niegrzeczne mamy

[kramla]

Czy są wśród Was mamy, które były kiedyś (lub sa nadal) zwiazane z jakaś
subkulturą? Czy to, że byłyscie kiedyś hippiskami, punkówami czy rasta ma
jakis wpływ na Wasze obecne życie, macieżynstwo, małżeństwo? Macie jakieś
fajne wspomnienia z tych lat buntu?

Kramla (gdzieś głeboko ciągle rasta))

[zarra]

Ojoj,mam nadzieję,że zbytnio sie nie rozpiszę
Zaczęło sie od metalu.Miałam 15 lat.(Byłam na Metallice mając 16 lat).
A więc byłam metalówą.Nikt tego jakoś nie chce zapomnieć
(Metallice lubię do dziś.Był koncert w poniedziałek,ale dzieci,praca męża-no
nie udało się).
W wieku lat 17 poleciała cała reszta "rock'n'rolla",hippisowanie(Doorsi,Zeppy)
z grungowaniem(Pearl Jeam,Nirvana i cała reszta) i rasta (Bob,Bakszysz,Izrael).
Męża poznałam punolka.
Co zostało? Nad kompem wisi Bob Marley(choć nowe mieszkanie nie mogliśmy się z
nim rozstac).Pozatym wciąż nie wyglądam na elegancką panią
Mąz też w gajerku nie chodzi.Ciągle kocha te swoje punkowskie kawałki.
Muzycznie cały czas lubimy co lubiliśmy.
Z nowych nurtów ostatnio zachwycam się Sistars,choc juz jest ich "za dużo
wszędzie".Myślę,że "cały ten rock'n'roll" jest w nas cały czas,choc czasem
śpi Np.z okazji małego dziecka.Choć jak Zuzia była mała nie spał.
Na koncerty lataliśmy,teraz coś nam nie wychodzi...

Ostatnio szukam butów(takich "pełnych" letnich) i stwierdziłam,ze chyba sobie
kupie jakies ciemne adidasy,na to mąż oburzony:"kobieto,gdzie twój
rock'n'roll ?!!!"
Każe mi kupic "osiołki".Ale ja już nie chcę osiołków

Córka (teraz 10 lat) cierpiała jak koleżanki słuchały "Ich troje", a ona
śpiewała "Yugoton"(zna na pamięć chyba wszystko z tej płyty) i żadna jej nie
rozumiała.Uwielbia Kasię Nosowską,Kult,T.Love itp. Nie znajduje niestety
bratnich dusz wsród rówieśników,ale stara się zarażać

Wspomnień wynurzać nie będę,bo dłuuugo by to trwało.

Pozdrawiam wszystkie ,w których "duch nie śpi".))

[gagunia]

witam tu gaag niepokorna biegalam po parku w glanach i przykrotkich
spodniach w kratke. nie byl to punk sensu stricte, bo anarchsitka typowa nigdy
nie bylam, ale imprezy parkowe i akademikowe to byla norma praktycznie do dnia
slubu. mialam niebieskie wlosy i czerwone tez sie zdarzaly. na sesje potrafilam
przybyc w glanach, nastroszonych wlosach jak robert smith i z makijazem ala
niegrzeczna dziewczynka, ale moj urok osobisty dzialal rozbrajajaco na
wykladowcow

mam na sumieniu niemalo, oj niemalo
uwielbiam wspominac tamte czasy. ciesze sie, ze bylam mimo tych szalenstw
rozsadna i potrafilam ten czas wykorzystac na tyle, zeby teraz bez wiekszego
zalu poswiecac sie mezowi i dziecku.


forum.gazeta.pl/forum/72%2C2.html?f=621&w=10577948

[kramla]

Mnie pociagała w filozofii rasta (zwłaszcza w jej specyficznym polskim wydaniu)
idea braterstwa, miłości, poczucia wspólnoty i odniesienie do Boga czyli do
Jah.W miarę mozliwości (byłam jedynaczką dosyć krótko trzymaną przez rodziców)
jeździłam na koncerty, utrzymywałam liczną korespondencję, gromadziłam
dzziesiątki z trudem zdobytych wtedy kaset z muzyką reggae.Oczywiście słuchałam
tez pokrewnych wówczas nurtów muzycznych, szczególnie Dezertera, KSU.
Jakoś tak się zdażało, ze wśród rastamanów odnalazłam wielu przyjaciół, swojego
obecnego męża (wtedy właściciela może niezbyt bujnych ale jednak-
dreadów)).Oczywiście namiętnie słuchałam Marleya, kolekcjonowałam jego
zdięcia pocztówkowe, plakaty, paradowałam w koszulkach z jego podobizną.
Pogrywałam na bębnach (raczej z marnym skutkiem), spiewałam psalmy w rytm
dźwieków reggae, zostałam wegetarianką (aczkolwiek było to trochę związane z
moją równoczesną fascynacją krysznowcami i filozofia wschodu).

