do posiadaczy psa :)

[martirad]

Mam do Was pytanie, ale od początku... Moje dzieci do dłuuuuuugiego czasu
proszą o psa. Mamy wybraną rasę - labrador, mamy domek z ogródkiem więc jest
miejsce (pies będzie w domu ale chodzi o wybieg), mnie jednak stopują takie
kwestie jak:
1) wyjazdy - jesteśmy rodziną która raczej często gdzieś wyjeżdża czy wakacje
z psem wchodzą w grę? To jest dla mnie największy problem
Poza tym:
2) bałagan - czy starsze psiaki jeszcze w jakiś sposób bałaganią?
oraz
3) wyprowadzanie np. w deszczowy zimny poranek
Poza tym widzę same plusy. Przede wszystkim ze względu na dzieci.
Na 90 % jestem na tak. Powiedzcie jak to jest u Was?
Jestem lekko "przestraszona" obowiązkami. Dzieci szkolno - przedszkolne.

A teraz na powaznie ok?

[sadosia75]

Finanse
-Zakup szczeniaka w prawdziwej hodowli to wydatek od 1000zl do
3000zl
-Szczenie odbierasz po 2 szczepieniach, jednak Ty musisz je jeszcze
doszczepic. to tez jest koszt.
- Karma kg. od 9zl do 12zl.
- Szelki, smycz, obroza ( to wymienisz juz po max. 3m-c),
legowisko, miski, zabawki.
- Sterylizacja ew. Kastracja a pozniej wizyty kontrolne jesli rana
nie bedzie sie goila tak jak trzeba dodatkowe leki
Spacery
Szczenie musi wychodzic czesto. Nie dwa razy w ciagu dnia. a
czesto czyli co 2-3 godziny. sa przypadki, ze co 3-4 godziny i
styka.
W deszcz, snieg, mroz, wiatr, z samego rana w ciagu nocy. zawsze
wtedy kiedy pies potrzebuje.
Kto bedzie psa wyprowadzal z samego rana? a kto wieczorem? kto zima
po poludniu w koncu zima szybko robi sie ciemno.
spacer to nie 10 minut i do domu tylko porzadny spacer min. 30
minut. i spacer! a nie wypuszczenie psa na ogrod.
sprzatanie,karmienie,zniszczenia itp
Kto bedzie sprzatal po szczeniaku? bo szczeniak poki sie nie douczy
bedzie popuszczal w domu. kto bedzie pilnowal godzin i dawki
karmienia? jestes gotowa na zniszczenia? u nas to byly ksiazki,
ubrania, buty, kapcie, zabawki. zeby rosly jak szalone to gryzlo
sie co popadnie.
Jestes gotowa na szkolenie psa?
Na wizyty u weta min. 2 razy w roku jesli wszystko bedzie ok?
Kto bedzie przycinal pazury psa?
Kto bedzie sprztal kupki psa z ogrodu?
Zdajesz sobie sprawe z tego, ze znudzony pies to pies,ktory szuka
zabawy? a najlepsza zabawa jest niszczenie, kopanie dolow,
wyrywanie kwiatow, krzewow, krzakow itp.
ile godzin dziennie pies bedzie sam? szczeniaka nie mozesz zostawic
samego na caly dzien.
wakacje z psem sa mozliwe w koncu to tylko pies nie orangutan
Jesli masz swiadomosc ile pies potrzebuje w pierwszym roku zycia
zainteresowania, opieki, wylozonej kasy na psa to kupuj. ale nie
dla dzieci a dla rodziny!

[billeczka1]

1) wyjazdy to może być problem, ale tak naprawdę to kwestia dobrego zaplanowania
wakacji albo opieki dla psa u znajomych albo zabierania ze sobą psa
2) bałagan robią zwłaszcza szczeniaki i jak nikt ich nie wyprowadza
3) wyprowadzanie - trzeba zrobić kolejkę wyprowadzania

[majenkir]

martirad napisała:
> Poza tym widzę same plusy. Przede wszystkim ze względu na dzieci.


"Przede wszystkim ze względu na dzieci"? To troche za malo.
Im nowa "zabawka" i tak szybko sie znudzi.

www.luna-labrador.pl/rasa.htm
"Nieco kłopotu sprawić może temperament labradora. To prawdziwy
gejzer energii, którą jakoś musi rozładować. Nie wystarczy mu krótki
spacer po miejskim osiedlu ani wielogodzinna samotność w największym
nawet przydomowym ogrodzie. Labrador potrzebuje pracy, wyczerpującej
nie tylko fizycznie, ale przede wszystkim psychicznie. Praca jest
jego życiem, bo dla niej został stworzony"
Jestescie na to gotowi?

[gazeta_mi_placi]

Ad1.
Można wyszukać kwatery gdzie można przyjechać z psem.
Drugim wyjściem jest hotelik lub opieka zaufanych znajomych,ale pies będzie tęsknił.
Ad2.
Zależy od wychowania i temperamentu,ale raczej nie.
Ad3.
Ruch to zdrowie.
Ruch w deszczowy poranek to hartowanie organizmu kochana
Jak rasa psa mała i mało kłopotliwa a okolica w miarę bezpieczna na spacery z
psem może już wychodzić średnio rozgarnięty 10-latek.

[alicja_ala]

a musicie takiego duzego psa??
Duzy pies to duzo wiekszy klopot...wieksze kupy do sprztania, wiecej
klakow fruwajacych wszedzie, nawet jak bedziesz go piec razy dzinnie
szczotkowala, duzy pies pachnie duzo bardziej intensywnie niz
maly.Duzego psa trzeba umiec wychowac, nie mowie,ze malego nie, ale
z wlasnego dowiadczenia posiadaczki juz kilku psow malych i
ostatniego duzego - goldena- to zupelnie inna bajka.
Wakacje z psem, niby tak ale coraz wiecej miejsc przyjaznym dzieciom
jest mniej przyjazne psom - chodzi o bezpieczenswto.
Psy balagania jak sie nudza nawet starsze- moj kopie doly i nie
umiem go tego oduczyc.Trawnik zryty.A z wyprowadzaniem dalas czadu-
ma sikac w domu??

