koncentracja 3 latki

[dag78]

poratujcie bo mnie rozniesie!! siedzialam dzis z coreczka, calkiem
madra mi sie trafila..ze skromnie powiemP ale czasem to sie
zastanawiam czy mi jej nie podmieniaja w przedszkolu albo jakichs
eksperymentow z mozgiem nie robia
no wiec siedzimy, ukladamy puzzle-uwielbia i nie sprawiaja jej
problemow duze ilosci klockow..ulozyla szybciutko i zadaje jej
pytania : ile kaczuszek, no wiec liczy 1,2,3 wiec pytam no to ile
tych kaczuszek a ona ...nie wiem!
wiec jeszcze raz, i jeszcze i jeszcze i jeszcze a ona wciaz liczy
ale odpowiedzi nie zna!!
czy macie jakies sprawdzone cwiczenia na koncentracje u uparciucha i
wiercipiety?? a jak wasze 3 latki?
od jutra zaczynam pelen 'trening'...chyba od urodzenia synka troszke
jej popuscilam..

[krolowanocy]

Ty się przejmujesz, że trzylatka nie umie do trzech liczyć?!
"zaczynam trening"?!
weź, kobieto wyluzuj, może jeszcze języki obce ma znać perfekt w mowie i piśmie?
Jakby to było dziecko 7-letnie bym zrozumiałą, ale 3?
I jeszcze nazywasz ją uparciuchem? Współczuję Twojemu dziecku...

[dag78]

nieee to forum to rzeczywiscie pomylka!!
po przeczytaniu paru postow zauwazylam ze cos jest nie tak..ale
myslalam ze bede miala szczescie i na moj post dostane w miare madre
podpowiedzi..niestety
Moja mala umie liczyc do 20,zna alfabet i posluguje sie dwoma
jezykami bez problemowmowi wierszyki, spiewa piosenki..a jak
bedzie chciala to zapisze ja na kurs chinskiego!
wytlumacze jak najjasniej umiem bo widze ze do niektorych duzymi
literami trzeba..choc prawde mowiac jezeli odpowiedzi maja byc w tym
tonie to wole zeby mi nie odpowiadano
'trening'specjalnie umiescilam w cudzyslowiu..zeby dziecko cos
wiedzialo trzeba z nim chwilke posiedziec i je nauczyc,
pokazac...dodam jeszcze jeden szooookujacy wyraz zaprogramowac
nie chodzi o to ze nie umie liczyc tylko o to ze nie skupia sie na
tym co robi, i nawet jezeli policzy wszystkie zwierzatka swiata to
nie wie ile ich jest tzn policzy do 4 zapytam ile zwierzatek a ona
nie odpowie 4, tylko nie wiem!
dla mnie akurat koncentracja jest wazna i wiem ze sa cwiczenia ktore
nawet u tak malego dziecka mozna i nawet trzeba wykonywac..tylko nie
za bardzo wiem jakie! za rok idzie do szkoly i chcialabym zebysmy
wtedy nie musialy przechodzic dodatkowych stresow. Ucza sie tam niby
podczas zabawy ale niektore zachowania sa wymagane...a gdzie sie ma
ich nauczyc i od kogo jak nie ode mnie??

[agnieszka_i_dzieci]

> za rok idzie do szkoly i chcialabym zebysmy
> wtedy nie musialy przechodzic dodatkowych stresow.

To gdzie Ty mieszkasz?

>nawet jezeli policzy wszystkie zwierzatka swiata to
> nie wie ile ich jest tzn policzy do 4 zapytam ile zwierzatek a ona
> nie odpowie 4, tylko nie wiem!

A wcześniej odpowiadała inaczej?
Właśnie o to mi chodzi,że dzieci w tym wieku często tak odpowiadają,a jeszcze
jak jest po przedszkolu zmęczona...
Myślę,ze troszkę za dużo od niej wymagasz. Jeśli w przedszkolu sobie dobrze
radzi to i potem nie będzie problemów ( w szkole)

[ik_ecc]

dag78 napisała:


> tzn policzy do 4 zapytam ile zwierzatek a ona
> nie odpowie 4, tylko nie wiem!

