A książki/autorzy których nie cierpicie?

[raczek47]

Sporo ostatnio wątków książkowych, więc kontynuując-macie/miałyście takie, które porzuciłyście w trakcie czytania jako wyjątkowo nudne/obrzydliwe itp.?Albo autorów, których wybitnie nie lubicie?
Ja nie znoszę Żeromskiego i Grassa.Cały Żeromski jest dla mnie flakowato nudny, piłowaty, przeintelektualizowany, postacie schematyczne, sztywne.W całości przeczytałam dawne szkolne lektury, czyli "Syzyfowe prace", "Wierną rzekę","Ludzi bezdomnych","Przedwiośnie"-z wielkim bólem i gdybym miała do nich wracać, byłaby to dla mnie wieeelka kara. Nie strawiłam "Popiołów", wg mnie to g... nie do czytania, nie wiem jak w latach 60-tych młodzież to potrafiła czytać w szkole pod ławką z wypiekami(Libera opisywał w "Madam").
Grass ze swoim obscenicznym wręcz naturalizmem jest po prostu obrzydliwy- przy "Blaszanym bębenku" zwymiotowałam (scena z węgorzami), wszystko jest groteskowe, brudne, na granicy jakichś dewiacji.Nie znoszę.

[edelstein]

Coelho.Blehhhhh

[beataj1]

Sienkiewicz, Coelho, Żeromski i większość ramotek znajdujących się na listach lektur. A za najgorszą książkę w moim życiu uważam Cierpienia młodego Weltera. Jak ja cierpialam jak to czytałam...

[joanna.pio]

j.w. Z lektur - Sienkiewicz po "W pustyni i w puszczy" też dla mnie już nie do strawienia. Z bardziej współczesnych Cohelo. Zastanawiam się też, co ja kiedyś w Whartonie widziałam

[eo_n]

beataj1 napisała:

> większość ramotek znajdujących się na listach
> lektur.
Zgadzam się

A za najgorszą książkę w moim życiu uważam Cierpienia młodego Weltera.
> Jak ja cierpialam jak to czytałam...
Ta akurat mi się podobała.

[babcia_kasi]

za najgorszą książkę w moim życiu uważam Cierpienia młodego Weltera.>>
HA,ha, musiała się bardzo niepodobac ...(Wertera)

[eo_n]

babcia_kasi napisała:

> za najgorszą książkę w moim życiu uważam Cierpienia młodego Weltera.>>
I to dowód, że człowiek czyta nie to co widzi, ale to co wie - w ogóle nie zauważyłam, że coś nie gra.

[beataj1]

A najkepsze jest to ze sama osobiście poprawilam tablet jak mi zmienił na Wertera bo doszłam do wniosku ze coś pomieszal

[imogen0]

Mega nudna Jedz Módl się kochaj E.Gilbert,zmęczyłam jedną trzecią i dalej nie dałam rady,
ale np.lubię M.Szwaję która wysoko stoi w notowaniach gniot

[semihora]

Pilch, Głowacki - dla mnie nieczytable.

[kk345]

Coehlo- tej nudy nie jestem w stanie strawić...

[anorektycznazdzira]

O, zapomniałam, a ja też.

[szalona_krycha]

O tak, i te jego mądrości typu "każdy umrze"

[kawka74]

Wharton.
Nudny, przekombinowany, ble.

[heca7]

Janusz Wiśniewski. Nieodwołalnie

[simply_z]

Grochola ,nie podchodzi mi ten styl pisania

[triss_merigold6]

Wiśniewski z "Samotnością w sieci" - number one bezapelacyjnie.

[kawka74]

O, zapomniałam o tym panu i jego wielkim dziele.
Natalia pod koparką zabiła cały romantyzm.

[dantonka]

Tak, to jest literacki potworek.

[szalona_krycha]

A tak, o tym panu zaponiałam. Pamiętam, że dostałam od koleżanki, kolezanka piała z zachwytu że to taka świetna książka.

[triss_merigold6]

Tia, ja też miałam toto zareklamowane. Przeczytałam do końca z masochistycznej ciekawości jak bardzo produkt pisarski może być zły.

[szalona_krycha]

Tak samo było z resztą ze Zmierzchem, zakupiłam to dzieło, bo wszyscy czytali.

[lily-evans01]

Tzw. literatura kobieca w wydaniu współczesnych polskich aŁtoreczek. Pustka, nuda, nuda, nuda. Z nazwisk - jakieś tam dziełka Szwai i Grocholi niemalże spowodowały, że wyłamałam sobie szczękę ziewając.
Zresztą, absolutnie nie mój typ literatury.

