Lalka, która mówi

[w.i.l]

Jakiś czas temu moja córeczka (8 lat) oświadczyła mi, że jej
ukochany gumowy nagusek - mówi.
Podobno da się z nim prowadzić prawdziwe, realne rozmowy.
Lalka jest najprostsza, gumowa, bez żadnych syntezatorów mowy.
Oczywiście zareagowałem odpowiednio i lalka w końcu "zamilkła" ale
co Wy byście w takiej sytuacji zrobili?
A może nic?

[angazetka]

Chyba nie rozumiem. Co to znaczy, że "zareagowałaś odpowiednio"?

[llidkaa]

Ja też nic z tego postu nie rozumiem.

--<img title=”ban” src=”www.maksioradom.pl/wp-content/uploads/2009/09/ban.JPG”
alt=”ban” width=”539″ height=”486″ />

[ola_motocyklistka]

Podpinam się do pytania. Mam nadzieję, że nie wyśmiałaś? nie skrytykowałaś?
Uważam, że w tym wieku taka dziecięca wyobraźnia to norma. Dzieci mają swoich
przyjaciół, z którymi rozmawiają.
Tłamszenie tego naturalnego etapu chyba nie jest dobre.

Nie chcę sugerować gotowego rozwiązania

[w.i.l]

problemu.

[nangaparbat3]

Dlaczego sadzisz, ze odpowiednia reakcja to ta, po ktorej lalka zamilkla?
Może miała coś bardzo waznego do powiedzenia córce - i Tobie.
Zresztą tak naprawdę uciszyłeś córkę, nie lalkę. Bardzo mozliwe, ze lalka wciaz
mowi - tylko Ty juz sie o tym nie dowiesz.

Lalka już nie mówi bo często jestem obserwatorem

[w.i.l]

zabawy dziecka tą lalką.
Co więcej dziecko zdaje się być już od niej mniej uzależnione.
Naprawdę mam tłumaczyć, dlaczego dziecko nie powinno za
bardzo "odlatywać" psychicznie, nawet w kontaktach z ulubioną
zabawką?

[bozenka12]

albo ta lalka byla jakas nawiedzona, albo masz dziecko o bardzo
silnej wyobrazni. Wyobraznia jednak nie jest czyms zlym. Wrecz
przeciwnie. Dzieci o silnej wyobrazni moga byc bardziej tworcze w
przyszlosci, czesto sa bardziej inteligentne. Nie zabijaj tego w
niej, bo nie sa to
psychiczne odjazdy. Ja bym na pewno starala sie dostac d swiata
mojego dziecka, pytalabym sie co jej lalka mowi. Moga to byc tematy,
ktore sa wazne dla corki, moze nie miala zaufania poruszyc ich Toba,
to rozmawiala z lalka.

pl.youtube.com/watch?v=DQ9Te3A17LQ
www.badrap.org/rescue/index.cfm

[angazetka]

> Naprawdę mam tłumaczyć, dlaczego dziecko nie powinno za
> bardzo "odlatywać" psychicznie, nawet w kontaktach z ulubioną
> zabawką?

Tłumacz. Nie mam pojęcia, dlaczego nie powinno. Normalny etap,
niemal wszystkie dzieci tak mają. Zabijanie w nich tego za to raczej
szkodzi niż pomaga - choć Ty myślisz inaczej.

Lalki Twoich dzieci też "mówiły"?

[w.i.l]

Czy to potem przeszło bez negatywnych skutków?

[angazetka]

Moje własne mówiły. Nie tyle lalki, bo tych nie miałam - ale
wszystkie miśki i inne takie. Owszem, mówiły. Gadałam z nim, bawiłam
się w szkołę itd. Nie znam dziewczynki, która by tak nie robiła.
Jesli za negatywny skutek uznać nieźle rozniętą wyobraźnię - to tak,
pozostawiło

Ty mówiłaś do misia. Ale czy realnie myślałaś, że

[w.i.l]

miś mówi do Ciebie?