Co zostało do dziś?Powiększona pula kaset o zasoby mojego męża Gobba
(oczywiście 90% reggae), spontaniczność w naszym sposobie zycia, otwarcie na
drugiego człowieka niezaleznie od jego wyglądu i pogladów (aczkolwiek nasze
poglady są obecnie bardzo sprecyzowane i konkretne).Przez długi czas w naszym
małżeństwie nie jedlismy mięsa, podobnie nasza pierwsza córka, która dzisiaj
jest niemalże wegetarianką z wyboru ( w przedszkolu daje się skusić tylko na
schabowego, no i wcina rosół, wędliny i innych sztuk mięcha nie ruszy).
Ja wybrałam studia będąc pod wpływem rastafariańskiej filozofii mówiącej o
powrocie do swoich korzeni- w ten sposób skończyłam (zresztą z wynikiem bardzo
dobrym nie chwaląc się))filologię słowiańską.Na studiach podyplomowych (nauki
o rodzinie)pracę dyplomowa pisałam na temat rastamanów w polskim subkulturowym
wydaniu.Wydałam z tego nawet mała książeczkę.

Wczoraj wybralismy się całą rodzinką (dwie córcie, mąż i ja z 9 miesięcnym
brzuchem)na plenerowe Marleyki na dziedzińcu naszego miejskiego Domu Kultury.
Zwinęliśmy się po pół godzinie.Mimo, ze muzyki posłuchalibyśmy chętnie nie było
czym oddychać (mimo, że impreza na dworze!!!), bo większość młodszych i
starszych koncertowiczów (współczesnych subkulturowców) paliło papierosy
(zapach trawy unosił się również, ale tyton i piwo stanowczo wygrywały wsród
używek), jakoś ich zachowanie bliższe było chamstwu niz buntu (rozumianego
pozytywnie) i luzu.Albo ja się starzeje i swoją przeszłość widzę inaczej ( my
obracaliśmy sie w takim towarzystwie i środowisku rasta, gdzie chcieliśmy
budować prawdziwą wspólnotę dzieci Jah, używki poza ganją- i to w rozsadnych
ilościach-
nie były mile widziane.Nie znalismy nikogo z naszych najbliższych znajomych
rata, kto oficjalnie paradowałby z papierosem, to już piwo częściej, aczkolwiek
faktem jest przełom lat 80 i 90 to nie był czas pubów)) albo rzeczywiści
czasy zrobiły się trudne, nawet dla subkultur...

Ja to chyba za bardzo ideologistka byłam.Przecież wiem, że kiedy KSU śpiewało
Jabol punk, to nie była to tylko teoria...I nie samych grzecznych rastamanów
znałam, ale też załogi punkowe baaardzo niegrzeczne...Jakoś o tym zapomniałam.
Chyba jednak się starzeję...

[igga-81]

my również niegrzeczni byliśmy i do dzis chyba jesteśmy) gdy poznałam go
miał dread - irokeza w kolorze różowym i był nieprzeciętnie przystojny. Miłość
od pierwszego wejrzenia ze wzajemnościa, a co! no i tak zostało i trzymamy się
razem, choć juz razem nie jesteśmy - nadal oddani z nas przyjaciele. Młody
zapuścił potem dready w swoim kolorze no i w tej fryzurze robił niemałe
wrażenie na oddziale położniczym . No a ja troche uspokoiłam się po pojawieniu
się córci na świecie, zarzuciłam czarne ciuszki, odstawiłam pasiaki itede ale
nadal chętnie na koncert włochatego sobie idziemy!
No i nasza 3latka miała jednego dreada, zanim jej nie odpadł he he

a co do dzis zostało?? ehhhhh nie wiele chyba , od czasu do czasu trochę
zielonego, a najwięcej nam w głowach, bo ( chociaż czasy to dla nas juz
zamierzchłe) to właśnie na tym dojrzewaliśmy i te piękne ideały anarcho-rasta
zawsze będą gdzieś w mojej głowie. Chociaz dziś wydają mi sie mocno
idealistyczne.

pozdrawiam wszystkie postpunkmamusie!!!

[zarra]

Mój mąz też robił furore z fryzurą na położniczym.Jak urodziła się Gabrysia
(rok temu)z radości (rano po "pępkowym") zrobił sobie irokeza (u fryzjerki-
mojej!!! ale miała ubaw) i tak wpadł do nas do szpitala.
Na zdziwienie położnych odpowiedział,że to z radości

A u ciebie Kramla to rzeczywiście bardzo ideologiczne podejście.
Ja też nie jadłam mięcha (2 lata),az zaszłam w ciążę(pierwszą-10 lat temu) i
żygałam po strączkowych.Musiałam wrócić do mięsa(kazali mi,młoda byłam ).
Do tej pory jem mało mięsa.

[kramla]

My twardo nie jedlismy mięsa przez 7(?) lat małżeństwa, potem jakoś czasami
głupio nam było odmawiać gdy byliśmy w terenie a ktoś nas czestował, no i też
trochę spasowaliśmy z wegetarianizmem u drugiego dziecka.Zresztą i tak w
przedszkolu nawet nasza starsza Marta skusiła się na wspomnianego już
schaboszczaka.Tak na prawdę bardziej mięsna zrobiłam się w trzeciej ciąży,
naszło mnie na wędliny.Generalnie staram się prowadzić kuchnię bezmięsną,
natomiast u kogoś chętnie zajadamy pieczyste i kiełbaski z grilla)).

Z dreadami Gobbo rozstał sie jeszcze przed ślubem, taki był wymóg pracy
(promowaliśmy parmesan i mozarelle- takie sery)), później już nie próbował,
zreszta ja nie namawiałam, bo do kołtunów lepsze są solidne włosy, a mój cóż...

