Dlaczego ? Dlaczego ? Dlaczego ? Aaaaaaa...!!!!!!

[asinek68]

Moja prawie 3-latka zadaje to nieśmiertelne pytanie po x razy
dziennie Wiem, że ona poznaje świat i cieszy mnie to oczywiście
ale czasami mam ochotę krzyczeć. Nie ma takiej odpowiedzi po której
nie padło by "dlaczego?". To się kiedyś kończy (w takiej ilości) ?

[kasia79a]

a próbowałaś: "a Ty jak myślisz, dlaczego?" ? podobno na niektóre
dzieci działa...

chyba jednak opłaca się odpowiadać.

[4v]

krótko i rzeczowo, prostymi słowami choć z czasem coraz trudniejszymi.

ile razy widzę jak widzę opiekunów odpowiadających dziecku "a bo tak", "nie
wiem", "a daj mi spokój", to mam ochotę przyłożyć (opiekunowi).

dziecko, które nie uzyska wystarczających odpowiedzi, wyrośnie na głąba,
jednostkę bierną, bezmyślną i konformistyczną. na wspolczesnego niewolnika.
działanie na szkodę własnego dziecka, cóż... niezbyt to fajne, prawda?

oczywiście dzieci czasem robią sobie zabawę z pytania "dlaczego", wtedy można
malca zbyć. a im o ważniejszą, ciekawszą rzecz pyta, warto odpowiadać bardziej z
sensem.

kiedyś w pociągu widziałem 5-6 latka, i to mały geniusz był. budował zdania
wielokrotnie złożone, ze słownictwem typowym dla inteligentnego gimnazjalisty. i
co, myślicie że jakoś dzieciaka specjalnie "pędzili" na różne kursy czy inne
płatne gówna?

nie, po prostu chłopaczek miał cudowną matkę, widziałem jak rzeczowo i
konkretnie odpowiada mu na zadawane pytania.


gdyby wszyscy rodzice byli tacy, nie mielibyśmy durnej młodzieży, tylko
odpowiedzialnych ludzi. a zapewniam, że pokolenie urodzone w XXI wieku będzie
jeszcze głupsze w tej swojej masie, niż wspolczesne nastolatki....

[tetlian]

@4v, chciałem napisać bardzo podobne posta, ale mnie ubiegłeś.

Nie wolno zabijać w dziecku jego wrodzonej ciekawości świata. Co więcej, tą
ciekawość trzeba pogłębiać. Gdzieś kiedyś wyczytałem ciekawe zdanie. Cytuję z
pamięci:

"Naukowcy to są dzieci, których nikt nie nauczył w dzieciństwie, że nie należy
zadawać trudnych pytań.".

Tak więc jeśli chcemy, aby nasze dzieci wyrosły na inteligentne i wartościowe
osoby, zachęcajmy je do zadawania jak najtrudniejszych pytań. W dzisiejszych
czasach nawet mało inteligentny rodzic nie powinien mieć problemu z odpowiedzią
na te pytania. W końcu jest coś takiego jak Internet. Tam znajdzie na wszystko
odpowiedź. Najwyżej udzieli dziecku tej odpowiedzi z opóźnieniem. Ale ważne, że
udzieli. No i przy okazji sam się czegoś ciekawego dowie.

4v napisał:
> a zapewniam, że pokolenie urodzone w XXI wieku będzie
> jeszcze głupsze w tej swojej masie, niż wspolczesne nastolatki....

Jedynie z tym zdaniem się nie zgodzę. Jeśli chodzi o podejście rodziców do
odpowiadania na pytania dzieci, to nie zmieniło się ono za wiele przez
dziesiątki lat. Poza tym czytałem statystyki, które mówiły, że każde następne
pokolenie jest inteligentniejsze od poprzedniego, dlatego że wychowuje się w
coraz bardziej zinformatyzowanym społeczeństwie, gdzie dostęp do informacji jest
coraz łatwiejszy.

[bogiemslawiena]

A ja się nie zgodzę, że wystarczy nie olewać dziecka, gdy pyta,
dlaczego...
Wyobraź sobie, ilu na świecie jest głupich ludzi. I ci ludzie mają
dzieci. I na pytanie dlaczego opowiadają mu stek bzdur. Dzieciak to
łyka i masz oto przepis na kolejnego idiotę.
Wiesz, dlaczego nie chciałam po polonistyce zostać nauczycielką? Bo
musiałabym wysłuchiwać od swoich uczniów bzdury, które powtarzają za
rodzicami...

