Gadanie meza ze jestem gruba

[kirsza1]

Nie wiem co mam zrobic, ale juz mam dosc gadania meza, tzn mamy dziecko co ma
17 miesiecy, po porodzie troche mi sie utyło i jakos ciezko zgubic wiem, wiem
podjadalm slodkie...ale mam dosc w ogole wszystkiego wiecznych placzow,
krzykow, to nieraz sobie cos zjem....a tu zaraz gadanie ZNOW JADLAS SLODKIE,
WZIELAS JEDNO CIASTKO...mam dosc rozliczania i gadania, ze jestem gruba,
spasła...(mam 164 i waze 75 kg) poza tym jestem zadabna, maluje sie, czyms
spiskam, pojde na solarium ale slodkie od zawsze bylo moim nalogiem
ciezko mi isc cwiczyc bo rano siedze z dzieckiem do 15:40 a o 16 ide do pracy
i wracam kolo 21:30, mam juz tego dosc
teraz dziecko od pazdziernika idzie do zlobka ja wracam normalnie do pracy ale
chodzi mi o te testy meza
a najgorsze jest to ze do lozka to jest pierwszy ale po co zskoro jestem
gruba??????????????????????????? nie chce po prostu i mi odmawiam, bo skoro
tak gada...nie wiem co robic o tym myslec

poza tym uklada sie nam w miare ok

[karra-mia]

przepraszam,ale jak przeczytałam twój post, to się roześmiałam

Piszesz, jak jakaś gó...ara, przeczytałaś to, co napisałaś?
A jeżeli serio potrzebujesz rady, to może powiedz mężowi, że przykro
ci, jak rzuca takie hasła, że cię to boli. W małżeństwie sięprzede
wszystkim powinno rozmawiać, a potem ewentualnie omawiac taki
problem na forum.

> poza tym uklada sie nam w miare ok


coraz lepiej

[deodyma]

wybacz, ale nie dziwie sie mezowi, ze Ci wciaz gada.
jestem tego samego wzrostu, ale tyle, co Ty, to ja nawet nie
wazylam, bedac w ciazy.
moze czas wziasc sie za siebie, dla siebie samej?
jesli o mnie chodzi, to mezowi tez truje,poniewaz moj maz ma ok 30
kg nadwagi i dla swojego wlasnego zdrowia powinien chociaz na
poczatek te 10 kg zrzucic a wierz mi, lubi sobie chlop zjesc.
z tym, ze on sie nie burzy moim gadaniem, bo wie, ze mam racje i
powoli zaczyna cos z tym robic.

[angazetka]

> wybacz, ale nie dziwie sie mezowi, ze Ci wciaz gada.
> jestem tego samego wzrostu, ale tyle, co Ty, to ja nawet nie
> wazylam, bedac w ciazy.

Wybacz, ale chrzanisz. Ja, nie będąc w ciąży, kiedyś ważyłam mniej
więcej tyle co autorka. Nie upoważniało to jednak nikogo do
wytykania mi wagi. Co innego sugestie, co innego niegrzeczne
wypominanie "Jesteś gruba". Niesmaczne po prostu.
Schudłam - dla siebie. Nie dlatego, że ktoś mi marudził.

[deodyma]

Wybacz, ale chrzanisz. Ja, nie będąc w ciąży, kiedyś ważyłam mniej
> więcej tyle co autorka.


no i co w zwiazku z tym?
jesli o autorke chodzi, jest mloda, bo zaledwie 26 letnia kobieta i
jak tak dalej pojdzie, spasie sie do 100 kg.
juz teraz nic ze soba nie robi, bo jej sie najzwyczajniej w swiecie
nie chce i uzala sie nad soba,jaki ten jej maz niedobry, a maz ma
racje.
moze na poczatku byl delikatniejszy, ale ze do niej nic nie dociera,
wali z grubej rury.
czasem tak wlasnie trzeba.

[deela]

> jesli o autorke chodzi, jest mloda, bo zaledwie 26 letnia kobieta i
> jak tak dalej pojdzie, spasie sie do 100 kg.
lepsze 100kg szczesliwej kobiety niz 40 kg takiej zgryzliwej baby jak ty
a tak ku przestrodze - przeczytaj ten watek
forum.gazeta.pl/forum/w,12264,99957838,99957838,maz_ode_mnie_odszedl_.html

[deodyma]

czytalam ten watek i nie jestem zgryzliwa, tylko prawde prawie
znam przypadek babki, ktora wazyla kiedys 58 kg, pozniej jej waga
szla wciaz w gore i dobila do ponad 120 kg przy wzroscie 164 cm
wlasnie...
ma dopiero 34 lata, maz sie jej czepia, otoczenie rowniez, czemu
wcale sie nie dziwie i niemal kazdy pyta,czemu sie tak spasla.
nigdy nie byla w ciazy, jesl leniwa, potrafi caly dzien przesiedziec
w domu przed kompurterem i jesc slodycze.
na dodatek zdrowie zaczyna jej szwankowac, siada kregoslup, stawy,
potrafi nie miec okresu przez bite 2 miechy, przez swoja nadwage nie
moze zajsc w ciaze, grozi jej cukrzyca, ma podwyzszone cisnienie
itd...
a dzieje sie tak dlatego, bo nie chce jej sie nic ze soba robic i
tyle.

[deela]

ja kiedys wazylam 49 kg, po 5 latach brania tabletek anty i dwoch ciazach waze o
zgrozo 78 kg
se sobie schudne powoli ale cisnienia nie mam
spaslam sie czy sie nie spaslam to moje cialo i nie zycze sobie podobnych
komentarzy
a moj maz kocha kazdy jeden cm mojego ciala

[deodyma]

deela napisała:

> ja kiedys wazylam 49 kg, po 5 latach brania tabletek anty i dwoch
ciazach waze
> o
> zgrozo 78 kg
> se sobie schudne powoli ale cisnienia nie mam




ok.
ale sama napisalas, ze jestes po 2 ciazach i bralas tabletki
jednak sprawa inaczej wyglada, gdy mloda kobieta sie zaniedbuje na
wlasne zyczenie a potem sie dziwi, ze maz robi jej uwagi.
moj maz np ma spora nadwage, bo bilsko 30kg, ale w jego wypadku to
wszystko z obzarstwa wynika, z czego swietnie zdaje sobie sprawe.
i tez mu truje,ze jest jeszcze mlody,ma dopiero 33 lata i powinien
uwazac, bo jak tak dalej pojdzie, to do 150 kg dobije i zdrowie
sobie zniszczy.
a po co mu to?
przeciez nie musi wcinac non stop chipsow, slodyczy, ani tym
bardziej wyjadac wszystko z lodowki po 22 wieczorem.

[deela]

> ok.
> ale sama napisalas, ze jestes po 2 ciazach i bralas tabletki
iiiiiiii tam
na czole tego nie mam wypisane
dla pokatnego obserwatora mozemy byc ja i autorka watku w tej samej sytuacji

[hanalui]

deodyma napisała:
> jestem tego samego wzrostu, ale tyle, co Ty, to ja nawet nie
> wazylam, bedac w ciazy.

Chrzanisz i tyle.
Prawidlowa waga dla kogiety o wzroscie 1,64m miesci sie w widelkach
49,7 kg - 67,2 kg. BMI (waga/wzrost do kwadratu)- 18,5 -25.
Chyba slyszalas ze jedne kobiety sa drobnokosciste a inne
grubokosciste i te niestety beda wazyc wiecej przy tym samym
wzroscie.

[hanalui]

hanalui napisała:

> deodyma napisała:
> > jestem tego samego wzrostu, ale tyle, co Ty, to ja nawet nie
> > wazylam, bedac w ciazy.
>
> Chrzanisz i tyle.
> Prawidlowa waga dla kogiety o wzroscie 1,64m miesci sie w
widelkach
> 49,7 kg - 67,2 kg. BMI (waga/wzrost do kwadratu)- 18,5 -25.
> Chyba slyszalas ze jedne kobiety sa drobnokosciste a inne
> grubokosciste i te niestety beda wazyc wiecej przy tym samym
> wzroscie.


Sorry...to 75 a nie 65 jak omylnie przecztalam. No to faktycznie
autorka ma nieco nadwagi.

[deodyma]

> Sorry...to 75 a nie 65 jak omylnie przecztalam. No to faktycznie
> autorka ma nieco nadwagi.



no, sama widzisz.
jestem tego samego wzrostu i gdybym wazyla te 75 kilo, czulabym sie
i wygladala po prostu zle.

[anyx27]

Ja mam to szczęście, że z mężem tyjemy proporcjonalnie oboje 6 lat temu,
kiedy sie poznalismy wazylismy mniej - on 20kg, ja 18kg.

Nigdy nie byłam chuda, nie mam takiej budowy ciała. Mam 1.64m wzrostu i wazyłam
ok. 60kg, nosiłam rozmiar 38. w ciąży przytyłam 12kg, ale tak naprawdę tyć
zaczęłam po ciąży - hormony tarczyca mi siadła, niestety. Efekt był taki, że
4 lata po porodzie ważyłam prawie 80kg.