To czego mi dzisiaj brakuje to tych listów w trójkolorowych kopertach,
mydlonych znaczków (na jednym można było "napisać" kilka listów), zinnów
powielanych na kiepskich kserokopiarkach no i muzyki...Od kilku lat mimo wielu
fajnych płyt i kaset jestesmy skazani na piosenki z Misia i Margolci, Budzika
itp.Na szczęście jest jescze Arka Noego i Dzieci z Brodą.Do bardziej
cywilizowanej muzyki nasze dziewczyny nie chcą sie przekonać, mimo że
najstarszą Martę jeszcze w ciąży szpikowałam Marleyem.Później w ciąży z
Dominiką to już Miś z Margolcią.

[igga-81]

czy ja dobrze zauważyłam że wszystkie mamy córki???

jestem ciekawa co one nam za kilka lat zafundują czego zrozumieć nie będziemy w
stanie... tak jak nasi rodzice))

[aniaop]

Ja tez metalowa i maz tez. Ja teraz wygladam stosunko grzecznie (praca),
chociaz czasami mam odjazd na jakies awangardowe ciuchy. Ale maz (muzyka ta
sama) mimo lat 32 ma wlosy do pasa, 3 kolczyki w uchu i wielki tatuaz na
ramieniu. Gajerow nie nasza w ogole (chociaz przyznam, ze w ostatnia sobote na
slubie kolezanki z pracy, jego bojowki i martensy budzily zdziwione
spojrzenia). Na koncerty przy 2-latce nie chodzimy, ale muzyki naszej sluchamy
ciagle i glosno. Zuzia wychowywana na metalu od czasow brzuszkowych i
noworodkowych i przy takiej muzyce pieknie tanczy, przy Ich Troje nie wie co
robic. Pozdrawiam

[jagienka.harrison]

Ja może nigdy nie nazwałabym się metalówą ale Metalliki słucham od 1990r -
czyli miałam 10 lat rok temu udało mi się poznać dwóch członków zespołu i
autograf też mam (zalaminowany!). A co się namęczyłam to nawet poród przy tym
to nic
Zawsze byłam okropną buntowniczką, kilka razy mnie o mały włos nie wyrzucano z
liceum, miałam niebieskie i zielone włosy i w ogóle jak się okazało że
wyjechałam zaraz po szkole do Anglii, wyszłam za mąż i mam dziecko to nikt nie
mógł uwierzyć!

[zarra]

Hehe,Jagienka, a dzis w Mtv dzien Metalliki
A ja jak zaszłam w ciążę mając 18 lat to każdy myślał,ze zapewne je podrzuce
mamie na wychowanie Znajomi mojej mamy oferowali jej pomoc w razie jakby
została sama z wnuczęciem A ja już w ciąży zmieniłam się baaaardzo.
Wyciszyłam się maxymalnie,żyłam miłością (do obecnego mężulka,ojca moich
córeczek),zaczęłam się nawet uczyć A jak Zuzia się pojawiła na świecie to już
wogóle stałam się wzorową mamą,żoną,córką...szok dla wszystkich,hehe

Znajomy mojej mamy kiedyś przyjechał z Niemiec i zastał mnie...haftującą
(krzyżykami) obrazek dla Zuzi. Autentycznie zbaraniał:
"Jak to? Przecież jeszcze przed chwilą latałas na motorach,kolesie z
piórami,ogolone pół głowy,metalówa,alkohol,trawka...a teraz....haftujesz
misie ?!!!" )))

Byłam juz grzeczna,ale ciągle z mężem latalismy po
koncertach,klubach.Mieszkaliśmy z mamą i wieczorami faktycznie Zuzia byłam "na
wychowaniu" babci,ale śpiąc w łóżeczku Nie karmiłam i Zuzia od 2 m-ca
przesypiała noce więc luz-blues.Mama nie miała nic przeciwko naszym
wyjściom,wręcz przeciwnie,jak mi się nie chciało,to mnie namawiała(pewnie jej
chodziło o to zeby przystojny mężulek sam nie chodził

Teraz mieszkamy sami i przedwczoraj byliśmy w kinie (mama przyszła posiedzieć z
dziećmi),ale tak pozatym to już daaaaawno nie byłam w jakimś fajnym
miejscu,albo na fajnym koncercie Spotkania towarzyskie,które jeszcze dwa
lata temu były regularne przygasły.Głównie za sprawą nowych obywateli tego
świata
To niebywałe,ze jeszcze niedawno sobota w domu lub bez gości była stracona,a
teraz...jest dniem jak każdy inny (mąż w soboty pracuje do późna).

Chyba odbiegłam od tematu...Ale jakoś tak mi się wysypały zwierzenia

[odalie]

Ja jestem mroczna, a mój facet to punkowiec. Tacy byliśmy i tak nam zostało.
Poza tym oboje tkwimy, obecnie już zawodowo, w jeszcze innej takiej
subkulturze, co do której właściwie nie ustalono, czy jest subkulturą czu nie
jest - ale ma się dość dobrze. Podpowiem, że chodzi w tej branży o machanie
mieczami tudzież szablami oraz turlanie kostkami ))))

Ostatnio jedna moja studentka pyta mnie: "A czy pani jest gotem?" - a ja na
to, "Czy ja wyglądam na gota...?". "No, tak." "No, to sobie pani odpowiedziała
na pytanie."