Nie rozumie pytania i nie wie, ze zna na nie odpowiedz. Nijak to sie
ma do koncentracji. Na marginesie, koncentracji u trzylatki
nie "wyrobisz" - ma jej tyle ile ma - jeden dzieci wiecej inne mniej.

[alika77]

Wiem, ze juz zostalo zadane to pytanie, ale nie bylo na nie
odpowiedzi, wiec zapytam jeszcze raz: gdzie Ty mieszkasz, ze 4-latki
zaczynaja tam szkole? Wiem, ze sa rozne systemy szkolnictwa i
bodajze w Holandii (nie jestem pewna) dzieci w wieku 4 czy 5 lat ida
do szkoly, ale tak naprawde jest to odpowiednik polskiego
przedszkola, tylko nazwane szkola i wczesniej jest wprowadzony
obowiazek szkolny. Gdzie sa szkoly jako szkoly, gdzie dzieci
zaczynaja normalnie uczyc sie pisac i czytac siedzac w lawkach w
wieku 4 lat?

[agnieszka_i_dzieci]

Moi też nie potrafię liczenia do ilustam przenieść na fakt,że jest ileś
przedmiotów. To chyba normalne w tym wieku.
Myślę,że "trening" to mała ma w przedszkolu a w domu należy jej się zabawa z
mamą i już.
Poza tym pisanie,ze mała jest "wiercipiętą" to przesada skoro umie usiąść
spokojnie i puzzle ułożyć...

[dag78]

) ja nie napisalam ze mala siedzi i uklada puzzle
ona biega dookola pokoju w poszukiwaniu czesci, uklada na podlodze a
klocki leza obok.
wyluzujcie troszke bo chyba czepiacie sie slowek..wy swoich
dzieciaczow nie nazywacie wiercipietkami i uparciuszkami??

[agnieszka_i_dzieci]

> wyluzujcie troszke bo chyba czepiacie sie slowek..wy swoich
> dzieciaczow nie nazywacie wiercipietkami i uparciuszkami??
Nie. Nazywamy paskudami, łobuzami, potworami...;p

[ik_ecc]

dag78 napisała:

> dzieciaczow nie nazywacie wiercipietkami i uparciuszkami??

Nie.

[dag78]

hmmm ja za to nie nazywam paskudami, rozbojnkami i lobuzami
wiercipietka to dla mnie nic zlego, oznacza to ze mysli, chce
poznawac..napisalam ze dla wiercipietki
bo chodzilo mi raczej o aktywna forme cwiczenia koncentracji np gre
uparciuszek bo taka wlasnie jest..choc powinnam tez dodac nerwusek

wiesz jakos nie pomyslalam ze ona moze nie rozumiec pytania!
dziekuje za spostrzezenie.

To dlatego, ze (nie wiem jak wasze 3 latki)zna odpowiedz na
wszystko, zadaje naprawde madre pytania - czasem zastanawiam sie
skad jej sie to bierze, interesuje ja wszystko co zobaczy..jak
widze te jej ogniki w oczach to sie boje o co tym razem zapyta i czy
bede znala odpowiedz
Ma baaardzo dobra pamiec..pamieta wiecej niz powinnai uczy sie
szybciutko.
Dlatego czasem jakos zapominam o tych jej 3 latkach

[agnieszka_i_dzieci]

Jak mówisz,ze jest nerwowa i "wiercipiętka" to możesz zainteresować się
ćwiczeniami metodą Denisona..

[peresia]

Ręce opadają....

[faustine]

Proste -umie liczyc ale nie umie policzyc. Normalne u 3 latka i
nijak ma się do koncentracji.

..

