Taka sytuacja:

[incogn_ito]

Wiem, że mąż zakochał się z wzajemnością w koleżance z pracy – w pracy wielka tajemnica i głęboka dyskrecja, choć uważam, że plotki są. Przeczytałam jego i jej maile, smsy itd. Jest na etapie zdrady emocjonalnej, do fizycznej nie doszło (choć doskonale wiem, że go pociąga pod tym względem – śmiem twierdzić, że na razie po prostu nie było okazji). – Przyznał się, takie są fakty. Mega kryzys w związku, żyjemy pod wspólnym dachem ale niemal osobno. Powiedział mi, że będzie impreza firmowa, no i się wybiera i on, no i oczywiście będzie i ona. Impreza z cyklu piwo i potańcówka w jakiejś knajpie wieczorem – pewnie około północy powrót do domów.
Chcę ratować związek. Jak się mam zachować przed i po powrocie?
Mam go poprosić, żeby nie szedł – nie chcę żeby tam szedł, czy postarać się zaufać, że nie pójdzie na całość. Nie chce ze mną teraz rozmawiać, przegadaliśmy całe święta i sylwester – wiem tylko tyle, że sam nie wie co zrobić. Twierdzi, że nasz związek jest bez przyszłości, ze kiedyś był bardzo zakochany, ale się wypaliło. Nasze spokojne rozmowy i późniejsze przemyślenia, również we mnie wzbudziły wątpliwości co do przyszłości naszego związku. Ale teraz jeszcze chcę zrobić wszystko, żeby uratować małżeństwo.

[mx3_sp]

zazdrość Cię trafiła. Trzeba było koleżanki z pracy żebyś zechciała zawalczyć o męża. Skoro on już wybrał - pozwól mu iść.

[nowi-jka]

Twierdzi, że nasz związek jest bez przyszłości, ze kiedyś był bardzo zakochany
> , ale się wypaliło.


Chyba po tym tekscie to nei ma czego ratować. Zwłaszca jak pójdzie na ta impreze.

<*>

[eo_n]

Powiedziałabym, że nie chcę żeby szedł, ale ostateczną decyzję zostawiła jemu.

[vilez]

Dobrze, że mąż Cie nie okłamuje.
Zakochał się, stało się.
Teraz przed Wami ocena Waszego związku.
U mnie moje zakochanie się skończyło się nowym małżeństwem.

[melancho_lia]

Ja bym poprosiła by nie szedł. Jesli pójdzie to raczej z tego związku niewiele będzie.

[default]

incogn_ito napisał(a):

> Chcę ratować związek. Jak się mam zachować przed i po powrocie?

Spytaj Triss lub poczytaj jej wątek ostatnio założony.

[chipsi]

Powiedziałabym mężowi tak: Chcesz spróbować poskładać nasz związek - wyjdźmy lepiej gdzieś razem, sami. Jak masz naprawdę dość - idź i nie wracaj, zrozumiem.

[attiya]

amen
10/10

[lykaena]

Sama nie uratujesz.
Należałoby się rozstać.
Jeśli kocha to wróci, tylko wtedy pytanie: Czy wybaczysz i czy taki związek będzie miał jeszcze sens.

Ja wybaczyłam zdradę, ale nie byliśmy małżeństwem, a zdrada była z tych "wybaczalnych"
Związek nigdy już nie był jednak taki sam i skończył się, skończyła się miłośc, skończyło zaufanie.

[bri]

Chyba będąc na Twoim miejscu pozwoliłabym mężowi nacieszyć się nową dziewczyną, a sama zajęłabym się przez ten czas sobą też nie odmawiając sobie randek (o ile miałabym na nie ochotę). W dzień takiej imprezy jak to firmowe wyjście nie wróciłabym z pracy do domu tylko zrobiła sobie babski wieczór u jakiejś przyjaciółki, z nocowaniem włącznie (jeśli trzeba informując męża o tym, że mnie nie będzie i organizując opiekę dla dziecka) - nie wiem czy dałabym radę uniknąć wybuchu zazdrości.

A tak w ogóle to na tym etapie zażądałabym separacji, do momentu, kiedy zdecyduję, co chcę robić dalej. Ciągłe wałkowanie tematu raczej Was do siebie nie zbliży. Rozłąka może sprawić, że po prostu za Tobą zatęskni, dodatkowo niepewność, co do tego czy Ty chcesz jeszcze z nim być, co i z kim robisz, też może zacząć odciągać jego uwagę od nowej miłości.