A mąż najbardziej przytył jak rzucił palenie.

Teraz od dłuższego czasu staramy się zgubić kg z mężem, ale jemu idzie to
łatwiej, bo ja muszę sie przez te cholerną tarczycę nieźle nagimnastykować (w
przenośni i dosłownie), żeby był jakiś efekt.
Mąż schudł narazie ok.10kg, ja 5-6kg.

Nigdy, przenigdy żadne z nas nie powiedziało do tej drugiej osoby "jesteś za
gruby/a", "nie jedz tyle", "zrób coś ze sobą" itd. Za to cały czas zapewnialismy
siebie, ze kochamy się takimi, jacy jesteśmy, czy mamy 20kg wiecej, czy mniej.
Mój mąż zawsze mi powtarzał, że jeśli ja sama czuję się źle ze swoją wagą, to
powinnam schudnąć tyle, żebym czuła sie dobrze sama ze soba. i ten brak presji
spowodował, ze sami "dojrzeliśmy" do tego, ze chcemy coś z tym zrobic. Presja,
czy niesmaczne teksty bliskie osoby mogą co najwyżej demotywować.

[deodyma]

Chrzanisz i tyle.
> Prawidlowa waga dla kogiety o wzroscie 1,64m miesci sie w
widelkach
> 49,7 kg - 67,2 kg. BMI (waga/wzrost do kwadratu)- 18,5 -25.



moja droga, kiedys przy tym wzroscie to i ja wazylam ponad 60 kg i
wszyscy dziwili sie, ze waze az tyle, bo nie bylo po mnie tej wagi
widac.
ale z z waga 75 kg czulabym sie po prostu zle.

[marzeka1]

Rozumiem, że jest ci przykro, tyle że może mąż woli cię taką, jak przedtem? Po
prostu bardziej podobałaś mu się szczuplejsza? Też lubię słodycze, ale gdy waga
zaczęła mi rosnąć, rzuciłam lub baaaardzo ograniczyłam, bo tyje się jednak
(głównie) od tuczącego jedzenia.
Masz jednak nadwagę, a to z czasem staje się problem przede wszystkim
zdrowotny,a nie tylko estetyczny.
Wiem jednak,że chyba nie chciałabym słyszeć takich teksów od męża, z tym,że po
porodach zawsze szybko starałam się wrócić do dawnej wagi, przede wszystkim dla
siebie.

[pinkdot]

Hmmm...myślę, że mąż mógłby trochę taktowniej Ci dawać do zrozumienie, że
powinnaś troszkę zrzucić, jeżeli ma z tym problem. Ja go w sumie rozumiem, bo
sama byłabym niezadowolona gdyby mój mąż przytył np. 20 kilo i nie miał zamiaru
nic z tym fantem zrobić. Fakt faktem jednak, takie ciągłe gadanie i wyliczanie
każdego cukierka może przynieść wręcz odwrotne skutki - z nerwów bym się na te
słodycze rzucała po kryjomu gdybym była w Twojej sytuacji.
A jak tam u niego z wyglądem? Zawsze zadbany, wypachniony, zero nadwagi?.

[panirogalik]

nie powinnaś odmawiać seksu mężowi. Skoro nie możesz ćwiczyć to chociaż poruszaj
się w seksie, dobrze ci to zrobi.

[marzeka1]

Dodam,że przy tym wzroście masz ok.20 kg do zrzucenia, dużo i na pewno kolejne
ciastko, batonik nie pomoże (no może na chwilę jako pocieszyciel).

[doral2]

to bardzo źle, że mąż nie akceptuje twojego wyglądu, i jeszcze gorzej, że w taki
dokuczliwy sposób ci to komunikuje.

porozmawiaj z mężem i wyjaśnij mu, że jest ci przykro iż on tak myśli, ale ty
siebie nie uważasz za grubą.

i powtarzaj mu to za każdym razem, kiedy będzie ci mówił, że jesteś gruba.

[triss_merigold6]

Zaklinanie rzeczywistości? Przecież ona jest za gruba, z 15 kg
powinna zrzucić chociażby dla własnego zdrowia. I w dodatku pisze,
że lubi jeść słodycze.
Rozumiem niewielkie wahnięcia wagi ale gdyby mi facet z przeżarcia
przytył 20 kg to też bym robiła uwagi.

[nutka07]

Ja mam 173cm i przy wadze 74kg nie wygladam wcale szczuplo tylko grubo.
Zeby nie bylo waze teraz sporo wiecej niz te 74kg ale nie mam zamiaru pozostawac
przy tej wadze.

Autorko jak sie nie chcesz odchudzac to mu to powiedz. Zostaje taka jaka jestem.

[umasumak]

Nie ma jednaj prawidłowej wagi dla danego wzrostu. Dużo zależy od budowy ciała.
Autorka ma z pewnością nadwagę, z tym że nie wiadomo jak wielką.

[nutka07]

Tak, wiem o tym. Ja jednak nie jestem drobnej budowy, dlatego podalam swoj
przyklad Jak wazylam 62-64 to slyszalam, ze jestem za chuda. Rozmiar 38 byl
na mnie luzny.

[kawka74]

Jakie 20, 10 najwyżej, no, w porywach 12-13.
Acz na pewno za dużo.

[umasumak]

kirsza1 napisała:

> a najgorsze jest to ze do lozka to jest pierwszy ale po co zskoro jestem
> gruba??????????????????????????? nie chce po prostu i mi odmawiam, bo skoro
> tak gada...nie wiem co robic o tym myslec

A może on się po prostu martwi o Twoje zdrowie? A to, że ma ochotę na seks z
Tobą, to chyba jednak dobrze, a nie najgorsze?
Dlaczego mu odmawiasz? Powiedz mu najwyżej, że jego gadanie Cię nie mobilizuje,
a zniechęca. A sama zacznij nad sobą pracować - zapewniam Cię, że warto, przede
wszystkim dla samej siebie

>
> poza tym uklada sie nam w miare ok

[kirsza1]

no właśnie takie gadanie mnie wcale nie pomaga, nie wspiera itd
nie chce nic z nim robic, bo skoro jestem gruba i mi to gada i mi jest bardzo
przykro to niech gada zawsze a nie jak cos chce to wtedy robi sie przemiły...nie
pasuje mi takie cos...
mowilam mu o tym ale co z tego...

wiem ze musze cos z tym robic, juz mam karnet na cwiczenia rozne, saune i sie
za siebie biore ale chodzi mi o to gadania ze przykro mi jak cholera
a moj maz?
nie jest gruby bo taka jego uroda, a slodkie tez je
ale wg mnie znow za chudy jest
...
po prostu ciezko mi z tym wszytskim, dom, dziecko, praca i cwiczenia
jeszcze...wiem wiem, kazda kobieta tak ma ale ja jakos nie umiem sie odnalesc...

[kirsza1]

no własnie tak to sie konczy ze jem takie rzeczy po kryjomu....wcale nie jem
przy nim
moj maz wcale nie cwiczy, nigdy nie cwiczyl a ma 31 lat, ja mam 26

[kawka74]

Jakie to typowe dla nałogowca.
Skoro jestem gruba, to będę - na złość mężowi - jeszcze grubsza. I batonik, i ciasteczko, i cukierki. Bo mam powód, bo mi smutno, to chociaż tego marsa albo pawełka sobie zjem.
Tyle nadwagi, co masz, możesz - nie jedząc żadnych słodyczy i przekąsek typu chipsy i nie objadając się przesadnie - zrzucić w ciągu półrocza.
Ogłuchnij na męża, zrób to dla siebie, bo jeśli będziesz się objadała słodyczami, za rok będziesz miała do zgubienia, nie 13 kg, a 30. I będzie dużo trudniej.

[marzeka1]

Posłuchaj kawki, dobrze ci radzi. Zrób to przede wszystkim dla siebie i własnego
zdrowia.

[l.e.a]

Wy tak serio z tym, że powinna schudnąć ? Naprawdę tak troszczycie
się o zdrowie autorki wątku ? czy chodzi o to, że wg. Was jest
fizycznie za gruba czyli nie mieści się w pojmowane przez wielu ludzi
jakieś normy estetyczne ?

Nie wierzę, że naprawdę martwi Was jej zdrowie Z postu autorki
wnioskuję, że nie lubi swojego ciała ale są osoby, które dobrze się
czują w taki ciele i czy one powinny chudnąć dla męża czy dla siebie
?

[kawka74]

Naprawdę przede wszystkim powinna zmienić nawyki żywieniowe, zanim zacznie przypominać rozmiarami młodą orkę, bo jest na prostej drodze do katastrofy.
Nadwagi dziewczyna nie ma dużej, ale ma - i im szybciej zapanuje nad dodatkowymi kilogramami i nałogiem słodyczowym, tym lepiej dla niej.
Sprawę znam z własnego doświadczenia. Przegapiłam i cierpię.

