rosyjski

[japanunieprzerywalempanieposle]

czy potraficie porownac trudnosc jego przyswajania z angielskim, hiszpanskim lub czeskim?

[nowabiala1]

Łatwy do rozumienia ze słuchu, trzeba sie osłuchać. Problemem jest pisanie i czytanie.

[moofka]

to zalezy na czym ci zalezy
dogadac sie dosc latwo - nawet bez jakiejs szczegolnej kompetencji ortograficzno-gramatyczno-fonetycznej
raz - Rosjanie sa bardzo otwarci, dwa - to jednak jezyk slowianski, pokaleczysz ale dojdziesz
jesli na poziomie ze tak powiem filologicznym - dramat
jezyk pelen niuansow, wyjatkow i frazeologii
dodatkowo fonetycznie - bardzo trudny - ruchomy akcent itd

[ichi51e]

Dla mnie ruski byl latwy. Duzo kucia a potem
wszystki bardzo logiczne.

[incubus_1]

Ruskie to mogą być pierogi. A język jest rosyjski.

[bloopsar]

Dzwonili z fabryki szczotek, brakuje im jednego kija. Sprawdzisz u siebie w wiadomym miejscu?

[japanunieprzerywalempanieposle]

fantastico

[incubus_1]

Nie muszę. Tylko wkurza mnie takie pogardliwe podejście. Poza tym to zbyt głupie nawet na żart.

[marychna31]

> Nie muszę. Tylko wkurza mnie takie pogardliwe podejście.
muszę przyznać, że ja też tego nie lubię

[moofka]

marychna31 napisała:

>
>
> > Nie muszę. Tylko wkurza mnie takie pogardliwe podejście.
> muszę przyznać, że ja też tego nie lubię

to swiadczy o osobie - po prostu koszmarna wiocha i robic tego nie wypada
zawodowo spotykalam czasem takie osoby, dla ktorych wszystko co na wschod od buga to 'ruskie' jezyk 'ruski' klient 'ruski' nawet jak z Estonii
ich sprawa - ale kiedy sie z tym publicznie sie z tym wychylali to bylo jak bak puszczony
ogolna konsternacja no i od razu wiadomo bylo z kim sie ma do czynienia i jaka ignorancje i brak kultury prezentuja
po prostu nie wypada w towarzystwie

[kamunyak]

wiocha?
Kiedyś, kiedy wszyscy uczyli się rosyjskiego, nikt, powtarzam, nikt inaczej nie powiedział niz, że np. ma teraz ruski, rusek (czyli lekcję j. rosyjskiego). Tak, jak powiedział, że idzie na matmę czy polak.
Nie było to w zadnym wypadku pogardliwe traktowanie, ani rosyjskiego, ani matematyki czy polskiego.
Ktos, kto tak mysli, ma jakies straszne kompleksy, nie wiem, pochodzenie? czy jak...
Jednym słowem - kij !!! i wiocha.

[incubus_1]

A widzisz różnicę, gdy mówią to dzieci czy nawet młodzież licealna a dorosłe osoby? Bo ja tak.

[kamunyak]

nie, nie widzę.
17-, 18- latek to nie dorosly?
Jesli przez kilkanaście lat (nauki) mowiło się "ruski" to tak zostaje.
No, chyba, że jest się na spotkaniu, przepraszam, evencie, albo lepiej exclusive evencie, to wtedy trzeba powiedzieć "rosyjski".
Na forum "ruski" powinno być do przyjęcia.

[incubus_1]

Nie, nie zostaje. I mówienie "ruski" przez dorosłe osoby ewidentnie pokazuje pogardliwe podejście. A 17 - 18-latki to młodzież jeszcze, na pewno nie dorośli.

[mary_lu]

A już najbardziej pogardliwi to ci Rosjanie. W ogóle inaczej nie mówią, tylko od Ruskich się wyzywają

[incubus_1]

A szczególnie nowych ruskich.

[moofka]

russkij po rosyjsku ma zupelnie inna konotacje niz ruski po polsku
po drugie przymiotnikow nie piszemy wielka litera

[mary_lu]

Nie musisz mi tłumaczyć, bo u mnie pół rodziny zza wschodniej granicy, używamy sobie tych słów dowolnie i jeszcze z obrazy nikt nie umarł.
Coście się tak nadęły w tym wątku?