[dag78]

dziekuje, juz wiem ze zadalam zle pytanie.
otrzymalam odpowiedz i podejde do tego inaczej

[dag78]

to sobie podwiaz albo udaj sie czym predzej do lekarza.
Prosilam o nie dodawanie komentarzy ktore nic nie wnosza!

[peresia]

dag78 napisała:

> to sobie podwiaz albo udaj sie czym predzej do lekarza.
> Prosilam o nie dodawanie komentarzy ktore nic nie wnosza!

Strasznie nerwowa jesteś...
Terroryzujesz swoje dziecko i wprowadzasz nerwową atmosferę, która
nijak się ma do nauki poprzez zabawę. Wnioskuję to po "tonie" Twoich
wypowiedzi.

Nic dziwnego, że już wśród dzieci, a raczej wśród zakompleksionych
rodziców panuje 'wyścig szczurów'

[dag78]

nie jestem nerwowa tylko chcialam zapytac o rade a tymczasem
dowiedzialam sie ze lecze swoje ambicje, ze szkoda wam mojego
dziecka, ze zmuszam ja do czegos czego nie pwinnam..no i wreszcie ze
opadaja rece!
ja wiem ze Matki Polki sa najmadrzejsze...prawie wszystkie i nie
popelniaja bledow ani tez nie potrzebuja pytac...ale skoro juz sie
znalazlam taka sierota i zapytalam bo nie wiem - bo sie do tego
przyznalam to chcialabym dostac jakas konstruktywna odpowiedz a nie
informacje o bezwladzie rak)

[dag78]

a jeszcze ja terroryzuje hahaha dobre..no tak idealna matko dziecka
ktore pewnie uczy sie samo, no bo nie wypada usiasc z nim,
powiedziec i pokazac zeby nie byc posadzonym o terror..no tak w
kazdym razie dziekuje.
Dziekuje tez za kubel zimnej wody, wiecej na pewno nie odezwe sie na
tym forum..chyba tylko z nazwy

[peresia]

dag78 napisała:

> a jeszcze ja terroryzuje hahaha dobre..no tak idealna matko
dziecka
> ktore pewnie uczy sie samo, no bo nie wypada usiasc z nim,

Nawet nie myślę o nauce mojego dziecka jako takiej, bo uważam że
przynosi to więcej szkody niż pożytku.
Nie jestem idealną matką, ani moje dziecko nie jest idealne, np. w
ogole nie potrafi układać puzzli, mimo iż wszyscy rówiesnicy w jej
wieku juz to potrafią. Mam wobec tego rwać włosy z głowy i na siłę
sadzać ją do stolika przy puzzlach i skłonić do koncentracji nad
nimi?

Dziekuje tez za kubel zimnej wody, wiecej na pewno nie odezwe sie
na
> tym forum..chyba tylko z nazwy

Masz problem z odbiorem konstruktywnej krytyki, co poniekąd jestem w
stanie zrozumieć, gdyż niedawno też tak miałam.
A nic tak bardzo mnie nie wkurza jak dążenie rodziców, aby ich
dzieci we wszystkim dorównywały rówieśnikom.

[peresia]

...jezeli Twoja corka lubi liczenie poprzez zabawę, to niech sama
decyduje jak długo ta zabawa trwa i na jakim poziomie się odbywa.
Moja córka (3,5 latka) jest ponad wiek rozwinięta werbalnie, panie z
przedszkola mówią, że jest na poziomie dziecka pięcioletniego,
natomiast manualnie poniżej trzech lat.

[alicja0]

moja córka ma 3,5 roku i jest opóźniona w rozwoju, a też potrafi
liczyć do (prawie) 20-stu. Natomiast nie potrafi policzyć.
Liczenie po kolei to kwestia nauczenia liczb na pamięć.
Policzenie to zmysł matematyczny, a tego jeszcze standardowy 3 latek
nie ma.
Widziałam w zerówce, jak dzieci uczyły się prostych zadań
matematycznych - zerówka to 6 latki.

