarza, i nie dawało to
żadnych efektów. Ostatnio, nie wierząc w efekty, pozwoliłam synkowi
się zbadać, posłuchać mojego serca, burczenia w brzuchu Potem ja
go osłuchałam. Powiedziałam, że tak samo pani doktor go zbada.
Jakby tego było mało, książkę "Tosia i Tymek u lekarza" zabrałam do
przychodni i czytaliśmy ją jeszcze tuż przez wejściem do gabinetu. I
jeszcze obiecałam, że ja też pokażę gardło, bo też jestem chora i
pani doktor musi też mi pomóc.
Po drugie, cierpliwość i spokój!!!! Płacze w gabinecie - nie
rozbierać na siłę, nie przytrzymywać, wziąć głęboki oddech i
odczekać chwilę. Po wejściu do gabinetu widziałam w oczach panikę i
łzy. Spokojnie przypomniałam synkowi, że teraz wszystko będzie tak
jak w książeczce. Jeśli lekarka się niecierpliwi - nie przejmować
się jej reakcją albo zmienić lekarkę.
Po trzecie, zdać się trochę na intuicję, improwizować. Czasem coś w
trakcie przyjdzie do głowy. Mały zaczął płakać gdy pani go
osłuchiwała, powiedziałam mu że teraz musi być cichutko bo pani nie
usłyszy jego serduszka.
Po ostatniej wizycie przekonałam się, jak mało wierzymy w nasze
dzieci, jak mało im ufamy. Trzeba dać im czas na "przerobienie"
pewnych problemów. I trenować póki co na misiach
A już zwątpiłam, tyle się nasłuchałam od rodziny, że on wyczuwa moją
słabość, że jestem za mało stanowcza u lekarza, że kiedyś to
się "wsadzało głowę dziecka między nogi" (!) i trzeba było zbadać...
Nawet jeśli zdarzyło Ci się zostawić dziecko z "obcą babą", można to
jeszcze naprawić. Trzeba tylko pamiętać, że jesteśmy najważniejszym
przewodnikiem dziecka i od nas zależy, jak będzie patrzeć na wiele
spraw. Dlatego to, jak reaguje lekarka, powinno być na drugim
planie. Powodzenia!