[mx3_sp]

a gdyby n ie było tej koleżanki też chciałabyś ratować małżeństwo?

[nowi-jka]

bri gada nei głupio
jesli liczysz ze sytuacja nawet jak wybuchnie to sie sama wypali i wtedy jeszcze beda dla was dobre dni to najlepiej zrób jakradzi bri
ale po tym wybuchu to raczje on powinien przyjsc i zabiegac nei ty wiec musisz byc gotowa ze jednak juz nic z tego moze nie wyjsc

[attiya]

twoje chcenie nie ma tu nic do rzeczy - on nie chce i nawet jakbyś zatańczyła nago kankana w środku jakiegoś tam miasta, to on zdania nie zmieni - chyba, że jakaś sytuacja na tzw litość ale wątpię
masz dumę? po co chcesz prosić - niech zdradza, przynajmniej kiedyś rozwód będziesz miała z jego winy
ty będziesz się podkładać, obiadki pod nos podtykać, robić wszystko, żeby tylko został a on i tak odejdzie

[gazeta_mi_placi]

Coś więcej o tej Pani? Mężatka? Dzieciatka? Całkiem samotna? Jeżeli to ostatnie to czerwona lampka.

[ichi51e]

Gazeta - jestes dla mnie nieustannym zrodlem radosci

[bri]

Macie dzieci? Standardowo dzieje się tak, że zdradzający mężczyzna wyprowadza się i dzieci zostają z matką. Ale można również - tłumacząc się rozbiciem emocjonalnym i rozpaczą - oznajmić mężowi, że nie jesteś w stanie zajmować się dziećmi, więc przynajmniej tymczasowo Ty się wyprowadzisz, a dzieci zostaną z nim (ale oczywiście będziesz je odwiedzać). Randkowanie z dziećmi na głowie jest znacznie trudniejsze niż swobodne fruwanie sobie z nową narzeczoną, no i narzeczona ma szansę w pełni przyswoić sobie fakt, że jej wybranek ma dzieci i nie jest kawalerem bez żadnych zobowiązań. Tym sposobem ich wspólne początki bardziej przypominają normalne domowe życie, zamiast bajki w postaci powrotu do czasów młodości, co może mężowi pomóc realnie porównać obie zainteresowane kobiety i zmierzyć się z tym, co go czeka. Przy okazji to on musi dzieciom tłumaczyć dlaczego nie mieszkacie już razem i radzić sobie z ich niepokojem z tym związanym.

Oczywiście, żeby to się udało musi być spełnione kilka warunków: a) mąż musi mieć z dziećmi dobry, bliski kontakt, i umieć się nimi zająć, żeby nie zostały skrzywdzone; b) mąż nie może mieć mamusi, która go we wszystkim wyręcza i która przejęłaby opiekę nad dziećmi i resztę logistyki; c) musisz mieć się gdzie wyprowadzić, być niezależna finansowo i nie martwić się np. że wykoleguje Cię ze wspólnego majątku itp.

[nowi-jka]

bei jesli bede miec problem w tej materi keidys to pzryjde do ciebie po porade bo dobzre do tego podchodzisz

[bri]

Dzięki.

[ma_dre]

tylko zebys nie zostala z reka w nocniku od tych dobrych rad, bo jak sie zdecydujesz wrocic w domowe pielesze, moze sie okazac ze pan zmienil zamki, nowa pani paraduje w twoim szlafroku, a dzieci mowia do niej "nasza nowa mamusiu"

dobre rady sa dobre... dla innych, a w zyciu nalezy sie trzymac SWOJEGO rozumu, no chyba ze sie go nie ma

[kkalipso]

To samo chciałam napisać , kopiuj wklej .
Częściej kobiety powinny tak robić to panom odechciałby się miłostek na stare lata.

Kiedyś usłyszałam , że miłość to choroba dopada zwłaszcza słabeuszy i durnowatych romantyków , nie lubię takich typów .

[vilez]

A ja się z tym nie zgadzam. To może zadziałać jedynie na prymitywne osoby. Mój obecny mąż wszedł w życie rodzinne z moimi dziećmi ze szczęściem.
Miłość to wielka rzecz.