[iminlove]

1) W moim rodzinnym domu podczas wyjazdów domowników psem zajmuje się
najlepszy kumpel mojego Brata, a zarazem nasz najbliższy sąsiad. Jest
jedyną osobą, która może wejść na teren działki bez towarzystwa
któregoś z domowników i nie zostać pożartym
2) Kłaki. Wszędzie kłaki. No i dużo naniesionego piachu/błota. W
zasadzie codziennie trzeba zamieść/umyć podłogę.
3) Otwierasz drzwi i tyle Jeśli masz działkę, oczywiście.
Labrador jest duży, ale to w zasadzie bez różnicy, u mnie jest zestaw
mały szczekacz + duży kundlo-labrador i w zasadzie bywają tak samo
męczące.
4) I jeszcze jedna ważna sprawa - jakość ogrodzenia. Bo ucieka taki
poza działkę i jest problem...

[czarny_winobluszcz]

Ja, jak ktoś już wspomniał, również radziłabym Ci się zastanowić nad rasą i
wielkością psa. Labradory faktycznie są bardzo żywiołowe, więc dłuższe spacery
po to, żeby pies się wyszalał są wskazane.
Moja sąsiadka kupiła jakiś czas temu labradora i moje dzieci, również
szkolno-przedszkolne po kilku miesiącach nie chciały już się z nim bawić, po
prostu w zabawie, jak to duży szczeniak był mało delikatny.
Zanim pojawiły się u nas dzieci mieliśmy już dwa duże psy, najpierw rottweilera
potem doga de Bordeaux. Teraz, właśnie z myślą o dzieciach, staliśmy się
posiadaczami malutkiego yorka. Po kilku miesiącach mogę z przekonaniem
powiedzieć, że był to bardzo dobry wybór. Piesek jest bardzo kontaktowy,
fantastycznie się bawi z dzieciakami, goniąca dzieci i szczekająca włochata
kuleczka rozbawia wszystkich moich znajomych Wiem, że nie muszę się martwić,
że w zabawie dziecko przewróci, czy też mocniej złapie zębami. Na razie
wychodzimy z nim razem, ale z czasem nie będę się bała puścić z nim córki, bo
wiem, że nie ma szans, żeby ją mocno pociągnął i przewrócił lub wręcz wciągnął
pod samochód (znam taki przypadek). Sprzątanie po nim należy do obowiązków
córki, ale jak to po małym piesku, tego sprzątania nie jest za dużo
Zakochaliśmy się w nim wszyscy, łącznie z mężem, którego musiałyśmy dłuuugo z
córką przekonywać do zakupu. Teraz jak wraca z pracy rozmawia z nim, przytula,
nosi na rękach, nie powiem, żebym nie miała z tego powodu ubawu
Dla małego pieska łatwiej też zorganizować opiekę lub zaplanować z nim wakacje.
Co do bałaganu, zniszczenia, obgryzienia sprzętów itp. nie są regułą , ale
oczywiście im większy szczeniak tym większe ryzyko dużych strat
I jeszcze jeden plus yorków: mają włosy nie sierść (więc nie linieją), przyjemna
odmiana po dwóch dużych psach, które gubiły kłaki praktycznie cały rok. Trzeba
im jednak poświęcać trochę czasu na mycie i czesanie.
Reasumując radziłabym Ci zakupić mniejszego pieska, ale oczywiście nie upieram
się przy yorku

[gazeta_mi_placi]

Mały pies jest mniej kłopotliwy i krzywdy nie zrobi,więc moim zdaniem lepszy.

[gryzelda71]

> Mały pies jest mniej kłopotliwy i krzywdy nie zrobi,więc moim zdaniem lepszy.

Chyba,ze sobie skacząc np z krzesła

[hiacynta333]

Mojej koleżanki york prawie się zabił potykając o szyny tramwajowe.

[berdebul]

gazeta_mi_placi napisała:

> Mały pies jest mniej kłopotliwy i krzywdy nie zrobi,więc moim zdaniem lepszy.

Spora część małych psów jak np. yorki to psy polujące. A więc ani spokojne, ani miłe. Za to temperamentne, czasem jazgotliwe - cała grupa oszczekiwaczy na dziki.

York to TERRIER, nie zabawka. I dalej co zrobi 10-latka jak jej yorka coś zaatakuje? Lub york coś pogryzie/upoluje np. gołębia? Za wiele psów biega bez kontroli, w tym również psy agresywne i niebezpieczne i dla dziecka i dla małego pieska.

[ewelsia]

I ja zgadzam się z tym, co już napisano, a zwłaszcza na temat temperamentu
labradora, znam kilka rodzin , które mają tę rasę, faktycznie, to sama energia ,
a szczeniak to prawdziwy tajfun. Zniszczenia są nieuniknione. No, ale są
wspaniałymi psami, chociaż niewiem, czy dobre przy małych dzieci, właśnie z
uwagi na żywiołowość.
A obowiązki wobec psa- cóż, sama rozważam za i przeciw, jestem zakochana w
mopsach i na pewno kiedyś będę miała pieska tej rasy, jak będę pewna, czy chce
mi się rano wstawać, poza tym, mam dwa koty i to mnie blokuje, boję się awantur
, a z dzieci to mam jedynaka, 6 latka.

[czarny_winobluszcz]

berdebul napisała:
A więc ani spokojne, ani miłe.
York to TERRIER, nie zabawka.
I dalej co zrobi 10-latka jak jej yorka coś zaatakuje? Lub york coś
pogryzie/upoluje np. gołębia?

Pozwolisz, że się nie zgodzę z Tobą? Nasz york spędza bardzo dużo czasu u mnie
na kolanach albo na rękach. Uwielbia głaskanie po brzuszku i przytulanie,
jeśliby mu tylko pozwolić zacałowałby na śmierć Bardzo lubi zabawy z dziećmi i
nigdy nie zdarzyło się, żeby któreś narzekało, że za mocno złapał zębami. To
żywa, szczekająca, radosna i bardzo przyjazna piłeczka
I dalej co zrobi 10-latka będąc z dużym psem, który wda się w bójkę lub zostanie
zaatakowany przez innego pa? Moim zdaniem wypuszczenie dziecka z mniejszym psem
na spacer jest mniej ryzykowne. Jeśli zobaczymy innego psa na horyzoncie
wystarczy, że weźmiemy swojego pod pachę Co do polowania wystarczy prowadzić
go na długiej smyczy typu flexi, poza tym szczerze mówiąc wyprowadzając pieska w
mieście nie zdecydowałabym się na puszczenie go luzem.
Co do jazgotliwości też się nie zgodzę, nasz szczeka tylko w czasie zabawy i na
swoje odbicie w szybie Yorka sąsiadów słyszymy też sporadycznie chociaż biega
po ogródku i teoretycznie mógłby obszczekiwać każdego przechodnia. Yorki mojej
mamy i moich znajomych tylko potwierdzają moje przekonanie, że mówienie o
yorkach, że są hałaśliwe często nie jest zgodne z prawdą.

