Według ematkowych standardów..

[sueellen]

jestem patologią czy wyrodną córką?

Dokopałam się do kartki pocztowej z 1997 roku (miałam wtedy 15 lat)

09.08.1997

Kochana Mamo!
W tej chwili jestem na wycieczce w Zakopcu, siedzę na poczcie i piszę długopisem na sznurku.
Pogodę mamy wspaniałą, jest bardzo fajnie. Przepraszam, że nie dzwoniłam, ale nie miałam okazji (telefon jest daleko). Adresu ośrodka nie mam przy sobie. Wszystko jest w porządku. Zadzwonię z Krakowa. Duża buźka!
Pa!

Ale myśmy mieli fajnie. Jechało się na wakacje, wracało po 2-3 tygodniach i starzy nie nudzili codziennymi telefonami i esemsami

[cherry.coke]

Wszyscy bylismy patologia

Kolezanka rzucila ostatnio odkrywcza mysl, ze ostatnie 25 lat w Polsce to gremialne przejscie od mentalnosci klasy robotniczej do klasy sredniej, z aspiracjami na srednia wyzsza. Kiedys nawet inteligencja puszczala bachory na caly dzien na podworko i kazala dyrdac piechota do szkoly, puszczala im dym w twarz, a jak zjadlo robala albo rzygalo tortem to tez nic nie szkodzi. A teraz nawet dzieci magazyniera maja zajecia dodatkowe, podwozke do szkoly, diete paleo i mydlo antybakteryjne

[heca7]

Nie wszędzie Ja jestem od dawna na etapie czytania autobiografii właśnie z XIX i XXw (początku). Wiele rodzin inteligenckich nie posyłało swoich dzieci do szkoły w pierwszych latach bo " tam są różne dzieci z różnych środowisk i używają słów " . Syn znanego lwowskiego adwokata miał swojego guwernera a klasy zaliczał egzaminem.

[cherry.coke]

Ach to przedwojenne standardy

Heca OT

[rosapulchra-0]

Podaj, proszę, tytuł i autora.

[ola]

Korczak w swoich pamiętnikach pisał, że matka nie pozwalała im wychodzić z domu na podwórko. Cały dzien siedzieli z siostrą w domu, dzieci oglądali przez okno, na kilka godzin przychodził do nich guwerner i mieli prawo do jednego wyjscia do Ogrodu Saskiego z boną w tygodniu. Nawet wtedy nie mogli się bawić i biegać, i pod żadnym pozorem nie rozmawiać z innymi dziećmi. Potem ojciec Korczaka zachorował, stracił cały majątek, a wychuchany Henio ruszył od razu z salonów do roboty. Wspominał to jako traumę, która zaważyła na całym jego życiu.

[ola]

Dla uzupełnienia - na podwórku bawiły się tylko dzieci z oficyny (ubożsi najemcy). Cały dom frontowy miał zakaz wychodzenia, podglądał przez firanki.

[cherry.coke]

Przed wojna moja prababcia miala dom ze sluzba i suknie od Hersego... A po wojnie byla biedna wdowa i zostala kucharka, a potem przewodniczka, a dzieci grzebaly z kurami na podworku razem ze wszystkimi innymi dziecmi. Wyksztalcic dzieci wyksztalcila, ale suknie, sluzba i lekcje jezykow nie wrocily

[nanuk24]

Wiesz, wydaje mi sie, ze to nie tylko w Polsce takie przemiany
Ostatnio rozmawialam z sasiadkami, dwie Amerykanki, Australijka i Slowaczka i one wszystkie maja te same spostrzezenia.

[gulcia77]

Nie jesteś ani patologia, ani wyrodna. Ja też tak miałam W ferworze wyprowadzki rodziców znalazłam kartkę, z roku '89 (miałam 12 lat), którą ze sobą z kolonii przywiozłam, bo mi się jej wyłać nie chciało
A moi rodzice wychodzili zawsze ze słusznego założenia, że jak mi się coś stanie, to ich policja (wtey jeszcze ilicja) powiadomi

[gulcia77]

Przepraszam za literówki, chyba muszę wyczyścić klawiaturę w lapku

[kanna]

ja jestem WIĘKSZĄ patologią :p

posłałam sześciolatka na obóz bez telefonu (tak, zakaz posiadania telefonów był w regulamine, świadomie go podpisałam).

Dzwoniłam w soboty i środy, zdaje się, po obiedzie.