Kawka

[l.e.a]

Zazwyczaj się z Tobą zgadzam ( hmm czy ja już Ci kiedyś pisałam,że
bardzo Cię lubię ? ) Powiem Ci,że dobre, zdrowe odżywianie to za
mało.
Ja jem bardzo zdrowo, o czym doskonale wie moja lekarka i nie chudnę
- nadal tyję. A mam wręcz zakaz już odejmowania sobie kalorii. Powód
nie chudnięcia ? Praca siedząca + niemowlę + reszta rodziny. Kiedy
już się uporam z tłumaczeniami lub inna pracą, czas na obiad, lekcje
z dzieckiem, spacer z niemowlakiem, zakupy i ? kolacja , kapanie i
ponownie siadam do pracy. Nie mam fizycznie kiedy się ruszać. A
jeżeli zostaje mi te jakieś 2 godz wolnego wieczorem to jestem prze
szczęśliwa,że mogę wziąć dłuuuugi prysznic i szybciej się położyć do
łóżka.

[kawka74]

> Zazwyczaj się z Tobą zgadzam ( hmm czy ja już Ci kiedyś pisałam,że
> bardzo Cię lubię ? )

He, nie pisałaś
To, że dobre, zdrowe odżywianie to niekiedy za mało, to ja wiem. Zdaję sobie sprawę, że nie każda nadwaga jest skutkiem niekontrolowanego obżarstwa, ale wydaje mi się, że tutaj problem jest postawiony jasno - dziewczyna przytyła, lubi zajadać smutki, a waga nie spada czy tam nawet rośnie. Odstawienie słodyczy nie jest przecież jakąś radykalną dietą ani wielką szkodą dla organizmu, a może w zupełności wystarczyć, żeby pozbyć się problemu czy też żeby zapobiec znacznie większemu problemowi w przyszłości. Drobne zaniedbania w kwestii wagi potrafią mścić się nawet po latach, i to z górką.
Czym innym jest także sytuacja, jeśli ktoś całe życie ma lekką nadwagę, czuje się z nią dobrze, nie odchudza się ani nie objada - wtedy próba zrzucenia tych kilku czy nawet kilkunastu kilogramów może skończyć się - wbrew pozorom - potężną tuszą. Ale tutaj nadwaga jest nabyta w ciągu ostatnich kilkunastu miesięcy.
Nie namawiam autorki wątku do radykalnej diety, bo to tylko szkodzi, ale do odstawienia słodyczy, które poza chwilową przyjemnością niczego dobrego nie przynoszą.

lea

[lila1974]

Kawka ma rację.
Jakiś procent ludzi jest chorych i choćby nie wiem jak się starali schudnąć nie
mogą, przeważnie jednak ich otoczenie o tym wie i głupich uwag nie czyni.

Większość jednak to nałogowcy tacy jak ja, którzy odżywiają się źle i się nie
ruszają. I z cała stanowczością stwierdzam, że kwalifikują się na odwyk tak samo
jak alkoholicy i narkomani.

[verdana]

Kawko, a ja nie rozumiem. Skoro odchudzanie jest tak latwe, jak
piszesz dziewczynie, to dlaczego Ty przegapilaś i cierpisz? Przeciez
wystarczy, abys przestala się obzerac i będzie dobrze.

[marzeka1]

Tak, patrzę na to TAKŻE od strony zdrowia. Mam w rodzinie kobietę po długiej
walce z nadwagą (schudła 30 kg), ale u niej główną motywacją okazało się
zdrowie: zaczęły wysiadać jej stawy i kręgosłup (ważyła ponad 85 kg).

[umasumak]

Lea, ja piszę to, co powiedziałabym każdej bliskiej mi osobie, gdyby poruszyła
ten problem. To, że nie znam autorki wątku, nie oznacza, że mam pisać coś
niezgodnego z moją opinią.
Uważam, że nadwaga, to przede wszystkim problem zdrowotny. Wrażenia estetyczne
są tu mniej ważne, dla mnie właściwie zupełnie nieistotne, no chyba, że osoba z
nadwagą jest zaniedbana i niechlujna - ale to przeszkadza mi bez względu na tuszę.
Jeśli osoba z nadwagą dobrze czuje się swoim ciele, to niech nie chudnie, ale
autorka czuje się z tym źle, więc powinna schudnąć. Nie dla męża, ale dla siebie.
Fakt, zachowanie jej męża może być denerwujące, ale kto jak kto, on na pewno
martwi się o jej zdrowie.

[lisbeth25]

Choćbyś ważyła 100 kilo, mąż nie ma prawa zwracać się do Ciebie w ten
sposób.

[triss_merigold6]

Czy to nie Ty jesteś zwolenniczką absolutnej symetrii i szczerości w
związku?

[lisbeth25]

Wybacz, jeśli mąż zwraca się do żony: Ty spaślaku, grubasie to z
pewnością lepiej jej będzie bez męża. W taki sposób raczej nie motywuje
jej do schudnięcia , a wręcz przeciwnie. Można to załatwić w inny
sposób.

[gaskama]

> Można to załatwić w inny sposób.

Np.? Autorka wątku nie chce schudnąć. W jaki sposób chcesz jej to
załatwić? Przystawic lufe do skroni?

[shellerka]

a ja bym na to spojrzała tak:
wolisz zjeść ciastko, czy mieć ładną figurę i zadowolonego męża?
no chyba że jesteś uzależniona... ale to już głębszy problem.
zdołuję Cię może, ale ja przeżywam i się zastanawiam jak schudnę (za tydzień mam
rodzić, a ważę o kilogram mniej od ciebie, a mam ponad 10 cm więcej wzrostu)
czuję się z tymi dodatkowymi kilogramami ciężko, źle, łatwo dostaję zadyszki,
boli mnie kręgosłup.
pomijając względy estetyczne - nadwaga jest zwyczajnie niezdrowa.

[nutka07]

Shellerka kobieto, Ty w ciazy jestes. Nie ma co sie specjalnie dziwic. I nie
przesadzaj

[mathiola]

No wiesz... postaw się w jego sytuacji. Chajtnął się z fajną laską, a teraz ma w
domu babiszona. Ja na swojego męża też jestem zła i też mu wprost mówię: zrób
coś ze sobą, bo ja o siebie dbam, a tobie najwyraźniej zwisa, jak ja się czuję z
facetem 30 kilo grubszym niż ten, którego brałam.
On się nie obraża co prawda, tylko obiecuje, że się za siebie weźmie... i na
obiecankach się kończy. A j wolałabym mieć w łóżku smukłego pana bez bebecha.

[kawka74]

Chajtnął się z fajną laską, a teraz ma
> w
> domu babiszona.

Bez przesady. Babiszona to by miał, gdyby miała nadwagę rzędu nadwagi Twojego męża.

> On się nie obraża co prawda, tylko obiecuje, że się za siebie weźmie... i na
> obiecankach się kończy.

Dziwisz mu się? Sama chyba widzisz po tym wątku, że tego typu motywacja raczej nie jest skuteczna.

[mathiola]

> Bez przesady. Babiszona to by miał, gdyby miała nadwagę rzędu nadwagi Twojego m
> ęża.

Nadwaga mojego męża wynosi jakieś 20 kilo, bo kiedy go poznałam miał 10 kilo
niedowagi, nad którą sama pracowałam, żeby znikła
Tyleż samo ma autorka wątku.
I nie o liczbę kilogramów tu idzie, tylko o to, że jeśli drugiej połówce coś
naprawdę przeszkadza, to warto pomyśleć, jak się owa druga połówka czuje, mając
w domu osobę kompletnie inną, niż ta, którą wybrała.
Ja nie mam nic do osób z nadwagą. Wiem, że są faceci, którzy kochają duże dupcie
i wielkie piersi (też są piękne, jeśli zadbane). Ale pod warunkiem, że takie
sobie wybrali.

A jeśli o mojego męża idzie, on się nie boczy i sam przyznaje mi racje. Tylko
jest LENIWY. I to również przyznaje. A ja czekam. Az mu to lenistwo minie. A że
wprost sobie mówimy. No mówimy sobie, nie tylko o nadwadze. On mi potrafi
powiedzieć: weź zrób coś z tymi nogami, bo mnie dzisiaj podrapałaś i wyglądasz
fuj. Mam się obrazić? Nie, biorę depilator i depiluję, chociaż boliiiiii i
wolałabym nie.

[deela]

fajnego masz meza
ja bym go przez maszynke przepuscila za taki tekst
ale moj nie jest taki durny zeby patrzec tylko na moja figure

No ale przeciez jesteś gruba

[sanrio]

uważasz, że nie? sprawdź swe BMI to się przekonasz skoro nie wierzysz
dziewczyno, trochę samokontroli i przestań się skarżyć, co z tego, że chodzisz
na solkę? Uważasz, że małe, grube i zjarane jest ładne? Poza tym - to nie jest
dobre dla twojego zdrowia! jedno i drugie.