4v napisał:

> krótko i rzeczowo, prostymi słowami choć z czasem coraz
trudniejszymi.
>
> ile razy widzę jak widzę opiekunów odpowiadających dziecku "a bo
tak", "nie
> wiem", "a daj mi spokój", to mam ochotę przyłożyć (opiekunowi).
>
> dziecko, które nie uzyska wystarczających odpowiedzi, wyrośnie na
głąba,
> jednostkę bierną, bezmyślną i konformistyczną. na wspolczesnego
niewolnika.
> działanie na szkodę własnego dziecka, cóż... niezbyt to fajne,
prawda?
>
> oczywiście dzieci czasem robią sobie zabawę z pytania "dlaczego",
wtedy można
> malca zbyć. a im o ważniejszą, ciekawszą rzecz pyta, warto
odpowiadać bardziej
> z
> sensem.
>
> kiedyś w pociągu widziałem 5-6 latka, i to mały geniusz był.
budował zdania
> wielokrotnie złożone, ze słownictwem typowym dla inteligentnego
gimnazjalisty.
> i
> co, myślicie że jakoś dzieciaka specjalnie "pędzili" na różne
kursy czy inne
> płatne gówna?
>
> nie, po prostu chłopaczek miał cudowną matkę, widziałem jak
rzeczowo i
> konkretnie odpowiada mu na zadawane pytania.
>
>
> gdyby wszyscy rodzice byli tacy, nie mielibyśmy durnej młodzieży,
tylko
> odpowiedzialnych ludzi. a zapewniam, że pokolenie urodzone w XXI
wieku będzie
> jeszcze głupsze w tej swojej masie, niż wspolczesne nastolatki....
>
>
>
>
>
>

[tetlian]

bogiemslawiena napisała:

> A ja się nie zgodzę, że wystarczy nie olewać dziecka, gdy pyta,
> dlaczego...
> Wyobraź sobie, ilu na świecie jest głupich ludzi. I ci ludzie mają
> dzieci. I na pytanie dlaczego opowiadają mu stek bzdur. Dzieciak to
> łyka i masz oto przepis na kolejnego idiotę.

Dlatego jeśli rodzic nie zna odpowiedzi na pytanie, powinien się jak najszybciej
doedukować (Internet będzie pomocny) i udzielić dziecku odpowiedzi. To, że nie
opowiadać dziecku bzdur, jest oczywiste.

[bogiemslawiena]

Wiesz co? Nie chodzi o same pytania o treści edukacyjnej.
Wystarczy mi przykład dzieci moich sąsiadów. Zapewne dzieci
zapytały, dlaczego ich sąsiadka, czyli ja, ma takie krótkie włosy
(byłam ścięta prawie na łyso). Ich nota bede katolica mama musiała
odpowiedzieć im coś pogardliwego o mnie, bo dzieci nie są wobec mnie
uprzejme i traktują mnie tak, jak im matka na to pozwoliła...
I dalej... Jedni na pytanie, dlaczego dwóch panów daje sobie buzi,
odpowiedzą, że dlatego, że panowie się kochają, inni zaś, że panowie
są zboczeńcami i odrwócą głowę dziecka, by nie patrzyło się na
zwyroli (w mniemaniu ich rodziców).
Przykłady można mnożyć.



tetlian napisał:

> bogiemslawiena napisała:
>
> > A ja się nie zgodzę, że wystarczy nie olewać dziecka, gdy pyta,
> > dlaczego...
> > Wyobraź sobie, ilu na świecie jest głupich ludzi. I ci ludzie
mają
> > dzieci. I na pytanie dlaczego opowiadają mu stek bzdur. Dzieciak
to
> > łyka i masz oto przepis na kolejnego idiotę.
>
> Dlatego jeśli rodzic nie zna odpowiedzi na pytanie, powinien się
jak najszybcie
> j
> doedukować (Internet będzie pomocny) i udzielić dziecku
odpowiedzi. To, że nie
> opowiadać dziecku bzdur, jest oczywiste.
>
>

[tetlian]

bogiemslawiena napisała:

> Wiesz co? Nie chodzi o same pytania o treści edukacyjnej.
> Wystarczy mi przykład dzieci moich sąsiadów. Zapewne dzieci
> zapytały, dlaczego ich sąsiadka, czyli ja, ma takie krótkie włosy
> (byłam ścięta prawie na łyso). Ich nota bede katolica mama musiała
> odpowiedzieć im coś pogardliwego o mnie, bo dzieci nie są wobec mnie
> uprzejme i traktują mnie tak, jak im matka na to pozwoliła...
> I dalej... Jedni na pytanie, dlaczego dwóch panów daje sobie buzi,
> odpowiedzą, że dlatego, że panowie się kochają, inni zaś, że panowie
> są zboczeńcami i odrwócą głowę dziecka, by nie patrzyło się na
> zwyroli (w mniemaniu ich rodziców).
> Przykłady można mnożyć.

No to już jest inna sprawa. Bo o ile rodzic nie posiadający wiedzy na jakiś
temat, może posłużyć się pomocami naukowymi, o tyle rodzic ze staroświeckimi
konserwatywnymi poglądami nie zmieni ich na potrzeby wychowania dziecka. Tu
niestety nic nie poradzimy. Pozostaje mieć jedynie malutką nadzieję, że gdy
dziecko dorośnie samo zrozumie pewne sprawy.

[anaisanais96]

denerwują mnie takie osoby jak ty, które tak stereotypowo patrzą na katolików.
ja jestem katoliczką, ale nigdy nie wyraziłabym się z pogardą o
homoseksualiście. wiem,że to nie na temat, ale wytłumacz mi(bez tej nienawiści
dla katolików) dlaczego potrafisz być tolerancyjna dla wszystkich gejów, a
katolików z łatwością mieszasz z błotem. tak właśnie będziesz tłumaczyć dzieciom
kim jest osoba wierząca?

[bogiemslawiena]

Słuchaj, nie mam za złe sąsiadce, że jest katoliczką. Mam jej za
złe, że przedstawiła mnie przed swoimi dziećmi jako kogoś, kogo nie
należy szanować. Co mówi doktryna katolicka? By szanować bliźniego
swego. Ona tego nie robi, a afiszuje się bardzo ze swoją wiarą.
Takich obrazków sytuacyjnych mogę ci namnożyć, chcesz?
Bardzo się cieszę, że są tacy jak ty katolicy. Każdy niech żyje
swoim życiem i nie robi innemu człowiekowi krzywdy. Ja im ani razu
nie weszłam w drogę i tego samego wymagam od nich. Niestety.
Mogłam oczywiście napisać inaczej całą tę historię. Mogłam napisać,
że ta pani przedstawia się jako bardzo dobra i sprawiedliwa osoba,
ale czasami wplata w to swoje zachowanie coś, co nie powinno mieć
miejsca. Stwierdzam tylko fakt.
Znam bardzo fajnego chłopaka, który jest praktykującym katolikiem.
Bardzo go lubię, bo nie wpieprza się w moje życie ze swoimi
poglądami, a ja nie wpieprzam się ze swoim światopoglądem w jego. I
jest super.
Ta pani mogłaby być dla mnie muzłumanką, żydówką, jehową,
kimkolwiek. Każda religia nakazuje miłować bliźniego swego.
Więc się nie czepiaj, co?
Krytykuję zachowania, nie religie.
Religie to inny temat i nie sądzę, byśmy miały dojść do porozumienia
odnośnie poglądu na nie.

do bogiemslawiena

[gazeta-tylko]

w twoich postach na roznych forach nie ma duzo obiektywizmu, ale
agreswnosci-tak.

[bogiemslawiena]

Być może. Ale być może ty masz problem ze swoją wrażliwością a moje
posty zazwyczaj są normalne.

[bogiemslawiena]

Twoje posty na gazecie też poczytałam... no nie wiem, kto ma większy
problem z opanowaniem agresji. Twoje ostatnie kilka postów to
głównie obrażanie ludzi w sieci...

gazeta-tylko napisał:

> w twoich postach na roznych forach nie ma duzo obiektywizmu, ale
> agreswnosci-tak.