Do Dag78

[mamapinezki]

A może jesteś zbyt mało atrakcyjną towarzyszką dla swojego
dziecka? Mój synek ze mną nawet puzzli nie chce układać, za to jak
przyjadą kuzyni, dziadkowie, ciocie i wujkowie to nagle zaczyna
błyszczeć inteligencją i elokwencją))Zwyczajnie popisuje się swoją
wiedzą.

mamapinezki

[dag78]

juz wiem co to jest ale dziekuje za odpowiedz. Moja mala bawi sie
ze mna, tata, wujkiem, babcia i generalnie kazdym kto ma na to
ochote choc oczywiscie jesli ma do wyboru dziecko a nas to wybiera
dziecko
Mimo ze przy okazji zostalam nazwana terrorystka i rece ludziom
omdlewaja dostalam odpowiedzmyslalam ze jak liczy to jest to
rownoznaczne z policzeniem - juz wiem ze nie.
Jesli chodzi o koncentracje rozmawialam dzis z jej nauczycielka i
opracowalysmy plan powolnego zachecania do siedzenia przy stoliczku
i skupienia sie na aktywnosciach
dziekuje i pozdrawiam Dag

Do dag

[mamapinezki]

Nie przejmuj się, tu wszystkie mamy są takie "odważne", bo są
anonimowe. Wszystkie wypowiedzi trzeba traktować z przymrużeniem oka.
Powodzenia w "stolikowaniu"
Pozdr

[mama-ola]

> zadaje jej
> pytania : ile kaczuszek, no wiec liczy 1,2,3 wiec pytam no to ile
> tych kaczuszek a ona ...nie wiem!
> wiec jeszcze raz, i jeszcze i jeszcze i jeszcze a ona wciaz liczy
> ale odpowiedzi nie zna!!

To jej podaj tę odpowiedź. Po prostu jej powiedz głośno i wyraźnie:

- doliczyłaś do trzech, a więc kaczuszki są trzy
- doliczyłaś do sześciu, a więc piesków jest sześć
- doliczyłaś do pięciu, a więc kotków jest... no ile? jak
myślisz?... (w razie przerwy trwającej dłużej niż 5 sekund albo miny
wskazującej na brak błysku) pięć! doliczyłaś do pięciu, a więc jest
ich pięć
- doliczyłaś do czterech, a więc motyli jest... no ile?

Jak przy piątym przykładzie nie załapie, to się z tym pogódź.

[sister.ka]

Właśnie tak postępuj jw opisano - dając przykład. I cierpliwości -
załapie w końcu. Ważne, by taka nauka była zabawą. Liczcie więc
drzewa na spacerze, jogurty w koszyku, guziki przy sweterku, talerze
na stole...Najpierw Ty, potem Córka. Gdy policzy dobrze np. łyżki i
poda prawidłowo ich ilość pochwal i powiedz "tak, tu jest 5 łyżek"
(ewaluacja zadania)Wszak dzieciaczki uczą się przez
naśladownictwo Dobre wzorce = sukces. Powodzenia !

[tendencia]