[lisbeth25]

Uważasz, że jej waga usprawiedliwia chamskie odzywki męża?

[marzeka1]

Nie usprawiedliwia, bo odzywa się chamsko i demotywująco, ale tak jak siebie nie
wyobrażam z taką nadwagą (mamy zbliżony wzrost), tak samo nie wyobrażam sobie
męża +20-30 kg nadwagi. Dla mnie to działa w obie strony, partnerzy powinni być
dla siebie pociągający, a np. spasiony facet z brzuszyskiem i podgardlem działa
na mnie aseksualnie.

[lisbeth25]

To jest oczywiste. Sprawa prawidłowej wagi to jedno. Odzywki męża to
drugie. Nie wyobrażam sobie zwracać się do męża- gdyby przytył 30 kilo-
spaślaku, grubasie, knurze czy tym podobne.

[marzeka1]

Też nie odezwałabym się w ten sposób, ale na pewno powiedziałabym wprost, że
przeszkadza mi jego obecny wygląd, to, że tak się zapuścił (szczególnie jeśli
tusza wynika z żarcia, nie choroby).

[ruta.dl]

a moim zdaniem to wcale nie jest chamskie. W malzenstwie wazna jest szczerosc. jakby jej mowil ze jest "paczuszkiem w maseleczku" to lepiej? A faceci to sa proste stworzenia, jak mu zimno to zimno, jak seks to seks, a jak gruba to gruba.
Wiec zamiast siedziec na forum i plakac ze gruba i nieszczesliwa i nie ma czasu, to mozna kupic sobie DVD z cwiczeniami i jak sie siedzi caly dzien w domu z dzieckiem to mozna te godzine poswiecic.

z takim mężem to na drzewo

[olaboga.gdzie.ma.noga]

Moim zdaniem to jest chamskie i świadczy jak najgorzej o mężu.

Facet się z nią ożenił, bo ładna i szczupła d*pa była, akurat się nawinęła i poleciał na jej fizys. Niewiele to ma z miłością wspólnego. A jak trochę przytyła, to już panu i władcy taka dama nie pasuje. A co będzie jak kiedyś stanie się stara i pomarszczona? Zwyzywa ją od staruch? Zostawi dla młodej cizi po botoksie?

Pewnie nie mają też sobie za wiele do powiedzenia i zmajstrował dzieciaka, żeby mieć tematy do rozmowy...

Zamiast ją dołować, może by zmotywował - zaproponował wspólne zajęcia ruchowe (nie o seks mi tu chodzi), albo że np. będzie zostawał 3 razy w tyg z dzieckiem, a ona niech poszaleje w silowni, wyjdzie do kumpeli na rower.

Samo wyzywanie jej od grubych nic nie pomoże, a tylko ją bardziej pchnie do zajadania stresu. To że ma większą wagę - sama dobrze wie bez jego ględzenia - ma lustro a i zazwyczaj inni "życzliwi" nie potrafią się obejść bez przytyków na temat jej tuszy..

[sanrio]

nie,ale nie czaję tego postu: spasła się do niewyobrażalnej wagi przy tym
wzroście (i pisze: owszem, TROSZKĘ mi się przytyło po porodzie), wpiepsza
słodycze ale jest jej przykro, że mąż jej zwraca uwagę, że znów zjadła coś
słodkiego - no jak przykro??? Stwierdza chłop fakt, ja też bym tak robiła. A
poza tym: słyszałam już bardziej chamskie odzywki, więc nie dramatyzujmy. Moim
zdaniem sama jest sobie winna.

[...]

[lisbeth25]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[kawka74]

> nie,ale nie czaję tego postu: spasła się do niewyobrażalnej wagi przy tym
> wzroście (i pisze: owszem, TROSZKĘ mi się przytyło po porodzie)

Paradne.
Albo uważasz ciężką niedowagę za normę, albo masz anorektyczne zmiany w mózgu, albo jesteś świeżo odchudzoną neofitką.

[sanrio]

Otóż moje drogie, mam ten sam wzrost dokładnie a ważę 15 kg mniej - nie jestem
ani nigdy nie byłam a) gruba b) anorektyczna - DLA MNIE waga 75 kg to jest szok
przy tak niskim wzroście. A może nie????
A Wy co - też grubaski?

[lisbeth25]

Ja rozumiem,że mąż wali do ciebie chamskimi tekstami i musisz sobie
jakoś to zracjonalizować, ale nie wszyscy mają tak źle.

[verdana]

A ja nie wierzyłam, ze jak się dlugo karmi, to dziecko moze mózg
wyssać. A jednak...

[kawka74]

Może i nigdy nie byłaś ani gruba, ani anorektyczna, ale jakiś problem i tak masz: albo cierpisz na zaburzenia postrzegania, albo masz problemy ze słownictwem, względnie małą wyobraźnię.
75 kg to NIE JEST niewyobrażalna waga. Chyba że ktoś ma problem jak wyżej.

[sanrio]

tak tak mam problem, ale na szczęście Ty jesteś tak wspaniała i mądra, że
wystarczy na nas dwie,BTW wiesz jak wygląda laska 164cm/75kg?

[kawka74]

Wspaniała to może nie jestem, ale mądra to i owszem.
Powinno wystarczyć.
BTW wiem. W oczach kogoś z obsesją na pewno grubo.

[delphine85]

sanrio napisała:

> tak tak mam problem, ale na szczęście Ty jesteś tak wspaniała i mądra, że
> wystarczy na nas dwie,BTW wiesz jak wygląda laska 164cm/75kg?

Hm, ja wiem, trochę szczuplej niż ja, a ja wyglądam tak:
img42.imageshack.us/img42/1128/zdjcie094bp.jpg
Czy to jest według Ciebie jakieś niewyobrażalne upasienie i otyłość? Bo to jest 70 kilo przy wzroście 159cm i moim zdaniem jest to zupełnie zwyczajna nadwaga, która po założeniu obcasów i odpowiedniego ciucha wygląda dośc atrakycjnie.

Ale może wszyscy mnie do tej pory okłamywali

A jakby facet zamiast normalnie ze mną porozmawiać wyskoczył z hasłem, że znowu jem batonika - odwinęłabym mu się przychrzanieniem do każdej kanapki, każdej skarpetki - do wszystkiego co do tej pory mi nie przeszkadzało - aż zrozumiałby swój błąd. Na szczęście mój facet twardo obstaje przy wersji, że podobałam mu się jak się związaliśmy i teraz i mogę chudnąć i tyć i to moja sprawa. Jego dystans do mnie daje mi dużo dystansu do niego i tak jest zdrowo.

[sanrio]

Ty wyglądasz ładnie,ale chyba masz szczęście jakieś i w ogóle drobne kościTą z
początku wątku wyobrażam sobie znacznie gorzej, bo jeśli wyglądałaby jak Ty to
mąż ma nie po kolei w głowie!

[mshyde]

sanrio, ja tak wazylam (165/75) przez wiekszosc doroslego zycia. I
wiesz co? czulam sie lepiej niz jak mam 8 czy 10 kilo mniej, bylam
aktywna fizycznie, czasem nawet zadowlona z zycia. Teraz marzne,
wisi mi skora, nie mam jakos miesni a za to depresja mnie zre... a
zeby miec BMI nie na granicy powinnam schudnac jeszcze jakies 5-7
kg. I wcale mi nie zalezy.

[kropkacom]

Spasła czy nie, chamskie teksty to dno. Związek to cos więcej niż figura,
kilogramy, czy piękna buzia.

[epistilbit]

Aha, wszystkim mogę podesłać wyniki badań wskazujące, że nadwagę najłatwiej
zrzucają osoby, które mają wsparcie w rodzinie, a nie te które słyszą grubas i
spaślak.
i nie wszyscy tyją do monstrualnych rozmiarów, ja choćbym nie wiem ile jadła (a
bywały okresy że jadłam jak pluton) nie ważyłam więcej niż 75kg
marzec 72 kg, wrzesień 60 kg, ciągle walczę, a siły dodaje mi ukochana osoba a
nie jakiś palant typu takiego jak mąż autorki wątku.

[kawka74]

> Aha, wszystkim mogę podesłać wyniki badań wskazujące, że nadwagę najłatwiej
> zrzucają osoby, które mają wsparcie w rodzinie, a nie te które słyszą grubas i
> spaślak.

Mogę z własnego doświadczenia zaprzeczyć.

> i nie wszyscy tyją do monstrualnych rozmiarów,

Nie wszyscy, tylko po co ryzykować?
Czasem bywa tak, że się nie tyje tylko do pewnego momentu, rok, dwa, pięć lat, aż w końcu tama pęka i waga błyskawicznie pnie się w górę. Po co robić sobie podbudowę pod duży problem?

