adopcja dzieci przez pary homo

[tabakierka2]

charaktery.eu/artykuly/Rodzina/543/Bo-do-dziecka-trzeba-dwojga/

i fragmenty tekstu

Nie bez powodu świat jest tak pomyślany, że mamy parę rodziców,
matkę i ojca. Każde z nich ma do spełnienia w rodzinie inne zadania,
w odmienny sposób wpływa na rozwój dziecka. Wiele teorii i badań
dowodzi, jak ważna jest matka. Lecz nie zastąpi ona ojca.


W relacji z córką ojcowie stają dziś przed prawdziwym wyzwaniem,
bo to oni mają decydujący wpływ na to, jak córka zaistnieje kiedyś w
roli kobiety


W odpowiedzi na potrzebę młodzieży posiadania jasnych i
jednoznacznych wzorców kobiecości bądź męskości, dorośli stosują
również w wychowywaniu dostępne społeczne stereotypy dotyczące roli
kobiety i mężczyzny

ja w sumie nie wiem do konca jaką postawę przyjąć w stosunku do
opieki nad dzieckiem par homo.
A Wy?
czy zgodziłybyście się, żeby po rozwodzie (zakładamy, że nastąpił
rozwód - a jedno z małżonków związało się z osobą tej samej płci -
mają dziecko/dzieci) Wasz mąż opiekował się Waszym dzieckiem/dziecmi
z partnerem?

[lineczkaa]

Nie mam nic przeciwko. Mam dwie bliskie mi pary gejów. Byliby
lepszymi rodzicami niż niejedna para mieszana. Moja córka uwielbia z
nimi przybywać. Jeden to taki animator dziecięcych zabaw, że aż
notować by się chciało i w świat puścić .

[broceliande]

Ja nie mam nic przeciwko. Czytałam wywiad z dziesięcioletnim
dzieckiem dwóch ojców w "Le point". Żadnej traumy. Wiedział
dokładnie, że urodziła go mama-nosicielka (jak się mówi po polsku?),
bo tata Paul i tata Jacques bardzo chcieli. Wiedział chyba nawet, że
nasienie pomieszali.

Homoseksualiści wyrastają w rodzinie hetero. Więc dwóch gejów czy
dwie lesbijki spokojnie mogą wychowywać dziecko.

Po rozwodzie nie miałabym nic przeciwko, żeby eks zajmował się
dzieckiem z partnerem obojętnie jakiej płci.

Kiedyś w takiej dyskusji zarzucono mi, że naprawdę tak nie myślę.
Ale myślę.

[tabakierka2]

broceliande napisała:

> Ja nie mam nic przeciwko. Czytałam wywiad z dziesięcioletnim
> dzieckiem dwóch ojców w "Le point". Żadnej traumy.

wiesz, ale w wieku 10 lat trudno powiedzieć jak to dziecko będzie
funkcjonowało w związku z drugą osobą, czy będzie umiało zbudować
związek z kobietą, jest jeszcze przed okresem dojrzewania.

[broceliande]

Ale jest tak, jak napisałam. Dziecko z rodziny hetero okazuje się
być gejem i wiąże się z mężczyzną. Dziecko wychowywane przez
mężczyzn może szukać kobiety, bo jest hetero.
Orientacji niczym nie oszukasz.

[tabakierka2]

broceliande napisała:

>
> Orientacji niczym nie oszukasz.
>

ja nie mówię o zmianie orientacji, ale o nauce społecznych ról
płciowych, zasad w związku (że tak powiem).

[broceliande]

Dziecko na pewno zauważy, że są związki i związki i nauczy się tego,
co trzeba.
Co to znaczy "społeczne" rle płciowe? Że kobieta gotuje, a mężczyzna
przybija gwoździe?

[tabakierka2]

broceliande napisała:


> Co to znaczy "społeczne" rle płciowe? Że kobieta gotuje, a
mężczyzna
> przybija gwoździe?
>

nie

Role płciowe są w psychologii terminem oznaczającym tyle, co
jakieś konkretne role w społeczeństwie przypisane albo kobietom,
albo mężczyznom. Nie są to bynajmniej różnice wynikające z
uwarunkowań zupełnie naturalnych, biologicznych, ale takie, które
powstały wskutek pewnych społecznych procesów

[angazetka]

Czyli własnie to, że kobieta gotuje, a mężczyzna wbija gwoździe
Albo na odwrót.
Role płciowe to rzecz podlegająca zmianom i negocjacjom.

[tabakierka2]

angazetka napisała:

> Czyli własnie to, że kobieta gotuje, a mężczyzna wbija gwoździe
> Albo na odwrót.

nie. No chyba, że bardzo uprościmy i spłycimy rolę kobiet i mężczyzn
i sprowadzimy je wyłącznie do codziennych czynności.

> Role płciowe to rzecz podlegająca zmianom i negocjacjom.

raczej są zależne od kultury w jakiej dziecko się wychowuje.
Mówimy o Polsce, tzn. ja miałam na myśli Polskę, zakładając wątek.

[18_lipcowa1]

> nie. No chyba, że bardzo uprościmy i spłycimy rolę kobiet i
mężczyzn
> i sprowadzimy je wyłącznie do codziennych czynności.




Blagam napisz jakie sa te niecodzienne? O jakie role Ci chodzi?
Bo ja sobie nie wyobrazam jakos tych rol- oboje chodzimy do pracy,
oboje gotujemy, oboje zalatwiamy rozne trudne czasem sprawy.
O jakie role ci chodzi?

[angazetka]

> nie. No chyba, że bardzo uprościmy i spłycimy rolę kobiet i
mężczyzn i sprowadzimy je wyłącznie do codziennych czynności.

Naprawdę mam wyjaśniać, że o kuchni i gwoździach to był taki symbol?

> > Role płciowe to rzecz podlegająca zmianom i negocjacjom.
>
> raczej są zależne od kultury w jakiej dziecko się wychowuje.

Kultura się zmienia, i to bardzo. Nie aż tak dawno temu ojciec z
wózkiem to była sensacja (żeby banalnym przykładem pojechać). Poza
tym w obrębie kultury też te role płciowe nie są jednolite, bo są
różnie przez rózne osoby rozumiane. Nie ma czegoś takiego, że
kobieta jest z definicji jakaś.

[broceliande]

To ja wymyśliłam te gwoździe. Żeby zapytać autorkę, czy to ma na
myśli. Bo ja myślę, że to. Że taką tradycjonalistką jest.

[tabakierka2]

broceliande napisała:

>
> To ja wymyśliłam te gwoździe. Żeby zapytać autorkę, czy to ma na
> myśli. Bo ja myślę, że to. Że taką tradycjonalistką jest.
>

nie, nie to mam na myśli.

To ja mam inne pytanie - czy tak samo wychowujecie córkę i syna? czy
mają takie same zabawki, takie same ubrania, tak samo (w ten sposób
rozmawiacie z nimi), czy Wasze córki mają krótko obcięte na jeżyka
włosy/ synowie włosy do ramion?
Córkę i syna wychowuje się inaczej - inne wartości się im
przekazuje, możecie zaprzeczyć, ale widzę, ze tak właśnie jest.

[angazetka]

> To ja mam inne pytanie - czy tak samo wychowujecie córkę i syna?

Mam nadzieję, że tak właśnie będę robić. Że nie będę im wpajać, że
coś jest niemęskie czy niekobiece. Inaczej uznam to za swoją porażkę.

[tabakierka2]

angazetka napisała:


> Mam nadzieję, że tak właśnie będę robić. Że nie będę im wpajać, że
> coś jest niemęskie czy niekobiece. Inaczej uznam to za swoją
porażkę.

Ja nie mówię o wpajaniu, że coś jest męskie a coś kobiece!
dobra, ostatni raz piszę i już do tego nie wracam!
czasem pewne treści NIEWERBALNE przekazuje się
nieświadomie!!! nie wierzę, że Twoja córka będzie miała same
ogrodniczki i żadnej sukienki, że nie będzie miała nic różowego,że
będzie bawiła się wyłącznie samochodami, klockami, śrubokrętami, że
będzie miała fryzurę na jeża, że pozwolisz jej biegać po płotach
itd. przykładów można by mnożyć! (odwróć sobie sytuację z synem, bo
zaraz mi rzucisz, że masz syna, a nie córkę).
Naprawdę uważasz, że dzieci nie wychowuje się zgodnie z pewnym
społecznym wzrocem? że dziewczynka i chłopiec mają takie same
zadania społeczne? że pewnych rzeczy u dziewczynki się nie akceptuje
(bicia się np.) a chłopcom uchodzi na sucho...

[angazetka]

Na to, co przekażę nieświadomie, wpływu za wielkiego nie mam,
fakt
Ale świadomie to: co dziwnego w tym, że dziewczynka lata po płotach
i nie ma ani jednej sukienki? Jeśli tego właśnie chce, oczywiście.
To jest kluczowe: czego chce. Jako dzieciak latałam po drzewach,
teraz uwielbiam piłkę nożną i nie czuję się przez to gorszą kobietą.

> że pewnych rzeczy u dziewczynki się nie akceptuje
> (bicia się np.) a chłopcom uchodzi na sucho...

Wiem, że tak mysli spora część ludzi - ja się z tym nie zgadzam.
Zaraz dojdziemy do kwestii w stylu: chłopak powinien sobie poużywać
życia, a dziewczyna ma się szanować.

[tabakierka2]

angazetka napisała:

> Na to, co przekażę nieświadomie, wpływu za wielkiego nie mam,
> fakt

a przekażesz nieświadomie własnie wzorce kultury, w której sama się
wychowałaś

> Ale świadomie to: co dziwnego w tym, że dziewczynka lata po
płotach
> i nie ma ani jednej sukienki? Jeśli tego właśnie chce, oczywiście.

oczywiście, że będzie tego, chciała, bo zapewne większość jej
koleżanek ( kultura! kultura w której się wychowuje) będzie miała
sukienki, a ona z tymi koleżankami będzie się identyfikowała <!
kobiecość? >

> To jest kluczowe: czego chce. Jako dzieciak latałam po drzewach,
> teraz uwielbiam piłkę nożną i nie czuję się przez to gorszą
kobietą.

ja też nie - też latałam po drzewach, nie miałam sukienek, ogladam
piłkę nożną, ale JESTEM KOBIETĄ ( identyfikacją z rolą płciową to
jest właśnie!)