[majenkir]

czarny_winobluszcz napisała:
> Jeśli zobaczymy innego psa na horyzoncie
> wystarczy, że weźmiemy swojego pod pachę


Mam nadzieje, ze zartujesz....

[marzeka1]

My mamy 7-miesięcznego pinczera miniaturę, dla nas to super pies.
Ten rok dajemy dobie na wzajemne poznanie, pies jest regularnie
wyprowadzany, nauczony już czystości. W porównaniu z dużym psem
koszt jedzenia to śmieszne kwoty, na dodatek to malutki pies, więc
i wyjazd z nim na wakacje jest mniej uciążliwy. W domu przylepa i
spokojny, szczekliwy i temperamentny okazuje się na podwórku-
chodzi wylatać się na pobliską łączkę.
W domu jest 3 facetów, są zakochani w naszej suczce, jest taka
delikatna, malutka i wzbudza takie macierzyńskie i tacierzyńskie
uczucia.
I zgadzam się z winoluszczem, na spacerze, gdy widzimy dużego psa,
łatwo naszego schować za pazuchę

[miarka71]

> Pozwolisz, że się nie zgodzę z Tobą? Nasz york spędza bardzo dużo
czasu u mnie
> na kolanach albo na rękach. Uwielbia głaskanie po brzuszku i
przytulanie,

> I dalej co zrobi 10-latka będąc z dużym psem, który wda się w
bójkę lub zostani
> e
> zaatakowany przez innego pa? Moim zdaniem wypuszczenie dziecka z
mniejszym psem
> na spacer jest mniej ryzykowne. Jeśli zobaczymy innego psa na
horyzoncie
> wystarczy, że weźmiemy swojego pod pachę
----

[czarny_winobluszcz]

miarka71 napisała:
A potem zostaje pogryziony i właściciel i pies. Najgorsze
> co można zrobić to w chwili ataku zabrać psa na ręce , kazdy treser
> tobie to powie, że robić tego nie wolno.

Najgorsze co można zrobić to doprowadzić do konfrontacji psów, do tego żeby mały
sprowokował dużego, lub duży potraktował małego jak królika do upolowania. Każdy
treser Ci to powie Dlatego napisałam o psie na horyzoncie, nie czekamy do
momentu kiedy pies z odsłoniętymi zębami i pianą na mordzie biegnie w stronę
naszego tylko chowamy go zawczasu i przechodzimy na drugą stronę ulicy, jeśli
jest taka możliwość Zawsze noszę też gaz na psy. Kiedy go pierwszy raz kupiłam
miałam rottweilera i wydawało mi się, że jeżeli go użyję to po to żeby w razie
czego mój nie zagryzł innego psa. W praktyce okazało się, że to mój pies został
zaatakowany przez dwa duże psy, zanim jednak dobiegły do nas potraktowałam je
gazem, zrobiły w tył zwrot i uciekły, gdybym czekała do momentu ataku,
prawdopodobnie nie udałoby mi się rozdzielić ich później, a mój pies miał nikłe
szanse w tym starciu. Teraz noszę do ewentualnej obrony naszego malucha. Polecam
takie zabezpieczenie bo faktycznie nieodpowiedzialnych i beztroskich
właścicieli, którzy zamiast złapać psa na smycz, krzyczą z daleka "proszę się
nie bać on jest niegroźny", nie brakuje

[ola]

jezu, to co piszesz, to błąd na błędzie.
Takie zachowanie jak twoje to prosty sposób na wychowanie
osiedlowego psiego socjopaty.
Poczytaj trochę o psich zachowaniach w stadzie, o socjalizacji,
pogadaj może z jakims psim bechawiorystą, zanim sobie i psu zrobisz
krzywdę.



czarny_winobluszcz napisała:

> Najgorsze co można zrobić to doprowadzić do konfrontacji psów, do

tego żeby mał
> y
> sprowokował dużego, lub duży potraktował małego jak królika do
upolowania. Każd
> y
> treser Ci to powie Dlatego napisałam o psie na horyzoncie, nie
czekamy do
> momentu kiedy pies z odsłoniętymi zębami i pianą na mordzie
biegnie w stronę
> naszego tylko chowamy go zawczasu i przechodzimy na drugą stronę
ulicy, jeśli
> jest taka możliwość Zawsze noszę też gaz na psy. Kiedy go
pierwszy raz kupiła
> m
> miałam rottweilera i wydawało mi się, że jeżeli go użyję to po to
żeby w razie
> czego mój nie zagryzł innego psa. W praktyce okazało się, że to
mój pies został
> zaatakowany przez dwa duże psy, zanim jednak dobiegły do nas
potraktowałam je
> gazem, zrobiły w tył zwrot i uciekły, gdybym czekała do momentu
ataku,
> prawdopodobnie nie udałoby mi się rozdzielić ich później, a mój
pies miał nikłe
> szanse w tym starciu. Teraz noszę do ewentualnej obrony naszego
malucha. Poleca
> m
> takie zabezpieczenie bo faktycznie nieodpowiedzialnych i
beztroskich
> właścicieli, którzy zamiast złapać psa na smycz, krzyczą z
daleka "proszę się
> nie bać on jest niegroźny", nie brakuje
>

