drugie dziecko

[agnmel8826]

Właśnie się dowiedziałam że jestem po raz drugi w ciąży
Mamy już 2 letnią córeczkę.
Targają mną większe obawy niż przy pierwszej ciąży - czy to normalne ??
Powiedzcie mi, czy dwójka dzieci to dokładnie dwa razy więcej obowiązków ??
Czy mając drugie dziecko, nie mieliście z początku wyrzutów sumienia,
że "pozbawiacie" to pierwsze, starsze dziecko całej Waszej miłości i uwagi??

Jak sobie radzicie z dwójką??

POradzcie
Aga

[miola]

Dwoje dzieci to jest dokładnie dwa razy więcej radości. A obowiązków? Trochę
więcej, bo przecież np. do pralki wrzucasz wszystko razem, małe jeszcze nie
rozrzuca swoich zabawek itp. Jedyne co w pierwszym okresie jest odczuwalne, to
dużo mniej czasu dla siebie i na obowiązki domowe, ale to dla tego, że jak
nakarmisz młodsze i zaśnie, to chcesz ten czas zrekompensować starszemu, więc
się z nim pobawisz, jak się pobawisz, to młodsze się obudzi itd. Wieczór też
zaczyna się później. Ale za to jak młodsze podrośnie to szybciej uczy się od
starszego. Moja córeczka miała 1,5 roku i: jadła wszystko tak jak my i to co my
(tzn. jak starszy brat), sama prosiła o nocnik, myła zęby, mówiła wszystko,
śpiewała pisoenki z przedszkola i cały czas muszę się pilnowac żeby nie
traktowac jej jak przedszkolaka (ma 2 latka). Po drugie do wszystkiego
podchodzisz z większym luzem, wielu tzw. problemów w ogóle nie zauważasz! Moja
znajoma ma dwoje naprawdę upierdliwych dzieci (bardzo je lubię, ale nawet na
wakacjach trudno było trafić na dzień, który nie był wypełniony wyciem),
róznica wieku 2 lata, czasem widzę że ma dosyć, ale też jest szczęśliwa i
twierdzi że to najlepszy układ.

[donatta]

Ja mam trójkę i nie zamieniłabym tego na nic.
Z każdym kolejnym dzieckiem obowiązków jest mniej, bo:
1. masz już doświadczenie i nie tracisz czasu na zbędne czynności
2. nie odczuwasz tak bardzo zmiany stylu zycia, bo nic się nie zmienia (były
pieluchy - są pieluchy, były karmienia - są karmienia, itp.)
3. przy kolejnych dzieciach matka bardziej sie wyluzowuje i nie podchodzi do
wszystkiego tak panicznie (o boże, dlaczego zrobił/a trzy kupki zamiast dwóch).

Twoja córeczka miłości nie straci, ale część uwagi na pewno i musisz się
przygotować na pewne zachowania wynikające z zazdrości, być może bedzie to
agresja w stosunku do ciebie, być może infantylność (będzie zachowywać się jak
dzidziuś, sądząc że to zwróci Twoja uwagę na nią), może jeszcze co innego. Ale
jeśli ją dobrze przygotujesz - a masz na to całe 9 miesięcy - szybko jej
minie. Pomyśl ile za to zyska - towarzysza zabaw, przyjaciela, małą osóbkę,
dla której będzie autorytetem i niedościgłym wzorem. A to chyba więcej niż to,
co mogłabyś jej Ty, jako matka, zapewnić.
Co do obaw - masz do tego święte prawo. Ja z każdą kolejną ciążą bardziej się
bałam o dziecko. A już przy najmłodszej córeczce wydawało mi się - jaki to
człowiek jest głupi - że mój limit na zdrowe dzieci się juz wyczerpał (!) i
teraz to na pewno coś będzie nie tak z malutką. Oczywiście, wszystko jest
super.
Czego i Tobie życzę
Donata

ps. U mnie różnica wieku wynosi niecałe 2,5 roku pomiędzy starszymi dziećmi, a
najmłodsza, Dagna, jest od nich młodsza o 6 i 4 lata.

[deesire]

Ech, troszkę Ci zazdroszczę... Sama marzyłam, aby własnie mniej więcej w tym
okresie, gdy synek miał 2 latka, postarać się o drugie.. Niestety nie wyszło.
Tearz wróciłam do pracy i aż boję się myśleć, kiedy zdecydujemy się na drugie
dziecko. Kiedy widzę takie maleńkie berbecie coś mnie w środku ściska, jakaś
tęsknota ) Synek ma trzy latka i choć jest cudowny i najukkochańszy, to
fajnie byłoby mieć znowu w domu takie maleństwo...
Pozdrawiam cieplutko )))

[mamadwojga]