[eo_n]

lily-evans01 napisała:

> Tzw. literatura kobieca w wydaniu współczesnych polskich aŁtoreczek. Pustka, nu
> da, nuda, nuda.
Też się zgadzam, ale nie całkiem (patrz niżej)

Z nazwisk - jakieś tam dziełka Szwai i Grocholi
Akurat te dwie kiedyś w wakacje poczytałam w ramach opalania. Słabe bo słabe - szczególnie w kolejnych książkach ich maniera robi się nieznośna - ale przy szumie morza i kremie z filtrem jakoś weszły.

[lily-evans01]

Uch, chyba po prostu nie trawię tego typu literatury, niezależnie od poziomu wykonania . A jeśli ktoś jeszcze tak przynudza.. Bo z takiego np. Coelho i jego "filozofii" chociaż można się pośmiać.

[eo_n]

lily-evans01 napisała:

Bo z takiego np. Coelho i jego
> "filozofii" chociaż można się pośmiać.

Ja akurat do "takiego Coelho" mam stosunek ambiwalentny.
Otóż...
Będąc 25-letnią siksą przeszłam przez dyskusję na ten temat z 50-letnim uznanym artystą. Oczywiście ja stałam na stanowisku, że to niestrawny kicz. On jednak przekonywał mnie, że ja widzę ten kicz, bo mam wyrobiony gust literacki, ale magia tego autora polega na tym, że "trafia pod strzechy"" (tak pozytywistycznie ). Bo prosty prostak to łyka i nad tym myśli. A myśl przewodnia książek, choć banalna potwornie, jest ok. Broniłam swego stanowiska do upadłego Ale po 10 latach doszłam do wniosku, że to on miał rację. Takie to bywa przewrotne - ocenianie literatury na przestrzeni czasu...

I gdzieś u Schmitta wyczytałam to samo (chyba w "Marzycielce z Ostendy") - jeden z bohaterów zbierał w swojej bibliotece wyłącznie dzieła klasyków, wychodząc z założenia, że współczesne się nie obronią z czasem...

Później w wywiadzie Schmitt mówił otwarcie, że ma taka koncepcję, aby jego literatura zyskiwała jak największą popularność (a w sumie też niesie z sobą jednak większe wartości niż Brown czy Grochola ). Mówił, że ma świadomość, że dla intelektualistów wartość jego książek jest nikła, ale ceni to, że przemawia do zwykłych ludzi.

I gdyby nie wszystko powyższe, obaj panowie - Coelho i Schmitt - wylądowaliby u mnie w tym wątku w pierwszym szeregu Przekonano mnie jednak, że taka literatura ma pewną wartość.

[kroliczyca80]

Ten od sagi Milenium i większość skandynawskich autorów kryminałów. A robiłam wiele podejść, bo wszyscy tak zachwalają...
Poza tym nudzi mnie Murakami, choć doceniam klimat jego powieści i czasem coś zmęczę.
A już całkiem kijem nie tknę polskiej literatury kobiecej, tej typu Sowa, Szwaja, to jest już poniżej jakiegokolwiek poziomu.

[mrs.petronela]

"Samotność w sieci" czytałam z mieszaniną zażenowania i niedowierzania, ze tyle krzyku o tak niesamowity przejaw grafomaństwa. Jeszcze "buszujący w zbożu" Salingera, też nie rozumiem ewenementu.. Nudny jest dla mnie Tomasz Mann, ale do tego chyba nie wypada się przyznawać

[dantonka]

Nie wzbudził we mnie negatywnych emocji, ale nie mogłam przez niego przebrnąć - "Ulisses"
A tak chciałam, tak chciałam się chwalić: Przeczytałam "Ulissesa"! ;P

[fog_factory]

ostatnio pozbyłam się tej książki, tyle razy do niej podchodziłam i kończyło się na kilku stronach że oddałam ją w ręce kogoś kto być może przez nią przebrnie

[eo_n]

A ja przeczytałam Jednak teraz bym chyba nie dała rady Czytałam jakoś w okolicach matury, w ramach jakiegoś tam kanonu. W sumie to fajnie, że miałam kiedyś taki zapał

[swiecaca]

Coelho. Wharton. Grochola. Tokarczuk.

[nangaparbat3]

sapkowski z powodu jezyka - jakbym grzebala w śmietniku
plebanek z powodu prostactwa

[nickbezznaczenia]

Żeromski bardzo dobry. Z wyjątkiem ludzi bezdomnych.