[asia_i_p]

No co ty. Mój kolega wystosował do domu kartkę o treści następującej.
"Pozdrowienia. K." (inicjał zmieniony, ale kartka też zawierała wyłącznie inicjał)

[mejerewa]

Nasi rodzice nie podpisywali zgód na wyjścia z klasą do kina czy muzeum.
Pamiętam, że w latach 80. kiedyś do szkoły przyjechała ekipa z wytwórni filmów i wybrane dzieci z jednym nauczycielem pojechały podstawionym autobusem na zdjęcia próbne do innej części miasta. Rodzice oczywiście wcale nie byli wcześniej poinformowani, żadnej zgody nie wyrażali, mieliśmy wrócić o normalnej porze. Jednak sesja się przedłużyła i siedzieliśmy tam do późna. Ja zdecydowałam się z budki zadzwonić do domu, dzięki pożyczonej od nauczyciela monecie, a mama (nauczycielka) na to, że dzwoniła do szkoły i już wszystko wie. Kierowca z wytwórni odwoził potem wszystkich po kolei do domów.
Wspominaliśmy to jako przygodę, rodzice nie robili problemu. Wyobrażacie sobie dzisiaj takie coś???

Osobiście wolałabym wiedzieć jako rodzic o nietypowych sytuacjach w szkole, ale podpisywanie zgód na każde klasowe wyjście do muzeum jest przesadą.

[gulcia77]

No i właśnie zastanawiam się, co się zmieniło. Ja dalej tak mam. Na zasadzie zgłodnieje, to przyjdzie. Nie panikuję, nie głupieję i jestem uważana przez kilkoro znajomych za UFO. A przecież wcale nie ma więcej przemocy, pedofilii i niebezpieczeństw niż te dwadzieścia kilka lat temu, jedyne czego jest więcej, to kanałów informacyjnych.

[mejerewa]

Zmieniło się to, że mamy większą kontrolę i wiedzę o bliskich.
Ludzie funkcjonują z telefonem w ręku, z mężem nawet w pracy na skype nonstop, dzieci smsują o każdym swoim kroku - i nagle jak dziecko na da znać, że wróciło ze szkoły do domu to jest panika. A kiedyś wracałam do domu, odgrzewałam sobie zupę i siadałam do lekcji bez żadnego dzwonienia, meldowania się itp. Do pracy do rodziców dzwoniło się w ważnych sprawach.
A, mając 10 lat czasem odbierałam z przedszkola młodszą siostrę i przyprowadzałam 2 ulice dalej do pracy mamy. I czasem w konspiracji zjadłyśmy po drodze lody - to była wolność

[ruda_henryka]

W wieku 19 lat spakowałam walizkę i wyprowadziłam się z domu na studia do innego miasta. rodzice kupili mi bilet, wsiadłam w pociąg i.... odezwałam się dopiero po jakichś 3 tygodniach. dzwoniło się wtedy z akademika z automatu na takie duże żetony międzymiastowe. aż dziwne, że nikt na zawał nie zszedł )) a dziś tato mnie prosi żebym dzwoniła przed każdym wylotem i po lądowaniu a jestem 15 lat starsza - ot paradoks czasów ))

[18lipcowa3]

ja jeszcze miałam coś w stylu ''kochane pieniazki przyslijcie rodzice ''

[jak_matrioszka]

Jestes kochajaca i posluszna corka.
Kiedy ja mialam 15 lat to bylo tak: 02. wrzesnia, kolezanka dzwoni zeby sie dowiedziec jaki jest plan lekcji, bo wrocili z wakacji o jeden dzien pozniej. Odbiera moj ojciec i odpowiada nastepujaco: Ewy nie ma w domu, nie wiem gdzie jest ani kiedy wroci.
Wrocilam 04. wrzesnia, bo mi sie daty pomylily i zostalam na biwaku ciun za dlugo :p
Jestem starsza od Ciebie, wiec o nekaniu mnie dzwonieniem na komorke nawet nikt nie marzyl

[kariwitch00]

To wszystko przez te przeklęte komórki, aczkolwiek wydaje mi sie tez ze gdyby ich nie było to mimo wszystko telefony stacjonarne były by i tak grzane przez matki. Bo dzisiejsze relacje między matkami a dorosłymi dziećmi róznią się od tego co było wcześniej,nie wyobrażam sobie żeby moja 75 letnia babcia, swoją droga na chodzie i pełna wigoru dzwoniła 3 razy dziennie do mojej 55 letniej matki z pytaniami typu ku*tas natomiastte 50 letnie matki dziś prawie wszystkie mają codzienny kontakt ze swoimi dziecmi i potrafiają się obrazać gdy chocby zasugerujesz że cię to męczy.