Ale tak właściwie, to nie jeżdżę do Bolkowa i nawet na koncerty lokalnej sceny
nie mam czasu. To coś bardziej we mnie, niż na mnie (po wierzchu).

Ostatnio kupiłam sobie _różową_ bluzkę (no, ale jest stylowa, lata dwudzieste,
te sprawy...).

NIe uważam, żebym wyrosła z mojej pasji. Muza jakiej słucham - nawet obecnie
mam więcej nagrań, bo mnie na to stać. Pewne zasady - trzymam się ich. Poglądy
na życie - tak samo. Do pracy chodzę schludnie, makijaż minimalny, ale są
rzeczy, których nie włożę przenigdy; styl mam rozpoznawalny. Nie wyrosłam z
tego i nie wyrosnę - już jestem dorosła i jak widać, tak mi zostało.

A młoda przesiąka klimatem rodzinnego domu...

[zarra]

Odalie,ja byłam wierną fanką Closterkellera i baaardzo lubiłam (i lubię ) The
Cure.A jak ma się twój mrok muzycznie?
Z tych klimatów jeszcze jesteśmy z mężem fanami twórczości Beksińskiego.
Jak dla mnie to mrok totalny.No i jego syn był bardzo "mroczną" postacią.

[zarra]

zarra napisała:

> A jak ma się twój mrok muzycznie?
>
W sumie to napisałaś i zapewne są to kapele z "wyższej półki",nie znane
niewtajemniczonym,mam rację?
A wogóle wyobraziłas mi się jako piękna czarnowłosa oryginalna mroczna
kobieta

[odalie]

Eee, teraz jestem znowu blondynką ))) a filoetowe i czerwone pasemka na moich
naturalnych po rozjaśnieniu zrobiły się przerażająco mainstreamowo beżowe...
Ale miewałam włosy wiśniowe i czerwone, z grzyweczką taką pod nóż

The Cure!!!

Jak mnie nosi, to Joy Division.

I wstyd :> się przyznać, oprócz Dead Can Dance i Portishead oraz Nicka Cave'a -
elekropop rozmaitego asortymentu )))) nic wyrafinowanego )))) - rzeczy
stare i sprawdzone (tak, tak, niesety grupa z różyczką też ). I z racji
turlania kostakami (czy ktoś tu wie, o co chodzi? )) ), sporo muzyki filmowej
i takiej tam, jak Kaczmarski, Kowalski, folk celtycki i ukraiński.

[zarra]

Oj,ja bardzo Portis,mój lub bardzo Joy D. ))

[fringilla]

He, ja zawsze byłam dziewczyna rockandrollową. Męża pozanałam na koncercie -
jego własnym oczywiście i w ogóle to zawsze prowadzałam się z chłopakami z
gitarą. Jako nastolatka pól życia spędzałam na koncertach.
Zdarzało mi się pić jabole w ogródku szkoły, do której chodzi teraz moja
córka!!! Wstyd!
Oj, jest co wspominać.

[zarra]

"turlanie kostakami",hm...niewiem,może chodzi o gry w terenie(zapomniałam jak
to sie nazywa) w stylu "magii i miecza" czy cóś.
Kiedyś ze znajomymi często w to graliśmy,ale na planszy.

[emonik]

Closterkeller też barrrrdzo lubiłam! Byłam zaprzyjaźniona z muzykami z grupy
(chociaż jestem sporo młodsza, oczywiście...) a nawet miałam być opiekunką do
synka Anji, ale po jednym dniu spędzonym z rozwrzeszczanym Adasiem -
zrezygnowałam natychmiast!
Z jednym z muzyków - z gitarzystą z pierwszego składu grupy - utrzymuję kontakt
do dziś.
A The Cure też bardzo lubię, najbardziej stare!

[emonik]

Ten post miał być kilka pięter wyżej pod podtem Zarry.
Coś mi się źle umieściło...

[lideczka_27]

hihihi... to my z jednego klubu Ja już dawno dredów nie posiadam, ale mi
pamiątka pozostała w postaci tatuażu Starych płyt słucham nadal, marlejki
obchodzę co rok - niestety mieszkam daleko od swoich, ale zawsze kupuję sobie
browarka, puszczam Marleya i wyciągam stare foty z tamtych lat. Mąż nie może na
nie patrzeć, woli mnie w wersji "wyuzdana suczka" (mini, pończochy, szpile, te
sprawy ), a jak patrzy na stare zdjęcia to z niesmakiem wspomina coś
o "aseksualnym wizerunku", psioczy na glany, torbę z naszytą Afryką itd. Ja mam
w pamięci koncerty, na które się jeżdziło, Jarocin co roku, palenie ganji
(uprawa własna ). Tamta przeszłość nie ma chyba znaczenia dziś, choć nadal
mam bardzo konkretny gust muzyczny, swoiste pojmowanie komercji i chyba system
wartości też niezbyt odbiegający od tamtego sprzed ponad 10 lat

pozdrawiam
lida

[mamamamamama]