[bogiemslawiena]

Odnośnie bycia katoliczą, nadal myślisz o aborcji, jak w tamtym
poście? forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?
f=585&w=83527507&a=83527507
Coś mi się twój światopogląd nie zgadza z tym, co piszesz...
Podobnie jak nie zgadza mi się światopogląd sąsiadki z tym, co ta
kobiecina wyrabia
Pozdrawiam wszystkich katolików... postawiłaś sobie kropkę nad i
tamtą wypowiedzią...

anaisanais96 napisała:

> denerwują mnie takie osoby jak ty, które tak stereotypowo patrzą
na katolików.
> ja jestem katoliczką, ale nigdy nie wyraziłabym się z pogardą o
> homoseksualiście. wiem,że to nie na temat, ale wytłumacz mi(bez
tej nienawiści
> dla katolików) dlaczego potrafisz być tolerancyjna dla wszystkich
gejów, a
> katolików z łatwością mieszasz z błotem. tak właśnie będziesz
tłumaczyć dziecio
> m
> kim jest osoba wierząca?

[marter7]

Z tymi włosami (a raczej ich brakiem) to chyba jakiś kompleks jest, jakby
powiedział Shrek.

Oczywiście z sąsiadką porozmawiałaś na ten temat?

[mama_frania]

U nas jest " a jak ... nazywa?" w miejsce kropek wstaw: papier toaletowy,
talerz, chusteczki itp. i weź wymyslaj jak sie papier nazywa...

[asinek68]

No to u nas jeszcze jest "a gdzie to kupiłaś?", "a jak nazywa się
ten sklep?"

[krolowazla]

u nas jest: A ciemu??????
Wiecie co u mnie pomaga - po którymś z kolei "a ciemu", mrużę oczy i tak
odwracam głowę w kierunku córki Oan doskonale wie, ze juz wystarczy, a ciemu,
i ze śmiechem ucieka.

[mniemanologia]

asinek68 napisała:

> To się kiedyś kończy (w takiej ilości) ?

Nie, to się nigdy nie skończy
Będzie miał facet 30 lat kiedyś i będzie do Ciebie dzwonić i pytać:
a dlaczego to? a dlaczego tamto? I tak do końca życia!

[krolowanocy]

ja mam 4,5 latka i też ciągle: "dlaczego? a co to? a po co? a jak
działa? a co ma ten pan?" itd, itd

tak to jest, uzbrój się w cierpliwość, nic nie poradzisz
rozumiem Cię, też czasem krzyczę właśnie takie "aaaaa!!" w
myślach...

[hanula12]

u nas zaczęło się pół roku temu i wciąż jest: a czemu, a dlaczego, a
do czego służy, a co to, itp. końca nie widać... synek ma prawie 3
lata

[scarlet_s]

U nas też to było. Szału dostawałam

[mamaolenki25]

U nas jest "a to? a co to?"

[viki711]

hi hi, u mnie ostatnio było " a w jakim sensie", teraz już mniej , ale u mojej
młodej zawsze wszystko falami przychodzi, ostatni na wszystko mówiła "ciężka
praca mamusiu" np. idąc po schodach lub bawiąc się w śniegu, a nawet podczas
wymiotowania ma prawie 3 latka

[jagabaga92]

My czasem odwracamy role i gdy synek cos powie, to pytamy "Dlaczego?". Gdy mały
odpowie na kilka z kolei naszych "dlaczego?", uśmiecha sie i mówi "oj,
mama/tata"

[m_laczynska]

Ja mam na razie roczniaka, ale pamiętam, że kiedyś (jak my byłyśmy dziećmi) były
takie książeczki z serii A dlaczego?...np. woda jest mokra, sól jest słona.
Miałam ich w domu sporo. Ciekawe dlaczego? Czyżby mama próbowała zamknąć mi usta?

[mama_kotula]

Cytat
Czyżby mama próbowała zamknąć mi usta?


Nie sądzę, wręcz przeciwnie. Mama po prostu uznawała swoje prawo do niewiedzy.

Ja też na sporo pytań "dlaczego" odpowiadam zgodnie z prawdą "nie wiem, zajrzymy do encyklopedii / poszukamy w internecie / poszukamy w bibliotece / zapytamy kogoś, kto wie / niepotrzebne skreślić".

Takie "zbiorcze" książeczki przyspieszały proces szukania (jak netu nie było ).