>
> > że pewnych rzeczy u dziewczynki się nie akceptuje
> > (bicia się np.) a chłopcom uchodzi na sucho...
>
> Wiem, że tak mysli spora część ludzi - ja się z tym nie zgadzam.

nie miałabyś nic przeciwko gdyby Twoja córeczka wracała ze szkoły
z podbitym okiem, siniakami, bliznami, poszarpanymi spodniami?
chłopcy często tak właśnie pokazują swoją siłę.
To już kwestia wynikająca z biologii (testosteron i te sprawy)

> Zaraz dojdziemy do kwestii w stylu: chłopak powinien sobie
poużywać
> życia, a dziewczyna ma się szanować.

no niestety - taki przekaz kulturowy jest nam wszystkim wpajany od
najmłodszych lat, chociaż chyba się zmienia - mam wrażenie.

[angazetka]

> a przekażesz nieświadomie własnie wzorce kultury, w której sama
się wychowałaś

Kultura, w której się wychowałam (w domu), daleka była od myślenia,
że dziewczyna to buzia w ciup, łapki w małdrzyk i różowa
sukieniusia.

> oczywiście, że będzie tego, chciała, bo zapewne większość jej
> koleżanek

Znam masę dziewczynek, które jako dzieci sukienek i zabaw lalkami
nie znosiły. Żyjesz w świecie stereotypów.

> ale JESTEM KOBIETĄ ( identyfikacją z rolą płciową to jest
właśnie!)

Identyfikacją z płcią. Role płciowe rozumiemy inaczej.

> nie miałabyś nic przeciwko gdyby Twoja córeczka wracała ze
szkoły z podbitym okiem, siniakami, bliznami, poszarpanymi
spodniami?

Miałabym wiele przeciwko temu, gdyby MOJE DZIECKO przychodziło ze
szkoly w takim stanie, zwłaszcza jeśli nie byłby to incydent.

[tabakierka2]

angazetka napisała:

> > a przekażesz nieświadomie własnie wzorce kultury, w której sama
> się wychowałaś
>
> Kultura, w której się wychowałam (w domu), daleka była od
myślenia,
> że dziewczyna to buzia w ciup, łapki w małdrzyk i różowa
> sukieniusia.

kultura nie ogranicza się do domu rodzinnego.
U mnie w domu też takiego przekazu nie było.


> Znam masę dziewczynek, które jako dzieci sukienek i zabaw lalkami
> nie znosiły. Żyjesz w świecie stereotypów.

Ty również
sukienki i lalki to była metafora - możesz tutaj wrzucić cokolwiek.
a i tak dziewczynka będzie się identyfikować z własną grupą płciową
i stanie się kobietą. wyjdź poza konkrety - pomyśl o aspekcie
globalnym. Są mało kobiece kobiety i mało męscy mężczyźni no ale
nadal kobiety i mężczyźni.


>
> Miałabym wiele przeciwko temu, gdyby MOJE DZIECKO przychodziło ze
> szkoly w takim stanie, zwłaszcza jeśli nie byłby to incydent.

ok, ok
wiesz swoje - w sumie powiedziałam, co miałam. Ty też. Nie
zrozumiemy się. Jesli uważasz, że sposób wychowania dziecka nie ma
związku z jego płcią, niech tak będzie.

[angazetka]

To ja poproszę konkrety - w czym różni się wychowanie dziewczynki i
chłopca.

[tabakierka2]

angazetka napisała:

> To ja poproszę konkrety - w czym różni się wychowanie dziewczynki
i
> chłopca.

już napisałam wcześniej.
albo zapytaj inne matki.

[aurita]

> > To ja poproszę konkrety - w czym różni się wychowanie dziewczynki ?
no to chyba chlopcy musza obcinac wlosy i bic sie z kolegami a dziewczynki nosza
dlugie wlosy i maja sie bawic lalkami??

A dzieci z rodzin rozwiedzionych? jaki maja przyklad?
moja matka dala mi wzorzec ze baba wszystko potrafi, od naprawy kranu po
ugotowanie bigosu.

W przedszkolu chyba tez nie ma roznicy w wychowywaniu dziewczynek i chlopcow?

[turzyca]

> a przekażesz nieświadomie własnie wzorce kultury, w której sama się
> wychowałaś

Tylko ze moj wzorzec i wzorzec mojej najblizszej przyjaciolki roznia sie
zasadniczo. Ona pochodzi z bardzo konserwatywnej rodziny, ja z dosc liberalnej.
I ten konserwatyzm/liberalizm tyczy sie mnostwa rzeczy od sposobu zywienia czy
meblowania mieszkania przez codzienny rytm po wielkie decyzje zyciowe. Mamy tez
zupelnie odmienny wzorzec roli kobiety. Jesli bedziemy przekazywac te wzorce
dalej, to nasze dzieci dostana zupelnie rozne wzorce. Czy istnieje jakas
jednostka wladna okreslic, ktory z tych dwoch wzorcow jest lepszy?
A smaczek calej sytuacji polega na tym, ze homoseksualisci maja tak samo
zroznicowane wzorce kulturowe. I np. moj przyjaciel, ktory jest gejem, jest
wlasnie zdecydowanie bardziej konserwatywny niz ja. Owszem nie jest
katolicko-konserwatywny, ale jest konserwatywny. Jego jeki na widok mojego
gazpacho ("to nie zupa, zupa jest na cieplo, to jest jakas poroniona salatka")
byly rownie glosne co na widok mojego niekobiecego sposobu ubierania sie, jak i
te w kwestii braku moich planow slubnych w dlugotrwalym zwiazku. Mysle, ze on
bylby w stanie przekazac corce zdecydowanie tradycyjniejszy wzorzec kobiety niz ja.

I dalej w kwestii przekazywania roli - duza role w ksztaltowaniu mnie jako
kobiety odgrywal moj ojciec. Ktory krytycznym wzrokiem krawieckiego dziecka
ocenial kupione kiecki, zachecal do szminki, obcasow i uczyl szyc na maszynie.
Wbijac gwozdzie tez uczyl. Ale bez niego moja kobiecosc bylaby inna. Bylaby tez
inna bez mojej babci. Bez siostry w zasadzie tez. I mysle, ze nie jestem wyjatkiem.
Kobiecosci nie przekazuje tylko matka. I jesli jej z jakiegos powodu zabraknie,
to te wzorce zostana wziete z innych zrodel.


> nie miałabyś nic przeciwko gdyby Twoja córeczka wracała ze szkoły
> z podbitym okiem, siniakami, bliznami, poszarpanymi spodniami?

Mialabym. Oczekiwalabym, ze pojdzie w slady mamusi i z poszarpanymi ubraniami
beda schodzic z placu boju jej ofiary.

[18_lipcowa1]

Hahaha dobre!
Dobre to co napisalas!

[babcia47]

"czasem pewne treści NIEWERBALNE przekazuje się
nieświadomie!!!"
..znaczy, ze chłopaki nie płaczą, nie plotkują,nie
maja "romantycznych" nastrojów a dziewczynki nigdy się nie biją, nie
są agresywne, nie są "rzeczowe", nie maja skłonnosci do
przewodzenia? kolejny stereotyp!Robia to nawet gdy sa
dorosli..najwyzej skrupulatnie to ukrywając lub z czasem traktowane
to jest jak zaleta

[broceliande]

Nie mam córki, ale jeśli syn chce nosic pierścionek, to może sobie
nosić.
Jestem przeciwna wychowywaniu inaczej na siłę. Pewnych rzeczy się
nie przeskoczy. Mój syn woli samoloty od lalek.
Nie wierzę w te "inne wartości". Wychowuje się człowieka, wartości
są wspólne.

[18_lipcowa1]

> To ja mam inne pytanie - czy tak samo wychowujecie córkę i syna?
czy
> mają takie same zabawki, takie same ubrania, tak samo (w ten
sposób
> rozmawiacie z nimi), czy Wasze córki mają krótko obcięte na jeżyka
> włosy/ synowie włosy do ramion?
> Córkę i syna wychowuje się inaczej - inne wartości się im
> przekazuje, możecie zaprzeczyć, ale widzę, ze tak właśnie jest.
>

Sama sie zapetlilas teraz w swoich teoriach. Bo dlugosc wlosow oraz
ubranie to znowu sa te rzeczy ''codzienne''. To nie jest zadna rola.
Zabawki? Widzialam mnostwo dziewczynek z autami, pociagami,
kolejkami. Chlopiec moich znajomych lubi sobie powozic wozek.
Jesli Ty wychowujesz corke inaczej i syna inaczej to robisz im
krzywde,zapewne wbijajac im do glow te nieszczesne kody kulturowe.

[babcia47]

> Córkę i syna wychowuje się inaczej - inne wartości się im
> przekazuje, możecie zaprzeczyć, ale widzę, ze tak właśnie jest.
chyba pojechałaś stereotypami..ja miałam zawsze włoski scięte na
jezyka, bo mamie sie wydawało, ze tak je "wzmocni"..i nie podobało
mi sie to..wolałam bawic się samochodami, bardziej interesowało
majsterkowanie z ojcem niż gotowanie z mamą..i nie znosiłam sukienek
do konca podstawówki. Rodzice nie widzieli powodu by to "korygować"
hoc byli jak najbardzie hetero..moi chopcy oprócz innych zabawek
mieli lalki i garnuszki..bo jak inaczej by mogli się bawić "w
dom" ? )obaj tez "szyli" ubranka dla lalek i misiów..wnuk dostał
do zabawy u prababci misia w sukience uszytej jeszcze przez tatusia

[mniemanologia]

Wiesz co, zabawki i ubranka to jedno. Wartości przekazywane to
drugie. Mogę jedno obcinać na jeżyka i dawać różowe żelazko do
zabawy, a drugiemu zaplatać warkoczyki i uczyć kopać piłkę, ale
wartości chcę przekazywać podobne - szacunek, miłość, uśmiech,
uprzejmość, konsekwencja, odpowiedzialność, samodzielność itd. To są
ogólnoludzkie wartości.

