nie podoba mi sie nierowne nastawienie do dzieci

[lilka69]

wiele z was o tym pisze, ze: jak bylo jedno( to pierwsze dziecko) to
wszytsko bylo nowo kupione, ze dluzej bylyscie na urlopach wych. ,
ze mialyscie oczy dookola glowy i bardzo uwazalyscie na dziecko, ze
kupowalyscie sporo zabawe i poswiecalyscie czasu. a przy drugim i
kolejnym coraz tego wszytskiego mniej, gorzej...

to okropne tak oszukiwac dziecko!

[matysiaczek.0]

cóż...masz szansę tak nie postępować? powodzenia!

1. oczy dookoła głowy: jak już raz dziecko upadło i nic mu nie było, to przy następnym upadku (dziecku) matka już jest mniej przewrażliwiona i mniej uważna, bo zdaje sobie sprawę, ze taki upadek, to nie koniec świata...
2. kupowałyscie sporo zabawek: po co kupować nowe, skoro tyle po starszym zostało? gromadzienie zabawek, kupowanie ciągle nowych, to tylko zagracanie..no chyba, że stare, ale wcale nie poniszczone wyrzucisz, a to marnotrastwo
3. poświęcałyście dużo czsu: jak sobie wyobrażasz poświęcanie tyle samo czasu młodszemu, skoro starsze nadal domaga się uwag, na którą zresztą ciągle zasługuje. Przydwójce/trójce dzieci, doba ciągle ma 24 godz, a wolny czas mamy poświęcać już nie jednemu, ale i drugiemu. Siłą rzeczy młodszemu poświęca się mniej czasu
4. dłużej na url.wych. ... hmmm może to kwestia pieniędzy, których potrzeba jednak więcej przy kolejnych dzieciach? w końcu za "marne" 5tysi ciężko utrzymać 4-5 osobową rodzinę, a tatus może w końcu wykitować jak tak ciężko będzie pracować.

ps1 jak starsza miała 1 rok poszłam do pracy, teraz mija już 14 mies, a ja dalej w domu i nie wybieram się, więc to nie raguła
ps2 lilka...nudzisz się, szukasz zaczepki, czy usilnie starasz się wymyslić temat (wcale nie nowy) który pobije rekordy ilości postów?
postaraj się bardziej

[mniemanologia]

Lilka, no proszę Cię
Każde dziecko się wychowuje inaczej.
Poza tym trudno na nowo kupowac tyle samo nowych ubranek, jeśli
stare są dobre (to samo tyczy się łóżeczka, nosidła, wózka,
fotelika, zabawek itd).

mniemanologia i matysiaczek

[lilka69]

kwestia NIE dotyczy wylacznie zakupow. jako podstawowe podalam ilosc
uwagi posiwcanej dziecku.

lilka

[matysiaczek.0]

czytałaś co pisałam? i co pisały dziewczyny poniżej? wcale nie kładły nacisku na zakupy (materialistki????), na równi stawiały tę kwestię z czasem poświęconym dziecku. I wcale w twym poście nie widać tego "nacisku" na ilość uwagi poświęconej dziecku. Nacisnij bardziej, bo na forum nie wszyscy są tak kumaci i ogarnięci umysłowo jak ty.

[mniemanologia]

Lilko, napisałam przecież, że kazde dziecko wychowuje się inaczej.
No ale niech Ci będzie. Więc - jak wyobrażasz sobie sprawiedliwy
podział czasu?
I dziecko - ma 100% Twojego czasu przez jakiś czas.
II dziecko - hm, może wyślijmy I dziecko do internatu, żeby II
poświęcić też 100% czasu przez te, powiedzmy, 2 lata? Bo inaczej
jest niesprawiedliwie - I i II dziecko mają po 50% czasu, I dziecko
na tym cierpi najbardziej, bo redukcja poświęcanego mu czasu jest
najbardziej dramatyczna.
III dziecko - to już w ogóle dramat, bo ma tylko 1/3 czasu, ale 1/2
czy 1/3 to już niewielka róznica.

Inna rzecz: drugi urlop macierzyński jest dłuższy od pierwszego. A
jak jeszcze go wydłużają co roku o 2 tygodnie - to ho! ho! Czyli w
zasadzie II dziecku możesz poświęcać więcej czasu niż I (zwłaszcza
jeśli I wyślesz do internatu).