[widokzwenus]

Uff... już myślałam że patroszyłeś tę lalkę aby dziecku pokazać, że ona nie ma
jak mówić. Podobnie jak patroszysz swoje dziecko z kreatywności, pomagając mu
wyhodować zajebiste blokady psychiczne. Między innymi w Waszych kontaktach.
Jesteś zajebisty.

Uważam wprost przeciwnie. Dziecko

[w.i.l]

chyba stało się pewniejsze w swoich działaniach, skoro wie, że guma
to guma, nawet w kształcie laleczki. I że ma swoje konkretne
właściwości, jest miękka, elastyczna itp. ale mówić nie da rady.
I nigdy nie zaskoczy dziecka żadną niespodziewaną oracją
Krótko mówiąc: że cudów nie ma.
Takie przekonanie wdrożone od dziecka bardzo przydaje się potem w
życiu dorosłym.

[widokzwenus]

Mistrz Zimnego Chowu.
Trzeba było sobie robota sprawić. Problem w hamowaniu takich zachowań, to skutek
w postaci braku zdolności do abstrakcyjnego myślenia. Dzieci wyjałowione z
wyobraźni mają gorsze wyniki w nauce, mają problem z decyzyjnością gdyż nie są w
stanie w abstrakcyjny sposób postrzegać świata, wyobrazić sobie kilku rezultatów
tych samych akcji. To, że dziecko ma wyimaginowanych przyjaciół, czy rozmawia z
lalką nie jest objawem choroby czy zwyrodnienia, to naturalny proces rozwoju,
który hamowany nienaturalnie może wywołać opłakane skutki. Porozmawiaj o tym z
pierwszym lepszym psychologiem dziecięcym. Uświadomi ci także, jak zabijanie
kreatywności może w przyszłości wpłynąć na Twoje relacje z dzieckiem.

Wybacz złośliwy początek, ale to naprawdę ogromnie przykre, że ludzie
posiadający dzieci czasem nie są w stanie pomyśleć abstrakcyjnie i spróbować
sobie wyobrazić konsekwencji swojego działania. Właśnie produkujesz kolejny
przykład. A posiadając dziecko powinno się mieć tej wyobraźni bardzo dużo.

E, tam. Mała dobrze myśli abstrakcyjnie,

[w.i.l]

np. mnoży w pamięci ułamki.
Bez papieru.
Pohamuj się zanim wydasz pochopne opinie.

[papryczka_ag]

Zapoznaj się z dokładnym znaczeniem słowa abstrakcyjnie. Opinia jest wydana na
bazie posiadanych danych. Skoro dzielisz się problemem na forum, przyjmij do
wiadomości że nie będziesz tu głaskany i chwalony.

Ale też radzę odpowiadającym tu na

[w.i.l]

forum hamować swoją wyobraźnię.
I nie ucz mnie co znaczy abstrakcja.
Jestem z zawodu matematykiem.

[papryczka_ag]

Koleżanka miała na myśli chyba coś innego niż matematykę.

Naprawdę miała coś na mysli?

[w.i.l]

Papryczko

[nangaparbat3]

Tez zwrocilam na to uwagę: uzywasz slowa "abstrakcja" zamiast "wyobraźnia",
"fantazja", "fantazjowanie".

[angazetka]

Nie chodzisz z dzieckiem do teatru i do kina, czyli miejsc, gdzie
wiara w złudzenie i wyobraźnia są konieczne?

[nangaparbat3]

Alez dziecko osmioletnie ma już zazwyczaj wyksztalcone poczucie tego, ze
niektore rzeczy dzieja się "na niby". Dziecko świetnie rozroznia świat realny i
zmyślony. I bawi sie przejściami z jednego w drugi.
Wyglada na to, ze obawiasz się świata fantazji Twojej corki - czy raczej tego,
ze ona zatraci rozeznanie, o ktory świat chodzi. Czy oprocz mowiacej lalki
zdarzylo sie coś, co uzasadnialoby Twoj niepokoj?