[moofka]

mozna miec pol rodziny zza wschodnia granica a slownika nigdy w reku nie miec
to jeszcze nie daje wyczucia jezykowego z automatu
a slownik mowi wprost
slowo Rusek - ruski w odniesieniu do Rosjanina czy jezyka rosyjskiego jest w jezyku polskim lekcewazace i pogradliwe
jak Szwab o Niemcu
Mosiek o Zydzie
czarnuch, pedał itd
po prostu kulturalny czlowiek tego nie robi
ale Ty oczywiscie mozesz i pol Twojej rodziny
tyle, ze swiadczy to o was

[incubus_1]

Ja też mam ogromną rodzinę za wschodnią granicą. I co? O ile w rozmowie po rosyjsku użyję słowa russkij, to po polsku określenie ruski język czy Rusek już mi przez gardło nie przechodzi, bo uważam je za chamskie. A jeśli ktoś tego nie rozumie - trudno, poziom kultury ogólnej i tak spada, a to kolejny dowód.

[gretchen184]

dla mnie rosyjski był bardzo łatwy, zdawałam z niego maturę, nigdy nie miałam kłopotów z gramatyką,pisaniem,zdarzało mi się myśleć po rosyjsku.
za to angielska gramatyka-dramat..

[agaja5b]

Rosyjski dla mnie był bardzo prosty i w gramatyce i w słownictwie, sam wchodził otwartymi drzwiami. Właściwie jak zaczynałam się go uczyc w podstawówce, to był od razu łatwy i prosty, pewnie dlatego, że zawsze gdzies tam był na słuchu i w uzyciu. Wogole slowiańskie sa dlamnie bardzo łatwe (zdawalam maturę z rosyjskiego i białoruskiego, znam tez ukraiński a jego odmiana gwarowa jest moim równoległym językiem domowym). Angielski dla mnie trudniejszy ale też w sumie prosty, po osłuchaniu się z melodia języka pozostaje tylko zrozumieć zasady rządzące gramatyką, no i przykuć słówka. Mówię oczywiście o podstawach, bo jeżeli chodzi o wyrażenia potoczne itp, musiałabm pomieszkać w kraju anglojęzycznym, ale mysleż że większych trudności bym nie miała, kwestia czasu.

[varna771]

agaja5b napisała:
>Wogole slowiańskie sa dlamnie bardzo łatwe (zdawalam maturę z rosyjsk
> iego i białoruskiego, znam tez ukraiński a jego odmiana gwarowa jest moim równo
> ległym językiem domowym).
No super !!! tak na marginesie to zapamietaj, że " W OGÓLE " piszemy OSOBNO!!

[agaja5b]

Dzięki za ortograficzną uwagę ale jeżeli już jesteś taka dokładna to DLA MNIE tez

[mdro]

> No super !!! tak na marginesie to zapamietaj, że " W OGÓLE " piszemy OSOBNO!!

Tak na marginesie, to jeśli się zwraca uwagę na czyjś błąd, warto zadbać o poprawność własnej wypowiedzi...

[kosmitka06]

gretchen184 napisała:

> dla mnie rosyjski był bardzo łatwy, zdawałam z niego maturę, nigdy nie miałam k
> łopotów z gramatyką,pisaniem,zdarzało mi się myśleć po rosyjsku.
> za to angielska gramatyka-dramat..

Mam podobnie Matura zdana na 5. Ogólnie dla mnie i w mowie i piśmie bardzo łatwy. Z angielskiego kuleje najbardziej gramatyka, chyba do śmierci tego nie pojmę

[anorektycznazdzira]

potrafię porównać z angielskim, niemieckim i chińskim: od wszystkich wymienionych o niebo łatwiejszy.
Uważam, że rosyjski to zwyczajnie łatwy język dla Polaka.

[sandra1301]

łatwy w nauczeniu się. moja 8letnia córka uczyła się 2 lata, nie było problemu, nauka w formie zabawy, nauka liter, pisanie

[incubus_1]

A, żeby nie było - rosyjski jest prosty, dopóki komuś nie zależy na poprawności. Jeśli zależy - trudny, może przez podobieństwa. Ma koszmarnie trudną ortografię, wymowę i melodię zdania (poprawne). Mówię po rosyjsku perfekcyjnie (wymowa, akcent, gramatyka i słownictwo, łączne z potocznym), wręcz nie do odróżnienia od Rosjan (ich zdaniem), natomiast leży mi pisanie i ortografia. Czytanie jest ok.