Czasem po przyjściu na świat drugiego czy kolejnego dziecka kobieta
decyduje się na urlop wychowawczy, którego nie brała po narodzinach
pierwszego dziecka. Wtedy dzieci mają więcej czasu z mamą.

I takie różne przypadki mam, moja droga Lilko, na myśli; każde
dziecko każda mama wychowuje inaczej.

[aurita]

bo doba ma dalej 24 godziny?
ty tak powaznie czy jaja sobie robisz?

> kwestia NIE dotyczy wylacznie zakupow. jako podstawowe podalam ilosc
> uwagi posiwcanej dziecku.

[asia8537]

Może wynika to z faktu, że uczymy sie na własnych błędach (tak, tak,
rodzice popełniaja błędy). Nie chodzi mi tu o zabawki czy ubranka,
bo jeśli nie są zniszczone, to dlaczego młodsze rodzeństwo nie może
ich założyć, przecież nowe i tak trzeba dokupić, tylko o to, że przy
pierwszymm dziecku jesteśmy "zieloni" Poznajemy je dopiero, uczymy
się jak sie nim opiekować, jak rozpoznawać co dziecko sygnalizuje
płaczem, jak postępować w przypadku np. gorączki, zakrztuszenia, jak
trzymać, jak kąpać, jak przewijać itd. Przy kolejnym dziecku jest to
chyba łatwiejsze (tak mi się wydaje - mam jedno dziecko), lepiej
wchodzimy w rolę mamy, bo już "chrzest bojowy" przeszłyśmy Wiemy
jak szybko reagować na daną sytuację, nie czujemy się zagubione.
A jeśli chodzi o bezpieczeństwo dziecka i poświęcanie mu czasu - to
uważam, że każde dziecko potrzebuje wiele uwagi i poświęcenia,
obojętnie, czy jest to pierwsze dziecko, drugie czy piąte. Inna
sprawa, że przy więcej niż jednym dziecku mamy więcej obowiązków,
musimy rozkładać swój czas i uwagę na wszystkie dzieci (nie tylko na
to najmłodsze, chociaż jest ono uprzywilejowane), często też
dochodzą względy materialne (więcej dzieci = większe wydatki =
krótszy urlop wych. - u niektórych). Ale nie wydaje mi się, żeby
przez to kolejne dziecko/dzieci były mniej kochane. Po prostu
rodzice przy większej gromadce muszą tak zorganizować czas, energię
i uwagę, aby starczyło dla wszystkich dzieci
Pozdrawiam.

[mruwa9]

lilka, sezon ogorkowy w pelni i tematow juz braklo?

[tym08]

nie posiadam jeszcze drugiego dziecka, ale wydaje mi sie taka
sytuacja calkiem normalna. to nie jest tak jak napisalas, ze to
drugie ma gorzej, bo mniej zwraca sie na niego uwage. bedac mloda
matka wszystkiego uczymy sie wlasnie na tym pierwszym dziecku, czyli
to raczej ono ma gorzej. boimy sie wziac na rece, zeby nie zrobic mu
krzywdy, jest strach przed kapiela, bo moze nam sie wysliznie, moze
woda bedzie za ciepla/za zimna, nie wiemy jak zareagowac na placz,
lecimy do lekarza z kazda kupka czy guzem, panikujemy przed
rozszerzaniem diety, etc.
przy drugim wiekszosc z tych rzeczy juz chyba wiemy, jestesmy
bardziej pewne siebie, ale to nie znaczy ze wszystko olewamy, nie
martwimy sie czy co tam jeszcze. mamy przeciez jeszcze starsze
dziecko, ktoremu tez musimy poswiecic swoja uwage, i to chyba
sprawia ze musimy sobie jakos to wszystko ulatwic.
a to ze nie kupujemy kolejnych zabawek czy ciuchow jest
oszczednoscia, bo skoro i tak po starszaku wiekszosc rzeczy zostala.

[ariana1]

Jakie oszukiwać? A na czym niby polega to oszustwo? Że młodsza
córka korzysta z łóżeczka po starszej? I z jej wózka, z jej zabawek?
Co ty wypisujesz? Widać, że z nadmiaru wolnego czasu wymyślasz
bzdety. Albo dawno o tobie nie było słychac na forum, trzeba
zaistnieć z nowym rokiem szkolnym...

