6-latek a noworodek

[mw1975]

Jak byłam w ciąży tłumaczyłam mojemu synkowi, że będzie dzidziuś, że
wiele się zmieni, że on będzie musiał byc bardziej samodzielny i
wiele obowiązków przejmie tata, a mama musi zając się maleństwem.
Młodszy ma 7 tygodni, i widzę że starszak jest bardzo o niego
zazdrosny, zawsze był spokojnym dzieckiem, a teraz często wpada w
chisterię, płacze, krzyczy z byle powodu i ma do nas żal, mówi, że
nie chciał miec rodzeństwa. Siłą żeczy wiele obowiązków spadło na
męża, zawsze to mama była na zawołanie, wiem że najbardziej mu
brakuje mnie na wyłącznośc, chciałby miec mamę tylko dla siebie, a
nie dzielic z bratem. Jak to było u was? Może macie jakieś mądre
rady.

[ewetka]

Z wałsnego doświadczenia napisze CI,z e podział: mama dla noworodka,
tata dla starszaka- to nie jest dobry pomysł. Oczywiście w nocy,
kiedy karmisz małego- jak najbardziej, jeśli młody w tymwieku
jeszcze siew ybudza, choć nie sądzę. Umnie było to potrzebne bo ja
mam róznice po 2 lata.
W każdym razie my popełniliśy wielki błąd, mąż zajął się synkiem ja
średnią córką. Bo ja ją karmiałam itd. Mała tak się do mnie
przywiązała, ze nie akceptowała nikogo. Dramat zaczał sie kiedy
pojawiło się 3 dziecko. Nie mogliśy sobie poradzić, bo młoda wpadała
w histerie, ze mam ama ubrać, mama ma położyć spać itd. Trochę jej
przeszło, ale dalej pyta czy się z nią położę
NAjlepsze wyjście według mnie to takie, ze Ty karmisz malucha a
potem oddajesz go tacie,kiedy tylko jest w domu. Zajmuj się więcej
synkiem, pokaż mu że świat nie kreci się wokół noworodka.
To jest wasze kolejne dziecko, więc już nie trzeba tak życia do góry
nogami wywracać.
Poza tym anagażuj młodego w pomoc, a poporoś, zeby Ci przyniósł
pieluchy czy chusteczki, JAk już wytrzesz dziecku pupkę, to daj mu
jedną chusteczkę i zapytaj czy on też chce spróbować.
Mój pięcioletni syn przychodził i pytał czy może mi pomóc w
pzrzewijaniu i ja mu pozwalałam. Nawet Ania pzrychodziła wycierać
(czystą) pupę Oli (nie pozwoliłabym im babrać się w kupie )

[mruwa9]

Niepotrzebnie go nastraszylas ta koniecznoscia bycia doroslym i
samodzielnym. Nawarzylas piwa, teraz masz Staraj sie traktowac
starszaka jakby byl jedynakiem, poswiecaj mu maksymalnie duzo czasu
(przekazujac paleczke opieki nad niemowlakiem tatusiowi, wszyscy na
tym skorzystaja), poswiecajac uwage i czas starszemu synowi. Tak
naprawde tylko w karmieniu piersia mama jest niezastapiona, a nawet
w trakcie karmienia mozna robic inne zreczy, zwlaszcza, jesli nosi
sie niemowle przy piersi w chuscie: mozna grac ze starszakiem w
karty czy gry planszowe, mozna odrabiac z nim lekcje, pojsc na
spacer, czytac ksiazki, ogldac wspolnie film wybrany przez
dziecko,rozmawiac...unikaj jak ognia hasel: nie teraz, bo musze
przewinac, nakarmic, wykapac, uspic malego, cicho , bo maly spi..
Raczej odwrotnie: Rozmawiaj z niemowlakiem, tlumaczac mu
(niemowlakowi), ze teraz musi szybciutko zasnac, bo starszy brat ma
obiecana zabawe z mama.. utwierdzaj starszaka w poczuciu dumy z
bycia starszym bratem , a nie tylko w poczuciu przyrostu obowiazkow
i samodzielnosci. Pozwol mu nadal byc dzieckiem.

