Lista zakazana

[marychna31]

W związku z zamknieciem wątku pozwalam sobie pociagnąć temat poboczny, zapoczatkowany przez triss
Zgadzacie się, ze Bergman jest wyłacznie dla przeintelektualizowanych licealistów i czterdziestkach po urazie głowy?
Co jeszcze znajduje się na indeksie?
A Fellini, Antonioni, Kurosawa, Greenaway?

No i najważniejsze- jak nie oni to kto?

[misterni]

No jak to, a Jarmusch, Tarantino, a Milosz Forman?

[triss_merigold6]

A nienie, Tarantino i Forman, to inna bajka (dla mnie subiektywnie). Bergman jest po prostu niewiarygodnie depresyjny.

[marychna31]

> No jak to, a Jarmusch, Tarantino, a Milosz Forman?
No ale oni zkazani czy wskazani?

[morgen_stern]

No weźcie napiszcie, bo nie wiem, czy można się na forum przyznawać, że się lubi, czy nie

[nowel1]

No, Bergman na pewno nie jest dla wszystkich.
Pierwszy jego film widziałam w wieku dwudziestu paru lat i od tej pory jestem wierna, więc do żadnej z kategorii się nie zaliczam
Greenawaya nie lubię, za braćmi Cohen nie przepadam, duet Kieślowski/Piesiewicz mnie nie zachwyca, ale o każdym rodzaju sztuki można rozmawiać godzinami i znaleźć obszary, których się nie lubi - nie dlatego, że niedobre, ale że wrażliwość inna i na inne rzeczy reaguje.
Serio, ktoś uważa że Bergman jest dla przeintelektualizowanych licealistek? Chyba nie chcę wiedzieć, kto
Fellini - 8 i pół - sam smak.
Bertolucci - uczta. Antonioni - trochę mniej.

[triss_merigold6]

Ja, ja! Ale to była odpowiedź na czyjś wpis. Tak serio, to co kto lubi, mnie w sobotni wieczór prędzej zresetuje "Machete" z Dannym Trejo niż Bergman, a filmy oglądam dla rozrywki, nie jestem kinomaniaczką.

[bi_scotti]

Bergmana wielbie - "Persona" to moim zdaniem najlepszy film wszechczasow i nie dam sie przekonac, ze nie. Depresjonujacy? No jest ale przy kazdym kolejnym ogladaniu nowy, odkrywczy i fascynujacy.
Fellini i Hitchcock to moja radosc zycia - obaj wielcy i tez sie nigdy nie starzeja.
A pozostali to juz nie tak po calosci, raczej pojedyncze sztuki z tzw. tworczosci i tu juz bym musiala wymieniac poszczegolne filmy, za dluga lista

[ichi51e]

Depresjonujacy????

[pieskuba]

Przeintelektualizowanych, trudne słowo...

www.youtube.com/watch?v=YIpmlVax6zY
Pozdrowienia, pies

[nangaparbat3]

Wyindywidualizowaliśmy się z przeintelektualizowanego tłumu (w oryginale tlum jest rozentuzjazmowany, ale co tam

[vilez]

Nie zgadzamy się Ba, uważamy, ze do Bergmana trzeba dojrzeć. Bo za fyfnastoletnich czasów to się go odbierało śmiertelnie poważnie, a tam mnóstwo zamierzonego komizmu i subtelnej ironii jest, i to się widzi moim zdaniem po odpowiednim przygotowaniu wiekowym właśnie.

A pytanie "jak nie oni to kto?" lepiej zamienić na "oni i kto?". A tych onych jest mnóstwo. Kino się obecnie pięknie rozwija, bardziej niż literatura (mym subiektywnym zdaniem). Ale ja filmomaniaczka jestem. I nie dzielę filmu na wysoki i niski, żeby było jasne, więc zależy o co pytasz...Moja odpowiedź na tym etapie brzmi: wielu jest wspaniałych reżyserów. I nie są oni lepsi/gorsi od Bergmana at consortes, są inni.

[dorotanna]

W teorii się nie zgadzam i uważam, że Bergmana w każdym wieku można.

W praktyce ostatnie moje filmy to: Minionki rozrabiają, Merida waleczna i Auta 2. Z filmów dla dorosłych Sherlock Holmes Gra cieni. Zrąbana robotą i dzieciakami, mając wolny wieczór na obejrzenie filmu ostatnią pozycją, po którą bym sięgnęła byłby Bergman. Wzięlibyśmy z mężem jakąś komedię – gdybym to ja wybierała albo kryminał gdyby wybierał on. Ostatnio kilka razy udało nam sie obejrzeć Herkulesa Poirot z Davidem Suchetem na 13street coś tam - boskie.