[mniemanologia]

sanrio napisała:

> nie,ale nie czaję tego postu: spasła się do niewyobrażalnej wagi
> przy tym wzroście

Masz problemy i z wyobraźnią, i z "czajeniem".
Ja ważę przy podobnym wzroście ok. 10 kg więcej. I wyobraź sobie (to
taki żart, musisz mi uwierzyć na słowo ) - nie toczę się Jestem
zdrowa, wyniki mam super, jestem aktywna i nie jadam słodyczy.
Heh, a mąż mnie kocha, żeby Ci już dopełnić ten sielankowy obrazek

[sanrio]

E tam,oszukujecie
To niemożliwe, chyba że przez "podobny wzrost" rozumiesz 170cm - a to już jest
pewna różnica.
Dla mnie, która już przy 64kg w ciąży wydawała się sobie dość potężna, 75 kg to
jest niewyobrażalne - nie wyobrażam sobie siebie w takiej wadze, bo ja bym się
toczyła na 100% - ale - teraz sądzę po poście Delphine, że to jest kwestia
figury i sylwetki i tyle.

[mniemanologia]

167 cm.
Nie, nie oszukuję.
No teraz to się spodziewam jeszcze przybrania na wadze, bo na
początku ciąży jestem. No tak, można byłoby się spodziewać, że
cukrzycę będe miała, kłopoty z ciśnieniem, sercem, stawami itd. No
kręgosłup mi trochę nawala, ale to raczej przez biust (to też swoje
waży, ale z drugiej strony jakoś tak nadaje mojej sylwetce pewne
proporcje).
Może to zależy, od czego się startuje. Ja po prostu zawsze byłam z
tych większych, nie otłuszczonych, tylko mocno zbudowanych.
Przyczyny zresztą nie są istotne, skoro i tak wystarczy, że poda się
na forum wzrost i wagę i człowiek wychodzi na spaślaka

[sanrio]

kochana,to ja już wszystko wiem - Ty masz po prostu ciężkie i piersi i kości!!!
Ale i tak obstaję przy tym, że po lekturze pierwszego wątku wynika jasno, że
dziewczyna się spasła i wcześniej taka nie była. Dlatego też uważam, że jest
sobie sama winna i załóżmy, że ważyła wcześniej mniej - to 75 kg to już dużo.
więc szczegóły są istotne
Gratuluję dzieciątka w drodze!

[mniemanologia]

Dzięki

[mila.85]

A mąż Cię kocha za to, że fajna z Ciebie była (a na pewno wciąż jest) laska, czy
za to, jakim jesteś człowiekiem i że jesteś jego kobietą? Bo coś mi tu nie
pasuje. Za takie teksty obraziłabym się na amen, naprawdę. Nie mówi się kobiecie
takich rzeczy w taki sposób - zwłaszcza, jeśli wiadomo, że nie ma kiedy ćwiczyć
i że ciężko pracuje. Przy Twoim trybie życia ciasteczko dziennie nie ma raczej
dużego wpływu na wagę - w końcu cały dzień zapitalasz... Zastanów się nad swoim
mężem i powiedz mu, że Cię to boli... Bo inaczej nic z tego nie będzie...

[turzyca]

A tu jest pare spraw.

Jesli maz Ci mowi, ze jestes spasla czy gruba i Tobie to sprawia przykrosc, to
mu to po prostu powiedz "Prosze, nie nazywaj mnie grubasem. Wiem, ze mam
nadwage, ale jak mi to mowisz w ten sposob, to robi mi sie przykro." I w razie
odpowiedzi "no ale przeciez prawde Ci mowie" kontrargument "a czy
niepelnosprawnemu bedziesz powtarzal za kazdym razem, ze jest kaleka? nie kazda
prawde trzeba powtarzac, szczegolnie jesli sprawia sie komus tym przykrosc."

Aaaaale, jak Ci maz mowi, ze jesz ciasto, to to jest przykre, bo musisz sie
przyznac do bledu - jesz to ciasto mimo ze nie powinnas. W przeciwienstwie do
nadwagi, ktora od samego mowienia nie zniknie, tu mozesz zareagowac - no fakt,
jem ciasto, mimo ze wcale nie powinnam, wiec przestaje je jesc. To trudne, ale
postaraj sie z tych uwag skorzystac jak z dobrych rad.

A tak w ogole po kiego grzyba masz w domu slodycze? Zeby kusilo je jesc? Duzo
latwiej jest nie jesc slodyczy, jak trzeba po nie najpierw pojsc do sklepu niz
gdy wystarczy tylko pojsc do szafki. Jest nawet gorzej - jak juz trafiasz na
slodycze przypadkiem, to zazwyczaj je zjesz, mimo ze nie masz na nie tak
naprawde ochoty.
Jesli slodycze sa meza, to niech je trzyma tak, zebys sie na nie nie napataczala.

Co do lozka - wyobraz sobie, ze on Cie nie ciagnie. Co sobie pomyslisz? Ze w
ogole przestalas byc dla meza atrakcyjna. Dosc dobijajace. A w ktoryms momencie
facetom przestaje sie chciec ciagnac i czlowiek zostaje w takim glupim dolku.

[solaris31]

Twój mąz jest zwyczajnym chamem i tyle.

i w sumie mogłabym tu zakończyc... ale...

przerzuciłam wątek i nie mogę się nie dopisać...

cham chamem.. ale mąż ma rację. z pewnoscią ważysz zbyt dużo. nie
wiem, jak wyglądasz, bo waga to jedno a wyglad - drugie - wbrew
temu, co tu niektóre dziewczyny piszą. ja ważąc 65 kg przy wzroście
160 wchodzę bez problemu w rozmiar 38.

napiszę Ci coś z własnego doświadczenia... ja jestem takim typem
zagryzającym... Kawka chyba pisała o tym uzalaniu się nad soba i
batonach. ja najpierw zagryzałam, a potem się zaczęła jazda.. po
kuracji hormonalnej przytyłam 15 kg w ciągu miesiąca. miałam aż 25
kg nadwagi.

zrzuciłam już 10, i zrzucam dalej. walcze nie o wygląd, ale o
zdrowie. widocznie Ciebie jeszcze nie dopadło chroniczne zmeczenie,
bóle kręgosłupa, migreny i tak dalej. mnie dopadło, chociaż nie do
końca z mojej winy. po hormonach ciężko jest zrzucać. bardzo ciężko.

jestem pod opieka lekarzy i walczę. nie dla męża,ale dla siebie i
swoich dzieci. bo zadowolona matka to zadowolone dzieci. a ja nie
jestem szczęśliwa z powodu swojego wyglądu. nie można być
szczęśliwym nosząc rozmiar 48, cokolwiek ktokolwiek by mi nie
mówił. to, że osoba pulchna jest zadowolona i szczęsliwa to mit.
osoba pulchna zawsze marzy o tym, żeby być szczuplejszą...

zastanów się więc, czy nie warto jednak czegoś z waga zrobić.
przyjdzie czas, że zacznie Ci to potwornie ciązyć i wtedy zagryziesz
swoim zdenerwowaniem i smutkiem całą rodzinę.

co do łóżka - moim zdaniem popełniasz błąd. osoba pulchniejsza tez
może być w łóżku szczęśliwa. ja przynajmniej byłam i jestem

a co do męża, to porozmawiaj i powiedz wprost, że nie pasuje Ci to,
jak się do Ciebie odnosi, nawet jeśli ma rację. kultura obowiązuje
zawsze i wszystko mozna powiedzieć , ale kulturalnie a nie po
chamsku.

[solaris31]

przytyłam 15 kg w ciągu miesiąca.

w ciągu 2 miesięcy miało być. nie wiem, o czym myślałam pisząc te
słowa

[evee1]

> nie można być
> szczęśliwym nosząc rozmiar 48, cokolwiek ktokolwiek by mi nie
> mówił. to, że osoba pulchna jest zadowolona i szczęsliwa to mit.
> osoba pulchna zawsze marzy o tym, żeby być szczuplejszą...
He, he, a dlaczego nie? Jak ktos wazyl ponad 100 kilo i schudl
dwadziescia, to moze byc bardzo zadowolony z siebie i szczesliwy .
POza tym ktos kto cale zycie sie odchudza i postanowi wreszcie, ze z
taka waga jaka ma jest mu dobrze, tez moze byc szczesliwy.
Poza tym nie przesadzajcie, waga autorki nie jest monstrualna i
pozwala na uprawianie sportow i prowadzenie calkiem normalnego i
aktywnego zycia. Oczywiscie komus, kto wazy 50 kilo trudno uwierzyc,
ze majac 25 kilo mozna sie w ogole ruszac, ale mozna. Zreszta
sportowcy, ktorzy maja miesnie waza dosc sporo i jakos sie ruszaja ;-
).
Poza tym chcialabym zobaczyc Was wszystkie za 20-40 lat .
Niektore owszem nadal beda szczuple....