[majan2]

CZas dla dziecka i w ogóle upływ czasu trochę łagodzi sprawy. Mma córke co ma 8
miesięcy i drugą straszą o 3 lata, jest już lepiej, ale wciaż nie ma idyyli.

[zona_mi]

Moja córka miała 6 lat, kiedy urodził się syn.
Martyna brała czynny udział w przygotowaniach do narodzin, razem
kupowałysmy różne rzeczy, szykowałyśmy łózeczko, w którym najpierw
przez dwa tygodnie spała lalka Martyny, razem chodziłyśmy na
niektóre zajęcia do szkoły rodzenia (mała świetnie parła ).

Od samego początku pozwalałam jej brać braciszka ne ręce (najlpiej
gdy siedziała w fotelu, bez szansy, że go upuści), podczas karmienia
małego czytałam jej książki.
Nie było łatwo, ale starałm się, aby nie czuła się odstawiona na
bok, jako ta starsza, która musi zrozumieć. Czasami spędzałam czas
tylko z nią, w miarę możliwości, a na codzień starałam się ją
angażować w różne rzeczy dotyczące brata, oraz z nim na rękach
odrabiałam z nią lekcje, robiłam różne rzeczy. Próbowałam traktować
ich jak dzieci, a nie jak córkę i syna, jeśli wiecie
co mam na myśli.

Udało się - konkurencja i warczenie na młodszego pojawiły się
dopiero dużo później, ale to fizjologiczne

[bweiher]

U nas trochę podobnie jak u zona-mi. Młody miał 5 lat jak zaszłam w
ciażę,bliźniaczą jakby tego było mało.W związku z tym że musiałam
leżeć miałam czas żeby z nim pogadać o tym i o owym.Od poczatku był
nastawiany na to ze mama będzie miała dużo pracy przy dzieciach i
że młody będzie musiał mi pomagać bo mogę sama sobie nie dać rady
Zabierałam go ze sobą jak pobierali mi krew(młody za tatą-lubi
ekstremalne widowiska),jak trzeba było kupować wyprawkę,pytałam się
go o zdanie np która karuzela będzie lepsza a co najważniejsze
nigdy nie zapominałam o nim.Zawsze przy okazji zakupów dla małych
coś i jemu się trafiło,nie czuł sie wtedy pokrzywdzony.Z tatą
skręcał łóżeczko,ze mną składał wyprasowane ubranka...
I chyba dużo zrobiło to że mlody mial kontakt od zawsze z malymi
dziećmi.A to u sąsiadki a to w rodzinie.Wiedział że noworodki
beczą,że nie będzie się mógł tak zaraz z nimi bawić.Początki były
super.Młody pomagał bardzo dużo(więcej niż tata he,he).I wbrew
pozorom wcale nie miałam mniej czasu dla niego.Zajmowałam się nim
kiedy mali spali. A raz na jakiś czas tatuś zostawał z bliźniakami
a my dwoje wychodziliśmy sobie np do kina,albo na zakupy.Tylko we
dwoje.
Teraz jak młodzi mają 1,5 roku jest o wiele gorzej.Bo
zaczynają "broić".A to porwą mu kolorowankę,a to zepsują jakąś
zabawkę,wyrzucają jego ubrania z szafy,nie dają mu rano spać bo
właza mu do łóżka...
A ostatnio porwali i zjedli album z naklejkami Bana 10.To była
chyba największa tragedia
No ale nasze wypady tylko ja i on,nadal praktykujemy.I wtedy jak
już wracamy do domu syn mówi:"dobrze ze już wracamy bo muszę małym
opowiedzieć co robiłem..."

[osa551]

U mnie była 5-latka i noworodek. Mimo naszych starań problemy z zazdrością
trwały ok 10-11 miesięcy. Jak mały zaczął się przemieszczać i więcej kumać oraz
mniej nas absorbować - samoistnie ustąpiły.