[raczek47]

He, he, akurat dla mnie "Ludzie bezdomni" jeszcze najbardziej do strawienia, cała reszta już nie.

[nickbezznaczenia]

Bo nie to jest ładne, ale co się komu podoba.

[anorektycznazdzira]

Ania z zielonego wzgórza.
Książki Chmielewskiej.
Sienkiewicz, Mickiewicz, i reszta towarzystwa z tego okresu.

[jowita771]

Ja w podstawówce pochłonęłam "W pustyni i w puszczy" i "Quo vadis" jednym tchem.
A Mickiewicz jest niesamowity, do dziś stojąc przy garach sobie deklamuję fragmenty "Pana Tadeusza", których się w podstawówce trzeba było uczyć na pamięć.

[eo_n]

jowita771 napisał:

> Ja w podstawówce pochłonęłam "W pustyni i w puszczy" i "Quo vadis" jednym tchem
> .
Ja też, ale później już nie

[jowita771]

Ja teraz też bym nie czytała.

Po kolei

[triss_merigold6]

Po kolei:
- literatura tzw. kobieca w rodzimym wydaniu, te Grochole, Sowy, Kalicińskie
- Musierowicz po 90' - niestrawny niechlujny smrodek dydaktyczny
- Pilipiuk (poza dwoma pierwszymi tomami opowiadań) niechlujnie napisane wydumki, fatalne językowo, niezredagowane
- Kosinski - cały, a "Malowany ptak" jest jednym turpistyczno-sadystycznym pawiem
- "Buszujący w zbożu" Salingera - WTF? idź, dziecko, dorośnij (podobnie Hłasko)
- Piątek - dewiacyjny, literatura sado-porno
- Pilch - nie nie i jeszcze raz nie, onanizm stanami duszy w ramach swobodnego strumienia świadomości
- Michel Houellebecq - wypad z kryzysami psychicznymi, idźcie zrobić coś pożytecznego

[anulka.p]

triss_merigold6 napisała:

> Po kolei:
> - literatura tzw. kobieca w rodzimym wydaniu, te Grochole, Sowy, Kalicińskie

A z tej trojki najslabsza jest Kalicinska, to jest tak zle i tak poczciwe, ze az boli. A Sowy cos czytałam, i jakos nawet podeszło.

> - Michel Houellebecq - wypad z kryzysami psychicznymi, idźcie zrobić coś pożyte
> cznego

O tak zgadzam sie, ale nie czytalam wszystkiego, w tym słynnych "Cząstek elementarnych" , może tu jest lepiej.

[triss_merigold6]

Bohaterom jego powieści mam szczerą ochotę powiedzieć "Gościu, masz za dużo kasy, za dużo czasu, za mało roboty i z tego piii... ci się w głowie bólem istnienia'.

[eo_n]

anulka.p napisała:

>
> A z tej trojki najslabsza jest Kalicinska, to jest tak zle i tak poczciwe, ze a
> z boli.
Dla mnie też. Książki nie dałam rady. Próbowałam audiobooka, jako atrakcję przy prasowaniu. Robiłam 2 podejścia. Nie dałam rady... przełączałam na radio - za każdym razem. A tak chciałam dowiedzieć się, co naród tak zachwyca
>

[vilez]

"Możliwość wyspy" jest bardzo dobra. Najlepsza.

[kam.ien]

Nieeee! To był koszmar. Absolutnie okropna książka

[zona_mi]

> A z tej trojki najslabsza jest Kalicinska, to jest tak zle i tak poczciwe,

Grochola przynajmniej pisze po polsku, a fenomenu Kalicińskiej nie potrafię wytłumaczyć inaczej, jak "plecami".
Z tą "literaturą kobiecą" to jest trudno, bo ile jest zatrzęsienie miałkiej i beznadziejnie źle napisanej, to już sięgnąwszy po Fryczkowską czy Wardę jest się czym ucieszyć, choć i dla kobiet, i przez kobiety to pisane. Jest, dzięki Bogu, coraz więcej dobrze napisanych książek, ale i tego g..., nieredagowanych, samowydających się (Grzebuła!) też

[dantonka]

- Michel Houellebecq - wypad z kryzysami psychicznymi, idźcie zrobić coś pożytecznego

Nie czytałam, muszę sprawdzić co to takiego.

[crises]

>- Pilipiuk (poza dwoma pierwszymi tomami opowiadań) niechlujnie napisane wydumki, fatalne >językowo, niezredagowane

E, trylogia o kuzynkach jest bardzo fajna i opowiadania o Robercie Stormie też.