[czarny_winobluszcz]

ola jesteś domorosłym psim psychologiem czy masz wykształcenie po temu
Nie przesadzaj nigdzie nie napisałam, że nasz pies nie ma kontaktu z innymi
psami. Owszem ma koleżanki i kolegów (psy sąsiadów i znajomych), ale nie będę
ryzykowała z zawieraniem przyjaźni z nieznajomymi psami wychodząc na spacer z
psem, który jest mniejszy od kota (waży trochę ponad 1kg) i któremu
wystarczyłoby jedno kłapnięcie średniej wielkości psa, żeby w najlepszym razie
był ciężko ranny. Zakładając nawet, że by to przeżył, mając takie wspomnienie,
byłby jak to piszesz "socjopatą"
Podobnie zachowywałam ostrożność mając rottweilera. Owszem miał w parku kilka
ulubionych suczek, ale z psami byłam bardzo ostrożna. Wprawdzie miałam zaufanie
do swojego psa, ale miałam też świadomość, że ze swoją siłą stanowi poważne
zagrożenie dla innego psa, który postanowiłby powalczyć o dominację.
Widziałam kilka razy walki psów po których przynajmniej jeden był w ciężkim
stanie, czasami ranni byli też właściciele, bo rozłączenie psów, które się gryzą
nie jest proste. Hodowczyni od której brałam pieska opowiadała mi o tym jak
przyjechali do niej ludzie, którzy stracili yorka, bo być może mieli podobne
podejście do Ciebie i skończyło się to tak, że ich pies został praktycznie
rozerwany przez wilczura na ich oczach

[lola211]

Coz za przerazajaca wizja..

W mojej rodzinie od 13 lat sa yorki, nestor rodu niestety wlasnie
zakonczył zycie.Nie ma z nimi ZADNYCH problemow.Przyjacielskie,
wesole, bardzo przywiazane do rodziny.Nie bardziej szczekliwe niz
inne psy.Tylko nie polecam rachitycznych miniaturek, warto zakupic
psa , ktory bedzie wazyl 3,5- 4kg.
Jak ktos pisze o szczekliwych, nadpobudliwych yorkach to na bank nie
mial takiego psa.Teoretyk.
Co do ataku na psa- moja córka dobrze wie, ze nie nalezy na spacerze
zblizac sie do innych psów, zwlaszcza duzych.Trzyma psiaka na
krótkiej smyczy w razie czego i oddala sie w bezpieczne miejsce.Duze
psy jakos szczegolnie nie interesuja sie naszym yorkiem, zreszta-
maja wlascicieli, nie biegaja samopas.Metoda skuteczna.

Jesli ktos czesto wyjezdza to uwazam- tylko maly pies, ktorego mozna
zabrac ze soba lub oddac komus pod opieke bez narazania go
mieszkanie z wiekim kudlaczem.Maly pies to w ogole maly
problem.Tanszy w utrzymaniu, wygodniejszy do transportu, dzieci moga
go spokojnie wyprowadzac, mniej zniszczy, bo nie wlezie tam, gdzie
duze swobodnie wskakuja.

[czarny_winobluszcz]

lola211 napisała:

Coz za przerazajaca wizja..

Wizja jak to wizja musi być przerażająca A tak poważnie odkąd jak pisałam mam
w pamięci dwa wielkie psy które wypadły z barki nad Wisłą i biegły, bynajmniej
nie w przyjacielskich zamiarach, w stronę mojego psa, staram się nosić gaz dla
własnego spokoju (mały pojemniczek, z łatwością mieszczący się w kieszeni).
Wiem, że dzięki temu, że miałam gaz mój pies nie został poturbowany lub wręcz
zagryziony. Ale jak już wspomniałam z yorkiem ten problem prawie nie istnieje,
podobnie jak Ty staramy się unikać kontaktów z innymi psami, ale nie jest to
trudne bo wystarcza sekunda, żeby go poderwać na smyczy do góry i schować pod
kurtkę, ważne jest też to, że nie jest to pies jazgotliwy, który wyrywa się i
szczeka jak przechodzimy obok, tylko merda ogonkiem i jest bardzo przyjaźnie
nastawiony. No, ale jeśli chodzi o szczekliwość i nadpobudliwość yorków to masz
rację lola większość ludzi którzy mają taką opinię o tych pieskach to teoretycy

[gazeta_mi_placi]

Nie mniej jednak mniejszy pies to mimo wszystko mniejszy problem.
I nie ma niebezpieczeństwa,że coś groźnego zrobi dziecku w odróżnieniu od dużych
ras.

[fajka7]

Gdy nasz lab zjechał do nas w wieku 10 tygodni i ja podjełam sie
nauki czystosci (swiadomie, bo to drugi nasz egzemplarz tej rasy),
policzylam, ze ten temat zajmuje mi ponad 4 godziny na dobę, z czego
większość to sterczenie z nim na dworze i czekanie az sie zalatwi, a
mniejszosc, to sprzatanie tego czego nie zdazyl i zrobił w domu.
To trwało kilka miesięcy.
Bo on szybko sie nauczyl, ze ma sie zalatwiac na dworze, ale po
prostu nie wytrzymywal, bo maly pecherz itd. Tak wiec byl
wyprowadzany ok. 6 razy, ale i tak zawsze w nocy musial swoje zrobic
na podloge, a my kiedys musielismy przeciez spac chociaz kilka
godzin.
Ostatecznie opanował kwestię (czyli ogranicza się do 4 wyjsc na dobe
na swiadome zalatwianie potrzeb fizjo) dokładnie w wieku 6 mcy.
W tej chwili spedza na dworze oprócz okazjonalnych dodatkowych
wypadów na pół dnia, jakies 1,5-2 h, z czego cześć czasu idzie na
zuzycie jego energii, zeby sie w domu juz specjalnie niczym nie
interesowal nadmiernie.
To sie wszystko da zrobic, ale ktos musi sie tym zajac. Labrador nie
potrafi zyc sam, lezec i sie gapic co sie dzieje, chyba, ze zmeczony
po super ubawie, ktory mu zorganizujesz. A jesli nie zorganizujesz,
bedzie lazil za Toba krok w krok podtykajac Ci swoje zabawki i
obsliniajac ubrania az w koncu pojdziesz siku, a on szybciorem zezre
Ci buta albo ukradziona upatrzona bluzke i wypatroszy kubeł na
smieci rozwlekajac skarby po calej chalupie.
Jesli myslisz o sprawieniu dzieciom radochy, zaplanuj najpierw kto
byczka wyszkoli w chodzeniu na smyczy, zeby nie wyrywal sie i nie
rzucał na inne psy oraz ludzi ze szczegolnym uwzglednieniem malych
dzieci, bo labrador kocha wszelkie zywe stworzenie i namietnie calym
cielskiem te milosc okaze.
A wez pod uwage, ze zadne dziecko nie utrzyma wyrywajacego sie
kilkumiesiecznego szczeniaka lab. Po prostu poleci tam, gdzie pies
pociagnie /albo suka, nie mysl, ze one jako niby bardziej rodzinne
sa grzeczniejsze /
W ogole temat rzeka, wbrew pozorom, to nie takie latwe psy - tyle,
ze rzadko bywaja agresywne i to jest ich duzy plus.
Poczytaj troche najpierw, zorientuj sie, zebys nie wpadla na mine i
nie oddawala psa po 2 mcach znerwicowana.
Ja uwazam, ze te psy sa w porzo i mozna z nimi bardzo duzo zrobic,
ale rzeczywiscie trzeba sie zaangazowac i poswiecac im czas.