[solaris31]

He, he, a dlaczego nie? Jak ktos wazyl ponad 100 kilo i schudl
> dwadziescia, to moze byc bardzo zadowolony z siebie i szczesliwy ;-
).

jako osoba gruba i tracąca wcią zkilogramy mówię jeszcze raz - nie,
nie wierzę. młoda kobieta zawsze będzie marzyć o normalnej figurze,
o conajmniej rozmiaarze 40, żeby nie czuc upokorzenia w sklepach,
żeby nie widzieć osób oglądających się za nia na ulicy. wszelkie
gadanie, że juz jest ok jest zwyczajnym oszukiwaniem siebie. ja tak
się oszukiwałam przez bardzo długi czas. ale w końcu dotarło, że to
jedno wielkie oszustwo.


Zreszta
> sportowcy, ktorzy maja miesnie waza dosc sporo i jakos sie
ruszaja ;-
> ).
> Poza tym chcialabym zobaczyc Was wszystkie za 20-40 lat .

nie mieszaj dwóch spraw. waga z otyłości a waga z mięśni to sa dwie
różne rzeczy. otyłośc - czyli nadmiar tkanki tłuszczowej nigdy nie
będzie wyglądać dobrze.

a co do tych 20-40 lat - no to wiesz, ja myślę, że człowiek po
pięćdziesiątce jednak ma inne oczekiwania w stosunku do zycia jak
młoda dziewczyna inne tez sa oczekiwania innych ludzi. pulchnej
50-tki nikt negatywnie nie komentuje. młodą już tak. jestem pewna,
że w takim wieku też będe chciała wyglądać dobrze, ale to teraz mam
wrażenie, że przez tuszę ucieka mi młodośc i najpiekniejsze lata
życia.

i naprawdę warto coś robić, żeby poczuć się lepiej. nie tylko mniej
wagi, ale naprawdę, z każdym straconym kilogramem czuję się
młodsza, piekniejsza, zdrowsza i bardziej energiczna po prostu -
szczęśliwsza.

[figrut]

> podjadalm slodkie...ale mam dosc w ogole wszystkiego wiecznych placzow,
> krzykow, to nieraz sobie cos zjem....a tu zaraz gadanie ZNOW JADLAS SLODKIE,
Nie żyjemy po to, aby całe życie odmawiać sobie wszystkiego w imię ładnego
ciała. Jednak jeśli Tobie nie jest z tym ciałem dobrze, to zrób sobie rachunek
sumienia i wylicz ile to jest to "NIERAZ sobie coś zjem". Jeśli to nieraz
dotyczy jednego, dwóch cukierków czekoladowych na dzień, to na moje nie warto
zaciskać pasa i rezygnować z tych dwóch cukierków. Jeśli jednak jest to 10-20
deko., wtedy lepiej to ogranicz, bo przy 17 miesięcznym dziecku (które zmusza do
ruchu), powinnaś chudnąć, a nie tyć. Rachunek sumienia zrób sobie sama dla
siebie i nie ujawniaj na forum.
Druga sprawa, to możesz mieć zaburzoną gospodarkę hormonalną (tarczyca, leki ?)
i wtedy choćbyś się głodziła, to efektów odchudzania niewiele się dopatrzysz.
Ważę niewiele mniej od Ciebie przy podobnym wzroście, ale w większości tkankę
tłuszczową przerobiłam na mięśnie (ćwiczę siłowo, nie aby spalić tłuszcz) - to
tak na marginesie dla tych, którzy zawsze przy odbieganiu od tabelkowej normy,
doszukują się niezdrowej nadwagi.
Jeśli mąż Ci dogryza, to masz prawo nie mieć ochoty na seks.

[l.e.a]

Części z Was nie rozumiem. No nie rozumiem obsesji na punkcie wagi,
rozmiaru ja pitole no ! mogłabym niektórym dziewczynom uwierzyć, że
piszą z troską o zdrowie ale reszta ??? pisała z myślą ale kaszalot z
tej dziewczyny, brzydka, ohydna - ja to bym nigdy nie mogła.

No więc drogie Panie, mam taki sam wzrost co autorka wątku i sporo
więcej ważę od niej - przyczyn mojej wagi jest kilka i nie będę o
nich tu pisać.
Nie mniej kiedy ostatnio męża zapytałam jak mnie spostrzega
odpowiedział : nadal jesteś tak samo piękna, a ciało ? zmienia się !
i będzie się zmieniać ! Nigdy już nie będzie tak sprężyste jak 15 lat
temu... on to rozumie, ja to rozumiem i Bogu dzięki. Jasne,że chcę
schudnąć ale póki się nie da, a z różnych powodów się nie da to,
włosów rwać nie będę.

[kali_pso]

Znaczy się- facet nie może uważać, że ma grubą żonę i że mu się to
nie podoba, czy tez może tak uważać, tylko ma o tym nie mówić albo
jeśli mówi, to używać bardziej delikatnych okresleń, niż mąż autorki
watku?
Bo zdaje się, że nie problem w tuszy autorki- ona sama uważa, że
waży za dużo( bo waży, ja mam ten sam wzrost i ważę duuuuuuzo,
duuuuużo mniej a i tak nie wydaje mi się, abym anorektyczka była
ale w podejściu męża, prawda? Które jest nie teges- facet nie myśli
rozumem tylko tym, co ma w spodniach- jak do łóżka to dziewczyna
dobra, ale pewnie wstydzi się jej na ulicy, P Też bym miała
problem ze zrozumieniem takiego gościa- niestety ta sytuacja
potwierdza pewna regułę- faceci lubią duzo ciałka poprzytulać w
pościeli, ale się do tego rzadko który przyzna, na ulicy zaś chętnie
pooglądają się za szczupłymi kobietami.



a ciało ? zmienia się !
> i będzie się zmieniać ! Nigdy już nie będzie tak sprężyste jak 15
lat
> temu...

A to ma coś wspólnego z nadwagą?
Ja nie mam nadwagi a nad sprężystością też muszę pracować. Ale
pracuję, nie tylko mówię, że muszęP

[kirsza1]

no własnie sa ciche dni jestem zla i nie zamierzam z nim gadac, uwazam ze takie
teksty powinien mowic w inny sposob sa nie WYTYKAC mi wszystko czego nie
powinnam jesc

widocznie Ciebie jeszcze nie dopadło chroniczne zmeczenie,
bóle kręgosłupa, migreny i tak dalej. mnie dopadło, chociaż nie do
końca z mojej winy. po hormonach ciężko jest zrzucać. bardzo ciężko.

[pan_i_wladca_mx]

> tak gada w dzien a w nocy ze lozku taki tyłeczekt o mu sie 1000 razy bardziej
> podoba niz chudzielca to cos jest tu nie tak??
>

obwiam sie, ze to kwesti dostepnosci a nie podobania, skoro raczy cie takimi
slodkimi slowkami w dzien...

[lola211]

Lea- kwestia gustu.
Mnie sie grube nie podoba i koniec.Wielu innym ludziom rowniez.

Ty jak piszesz, masz jakis glebszy problem z utrzymaniem wagi - zas
autorka watku po prostu z wlasnego niechlujstwa tyje kilogram za
kilogramem.Sama uwielbiam slodycze, ale gdy waga pokazala mi 4 kg na
plusie, to z dnia na dzien odstawilam slodkie.Bo chce jak najdluzej
wygladac szczuplo i atrakcyjnie, bez wstydu paradowac po plazy w
bikini, nie upychac faldek tluszczu w przyciasne co chwila spodnie.
Mozna miec 15 lat wiecej i wciaz fajne cialo, nie otłuszczone.Tylko
trzeba po prostu czasem sobie czegos odmówic.A autorka watku
niefrasobliwie doklada sobie wagi, bocząc sie na meza, ktory smie
liczyc jej zjedzone kalorie.

[default]

Wiesz, to tak różnie bywa z tymi mężowskimi zapatrywaniami.... Ja
byłam dość tłusta, naśmiewał się ze mnie, wzięłam się ostro za
trening i dietę, zrzuciłam 15 kilo - i co - zaczął narzekać, że
kości mi wystają, że biust się zmniejszył i pupa. No i po jakimś
czasie wróciłam do swojej poprzedniej wagi (niemal) i jest OK, a on
mówi :"tylko mi więcej nie chudnij!"

[osa551]

kirsza, myślę, że Twoja nadwaga to jest najmniejszy problem jaki masz w swoim
małżeństwie. Uwagi o nadwadze - są tylko skutkiem problemu a nie jego przyczyną.

jaki nalog?

[18_lipcowa1]

jaki nalog?
od kiedy niekontrolowane zarcie slodyczy jest nalogiem?


Wisi tutaj watek o grubym mezu i mezowi wolno powiedziec, ze jest
gruby a maz zonie nie moze?
Jesli sie rozpasla widocznie- to dlaczego ma jej nie powiedziec?