Z drugiej strony - myślisz, że homoseksualiści są wolni od
stereotypów?

[babcia47]

stereotyp zwiazany z oczekiwaniem co do zachowania poszczególej płci
to jedno a stereotyp zwiazany z wpływem wychowania na to jaką
orientacje seksualna lub nawet jaki charakter będzie miało dziecko
wychowane w danej rodzinie to drugie. Gejów "wypusciły" tez rodziny
gdzie istniał b.silny wzorzec patriarchalny i silny, a takze
faktyczny wówczas, podział ról na męskie i kobiece. Obecnie w
rodzinach "hetero" często to kobieta "idzie na polowanie" czyli
utrzymuje rodzinę a ojciec zajmuje się dzieckiem i to od
narodzin..To, ze męzczyzna zawsze w rodzinie "przewodzi", decyduje o
wszystkim, zawsze ma gotowe recepty na sytuacje kryzysowe a kobieta
jest podległa, niezaradna i bezbronna, to juz dawno mozna miedzy
bajki włozyć

[18_lipcowa1]

>
> ja nie mówię o zmianie orientacji, ale o nauce społecznych ról
> płciowych, zasad w związku (że tak powiem).
>


jakie to sa spoleczne role plciowe?

[tabakierka2]

18_lipcowa1 napisała:


>
> jakie to sa spoleczne role plciowe?
>

wrzuć sobie w wyszukiwarkę.

[atena12345]

18_lipcowa1 napisała:

>
> >
> > ja nie mówię o zmianie orientacji, ale o nauce społecznych ról
> > płciowych, zasad w związku (że tak powiem).
> >
>
>
> jakie to sa spoleczne role plciowe?
>

takie, ze chłop przybija gwoździe, a baba przy garach - jak to
napisała gdzieś angazetka, co muszę przyznać mnie zaskoczyło. Bo
skoro ktos akceptuje związki obojga płci, to chyba raczej powinien
być za "równouprawnieniem płciowym", czyli żadne tam role
kobiece/meskie. Ale może sie mylę

[tabakierka2]

atena12345 napisała:


>
> takie, ze chłop przybija gwoździe, a baba przy garach - jak to
> napisała gdzieś angazetka, co muszę przyznać mnie zaskoczyło. Bo
> skoro ktos akceptuje związki obojga płci, to chyba raczej powinien
> być za "równouprawnieniem płciowym", czyli żadne tam role
> kobiece/meskie. Ale może sie mylę

mylisz się i to bardzo.
tu jest dość ciekawa dyskusja o tym, czym jest męskość i kobiecość.

charaktery.eu/artykuly/Codziennosc/536/Mezczyzni-maja-gorzej/

[angazetka]

Primo, nie ja. Secundo, napisałam, że nie ma takich podziałów ani
odgórnie wyznaczonych rół płciowych.

tabakierka

[ally]

nawet jeśli uznamy, że role płciowe istnieją (a nie tylko przekonanie, że
istnieją role płciowe i że kobieta ma robić to, a mężczyzna tamto), to naprawdę
nie trzeba się wychowywać w tzw. pełnej rodzinie z mamusią i tatusiem, by je
poznać. socjalizacja nie przebiega wyłącznie w rodzinie. gdyby tak było,
ciekawe, jak funkcjonowaliby mężczyźni wychowani przez samotne matki.

[aurita]

> ciekawe, jak funkcjonowaliby mężczyźni wychowani przez samotne matki.

no oni akurat funkcjonuja w wiekszosci zle , bo sa przez te matki rozpuszczeni
do ostatnich granic...

[lineczkaa]

tabakierka2 napisała:


> ja nie mówię o zmianie orientacji, ale o nauce społecznych ról
> płciowych, zasad w związku (że tak powiem).
>

Czyli jakich? Że K.o.b.i.e.t.a zapieprza z mopem, wieczorem z dziećmi
robi lekcje, gotuje obiad na następny dzień, a M.ę.ż.c.z.y.z.n.a w
tym czasie idzie z kolegami pograć w siatkówkę, bo zmęczony po pracy?

[tabakierka2]

lineczkaa napisała:


> Czyli jakich? Że K.o.b.i.e.t.a zapieprza z mopem, wieczorem z
dziećmi
> robi lekcje, gotuje obiad na następny dzień, a M.ę.ż.c.z.y.z.n.a w
> tym czasie idzie z kolegami pograć w siatkówkę, bo zmęczony po
pracy?
>


jeśli takie miałaś wzorce w domu.
ja miałam inne, ale 'co dom, to obyczaj'.

[ally]

sprecyzuj wreszcie, czym są te wzorce kobiecości i męskości oraz role płciowe

[lineczkaa]

hłe hłe hłe

ale się gotujesz

[mondovi]

> ja nie mówię o zmianie orientacji, ale o nauce społecznych ról
> płciowych, zasad w związku (że tak powiem).
dzieci samotnych rodziców, też nie uczą się zasad, ani społecznych ról.

[angazetka]

A czy dziewczynka wychowywana bez ojca będzie umiała zbudować
związek z mężczyzną? To znacznie częstszy przypadek i wcale nie
potrzeba do niego związków homo.

[tabakierka2]

angazetka napisała:

> A czy dziewczynka wychowywana bez ojca będzie umiała zbudować
> związek z mężczyzną?

nie wiem, będzie umiała?

ja akurat pytam o opcję dziecko wychowywane przez pary homo (może
być dziecko z Invitro np., żeby nie komplikować tematu).

[angazetka]

> nie wiem, będzie umiała?

Nikt nie wie. Zależy od dziewczynki i od tego, jak będzie wychowana.
Tak samo dziecko wychowane przez parę homo.

[18_lipcowa1]

dwóch ojców w "Le point". Żadnej traumy.
>
> wiesz, ale w wieku 10 lat trudno powiedzieć jak to dziecko będzie
> funkcjonowało w związku z drugą osobą, czy będzie umiało zbudować
> związek z kobietą, jest jeszcze przed okresem dojrzewania.
>
>

Wiesz w wieku 10 lat to ogolnie trudno powiedziec jak dziecko bedzie
potem funkcjonowalo, niezaleznie od tego jakich ma rodzicow.

[angazetka]

> Nie bez powodu świat jest tak pomyślany, że mamy parę rodziców,
> matkę i ojca

A czasem (nie tak rzadko) tylko matkę, bo ojciec się zmył. Albo
matkę na co dzień, a ojca raz w tygodniu. Albo (rzadziej) samego
ojca. Para ludzi płci przeciwnej jest niezbędna tylko przy
powoływaniu dziecka na świat, proces wychowania przebiega już w
różnych konfiguracjach.
I jasne, że lepiej mieć kochającą mamę i kochającego tatę, ale nie
każdy ma taki luksus. A dzieci z domów dziecka nie mają nikogo. I
teraz pytanie: lepiej mieć dwóch kochających ojców czy panie
opiekunki?
W przypadku mojego potencjalnego rozwodu z mężem gejem - o mamo.
Trudno mi sobie wyobrazić tyle warunków na raz. Na pewno zawsze
chciałabym, by dzieci zostały ze mną, po prostu. Ojciec
uczestniczyłby w ich życiu, jego partner do pewnego stopnia też.
Tyle teoria na dzisiaj

[heljo]

A dzieci z domów dziecka nie mają nikogo. I
> teraz pytanie: lepiej mieć dwóch kochających ojców czy panie
> opiekunki
A to tylko taka jest alternatywa? Moim zdaniem najlepiej by dziecko
miało fajnego tatę i fajną mamę i jest to opcja zdecydowanie lepsza
od dwóch tatusiów, dwóch mam, ale również samotnej mamy czy taty.
Pewnie w życiu układa się różnie, ale czym innym jest wychowywanie
dziecka w takim nietypowym układzie z przyczyn losowych, a czym
innym jest powoływanie go na swiat gdy z góry wiemy że na pełną
tradycyjną rodzinę nie ma szans. i nie ma dla mnie znaczenia czy
osobą realizujacą swoje prawo do posiadania dziecka jest w tym
momencie para gejów, lesbijek czy tez singiel hetero.

[kawka74]

> A to tylko taka jest alternatywa?

To tylko skutki nieznajomości faktów albo poddania się prostej manipulacji ;p

[aurita]

A kto ma te dzieci adoptowac? Niedawno mowilo sie o tym ze Elton John chcial
adoptowac chlopczyka z DD na Ukrainie.
Wszyscy tak sie cieszyli ze nie moze bo "jest za stary i nie ma zony", malo kto
pomyslal ze maly Lew jest chory na AIDS i dlatego zostal porzucony: nikt go nie
zaadoptuje ...

[kawka74]

Bez histerii.
Naprawdę pary homoseksualne ani nie są jedyną alternatywą dla domu dziecka, ani nie są takie wyrywne do adoptowania poważnie chorych czy dużych dzieci z pięciorgiem rodzeństwa.
Myślisz, że wśród par hetero nie ma żadnej, która adoptowałaby tak chore dziecko? Mało którzy rodzice ado stawiają twardy warunek, że dziecko musi być absolutnie zdrowe, a niekiedy decydują się na dzieci ciężej chore - z wirusem hiv, poważnymi chorobami serca, mukowiscydozą. Prawdą jest, że większość woli w miarę zdrowe i małe, natomiast jest to tylko większość, nie wszyscy.
Padanie na twarz przed jednym Eltonem Johnem w obliczu ciężkiej tyrki wielu rodziców ado (heteryków, a jakże) to nieporozumienie.

[daria_nowak]

Ale to chyba dwie kwestie – akceptacja adopcji przez pary homo i akceptacja
oddania opieki nad własnym dzieckiem w ręce partnera po rozwodzie (kwestia jego
orientacji nie jest tu najbardziej znacząca). Pytasz w sposób podchwytliwy,
jakbyś miała gotową teorię. Aż trudno uwierzyć, ze „nie wiesz”.
Może lepiej założyć, ze dziecko siedzi w domu dziecka, wcale nie koniecznie
rodzinnym. To zmienia optykę na obiektywniejszą.