Niesprawiedliwe jest bycie pierwszym dzieckiem

[kanna]

Drugie dziecko od startu na trzyosobowa rodzine I starszego
brata/siostrę, który jest jego idolem. I który potrafi 30 minut
pchac je na jexdzidełku po salonie... i nauczyc komputera.. i
wesprzec w przedszkolu

Wszystko ma tzw. plusy dodatnie i plusy ujemne

Dobre i złe strony ma i bycie dzieckiem pierwszym, i kolejnym... Bo
tez to kolejne nie jest już poligonem doświdczalnym dla przerazonych
rodziców

widze, ze wszystkie z was to materialistki

[lilka69]

tylko o kupowaniu piszecie. a co z mniejsza iloscia czasu poswiecona
drugiemu i kolejnemu dziecku? co z poczuciem, ze to pierwsze jest
najwazniejsze-bo pierwsze i jedyne, wyjatkowe?

[slonko1335]

Łoo matko to ja niewdzięczna matka mam odwrotnie. Przy młodej od razu po
macierzyńskim wróciłam do pracy, teraz już rok siedzę z młodym i bardzo możliwe
że kolejny rok posiedzę a moją biedną córkę do przedszkola wysyłam...
Pewnie zaraz ktoś zauważy, że to chłopak i pewnie dlatego, od razu uprzedzam
zawsze marzyłam o córce ale jak zaszłam w ciążę płeć moich dzieci była mi
dokładnie obojętna, ciąże były powikłane wiec modliłam się żeby w ogóle urodzić....

[toffix]

To że się dziecku mniej czasu poświęca to wcale nie oznacza, ze to dla niego
gorzej. Mój mąż, kiedy doczekał się siostry, odetchnął z ulgą, ze wreszcie się
od niego odczepili.

[mniemanologia]

O rany, naprawdę Twoje pierwsze dziecko jest ważniejsze, bo pierwsze
i jedyne, wyjątkowe?

Lilko, kazde dziecko jest wyjątkowe. Każde.
Miałas chyba trudne dzieciństwo. Biedna.

mniemanologia-odpowiadam

[lilka69]

mam duzo mlodszego brata.zawsze wszyscy nas pytali czy jestesmy jedynakami bo
nas tak rodzice wychowywali- jak jedynakow. dziecinstwo bylo ok. ale nie kazdy
ma takich rodzicow jak ja

[mniemanologia]

O, a jak się wychowuje jedynaków?
Bo obiegowa opinia o jedynakach jest taka, że są rozpieszczeni.
Znam jedna jedynaczkę - i faktycznie jest rozpieszczona, dodatkowo
niesamodzielna, "popaprana emocjonalnie" i ma syndrom bycia w
centrum zainteresowania. O to chodzi?

[mika_p]

Drugie też jest jedyne i wyjątkowe. A czas, ktory mu poświęci pierwsze, nie da
się porównać z czasem matki czy ojca, bo rodzeństwo może miec inne koncepcje niż
rodzice.
Na przykład, mój Pierworodny uważał za właściwe i słuszne, zeby czytać
niemowlęciu na głos. Ja uważam to za zbędne, ale skoro chciał to robić, to niby
czemu miałabym mu zabraniać?

[axa-666]

"co z poczuciem, ze to pierwsze jest
najwazniejsze-bo pierwsze i jedyne, wyjatkowe?"

Dzieci sie nie wyroznia to nie jest dobre wychowywanie

Odnosnie czasu jaki matki poswiecaja dzieciom to nie jest tak,ze poswieca sie
jednemu wiecej niz drugiemu.Tylko po polowie.Jak jest jedno dziecko to masz
wiecej czasu do poswiecenia temu jednemu dziecku.Jak pojawia sie drugie to
musiasz ten czas podzielic na dwa zeby bylo sprawiedliwie.Nie pij tak do
kobiet,ze sa materialistkami.Sprawa materialna w zyciu jest bardzo wazna.Bez
pieniazka nie spelnisz nawet podstawowych potrzeb swoich dzieci.