Jejku jejku ..dziewczyny to i ja dołączę
Pamiętam jak w wieku 15 lat pierwszy raz pojechałam na Woodstock...zresztą ja
od urodzenia kochałam ciężką muzykę , mocne gitary itd. Pamiętam jak mama nie
chciała mnie puścić na jakiś koncert to ja rano przeczekałam aż rodzice wyjdą
do pracy..wpakowałam w plecak "najpotrzebniejsze rzeczy" i w trasę...zawsze
stopem....(teraz bym się nie odważyła ). Miałam włosy i czarne do pasa i
czerwone jak maki i obcięte całkiem na zero o i jeszcze różowo zielone.
Kochałam czarne ciuchy, moje za duże glany (mam je do tej pory , a mają juz
z ...8 lat ? ) Jeździłam z konceru na koncert , upijałam się tanim winkiem ,
paliłam trawkę ( to robię sporadycznie do dzisiaj ) , byłam bywalczynią
wszelkich możliwych imprez , spałam w parkach , na ławkach. Wywalili mnie ze
szkoły w 3 klasie , za to , że opijałam właśnie zaliczoną chemię i ..... szłam
po koleżankę ( tzn. zataczałam się ) i po prostu puści łam pawka przed
samymi nogami wice dyrektora.....

Byłam STRASZNĄ buntowniczką...

Do tej pory kocham czarn kolor , moje glany w których chodzę po dziś dień ,
moje dwa tatuaże ( niebawem będzie kolejny w kolekcji ) , muj kolczyk w nosie i
d ziurki w uszach po 10 kolczykach w jednym ........Powierm wam szczerz , że
tęskno mi do tamtych lat i wspominam je z wielkm sentymentem

Ale jak sobie pomyślę , że moja 13 miesięczna córa będie tak odpieprzać jak ja
to ........ poodpieprzam razem z nią Napewno nie raz pojadę z nią na jakiś
koncert..(tylko ,rzeby nie słuchała nic w stylu ich 3 ).

Czsem nawet teraz wrywam się na całonocną włuczęgę po barach ( raz na
miesiąc ) , a Esterką opiekuje sie wtedy ukochana babcia czyli moja mama.
Do tej pory ja ju wyżej pisałam chodzę w glanach , nieypowych ciuchach .. i
wali mnie to co kto o mne myśli. Nie będę na siłę wkładała szpilek , spodni na
kant itp. tylko dlatego , że jestem matką.....

Ale może u mne jest to jeszcze jakiś unt ? Bo mam dopiero 22 lata......

[malwa_i_zuza]

Dziewczyny a pamietacie Jarocin? Ale byla jazda, a moi rodzice mysleli ze
jestem u babci kolezanki.

[lideczka_27]

moi za pierwszym razem sądzili, że pod namiotem nad pobliskim jeziorem A
kolejne lata już były bezstresowe - mówiłam gdzie jadę i przywykli. ))

[lideczka_27]

Ja w Twoim wieku jeszcze szalałam, a zaczęło się jak miałam latek 15
U mnie jest jakaś zamiana - jak byłam młoda i piękna, to nosiłam długie kiece i
wytarte dzwony po matce, a teraz, zamiast być nobliwą mamusią, co z
namaszczeniem pcha wózek, chodzę sobie w krótkich kieckach, co to ledwie tyłek
kryją i mam gdzieś. Jak moja matka woła o pomstę do nieba, bo mi już "nie
wypada", to się tylko śmieję. Figurę mam naprawdę niezłą, mimo, że przed rokiem
urodziłam i uważam, że nie mam się czego wstydzić. A to, że urodziłam dziecko?
Niech inni pozwolą, że sama zdecyduję w co się ubiorę! Mój mąż uwielbia mnie
taką i cieszy się, że ma tak zakonserwowaną żonę – więc czym ja mam się
przejmować? )))))))))

Tak trzymaj i nie pękaj!

PS. Mnie też wylali z ogólniaka za „aspołeczną postawę” (bo się nie chciałam
wlepić w szarą masę gawiedzi ). A w innej budzie zdałam maturę na samych
piątkach, byłam wśród najlepiej zdających na studia dzienne i same studia
mignęły mi bezstresowo. Gdybym słuchała rad jednego zafajdanego dyrektora, to
bym dziś sprzedawała frukty na targu, bo mi kazał rodziców uszanować i do
zawodówki pójść. A ja powiedziałam, żeby sobie jeszcze tyłek trochę popieścił
krzesłem nauczycielskim bo za kilka lat go zmienię. I słowa
dotrzymałam ))))))))))


pozdrawiam ciepło
lida

[igga-81]

a mnie przetrzymali w 3ciej klasie, no bo uważali że należy mi sie
nieklasyfikacja za tyle godzin opuszczonych. Zresztą podzieliła mój los także
koleżanka z którą przez lekcjami nie raz piłyśmy wino (granat był najlepszy!!)
w takim parku 200 m od naszej szkółki. No a potem zadałam mature na same piątki
(fizyczka niemal zawału dostała- ze zdziwienia) no i na studiach radze sobie
całkiem nieźle. Ostatni raz ściełam włosy 3 lata temu, kiedy byłam w ciąży
(taki kaprys).No I wyglądałam rewelacyjnie : długa kiecka w kolorze rudym,
włosy 5 milimetrów no i brzuszek w 7 miesiącu ciąży!Czułam sie baaardzo kobieco.