U nas ostatnio królują pytania typu:
- po co jest aż tak dużo ludzi na świecie - gdzie odpowiedź jest dość trudna, bo generalnie się zapętla ;>
- po co w ogóle są ludzie na świecie?
- dlaczego człowiek nie może przestać myśleć?
- dlaczego jedni ludzie się lubią, a inni się nie znoszą?
itp.

O ile na pytania wszelkie techniczne, naukowe, i tym podobne jestem w stanie odpowiedzieć, i to z dziką przyjemnością, to wgłębianie się w zagadnienia psychologiczno-socjologiczno-filozoficzne wyjątkowo mnie męczy

[mama_kotula]

A w kwestii szukania - przy okazji dość ciekawe strony:

www.why-is-the-sky-blue.tv/
www.howstuffworks.com/
korzystamy z nich na bieżąco

[patrycja25.live]

Oj ja tez czasami mam ochote krzyczec!! Moj synek (21 m-cy) ciagle nadaje, dziobek mu sie nie zamyka. Etapu "dlaczego, czemu i po co"" jeszcze nie przerabiamy, on jedynie pyta "mama czemu" jak ja np. na niego krzykne jak cos zbroi, albo jak mu wylacze bajke itp. On z kolei na moje pytanie "dlaczego tak zrobiles/dlaczego tego np. nie podniesiesz" odpowiada "bo tak", albo "bo nie" i pogadane

[m_aja]

Z przymrużeniem oka: gdzies słyszałam że 21 razy jesteśmy w stanie odpowiadac na pytanie "dlaczego?". Potem szlag nas trafia

[mynia0]

skończy się. a potem sie zacznie - po co?

czyli - jednym słowem - przechlapane. ale co poradzić

[marek.schulz]

Za młodu to wszystko ciekawi, ale już do szkoły się pójdzie i na takiej fizyce
zaczną Ci tłumaczyć, to odechciewa się wiedzieć

[tetlian]

marek.schulz napisał:

> Za młodu to wszystko ciekawi, ale już do szkoły się pójdzie i na takiej fizyce
> zaczną Ci tłumaczyć, to odechciewa się wiedzieć

To właśnie dlatego, że kiedy dziecko rozpoczyna edukację w szkole, już ma
stłumioną przez rodziców ciekawość świata. Dzieci takich rodziców, którzy na
pytania "A dlaczego?" odpowiadali "A daj mi spokój!", potem mają problemy z
nauką w szkole. Natomiast dzieci rodziców, którzy z przyjemnością tłumaczyli im
każde zagadnienie, mają same piątki. Co więcej, aby je zdobyć nie potrzebują w
to wkładać za dużo wysiłku.

[cafem]

Swego czasu zajmowalam sie troche dziecmi. Pytanie "dlaczego" bylo zawsze na pierwszym miejscu

Krotki opis pewnego dnia:
cafe-m.blog.onet.pl/2,ID356956409,index.html

Czytasz toi, co piszesz?

[naprawdetrzezwy]

Zadajesz nam pytanie _dlaczego_ tak pyta.


Jak twoje dziecko...

[kominiek]

I stało się jasne dlaczego, dziecko pyta dlaczego;/ Niedaleko pada jabłko od
jabłoni.

[przeciwtygrys]

Przecież napisała: "Wiem, że ona poznaje świat i cieszy mnie to oczywiście
(...)". Czyli zna powody i wcale o nie nie pyta. Pyta jedynie o to, kiedy to się
skończy.

A więc kiepski wpis (twój, nie jej).

[asinek68]

Dziękuję! Już miałam odpowiadać a tu ktoś zrobił to za mnie
Ale jeszcze raz wyjaśniam: wiem, że te pytania to normalne, wiem, że
dziecko w ten sposób uczy się i poznaje świat, cieszę się z tego
ogromnie, staram się odpowiadać w miarę obrazowo, dokładnie i
wyczerpująco (czytaj: na miarę 3-latki) ale czasami pusty śmiech
mnie ogarnia, bo zawsze pada sakramentalne "dlaczego?". No i nie da
się na niektóre pytania odpowiedzieć z sensem. Np. jedno ostatnich
pytań brzmi: dlaczego chłopcy siusiają na stojąco a dziewczynki na
siedząco?
Wytłumaczenie, że każde z nich się różni się i dziewczynki np.
obsiusiałyby sobie nogi jej nie zadowala
Acha! Mój tytuł mojego wątku "dlaczego?, dlaczego?, dlaczego?" to
pytania mojej córki, nie moje...