[podkocem]

> A, żeby nie było - rosyjski jest prosty, dopóki komuś nie zależy na poprawności

Nie zapomne egzaminu z fonetyki - spociłam się z wysiłku podczas czytania krótkiego tekstu, ale zdałam na 4. Prawidłowe wypowiedzenie l, v oraz akcentowanie jest dość trudne. Tego nie uczą w podstawówce ani w liceum. Gramatyka opisowa - mój koszmar - jedyny komis w życiu, ba! jedyny niezdany egzamin w życiu (i to dwukrotnie)!

[podkocem]

Problemem jest gramatyka, poprawne tworzenie zdań - podobieństwo do polskiego przeszkadza a nie pomaga.

[naplaze]

A co jeszcze jest problemem, dla osoby, która zna rosyjski na poziomie matury? Wiele razy słyszałam od filologów, że rosyjski na początku jest łatwy, a potem strasznie trudny właśnie przez owe mylące podobieństwa...

[kocianna]

Pytanie, na poziomie jakiej matury? Starej? Nowej rozszerzonej? Nowej podstawowej?
Jako bracia Słowianie dogadamy się przy flaszce, choćby każdy mówił we własnym języku. Bez flaszki jest już gorzej (jako-tako radzi sobie pokolenie, które miało choćby śladowy rosyjski w szkole, młodsi bez znajomości choćby alfabetu totalnie się rozkładają albo przechodzą na angielski). Kiedy rosyjski ma być na poziomie wyższym, niż "przepraszam, jak dojść do centrum" - zaczynają się schody, właśnie ze względu na podobieństwa, które przeszkadzają.

[naplaze]

Starej, ja nawet nie wiem, jak nowa matura wygląda (BTW, czy nowa rozszerzona ma wyższy poziom, niż np. matura z lat '70?).

Kiedy rosyjski ma być na poz
> iomie wyższym, niż "przepraszam, jak dojść do centrum" - zaczynają się schody,
> właśnie ze względu na podobieństwa, które przeszkadzają.

Ale czy to są podobieństwa leksykalne, składniowe, czy jeszcze jakieś inne? O co się potknie Polak uczący się rosyjskiego na poziomie wyższym, niż ten ze szkoły średniej?

Moja nauczycielka mówiła: wy, Polacy nigdy nie wypowiecie różnicy między yгoл a yгoль, po tym zawsze Rosjanin was rozpozna - czyli wymowa jest problemem, mimo podobieństwa wszystkich języków słowiańskich.

[incubus_1]

Twoja nauczycielka nie miała racji, że Polak nie wypowie - ja wypowiadam bez trudu, ale miała o tyle rację, że zrobić to dobrze nie jest łatwo.

[naplaze]

Miałam właśnie co do tego wątpliwości, ale nie wiedziałam, czy podstawne, z tym, że ja mam wypaczone ucho, bo osłuchałam się w rodzinie z kresową dialektyką.

[kocianna]

Jeśli ktoś nauczy się ł zębowego, to bez trudu wypowie yгoл inaczej niż yгoль. A ł zębowe wcale nie jest takie trudne (choć np. moja Młoda uparcie nie chce go wymawiać, a logopedzi nie chcą jej pomóc, uznając, że dwujęzyczne dziecko ma prawo do takich niedoskonałości).
Problemem jest ruchomy akcent - мyкa może znaczyć męka i mąka, пиcaть może znaczyć pisać i siusiać. Inna intonacja zdaniowa może przyczynić się do tego, że nie uda nam się podryw (bo ktoś pytanie: "to miejsce jest zajęte?" uzna za zdanie i się wyniesie, zamiast dotrzymać nam towarzystwa). Problemem są "false friends", choćby klasyczne "kakaja u was krasnaja roża" czy też "cнaчaлa нaдo рaзoбрaтьcя, a пoтoм дoкaзывaть". Ortografię mają pokręconą i w życiu bym się jej nie nauczyła, gdybym tyle nie czytała.
A potem cała masa niuansów typu plaża, która nazywa się plaż i jest rodzaju męskiego, regułki gramatyczne, które zależą od twardości tematu i akcentowania sylaby i duuuuuuuużo innych drobiazgów.
A już przy bardzo wysokim poziomie dochodzą zagadnienia kulturowe, np. Rosjanie mówią cytatami z filmów o wiele chętniej, niż Polacy, i trzeba wiedzieć, że na pytanie "ты чтo, глyхoнемoй?" - nie należy się obrażać, a z całą gotowością odpowiedzieć "дa". Albo trzeba umieć układać piętrowe toasty. Albo wiedzieć, kto to jest Aleksander Siergiejewicz i dlaczego ludzie się powołują na niego, kiedy coś nie zostało napisane na czas. Albo rozumieć skrótowce, co jest prawdziwym hardkorem.