Na Jarocin byłam za młoda, ale kilka woodstocków zaliczyłam, ostatni 2 lata
temu... Ale teraz jakoś mnie nie ciągnie, już za stara się czuję, czy co...))

[max_ania]

a czy w tym parku jest też MDK, a miasto jest graniczne?
Bo opis pasuje do mojego ogólniaka

[asiaasia1]

pamiętam woodstock
niestety , kiedy był ostatni jarocin miałam 14 lat i nie pojechałam ...
uwielbiałam też wypady autostopem ...

[aniaop]

Ja do Jarocina nie jezdzilam, ale jedzilam do Wegorzewa. Grywal tam wtedy moj
owczesny facet. Zreszta zawsze mialam facetow z dlugimi piorami.
Bardzo mi sie podoba ten watek. Wspomnienia wrocily.

[lady_arwen]

Ja tez byla metalowa. Najpierw byl brat z wlosami do pasa, pozniej spodobala mi
sie muzyka - i juz wsiaklam w to srodowisko. Gdy kolezanki chodzily w
sukienkach - ja w butach "szkoleniowych", czarnych obcislych jeansach,
rozwleczonych podkoszulkach z wizerunkami moich idoli (a to i Metallica, i
Amorphis, Tiamat, Bathory, Morbid Angel, Manowar... i wiele innych) "W
przerwach" byli tez Doorsi, Purple, Floydzi, Zeppelini. Co chwile chodzilo sie
na koncerty (Tiamat - jeden z naj"czadowszych", chociaz spoznili sie 2 godz).
Mielismy kapelke, brzdekalo sie troche na strunach, troche na klawiszach.. )
Fajne czasy.
Co zostalo? Dalej lubie te sama muzyke, czesto slucham, z netu sciagam stare
kawalki. Maz "niestety" z zupelnie innych klimatow. A ubieram sie
juz "normalnie", czasem nosze sukienki
A synek ma bandane z Motorheadem.

[gruszka_edziecko]

Eh, wspomnienia )
Kiedyś bywało się co piątek w warszawskim Remoncie (Rock-Remont) na koncercie.
Jarocin, RóbReagge i wszelkie inne imprezy tej maści - koniecznie musiałam tam
być
Moja mama do tej pory wspomina, jak odwiedziłam ją w szpitalu w glanach,
podartych dżinsach i obwieszona agrafkami jak choinka Wzbudziłam niezły
popłoch na oddziale.
Potem bliżej mi było do buntu hipisów i ruchów pacyfistycznych. W ten sposób
zostałam nadworną Pacyfą w grupie zatwardziałych punków.
Mam głównie dobre wspomnienia. Pamiętam tolerancyjne podejście moich rodziców,
którzy się niczym nie gorszyli i akceptowali. Nawet mój tata, absolwent szkoły
muzycznej, kazał sobie spisać teksty, zeby się z przesłaniem zapoznać
(słuchania juz nie zdzierżył). A jednocześnie pamiętam takie mądre rozmowy o
narkotykach, seksie, odpowiedzialności. Pewnie to nie pozwoliło mi na zbyt
głęboki bunt (bo jak tu się buntować przeciwko starym, skoro rozsądni są?), ale
uchroniło od wielu poważnych rzeczy.
Została mi koszulka Armii, którą czasem jeszcze noszę. I wielkie pudła ze
starymi kasetami. Wielu rzeczy nadal słucham, choć odkryłam zupelnie inne nurty
muzyczne.
Najlepiej czuję się w starych dżinsach i na luzie. Mam luźny stosunek do wielu
spraw I staram się pamiętać, jak to jest być młodym i narwanym. Myślę, że
dzięki temu łatwo mi być dobrą kumpelą dla córki (choć pewnie moja stanowczość
w wielu sprawach kiedyś byłaby dla mnie dziwna). Łatwo mi się z nią rozmawia na
poważne tematy; seksu, śmierci itp (o ile pyta), choć ma niecałe 6 lat. I
myślę, że powinnyśmy mieć ze sobą dobry kontakt.
Ale z drugiej strony ma mnóstwo rozmaitych lęków związanych z córką. Wiem,jak
łatwo było popełniać głupstwa, mimo nawet najlepszego kontaktu w domu. Boleśnie
pamiętam, jak blisko sama otarłam się o najgorszą stronę życia. Mimo własnego
przekonania o głupocie pewnych kroków i tak je popełniałam. Czasem tak łatwo
przekroczyć granicę...
I dlatego wiem, że narkotyki, przemoc itd. mogą dotyczyć mojej córki. Wierzę,
że wyrośnie na madrą osóbkę. Ale mimo to boję się o nią. Już teraz, mimo że ma
niecałe 6 lat.

niegrzeczne- jakie będziemy dla zbuntowanych córek

[asiaasia1]