[tabakierka2]

daria_nowak napisała:

> Ale to chyba dwie kwestie – akceptacja adopcji przez pary homo i
akceptac
> ja
> oddania opieki nad własnym dzieckiem w ręce partnera po rozwodzie
(kwestia jego
> orientacji nie jest tu najbardziej znacząca). Pytasz w sposób
podchwytliwy,
> jakbyś miała gotową teorię.

absolutnie żadnej nie mam.
Zastanawiam się jakbym się sama w takiej sytuacji zachowała.
Zakładamy, że i ojciec i mama mają takie same prawa w sądzie
(kobieta nie ma przewagi, dziecko może trafić zarówno do ojca jak i
do matki) i dziecko trafia do ojca (załóżmy, że ma większe zarobki)i
jego partnera.


> Może lepiej założyć, ze dziecko siedzi w domu dziecka, wcale nie
koniecznie
> rodzinnym. To zmienia optykę na obiektywniejszą.

nie mówimy o opcji 'dziecko w domu dziecka'
nie ma alternatywy albo w domu dziecka albo w parze homo,
przynajmniej nie w tej dyskusji.

[daria_nowak]

> Zastanawiam się jakbym się sama w takiej sytuacji zachowała.
> Zakładamy, że i ojciec i mama mają takie same prawa w sądzie
> (kobieta nie ma przewagi, dziecko może trafić zarówno do ojca jak i
> do matki) i dziecko trafia do ojca (załóżmy, że ma większe zarobki)i
> jego partnera.


to zalezy min. od Twojego stosunku do adopcji przez pary homoseksualne

A tak naprawdę, to gdyby istniała taka możliwość - tzn. sąd powierzyłby opiekę
homoseksualnemu ojcu (w naszej rzeczywistości NIEMOŻLIWE, bo społecznie
nieakceptowalne i by mu pikiety pod sądem okna powybijały), to nie bardzo
miałabyś szansę na stosunek do sprawy inny poza pogodzeniem się, albo
wyczerpaniem drogi odwoławczej

[aurita]

> Ale to chyba dwie kwestie

dokladnie to samo pomyslalam

> Może lepiej założyć, ze dziecko siedzi w domu dziecka,

No wlasnie, nienawisc katolikow do gejow jest tak duza, ze wola aby dzieci gnily
w najgorszej strukturze jaka moze ich spotkac, gdzie na pewno nie maja zadnych
normalnych wzorcow: ideologia wazniejsza niz dobro dzieci
to samo jest z IVF: lepiej zeby sie nie narodzily niz gdyby tatus mamusi nie
chedozyl
KK nie lubi dzieci, mnie to nie dziwi: siostry i ksieza nie maja dzieci, sami z
rodzicielswtwa zrezygnowali

[kawka74]

Osobiście się nie zgadzam.
Już tłumaczę, dlaczego.
Nie uważam pary homo za niezdolną do wychowywania dziecka (acz zastanowiłabym się nad kwestią wzorców, itd.), natomiast uważam nasze społeczeństwo za niezdolne do zaakceptowania związków homo czy wręcz (o zgrozo! ;p) małżeństw homo.
Adopcja i tak jest trudna dla dziecka, i tak niesie ze sobą różne problemy, nie widzę zatem powodu, dla którego problemy należy mnożyć.
Nie zgadzam się także ze względu na to, z czym się kilka razy spotkałam: że adopcja ma służyć nie dobru dziecka, a wyrównaniu krzywd pary homo, ma być demonstracją (tu nie zawaham się użyć tego strasznego słowa ) równouprawnienia.
Nie ruszają mnie argumenty typu: 'jak nie dacie homoseksualistom praw do adopcji, to wiele dzieci zgnije w domach dziecka', co NIE JEST prawdą, tylko zwykłą manipulacją świadczącą o nieznajomości realiów.
Poprę adopcję przez pary homo, jak najbardziej, ale dopiero wtedy, kiedy związki homo wrosną w nasz krajobraz i będzie nam wszystko jedno, czy całuje się chłop z babą, czy też dwóch chłopów.

kawka

[bacha1979]

naprawdę jedna chyba w tym watku sensowna wypowiedz i uzasadnienie swoich racji.

[generation-me]

Zgadzam się i podpisuję obiema rękami.

[kropkacom]

> [i]Nie bez powodu świat jest tak pomyślany, że mamy parę rodziców,
> matkę i ojca.

A jak ojciec umrze alb po rozwodzie nie angażuje się w wychowanie dzieci
(podobnie z matką)? Fakty są takie że i bez tych bezpośrednich wzorców wyrastają
zdrowe i gotowe do życia dzieci.

[18_lipcowa1]

> Nie bez powodu świat jest tak pomyślany, że mamy parę rodziców,
> matkę i ojca. Każde z nich ma do spełnienia w rodzinie inne
zadania,
> w odmienny sposób wpływa na rozwój dziecka. Wiele teorii i badań
> dowodzi, jak ważna jest matka. Lecz nie zastąpi ona ojca.
> W relacji z córką ojcowie stają dziś przed prawdziwym
wyzwaniem,
> bo to oni mają decydujący wpływ na to, jak córka zaistnieje kiedyś
w
> roli kobiety
dzieckiem par homo.




Wszystko to pieknie i cudnie brzmi i byloby na swiecie wspaniale
gdyby kazde dziecko mialo mamusie i tatusia, oczywiscie najlepiej
zeby Ci biologiczni je wychowywali ,oraz kochali siebie
nawzajem.Jednak na swiecie jest jak jest- ludzie sie rozwodza, gina,
umieraja, dzieci ida pod opieke dziadkow, cioc, rodzin zastepczych.
Wychowuja samotni ojcowe i samotne matki.
Gdyby kazde z tych dzieci mialo od tego skrzywienie to swiat bylby
pelen porabanych ludzi ,a tak nie jest.
Ba, Ci wychowani w tzw. pelnych rodzinach bywaja wychowani zle,
toksycznie, staja sie przestepcami, sa dysfunkcyjni, nie potrafia
zalozyc swoich rodzin.
Wniosek z tego taki, ze to tylko takie koscielne gadanie- bo to z
ambony glownie slychac takie teksty- o roli matki i ojca i o tym ze
kazdy przekazuje wartosci.

Nie, nie mialabym nic przeciwko gdyby moj ex partner wychowywal
nasze dziecko z partnerem tej samej plci. Wszak homoseksualizmu sie
nie przekazuje przez kaszel ani nie jest on zarazliwy poprzez
przebywanie w tym samym pomieszczeniu, a jednak uprzedzenia i
zachowania potrafia przekazac dziecku rowniez rodzice hetero.

Poza tym dziecko wychowujace sie u homoseksualnej pary nie zyje
tylko w domu, chodzi do przedszkola, na podworko, potem szkoly,
studia, praca i widzi, ze swiat i zwiazki sa rozne.

lipcowa

[tabakierka2]

CytatJednak na swiecie jest jak jest- ludzie sie rozwodza, gina,
> umieraja, dzieci ida pod opieke dziadkow, cioc, rodzin zastepczych


zakładasz, że pary homo byłyby wolne od zachowań patologicznych, że
nie rozwodziłyby się, nie rozchodziły, nie kłóciły?

CytatBa, Ci wychowani w tzw. pelnych rodzinach bywaja wychowani
zle,
> toksycznie, staja sie przestepcami, sa dysfunkcyjni, nie potrafia
> zalozyc swoich rodzin.

dzieci homo byłyby strzeżone przed takimi sytuacjami?

[18_lipcowa1]

> zakładasz, że pary homo byłyby wolne od zachowań patologicznych,
że
> nie rozwodziłyby się, nie rozchodziły, nie kłóciły?




Nie, zakladam, ze to ze rodzina sklada sie z ojca i matki jeszcze
nie swiadczy o tym ze jest zdrowa.


> dzieci homo byłyby strzeżone przed takimi sytuacjami?

Nie, ale dzieci hetero tez nie.

[hiacynta333]

Nie,nie powinni adoptować dzieci.Pary homo (mówię o mężczyznach)są bardzo rzadko
trwałe.Facet,jak to facet skacze z kwiatka na kwiatek.Jest bardzo mało par,które
są ze sobą lata.A co potem z tym dzieckiem?Ma być tylko kaprysem?I co jak
tatusiowie się rozstaną?Lepiej jednak niech wychowują kotki.To jest moje zdanie
poparte pewnym doświadczeniem.

[kropkacom]

To tak jakby twierdzić że wszyscy hetero są ze sobą do śmierci. Jak pokazuje to
choćby forum nie trzeba być gejem czy lesbijką żeby skakać z kwiatka na kwiatek.

[broceliande]

hiacynta333 napisała:

Pary homo (mówię o mężczyznach)są bardzo rzadk
> o
> trwałe.Facet,jak to facet skacze z kwiatka na kwiatek.Jest bardzo
mało par,któr
> e
> są ze sobą lata.


Myślę, że takie pary podlegałyby takiej weryfikacji, jak inni
kandydaci na rodziców adopcyjnych.

[angazetka]

> Pary homo (mówię o mężczyznach)są bardzo rzadko
> trwałe.Facet,jak to facet skacze z kwiatka na kwiatek.

Dobre masz zdanie o facetach Mam w otoczeniu dwie pary gejów -
jedna jest ze sobą 10 lat, druga ok. 6.
A rozstają się także pary hetero, rozpada się co trzecie małżeństwo.

[tabakierka2]

angazetka napisała:


> Dobre masz zdanie o facetach Mam w otoczeniu dwie pary gejów -
> jedna jest ze sobą 10 lat, druga ok. 6.

mój kumpel gej ma 26lat i jest własnie z 4 partnerem w tym roku -
ile osób, tyle doświadczeń.

[angazetka]

Są podobni mężczyxni hetero, samo znam kilku. I co z tego wynika,
poza tym, że ludzie są różni, a osoba, która ma kilku partnerów
rocznie, dziecka do adopcji nie dostanie?

[tabakierka2]

angazetka napisała:

> I co z tego wynika,
> poza tym, że ludzie są różni, a osoba, która ma kilku partnerów
> rocznie, dziecka do adopcji nie dostanie?

popraw mnie jeśli się mylę (albo inna niech mnie poprawi), ale
dzieci adoptować może wyłącznie MAŁŻEŃSTWO.