[kasiak37]

Lilka ile Ty masz dzieci??Z ciekawosc pytam i od odpowiedzi zalezy co Ci napisze.

kasiak37-odpowiadam

[lilka69]

mam jedno. nie zanosi sie na wiecej.
( w najblizszej przyszlosci).

a pisanie odpowiedzi dopiero po uslyszeniu wariantu czyjejs wypowiedzi jest co
najmniej dziwne. nie masz ustalonych pogladow? stanowisko w danej sprawie ma sie
jedno- bez wzgledu z kim sie rozmawia i o czym.

[przeciwcialo]

Każde dziecko jest wyjątkowe.

[kitka20061]

A ja się lilka z Tobą zgadzam. To prawda, ze często sie zdaża, że nawet jak się urodzi dziecko innej płci to wykorzystywane są ubranka po pierwszym i niejednokrotnie myliłam dziecko właśnie z tego powodu. Znam chłopczyka (w wieku 3 lat), który nosił m.in. różowe buciki po swojej starszej siostrze, a dodam że rodzina bardzo dobrze ssytuowana.
Ja sprzedałam wszystkie ubranka, zabawki, które są już nieuzywane, wózki, foteliki, nosidełka czy łóżeczka, bo jeśli będę miała drugie dziecko to też chcę aby miało wszystko nowe.
Czasu poświeca się mniej, bo ma sie go mniej, jak sie dzieli na dwoje czy troje, ale chyba zawsze jest tak, że jedno dziecko jest bardziej faworyzowane od drugiego, lecz nie zawsze jest to pierworodne. Chyba trudno być sprawiedliwym w wychowywaniu dzieci i zawsze jedno traci kosztem drugiego.

errata

[kitka20061]

"zdarza" a nie "zdaża" oczywiście

[czar_bajry]

wiele z was o tym pisze, ze: jak bylo jedno( to pierwsze dziecko) to
wszytsko bylo nowo kupione,

Żeby nie było żadna ze mnie materialistka odpowiadam na Twój post
Wiadomo że dla pierwszego musisz skompletować wyprawkę od A do Z, z tej prostej
przyczyny że nie masz nic dla dziecka, jak rodzi się drugie to wykorzystujesz
część rzeczy po starszej pociesze i jest to zupełnie naturalne i młodsze nie
jest z tego powodu pokrzywdzone.
Jak byłam w trzeciej ciąży to także musiałam skompletować całość, raz że to
chłopiec a dwa od ostatniej ciąży minęło 11 lat
A i tak każde dziecko miało nowy wózek, kupę nowych ubranek i zabawek resztę
wyjaśniam poniżej.

ze dluzej bylyscie na urlopach wych. ,

Akurat dla każdego dziecka miałam zawsze trzy lata, potem do przedszkola szły

ze mialyscie oczy dookola glowy i bardzo uwazalyscie na dziecko,

Owszem najbardziej uważać musiałam na to trzecie, dziewczyny miały luźniej a
żadne z moich dzieci nie doznało poważnego urazu( o siniakach i guzach nie
wspominam)tzn. bez szpitala, oparzeń i innych wypadków.
Nigdy nie trzęsłam się nad swoimi dziećmi i nie byłam przewrażliwiona.

ze
kupowalyscie sporo zabawe i poswiecalyscie czasu. a przy drugim i
kolejnym coraz tego wszytskiego mniej, gorzej...


Zabawki kupowałam najstarszej córce, druga korzystała po siostrze( musiała bym
być kretynką aby kupować wszystko nowe)ale i dostawała też nowe.
Czas jak wiadomo musiałam podzielić najpierw na dwoje a potem na troje tego nie
da się przeskoczyć i znów najlepiej na całym interesie wyszedł mój syn, zabawki
nowe i czasu dużo bo siostry już wolały towarzystwo rówieśników niż mamusi


to okropne tak oszukiwac dziecko!

Jak oszukiwać- gwarantuję Ci że żadne z moich dzieci nie czuło/czuje się
oszukane, zawsze chciały mieć rodzeństwo, nadal mają moją uwagę i żadnemu nic
nie brakuje z tego powodu że ma rodzeństwo.
A i wczasy wcale nie krótsze, nadal jeżdżą na obozy i my z nimi też wyjeżdżamy.