[swiecaca]

triss_merigold6 napisała:
> - Michel Houellebecq - wypad z kryzysami psychicznymi, idźcie zrobić coś pożyte
> cznego
a mi się podobał, do tego to soft porno, pobudzające

[hotya]

O, zgadzam się prawie ze wszystkim. Chętnie bym popodglądała Twoją biblioteczkę, bo przynajmniej w kwestii gniotów mamy zgodę Tylko u Pilcha znalazłam jedną jedyną perełkę- "Wiele demonów".

[aandzia43]

Houllebeck, Siesicka, Sienkiewicz, Proust.

[larrisa]

Generalnie nigdy nie pałałam miłością do książek z romantyczną nutą pisanych z myślą o młodych dziewczętach, dlatego odrzuca mnie od Siesickiej, Musierowicz, Ani Shirley, Trędowatej i Ordynata Michorowskiego.
Lubię kryminały, ale takie w mrocznym klimacie, dlatego fenomenu Chmielewskiej nie rozumiem za cholerę.
Nigdy też nie przepadałam za Sienkiewiczem, o wiele bardziej podobał mi się Prus.

[triss_merigold6]

Ja b. lubiłam powieści dla dziewczyn, w stosownym wieku 11-15 lat.
"Trędowata" była dla dorosłych kobiet pisana.

[dantonka]

Chmielewska mnie bawiła, gdy byłam licealistką, już dawno do niej nie sięgałam.

[eo_n]

Grassa lubię, ale Żeromski też dla mnie nie do przejścia.

A z obecnie modnych - Zmierzch mnie zniesmaczył. Dostałam w prezencie. Przeczytałam litościwie do końca (żeby móc się wypowiedzieć w razie zainteresowania ofiarodawcy, ale właściwie to i tak nie mogłam jednak ), straszny gniot... Ta sama osoba uszczęśliwiała mnie jakimiś romansami, ale nawet nie ze średniej półki. Dawno i nieprawda - na szczęście
"Jutro" - ta sama historia, zmusiłam się do skończenia 1. części. Nuda straszna...

Po 100 stronach (tyle zwykle daję autorowi na zachęcenie do dalszej lektury) porzuciłam książkę Korporacja (Max Barry). Też nuda imho

Teraz czytam coś co jest słabe, ale mnie bawi, więc póki co nie odkładam - "Po zmroku" Jayne Castle, ale oceniam na jakieś 2/10.

[andaba]

Wiśniewski - wyjątkowa ramota.
Nie lubię tzw literatury kobiecej, wyjątkiem jest Szwaja, którą lubię (poza koszmarną Zupą z ryby fugu, ledwie zmogłam). Ale harlekiny w młodych latach czytywałam bez wstrętu

Nie rozumiem zachwytu Fowlesem - dla mnie jest nieczytalny.

I nie lubię Krajewskiego, Mock jest obrzydliwy, nawet jak na detektywa. A całość strasznie dołująca. Może i realia dobrze oddane, ale chrzanię realia.

Co do Sienkiewicza to jest to jedyny wypadek, w którym wolę ekranizacje od książek.

[triss_merigold6]

Krajewski to też sado-porno (w sensie upajania się obrzydliwymi szczegółami), przeczytałam trzy pierwsze i sorry, klejnych nie.

[dantonka]

Proza Norwida - mózg mi się lasował
Komedie Fredry - po prostu nie znoszę!!!

[paskudek1]

co do komedii Fredry czy czyichkolwiek - jak dla mnie pomysl czytania dramatów jest z gruntu debilny. To się POWINNO oglądać. W dobrej obsadzie, w dobrym przedstawieniu ale nie czytać. Wszystkie didaskalia, które muszą być w tekście dramatu po prostu w czytaniu rozpier...lają (wg mnie) śledzenie akcji.
A co do tematu wątku - jakoś nie umiem sobie przypomnieć ksiażek dla mnie niestrawnych. A nie, przepraszam, chciałam przeczytać hobbita, żeby wiedzieć czym się mąż zachwyca - nie dałam rady.

[dantonka]

Zachwycałam się "Dziadami" w teatrze!

[paskudek1]

o widzisz, przypomniałaś mi Dziady, tego też strawić nie mogłam. A już Pana Tadeusza i owszem, zarówno w czytaniu jak i oglądaniu Dziadów - niet.

[kwiat_w_kratke]

dantonka napisała:


> Komedie Fredry - po prostu nie znoszę!!!


