Co to jest sukces?

[eo_n]

Czytam z zainteresowaniem watek o edukacji i tak mi chodzi po głowie...

Jakie są Wasz opinie, bo obiektywnie raczej tu tego nie ustalimy

Że "wkład do światowego dziedzictwa kulturowego" - to oczywiste, niestety stosunkowo nieczęsto spotykane. Szczególnie jeśli mówimy o spektakularnych osiągnięciach przypisywanych jednej osobie, a nie o byciu trybikiem w maszynie. I tu już się zaczyna pole do przemyśleń. Bo co np. z tym "trybikiem", o którym nikt nigdy nie słyszał, ale bierze udział w istotnych projektach?

Czy sukces to osiągnięcia naukowe lub na polu sztuki? Finansowe? Osobiste?
Wszystkie razem? Czy część?

Dla mnie z pewnością sukcesem jest móc żyć po swojemu. Ale to raczej marna definicja. Ogólnie to byłaby raczej część życiowego sukcesu niż całość... Tak myślę. Poza tym chyba potrzebny byłby względny luz finansowy (ale niekoniecznie zamożność), poczucie szczęścia osobistego i spełnienia w życiu zawodowym (tudzież rezygnacja z niego - ale świadoma i mądra). Bardzo to subiektywne...
A obiektywne kryteria? Chyba np. w sztuce o sukcesie można mówić w przypadku artysty, który jest w stanie się utrzymać ze swojej sztuki, bez chałtur? A naukowiec? To chyba jednak profesor... A jak doktor to z jakimiś szczególnymi osiągnięciami?

A czy mówiąc o sukcesie należy uwzględniać pułap z jakiego dany człowiek startuje? Czy np. dla dziecka bezrobotnych rodziców zrobienie doktoratu to już sukces? A dla dziecka zamożnych rodziców, którzy wypchnęli je na renomowaną zagraniczną uczelnię?

Tak się zastanawiam Trochę w kontekście wychowywania dzieci na "ludzi sukcesu".

[joa66]

Sukcesem jest zrealizowanie swoich planów i marzeń. Nawet jeżeli nie w 100% to coś koło tego.

[margierita]

Piękne filozoficzne pytanie zadałaś i to jeszcze przed południem

Dla mnie ogólna definicja sukcesu to osiągniecie najwyższego błogostanu i najwyższego możliwego wyniku w dziedzinie, która jest dla nas najbardziej priorytetowa (przy czym uważam, że najwyższy priorytet zawsze jest tylko jeden). I dla każdego człowieka ten priorytet jest inny- dla jednego to kariera np. akademicka, dla innego finanse, dla jeszcze innego wynalazek.

A czym jest wychowanie dziecka na człowieka sukcesu? Dla mnie to znalezienie przez to dziecko swojego priorytetu a potem osiągnięcie maxymalnego w nim wyniku. Przy czym najważniejsze to pamiętać, że priorytet dziecka nie musi być tożsamy z naszym.
I tak mi się kojarzy historia z mojego bliskiego otoczenia: rodzice naukowcy a syn poszedł w biznes. Osiągnął w tym biznesie naprawdę dużo i jest szczęśliwy w tym życiu. A matka uważa, że syn się stoczył

[eo_n]

margierita napisała:


> > Dla mnie ogólna definicja sukcesu to osiągniecie najwyższego błogostanu

Błogostan można osiągnąć, nie odnosząc sukcesu - przynajmniej w oczach innych.

i najwy
> ższego możliwego wyniku w dziedzinie, która jest dla nas najbardziej prioryteto
> wa (przy czym uważam, że najwyższy priorytet zawsze jest tylko jeden).

A czemu myślisz, że może być tylko jeden?
Wydaje mi się, że w wielu dziedzinach warto dążyć do osiągnięcia pewnych celów. Być może w jednej (lub dwóch, a może i trzech ) cele po prostu będą ambitniejsze. Możliwe?