Także nie wymyślaj i nie generalizuj bo każda sytuacja jest inna, chyba że nadal
chcesz wszystkich przekonać że jedynym słusznym wyborem jest posiadanie jedynaka

To indywidualna sprawa każdej rodziny

[jagabaga92]

Każdy poświęca dziecku tyle czasu i przeznacza na jego potrzeby tyle pieniedzy,
ile uważa za stosowne lub konieczne i nie jest w tym nic złego i nikomu nic do
tego. Złe dopiero staje się, gdy dziecko jest zaniedbywane, ale wtedy "wkraczają
odpowiednie organy". To po pierwsze, a po drugie - nie bardzo rozumiem
określenia forumowiczek w tym wątku: "100% czasu", "po 50% czasu dla każdego z
dwojga dzieci" - ile to jest 100% czasu? jakiego czasu? Ale jeśli faktycznie
chodzi o "cały czas", to uważam, że niebezpieczne jest poświęcanie
dziecku/dzieciom całego swojego czasu, ponieważ blisko wtedy do "małpiej
miłości". Sama matka i jej partner/mąż też mają swoje potrzeby, na które
potrzeba czasu, a dziecko, które by z kolei nie było, choć jest bardzo ważne,
nie powinno być pępkiem świata.

[mniemanologia]

To ja używałam tych terminów, więc czuję się niejako wezwana do
tablicy
100% czasu - to 100% czasu poświęcanego dziecku.
Po 50% czasu - to po 50% czasu poświęcanego dzieciom.
Jeśli poświęcasz dziennie 1 godzinę czasu dziecku, to jak masz dwoje
dzieci, przy braku zmiany innych warunków, pewnie będziesz poświęcać
kazdemu po pół godziny.

Pamietam, jak w szoku byłam, gdy pod koniec 8 klasy szkoła oddała
uczniom takie ankiety, które przy przyjmowaniu do szkoły wypełniali
ich rodzice - otóż w ankiecie u kolegi przeczytałam, że jego mama
(wg własnych szacunków) poświęca mu średnio dziennie 15 minut. A
dziś jakoś w szoku bym nie była...

[bobimax]

Kobieto Ty się chyba nudzisz w domu. Lepiej poświęć ten czas
dzieciom a nie na pisaniu głupot.

[deela]

to straszne
zaskarz nas grupowo

[axa-666]

"nie podoba mi sie nierowne nastawienie do dzieci"

mowi sie,ze "nie podoba sie mi nie rowne traktowanie dzieci"po pierwsze a po
drugie w poscie nizej napisalas,ze co z tym,ze pierwsze dziecko powinno sie czuc
wyjatkowe,bo jest pierwsze i jedyne...otoz jak jest ich dujka to juz nie jest
jedyne.To co napisalas to jest wlasnie nie rowne traktowanie dzieci.Nie podoba
Ci sie to a pozniej chcialabys zeby tak wlasnie robic...Najpierw przeanalizuj co
chcesz napisac,a pozniej podejmuj konwersacje,bo sie osmieszasz

[mondovi]

piszę z perspektywy nie matki, ale najmłodszego dziecka w rodzinie: moi rodzice
byli sprytni, bo jakos nigdy nie dostrzegłam oszustwa, wiesz? zawsze zdawało mi
się, że jestem dla nich najważniejsza na świecie. dzieki lilka69, teraz wiem, ze
to pic na wode... ze wazniejszy byl moj starszy grat.. to on byl jedyny, ja
jedyna nigdy nie bylam. dzieki... zepsulas mi dziecinstwo. ide plakac.

[mondovi]

"ze wazniejszy byl moj starszy grat"

hehe, brat oczywiscie, a nie grat... ale coś w tym jest

[kawa08]

przy pierwszym dziecku człowiek się zazwyczaj uczy rodzicielstwa,
przy drugim masz szansę byc mądrzejsza - spójrz na to z tej strony;
zauważasz, że wcale nie trzeba biec do dziecka, gdy tylko stęknie, a
przy pierwszym leciałaś na złamanie karku

do drugiego dziecka mam chyba rzeczywiście inne podejście, co nie
znaczy, że nie kocham i że dziecko przez to cierpi, wręcz
przeciwnie - jakieś takie samodzielniejsze i lubi czasem pobawic się
samo, gdy siostra jego będąc w podobnym wieku czepiała się wciąż
nogi matczynej

poza tym nastawienie do dzieci wcale ma nie byc równe, tylko takie,
jak dzieci tego potrzebują; jednemu poświęciłaś 10 minut na zabawę,
to drugiemu tyle samo, żeby było sprawiedliwie? Raczej tyle, ile
każde potrzebuje

i tak jak mówię, przy drugim dziecku i kolejnych jest szansa
zmądrzec i trochę się wyluzowac