Dzieciom szkolnym zwykle dobrze robi taka nauka odpowiedzialnosci,
wyprowadzanie itd. ale dzieci nie sa w stanie ułożyć psa, od tego sa
dorosli, ktorzy potrafia wytyczac granice, byc konsekwentni, nie
popuszczac, ustalac zasady itd.

[cherry.coke]

Ja troche pod prad powiem, ze labrador wcale nie kojarzy mi sie z gejzerem - ale
mysmy wzieli psa starszego, z odzysku, i pewnie wyszalal sie w mlodosci. Teraz
jest fantastycznym, spokojnym psem, ktory owszem lubi ruch, ale lubi tez sie
wylegiwac patrzac czule w oczy

Wakacje - w plener jak najbardziej, kwestia transportu. Pies lubi jezdzic
samochodem, jest grzeczny i lazi z radoscia tam gdzie my. Miasta raczej
odpadaja, wypoczynek zorganizowany pewnie tez.

Usposobienie - fantastyczne. Lagodny, madry pies, zero agresji w stosunku do
"swoich". Latwo sie uczy mimo sredniego wieku.

Balagan - gubi wlos, ale przy szczotkowaniu rekawica zbierajaca wlosy problem
ten mozna zminimalizowac. Poza tym niczego nie niszczy, nie rusza, nie gryzie
(ma swoje gryzaki do zabawy).

Wyprowadzanie - w deszczowy zimny poranek pies spi zwiniety w kulke i nawet
glowy nie podniesie... Wygoniony wychodzi do ogrodu (mamy duzy i stosowny), a
spacer woli w dobrych warunkach.

No ale szczeniak labradora to moze byc wariactwo. Moze uda wam sie gdzies
namierzyc starszego psa, ktoremu trzeba dac dom?

[edycia274]

Myślę, ze wszystko da się ogarnąć. Mamy nowofundlanda i 6 letnie dziecko. Z
reguły psa zabieramy ze sobą lub zostawiamy u znajomego kolegi. Koszty, pies
jak na takiego olbrzyma je mało, wiec koszty żywienia nie są duże, szczepienia i
itp no tow cenach jakie mają weterynarze, na szczęście nie choruje. Jest po
kursie dogoterapii co dodatkowy ma plus przy wychowaniu Naszego dziecka z
problemami
największy problem to ślinienie i latające gluty w cholerę dużo sierści

[fajka7]

"labrador wcale nie kojarzy mi sie z gejzerem"

Mnie tez nie Ja go widze jako takiego warchlaka, ktory sie za
bardzo rozpedzil i nie umie wyhamowac, i jak pan bog go stworzyl
idzie na czołówkę ze ścianą, bo ma refleks szachisty i nawrotke
planuje jak juz w te sciane walnie.
Gdy biegnie, to jak rozpedzony cielak, z gepardem nie ma to nic
wspolnego i jeszcze sie przewroci 5 razy albo zgubi zabawke
Starsze sa juz po prostu dostojne i eleganckie jesli sie nie spasa.
No - ale ten okres zwariowanego dziczka trwa jednak ponad rok, mozna
sie wykonczyc w miedzyczasie. Pomysl ze starszym psem wydaje sie
dobry.

[blekitny.zamek]

Fajne porównanie
dostojne i eleganckie,to chyba w wieku 6,8 lat dopiero.
mój ma dwa z kawałkiem,a biega jak szalony,w pogoni za zabawką zderza się z
szafką kuchenną,a na dworze z wielką radością kładzie się i turla w fajowskiej
błotnistej kałuży.

[leonidas100]

Witam,

wyjątkowo trafna charakterystyka labradora. Ja również mam takiego
40 kilogramowego cielaka o temperamencie małego szczeniaczka.
Niedługo skończy 2 lata ale ciągle zdażają mu się głupawki - i to u
labiszonów nigdy nie mija (to już mój drugi pies tej rasy).
Początki: radzę kupić psa na wiosnę/wczesne lato ze względu na naukę
czystości. Wychodzenie o 2 i 5 w nocy z psem na rękach (aby po
drodze się nie zsiusiał) na 15 stopniowy mróz sprawiło, że z
tęsknotą wspominałam nieprzespane noce po urodzeniu mojego dziecka.
Koszty utrzymania: miesięcznie ok 300 pln (karma, dodatki,
weterynarz etc)
Czystość w domu: polecane panele lub parkiet w kolorze psa, meble
skórzane, brak jakichkolwiek dywanów (chyba że w kolorze psa).
Wskazane przynajmniej raz dziennie odkurzanie.
Zniszczenia: zależy od stopnia wymęczenia psa. Im bardziej zmęczony
tym grzeczniejszy. Ogólnie lubią buty, kapcie, sznurówki, piloty do
TV, książki w twardej okładce, zawartość kosza na śmieci, ręczniki
kuchenne, zawartość kosza na bieliznę do prania, co niektóre zabawki
dziecięce.
Zdrowie: labiszony lubią mieć alergie (karma weterynaryjna),
dysplazję (drogie preparaty na stawy, regularne wizyty u weta),
trzeba uważać na ich wagę i kondycję fizyczną.
Ubrania: przeważają te w kolorze psa plus dżinsy. Buty na płaskim
obcasie. A i tak po każdym powitaniu jest się omamlanym i obkłaczonym
(zależy od intensywności powitania).
Zdrowie domowników: radzę sprawdzić wcześniej, czy nikt z domowników
nie jest uczulony na sierść psa. Poza tym siniaki, zadrapania,
zgniecenia są na porządku dziennym.
Dziecko i labrador: zawsze pod nadzorem. To są duże i ciężkie psy i
zwykłe nadepnięcie na stopę dziecka już daje siniaka. No a przy
głupawce to wszystko co po drodze frunie na boki, zwłaszcza jeśli
labiszon rozpędza się na panelach - wyhamowanie nie jest wtedy
możliwe.
Spacery: tylko z osobami powyżej 15 lat (już dla spokojnego psa).
Nigdy nie dawać wyprowadzać labiszona dziecku - nie poradzi sobie w
sytuacjach krytycznych typu labrador widzi na drugiej stronie ulicy
innego labradora.
Wakacje: labradory nienawidzą upałów - bardzo się męczą. W Polsce
jest wiele obszarów gdzie z psem wejść nie wolno typu: niektóre
parki narodowe, wiele plaż nadmorskich i nad jeziorami, skanseny
itp.
O plusach posiadania labradora nie napiszę bo nie starczy miejsca.