[margierita]

> Błogostan można osiągnąć, nie odnosząc sukcesu - przynajmniej w oczach innych.

Widzę to tak, że dopiero to osiągnięcie sukcesu daje błogostan/ zadowolenie. A w oczach innych... hmm, kilka osób w tym wątku napisała o ocenie innych. I z tym się nie zgadzam. To ma być sukces zdefiniowany przeze mnie, nie innych. Bo to moje cele, nie owych innych. Chyba że zmieniamy perspektywę i pytanie brzmi: kiedy inni ocenią, że jesteście (wy lub wasze dzieci) ludźmi sukcesu?

> A czemu myślisz, że może być tylko jeden?
> Wydaje mi się, że w wielu dziedzinach warto dążyć do osiągnięcia pewnych celów.
> Być może w jednej (lub dwóch, a może i trzech ) cele po prostu będą ambitni
> ejsze. Możliwe?

Wydaje mi się, że nie. Bo w moim rozumieniu sukces wymaga pracy i poświęceń. I człowiek nie ma tyle zdrowia i czasu żeby osiągnąć sukces (wynik max) na różnych polach. Zawsze coś trzeba poświęcić lub przynajmniej odpuścić. Bo przy osiąganiu sukcesu musimy jeszcze zachować zdrowie psychiczne

[eo_n]

margierita napisała:

Chyba że zmieniamy perspektywę i pytanie brzmi: k
> iedy inni ocenią, że jesteście (wy lub wasze dzieci) ludźmi sukcesu?
Ładnie to ujęłaś. Właśnie o to mi chodziło, a nie umiałam tego nazwać. Czyli co innego to sukces odczuwany jako coś całkowicie subiektywnego, a co innego "w oczach innych". I to drugie chyba bardziej enigmatyczne - bo zawsze się znajdzie jakiś inny, co zazdrości sukcesu oraz jakiś co nim pogardza... Ergo, to zdecydowanie mniej istotne (o ile w ogóle).


Zawsze coś trzeba poświęcić lub przynajmniej odpuścić. Bo przy osiąga
> niu sukcesu musimy jeszcze zachować zdrowie psychiczne
Masz rację. Ale byłabym o tyle ostrożniejsza, że moim zdaniem da się przy niezłej organizacji ogarnąć więcej niż jedną dziedzinę. Pewnie nie każdy to potrafi i wymaga to pewnych dodatkowych umiejętności/talentów/szczęścia, ale uważam, że się da.

[margierita]

I to drugie chyba bardziej enigmatyczne - bo zawsze się znajdzie
> jakiś inny, co zazdrości sukcesu oraz jakiś co nim pogardza... Ergo, to zdecyd
> owanie mniej istotne (o ile w ogóle).

No właśnie tak myślę. I jako motto często nucę sobie piosenkę Hey'a "Cudzoziemka w raju kobiet". Tekst ma m.in słowa: Za mądra dla głupich a dla mądrych zbyt głupia, zbyt ładna dla brzydkich a dla brzydkich zbyt ładna.

[d.d.00]

Sukces, gdy osiągniesz to co chciałeś, a szczęście, gdy podoba ci się to, co masz.
W każdej dziedzinie życia.

[paul_ina]

dd00 - celnie zakończyła dyskusję - nic dodać nic ująć

[verdana]

Na pewno sukcesem jest zrealizowanie zamierzeń.
Ale z drugiej strony sukces trzeba też rozpatrywać szerzej - jak się przedstawiasz na tle innych. Czy wydanie trzech książek jest sukcesem>? Dla jednych wielkim, dla innych - zerowym, biorąc pod uwagę, że inni wydają więcej.

[joa66]

Dlatego w tej kategorii ocena będzie zawsze subiektywna i zależna od tła.

[d.d.00]

Każdy ocenia sukces swoją miarą. Dla jednych to jest ciepła posadka, dla kogoś innego fotel managera w korporacji.