Nigdy mi nie przyszło do głowy, że komedie Fredry można czytać, i traktować je jako książkę do czytania. Przyznam, że ja tego nigdy nie czytałam. Byłam za to nie raz w teatrze i powiem jedno: śp. Tadeusz Łomnicki jako Papkin był a-bso-lu-tnie od-jaz-do-wy. Podobnie Jan Englert w "Ślubach panieńskich" też był fantastyczny.
Ale czytać to?... Nie wiem, czy bym wtedy Fredry przypadkiem nie znienawidziła. To się powinno wyłącznie oglądać, i to w doborowej obsadzie.

A jeśli chodzi o książki i autorów, za którymi nie przepadam? Ostatnio sięgnęłam po Joannę Chmielewską, za którą przepadałam w czasie późnej podstawówki. Sięgnęłam z zamiarem podsunięcia jej córkom. Moja najstarsza łyknęła parę rozdziałów "Romansu wszechczasów", młodsza liznęła "Nawiedzony dom". I obie mi oświadczyły: Mamo, przecież to jest bezdennie głupie, niewiarygodne, absurdalne...itd. (najłagodniejsze określenia). Przeczytałam fragmenty - no rzeczywiście. Jak ja mogłam sie tym kiedyś zachwycać?!!! No jak?!!!

[dantonka]

Nic z tego. W teatrze nie jest lepiej.
Generalnie nie jestem szczególną fanką komedii, ale Fredry nie znoszę wyjątkowo. W każdej postaci.

[szalona_krycha]

Z lektur nr 1 to Żeromski. Przedwiośnie zmęczyłam, ale Ludzi bezdomnych dałam radę do połowy.
Nie przepadam za Beatą Pawlikowską (czytam tylko fragmenty podróżnicze), nie cierpię Cohello.
Zmierzch - raczej się śmiałam z glupoty głównej bohaterki. Literatura kobieca - Kalicińska (nie dałam rady skonczyc Domu nad Rozlewiskiem), Szwaja, Sowa...

[lilly_about]

Witkacy mnie zmęczył okrutnie. Za Konwickim też nie przepadam. I peanów dla Piątka nie kumam.

[volta2]

Wisniewski musi byc genialnie przełożony na rosyjski, bo każdy napotkany na wschodzie młody człowiek studiujący zachwycał sie dziełami tego pana.
Ja usnelam na filmie, wiec za slowo pisane nawet nie chwycilam.

Co do lektur-czytane po 30 wiosnie życia nagle stawaly sie dobre co najmniej. Szczególnie żeromski.
Ale najgorzej poszlo z kalicinska i grochola. Odpadlam po paru rozdzialach i fizzycznie zeby mnie bolały.
Chmielewska tez nie zachwycila - te jej kryminaly to jakis przypadkowy produkt za który wydawca w ciemno placił chyba.

[triss_merigold6]

Nie, jej ostatnie kryminały, pisane na kolanie, wydawał jej duuużo młodszy utrzymanek, który w tym celu założył wydawnictwo. Stąd brak redakcji, brak korekty i niski poziom dzieł.

[kochamruskieileniwe]

eeee.... to nie tak było...
wydawnictwa majace prawa do wydawanie jej ksiązek zakładały panie. Najpierw jedno było, potem po perypetiach drugie.
Redakcją i korekta zajmowała sie jedna z założycielek wydawnictw.
Redakcje były trudne do prowadzenia (wymaga to wspópracy redaktora z autorem. JC byla"osobliwa"we wspolpracy.

TL nie był jej utrzymankiem.

Co do twórczości, to co powstało po 90 roku (w sensie kryminałów) to dno i kilka metrow mułu.

[paskudek1]

triss sory, ale pierd...lisz głpioty az szkoda słów. Z jednej strony to jest tak głupie że aż śmieszne, i gdyby Chmielewska mogła to przeczytać na pewno by się uśmiała setnie. Ale s drugiej przestań piep...yć dobrze? Drugi raz już coś takiego piszesz, w poprzednim wątku nie chciało mi sie odnosić do tych bzdur ale teraz - sory.

[szalona_krycha]

Chmielewska ma bardzo dobre i bardzo kiepskie kryminały. Te stare - Lesio, Całe zdanie nieboszczyka, Wszyscy jestesmy podejrzani - płakałam ze śmiechu.
Ale już te nowsze jej książki rzeczywiście bez polotu i mało śmieszne.
Zalezy więc po co sięgnęłaś, bo jeśli po nowsze - polecam te stare.

[vilez]

Nie znoszę Eco. Nadęte, pretensjonalne, błyskotkowe jakby sroka pisała.
Felietony Eco lubię, co dziwne.