Trudno tu wymieniać, zwłaszcza, że nigdy nie uczyłam rosyjskiego powyżej B1, a sama się nie uczyłam, tylko przyswoiłam poprzez akwizycję. Jedno jest absolutnie pewne: każdy język robi się coraz trudniejszy w miarę, jak poznajemy jego tajniki. I z całą pewnością im więcej podobieństw między językami, tym w większe tarapaty mogą nas wprowadzić, bo interferencja jest siłą olbrzymią.

[incubus_1]

Kocianna, czy mówi Ci coś nazwisko Mirecki?

[incubus_1]

A przepraszam, jeśli nie uczyłaś się powyżej B1, to nic Ci nie mówi. Ale jestem pewna, że po tak długim pobycie w Moskwie mówisz świetnie.

[kocianna]

Hej, hej, ja UCZYŁAM na poziomie B1, a nie uczyłam SIĘ. Lucjana Michajłowicza nie da się zapomnieć

[incubus_1]

A widzisz, nie doczytałam... No cóż, to zdanie o miejscu zajętym mówi wszystko, prawda? Taki znak rozpoznawczy...

[kocianna]

I wiesz co? Chociaż chyba wszyscy żywili wobec niego trudne uczucia, to szkoła, którą nam wtedy wszyscy zaserwowali (chociaż on był wybitny i jedyny w swoim rodzaju, inni do pięt mu nie dorastali, choć kartkówek z ortografii nie potrafiła czasem zdać znajoma filolożka-nativka) to był kawał bardzo dobrej roboty. A słynne testy to były majstersztyki pułapek lingwistycznych.

[incubus_1]

Pamiętam. U mnie w grupie była Rosjanka, która u niego poległa na niejednym sprawdzianie. Ale byłam z siebie dumna, gdy na pierwszym roku, na którychś zajęciach ćwiczyliśmy właśnie m.in. wymowę i co dwie, trzy osoby byłam wywoływana hasłem "....., wstań i powiedz, jak to powinno brzmieć". Zresztą generalnie większość, szczególnie stałej kadry, była na poziomie.

A miałaś rosyjski I czy II?

[kocianna]

I. Było ciężko. Żałuję niezmiernie, że angliści rusycystom do pięt nie sięgali, przynajmniej ci, których miałam na II. Ani merytorycznie, ani psychologicznie.

[incubus_1]

Ja miałam II. A germanistów większość miałam świetnych, ale niechlubne wyjątki się zdarzały.

[echtom]

> Problemem jest ruchomy akcent - мyкa może znaczyć męka i mąka,
> 87;иcaть może znaczyć pisać i siusiać.

Przynajmniej jest śmiesznie

[naplaze]

Kocianna, dzięki za obszerne i szczegółowe wytłumaczenie.
Dopiero teraz zdaję sobie sprawę, jak niewiele wiem o języku (jako takim), i że w ogóle - o ile ludzie dość powszechnie posługują się językami obcymi - to świadomość filologiczna, nawet wśród osób wykształconych, jest niewielka (co z resztą widać w tym wątku).

[kamunyak]

im dłużej uczysz sie języka, tym trudniejszy? zadziwiająca konkluzja...

Język rosyjski jest językiem łatwym dla Polaka. Podobieństwa są wszędzie. Od słownictwa po gramatykę - wszystko jest niemal identyczne.
Już na początku nauki mamy to, czego nie ma w przypadku nauki np. angielskiego czy niemieckiego, czyli ogromny bagaż słów i zasad gramatycznych. Wszystkie te rzeczy, których w języku rosyjskim się boją ludzie z Europy zachodniej, takie jak przypadki, są dla nas czymś oczywistym. Coś z czym Niemiec będzie walczył przez całe życie Polak jest w stanie opanować w ciągu kilku dni . Dodatkowo od samego początku posiadamy pewien automatyzm wypowiedzi, którego nabycie w innych językach zabiera trochę czasu.
Trzeba wiec w zasadzie skupic się na różnicach, których nie jest tu duzo.

[incubus_1]

Znasz rosyjski? Na jakim poziomie?

[kamunyak]

uczyłam się go od 4 klasy szkoły podstawowej. Przez całą swoją edukację. Przymusowo, bo wtedy wszyscy się uczyli jedynie słusznego jezyka, acz bez klopotów.
Język rosyjski znam najlepiej ze wszystkich obcych znanych mi języków.
Nigdy nie sprawiał mi trudności i rozmawiałam w nim, oraz prowadziłam korrespondencję, swobodnie.