"poratujcie, bo mnie rozniesie!!" - oby wszystkie matki miały tylko
taki 'problem'. Nie widzisz tego, ale ciskasz się strasznie, a jak
mała wyczuje, że wkurza Cię jej 'nie wiem..', to wywołasz u niej
zbędny negatyw. Złoszczę mamę, robię coś źle, tylko co? ONA ma TRZY
lata, może dużo fajniej byłoby z mamą coś powycinać, pokleić,mozaiki
z płaskich kryształków czy kolorowych piórek. Moja młoda załapała
liczenie,litery i figury samoistnie, przez zabawy wszelkich
sposobów. Nie było to moje parcie na geniusz, tylko akurat ona była
strasznie ciekawska w tych tematach, wolała zabawy w konkret niż
lalki na przykład. A też do spokojnych i siedzących w miejscu nie
należy, ale też który 2-3latek taki jest?.. a jednak ciekawe pomysły
potrafią zająć dziecko na dłużej.
Może ją nudzą Twoje pytania? Może masz podświadome ambicje
ponadetapowe i poza aktualnymi zainteresowaniami swojego dziecka?
Ja też mam bystrzachę trzylatkę (w sensie logicznego myślenia i
zapamiętywania), ale ona ma to szczęście, że na nią nie napieram.
Wszystko w swoim czasie idzie u niej w normie, wolę w niej rozbudzać
ciekawość świata, sadzić z nią kwiaty i oglądać pajęczyny niż w
letni czas ćwiczyć na dywanie matematykę. Teraz ma jeszcze taką
słodką ciekawość i dziesiątki pytań, to mi daje poczucie spokoju -
jest ciekawa=jest mądra,logicznie kombinuje w głowie=jest mądra, w
swoim czasie opanuje wszystko co trzeba. Mamy za to sprawdzone od
dawna zabawy np. - w rączki - pokazuje rozstawione palce jednej
ręki, potem drugiej i mówi 'pięć plus pięć to - tu klaszcze w dłonie
i woła - dziesięć!', u niej to działa, pamięta,choć w pełni zrozumie
pewnie później, nieważne, zabawa fajna i ona to lubi. A druga rzecz -
zagadki - to naprawdę działa, i to nie tylko w cyfrach ale wogóle,
bawimy się w zagadki, ona robi ileś stempelków i każe mi liczyć, ja
udaję, że się mylę i sprawdzam ją przy okazji, a ona ma ubaw, że
mamut się pomylił. Albo zagadki - jakie to zwierzę + opis, albo ile
jakie zwierzę ma nóg. To jest ciekawe,zmusza do myślenia,i sprawdza
się w samochodzie,w domu i poza domem. Dziecko lubi zadawać zagadki
dorosłemu, bo widzi, że ten też może się pomylić, a przez to łatwiej
znosi własne porażki. No i pokazuje jaką wyobraźnią dysponuje
dziecko, ja jestem zachwycona jak słucham młodej, i zazdroszczę jej
niezrutyniałego mózgu, jaki mają już niestety dorośli. Cierpliwi
rodzice = szczęśliwe, 'wsparte' dziecko. I otwarte na nowości. Tak
uważam.

[dag78]

zauwazylam ze moje zdenerwowanie na nia wplywa i przerwalam
gre..robie dokladnie to co mowisz sadzimy razem roslinki i nasionka -
ma swojego kwiatuszka ktorego posadzila o ktorego dba a teraz
czekamy kiedy zakwitnie
liczymy drzewka, obserwujemy kolor lisci - tak ja ucze por roku, dni
tygodnia poznala poprzez piosenke,ksztalty..nawet nie wiem kiedy
Literki piszemy na piachu, na ogrodowych kaflach..odczytujemy na
znakach z nazwami ulic
wszystko co umie, umie bo chciala poznac.Jak powiedziala pani w
przedszkolu ma ogromny glod na wiedze, a staram sie go zaspokajac.
Nie chce dalej ciagnac tego tematu bo generalnie uwazam ze robie
slusznie, nauka dla niej nie jest udreka tylko zabawa.
Interesowalo mnie tylko dlaczego nie powiedziala ile to jest w
sumie, juz iles postow temu przyznalam sie ze nie pomyslalam ze moze
nie rozumiec pytania-dla mnie bylo oczywiste to ze jesli liczy do 3
to odpowiedz jest 3)

Moja E jest baaardzo madra dziwewczynka liczy, zna alfabet,dni
tygodnia,pory roku, kolory, ksztalty, zwierzatka i ich odglosy-
oczywiscie nie wszystkie..uczy sie szybciutko a pamiec ma
doskonala..i to wlasnie mnie zmylilozapomnialam ze tak naprawde to
3 letnia mala dziewczynka ktora pomimo ogromnej wiedzy..jak na swoj
wiek ma jeszcze sporo do nauki
dziekuje za posty Dag terrorystka)