[lila1974]

Marta
Już wyżej o tym wspomniałam - niekontrolowane żarcie to taki sam nałóg jak
alkohol, papierosy, leki czy narkotyki.
Wiesz, ze robisz źle a jednak to robisz.
A każda myśl o odchudzaniu znajduje swój finał w lodówce.

[18_lipcowa1]

lila1974 napisała:

> Marta
> Już wyżej o tym wspomniałam - niekontrolowane żarcie to taki sam
nałóg jak
> alkohol, papierosy, leki czy narkotyki.
> Wiesz, ze robisz źle a jednak to robisz.


Czekaj czekaj, a to nie mozna tak niekontrolowanie jest marchewki,
salaty, jablek? To koniecznie musi byc slodkie?

[wieczna-gosia]

moze byc oczywiscie ale rownie dobrze moglabys powiedziec- dlaczego
ludzie pala papierosy mogliby przeciez z zapalonym patykiem chodzic,
albo niezapalona slomka- tez usta i rece zajmuje

Po pierwsze slodycze uruchamiaja reakcje hormonow ktore bardzo trudno
przerwac. I juz nawet nie chodzi o slynne endorfiny z czekolady
ale o trzustke i insuline. Dlatego z definicji latwiej odchudzaja sie
ldze ktorzy sa lakomi na slone a najlatwiej ci co kochaja ostre.

Po drugie to jek pradawnej puszczy- w naturze malo jest rzeczy
slodkich w sposob oczywisty a w dodatku na ogol sa one nieszkodliwe.
Z zadnym innym smakiem nie jest to tak oczywiste jak ze slodkim ze
jak zjesz to ci nie zaszkodzi. Dlatego pierwotnie kultury tak sie od
slodkiego uzalezniaja- bo bazuja glownie na instykcie i duza czesc
spolecznosci pierwotnych jesli ma czeste kntakty z bialymi i
zaniedbuje stare zwyczaje- wpieprza cole i cukierki i umiera na
wiencowke i cukrzyce.


Ogolnie zgadzam sie z tym ze ma prawo- ja to mowie mezowi, maz to
mowi mi- ale forma tez jest wazna

[18_lipcowa1]

No tak czyli rozumiem ze ogolnie brak umiarkowania w obzarstwie,
zwlaszcza slodyczy jest usprawiedliwiony.

[wieczna-gosia]

nie nie jest usprawiedliwiony- tego nie napisalam. Natomiast jest
zrozumialy. Oraz nie jest latwy do pokonania.

[umasumak]

wieczna-gosia napisała:

> nie nie jest usprawiedliwiony- tego nie napisalam. Natomiast jest
> zrozumialy. Oraz nie jest latwy do pokonania.

Podobnie jak nie jest łatwo pokonać nałóg nikotynowy, czy alkoholowy

[lila1974]

Nie, Marta nie jest.
Tak jak alkoholizm mimo, że jest zaliczany jako jednostka chorobowa,
usprawiedliwienia nie ma.

Kwestia jest inna - można się przed sobą usprawiedliwiać, mozna coś z tym robić.

[myga]

Nie mozna, albowiem uzaleznienie od slodyczy na poziomie komorkowym jest bardzo
podobne do uzaleznienia od alkoholu. Ilebys tych marchewek nie zjadla, ale
organizm domaga sie wlasnie slodyczy. Chinczycy tez twierdza, ze jezeli po
posilku organizm domaga sie deseru, tzn posilek byl zle skomponowany.

[18_lipcowa1]

. Chinczycy tez twierdza, ze jezeli po
> posilku organizm domaga sie deseru, tzn posilek byl zle
skomponowany.

Musze tesciowej przekazac ))
U niej to sie nazywa '' musze sobie teraz smak zmienic '' )))

[lila1974]

A może pijakowi zamiast alkoholu dac wodę?

Akurat w moim przypadku nie chodzi o słodkie ... raczej o żarcie w ogóle.

[18_lipcowa1]

lila1974 napisała:

> A może pijakowi zamiast alkoholu dac wodę?


Czy slodyczoholizm jest na jakiejs liscie chorob?

[myga]

Jezeli czlowiek nalogowo pochlania slodycze,to napewno ma jakis problem i
powinien sie przebadac. Moze problem juz powazniejszy, moze chodzi o cukrzyce,
albo pasozyty, albo tez jakies zmiany somatyczne? Bo jezeli to problem psychiki,
to jezeli naprawde komus zalezy, to jest w stanie sie kontrolowac, i spokojnie
sobie odmowic zjedzenia kawalka ciasta .

[mariolka99]

Cukrzyca nie objawia się tym że chce się jeść słodycze

[lila1974]

Nie wiem, szczerze powiedziawszy.
Sądząc po sobie - powinien być i tak, jak są oddzialy odwykowe dla alkoholików i
narkomanów, tak powinny być dla obżarciuchów - to jest w dużym stopniu kwestia
psychiczna.

[wieczna-gosia]

Homoseksualizm byl na liscie chorob jeszcze pare lat temu a
nieplodnosci nadal na wielu listach nie ma, chociazby w naszym kraju.
I co z tego? Jak nie ma na liscie chorob to nie istnieje? A depresja
jest na liscie chorob a i tak wiekszosc ludzi uwaza ze to histeria i
trzeba wziac sie w garsc.

slodyczoholizmu jako takiego nie ma- jest za to zespol metaboliczny
diagnozowany jako choroba i niepochamowana chec na slodkie jak
najbardziej jest uznawana za problem medyczny.

wcale się nie dziwię

[elan-o100]

wcale się męzowi nie dziwię, jeśli wychodząc za niego ważyłaś dużo
mniej a teraz nie robisz nic żeby wrócić do poprzedniej wagi (a
wręcz przeciwnie, zajadasz słodycze ).
Po prostu przestałaś o siebie dbać i tyle. Czas więc wziąć się za
siebie i tyle.
PS. Fakt. móglby być trochę delikatniejszy

[bei]

Słodycze są potrzebne, podnosza poziom endorfin, mamy lepszy nastroj-
CZEKOLADA wlasnie dlatego UZALEŻNIA.
Trzeba zmienic słodycze- możesz zjesć jedną czwartą tabliczki
gorzkiej czekolady (musi miec z 70 % kakao)

Reszte słodyczy zastąp......marchewką?, selerem naciowym,?, suszem z
jabłek.....

[shellerka]

ja jeszcze chciałam coś dodać. autorka wątku ma pretensje do męża, że jej mówi
wprost, że jest gruba i że je słodycze mimo otyłości.
a ja z kolei wściekłam się na męża i kazałam mu przysiąc, że absolutnie zawsze
będzie ze mną pod tym względem szczery.
Otóż jak się poznaliśmy miałam problemy hormonalne i co prawda nie byłam gruba,
ani nawet nie miałam nadwagi - ot zwyczajny rozmiar 38. Jedna ciąża -
poronienie, stres, najpierw samotne siedzenie w domu przez pół roku - tak
wyszło, potem stresująca praca i jakoś tak wyszło, ze na fotkach pojawiałam się
coraz okrąglejsza na buzi. Po urodzeniu dziecka nie wchodziłam na wagę, ale dwa
miesiące po porodzie na imprezie, pewien buc trochę podpity powiedział do mnie:
"masz chyba problem z wagą" (nie wiedział o porodzie, ale to był dla mnie cios w
samo serce i pierwszy sygnał do mobilizacji)
narzeczony ciągle powtarzał, że mu się podobam. Zaczęły się przygotowania do
ślubu i udało mi się schudnąć. Jakoś tak samo z siebie mi zleciało. Ważyłam ok
64 kg i było fajnie. I pewnego dnia oglądając wspólnie zdjęcia, mąż mi
powiedział, że generalnie zawsze mu się podobam, ale przez pewien czas miałam
dosyc masywne ramiona i uda. Że ładna i tak byłam, ale te ramionka... I że teraz
jest o wiele lepiej
I że nie chciał mi mówić, żeby mi nie było przykro.
I co? Która wersje byście wolały? Bo ja bym wolała szczerość.

[shellerka]

acha, po tym wyznaniu się wściekłam i z tej wściekłości zjechałam do 58 kg w
której to wadze czuje się najlepiej.

[18_lipcowa1]

Troszke smieszne jest to naskakiwanie na meza, ze smie mowic zonie
ze jest gruba.
Ja bym chciala uslyszec, ze przytylam za duzo.
Moze chamskie teksty nie powinny pasc, ale mam wrazenie ze dla Was
wszystko to jest chamstwo.
Jesli facet ma zone ktora caly czas nosi rozmiar 38, a potem nagle
po ciazy jej zostaje + zaczyna jesc i dodaje do tego jeszcze kilka
numerow, no dlaczego ma sie mu to podobac?
Gdyby mu sie podobaly pulchne dziewczyny to zdaje sie ze by sie z
taka ozenil, prawda?
Moze go zwyczajnie pulchna kobieta nie pociaga? Nie ma prawa?
Mnie tez nie pociagaja spasieni faceci i co? Jestem chamska?