[hek_sa]

Wieeeeele lat temu, moja starsza córka w czasie 18 minut (tyle czasu jechał
pociag ) zadała mi 67 pytań "dlaczego". Każde następne pytanie wynikało z
odpowiedzi na poprzednie. Pobiłam rekord!!!!Ostatnią moją odpowiedzią było;
"Szybko, wysiadamy, Babcia czeka !!!!"
Poza tym polecam "W oparach absurdu" Tuwima i Słonimskiego.Tam jest rozdział
"Jak odpowiadać dzieciom na drażliwe pytania".
Zalecają stosowanie ciosu w szczękę po trzecim pytaniu i opisują heroiczny
przykład pewnej matki która zastosowało ten zabieg pedagogiczny po 35 pytaniu
które brzmiałolaczego mamusia gryzie syfon?
A poważnie to jedyną metodą jest udzielanie odpowiedzi krótkich i zwięzłych i po
prostu przeczekanie tego etapu rozwoju.Bo to bardzo dobrze że zadaje pytania, po
prostu poznaje świat.Życzę cierpliwości!!)

[jurek.powiatowy]

Ciesz się, że dzieciak ciekaw jest świata. A czemu zadaje ciągle to pytanie:
dlaczego? Nie chcę wnikać, ale być może nie dajesz mu prawidłowych odpowiedzi?
Pamiętaj, że język małego dziecka jest inny niż język dorosłego. Więc nie
rozmawiaj z nim jak z dorosłym lecz jak z dzieckiem.

[zawsze_ona_ona]

Znam ten ból.... Mój ma 2,5 roczku i na tapecie jest "Mama a cio to???".. Szału
dostaję....

[mamaigiiemilki]

a ja tam lubię, jak moje córy zadają pytania- a jest ich dużo i to jeszcze z dwóch buź na raz

[bypek]

W przypadku moim i mojego brata było: "jak się robi, jak się robi... żarówkę,
słońce, mrówkę, trawę, robotę" Mama moja jest bardzo cierpliwą kobietą, ale
czasem odpowiadała na pytanie "dlaczego?" - "bo tak już jest"

[mama_kotula]

Cytat
Mama moja jest bardzo cierpliwą kobietą, ale
czasem odpowiadała na pytanie "dlaczego?" - "bo tak już jest"


Bo dziecięca ciekawość - ciekawością, poznawanie świata - poznawaniem, a nawet najbardziej cierpliwy rodzic nie jest cyborgiem i 24/7/365 infolinią ).

Ja czasem też odpowiadałam: bo tak już jest - np. dwuipółlatce na pytanie "dlaczego jedni ludzie są wysocy, a inni niscy?" - na opowieści z dziedziny genetyki przyjdzie czas nieco później.

Tak jeszcze dodam od siebie, że czasem w obliczu konieczności odpowiadania na niektóre pytanie zazdroszczę ludziom wierzącym, oni mają - od ręki w zanadrzu - Boga jako byt sprawczy , a ja się jednak muszę nagrzebać w książkach i necie i podawać kilka teorii, żeby dziecię sobie wybrało, która mu odpowiada . No, ale ja w sumie to lubię, byle nie 24h na dobę .

[tetlian]

Oj nie masz co zazdrościć wierzącym. Ty przynajmniej przekazujesz dziecku
prawdę, popartą dowodami. A wierzący przekazują dziecku wymyślone przez ich
religię odpowiedzi, które z prawdą nie mają nic wspólnego. Tak więc szkodzą
dziecku. A Ty nie. Dlatego nie masz co im zazdrościć.

Choć to zrozumiałe, że gdy człek straci cierpliwość, to takie myśli mu się w
głowie pojawiają

[mama_kotula]

Cytat
Oj nie masz co zazdrościć wierzącym. Ty przynajmniej przekazujesz dziecku prawdę, popartą dowodami. A wierzący przekazują dziecku wymyślone przez ich religię odpowiedzi, które z prawdą nie mają nic wspólnego. Tak więc szkodzą dziecku. A Ty nie. Dlatego nie masz co im zazdrościć.