Chyba wszystkie Niegrzeczne Mamy mają córki
Ja też mam 2 panny .
Jak myślicie , jakie będziemy , jaką postawę rodzicielską przyjmiemy , kiedy
dziewczyny będą nam się buntowały ?
Mam nadzieję ,że mnie nie da się oszukać tak łatwo , o nie !!!
Córka gdzies chce sobie jechać na wakacje ? OK , ale chcę wiedzieć gdzie , jak
i z kim .
Jeśli ma ochotę wybrać się stopem do Amesterdamu czy Berlina , na jakiś koncert
czy coś podobnego , wolę o tym wiedzieć niż wysłuchiwać historyjek o wakacjach
na działce u koleżanki
Podobnie , jeśli bedą chciały spróbować różnych używek , ok , ale ze mną , a
nie z jakimś kolegą , który czymś nieokreślonym poczęstuje ...
Gust muzyczny i kulinarny już teraz im kształtuję .
Mam nadzieję , ze nie będą sie wobec niemu buntowac pijąc colę i żrąc czipsy
przy muzyce disco ))
"Inne" ciuchy ? Nie ma problemu . Juz teraz kupuje im "inne" i mam nadzieje ,że
nie będa w przyszłości nosić dopasowanych , różowych bluzeczek i tlenionych
fryzurek
[ Chociaż czasami to fajnie wygląda w stylu punkowym ].
Jakie subkultury mogą być aktualne w okresie buntu naszych dziewczynek ?
Za jakieś 14-16 lat ?

[asiaasia1]

Aha , no i żadnej ciąży przed 25 rokiem życia hehehe

[koleandra]

He he. A ja miałam kolczyk w brwi i latałam na rokoteki. Nie trwało to długo.
Ze trzy lata tylko. Kilka razy o mały włos nie wyleciałam z liceum. Słuchałam
pank rocka itp. Mój mąż chodził w skorzanej kurtce nabijanej jakimiś ćwiekami i
podartych spodniach. Nic mi po tamtych czasach nie zostało, a mojemu mężowi
tylko muzyka. Ale bardzo miło się wspomina.

[barbamama]

hej!
Ja typowy buntownik, wszystko byle nie papa dance glany, spodnie tak obcisłe
ze zapinanie tylko na lezaco, albo odwrotnie farbowanie płotna na szaro i
szycie spódnic do kostek, głowa na zero z jakims tam kogutem posrodku, lub zima
odjazdowa czapka z pomponem w stylu 5-latka. Ogólnie: Mama bardzo sie złosciła,
siorki wsydziły sie ze mna chodzic a mnie ..... było cudnie. Muzyka: głownie
blues, dobry rock- kocham Rysia R.- to napewo zostało, zwykle Olo przynosił
mnie na rekach do interku bo na koncertach zawsze zwichnełam noge.
Dzis - przede wszystkim Mamusia Trójki (dwie Córki !!!!!!!!!!!), szanowana
przedszkolanka, strój absolutnie normalny- byle obcasów nie było, ale badz
mnie kreca "klubowe ciuchy" jakies spodnie z trokami itp

Punkmama i rastatata..

[anndelumester]

Teraz już bez atrybutów zewnętrznych, chociaż skóra (wspolna jest w uzyciu,
martensy również.
Z subkultury został na pewno pewien nonkomformistyczny styl zycia. Chociaż nie
bardzo mamy kontakt z dawnymi znajomymi - zwłaszcza mąż, który - chyba mozna
tak napisać, przez pewien czas był jednym z animatorów polskiego rasta...
Muzyki słuchamy w domu bardzo duzo, mały jest od fazy prenatalnej
przyzwyczajony do ska, dubów, basów ale i do cięższego brzmienia też i do muzy
zupełnie nowej...

[neogobbo]

O, pokrewna dusza jakaś... Tu także rastatata. (nasza Marta, 6 l., jak
usłyszała to "rastatata" to strasznie się jej spodobało). Jakoś tak mnie
zaciekawiło, co to znaczy animator polskiego rasta. Znam paru takich. Nie
jesteśmy z Kramlą pierwszym pokoloniem polskich rastamanów, ale przełom lat
80/90 to wspominamy bardzo nostalgicznie. Jarocin, Gorzów Wlkp, Brodnica,
niekoniecznie w tej kolejności.
U nas w domu ciągle dużo muzyki. Od reggae się zaczęło, ale wcale nie
skończyło. Fakt, że dziewczyny nie bardzo są zachwycone. A już prawie osobistą
porażką jest, że Małego WuWu jakoś specjalnie nie lubią. Całe szczęście że
są jeszcze Dzieci z Brodą.

Sorry za ten wtręt, bo wątek nie dla mnie (nie jestem niegrzeczną... mamą), ale
tak się jakoś nostalgicznie zrobiło. Nawt mi się moja żona przypomniała sprzed
10 lat...

A do rastataty - jeśli można spytać o ksywkę i miasto? Może gdzieś się
spotkaliśmy?
(neo)Gobbo, Ra z Tafarii, niegdyś Toruń

[anndelumester]

Kraków pozdrawia Toruń ! Africa is hungry - mój mąż własnie coś tam burczy, to
takie wolne skojarzenie z Toruniem...
No tak stary jak Gołaszewski to nie jest ) zaczynał pod koniec lat 80. i się
aktywnie udzielał , a potem mu przeszło (muzyka oczywiście nie).
> A już prawie osobistą
> porażką jest, że Małego WuWu jakoś specjalnie nie lubią.
To fakt porażka, nasz ma dopiero 11 miesięcy więc słucha tego co my i nie
wybrzydza...
Chyba z tych wspomnień zaraz sobie puszczę Izraela, albo Armię .....