[bri]

Ja wcale nie twierdzę, że jedynym efektem może być powrót niewiernego męża z podkulonym ogonem, ale faktem jest, że sporą część ekscytujących ale nic nie znaczących miłostek można w ten sposób ukrócić. Poza tym faktycznie ma się wtedy czas dla siebie, na pozbieranie się emocjonalne, odpoczynek, oderwanie się od rodzinnego dramatu itp.

[vilez]

A to tak. Ja bym zakochanego żonatego dociążyła jego dziećmi- to dobra strategia. Z tym, że z tego, co czytam, to kobiety reagują często odwrotnie- reglamentacją dzieci.

[bri]

To też rozumiem, bo jak małżonkowi odpie... to czasem na całego, a kochający rodzic, chce dzieciom cierpienia oszczędzić. Ostatnio nawet miałam okazję obserwować zdradzającą kobietę. Pierwszym symptomem, że kogoś ma zauważalnym dla otoczenia było zaniedbywanie dzieci - chodziły po sąsiadach prosić o jedzenie, bo mamy ciągle w domu nie było i nie miała czasu im gotować.

[vilez]

To rzeczywiście porażka.

[kkalipso]

Może źle napisałam -nie miłość a zakochanie to choroba .

Człowiek robi głupie rzeczy , nie zachowuje się racjonalnie , rani wszystkich w okół - zwłaszcza dzieci , rodzinę . Będąc zakochanym nie patrzy obiektywnie na tę drugą osobę , chodzi z głową w chmurach często wpadając w niezłe tarapaty. Ogólnie nic wartego grzechu , dlatego najczęściej kto wspomina zakochanie mówi - Byłem głupi !

[vilez]

To moim zdaniem racjonalizacja.
Zakochanie to normalny etap, a nie- żadna głupota. Od tego startuje większość związków. W życiu bym nie powiedziała, że byłam głupia,zakochując się. Natomiast nie każde zakochanie przechodzi w miłość, to jasne.
Chodzi mi o to, że strategia "tę drugą/drugiego" dzieci zniechęcą, może się nie sprawdzić.

[kkalipso]

Poważny człowiek z głową na karku i rodziną na stanie nie powinien dopuścić do zakochania , czy to mężczyzna czy kobieta . To prawie zawsze kończy się źle . A gołąbki które dopuściły się zdrady , mało kiedy tworzą udany , szczęśliwy związek .

Chciałbym raz w życiu poznać faceta który odchodzi od żony ponieważ jest mu źle , czuje się nieszczęśliwy ,przygnębiony chce pobyć sam . Nie nie ma takiego , zawsze odchodzi z powodu spódniczki jak tchórz.

> Chodzi mi o to, że strategia "tę drugą/drugiego" dzieci zniechęcą, może się nie
> sprawdzić.

Może tak być wiadomo ryzykujesz , ja zrobiłabym tak na zasadzie testu, na chwilkę z sercem w gardle ze strachu , że jeszcze i jemu i jej się podoba .

[vilez]

"Nie powinien" to pusty deklaratyw. Roztrząsanie tego do niczego nie prowadzi.
A kończy się różnie.
Tak jak małżeństwa są różne.

[incubus_1]

Dorosły odpowiedzialny człowiek z rodziną (małymi dziećmi) nie powinien dopuścić do "zakochiwania" się. Czując, że coś się zaczyna, powinien zdecydowanie odciąć się od obiektu uczuć i myśleć trzeźwo.

[vilez]

Nie dyskutuje się z faktami. Skoro zakochanie staje się faktem, wszelkie takie rozważania są bezprzedmiotowe.

[incubus_1]

A i jeszcze jedno. W życiu nie związałabym się z kimś, kto po dwudziestu latach zostawia męża/żonę, "bo się zakochał". Bałabym się, ze za chwilę "się znów zakocha" i też zostanę sama.

[blond_suflerka]

Więc jeśli się zakocha a związek przestanie go cieszyć to co ma zrobić? Jeśli nie chce już być z żoną to co ma zrobić? Czy człowiek nie ma prawa do układania sobie swoich spraw tak jak potrzebuje? Oczywiście nie mowię tu o kimś kto zakochuje się raz na rok ale o kimś kto stwierdza po latach, że nie chce już być z zoną/mężem. Nie ma do tego prawa?

[vilez]

To też jest zaklinanie rzeczywistości.

[lady-z-gaga]

Ale teraz jeszc
> ze chcę zrobić wszystko, żeby uratować małżeństwo.

Jesli do ratowania małżenstwa tylko jedna strona jest chętna, to pozostaje Ci przyspawanie męża do kaloryfera.

