zdrowie a dziecko

[sara_lund]

Kobieta ze schorzeniem genetycznym (które pozwala normalnie żyć do 50-60 roku życia lub też po 20-30 roku życia można już mieć niewydolność nerek), ma "szansę" w 50% przekazać chorobę swoim dzieciom. Czy powinna mieć dzieci? Olać chorobę, bo za 10-20 lat jak dziecko będzie dorosłe to medycyna znajdzie rozwiązanie, albo choroba będzie łagodna albo dziecko wogóle nie odziedziczy. Czy też nie rodzić - bo jednak może być chore, bo będzieć patrzeć na chorą matkę, bo matka pójdzie na rentę i w domu będzie bida z nyndzą. Oczywiscie ciaża tęz u matki powoduje pogorszenie stanu zdrowia.
Co Wy na to? Tyle się pisze o matkach- herosach - które momo raka zachodzą i rodzą. To nic że umierają i osierocają dzieci....

[nglka]

Skąd w ludziach taki pęd do orzekania w sprawie, która ich nie dotyczy?

[sara_lund]

akurat mnie dotyczy więc nie rozumiem komentarza

[nglka]

sara_lund napisała:

> akurat mnie dotyczy więc nie rozumiem komentarza

Skoro dotyczy Ciebie, to z kolei nie rozumiem jak można lubić bycie masochistką. Bo przeczytasz wiele przykrych ocen. No ale... skoro tak chcesz, to się nie wtrącam.

[sanciasancia]

IVF z PGD? Na własne, biologiczne dziecko pewnie bym się w takiej sytuacji nie zdecydowała.

[gazeta_mi_placi]

Proponuję nastawić się na trójkę dzieci, w takim przypadku szansa, że choć jedno będzie zdrowe znacząco wzrasta.

[sara_lund]

i może oddać nerkę tym chorszym...dzięki

[agusia.24]

Ja mam chorobę genetyczną, tzn. niby genetyczną, bo tak naprawdę to na 100% nikt nie wie co ma główny wpływ na jej wystąpienie. "Zdążyłam" na szczęście urodzić dziecko zanim mi ją wykryto. I teraz jestem już na 100% pewna że więcej dzieci mieć nie będę i to nie tylko z obawy, że dziecko będzie chore, ale przede wszystkim, żeby nie obciążać dziecka chorą matką i dręczyć siebie, tym że nie potrafię się zająć swoimi dziećmi. Widzę ile teraz mnie i moje dziecko to wszystko kosztuje, ciągłe pobyty w szpitalu, złe samopoczucie. Jak szłam na operację, to nie myślałam o sobie, nie bałam się zabiegu, cały czas myślałam o tym, że znowu zostawiłam synka. Także ja nie mam zamiaru bawić się w herosa, mimo, że zawsze chciałam mieć co najmniej dwójkę dzieci. Gdyby zdarzyło się tak, że choroba wystąpiła by wcześniej, to raczej też nie zdecydowałabym się na ciąże. Wszystko zależy też od rodzaju choroby, przebiegu, rokowań. Nie można wrzucać wszystkiego do jednego worka.

[an_ni]

nie powinna miec dzieci
uwazam to za nieodpowiedzialne, samolubne i krotkowzroczne

[yenna_m]

a ja powiem cos okropnego
jesli dziewczyna ma kase a ma parcie na dziecko - in vitro z diagnostyką i selekcją zarodkow w stronę eliminacji wady genetycznej (jesli jest cos takiego mozliwe)

[policjawkrainieczarow]

to zależy, na jakim etapie da się to schorzenie wykryć (wczesna ciąża czy już "gotowe" dziecko?)

[zolla78]

Zgodzę się z yenna_m. Jeżeli jest możliwość skorzystania z tego skorzystałabym w zakresie wyeliminowania wady.
A jeżeli chodzi o odpowiedzialność za osierocenie dziecka. Tu już trudniej, ale chyba by to zależało od ojca dziecka i od szans na długość życia. Przecież dziecko ma dwoje rodziców i jeżeli wiedziałabym, że w najgorszym przypadku może liczyć na równie dużo miłości i opieki ze strony swojego taty, to raczej byłabym na tak. Nie chciałabym też zostawiać dziecka małego. Nastolatek moim zdaniem może zrozumieć już więcej.

[alfa36]

Ja na szczęscie urodzilam przed wykryciem choroby (nowotworowej). Na szczęscie, gdyż mialabym nie lada dylemat a mąż na pewno bylby przeciwny (zanim go poznalam byl wdowcem wychowującym male dziecko). Ja akurat po chorobie mam wczesną menopauzę i już tych dylematów co do kolejnego dziecka nie mam (a chcialam miec więcej dzieci). Po prostu czasem natura sama rozwiązuje problem (choc pewnie na kolejne dziecko tak czy siak bym się nie zdecydowala).

jeszcze dodam

[alfa36]

Dodam, ze pierwsza żona mojego męża miala chorobę, że ktorą można wiele lat życ, może nie w pelni sił, ale normalnie funkcjonowac. A jednak zmarła zostawiając 6 letnie dziecko.

[broceliande]

Nie wiem, co bym zrobiła.
Osieroconych dzieci mi nie żal. Lepiej być sierota niż w ogóle nie istnieć.