Polecam portal labradory.info.

Pozdrawiam

[zerozdziwien]

jesli chodzi o bałgan to młody jak nie wybiegany niszczy i później stary też potrafi, ogródek może zacząć wyglądać jak teren wykopalisk, a dom to róznie w zależności od uopdobań, mój lubił ksiązki. Zawsze jest masa sierści do sprzątania, linieje cały rok i 2 razy porządnie.
To rasa wymagająca i nie polecam do dzieci małych, tak poniżej 10-12 roku zycia. Trzeba mieć czas, żeby laba wychować i potem nim się zajmować. Mnie w ciągu 2 ostatnich lat zaczepiły na spacerze z moim psem 2 osoby, czy nie mam kogoś kto chciałby labradora, bo niesety się przeliczyli. A amerykańskie filmy mocno zniekształciły tą rase...

jeśli chodzi o gldena polecam film, który leci ter

[edycia274]

teraz na tvp 1

[nanuk24]

Mam dwa psy i kota. Jeden to Owczarek NIemiecki, drugi krzyzowka
pudla z Lhasa Apso. Kot dachowiec.

jadac na wczasy zabieramy ze soba psy, albo psami opiekuje sie
sasiadka obok, ktora tez ma psy.

Moj oczarek brudzi, do tego jest cwany Rozpracuje kazde drzwi,
furtke i kurek od wody Uwielbia babrac sie w blocie i otrzepywac
z tego blota w domu. Kiedy pod nasza nieobecnosc otworzyl sobie
drzwi do ogrodu, wytarzal sie w blocie(padal akurat deszcz), wrocil
do domu, otrzepal sie z tego blota, polozyl sie na jasnej kanapie, a
pozniej wskoczyl sobie na lozko z biala posciela i zasnal jak
niemowleMiewa biegunki i to najczesciej pod nasza nieobecnosc

Drugi pies maly, a najwiecej szkod robi. Nie mozna go zostawic
samego w domu nawet na 5 minut poza kojcem, bo mam gwarantowane, ze
zostane bez butow, poduszek, ubran, a smieci z kosza beda
artystycznie porozrzucane po calym domu.

Moje psy szczeniakami juz nie sa

A kot, a kot to prawdziwy aniol. Takiego kota grzecznego jeszcze nie
mialam

[basik761-2]

Witam . Mam owczarka niemieckiego i 2 dzieci .Osobiście wolę duże
psy a nie małe obszczekujące wszystkich wokół.

[blekitny.zamek]

Autorko!

Po przeczytaniu tego posta,cisną mi się na usta brzydkie słowa.
wakacje z psem oczywiście wchodzą w grę,jeżeli masz dom na wsi i tam je spędzisz.
W pozostałych przypadkach wakacje będą dla tak dużego psa męką.
Już widziałam psy na campingach za granicą,przez całą dobę przywiązane do
stołu,a na spacer wyprowadzane tylko na smyczy i w kagańcu i w określone
miejsce(mały trawniczek)żeby się załatwiły.
W Polsce mało jest miejsc,gdzie z radością przyjmują psy,a jak już to wiążą się
z tym duuże ograniczenia.
jak nie masz kogoś,kto mógłby się w czasie twoich wakacji psem zaopiekować,to
zapomnij.
2) dwuletnie już tak nie bałaganią,co nie znaczy,że z tęsknoty za domownikami
nie zjedzą,tego lub owego.
3)O czym myślałaś pisząc punkt trzeci-że jak będzie padał deszcz,będzie -20 i
śnieg do pasa,to pies wyprowadzi się sam ??? z takim nastawieniem radzę ci
jednak zrezygnować.Bo labrador siedzący w ogrodzie nie będzie szczęśliwy.

[gazeta_mi_placi]

>W Polsce mało jest miejsc,gdzie z radością przyjmują psy,a jak już to wiążą się
z tym duuże ograniczenia.

Coraz więcej pensjonatów wychodzi z założenia,że klient nasz Pan,także klient z
psem,podejście już się zmienia.
Można wyszukać pensjonaty lub hotele gdzie spokojnie można wziąć psa.

[blekitny.zamek]

Można wyszukać pensjonaty lub hotele gdzie spokojnie można wziąć psa.

Raz taki wyszukałam,potrzebny był tylko na jedną noc.Na stronie internetowej
była informacja,że przyjmują zwierzęta i był cennik.
Jak przyjechaliśmy i pani w recepcji zobaczyła naszego rocznego labradora,to
powiedziała do drugiej pani: "z takim wielkim psem" i się skrzywiła. Miłe to nie
jest.
Po południu próbowaliśmy zjeść w tej miejscowości na obiad pizze,ale
usłyszeliśmy,że do RESTAURACJI psów nie wpuszczają.Na szczęście po drodze był
mac donald więc nie umarliśmy z głodu.

[majenkir]

No wlasnie, tak z reguly koncza sie wakacje z psem. Tu nie wolno,
tam nie wolno. Umeczy sie i pies, i wlasciciel. No, chyba ze chodzi
o wywczasy w lesnej gluszy .