[blond_suflerka]

Kluczowe jest to, że nie wie co robić a jednocześnie mowi, że Wasz związek jest bez przyszłości. Jedyne co chyba teraz możesz zrobić to poprosić go o określenie się konkretne jaka jest jego decyzja. Jesli potrzebuje więcej czasu to poproś go, żeby do czasu podjęcia decyzji nie robił nic czego nie da się odwrocić czyli na przykład seks z tą kobietą.
Jak masz poważnego męża to powinien na takie warunki przystać a jak nie to pytanie czy na pewno chcesz z kimś niepowaznym mieć związek.

[bri]

Blond, niczego nie da się odwrócić.

[vilez]

I trzeba się zmierzyć z sytuacją.
Moim zdaniem autorka jest i tak do przodu, bo wie (mąż jej nie buja).

[blond_suflerka]

Jasne ale ja pisalam o czymś innym.
Pewnie dla wielu osób konsumpcja zakochania to dużo większy ból niż samo zakochanie. Oczywiście-jakieś ruchy zostały tu wykonane-są maile, smsy, sworzyła się jakaś bliskość. Ale seks jako dopełnienie tego to na pewno więcej do przepracowania dla Autorki aniżeli to co jest teraz.
Tym bardziej, że mąż już wie, że ona wie. Na ten moment skoro już się wydało, trzeba podjąć decyzję a dopiero potem budować większą bliskość czy to z żoną czy kochanką-nową partnerką.

[bri]

Dla mnie nie. Poza tym myślę, że nieskonsumowane silne zakochanie przerwane przez czynniki zewnętrzne bardzo utrudnia powrót do rzeczywistości. Poza tym pamiętam ile moich zauroczeń skończyło się natychmiastowo i bezpowrotnie po pierwszej próbie zbliżenia fizycznego.

[blond_suflerka]

No jasne, ludzie są różni. Pytanie jak ma Autorka wątku, jak ona odbiera zdradę fizyczną.
To co piszesz na pewno się zdarza. Ale zdarza się też tak, że ten pierwszy raz to wybuch namiętności, którą potem trudno opanować. Nigdy nie wiadomo jak będzie, to zawsze jest pewne ryzyko.

[bri]

Pierwszy raz to zwykle konsekwencja pożądania, które zrodziło się wcześniej. Chyba raczej rzadko zdradza się z żonę z kimś z kim nie ma się ochoty iść do łóżka.

[blond_suflerka]

No tak ale Ty piszesz, że po pierwszy razie może być rozczarowanie i koniec zakochania a ja piszę, że równie dobrze może być właśnie wybuch wielkiej namiętności bo okaże się, że seks jest świetny i nadal jest duża chemia.

[vilez]

Jeszcze może być tak, że wcale nie od seksu się zaczyna, a pieprznie człowieka porządnie i na amen.
Nie ma co generalizować. To się musi samo wyklarować. Najważniejsze, żeby się nie zaczęli mijać w rozmowie. Jak utrzymają dobrą rozmowę, to się wyklaruje.

[bri]

Jasne, to możliwe. Chyba po prostu dla mnie seks nie stanowi granicznego punktu w relacji - już prędzej pocałunek. A rzeczywistość jednak bardzo rzadko dorasta wyobrażeniom i wydaje mi się, że w wielu wypadkach szybszym i bardziej pewnym sposobem na wrócenie zadurzonego partnera do przytomności jest konfrontacja wyobrażenia z rzeczywistością. Dlatego gdyby mój mąż się zakochał w jakiejś kobiecie do tego stopnia, że byłby skłonny ryzykować nasz związek dla seksu z nią, nie rzucałabym się mu pod koła, żeby temu zapobiec. Czy seks się odbył czy nie to pikuś przy takich silnych uczuciach, a mogłoby pomóc mu "wytrzeźwieć".

[blond_suflerka]

Oczywiście brak seksu nie załatwia tu sprawy. Bo z jakiegoś powodu zrobiło się miejsce dla wątpliwości męża w temacie sensowności jego małżeństwa. Tym samym brak seksu nie sprawi, że wszystko już będzie ok. I tak czeka ich praca nad tym, żeby związek wszedł w jakąś lepszą, dojrzalszą fazę dzięki, ktorej będzie trwał.
Tylko, że to już są kwestie osobnicze-co dla kogo jest ok. Niektórzy łatwiej przełkną zdradę fizyczną, inni będą rozpaczać z powodu smsa. To już Autorka sama musi określić czy Twoje podejście jest dla niej ok czy zdecydowanie nie do zaakceptowania.