A Bergmana rzeczywiście - jak to chyba triss napisała - widziałam w czasach poźnolicealno-studenckich. W moim pokoleniu (’76) wtedy takie rzeczy się oglądało, trochę z autentycznej potrzeby, trochę mam wrażenie dla pozy.

[vilez]

Och, jedno nie przeszkadza drugiemu, u mnie w każdym razie oglądanie Bergmana nie wyklucza umiłowania brytyjskich i amerykańskich seriali

[triss_merigold6]

Bergmana, Felliniego, Pasoliniego itd.
Teraz jednak jako lektura Jack Reacher x fefnaście, a z filmów Pingwiny z Madagaskaru i czekam na "Machete zabija".

[vilez]

Pingwiny kocham całą sobą

[morgen_stern]

Widziałam tylko Fanny i Aleksandra, uwielbiam ten film! Powoli dojrzewam do Siódmej pieczęci. Jasne, że to ciężkie filmy, ale ja akurat dramaty bardzo lubię. Nie przeszkadza mi to świetnie się bawić przy lżejszych filmach, trzeba akurat wybierać między jednym a drugim? Ostatnio oglądałam po raz drugi po wieloletniej przerwie Wejście smoka, dawno tak dobrze się nie bawiłam
Zauważyłam, że na ematce jest teraz moda na "jestem taka na luzie i nieprzeintelektualizowana, smutne filmy zostawiam dla smutnych licealistek" czy jakoś tak. Śmieszy jak każda podkreślana z dumą postawa, która w sumie nie ma żadnego znaczenia i o niczym nie świadczy.

[bi_scotti]

morgen_stern napisała:

> Zauważyłam, że na ematce jest teraz moda na "jestem taka na luzie i nieprzeinte
> lektualizowana, smutne filmy zostawiam dla smutnych licealistek" czy jakoś tak.

That too shall pass
Cytujac klasyczny dialog z PRLu:
- Bo ja jestem prosty czlowiek ...
- To idz sie pan skomplikuj!

[vilez]

Morgen, ja ostatnio siedzę w starociach o tematyce: "było całkiem inaczej, niż było" (i mam ambit rozeznać, jak to szło chronologicznie, idzie mi o cytatologię filmową i korzystanie z pomysłów ). Zaczełam od

[vilez]

urwało
zaczęłam od Podejrzanych z Kevinem Spaceyem. Cudne!

[morgen_stern]

Nooo, to jest boski film.

[dorotanna]

Keyser Soze rządzi. I nikt mu nawet nie próbuje fikać. Choć nikt go w zasadzie nie widział.

[vilez]

Jedne z ostatnich interpretacji mówią, że Kulawy to wcale nie Soze

[ruda_owca]

Właśnie cudnie spie...łaś doświadczanie tego filmu tym, którzy go jeszcze nie widzieli.

[vilez]

Fakt, sorry za spoiler

[nenia1]

morgen_stern napisała:

> Powoli dojrzewam do Siódmej pieczęci.

Siódma pieczęć, jeden z moich ulubionych filmów - tak jak ktoś napisał Bergman owszem ma depresyjne klimaty, ale w tym filmie jest też humor, ironia, klimat, wspaniała gra aktorska, nie chcąc zdradzać końca więcej nie napiszę, ale można znaleźć i pozytywne przesłanie, całkiem wyraźne.

[agusiah]

Dla mnie obroniły się pojedyncze sztuki z ich portfolio. Absolutnie wielbię 'Zawód reporter" Antonioniego za Nicholsona i Schneider, "Powiększenie" już mnie tak nie kręci. "Tam gdzie rosną poziomki" - świetny. Fellini z jego operowością może się najbardziej obronił.