[joanna_poz]

mamy labradora od 5 lat.
1) na wakacje nie wyjeżdzamy z psem, mamy znajomą, która wprowadza
się do nas do domu na czas naszych wyjazdów i pilnuje psa. na
wyjazdy weekendowe do rodziny ewentualne znajomych psa zabieramy.
uwzględnij tylko że labrador zajmuje dość dużo miejsca w
samochodzie. nasz jeździ w bagażniku i już tam mamy raczej niewiele
miejsca na bagaże.
2)starsze labrodory już nie bałaganią. nasz zostaje w domu na jakieś
8-9 godzin i po prostu je przesypia. do 3 roku życia z kolei miał
towarzystwo w domu całodzienne, szczeniaka samego na tyle godzin nie
zostawisz.
3) zawsze jest opcja wypuszczenia na szybkie siku na ogródek.

weź pod uwagę, że będziesz mieć po prostu kolejne dziecko w domu.
nie wiem, w jakim wieku - i czy w ogóle - labradory dorośleją. o
naszym 5-latku nie mogę jeszcze tego powiedzieć.
ale dla syna jest super kompanem, kochają się bardzo.

[xxe-lka]

No musisz już teraz wiedzieć co będziecie robić z psem na czas wyjazdów
Może jakiś sensowny psi hotel masz w okolicy, albo kogoś komu zapłacisz parę
złotych żeby psa dopilnował lub wziął do siebie?
Aha no i labrador to dużo ruchu potrzebuje inaczej staje się niszczycielski
Spacery w zimny deszczowy poranek? Hmmm ja swoim "dziewczynom" ( a mam 3 suki)
daję kopa w zadek i same wychodzą na ogród się załatwić i szyciutko truchcikiem
wracają bo dwie z nich też nie cierpią deszczu. Jedna z nich rasy nowofundland
wodę uwielbia w każdej postaci więc się wyleguje na mokrej trawie w strugach
deszczu i jest najszczęśliwsza na świecie
Psy to spory obowiązek, ale jak sie je kocha to kupa radości. Trochę to jak z
dziećmi - bywa upierdliwie ale satysfakcja olbrzymia

[alba27]

My za rok, myślę że tak przed wakacjami też kupujemy psa i jestem
prawie pewna że będzie to labrador.
Psy miałam przez 17lat, potem zamieszkałam z mężem, dzieci były małe
i mieszkanie też mikroskopowe, mamy kota, ale obecności psa mi
brakuje bardzo. Jak tylko wprowadzimy się do domu to pies musi być.
Dlaczego labrador? Główne powody są dwa. Lubię psy aktywne, lubię
jogging, długie spacery itp, pies będzie dla mnie świetnym
towarzyszem. Nie mam problemu z tym żeby codziennie (no może poza
niedzielą o 6 rano z nim biegać przez 40min, poza tym będzie miał
ogród do dyspozycji. Tam gdzie zamiszkam to dookoła pola i lasy.
Drugi powód to brak agresji. Chcę psa łagodnego, nie chcę się
stresować jak moje dzieci przyprowadzą do domu rówieśników że pies
kogoś pogryzie. Przeraża mnie tylko wizja szczeniaka, sikanie w domu
i niszczenie wszystkiego co popadnie, ale już to przechodziłam to
dam radę.
Zgadzam sie całkowicie z tym co już zostało napisane, labrador
potrzebuje duuuużo ruchu i towarzystwa, my wracamy do domu ok 15:30-
16 to raczej całodzienna samotność mu nie grozi.
Obecnie mieszkam w centum i osobiście uważam że nie powinno tu się
trzymać psów, a jeśli już to tylko te malutkie. Przez kilka dni
opiekowałam się psem teściowej i było mi tego psa szkoda, ze smyczy
puścic nie można, bo wiadomo centrum miasta, ilość trawników
ograniczona a jeśli już się znajdzie to z tabliczką " zakaz
wprowadzania psów". Pies się męczy po prostu. Moi rodzice mieszkają
w bloku ale zaraz obok jest las, dookoła osiedla jakieś polne drogi,
jest gdzie wyjść z psem żeby sobie pobiegał w centrum natomiast to
dla psa męka.

[osa551]

Przede wszystkim ze względu na dzieci.

Ja mam dzieci szkolno przedszkolne i dwa psy trochę większe od labradora.
Pomijając koszty zakupu szczenięcia, szczepień etc. to:

1. DZIECI - moje dzieci zauważają psy głownie wtedy, kiedy psy im przeszkadzają,
poza tym raczej psami się nie interesują, my z mężem: karmimy, wyprowadzamy,
wozimy do weterynarza, musimy się zatroszczyć żeby po psach posprzątać

2. WYBIEG - Psy głownie wypuszczamy na podwórko. Ogród mamy odgrodzony, bo psy
biegając zrobiły tam przez rok masakrę, pomijam szukanie kup w kępach trawy,
więc nie wyobrażaj sobie, że jak masz dom z ogrodem, to pies będzie biegał po
całym terenie

3. Co najmniej raz na 3-4 dni trzeba sprzątnąć wszystkie kupy z podwórka

4. BAŁAGAN - Dzisiaj wypuściłam psy na deszcz. Po powrocie zamknęłam je w
przedpokoju, żeby wyschły. Okazało się, że biegały w piachu, więc cały
przedpokój jest w piachu i błocie... i jeszcze się otrzepały na ściany -
wieczorem ktoś to będzie musiał posprzątać, bynajmniej nie dzieci. Na szczęście
mam w przedpokoju farbę "ceramiczną", więc wiem, że da się zmyć.

5. WYJAZDY - zawsze zostawiam kogoś w domu na czas urlopu albo oddaję psy do
hodowli, z której zostały kupione. Za każdym razem muszę i tak ekstra zapłacić,
więc dolicza się to do ceny wakacji.

[majenkir]

osa551 napisała:
> więc nie wyobrażaj sobie, że jak masz dom z ogrodem, to pies
będzie biegał po całym terenie

A dlaczego nie? My cala nasza "posiadlosc" mamy ogrodzona i psy
korzystaja z calosci.

[osa551]

Ja też mam cały teren ogrodzony, ale po roku, kiedy moje dzieci wdeptywały
regularnie w psie kupy schowane w trawie, albo usiłowałam doprowadzić zrytą
trawę do porządku - postanowiliąmy podzielić teren na ten z dostępem dla psów i bez.