[incubus_1]

No to nie możesz mówić o dobrej znajomości rosyjskiego, bo uczyłaś się 8 - 9 lat, pewnie ze dwa razy zaczynając od początku (no, może jeśli miałaś szczęście, to nie). Do poziomu osiąganego do końca czwartej klasy LO (jeśli uczyłaś się wg. starego systemu, jeśli wg. nowego, to poziom był jeszcze niższy) można uznać, że to nie bardzo trudny język. Dalej są schody. Prawidłowa wymowa, melodia zdania, akcent, masa nieregularności, ortografia - to naprawdę jest trudne.

[kasia_piet]

Wg mnie to zależy od indywidualnych predyspozycji. Dla mnie nie jest problemem akcent, pisownia, czytanie, nic. Rosyjski jest dla mnie prawie jak drugi język - jak gwara jednak nie znam go doskonale, bo mało mam okazji do pogadania Ale czytam kryminały po rosyjsku i wykorzystuję każdą okazję do rozmowy (bo lubię).
Z angielskim mam problemy, utykam na jakimś tam etapie nauki i koniec.
Rosyjski wchodzi mi sam do głowy. Jeśli muszę - ucząc się - coś przetłumaczyć na angielski, zawsze! najpierw wyświetla mi się tekst po rosyjsku, dopiero potem z mozołem tłumaczę sobie na angielski...

[echtom]

Może sprecyzuj, czy chcesz się po rosyjsku dogadać, czy tłumaczem specjalistycznym zostać, żeby ci się rusycystki na forum nie mądrzyły Ja uczyłam się w starym systemie 8 lat, podstawówka plus liceum (a w nim genialna nauczycielka), maturę zdałam z palcem, potem miałam 2 lata lektoratu na studiach, potem raz wyjechałam turystycznie i mój kontakt z językiem skończył się w roku 1987. Nigdy z rosyjskim nie pracowałam, ale sprawnie się komunikowałam w mowie i piśmie, więc na tym poziomie trudny nie jest. W końcu słowiański, więc struktura zasadniczo podobna, trzeba się tylko przyzwyczaić do różnic typu, że czasownik "uczyć się" nie idzie z dopełniaczem, tylko z celownikiem. No i cyrylica może sprawiać kłopot dyslektykom. Ja po ćwierć wieku sporo zapomniałam - to znaczy czytam bukwy i dużo rozumiem, ale własnej wypowiedzi nie sklecę, bo słowa mi pouciekały. Wiem jednak, że gdyby teraz rosyjski był mi nagle do czegoś potrzebny, w krótkim czasie odświeżyłabym językowy zasób nabyty w czasach szkolnych.

[incubus_1]

> Może sprecyzuj, czy chcesz się po rosyjsku dogadać, czy tłumaczem specjalistycznym zostać, żeby ci się rusycystki na forum nie mądrzyły

Prawie, prawie.

[b.bujak]

dla mnie najłatwiejszy z tych których się uczyłam (ang, niem, łaciński, włoski) a jestem absolutnym beztalenciem językowym;
niestety z racji marnych predyspozycji do języków obcych w przypadku nieużywania umiejętności szybko zanikają; zapisałam się na studiach na odświezajacy kurs rosyjskiego i miałam trochę trudności w przypomnieniu sobie liter, z mową i rozumieniem nie miałam większych problemów;

[goodnightmoon]

Nie wypowiem się co do trudności przyswajania, bo to mój język ojczysty

Nie zgodzę się natomiast ze zdaniem: "dogadac sie dosc latwo - nawet bez jakiejs szczegolnej kompetencji ortograficzno-gramatyczno-fonetycznej".
Jest bardzo dużo tzw. fałszywych przyjaciół - słów, brzmiących podobnie, ale znaczących zupełnie co innego. Byłam na wielu spotkaniach polsko-rosyjskich, gdzie ludzie "świetnie się dogadywali" mówiąc jeden o niebie, drugi o chlebie.

Mnie owszem, łatwiej było nauczyć się polskiego niż angielskiego i niemieckiego. Ale np. po ukraińsku (który jest bardziej podobny do rosyjskiego, niż polski) mówię mniej płynnie niż po polsku.