To też nie do końca tak jest.
Ja im zazdroszczę wyłącznie tego, że na część pytań mają - od ręki - gotową odpowiedź.
Typu "co się z człowiekiem dzieje dalej, kiedy umiera" - może opowiedzieć zgodnie z tym, co uznaje jego religia.

Chociaż z drugiej strony, to imho nie do końca dobre jest, znaczy - chodzi mi o przekazywanie takich rzeczy jako prawd absolutnych. Ja wolałabym się, jakbym była wierząca, zasekurować się czymś w rodzaju "my wierzymy, że człowiek składa się z ciała i duszy, i ciało zostaje na ziemi, a dusza idzie ....".
Kiedy ja opowiadałam dziecku o śmierci, opowiadałam to w duchu "niektórzy wierzą że <wpisz odpowiednio>, a niektórzy że <wpisz odpowiednio> itd.", zahaczyliśmy o piekło, niebo, reinkarnację i Valhallę, Hades oraz inne miłe przybytki. Tudzież Świat Dysku Pratchetta, gdzie w świecie dysku istniała piękna koncepcja, że każdy po śmierci ma swoją ścieżkę - tak, jak sobie to wyobrażał podczas życia.
I generalnie dziecko doszło - samo - do wniosku, że tak naprawdę to niewiadomo, co się dzieje z tym człowiekiem gdy już umrze, bo każdy wierzy w coś innego .


Więc generalnie, jak tak się zastanowić, to ja nie zazdroszczę wierzącym tego, że opowiadają dziecinie to i to, tylko że w razie emergency mają coś w rodzaju "wytrycha", który może na jakiś czas uciąć niekończącą się dyskusję (a potem oczywiście się do niej wraca, jak matka zregeneruje szare komórki ).

[tetlian]

Muszę przyznać, że masz super podejście do wychowania dzieci. Gdyby wszyscy
rodzice na świecie tacy byli, to nasza cywilizacja rozwijałaby się o wiele szybciej.

Pozdro

[asinek68]

Mądra z Ciebie kobieta. Już dawno miałam Ci to napisać.

3 razy to nic!

[kot.kot1]

Moja 15 miesieczna wnuczka w ciagu dnia zadaje ze 100 razy
pytanie "ti,ti iś" i pokazuje paluszkiem, już chyba rozgrzanym do
czerwoności od tego pokazywania. Za kazdym razem odpowiadamy co to
jest chocby pytanie było z 10 razy o tym samym. Tak trzeba
postepowac niestety.

Zanotowany rekord wynosi 42 razy, z tym że...

[tw.zenek]

43-cie pytanie brzmiało "dlaczego mamusia gryzie dywan?"

[mamagroszka]

Znam to.
Moja córka, choć wie, że to nie ładnie mówić "czemu", pewnego dnia jak nakręcona pytala "a czemu to", "a czemu tamto". Lubię z nią gadać na różne tematy, ale wtedy miałam kiepski dzień i w końcu powiedzialam "nie chcę już słyszeć czemu". Co moje dziecko na to?
Uśmiechnęła się zadziornie i zapytała "Dlaczego...". Rozbroiła mnie.
Ciekawe co z niej wyrośnie?

[tetlian]

mamagroszka napisała:

> Moja córka, choć wie, że to nie ładnie mówić "czemu".

Jak to nie jest ładnie? Właśnie bardzo ładnie. Nie powtarzaj czegoś takiego
córce. Nie zabijaj w niej ciekawości świata. Inaczej w szkole w ogóle nie będzie
zainteresowana nauką.

Jeśli chcesz by córka wyrosła na inteligentnego człowieka, to spraw by etap
zadawania pytań typu "A dlaczego?" nigdy nie przeminął. Najpierw córka będzie
Ciebie męczyć tymi pytaniami (choć możesz potraktować to jako gimnastykę dla
swego umysłu), ale potem gdy podrośnie, zacznie korzystać z książek, Internetu,
filmów edukacyjnych itd.. Ty będziesz mogła odsapnąć, a dziecko będzie dalej
poszerzało swą wiedzę.

[mamagroszka]

tetlian napisał:

> Jak to nie jest ładnie? Właśnie bardzo ładnie.