[karra-mia]

lilka jak to dobrze, że jest na świecie taka osoba jak ty, taka
matka jak ty, która wydłuży swój dzień, bo będzie dwoje dzieci i
każde z nich będzie dostawało od mamay 24 h uwagi; która zakupi
wszystko nowe, a stare dobre ale uzywane wyrzuci, przynajmniej firmy
produkujące artykuły dziecięce nie zbankrutują. Drugie dziecko
będzie ci za to dozgonnie wdzięczne - zobaczysz.

a ty masz dzieci???

[maniolka05]

Nie kupuję rzeczy z prostej oszczędności,braku miejsca i tego że
rzeczy po jednej są dobre i nie zniszczone na drugą... z zabawkami
to samo...a co do czasu...chcialoby sie mieć go aż nadto dla
dwojki,trójki itd ale cóż...im wiecej dzieci tym mniej czasu dla
nich.staram sie poświecać tyle czasu ile mam a jeśli go nie mam to
zajmuja się soba i razem się bawią...ja nie uważam że posiadanie
rodzeństwa a mniej czasu rodzica to oszustwo!!!jak sie ma jedno
dziecko to uwaga skupia sie tylko na nim i często gesto to jest
większa krzywda dla jedynka niz to że rodzice maja dwoje dzieci i
dziela ten czas na poł...

[m_laczynska]

A Ty nie jesteś czasem młodszą siostrą?

[mynia0]

wiesz, ja nie wiem, jak wygląda Twoja sytuacja i czy masz dzieci a
jeśli tak, to ile. ale to, co piszesz jest nieco bez sensu.

moja młodsza jest poszkodowana. ma wózek po siostrz, fotelik po
siostrze, częśc ciuchów po siostrze, zabawki po siostrze, śpi w
łóżeczku po siostrze. skandal i powiedz mi, po cholerę mam
kupować wszystko nowe, skoro mam niemal nowe - bo małe dziecko
rośnie tak szybko, że nie zdąży znosić ciuchów. poza tym - dziecku
wszystko jedno. a dla mnie najważniejsze, żeby dziecko było czyste i
zadbane - i ta uwaga sie tyczy także stroju. ciuszki, które były
bardziej znoszone albo zaplamione faktycznie wywaliłam. ale bez
przesady.

a co do czasu - wszystko jest kwestią organizacji. w tej chwili
moje młodsze dziecko woli bawic się z siostrą niż ze mną. jak było
małe, organizowałam sobie czas tak, żeby mieć go dla jednej i
drugiej córki. osobno. bo każda potrzebowała tylko mnie, a nie mnie
z ogonem. może i rzeczywiście czasu jest mniej, bo doba nie jest z
gumy - ale ja widzę same pozytywy. moje dzieci , a szczególnie
wypielęgnowana starszaczka zrobiła się dzięki młodszej siostrze duzo
bardziej samodzielna - bo mama miała mniej czasu. a to jest tylko
dobre dla niej. do tego młodsza ja wyleczyła z egoizmu jedynaczki.
a i młodsza jest nauczona, że świat się nie kręci wokół niej. i czy
to jest takie złe?

[alabama8]

Lilka pewnie była tym drugim dzieckiem w rodzinie Matka na
krótkim urlopie wychowawczym, stare zabawki po rodzeństwie, mało
poświęcanego czasu. Biedactwo - nie dziwne że ma teraz żal.
W sumie dziewczyna ma rację, gdy pojawia się drugie - pierworodnego
należy oddać do babci.

m laczynska i alabama

[lilka69]

bylam 1 dzieckiem, po dekadzie urodzil sie moj brat. rodzice byli sporo po 30
jak sie urodzilam. mieli zatem czas i pieniadze, ktore mi poswiecali. tak samo
bratu.