[neogobbo]

To oczywiste, że dla regałów Toruń kojarzy się z Afryką. A ja mam tę nieskromną
satysfakcję, że pomysł Afryki zrodził się późną jesienią'90 w moim
trójkolorowym pokoju.
Ja za z Krakowem bardzo miło kojarzę niejaki Dread Lion.
Pozdrawiam
(taka małą prywata zrobiła się na emamie)

[tula_77]

Hej
To i ja sie dolączam do grona niegrzecznych mam.
Kocham TOOLa ktorego muzyka jest dla mnie jak Biblia,NIN, Ministry,
Alien Sex Fields, Dead Can Dance, Moonspell, Alice in Chains i wiele tego typu kapel.Od zawsze interesowalam sie wszystkim co niezbadane , mroczne i tajemnicze.Fascynuje mnie WICCA i gdybym miala zaliczyc sie do jakiejs subkultury to powiedzialabym ze jestem poganką.
Pozdrawiam serdecznie
BB

[nilka13]

no a ja jeszcze nie wyrosłam, chociaż starawa jestem i 2 synów mam , a jedyne
moje buty to koknejki (glany po waszemu). Ostatni festiwal, na jakim byłam, to
Basowiszcze, a zapach lata mnie porywa, żeby gdzieś wyrwać znowu... A tu
noworodek w domu i rozwód za pasem... A kto do Brodnicy i Inowłodza jeździ(ł)?
Aleście mnie rozmarzyły, spać nie będę mogła...

[emonik]

To ja też dołączam!
Starej daty jestem, bo do Jarocina jeździłam, później do Brodnicy i Żarnowca.
Zawsze chłopaków miałam srtystów - muzyków, malarzy...
Mąż też artysta całą gębą, żywot prowadzimy ściśle związany ze sztuką, nawet z
tego żyjemy! Tak więc nie zanosi się żebym zrobiła się grzeczniejsza!
A córeczka - teraz 11 miesięczna - już zaczyna ruszać z nami w trasy!

[fionna]

U mnie "niegrzeczność" wynikała z muzyki, której słuchałam (i słucham). Zaczęło
się od grungu, potem było coraz ciężej - Metallica oczywiście, Slayer,
skończyło się industrialnie: NIN i MM.
W liceum i na początku studiów wyglądałam mniej więcej jak wokalista Soul
Asylum i budziłam małą sensację na mojej uczelni (AE). Potem zrobiłam się
czarna (i włosy i ubranka) i tak trwa to do dzisiaj. Nadal nie cierpię
garniturków, kostiumów i butów na obcasie. A moje niebieskie glany noszę do
dziś.

[koleandra]

Tak mi sie przypomniałao. Moja kolezanka nosiła takie niebieskie glany, kochała
je po prostu i zakładała nawet na wielkie upały.

glany w upały

[nilka13]

bo w glanach w największe upały panuje miła temperatura ok 37 i ani stopnia
więcej A paseczki od sandałków potrafią nieźle odparzyć...

[fionna]

Ta, moja mama jak nas widziała w glanach, to mówiło: "dziecko, dlaczego ty się
tak męczysz". A teraz sama się przekonała i śmiga (nie w glanach) a w
traperach. I mówi, że była głupia, bo przez tyle lat męczyła się w
różnych "bucikach".
Ja tak się jeszcze zastanawiam, jak młody wejdzie w tzw. "okres buntu", to czy
na złość starym nie zacznie słuchać Ich Troje czy podobnego szajsu????

[aetas]

Tyż się przebierałam, oj, przebierałam, najwięcej w ósmej klasie (kurtka
nabijana ćwiekami, glany, etc.). Czasem nauczyciele gadali, ale sie człowiek
nie przejmował, bo znał wszystkich i sie dobrze uczył, więc na dobrą sprawę nic
mu nie mogli zrobić... Potem trafiłam do strrrasznie poważnego liceum, gdzie
nie stało mi odwagi na przebieranie, nie czułam sie tam tak pewnie jak w starej
podstawówce i nikogo tam nie znałam (a i nie uczyłam sie juz tak dobrze, buu),
więc ubierałam się zupełnie "normalnie", z muzyczką nie skapitulowałam
jednakowoż i z metalu ewoluowałam w stronę "mroków" typu Joy Division, Dead Can
Dance i szaleństw typu Pixies, ponazywać tego kategoriami muzycznymi do tej
pory nie potrafię taki ze mnie outsider muzyczny... lubię sobie posłuchać
również teraz, zwłaszcza, że mogę sobie pozwolić na posiadanie rzeczy, które
kiedyś się pożyczało i przegrywało od znajomych, Anekdoten, King Crimson... Na
razie oszczędzam dziecku różnych "mrocznych" i "agresywnych" uroków
Pozwalam mu na słuchanie Camela, bo melodyjny i ładny (lubi!, to dobrze
rokuje), jakieś Czerwone Gitary, Szczepaniki, Skaldowie, z czasem przyjdzie
czas na mocniejsze rzeczy... , no i wolę, jak nuci "ładne oczy masz" niż
miałby "Dla ciebie zabiję się!"
Eh, gdzie te czasy? imprez do białego rana i tańców (tak! tańców) przy Pixies
(teraz bym chyba nie umiała przy ich muzyce zatańczyć, musieliśmy bywać pod
niezłym wpływem)