Na szczeście nie. Wydaje mi się, że zareagowałem

[w.i.l]

w porę i dziecko zorientowało się, że są rzeczy realne i inne,
zupełnie niemożliwe.
Na dzieci trzeba uważać.

[nangaparbat3]

w.i.l napisał:

> w porę i dziecko zorientowało się, że są rzeczy realne i inne,
> zupełnie niemożliwe.
> Na dzieci trzeba uważać.

Trzeba.
Ale jeszcze bardziej trzeba uwazac na doroslych.
Mam wrażenie, ze teraz to juz prowokujesz.

[nangaparbat3]

Dziecko nie "odlatuje psychicznie" - dziecko sie bawi. Moja wlasna corka, nieco
mlodsza, bawila sie z nami w sierotke, ktorą spotykaliśmy na spacerze i
musieliśmy adoptowac. Zreszta nie tyle musielimy, co bardzo chcielismy. Ona sama
wymyslila zabawę, narzucila nam role, nie wiem, jak tego dokonala - ale
odgrywalismy dokladnie taka scenę, jakiej sobie zyczyla. W kolko, przez parę
tygodni.
Dzieci wymyślaja takie zabawy, jakich potrzebuja w danym momencie rozwoju.
Wspaniale, kiedy dorosli są gotowi w nich uczestniczyc - moj kolega opowiadal
kiedyś, jak bawi sie z corką w cale przedstawienia, kiedy lalki odgrywaja rozne
role. Zamiast wyjaśniac corce, ze lalki nie mówią (z pewnoscią ona wie o tym aż
nadto dobrze), baw się z nią i Ty.

Problem w tym, że mała uważała na serio, że

[w.i.l]

lalka mówi.
Tak się bawić nie mam zamiaru bo to prowadzi do schizofrenii.
Ale moja kilkukrotna zdecydowana acz spokojna reakcja pomogła w 100%.
Dziecko obecnie zawsze trzyma się realiów i logiki. Mineło 2 lata.
Może ta nauczka nawet pomogła.

[angazetka]

Biedne dziecko. Żal mi jej. Żaden dorosły nie trzyma się zawsze
realiów i logiki, a Ty tego oczekujesz od kilkulatki.

Jeżeli dorośli błądzą na manowcach to jest właśnie

[w.i.l]

skutek błędów w wychowaniu gdy byli dziećmi.

[angazetka]

Jeśli dorosli uważają, że są nieomylni, powinni się mocno popukać w
mózgoczaszkę Człowieku, czy ty w ogóle wiesz, co to jest
wyobraźnia, kreatywność itd.?

[iwles]

albo pomoglo, albo dziecko teraz bardziej się kryje przed Tobą.
A co zrobisz, jesli córka okaże się bardziej humanistką niż
matematyczką ?

[bozenka12]

> lalka mówi.
> Tak się bawić nie mam zamiaru bo to prowadzi do schizofrenii.

jeku, sorry, nie lubie ludzi obrazac na forum, ale Ty g...i jestes.
Naprawde myslisz , ze jakakolwiek , nawet najdziwniejsza zabawa
dziecka moze spowodowac schizofrenie? Czlowieku, czy Ty wiesz
cokolwiek o schizofrenii?
Zal mi Twojej corki, serio....

No to mnie żal Twoich dzieci.

[w.i.l]

Jeśli pozwalasz im na przekraczanie granic zdrowia psychicznego.

[nangaparbat3]

Tak myślalam, ze padnie słowo "schizofrenia", i ze tak naprawde tego sie boisz.
Ale do niej prowadzą zupelnie inne rzeczy niz gadajace lalki.

[iwles]

a kiedy wypatroszysz siebie, zeby naocznie córce pokazać, jak
wyglądają prawdziwe struny głosowe i te wszystkie inne organy ?