[tendencia]

zapominanie, że to dopiero 3 - znam to zwłaszcza jak zadaje coraz
bardziej skomplikowane pytanie sytuacyjne, a że poważnie traktuję
jej skupienie na sprawie to wyjaśniam zawiłości i nagle myślę - stop
kobieto, przecież nie tymi słowami, to za trudne.. a potem siedzimy
sobie na murku i słyszę "mamo, chcę ci coś powiedzieć, a wiesz
co..." i tu pada jakaś historyjka sytuacyjnie powiązana z
wyjaśnieniem jakie dziecko usłyszało ode mnie. A ja siedzę i słucham
i żałuję, że nie mam kamery, bo znowu mi mąż nie uwierzy! Nie żeby
była jakimś geniuszem ponadprzeciętność,broń mnie Panie przed tym,
ale wciąż mnie zaskakuje, taka niby niewielka istotka a takie
postrzeganie otoczenia. I te niebieskie wpatrzone we mnie oczyska...
Przepadłam w niej, rośnie mi fajny materiał na pogaduchy /pewnie
do momentu - dojrzewania, hormony skoczą i po pogaduchach, stanę się
z dnia na dzień matką-jędzą, która się czepia i "bo ty mnie wogóle
nie rozumiesz!"... o matko, oby nie, ale tak wokół to różne historie
słyszę, a na końcu pada - naciesz się tym co masz teraz... brrr .
No to nacieszam się mocno tym co dzisiaj - "fajna jesteś dla mnie,
dooobrze że mam taką mamę. I takiego tatę. Czuję szczęśliwość że was
mam, wiesz?". Na wszelki wypadek zapisałam to w archiwach, gdyby
kiedyś jej się odmieniło
A tymczasem właśnie 'wykończyłyśmy' ospę małej, szczęśliwie łagodną.
Pozdrawiam

dag78

[coronella]

jesli masz zły dzień, to idz się gdzies wyladuj. Piszesz ten post tylko i wyłącznie po to, by się wyzyc na tych, którzy Ci (słusznie) odpowiadają.
Nie jest tu problemem twoje dziecko, które w wieku 3 lat nie potrafi skojarzyć umiejętności policzenia, czyli wyuczonego jeden, dwa trzy, z umiejętnościa liczenia, czyli zrozumienia co oznacza jeden, co oznacza dwa, itd.
Nie ma odpowiednich cwiczen dla 3 latka na nauke liczenia. Mozesz nauczyc je liczyc do miliona, ale to będzie tylko odtwórcze powtarzanie wyrazów, które dziecko nie rozumie.
Tak jak np dzień, tydzien miesiąc. Naucz dziecko co jest po kolei, ale ono i tak nie zrozumie co ro znaczy, za tydzien.
I nie wyzewnętrzniaj sie tu, jesli nie umiesz dyskutowac, to rzeczywiście nie wchodz na forum.
Pytasz- masz odpowiedz, a Ty zamiast ją przeczytac, zaczynasz się ciskac.

[enigmatic2]

wiesz co dag78, kiedyś oglądałam taki program. było o 4latkach między innymi i
fachowo do sprawy liczenia się tam wzięli. no i było właśnie tak, że ta 4latka
liczyła tak, jak pisałaś '1, 2, 3...' ale tak naprawdę nie potrafiła powiedzieć
ile jest 'czegoś tam'. że szybciej się nabywa takie powtarzanie 1, 2, 3... ale
to nie jest prawdziwe liczenie, że ono przychodzi później - to pojmowanie. nie
potrafię tego tak fachowo teraz opowiedzieć, ale to całkiem naturalna rzecz i z
tego co pamiętam dopiero po 5latkach możemy zacząć się spodziewać właściwego
liczenia.

p.s.
moja 3,5 latka też nie potrafi policzyć chociaż powtarza 1, 2, 3... alfabet też,
i niektóre zwierzątka po angielsku. pozdr!