[vilez]

Dlatego próby generalizacji są tu pisaniem mitów.

[blond_suflerka]

No ale w ten sposób Autorka może sobie przeczytać rożne poglądy i przemyślec co dla niej jest ok.

[vilez]

No może. Przeczyta też o mityzacji rzeczywistości

Nie uwiążesz

[yeerba]

Taka prawda.
Teraz nie pozwolisz, skorzysta z innej okazji.

Mnie ciekawi ton tych waszych rozmów. Czy były to awantury, wyrzuty, histeria, łzy i szantaż. Czy była to spokojna rzeczowa rozmowa o uczuciach, związku i przyszłości.

Gdyby zależało mi na facecie powiedziałabym tak:
słuchaj, nie wiem co zrobisz, nie mogę ci niczego zabronić. Wiedz o tym, że mnie to rani i uważam, że nie jest to fair. Chcę, żebyś się jednak zastanowił sto razy, zanim zrobisz kolejny krok, bo nie będzie odwrotu. Rozwód będzie z orzeczeniem twojej winy.
Jeśli jest to chwilowe zauroczenie, to lepiej się obudź. Jeśli nie widzisz bez niej życia to miej na tyle odwagi i godności, żeby ze mną załatwić sprawy jak należy - a ona jak kocha, to poczeka na ciebie.

Gwarantuję ci, że taki komunikat lepiej podziała niż desperacka próba zamykania faceta. Im bardziej będziesz natarczywa, tym lepiej będzie mu w ramionach innej.
Nie uwiążesz na siłę. Możesz tylko zmusić do myślenia.

Z drugiej strony - myślałaś o tym co mu zaoferujesz? Przypuśćmy, że mąż przemyśli i zostanie z tobą. Z jakiegoś powodu nie opierał się koleżance i nie spieszyło mu się po pracy do domu...
Czego mu brakuje w małżeństwie?
Bo jeśli wróci i będzie bez zmian to za pół roku/ rok czeka cię powtórka z rozrywki.
Mówiąc o ratowaniu małżeństwa mam nadzieję masz w głowie sensowny plan na zmiany.

[jusiakr]

Jedna osoba nie uratuje związku, niestety. I tu jedna impreza nic nie zmieni.
Pan twierdzi, że związek jest bez przyszłości, ale fajnie mieć obiad zrobiony i skarpetki poprane, więc się zastanawia... masakra. Współczuję.

[mamaemmy]

Wszystko zależy od niego.Ostatnio miałam 2 przykłady małżeństw gdzie facet się zakochał..Obie panie zachowały się z klasą,trochę poplakaly pogadaly...ale dały ogólnie spokój...misiu wróci jak bedzie chcieć...
Efekt taki że jedno małżeństwo( naprawdę przez wiele lat poprawne i bardzo dobre) się rozwiódło...i pan dziś jest z osobą która rozbiła ten związek.
Za to druga para-maż poznał młodsza i ona...odpuscila..przestraszyła się tego wszystkiego..i misio wrócił do żony.To było to "gorsze "małżeństwo..ale.jego zdrada wyszła im na dobre- po 19latach wreszcie mają fajny związek..
Ale wydaje mi się że gdyby panna nie odpuściła-bylby drugi rozwód.
Znasz tą dziewczynę ?

[gazeta_mi_placi]

Czy jedna z tych Pań miała może na imię Anka?

[mamaemmy]

gazeta_mi_placi napisała:

> Czy jedna z tych Pań miała może na imię Anka?

nie ,inaczej. Ale pewnie podobnych historii jest wiele .

[minerallna]

Odpuść sobie wszelakie akcje, rozmowy, naprawianie. Już nic nie zrobisz.
Mąż miota się bo jest mężem. Ale uczucia są dla innej kobiety. Nie dla Ciebie.
To raczej poczucie obowiązku a nie miłość.
Zajmij się sobą i swoim nowym życiem.

Szanuj się dziewczyno!

[sonniva]

Ustal datę jego wyprowadzki i warunki rozwodu, a potem idź do kościoła i daj na mszę dziękczynną, że się idioty pozbyłaś.

[lady-z-gaga]

lubię takie durne teksty

[sonniva]

a ja lubię takie durne odpowiedzi ;-0