[papryczka_ag]

Dla mnie popełniasz błąd. Mój dziadek był takim człowiekiem jak ty a ja
spędzałam z nim jako dziecko sporo czasu. Też uważał, że dzieci należy chować na
realistów. Do dziś myślę o nim z niechęcią bo dzięki niemu mam kilka dość
przykrych wspomnień z dzieciństwa. Dotyczących właśnie spraw "stawiania z
powrotem na ziemi".
I zgadazam się w pełni, że hamowanie abstrakcyjnego myslenia prowadzi do problemów.
takie zachowania mojego dziadka sprawiły, że przestałam mieć ochotę o
czymklowiek z nim rozmawiać. Zostało mi to na długo.

Myślę, że może jeszcze docenisz i

[w.i.l]

przeprosisz dziadka

[angazetka]

Albo ty przeprosisz kiedyś swoje dziecko.

Na pewno nie za kontrolę czy zabawy

[w.i.l]

nie przekraczają granic stanów chorobowych.
Nawet dziecko nie powinni brać imaginacji za rzeczywistość.
Potem może już tak zostać.

[papryczka_ag]

Obawiam się, że to niemożliwe. Ale coś w tym jest - on też był ścisły. I z
wykształcenia i co innego też chyba miał zawsze ściśnięte. Popaprany pesymista i
"analityk". Zamiast analizować swoje dziecko i rozkładac jego psychike na
ułamki, może pozwól mu zachowywać się jak dziecku. Naprawdę myślisz że mu
zaszkodzi? Tu mądre dziewczyny siedzą, daj im szansę przemówić sobie choc trochę
do rozsądku.

(naprawdę patroszyłeś tę lalkę? z ciekawości już pytam czystej)

[marghe_72]

To troll. prawda?
Niemożliwe, zeby ktoś tak na serio ..

[fjefjurka71]

Stawiam na trolla

[szyszunia11]

ja nie wyobrażam sobie sytuacji, kiedy 8-letnie dziecko naprawdę uważa, że lalka mówi. Pamiętam mniej więcej siebie z tego okresu. Nie ma to nic wspólnego z bujna wyobraźnia. Zawsze byłam uważana za osobę o bujnej wyobraxni, przez rodziców i nauczycieli, jednak nie przejawiało się to w myleniu rzeczywistości z iluzją. Dziecko 8-letnie które bawi się lalka powinno mieć moim zdaniem świadomośc, że to tylko lalka. Wyobraźnia może sprawić, że patyk i zwitek papieru "przemówią" i dziecko będzie się świetnie dzieki temu bawiło - chwała mu za to, ale nawet w czasie zabawy dziecko wie, że te przedmioty "ozywają" tylko na pewnych okreslonych warunkach - własnie dzięki zabawie, udawaniu. Moim zdaniem dziecko bawiące się w najlepsze doskonale wie, że jest to jednak rodzaj gry, w która mogą grać też rodzice, choćby gadając z pluszakiem ich pociechy. Ja rozumiem, że autorkę wątku coś zaniepokoiło, ona zna swoje dziecko i widocznie wyczuła, że nei chodzi o zwykłą zabawę. Nie mówię, ze to jakiś powazny problem, co wiecej - zgadzam się z postem Nangaparbat w zupełności, może nie trzeba było płoszyć tego lalkowego głosu. Ale uważam, że jakoś w takiej sytuacji nalezy zareagować.

[nangaparbat3]

A nie wystarczy przygladac sie sytuacji, a najlepiej wejsc w te grę i dowiedzec,
o co tak naprawdę corce chodzi? I zwyczajnie upewnic, ze to gra?

Słusznie. Nie można pozwalać na

[w.i.l]

przekraczenie zbyt odległych granic imaginacji.
P.S. Ja jestem ojcem a nie matką

[morekac]

Jeśli miałeś jakieś obawy odnośnie schizofrenii, to najwłaściwsza
byłaby rozmowa z psychiatrą czy psychologiem, a nie znęcanie się nad
dzieckiem. "Mówiące" lalki czy pluszaki są całkiem normalne w tym
wieku.

Tylko łobuz oskarża nieznajome osoby o "znęcanie

[w.i.l]

się nad dzieckiem" praktycznie nic nie wiedząc o sytuacji.
To wyjątkowa bezczelność.