[gonabe]

Uwielbiam Fellini 'ego Kurosawa'e i Greenaway ' a, Lars von trier zachwycił mnie "Dogvile", i "tańcząc w ciemnościach". "Polańskiego za nóż w wodzie" i dziecko Rosmary Almodovara lubię tego dawnego. Jedne z najnowszych "skóra w której żyję" jakoś mnie nie przekonał.
No i Lynch którego filmy zawsze mnie zachwycały... lubię jego klimat a za najlepszy film uważam "głowę do wycierania"
Coppole lubię i ojca i córkę. No a już Tarantino to chyba ubóstwiam za każdy film, zawsze dobrze mi się ogląda, zawsze wychodzę z kina czy od telewizora z uśmiechem na ustach, pewna nie straciłam czasu
Bracia Cohen przemawiają do mnie klimatem..
Ale ja chyba jestem mocnym kinomaniakiem i uwielbiam filmy Czy mam coś z głową ? Zastanawiałam się nad tym jak oglądała film stylizowany na klasy C pt tytułem " rubber" czyli w pl " mordercza opona" no i ten film mi się podobał chociaż dla poprawy nastroju albo relaksu lubię obejrzeć jakąś komedię a na doła bardzo lubię mamma mia

[vilez]

Witaj, ach witaj, a co do Lyncha, to słuchasz jego płyt? Jakbyś nurkowała w filmach

[gonabe]

Uwielbiam piosenkę "speed roadster" Lyncha mniami taki mroczny klimat ale zarazem taki seksowny. BTW polecam film "dochodzenie" jednej z jego córek b. dobry film

[vilez]

Znam, znam, Dochodzenie jest cudne

[nenia1]

O widzę, że lubimy podobne klimaty filmowe.

A jeszcze nikt chyba Herzoga nie wspomniał, też przecież stworzył z Kinskim kawał dobrego kina.

[morgen_stern]

Oglądałam kiedyś Krzyk kamienia, ale niewiele już pamiętam

[nenia1]

Fitzcarraldo bardzo mi się podobał, Krzyk kamienia mniej, choć o alpinistach a lubię takie klimaty.
Herzog ma też niezłe dokumenty choćby Grizzly Man - akurat ematki kompletnie by go skrytykowały, film dla pasjonatów i idealistów, z ostrzeżeniem czym się kończy przekraczanie granic. Są w nim, jak i w Fitzcarraldo piękne, poetyckie fragmenty.

[vilez]

[b]Fitzcarraldo jest oczień metaforyczny

[na_pustyni]

uwielbiam ten film

[gonabe]

O a widzisz zapomniał mi się, a naprawdę dobre filmy robi...

[rosapulchra-0]

A Almodovar? Ten stary, jeszcze z poprzedniego wieku:

Wszystko o mojej matce
Kika (Kika)
Kwiat mego sekretu
Prawo pożądania
Kobiety na skraju załamania nerwowego
Wysokie obcasy
Zwiąż mnie
Drżące ciało

To u Pedra właśnie swoje kariery rozwinęli kwitnąco:
Rossy de Palma
Victoria Abril - dziennikarka poszukująca Paula Bazo.
nie możę zabraknąć Penelopy, prawda?
grająca Kikę Verónica Forqué
oraz nie może go zabraknąć przeca tego pana, którego Almodovar odkrył, podobnie jak Penelopę.
Drogie panie, oto i on:
[fanfary!!!]
Antionio Banderas!
[fanfary!!!]
Antkowi tak bardzo zależało, żeby grać u Pedra, że godził się to robić za darmo. I jak widać, bardzo mu się opłaciło.

[gonabe]

ciut wyżej napisałam że lubię Almodovara i to właśnie z tych "starszych filmów" bo "skóra w której żyje" mi się nie podobała
Z tych które wymieniłaś najbardziej lubię ( ale wszystkie wymienione pardzo mi się podobają
kika
wszystko o mojej matce
kobiety na skraju załamanie nerwowego
lubię jeszcze złe wychowanie i oczywiście Volver ale to już nowy film

[rosapulchra-0]

"Kika" jest dla mnie absolutnym hitem.

[nangaparbat3]

Bergmana ostatnio ogladalam w kołko, ale kino chyba puszczało Sceny z zycia małzeńskiego, potem Jesienną sonatę. "Personę" oglądalam wieki temu, jako nastolatka jeszcze, nie zrozumiałam, ale do dzisiaj pamietam kadry, fragmenty. Chyba dojrzalam do oglądania Bergmana.
Do Antonioniego jeszcze nie dojrzałam.
Uwielbiam Hanekego, od pierwszego wejrzenia. Ostatnie filmy Tarantino. I Rodrigueza też, jak najbardziej
Nie lubię filmow Sophii Coppoli. Męczą mnie.
Za to rezyserow, ktorych filmy lubię, moglabym wymieniać bez końca. A Carlosa Saurę ktoś jeszcze pamięta? Elisa vida mia???