Przychylam się do zdania Donatty. Chociaż mam tylko (?) dwójkę a nie trójkę to
również twierdzę że jest naprawdę lepiej mieć dwoje niż jedno. U mnie różnica
jest duża bo 4 i pół roku ale każda różnica wieku ma swoje wady i zalety.
Jedno jest pewne- mama dwójki jest bardziej wyluzowana bo nie spina się
bzdurami a drugie dziecko nie zaburza życia tak jak pierwsze. Gratuluję i
życzę zdrówka

[wilga_kasia]

Moje córeczki mają 3 lata (Jagódka) i 4 m-ce (Maja). I jest bardzo dobrze.
Najgorsze są dla mnie teraz noce, bo Majcia się budzi, czasem budzi się
Jagódka. Ale w dzień jest OK. Pierwszy okres po urodzeniu się maluszka
poświęciłam starszej córeczce - cały czas, gdy Maja spała, bawiłyśmy się,
rozmawiałyśmy; gdy Maję karmiłam, Jagódce czytałam. Dużo czasu spędzałyśmy na
placu zabaw. Teraz Jagódka poszła do przedszkola, ale gdy wraca, cały czas
spędzamy razem - czytając, rysując, rozmawiając - Majcia siedzi z nami w
leżaczku lub u mnie na kolanach. Nie zauważyłam żadnych złych reakcji Jagódki
wobec Majci. Jagódka rozumie już, że muszę przerwać zabawę, gdy karmię Maję, że
czasem musi chwilę poczekac - nie ma z tym problemu. Wieczorem przydaje mi się
pomoc męża (umyć jedno i drugie, nakarmić...), ale dwa razy w tygodniu zostaję
sama (mąż ma dyżur) i też sobie radzimy.


---------

Natura lubi się ukrywać

[brzoze]

hej,
między moimi szkrabami różnica wynosi 17 miesięcy i teraz młodsze - Zuzanna ma
juz 10. I tak naprawdę to dopiero teraz Kacper pokazuje swoją zazdrość.
Ostatnio uderzył Zuzę w w głowę i chciał jeszcze raz. Złapałam go za rękę (a
druga trzymałam córcię na kolanie), a on w druga złapał samochód i w nią
rzucił. No i trafił w tę mała głowinę. Przyznam, że w takich chwilach chętnie
bym przysoliła klapsa. Niestety, zdarzały mi się juz takie reakcje i wiem, że
potem trudno się pohamowac przed kolejnymi klapsami, więc żeby mnie nie
korciło, Kacper wędruje do łóżeczka i jak mu złość przejdzie to się pięknie
bawią i moge coś porobić (na razie tylko 15 - 20 min, nie dłużej). Poza tym im
oboje są starsi tym mają lepszy kontakt i ogólnie jest fajnie.

Trzymaj się ciepło - Magda

[mama_wiktora]

Dziękuję za ten wątek... Wiktor za miesiąc kończy dwa latka a ja właśnie
odstawiłam tabletki stwierdzając że to już czas zapewnic mu rodzeństwo. Ale
oczywiście ciągle się zastanawiam czy podejmuję właściwą decyzję. Dziękuję, z
każdą chwilą przekonuję się, że to dobra decyzja i że to moje "chcenie" bobasa
ma jakiś sens...
Gosia

[dorotka_p]

Ja mam 17 miesiecznego Tomusia i 3 dni do porodu ...tym razem bedzie coreczka.
Ciesze sie bardzo na drugie dziecko. Nie balam sie przy pierwszym i teraz tez
sie nie boje. Trezba sie tylko dobrze zorganizowac bo pracy jest sporo!
Pozdrawiam
Dorotka

[agnmel8826]

DZIĘEEEEEEKUUUJĘĘĘĘĘĘ ! Serdecznie Wam dziękuję za te wszystkie slowa otuchy.
Naprawdę od razu mi lepiej

POzdrawiam
Aga

[natder]

Ja o tej sprawie z nieco innej perspektywy. Moja córa ma 4 i pół roku. Dłuuuugo
nie myślałam o kolejnym potomku, a jeśli już to raczej w stylu: Boże, jakbym
teraz miała drugie dziecko to chyba skoczyłabym z mostu )). Powód - brak
mieszkania, samochodu, pracy, itepe. Raczej marne wymówki, jak sądzę. Moim
zdaniem olbrzymim błędem jest zwlekanie ze sprawieniem dziecku rodzeństwa,
dopiero teraz to widzę. Ciągle słyszę: mamo, nudzi mi się; mamo, nie mam sie z
kim bawić. A koleżanki z piaskownicy to nie to samo. Chyba najlepsza różnica
wieku: dwa, trzy lata. Wyrzuty sumienia na pewno są tak jak i obawy, ale
pomyśl: córka miała rodziców na wyłączność przez trzy lata, to drugie nie zazna
tak komfortowej sytuacji ))
Ja postanowiłam się poprawić, w lutym córka będzie mieć siostrzyczkę ))