[iwles]

a łobuzerstwem (i to w stosunku do własnego dziecka) nie jest
leczenie dziecka z ewentualnej schizofrenii metodą "zimnego
prysznica" bez konsultacji z lekarzem ?

i... nie wiem, czy zdajesz sobie sprawę, że w duzej mierze u podstaw
schizofrenii leżą czynniki genetyczne ?


chyba, że twoim zamiarem (okreslając "zachowaniem schizofenicznym"
zachowanie córki - jako zchowanie nienormalne) bylo obrażenie
wszystkich ludzi chorych na schizofrenię.

[majenkir]

morekac napisała:
> "Mówiące" lalki czy pluszaki są całkiem normalne w tym
> wieku.


W wieku 8 lat?????
To moje dzieci sa ograniczone, im nigdy nic nie mowilo...

[default]

Biedne dziecko. Takiego tatusia mieć....Przechlapane. Masz umysł nie
tyle ścisły, co "ściśnięty", by nie rzec - ograniczony Że Tobie
jest fajnie żyć w świecie złożonym wyłącznie z realnych suchych
faktów, to Twoja broszka, ale skoro dziecko ma żywą, nieograniczoną
wyobraźnię, poszerzającą ten świat, to nie broń mu tego. W jakiś
sposób jest od Ciebie bogatsze, potrafi coś, co Tobie najwyraźniej
jest niedostępne, więc zachowujesz się jak kura, która wysiedziała
kaczęta i potem panikuje i wrzeszczy, kiedy one wypływają na staw.
Bycie matematykiem nie ma tu nic do rzeczy, moja siostra jest
matematykiem i nie znam chyba nikogo, kto miałby równie bujną
wyobraźnię, wiarę w świat rzeczy magicznych, kreatywność i sto
szalonych pomysłów na minutę Które w większości realizuje
Ja w dzieciństwie miałam wyimaginowaną przyjaciółkę - nawet nie
uosobioną w lalce czy pluszaku, po prostu nieistniejącą dziewczynkę,
z którą rozmawiałam i przeżywałam różne wymyślone przygody. I -
patrz - jakoś nie zwariowałam od tego

Twoja dorosła siostra wierzy w świat magiczny?

[w.i.l]

W czasie zabawy czy też tak w życiu codziennym?
A może w jej domu przygotowanie obiadu dla dziecka polega na
okrzyku: "Stoliczku, nakryj się!"
Jeśli tak - to biedne to głodne dziecko
Puknij się w potylicę.

[default]

Nie bój, nie bój, moja siostra wychowała wzorowo trzy córki, a teraz
wychowuje stadko wnuków, o zastępach wdzięcznych uczniów nie
wspomnę. Jakoś rozwinięta wyobraźnia nie przeszkadzała jej w tym

[majenkir]

A moze mala po prostu Cie podpuszcza i jaja sobie robi?

Nie. To dziecko jest aż nazbyt serio.

[w.i.l]

Dlatego uczę ją nieraz poczucia humoru.
Chociaż lubi opowiadać dowcipy przeczytane w czasopismach.

[iwles]

Dlaczego twoje dziecko aż tak bardzo ciebie nie zadowala ?
dlaczego nie mozesz zaakceptować corki takiej, jaka jest ?
dlaczego na siłę zmieniasz ją na swój obraz i podobieństwo ?

Dlaczego nie skorzystasz z pomocy specjalisty ?

Dziwne

[zebra12]

Moja córka ma wymyśloną koleżankę Bombę. Rozmawia z nią, chodzi za
rękę, czasem się kłóci. Ale do głowy by mi nie przyszło, żeby
sprowadzać dziecko na ziemię. Czasem sama się z nią bawię i mówimy
razem do Bomby, albo znów mąz pyta jak się Bomba czuje.
Nie obawiam się choroby psychicznej. to normalny etap rozwoju.
Kiedyś minie bezpowrotnie. A choroba psychiczna jak ma przyjść to
przyjdzie i to bez względu co zrobisz.

w.i.l

[nangaparbat3]

masz @