[angazetka]

Teraz już nie tylko. No i chyba o tym rozmawiamy, że osoba w luźnych
związkach dziecka nie dostanie, więc pisanie, że jakiś pan ma
czwartego partnera w roku, jest bezzasadne?

[kawka74]

> Teraz już nie tylko.

Teoretycznie mogą adoptować osoby samotne, ale to rzadkość. Dzieci jest tak mało, że ich szanse są znikome.

[bacha1979]

Dzieci jest tak mał
> o, że ich szanse są znikome.
Kawka dzieci do adopcji jest mało??? Serio pytam, nie wiem jak jest naprawdę,
ale myślałam, że dzieci do adopcji jest dużo, więcej niż rodzin chętnych do adopcji.

[pszczolaasia]

dzieci w domach dziecka jest duzo. natomiast tych do adopcji jest malo. i
samotne osoby- w praktyce oczywiscie samotne kobiety- moga teoretycznie adoptowac.

[tabakierka2]

bacha1979 napisała:

> Dzieci jest tak mał
> > o, że ich szanse są znikome.
> Kawka dzieci do adopcji jest mało??? Serio pytam, nie wiem jak
jest naprawdę,
> ale myślałam, że dzieci do adopcji jest dużo, więcej niż rodzin
chętnych do ado
> pcji.

chyba chodzi o dzieci z uregulowanym statusem prawnym.
Tzn. dzieci, które mogą zostać adoptowane ( bo np. ich rodzicom
odebrano prawa rodzicielskie).

[pszczolaasia]

> chyba chodzi o dzieci z uregulowanym statusem prawnym.
> Tzn. dzieci, które mogą zostać adoptowane

dokladnie tak.

[kawka74]

> Kawka dzieci do adopcji jest mało???

Bardzo mało - dzieci małych (do wieku szkolnego), względnie zdrowych, bez licznego rodzeństwa. Ludzie czekają po kilka lat.
Mało kto chce adoptować dziecko poważnie chore, upośledzone, duże (ryzyko niepowodzenia adopcji wzrasta znacząco) czy z licznymi braćmi i siostrami (rodzeństw się raczej nie rozdziela).

[aurita]

Malo kto chce adoptowac starsze dziecko.
Takie dziecko ma juz swoja przeszlosc (moglobyc bite, molestowane, glodzone,
nekane....) nie oszukujmy sie, wychowanie takiego dziecka moze byc trudne.
Ponadto starsze dzieci maja zazwyczaj rodzenstwo (adopcja 1-2 dzieci to nie to
samo co 4-5) a sady nie chca dzieci rozdzielac az do granic absurdu.

[kawka74]

> Malo kto chce adoptowac starsze dziecko.

Na szczęście to nie znaczy, że nikt...
A całkiem małe dzieci też mają swoją przeszłość, z którą też trzeba się będzie zmierzyć. Może nie na taką skalę, ale jednak.

[asia_i_p]

To nie chodzi tylko o tę przeszłość.
My kiedyś planowaliśmy adoptować dziecko właśnie trochę starsze, ale potem
urodziło się nam dziecko i dowiedzieliśmy się, że mając już jedno dziecko,
będziemy mogli adoptować tylko niemowlaka. Co prawda zasada jest taka, że
adoptuje się młodsze od swojego, nikt nie precyzuje wieku, ale podobno w
przypadku starszego dziecka okres adaptacyjny jest tak ciężki, że może być nie
do wytrzymania dla drugiego dziecka w rodzinie. To tylko na "Rodzinie
zastępczej" tak ładnie wygląda.

[miska_malcova]

tabakierka2 napisała:

> popraw mnie jeśli się mylę (albo inna niech mnie poprawi), ale
> dzieci adoptować może wyłącznie MAŁŻEŃSTWO.

zgadza się, w dodatku to małżeństwo musi spełnić kilka wymagań, m.in. staż
małżeństwa

[18_lipcowa1]

>
> mój kumpel gej ma 26lat i jest własnie z 4 partnerem w tym roku -
> ile osób, tyle doświadczeń.


No tak, jakby byl hetero to bylby z niego niezly je...ka a tak to
wstretny gej co wiernosci nie umie dochowac.

[tabakierka2]

18_lipcowa1 napisała:


>
> No tak, jakby byl hetero to bylby z niego niezly je...ka a tak to
> wstretny gej co wiernosci nie umie dochowac.
>

nawiązywałam do wypowiedzi o tym, że tak jak hetero są różni, tak i
homo, nie wiem skąd wyciągnęłaś powyższy wniosek.

[pszczolaasia]

dla mnie to jest jakos nie do pomyslenia zeby sie okazalo ze moj slubny to
homo...ale to tak z boku

"czy zgodziłybyście się, żeby po rozwodzie (zakładamy, że nastąpił
rozwód - a jedno z małżonków związało się z osobą tej samej płci -
mają dziecko/dzieci) Wasz mąż opiekował się Waszym dzieckiem/dziecmi
z partnerem? "

tak.

> ja w sumie nie wiem do konca jaką postawę przyjąć w stosunku do
> opieki nad dzieckiem par homo.

ja wiem jaka ale ona nie ma szans w obecnej terazniejszosci. jestem na tak.

[katia.seitz]

Jeśli moim dzieckiem miałby opiekować się mój mąż - w przypadku mojej śmierci na
przykład - to chciałabym, żeby nie był w tym samotny. Czy współrodzicem byłaby
kobieta, czy facet - wszystko mi jedno. (Mojemu mężowi zapewne nie ) Teorie o
niezbędności wzorca męskiego i kobiecego dla rozwoju dziecka opierają się na
założeniu, że wszyscy kobiety i mężczyźni mają zawsze jakieś unikalne dla danej
płci cechy psychiczne, które nie mogą wystąpić u osoby odmiennej płci - a to
bzdura.

[tabakierka2]

katia.seitz napisała:

Teorie o
> niezbędności wzorca męskiego i kobiecego dla rozwoju dziecka
opierają się na
> założeniu, że wszyscy kobiety i mężczyźni mają zawsze jakieś
unikalne dla danej
> płci cechy psychiczne, które nie mogą wystąpić u osoby odmiennej
płci - a to
> bzdura.

a masz jakieś empiryczne dowody na to?
bo już choćby wyższy poziom testosteronu u M jest dowodem na to, że
jednak pewne predyspozycje to różnych zachowań są przypisane w
większym stopniu m niż k.

[katia.seitz]

Napisałam o założeniu, iż "wszyscy kobiety i mężczyźni mają zawsze
jakieś
> unikalne dla danej
> > płci cechy psychiczne, które nie mogą wystąpić u osoby odmiennej
> płci ",
a nie o statystycznych prawidłowościach.

Owszem, mężczyźni zasadniczo mają wyższy poziom testosteronu niż kobiety i w
związku z tym niższy poziom agresji. Ale są też mężczyźni, którzy mają poziom
testosteronu niższy niż przeciętna kobieta, i odwrotnie. Takim osobom nie
zabraniamy mieć dzieci - prawda? Może istnieć mężczyzna z "kobiecą psychiką"
(cokolwiek by to miało nie znaczyć), i kobieta z psychiką męską. Skoro w takich
przypadkach nie czynimy lamentu nad zgubnym wpływem takich osób na dzieci, to
podobnie nie powinniśmy biadać nad krzywiącym psychikę wychowaniem przez pary
jednopłciowe.

[tabakierka2]

katia.seitz napisała:


> Owszem, mężczyźni zasadniczo mają wyższy poziom testosteronu niż
kobiety i w
> związku z tym niższy poziom agresji. Ale są też mężczyźni, którzy
mają poziom
> testosteronu niższy niż przeciętna kobieta, i odwrotnie.




taaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaak? ooo...
są tacy mężczyźni? poza sytuacjami chorobowymi?


Takim osobom nie
> zabraniamy mieć dzieci - prawda?

no nie wiem, czy taki mężczyzna z niższym poziomem testosteronu, czy
kobieta z wyższym niż mężczyzna mogliby mieć dzieci...

Może istnieć mężczyzna z "kobiecą psychiką"
> (cokolwiek by to miało nie znaczyć), i kobieta z psychiką męską.

no własnie - co to znaczy???
szczególnie, że 'psychika' to konstrukt teoretyczny, o ile mi
wiadomo.

[katia.seitz]

> są tacy mężczyźni? poza sytuacjami chorobowymi?

A dlaczego "poza sytuacjami chorobowymi"? Dajmy na to, że facet jest zdrowy,
pocznie dziecko, a potem choruje na coś, co powoduje niski poziom testosteronu.
Albo para nie może mieć dzieci, bo któreś z małżonków ma właśnie zaburzenia
hormonalne. Czy wówczas należy mu zabrać dziecko - albo zabronić adopcji takiej
parze - bo chłopak nabędzie "kobiecego charakteru", a dziewczynka "męskiego"?
Zapewnie nie. Jakoś nikt nie lamentuje, że dziecku brakuje w takim przypadku
"męskiego" lub "kobiecego" wzorca.

> Może istnieć mężczyzna z "kobiecą psychiką"
> > (cokolwiek by to miało nie znaczyć), i kobieta z psychiką męską.
>
> no własnie - co to znaczy???
> szczególnie, że 'psychika' to konstrukt teoretyczny, o ile mi
> wiadomo.

Nie mam pojęcia, co ma owa "męska" albo "kobieca" psychika znaczyć, dlatego
używam tych określeń w cudzysłowiu. To raczej autorzy artykułów dotyczących
niezbędności wzorców męskich i kobiecych dla dziecka powinni się na ten temat
wypowiedzieć. Ja nie uważam, żeby istniały jakieś uniwersalne "męskie" lub
"kobiece" wzorce - owszem, istnieją statystyczne prawidłowości, wynikające z
biologii, przede wszystkim z poziomu hormonów w organizmie (kobieta
statystycznie częściej niż mężczyzna się rozczuli nad niemowlakiem, a facet
statystycznie częściej niż kobieta rozwiąże konflikt siłowo), ale nie ma to dla
mnie znaczenia w aspekcie przekazywania tych wzorców dziecku.