[pryszczella_warchlinska]

czytam sobie i czytam.... hmm moja nie ma jeszcze trzech lat... skonczy je w pażdzierniku ale umie liczyć... zna też wszystkie kolory i bawimy się naprzykład tak, że wysypuje sobie klocki albo literki takie z magnesami a ja ją proszę żeby wybrała same czerwone, albo same niebieskie a potem liczymy je razem - raz, drugi, a potem sama je liczy i potrafi podać odpowiedz ile jest... ale może to kwestia tego, że ma starsze rodzeństwo i oni ciągle bawią się z nią w jakieś liczbowo - literkowe zgadywanki. Generalnie tez ma ogromny głód wiedzy i ciągle jest a co to , a po co , a dlaczego, itd. itd.... i też jest wiercipięta i wszędobylska, puzzle układa sama, buduje z klocków... kazde dziecko jest inne, jedne uczą się szybciej, drugie wolniej, ale wydaje mi się, że jeśli dziecko wykazuje chęci do nauki( zupełnie nieistotne ile przy tym ma lat) to trzeba mu poświęcić maksimum możliwego czasu by te chęci zaspokoić bo to póżniej owocuje - widzę na przykładzie moich starszych dzieci - tez były ciekawskie i głodne wiedzy a teraz na etapie szkoły jest im dużo łatwiej, przede wszystkim nie traktują nauki jako przykrego obowiązku tylko jako coś fajnego - a to już sukces. Najwieksza rozpacz jest wtedy jak są chorzy i nie mogą iść do szkoły - a więc uczyć trzeba i trzeba nauczyć dzieci LUBIĆ uczyć się

[dag78]

i wlasnie o to chodzi dziekuje bardzo!
nauka nie ma byc przykrym obowiazkiem, stresem i zmuszaniem ale zeby
tak wlasnie nie bylo trzeba zaczac wczesniej oswajac...a juz
myslalam - biorac pod uwage kilka wczesniejszych postow ze prawie
wszystkie Mamy pozwalaja dzieciom robic co chca, jak chca i kiedy
chca..nauka poprzez doswiadczenie, obserwacje, zabawe i praktyke sa
bardzo wazne i uwazam ze doskonala droga do poznania czegos
dokladniej ale nie jedyna.. swoja droga zycze im powodzenia

pozdrawiam rowniez serdecznie i dziekuje za okazanie zrozumienia
juz sie balam ze jedna sie ostalam terrorystka

puzzle

[dag78]

jesli chodzi o ukladanie puzzli..moja mala uwielbia, zaczela kiedy
miala ok +/- 1,4 od prostych drewnianych w ktorych byly wyjmowane
poszczegolne obrazki..czyli nie cale do ukladania
Jedna z mam napisala ze nie zmusza i wlosow nie rwiei dobrze twoj
wybor!
nie wiem jak to wyglada w PL i prawde mowiac nawet sie nie
interesowalam ale u mnie mieszkam w UK, dziecko 2 letnie przechodzi
test rozwojowy, mala miala sprawdzian koordynacji ruchow reka-usta,
wchodzenia i schodzenia po 2 stopniowych schodkach, komunikacji
czyli prosta rozmowa - przy okazji sprawdzenie sluchu, logicznego
myslenia..wlasnie poprzez puzzle, byly dwa rodzaje do wyboru ten
najprostszy typ z wyciaganymi okienkami tyle ze jedne mialy pod
spodem obrazki i dziecko dopasowywalo obrazek i ksztalt a drugie
trudniejsze, byly dopasowywane tylko wg ksztaltu.
wiem ze rodzice ktorych dzieci nie umialy ukladac byli zachecani do
pracy nad dziecmi..nie chodzilo o zmuszanie dziecka tylko powolne
wdrazanie myslenia, skupienia, logicznego myslenia i usiedzeniu na
miejscu