Dlaczego zona ma sie podobac mezowi zawsze, wszedzie i okazdej
porze, bo jest zona? Bez przesady, ludzie mlodzi sa, nikt mi nie
wmowi ze wyglad nie ma znaczenia i trzeba sie kochac niezaleznie od
tego.

Zgadzam się!

[gaskama]

75 kg przy 164 cm wzrostu, to nie wiem, jakby się liczyło, jest
nadwaga. Dziecko ma już 17 miesiecy, czyli ten stan już trochę trwa.
Mąż stara się zmobilizować żonę. Aż tak chamskie te jego odzywki nie
są. Nie bójmy się nazwać kogoś grubym, jak jest gruby. Mówi jej to w
konkretnych sytuacjach, czyli wtedy, gdy znów wcina słodycze. IMO
zachowanie jak najbardziej na miejscu.

[lila1974]

I tu masz absolutną rację.
Mój mąż oszczędza mi chamskich uwag, ale wiem, że byłby przeszczęśliwy, gdybym
zjechała z wagi.
Żenił się z fajną, zgrabną dziewczynę a obecnie ma w domu własną babcię.

[18_lipcowa1]

lila1974 napisała:

> I tu masz absolutną rację.
> Mój mąż oszczędza mi chamskich uwag, ale wiem, że byłby
przeszczęśliwy, gdybym
> zjechała z wagi.
> Żenił się z fajną, zgrabną dziewczynę a obecnie ma w domu własną
babcię.

No wlasnie,czyli lila co? Czyli ogolnie mezowi MUSI sie wszystko
podobac co zona z soba robi?
Ja rozumiem, ze niektorzy lubia wieszaki, niektorzy puszyste kobiety
i dlaczego zmiana, obojetnie w ktorym kierunku- wielka zmiana, nie
5kg tylko z 20 ma przejsc niezauwazona?
No jakby mi maz przytyl z 30 kilo to nie bylabym zadowolona i
powiedzialabym mu to.

Bo mam wrazenie, ze jak wielbiciel puszystej ktora schudla powie-
''wez juz nie chudnij'' lub ''za duzo schudlas, nie podoba mi sie
to '' to jest ok, ale jak powie w druga strone to juz jest cham.

[lila1974]

Nie, absolutnie nie musi.
I się nie podoba.
Pisałam wyłącznie o oszczędzanie mi chamskich przytyków, natomiast nie o tym, że
mu się w temacie wypowiadać zabraniam.

Ja na jego miejscu też bym nie była.

Czym innym jednak są słuszne uwagi a czym innym chamstwo.

Przychodzi mi tu do głowy moja przyjaciółka, która popłakała się kiedyś po
wizycie w naszym domu (bardzo rzadko się widujemy) - mniej więcej chodziło jej o
to, że mimo iż jestem dużo grubsza od niej mąż mnie szanuje i kocha, czemu daje
wyraz, jej obrzucał ją wylącznie chamskimi wyzwiskami.

Kondycja związku ma tu ogromne znaczenie.

[l.e.a]

O właśnie Liluś ! i o to mi w tym wszystkim chodzi !

[umasumak]

Liluś, a dlaczego nie pójdziesz do lekarza, jeżeli tusza Cu przeszkadza. Są
teraz świetne kliniki odchudzania, gdzie do nadwagi podchodzi się wielowątkowo,
od strony zwalczania uzależnień również. Tyle robisz w życiu - zrób i to

[lila1974]

Właśnie chyba robię za dużo, bo w tym temacie wciąż sprawę odkładam.

[solaris31]

Lila, ja sie leczę w centurm leczenia otyłości w Krakowie n
agancarskiej - konkretnie w innym mieście, bo mają gabinety usiane
po Polsce. ale lekarze ci sami kosztuje to torchę, ale jest
skuteczne. znajdź sobie gabinet i działaj. warto

[lila1974]

Ja musze zacząć od głowy, bo u mnie to ewidentnie jakaś "patologia" i kąpletny
brak "silnej woli".

Lila

[umasumak]

Po prostu się zapisz. Przy okazji Cię przebadają, a dla Ciebie będzie motywacją
każda kolejna wizyta.
Nie ma na co czekać, z każdym rokiem będzie ciężej się zmotywować.

164cm - 75 kg

[marianna.2]

To decydowanie za dużo!!

Abstrahując od tego, ze Twój mąż Cię nie szanuje

[solaris31]

no właśnie - abstrahując

dziewczyny - oddzielmy dwie sprawy - jedna to chamstwo pana męża.

a druga - zupełnie inna - to BMI autorki wątku.

a co do nałogu słodyczowego. owszem, jest to udownodnione - po
pierwsze, że sodycze potrafią uzależnić na zasadzie dokładnie takiej
samej jak alkohol czy narkotyki. może sie to komus podobac albo
nie - ale to są dowody naukowe, zapytajcie pierwszego lepszego
lekarza leczącego otyłość. mechanizm jest prosty - słodycze dają
człwoiekowi energię i sporą dawkę lepszego humoru. czy przypadkiem
nie jest to podobne do narkotyków?

niestety - czy ktos wierzy czy nie - istnieje taki rodzaj
uzależnienia. zabierz palaczowi papierosy, alkoholikowi alkohol a
osobie uzależnionej od słodyczy kostke czekolady. efekt będzie ten
sam.

[wieczna-gosia]

jest duza szansa ze jak schudniesz to bedzie gadanie ze jestes
obwisla.

Maz jest wobec ciebie chamski. Pomiedzy wami nie jest ok- mozna
czlowiekowi zwrocic uwage nie raniac go, czy oferujac wsparcie.

Inna sprawa- jestes od rana do 15.30 z dzieckiem, chodzisz na
solarium i nie masz czasu cwiczyc? Ustal moze czy chcesz sie
odchudzic czy tez nie chcesz- tak sama przed soba, co?

[embeel]

zgadzam sie z wieczna-gosia, chociaz to pewnie nie takie latwe.
Moze potrzebna Ci pomoc profesjonalisty aby odzyskac wiare w siebie?
serio pisze, nie nasmiewam sie.

[mniemanologia]

Zazdroszczę Ci; wystarczy, że odstawisz słodkie - od tego organizm
sie szybko odzwyczaja, wystarczą dwa tygodnie bez cukru.
Podjadaj owoce, warzywa, pestki, jakieś nasionka, jogurty.

[ledzeppelin3]

Mąż jest chamski.
Ty masz nadwagę, nie jakąś drastyczną, ale masz.
Nie jesteś otyła, nie masz tez powodu, aby znosić tak chamskie teksty.

Ja osobiście źle czułabym, się z nadwagą, na pewno w sobie miałabym motywację do
jej zrzucenia i wymagałabym od męża wsparcia, a nie chamstwa.
Dlatego zdumiewa mnie przyzwolenie na chamstwo tak wielu forumowiczek.

Dla własnego zdrowia i samopoczucia, na spokojnie zrzuć parę kilo (rozsądna
dieta- do 4 kg na miesiąc, bez nerwów i presji).
A jak nie chcesz- nie musisz, nadwaga Twoja nie stanowi obecnie zagrożenia,
tylko juz NIE TYJ WIĘCEJ.
A męża masz patałacha.

[anyx27]

ledzeppelin3 napisała:

> Mąż jest chamski.
> Ty masz nadwagę, nie jakąś drastyczną, ale masz.
> Nie jesteś otyła, nie masz tez powodu, aby znosić tak chamskie teksty.
>
> Ja osobiście źle czułabym, się z nadwagą, na pewno w sobie miałabym motywację d
> o
> jej zrzucenia i wymagałabym od męża wsparcia, a nie chamstwa.
> Dlatego zdumiewa mnie przyzwolenie na chamstwo tak wielu forumowiczek.
>
> Dla własnego zdrowia i samopoczucia, na spokojnie zrzuć parę kilo (rozsądna
> dieta- do 4 kg na miesiąc, bez nerwów i presji).
> A jak nie chcesz- nie musisz, nadwaga Twoja nie stanowi obecnie zagrożenia,
> tylko juz NIE TYJ WIĘCEJ.
> A męża masz patałacha.
>

AMEN.

[anusiak263]

pytanie czy chcesz schudnac dla własnej satysfakcji czy zadowolic meza, choc
kiedy moj przytył prawie 30 kg tez jeczałam ze jest gruby wział sie za siebie
przeszedł na diete(nic tłustego, smazonego, słodkiego)i codziennie odwiedzał
siłownię zrzucił wszystko w poł roku!!!!!! - wystarczy chciec. kiedy urodziłam
dziecko, zostawiałam małego na godzinke z mezem i w tym czasie cwiczyłam- dziś
mój synuś ma 10 tygodni a ja wage taka sama jak przed ciaza....wniosek "chciec
to móc" tylko trzeba dać jeszcze coś od siebie

[ledzeppelin3]