[tabakierka2]

katia.seitz napisała:

> > są tacy mężczyźni? poza sytuacjami chorobowymi?
>
> A dlaczego "poza sytuacjami chorobowymi"? Dajmy na to, że facet
jest zdrowy,
> pocznie dziecko, a potem choruje na coś, co powoduje niski poziom
testosteronu.

bo nie ma takich sytuacji poza 'chorobowymi' żeby m miał niż poziom
test. od przeciętnej kobiety.


> Albo para nie może mieć dzieci, bo któreś z małżonków ma właśnie
zaburzenia
> hormonalne. Czy wówczas należy mu zabrać dziecko - albo zabronić
adopcji takiej
> parze - bo chłopak nabędzie "kobiecego charakteru", a
dziewczynka "męskiego"?


poszłaś za daleko i nie w tę stronę - ja pisałam, że chocby poziom
test. wpływa na różne zachowania k i m ( twierdziłaś, że k i m
zachowują się tak samo). Ani słowem nie wspomniałam o tym, co tutaj
napisałaś. Zgubiłaś wątek

CytatTeorie o
niezbędności wzorca męskiego i kobiecego dla rozwoju dziecka
opierają się na
założeniu, że wszyscy kobiety i mężczyźni mają zawsze jakieś
unikalne dla danej
płci cechy psychiczne, które nie mogą wystąpić u osoby odmiennej
płci - a to
bzdura.



> Nie mam pojęcia, co ma owa "męska" albo "kobieca" psychika
znaczyć, dlatego
> używam tych określeń w cudzysłowiu.

bo sobie to wymyśliłaś.
Chyba, że przytoczysz jakiś artykuł na ten temat ( 'kobiecej
psychiki' i 'męskiej psychiki')


Ja nie uważam, żeby istniały jakieś uniwersalne "męskie" lub
> "kobiece" wzorce


ja i naukowcy również nie uważają, żeby takie UNIWERSLANE WZORCE
ISTNIAŁY, bo one są zależne od kultury!

- owszem, istnieją statystyczne prawidłowości, wynikające z
> biologii, przede wszystkim z poziomu hormonów w organizmie (kobieta
> statystycznie częściej niż mężczyzna się rozczuli nad
niemowlakiem, a facet
> statystycznie częściej niż kobieta rozwiąże konflikt siłowo)


???? ooo!!!
ciekawe, ciekawe. Są jakieś statystyki tego typu?

[katia.seitz]

>ja i naukowcy również nie uważają, żeby takie UNIWERSLANE WZORCE
> ISTNIAŁY, bo one są zależne od kultury!

Po pierwsze, chyba nie czytałaś zalinkowanego przez siebie tekstu.
Toż autorka tam pisze, że wzorce zachowań ojca i matki wobec dziecka są inne.
"Ojcowie stawiają dzieciom więcej wymagań, zachęcają je do niekonwencjonalnych
zachowań, prowonkują do podejmowania nowych wyzwań" i tak dalej. Matka daje
akceptacje i bezpieczeństwo, ojciec za to stawia wyzwania - niezależnie od
kultury. Autorka artykułu niewątpliwie w to wierzy. Najwyraźniej nie czytała
prac Malinowskiego o Trobriandach, gdzie to ojciec jest tą łagodną,
rozpieszczającą dziecko osobą - ale mniejsza o to.

Po drugie, jeśli tak jak piszesz, męskie i kobiece wzorce są całkowicie
kulturowo uwarunkowane, tzn. de facto nie ma czegoś takiego jak uniwersalne
męskie i kobiece cechy, to znaczy, że nie ma żadnego problemu z kwestią
"skrzywiania psychiki" u dzieci wychowywanych przez pary jednopłciowe. Czyli
chcac nie chcąc potwierdzasz moją tezę.

Po trzecie, serio nigdy nie słyszałaś o pracach poruszających kwestie "męskiej"
i "kobiecej" psychiki? Na przykład o "Płci mózgu"? Ja sobie tej koncepcji
naprawdę nie wymyśliłam

twierdziłaś, że k i m
> zachowują się tak samo

Serio? O statystycznych prawidłowościach wynikających z biologii zdaje się
wspominałam, sama zresztą cytujesz moje słowa do tego się odnoszące Uważam po
prostu, że są to kwestie nieistotne - to, co jest wynikiem biologii, to i tak u
dziecka się ujawni (bądź nie).

[tabakierka2]

katia.seitz napisała:


> Po pierwsze, chyba nie czytałaś zalinkowanego przez siebie tekstu.
> Toż autorka tam pisze, że wzorce zachowań ojca i matki wobec
dziecka są inne.
> "Ojcowie stawiają dzieciom więcej wymagań, zachęcają je do
niekonwencjonalnych
> zachowań, prowonkują do podejmowania nowych wyzwań" i tak dalej.
Matka daje
> akceptacje i bezpieczeństwo, ojciec za to stawia wyzwania -
niezależnie od
> kultury. Autorka artykułu niewątpliwie w to wierzy.

nie chce mi się wchodzić w temat wiedzy i wiary, bo już o tym było?
z czego wywnioskowałaś, ze wzorce męskie i kobiece, wg, autorki SĄ
UNIWERSALNE?
Z tego:

'Matka daje
> akceptacje i bezpieczeństwo, ojciec za to stawia wyzwania - [b]
niezależnie od
> kultury'


>
> Po drugie, jeśli tak jak piszesz, męskie i kobiece wzorce są
całkowicie
> kulturowo uwarunkowane,

kto powiedział, że całkowicie?
męzczyzna w plemionach afrykańskich idzie na polowanie a dziecko
zostaje z matką nie dlatego, że tak sobie postanowili, tylko z
powodu siły fizycznej ojca np. która z kolei wynika z biologii (
proporcja mięśnie - tkanka tłuszczowa)

tzn. de facto nie ma czegoś takiego jak uniwersalne
> męskie i kobiece cechy, to znaczy, że nie ma żadnego problemu z
kwestią
> "skrzywiania psychiki" u dzieci wychowywanych przez pary
jednopłciowe.

ciekawe wnioski ale z czego one wynikają?
napisałaś coś takiego
'nie ma uniwersalnych wzorców męskich i kobiecych, więc nie ma
problemu z kwestią skrzywienia psychiki...' itd.

[katia.seitz]

> > Po drugie, jeśli tak jak piszesz, męskie i kobiece wzorce są
> całkowicie
> > kulturowo uwarunkowane,
>
> kto powiedział, że całkowicie?
Ty (i jeszcze naukowcy) : (ale oddaję sprawiedliwość, że nie użyłaś tu słówka
"całkowicie"):

>"ja i naukowcy również nie uważają, żeby takie UNIWERSLANE WZORCE
>ISTNIAŁY, bo one są zależne od kultury!"

> z czego wywnioskowałaś, ze wzorce męskie i kobiece, wg, autorki SĄ
> UNIWERSALNE?

Jeśli ktoś pisze artykuł na temat psychologicznych prawidłowości i nie
zastrzega, iż opisywane zjawiska dotyczą tylko wybranej kategorii osób (np.
mężczyzn w plemieniu Nuer w Afryce albo białych wykształconych Amerykanów), to
mamy prawo przypuszczać, że opisuje zjawiska uniwersalne dla wszystkich ludzi.
Jeśli filozof powie "rzeczą ludzką jest błądzić", to przyjmujemy, że dotyczy to
wszystkich ludzi, a nie dajmy na to młodych kobiet.

nie ma czegoś takiego jak uniwersalne
> > męskie i kobiece cechy, to znaczy, że nie ma żadnego problemu z
> kwestią
> > "skrzywiania psychiki" u dzieci wychowywanych przez pary
> jednopłciowe.
>
> ciekawe wnioski ale z czego one wynikają?

Ano z tego, że:
-to, co jest unikalne dla mężczyzny lub kobiety, wynika z biologii. A więc u
dziecka i tak się ujawni, niezależnie od tego, kto go wychowuje;
-poza tym, co wynika z biologii, wszystko pozostałe jest względne - każda
kultura, ba, nawet każda rodzina przekazuje swoim dzieciom swoisty dlań wzorzec
męskości czy też kobiecości. Tak więc, wzorzec przekazywany przez gejów lub
lesbijki nie jest czymś radykalnie odmiennym od "normalnego" wzorca, bo nie ma
jednolitego, "normalnego" wzorca. To po prostu jeden z wielu możliwych
wariantów. Inne wzorce otrzymują dzieci w Europie, inne w patriarchalnej
rodzinie chińskiej, inne w matrylinearnej rodzinie w pewnej mniejszości z
Tybetu, którą ktoś tu na forum opisywał.

Dla mnie "skrzywienie psychiki" występuje wtedy, jeśli dziecku przekazuje się
wzorce, które w przyszłości go unieszczęśliwią lub sprawią, że będzie
unieszczęśliwiał innych ludzi. I tyle.

[katia.seitz]

(kobieta
> > statystycznie częściej niż mężczyzna się rozczuli nad
> niemowlakiem, a facet
> > statystycznie częściej niż kobieta rozwiąże konflikt siłowo)
>c
>
> ???? ooo!!!
> ciekawe, ciekawe. Są jakieś statystyki tego typu?

Są. Na przykład statystyki Komendy Głównej Policji dotyczące poziomu
przestępczości i charakterystyki demograficznej przestępców w Polsce. Dominują
rzecz jasna mężczyźni, a w przypadku przestępstw z użyciem przemocy - nawet
kilkukrotnie. Na całym świecie podobnie to wygląda. Szczególnie duży odsetek
przestępstw z użyciem przemocy występuje w grupie młodych mężczyzn (od 18 do 35
roku życia)...

[atena12345]

generalnie jestem na NIE, ale są sytuacje wyjątkowe i takie
rozpatrywalabym indywidualnie.

[koza_w_rajtuzach]

Pewnie zaliczam się do mniejszości, ale nie mam nic przeciwko temu, żeby ludzie
o orientacji homo wychowywali wspólnie dziecko.
Jeśli ludzie o orientacji homoseksualnej rodzą się w rodzinach gdzie jest mama i
tata, to tak samo ludzie o orientacji heteroseksualnej mogą wyrosnąć tam gdzie w
domu jest tata i tata. Wydaje mi się, że to nie ma wpływu na to, a nawet jeśli
ma, to co z tego. Jeśli jesteśmy tacy tolerancyjni i uważamy, że homoseksualizm
to nic złego i że to nie jest żadna choroba, no to co nam wadzi to, żeby tacy
ludzie wychowywali dzieci? I co za różnica czy to dziecko będzie w przyszłości
hetero czy homo. Mi też w jakimś tam stopniu podobają się kobiety, mimo, że
ogólnie wolę płeć męską . Poza tym w takich związkach też zawsze każdy pełni
inne role i jedna osoba jest bardziej zdecydowana, władcza, a druga bardziej
uległa i mająca więcej kobiecych cech.