[incubus_1]

To czapki z głów. Pięknie nauczyłaś się polskiego, podziwiam, naprawdę. Jeśli jeszcze mówisz tak pięknie (tzn. bez akcentu), jak piszesz, to już w ogóle siadam w kąciku i się wstydzę, a potem umieram z zazdrości.

[goodnightmoon]

incubus_1 napisała:

> Jeśli jeszcze mówisz tak pięknie (tzn. bez akcentu), jak piszesz, to już w ogóle

Spoko, mówię z akcentem. Ale mój mąż uważa, że jest piękny

[incubus_1]

No, to najważniejsze.


Ale i tak jestem pod wrażeniem. Żebym ja tak pisała po rosyjsku... Marzenie.

[ichi51e]

OT ale musze powiedziec ze wlasnie przez rosyjski (czy naprawde z czuloscua i miloscia zwany przeze mnie ruski) zostalam ofiara starej szkoly (ktorej echa i w tym watku widac) czyli pieprzone parcie zeby mowic jak ktos dla kogo dany jezyk jest pierwszym jezykiem. Nic to nie daje po za satysfakcja osobista a u mnie nauczycielka ktora teatralnie krzywila sie ilekroc otwieralam usta i walila teksy "no byle bys ust nie otwierala to ujdziesz za Bialorusinke" doprowadzila do tego ze otwieralam usta i nic. Do dzis czytam i rozumiem. Ale moj max to czytanie dziecku Puszkina bo wiem ze on mnie nie ocenia

[nanuk24]

Moj maz mowi bez akcentu, za to pisanie to dramat.

[b.bujak]

mój mąż lubi bawić się takimi własnie słówkami, które brzmią tak, samo, jak wyrazy polskie a znaczą coś zupełnie innego rzeczywiście pod tym wzgledem język rosyjski względem polskiego jest wyjatkowo bogaty; moje dzieci, jakby sie kiedyś zdecydowały na naukę rosyjskiego, to będą już osłuchane i nie będą chciały np. jeść "kawioru"

[loola_kr]

Dla mnie rosyjski był bardzo łatwy, uczyłam się z chęcią (a był to głęboki PRL i nie był to lubiany język). Zdawałam z niego maturę i egzaminy wstepne, nie miałam problemów. Znacznie łatwiej mi się uczyło niz niemieckiego czy francuskiego.
Córka chciała się uczyć rosyjskiego i w gimnazjum wybrała ten język (bardzo ją popierałam i miałam nadzieję przypomnieć sobie i pomóc jej) ale po 1,5 miesiaca stwierdziła, ze nie da rady, że woli jednak niemiecki, że za trudny. Przepisała się na niemiecki (w sumie też dobrze bo mamy znajomych i rodzinę w Wiedniu), nie naciskałąm, żeby została ponieważ to 3 język, skupia się bardziej na angielskim i hiszpańskim.

[barabasia2]

uwielbiam rosyjski. Jest dźwięczny i łatwo mi się go przyswajało. Tak, jak dziewczyny piszą. Rosjanie nie zwracają uwagi na poprawność gramatyczną. Ale ważny jest akcent, bo on zmienia znaczenie słów.

[rosapulchra-0]

Z rosyjskiego zdawałam maturę. Zdałam na 5. Dla mnie to jeden z łatwiejszych języków do nauki.

[pitahaya1]

A ja nie musiałam Olimpiada mnie zwolniła. I z przyjęcia do szkoły średniej też.
Język fajny, ale ja miałam strasznie dopingującą nauczycielkę w podstawówce. O jakimkolwiek wolnym mogłam zapomnieć. Ferie, weekend - nauka.

[atoness]

Mnie na studiach kazano się nauczyć czytać. Pani profesor powiedziała jak i się nauczyłam. Książki czytam jak stara, ale gdzie jest akcent pojęcia nie mam. Do tego głównie książki XIX-wieczne, więc kiedy mówię, sadzę piękne archaizmy. Byłam dawno temu w Petersburgu w sprawach okołomagisterskich i dawałam radę bez problemu. Nie przypominam sobie, żebym się nie dogadała. Czasem na mnie dziwnie patrzono i wtedy pytałam, czy się wyrażam archaicznie. Przytakiwano i stwierdzano, że bardzo to piękne. Spotkałam tam grupkę uczestników kursu rosyjskiego z zachodniej Europy. Pamiętam, jak na mnie patrzyli z zazdrością, kiedy rozmawialiśmy o odmianie. Oni odmianę najprostszego czasownika musieli po prostu wykuć, dla mnie to była łatwizna, przy czytaniu wchodziła jakoś sama.