Dziekuje pieknie za odpowiedzi Pozdrawiam Dag

[coronella]

jeszcze wiele czeka Cie niespodzianek.
np gdy próbowałam nauczyc swoja 5 latkę czytać, tez pewnych rzeczy nie mogłam zrozumiec.
Córka znała doskonale wszystkie literki. Umiała je pisac, i umiała nazwac z obrazka.
Więc pisałam jej np: PIES i pytam, co to za wyraz?
ona: nie wiem
ja: no przeliteruj
ona: P-I-E-S (mówi jedną za drugą)
-no co to za wyraz??
ona: NIE WIEM!!!

powiem Ci, ze byłam załamana! poszłam do przedszkola i spytałam nauczycielke, o co tu chodzi.
A ona mówi, ze to normalne. Że dla dziecka umiejętnośc nazwanialiterek a przeczytania całego wyrazu to dwie zupełnie rozne rzeczy. Jedne dzieci łapią szybciej, mojej zajeło to z pół roku, zanim załapała o co chodzi
Czytałam jej szybko: P_I_E_S, prawie mówiąc ten wyraz, a ona nadal nie wiedziala o co chodzi.
Teraz juz wie.

[pryszczella_warchlinska]

z czytaniem to jest wogóle ciekawa sprawa.... mój średni syn miał praktycznie od momentu kiedy zaczął mówić ogromną wadę wymowy, do tego stopnia że w wieku czterech lat rozumiałam go praktycznie tylko ja... oczywiście był logopeda za logopedą niezliczone cwieczenia, żadnej poprawy i tysiące komentarzy bliższej i dalszej rodzinie co to bedzie jak on pójdzie do szkoły o wogóle blabla bla (((( no i.... będąc w ciąży z najmłodszą a potem już po jej urodzeniu zaczęliśmy się intensywnie uczyć liter... nazywac poznawać i pisać... w połowie zerówki czytał najlepiej, ( wada wymowy jakoś.... sobie znikła) a teraz mając osiem lat czyta wszystko jak leci od gazety począwszy dio składu margaryny na opakowaniu.... więc... tak do końca nigdy nie możemy powiedzieć że to czy tamto... dzieci są niezwykłe i drzemią w nich niesamowite pokłady możliwości

[dag78]

oj wierze, wierze i juz sie boje tymbardziej ze wprowadzam
rownoczesnie 2 jezyki a dochodza prawdopodobnie jeszcze 2..
na razie idzie nam dobrze..oprocz tego nieszczesnego liczenia i
policzenia) wszystko co zna wymawia w 2 jezykach..jak bedzie dalej
zobaczymy)
a za kilka lat powtorka z rozrywki z synkiem :0

[mama-ola]

To może zależeć w dużej mierze od zainteresowań. Niektóre 3-latki
nie potrafią policzyć, tylko powtórzyć nazwy liczb po kolei, za to
potrafią coś innego, z innej dziedziny. A inne 3-latki potrafią, bo
chcą, bo to jest ich pasja (jeśli można tak to okreslić), bo mają do
tego dryg. Mój synek właśnie przejawia taką pasję, czasem
wyglądającą niemal jak natręctwo (ale tylko czasem ), liczy
wszystko i bez przerwy - ile bułek na stole, ile osób nas minęło na
chodniku, ile foremek w piaskownicy, ile palców u rąk... itp. itd.
Liczy i wynik końcowy podaje (dolicza do pięciu, mówi, że jest
pięć). Z dwa tygodnie temu zaskoczył nas tekstem, że jak będzie duży
jak tatuś, to też będzie miał żonę, tak jak jego tatuś ma żonę,
więc "będą dwoje tatusiów i dwa żony, to razem cztery". Zdębiałam i
odpytałam malca z dodawania i odejmowania w zakresie do 5. Szło mu
nieźle, choć nie bezbłędnie. Skąd?... Samo z siebie czyli po
mamie

[alexa-75]

Mój 4-letni synek tak samo robi - czyli często odpowiada "nie wiem",
chociaz doskonale wie. Dzisiaj np. bylismy na spacerze nad rzeką. Po
powrocie babcia go pyta gdzie był, a on na to "nie wiem". Mam
nadzieje, że mu to minie