[mniemanologia]

tabakierka2 napisała:

> i fragmenty tekstu
> Nie bez powodu świat jest tak pomyślany, że mamy parę rodziców,
> matkę i ojca.

I już się zjeżyłam
"Nie bez powodu człowiek jest tak pomyślany, że nie ma skrzydeł"
Nie lubię takiej retoryki.
A dalej... Cóż, to jest tak indywidualne.

> A Wy?
> czy zgodziłybyście się, żeby po rozwodzie (zakładamy, że nastąpił
> rozwód - a jedno z małżonków związało się z osobą tej samej płci -
> mają dziecko/dzieci) Wasz mąż opiekował się Waszym
> dzieckiem/dziecmi z partnerem?

Tak.
Nie non-stop; chodzi mi o to, że pozwalałabym na to.

[graue_zone]

Cóż, dla mnie sprawa jest jasna. O ile na pewien rodzaj rejestracji takich
związków mogłabym się zgodzić, o tyle na adopcję przez nie dzieci już nie. I
jeśli mój mąż odszedłby ode mnie i związał z innym mężczyzną, z całej siły
starałabym się ograniczyć czas spędzony przez dzieci z tą "parą". Z samym ojcem
nie, jedynie z obydwoma panami. Nie uważam, aby dzieci wynosiły z domu tego typu
wzorce.

[szyszunia11]

jestem przeciwna adopcji dzieci przez pary homo i nie zgodzilabym sie, by taka para opiekowala sie moim dzieckiem.

[babcia47]

to jak ma sie do tego sytuacja gdy dziecko jest wychowywane w
niepełniej rodzinie..a przecież to się zdarza bardzo często?
Przyjaciela mojego syna wychowywała matka i babcia..czy ma to
oznaczać, że nie będzie pełnowartosciowym człowiekiem, męzem?
ojcem?..zresztą już nimi jest i nie widzę u niego jakiś podejrzanych
lub niezrozumiałych zachowań. Po wojnie wiele dzieci wychowywało się
bez ojców lub matek z wiadomych powodów i jakos nie wpłyneło to na
woelki "wysyp" ludzo z zaburzonymi relacjami rodzinnymi a tym
bardziej nie "obrodziło" nagle ludźmi z zmieniona orientacją
seksualną. Co prawda nie dla kazdego to moze byc odpowiedni
przykład , ale Jan M.W. Rokita sam wielokrotnie wspominał, ze był
wychowywany przez grono kobiet mamę, babcie, ciotki..męzczyzny w
rodzinie nie było

babciu

[tabakierka2]

niby to nie powinno mieć wpływu - pewnie wiele zależy od kobiet
wychowujących tych chłopców, od ich podejścia.

przy złym podejściu

charaktery.eu/artykuly/Rodzina/538/Maly-ksiaze-mamusi/

[18_lipcowa1]

tabakierka2 napisała:

> niby to nie powinno mieć wpływu - pewnie wiele zależy od kobiet
> wychowujących tych chłopców, od ich podejścia.
>



No w koncu pojelas?
Ze to zalezy od wychowujacych,a nie od tego jakie wzorce sprzedaja
swoim wygladem, zachowaniem podyktowanym hormonami.

[tabakierka2]

18_lipcowa1 napisała:

> tabakierka2 napisała:
>
> > niby to nie powinno mieć wpływu - pewnie wiele zależy od
kobiet
> > wychowujących tych chłopców, od ich podejścia.
> >
>

zauwazyłaś co napisałam???
napisałam ' niby to nie powinno mieć znaczenia'.
Nie wiem, czy nie ma i nie będzie miało, Ty też nie wiesz tego na
pewno.
Z własnego doświadczenia - byłam kiedyś z chłopakiem, którego
wychowywała tylko mama i babcia ( ojciec odszedł do innej) - nigdy,
przenigdy nie związałabym się z nim na całe życie. Był bardzo
wrażliwy, opiekuńczy, ale nie miał tej 'iskry'. To taki przykład z
mojego zycia, nie generalizuję. Ale też nie wykluczam, że wychowanie
przez rodziców homo mogłoby mieć negatywny wpływ na rozwój dziecka
(ale mogłoby nie mieć - nie wiem.)

[nutka07]

Czym jest dla Ciebie ta 'iskra'?

[asia_i_p]

> Przyjaciela mojego syna wychowywała matka i babcia..czy ma to
> oznaczać, że nie będzie pełnowartosciowym człowiekiem, męzem?
> ojcem?..zresztą już nimi jest i nie widzę u niego jakiś podejrzanych
> lub niezrozumiałych zachowań. Po wojnie wiele dzieci wychowywało się
> bez ojców lub matek z wiadomych powodów i jakos nie wpłyneło to na
> woelki "wysyp" ludzo z zaburzonymi relacjami rodzinnymi a tym
> bardziej nie "obrodziło" nagle ludźmi z zmieniona orientacją
> seksualną
No właśnie gdybyś to napisała gdziekolwiek indziej, a nie w wątku o wychowywaniu
dzieci przez pary homoseksualne, pewnie byś dostała dużo odpowiedzi, że to nie
jest najkorzystniejszy układ wychowawczy.
A co do tego wychowania po wojnie, to sama nie wiem - czy lawinowy wzrost liczby
rozwodów, kiedy dorosło to pokolenie, to wynik tylko i wyłącznie zmieniającej
się obyczajowości.
Nikt nie twierdzi, że dziecko wychowywane poza pełną rodziną n i e m a s z a n
s na dobry związek, pełne zdrowie emocjonalne, itd. Ale ma trudniej. Tak samo,
jak dziecko wychowywane przez depresyjnych rodziców, w rodzinach dysfunkcyjnych.
Jak na razie, w adopcji przyjmuje się klucz, że dobieramy rodzinę idealną. Nie
wystarcza, aby była taka, której by się nie zabrało jej naturalnego dziecka,
musi spełniać mnóstwo dodatkowych warunków. Załamanej wdowie nikt jej dziecka
nie odbiera, ale też nikt nie da jej dziecka do adopcji.
To jest do dyskusji, czy takie podejście do adopcji jest słuszne, ale dopóki ono
istnieje i jest popierane przez psychologów dziecięcych, będę przeciwna adopcji
dzieci przez pary homoseksualne.

A tak na marginesie, bo się nie mogłam powstrzymać - naprawdę nie uważasz, że
Rokicie przydałaby się silna męska ręka? Czasem zachowuje się jak rozbrykany
chłopczyk.

[jowita771]

> A Wy?
> czy zgodziłybyście się, żeby po rozwodzie (zakładamy, że nastąpił
> rozwód - a jedno z małżonków związało się z osobą tej samej płci -
> mają dziecko/dzieci) Wasz mąż opiekował się Waszym dzieckiem/dziecmi
> z partnerem?

Żeby wychowywał, a ja miałabym tylko spotkania z dzieckiem bym się nie zgodziła,
ale bez względu na płeć osoby, z którą związałby się mój mąż. Żeby dziecko
uczestniczyło w życiu nowej rodziny męża, bywało u nich, jeździło na wakacje
itp. - jak najbardziej.
Uważam, że problem dzieci homoseksualnych rodziców leży na zewnątrz rodziny.
Takie dziecko nie jest pokrzywdzone, ale wiele osób stara się mu to wmówić albo
wręcz sprawić, żeby czuło się gorsze.

[myelegans]

> mój kumpel gej ma 26lat i jest własnie z 4 partnerem w tym roku -
> ile osób, tyle doświadczeń.

Jak mialam tyle lat to mialam lepsza statystyke. To kwestia
dojrzalosci i potrzeb, nie orientacji.
Znam pary gejowskie bedace ze soba w zwiazku 25 lat i wychowujace
dzieci jednej z partnerek. Najlepsza rzecz, ktora im sie zdarzyla,
to to, ze w koncu mogli zawrzec malzenstwo i stac sie pelnoprawna
rodzina. Najbardziej z tego cieszyly sie .... dzieci. Tu gdzie
mieszkam malzenstwa par jednoplciowych sa od 6 lat legalne. Jakiejs
specjalnej plagi, ani demonstacyjnosci nie widac. Ot zyja jak
wszystkie inne rodziny, maja problemy jak inni, dzieci wychowuja jak
inni itd. itp.

[tabakierka2]

lineczkaa napisała:


> Czyli jakich? k.o.b.i.e.t.a zapieprza z mopem, wieczorem robi z
> dziećmi lekcje, gotuje obiad na następny dzień, a w tym czasie
> m.ę.ż.c.z.y.z.n.a idzie z kolegami pograć w siatkówkę, bo się musi
> odstresować po pracy?

frustruje Cię sytuacja w domu, to ją zmień.

>
> Jaka, k.u.r.w.a nauka ról społecznych, wolę, żeby dziecko było
> chowane przez dwóch mężczyzn/dwie kobiety, w otwartości i miłości
niż
> mamunia z tatuniem w ciąg poszli bo imieniny kolegi trzeba
świętować.

Powtarzam - jeśli frustruje Cię sytuacja w domu, to ją zmień.

Bo pary homo są wolne od uprzedzeń, nie rozstają się, nie rozwodzą
(tam gdzie legalne są małżeństwa) - samo niebo.


> Tabakierka, weź kobieto z takim zaściankiem nie wyskakuj.
>


wolę sobie w tym moim 'zaścianku' siedzieć niż być 'taka hej do
przodu' i żyć w mylnym przekonaniu o 'idealnych' i 'bezproblemowych'
związkach homo.
czytając Wasze wypowiedzi można odnieść wrażenie, że pochodzicie z
nieszczęśliwych rodzin, gdzie matka biegała z mopem, a ojciec
siedział z piwem na kanapie przed TV. Ja mam inne wspomnienia.