[vilez]

Nanga, już nie chciałam pytać o Hanekego- czy on tyż przeintelektualizowany
A mnie ostatnio Ferzan Özpetek wciagnął, choć niektóre jego filmy to trovchę cukrowane ciasteczka, ale większość wspaniała! Widziałaś może?

[gonabe]

Widziałam tylko "o miłości i makaronach" i nie przekonał mnie... ot taka komedyjka na zasadzie lubię filet mignon ale czasem dobry burger nie jest zły A jak jego inne filmy, ten sam klimat czy jednak takie bardziej interesujące ?
Saury widziałam tylko tango, muszę się kiedyś wziąć

[vilez]

To polecam: Okna albo Hamam, łaźnia turecka

[vilez]

Widzę, że w zasadzie nie odpisałam, przepraszam.
Tak, klimat w zasadzie podobny, wypracował własny niepowtarzalny styl- taka mgiełka nastrojowa, ale budowana realiami, twardymi realiami. Daje to chwilami oniryczny, z lekka ironiczno-dobrotliwy klimat. Takie lekkie mówienie o mocnych sprawach. Bardzo oczyszczające
Podobne motywy, ci sami aktorzy- on gra swoimi filmami- jak Tarantino, tylko w swój sposób. Bardzo go za to cenię.

[nangaparbat3]

Nie, jeszcze żadnego nie ogladalam. Od czego zacząć?

[vilez]

Od Mine vaganti. O miłości i makaronach.

[nenia1]

nangaparbat3 napisała:

> A Carlosa S
> aurę ktoś jeszcze pamięta?

No ba, boska Carmen.

A o Viscontim ktoś wspomniał? Nie żebym była oddaną wielbicielką, ale Śmierć w Wenecji utkwiła
mi w głowie.
A lubi ktoś Tornatore i jego Cinema Paradiso?

[kol.3]

Ja jako mamucica się wypowiem. Za moich czasów istniały kina studyjne i DKF, gdzie puszczano filmy trudne i do wąskiego rozpowszechniania. Tam też zapoznałam się z kinem szwedzkim, bo sporo go było, stąd znany jest mi film "Księżniczka" ( krzepiące ale cuda się zdarzają), ale i " Moja siostra moja miłość" o miłości kazirodczej, temat w Polsce mało ruszany. Bergman to dla mnie "Sceny z życia małżeńskiego", Kurosawa to "Dodeskaden" (Tramwaj). Oglądałam te filmy w innych czasach i te filmy wtedy inaczej smakowały. Były to lata, kiedy świat był piękny i szlachetny, wszystko szło ku lepszemu a przynajmniej ludzie mieli taką nadzieję.

[bi_scotti]

kol.3 napisała:

> Za moich czasów istniały kina studyjne i DKF, gd
> zie puszczano filmy trudne i do wąskiego rozpowszechniania.

Tudziez bylo kino "Czajka", w ktorym zdarzylo sie prawdziwe (!) morderstwo ... co bylo nie wroci O kultowym kinie "Lotnik" jakos niedawno tez sie wspominalo ... Moze nalezaloby jeszcze przywolac ducha "Polinii Iluzjon" przy MDM.

> Bergman to dla mnie "Sceny z życia małżeńskiego",

A tu jakis czas temu byl watek Nangi taki wspomieniowy wlasnie o "Scenach ..." wiec ja bym, jeszcze na tej samej fali przypomniala "Szepty i krzki" (amazing!!!) tudziez "Jesienna sonate", wedlug mnie chyba najbardziej dolujacy film IB. A propos, bedac kilka lat temu w PL, obejrzalam teatralna wersje "Jesiennej sonaty" w warszawskim Ateneum z wciaz yummy Ewa Wisniewska. Troche zalowalam, ze obejrzalam, bo to nie byl Bergman, no nie byl
Ale zeby skonczyc pozytywnym polskim akcentem przypomne 2 przepiekne, przewspaniale filmy "z dawnych lat" - "Pociag" i "Matka Joanna od Aniolow" - warte powrotow ...

[ichi51e]

Matko laski! Jak juz wzielyscie sie za "intelektualny" watek to moze zasady gramatyki i ortografii warto sobie rowniez odswiezyc. Polecam rozdzialy "trudne slowa ktore sprawiaja ze brzmimy inteligentnie" i "odmiana nazwisk cudzoziemskich"

[vilez]

Wniosłaś cenne wiano do rozmowy, dziękujemy