[joanna_poz]

my też nie mamy wybiegu.
w kupy nikt nie wdeptuje, bo pies robi kupę w ogrodzie raczej
awaryjnie.
a co to trawy - tu mistrzostwo świata w jej pielęgnacji osiąga moj
facet, trawnik mamy tak piękny i wypielęgnowany, że ktokolwiek do
nas przychodzi zamiera z wrażenia

[xxe-lka]

a dla mnie boski trawnik nie jest akurat priorytetem, więc psy mają dostęp na
ogrodzie wszędzie
kupska się po psie sprząta i dla kogoś kto chce mieć psa nie powinien to być kłopot

[ola]

Mam psy od zawsze. Może dlatego mam inną perspektywę, bo nie znam
innego życia.
Mam tez dwoje dzieci - 3 lata i pół roku. Mam teraz tylko jedną, 3-
letnią krzyżówkę dobermana z nie-wiadomo-czym.

- wyjazdy - ponieważ psy były u mnie zawsze wyjazdy są z definicji
ustawiane pod rodzinę z psem. Też wyjeżdzamy dużo. Kilka wyjazdów w
ciągu roku (nie licząc tych do rodziny), przynajmniej raz za
granicę. Pies ma paszport. Bardzo duzo ośrodków i hoteli akceptuje
czterołapnych gości. Zawsze wybieramy miejsce do którego chcemy
jechać a potem szukamy takiego hotelu w okolicy, do którego możemy
wziąć psa. Raczej nie ma z tym większych problemów.
- bałagan - dzieci robia znacznie większy niz psy. Ja zresztą
wyznaję zasadę, że dobrze wybiegany na spacerze pies w domu śpi a
nie rozrabia. 4 spacery dziennie plus gumowe zabawki w domu i mam
spokój. Jedno co jest, to częste odkurzanie. Przy raczkujących
dzieciach odkurzam nawet 3 razy dziennie, zwłaszcza wiosną, kiedy
pies gubi sierść.
- wyprowadzanie psa jest dla mnie przyjemnością. Uwielbiam wstać
przed wszystkimi i wziąć psa do parku nawet na godzinę. Im gorsza
pogoda tym lepiej, bo jesteśmy same, mogę psa spuścić ze smyczy.
Poza tym biegam, a pies razem ze mną. Gdyby nie on, nie chciałoby mi
się codziennie rano zakładać dresu
-

[mathiola]

Kupiliśmy spaniela - głownie ze względu na dzieci wybieraliśmy rasę - strzał w
10-tkę. Mało żre, bo duży nie jest, dzieci kocha a dzieci jego. Agresja - zero.
Mamy ogródek, więc wybiegać się może, kopie doły, za to kiedyś zginie z mojej
ręki Szczeka niemiłosiernie na ptaki oraz na taczkę i wiadra, tapla się w
basenie, uczestniczy żywo w podlewaniu ogródka, usiłując zjeść wodę płynącą z
węża ogrodowego. Fajny jest i kochamy go wszyscy chociaż głupi jak but
Polecam tę rasę.

aha

[mathiola]

Zanim podrósł zdążył nam zjeść w domu wszystko łącznie z krzesłami i regałami na
książki

[mshyde]

Ludzie, co Wy z tymi labkami i yorkami, innych ras juz nie ma?
Jak masz mozliwosc to rozejrzyj sie za starszym, sredniej
wielkosci, 2-3 letnim psem z domu tymczasowego, nie ze
schroniska,sprawdzonym w kontakcie z dziecmi, o znanym
temperamencie. Wychowanie labradora przez osobe z nastawieniem "bo
to pies do dzieci" czasem marnie sie konczy - to duzy, energiczny
pies PRACUJACY. Konczy albo ogłupiony wiecznym tyrpaniem na smyczy
albo jako oszalale 40 kg skaczacego miecha bez rozumu...I czesto
niszcza do poznego wieku (zuja) jesli nie potrafi im sie zapewnic
rozrywek. Pisze jako psi psycholog z wyksztalceniem w tym kierunku
Spaniel faktycznie moze byc niezlym wyborem, chociaz tez potrzebuje
duzo zajecia, ale jesli juz to nie jednomascisty (zloty albo
czarny) - poczytaj o rage syndrome. Ale jestetm zdania, ze na
pierwszego psa lepiej poszukac czegos podrosnietego, szkoda
wrazliwej psiej psychiki.

[mathiola]

Nasz spaniel nie jest jednomaścisty i ma strasznie dużo zajęć w ciągu dnia -
między innymi ogarnięcie wszystkich płaczących jednostek nieletnich, które
należy obskoczyć i obcałować
A co z tą jednomaścistością bo ja nie wiem? Łopatologicznie bo mam mało czasu

[lukrecja34]

a może po prostu pies ze schroniska? czy koniecznie musi być rasowy?

[morekac]

Jednomasciste są podobnież statystycznie częściej agresywne...
Wszystkie moje spaniele kochały/ją koty (niektóre z wzajemnością) i
taplanie w błocie i wodzie.

[majenkir]

W latach 80-tych byl wysyp "spanielkow zlocistych". Kazda pancia za
punkt honoru sobie stawiala miec takiego. Cos jak "minijoreczke"
albo laba teraz.

Ludzie to jednak barany sa: zawsze razem, zawsze w jednym
kierunku .

[czarny_winobluszcz]

No to jestem baranem
A tak poważnie, nie byłabym taka surowa w osądach. Popularność jakiejś rasy nie
wiąże się(moim zdaniem) z naśladowaniem i bezmyślnym pędem za innymi. Po prostu
im więcej psów danej rasy jest kupowanych, tym większe prawdopodobieństwo, że w
naszym otoczeniu takowy się pojawi, a stąd już tylko mały kroczek, żeby kupując
psa, kupić już sprawdzonego, takiego, którego zachowanie nam odpowiada i na
temat którego możemy pogadać z sąsiadem, znajomym itd., a nie tylko poczytać w
necie. Piszę trochę w obronie siebie kupowałam yorka nie dlatego, że taka jest
obecnie moda, ale dlatego, że w bliskim sąsiedztwie mamy dwa takie słodkie
psiaki i po prostu zapragnęliśmy mieć takiego samego

[morekac]

>W latach 80-tych byl wysyp "spanielkow zlocistych".
pamiętam Teraz spanieli niemal się nie widuje. ( Chociaż jeden
ostatnio 'awansował' na prezydenckiego psa.)
A teraz rzeczywiście na każdym roku czyha na człowieka yorczek.

[morekac]

miało byc na każdym rogu...