[aniela_z_gazowni]

> Bo pary homo są wolne od uprzedzeń, nie rozstają się, nie rozwodzą
> (tam gdzie legalne są małżeństwa) - samo niebo.

pisał tak ktoś, bo jakoś nie zauważyłam?


> czytając Wasze wypowiedzi można odnieść wrażenie, że pochodzicie z
> nieszczęśliwych rodzin, gdzie matka biegała z mopem, a ojciec
> siedział z piwem na kanapie przed TV.

oczywiście, wszystkie jak jeden mąż wyniosły takie wzorce z domu


a co do meritum - jestem za adopcją przez pary homo
na tych samych zasadach, przy tych samych obostrzeniach jak w przypadku adopcji przez pary hetero
ale to pewnie dlatego, że moja mama latała z mopem, a mój tata nadużywał alkoholu
ba, żeby to tylko piwo było...

tabakierka

[lineczkaa]

tabakierka2 napisała:


> frustruje Cię sytuacja w domu, to ją zmień.
>
> >

> Powtarzam - jeśli frustruje Cię sytuacja w domu, to ją zmień.
>
> Bo pary homo są wolne od uprzedzeń, nie rozstają się, nie rozwodzą
> (tam gdzie legalne są małżeństwa) - samo niebo.
>
>
> > Tabakierka, weź kobieto z takim zaściankiem nie wyskakuj.
> >
>
>
> wolę sobie w tym moim 'zaścianku' siedzieć niż być 'taka hej do
> przodu' i żyć w mylnym przekonaniu o 'idealnych' i 'bezproblemowych'
> związkach homo.
> czytając Wasze wypowiedzi można odnieść wrażenie, że pochodzicie z
> nieszczęśliwych rodzin, gdzie matka biegała z mopem, a ojciec
> siedział z piwem na kanapie przed TV. Ja mam inne wspomnienia.


Skoro rzuciłaś hasłem ról życiowych, więc zapewne u Ciebie są standardowe, przekazywane od pokoleń :p. Mnie moja rodzina bardzo się podoba i nic mnie w niej nie frustruje. Podział również zgoła inny niż jak w tradycyjnym katolickim domu.
Czy ja gdzieś napisała, że moi rodzice szli w tango z alkoholem, albo ,że ja z mężem idziemy. Skoro poszłaś w taką nadinterpretację to może u Ciebie tak było lub jest.
Moja rodzina zdrowa, dziękuję. Popracuj nad własną :p

Nikt Ci nie każe być taką hop do przodu, ale Ty jesteś wręcz zniesmaczona tym pomysłem.

Zapytam o coś jeszcze. Widziałaś swoją mamę ujeżdżającą Twojego tatę, albo jak Twoja mam pieściła Twojego tatę. Albo ich namiętny i głośny seks w łazience? Zapewne nie, albo "niechcący". Dorośli ludzie potrafią się kontrolować i intymność chowają przed dziećmi.
Jakoś się nie oburzasz, że matki chowające dzieci bez ojców, mieszkają z babcią, lub przyjaciółką. Też sobie okazują czułość prawda. Co za patologia, buziaki tej samej płci na przywitanie, albo na pożegnanie przed pójściem do pracy. Bleeeeee

No rozbawiłaś mnie dziewczyno.

[elza78]

nie nie zgodzilabym sie bo tak

[myelegans]

jeszcze duzo wody uplynie zanim doczekamy sie w Polsce jakiejkolwiek
legalizacji zwiazkow jednoplciowych, a tym bardziej malzenstwa, i
adopcji dzieci.
Z tego co widac po innych spoleczenstwach gdzie legalizacja tych
zwiazkow jest zagwarantowana konstytucyjnie i adopcja dzieci
partnera rowniez, to adopcja dzieci z zewnatrz jest bardzo trudna.

Z tego co obserwuje, to pary homoseksualne nie maja zadnych szans na
adopcje malych, zdrowych, bialych dzieci, bo tych po prostu jest za
malo, i kazdy sad na swiecie podejmujac decyzje o adopcji bedzie
mial na celu przede wszystkim dobro dziecka, a w obecnej formie to
tradycyjna rodzina tata + mama.
Pary homoseksualne najczesciej sa bezdzietne, albo wychowuja razem
dzieci partnera i je adoptuja, albo adoptuja dzieci z Chin i
biednych krajow Am. Pld, albo dzieci nieadoptawalne bo z powaznymi
problemami zdrowotnymi.

Mozna debatowac czy lepiej dla dziecka zeby bylo produktem
chinskiego sierocinca i w rezultacie bylo spolecznym wyrzutkiem i
skonczylo gdzies jako sluzaca (dotyczy wlasciwie tylko dziewczynek),
czy wychowane przez dwoch ojcow i dwie matki i majace szanse na
wychowanie w rodzinie, niezaleznie jaki ta ma ksztalt. Albo czy
lepiej dla dziecka urodzonego z FAS i porzuconego przez matke po
kilku latach na spedzenia reszty zycia do pelnoletnosci w
instytucjach i pozniej zasilenia patologii, czy trafienie do rodziny
niezalenie jakiej: samotnej matki, samotnego ojca, pary homo, czy
heteroseksualnej.

Na placu zabaw czesto spotykalam dwoch panow z 3 dzieci, w tym 2 na
wozkach, z porazeniem mozgowym, jedno wygladalo na zdrowe. po jakims
czasie zagadalam, okazalo sie, ze sa para, jeden z nich pracuje,
drugi opiekuje sie dziecmi, to trzecie bylo autystyczne i sa rodzina
zastepcza dla tych dzieci, ktore w przeciwnym razie bylyby skazane
na instytucje. Starali sie o adopcje dzieci. Nie wiem jak sie sprawa
zakonczyla, bo sie wyprowadzilismy z okolicy.

Oczywiscie sa zwiazki hetereseksualne ktore zrobilyby dokladnie to
samo. I jak kandydatami na rodzine zastepcza jest para hetero i
homoseksualna o podobnym statusie to na 100% para heteroseksualna
dostanie opieke nad dziecmi. Pary homoseksualne sa brane pod wieksza
lupe niz heteroseksualne. Przedtem zanim mogly sie zawierac
malzenstwa, o adopcje staralo sie jedno i bylo na statusie samotnej
matki albo ojca.

[elza78]

"malych, zdrowych, bialych dzieci"

co to za bohomaz...
milosc jak towar - to samo od nowa D
male zdrowe biale sa ok a duze chore czarne juz nie a zolte to w ogole syf kila
mogila
RASIZM

[myelegans]

> "malych, zdrowych, bialych dzieci"

No wyobraz sobie, straszne nie? W Polsce mozesz wykreslic "rasy
bialej" i zostanie Ci, ze 99% przyszlych rodzicow adopcyjnych
chce "male, zdrowe dzieci".
Ilu znasz takich, ktorzy chca starsze i chore?

[aluc]

wcale nie musisz wykreślać, na dzieci dzieci bardziej kolorowe,
romskie, z mieszanych związków w Polsce też jest znacznie mniejszy
popyt

to, co napisałaś, odzwierciedla moje zdanie w kwestii przedmiotowej
- jeśli wszyscy potencjalni rodzice adopcyjni będą traktowani wedle
tych samych kryteriów, to pary homoseksualne i tak będą miały
znacznie mniejsze szanse na adopcję dziecka niż pary hetero

ale prawo do adopcji mieć powinny

[lineczkaa]

OT, Polska nie ma podpisanych umów adopcyjnych ani z Chinami, ani z
Afryką, nawet nie jestem pewna czy z jakimkolwiek państwem.

[myelegans]

>OT, Polska nie ma podpisanych umów adopcyjnych ani z Chinami, ani z
>Afryką, nawet nie jestem pewna czy z jakimkolwiek państwem

No i zle, bo jest tam duzo malych dzieci i niemowlat z uregulowana
sytuacja prawna potrzebujacych rodzin.

Mamy w rodzinie adopcyjna dziewczynke z Chin (podrzucona do szpitala
jako noworodek, prawdopodobnie przez jakas biedna kobiete ze wsi,
ktorej nie stac bylo na zaplacenie kary) i czekamy na druga. Tam
mialyby sierociniec i ostracyzm spoleczny do konca zycia. Tu maja
Montessori, dom z wielkim ogrodem, niepracujaca mame i stabilna
rodzine. I takich rodzin mieszanych widze b. duzo, fakt najwiecej
tradycyjnych, ale samotne matki i geje tez sa.
BTW, nie mieszkam w Polsce.

[wieczna-gosia]

ale sa u nas jak to aluc przytomnie zauwazyla dzieci z ropznych
mieszanek i narodowosci.

[iskierka40]

jestem na nie.........

Jestem przeciwna

[gacusia1]

Faktem jest,ze pary lesbijem maja przewage,bo wystarczy,ze jedna z
nich da sie przeleciec i juz dziecko gotowe. Mam przyjaciol gejow i
nawet oni sa temu przeciwni. Oni zdecydowanie stawiaja na
korzystanie z zycia i kariere niz zmiane pieluch. Mam tez znajome
lesbijki,ktore maja "wspolne" dziecko. Malo tego,dziecko powstalo
przez invitro. Tak wiec mozliwe jest wszystko .-)
Jestem przeciwna raczej ze wzgledu na dziecko,ktore mialoby baaardzo
ciezkie zycie z rodzicami homoseksualnymi. To po prostu potrzebuje
mnoooostwo czasu aby polska mentalnosc zaakceptowala odmiennosc jaka
jest homoseksualizm,a co dopiero posiadanie dzieci przez takie pary.

[wieczna-gosia]

syna wychowuje zupelnie inaczej niz corki. Kazda z corek tez
wychowuje inaczej. I mimo ze nie podoba mi sie to- moj syn jest mniej
lub bardziej typowym chlopcem a moje corki sa mniej lub bardziej
typowymi dziewczynami. Moge pokazac palcem te roznice, ktore nigdy
sie nie powtorzyly u syna chociaz u corek bylo roznie i potrafie
nazwac rzeczy ktorych musialam sie nauczyc przy synu, chociaz przy
zadnej z corek nie byly mi one potrzebne.