[roodolff]

verdana napisała:

z drugiej strony sukces trzeba też rozpatrywać szerzej - jak się przedstawi
> asz na tle innych.
Zgadzam się z ta opinią. Nie sztuka coś tam wydłubać sobie i uznać się za człowieka sukcesu. Sztuka sprawić żeby inni ludzie też tak nas odbierali.

[d.d.00]

Można pomylić sukces z satysfakcją.

[roodolff]

d.d.00 napisała:

> Można pomylić sukces z satysfakcją.
>
>A mogłabyś rozwinąć temat? Ładnie proszę

[d.d.00]

roodolff napisał:

> d.d.00 napisała:
>
> > Można pomylić sukces z satysfakcją.
> >
> >A mogłabyś rozwinąć temat? Ładnie proszę

Fajnie rozwinęłyście temat sukcesu pod względem tego, jak nas oceniają inni. Czyli sukces to też osiągnięcie ponad przeciętnych wyników., wyróżniania się na tle innych w pozytywnym znaczeniu czy nawet bycie dla kogoś autorytetem.
Verdana pisze: (...) z drugiej strony sukces trzeba też rozpatrywać szerzej - jak się przedstawiasz na tle innych.
Satysfakcją -wobec powyższego można by nazwać stan, gdy podoba ci się to, co masz.
Sukces to satysfakcja plus coś więcej.

[yeerba]

sukces ma wiele twarzy

Jeśli przypuśćmy walczysz z kilogramami i dopniesz celu - osiągnęłaś sukces,
Jeśli jesteś marną kucharką a ugotowałaś potrawę, która zwala z nóg - osiągnęłaś sukces,
Jeśli nigdy nie potrafiłaś pływać, bałaś się wody i nauczyłaś się - osiągnęłaś sukces,
Budowa własnego domu - sukces,
Wygrany konkurs (nie wiem, szydełkowania) - sukces,
Zdany egzamin na prawko - sukces,
itd...


Pryzmat, przez jaki postrzegamy sukces może mieć znaczenie, ale to kwestia indywidualnej perspektywy jak chcesz ten sukces widzieć i na ile uznajesz jego ważność.
Jeśli założysz, że tylko sukces widziany także oczyma innych jest istotny - to zmniejszasz swoje szanse na budowanie poczucia własnej wartości i wiary w siebie.

[eo_n]

yeerba napisał(a):

>
> Jeśli założysz, że tylko sukces widziany także oczyma innych jest istotny - to
> zmniejszasz swoje szanse na budowanie poczucia własnej wartości i wiary w siebi
> e.
Bardzo trafne!

[kerri31]

Sukces to odparta pokusa zjedzenia kawałka pysznego ciasta, które przed Tobą leży .

[bi_scotti]

Mnie sie sukces jakos tak kojarzy z radosnym chwaleniem sie, tym milym laskotaniem ego przekladalnym na np. telefon do kogos z wiadomoscia, ze cos tam sie udalo, ze wyszlo OK albo nawet lepiej niz OK. I to moze byc mala sprawa typu "sama pomalowalam sciane w lazience" albo wielka wiadomosc w rodzaju "kandyduje do nagrody XYZ" czy wrecz nagrode dostalam. Sukces mi sie kojarzy z publika, klaskaniem, klepaniem po ramieniu chocby i w wymiarze bardzo prywatnym pomiedzy mna i kims komu o tym jakims sukcesie mam potrzebe doniesc.

[mamaemmy]

Prawdziwy sukces wg mnie (z moich znajomych ) osiągnęła moja przyjaciółka (z dzieciństwa jeszcze ) o której można by napisać specjalistka w wąskiej dziedzinie Była w jednym z numerów Forbes w 2013 .Jedyny w zasadzie taki autorytet dla mojej córki -dzięki temu co robi moja przyjaciółka,gdzie bywa-to widać,że nauka popłaca.


Historia małej Emmy Marii