Zle sie wyrazilam - chodziło mi o to ze "czemu" to nie jest zbyt poprawna forma.
Lubimy sobie odpowiadac wzajemnie na pytanie dlaczego. Ja tez sie przy tym duzo ucze i cudownie spedzamy czas. Czesto moje dziecko zaskakuje mnie bardzo i jest to cudowne ;o)

[sarna381]

Słyszałam kiedyś taki żart na Trójce. Tata zmęczony pytaniami synka
wraca z nim do domu i już nie może tego wytrzymac. Synek to zauważa
i mówi:" no dobra tato, tylko mi jeszcze powiedz DLACZEGO JEST
DLACZEGO?" To mnie tak rozśmieszyło, że opowiedziałam to mojej
córeczce, która ma 6 lat i od dawna też mnie bombarduje tymi
pytaniami. Ja jednak to bardzo lubię, chociaż też czasem bywam
zmęczona ciągłym wyjaśnianiem. Mówię Jej wtedy "a dlaczego jest
dlaczego" i razem się śmiejemy. Zresztą Ona mi też tak czasem mówi,
gdy ja Ją zamęczam tym pytaniem.

38 pytanie...

[nomina]

Rewelacyjny Julian Tuwim napisał kiedyś w żartobliwym poradniku dla mam - cytuję
z pamięci, więc niedokładnie - że nie należy dziecku dawać w dziób od razu, gdy
pyta dlaczego, tylko trzeba wykazać się cierpliwością, aby pociecha poznała
świat i rozwinęła intelekt. Rekord należał do pewnej pani, która przyłożyła
dziecku dopiero po 38. pytaniu, brzmiącym: "a dlaczego mamusia gryzie syfon?" .

Tuwim i Słonimski

[hek_sa]

Książka nosi ogólny tytuł "W oparach absurdu" rozdział "Jak odpowiadać dzieciom
na drażliwe pytania" Polecam młodym mamom jako odtrutkę na codzienne "zmagania"
z kochanymi maleństwami.Mnie ratowało to czasami przed dzieciobójstwem.

[livja]

Oj tak, znamy, to znamy (córka ma 4 lata) )) Z dnia dzisiejszego
zapamiętałam szczególnie: "mamo dlaczego ryby są śliskie?" a poza
tym: "mamo czy księżyc się urodził?" ja: "nie" ona: "to skąd się
wziął?" Uff, ciężko było ...

[asinek68]

livja napisała:

> Z dnia dzisiejszego zapamiętałam szczególnie: "mamo dlaczego ryby
są śliskie?" a poza tym: "mamo czy księżyc się urodził?"

To coś jak z naszego zbioru Mamo dlaczego ogórek jest zielony a
papryka czerwona?

[tetlian]

"Obecnie, najpopularniejszą teorią tłumaczącą powstanie naszego satelity jest
teoria wielkiego zderzenia. Zakłada ona, że zderzenie proto-Ziemi z ciałem
wielkości Marsa wyzwoliłoby ilość energii wystarczającą do wyrzucenia
dostatecznej ilości materii na okołoziemską orbitę; z materii tej następnie miał
uformować się Księżyc."

Więcej tu:

pl.wikipedia.org/wiki/Ksi%C4%99%C5%BCyc#Powstanie_Ksi.C4.99.C5.BCyca
Oczywiście trzeba to przedstawić dziecku zrozumiałym dla niego językiem

[mama_kotula]

Jeszcze dodam, że fajnie jest na szybko zorientować się, czego tak właściwie
dziecko chce się dowiedzieć, zadając pytanie.

Jedna z forumowiczek ma fajnie obrazującą to podejście sygnaturkę - dialog ojca
z synem. Syn podchodzi i pyta taty "co to jest piłka futbolowa?" - <tu następuje
długi wykład taty nt. futbolu amerykańskiego> - po czym dziecko kiwa głową i
mówi: "Uhm, bo wiesz, tu w książce jest napisane: samica diplodoka składa jajko
wielkości piłki futbolowej do głębokiego dołka".

Oczywiście, nadmiar wiedzy nie zaszkodzi, wręcz przeciwnie, ale mimo to uważam,
że warto zorientować się, o co dziecko pyta. Bo większość nie będzie tak
cierpliwa jak chłopczyk opisany powyżej. Ja to robię metodą "pierwsza odpowiedź
ma być krótka i konkretnie na pytanie", bez zbędnych wstępów i drążenia tematu
naokoło.

[ual1]

Mam dokładnie to samo