[axa-666]

no i co?Dawali Ci do zrozumienia i bratu,ze to Ty jestes najwazniejsz ai
jedyna??Bo pierwsza?Pewnie dlatego jestes az za pewna swoich blednych pogladow...

[slonko1335]

ale już tyle siły niestety nie mieli....nie oszukujmy się ludzie pod
pięćdziesiątkę to nie idealne towarzystwo dla malucha...no ale fajnie że tak
martwisz się żeby u innych te drugie dzieci nie straciły i nie miały tak
przechlapane...

[przeciwcialo]

Z każdym dzieckiem rosnie doswiadczenie a z nim znikaja niektóe
problemy.
Co do ubranek i dziedziczenie sprzetów- to nieekonomiczne ani
nieekologiczne robic wymiane po kazdym dziecku.

[mloda654]

wlos mi sie jezy bo takie pytania slysze ostatnio az za czesto! miedzy moimi dziewczynami jest rok i 4 dni roznicy(obecny wiek 1,5 i 0,5 roku)

po pierwsze moja starsza to dopiero pokrzywdzona byla bo polowe ciuszkow od znajomych i rodzinki dostala (taki maly babyboom sie u nas zrobil)

po drugie wg mnie to drugie ma lepiej bo juz nie zajmuja sie nim 2 osoby tylko 3!

po 3 to tylko kwestia zaangazowania starszego do pomocy przy mlodszym i tak starsza cora lata po pampersy przynosi butelke podaje smoczek i ogolnie jest zaaferowana mladsza na maxa

po 4 kwestia ogranizacji bo dla kazdej mam zawsze chociaz 15 min sam na sam (poki co ja tego potrzebuje;D)

a po 5 i chyba najwazniejsze... nie liczy sie ilosc ale jakosc czasu
znam matki ktore siedza cale dnie z dzieckiem w domu a posiwecaja mu 0 uwagi

[asia_i_p]

To u mnie będzie sprawiedliwej - starsza miała większość rzeczy starych, bo po
kuzynach, młodsze, jeśli będzie, to będzie miało pewnie większość nową, bo tamte
się już wydarły.
Z zabawkami - oba będą miały ten sam procent nowych, bo tamte poodawałam.
Że czasu mniej, to się raczej nie poradzi. Mniejsza nadopiekuńczość to chyba
raczej na plus.

[asia_i_p]

[grzalka]

a mnie się nie podoba, że rodzice sie decyduja na świadome rodzenie
bliźniaków, lub co gorsza trojaczków, z gory pozbawiajac wszystkie
swoje dzieci łaski "wyłaczności"- w przypadku rodzeństwa chociaz
jedno dziecko ma szanse na normale wychowanie

[verdana]

jesli starszemu dziecku poswiecalo się 100% czasu, to albo matka juz
dawno umarla z glodu, albo i tak nie ma drugiego, bo czasu na jego
zrobienie nie starczyło.
Jeli zas poswieca sie mu 100% wolnego czasu - to rzeczywiscie
niesprawiedliwe, ze mlodsze będzie miało troche wolnosci od
nadopiekuńczej matki, ktorej nie zaznalo starsze.
I z ubraniami to prawda. Kazde niemowle rodzi się z umiejetnoscia
rozrózniania maek ubran i ich stanu zużycia. Bedzie bardzo
pokrzywdzone noszac uzywane ciuchy, skoro instynktownie wie, ze
powinno miec nowe.

[demonii.larua]

Jejku, to mój najstarszy dopiero się musi czuć odrzucony, bo z juniorem już 3
lata bez pełnoetatowej roboty, młody tego luksusu nie miał
Lilka, wyobraź sobie że dzieci rosną, ich potrzeby się zmieniają - trudno żebym
poświęcała 13-latkowi tyle samo czasu co 3-latkowi (a w międzyczasie jeszcze ich
dwóm siostrom ), nie dlatego że go nie mam, tylko dlatego że on sobie tego
zwyczajnie nie życzy Poza tym nie ilość jest ważna, ale jakość -
zdecydowanie. I skąd takie pokrętne myślenie, że młodsze mają mniej, gorzej bla
bla... Starszy dzieć nie zadowoli się byle karuzelką czy grzechotką za stówkę,
sę zażyczy PSP (gdzie młodszemu wystarczy zwykły gameboy) i co ? Gdzie to gorzej
i mniej?