Czy ktos wyleczył nerwicę natręctw?

[mapo0]

Dzień dobry! Czy ktos z Was skutecznie wyleczył nerwice natręctw? lekami albo psychoterapia ? albo jeszcze w jakis inny sposób? chodzi o dość silne ZOK opierające się na natrętnych myślach. Pacjent wykonuje kompulsywne czynności żeby obniżyć lek od tych natrętnych myśli.

[mapo0]

mogą być tez inne natręctwa - ważne czy ktos zwalczył to dziadostwo. albo może metoda medytacji czy jogi?

[niutaki]

Moją nerwicę natręctw wyleczył mi psychiatra lekami, nie pamiętam co to za lek był, bo już minęło ładnych parę lat.

[mapo0]

a długo trwało leczenie?

[mapo0]

a długo trwało leczenie? i długo musiałaś jeszcze potem przyjmować leki?

[mapo0]

leki pewnie przeciwdepresyjne??

[niutaki]

leki przeciwdepresyjne, na pewno brałam nie krócej niż rok.

[mapo0]

dużo rodzajów czy jeden lek Ci pomógł?

[niutaki]

Mi pomógł pierwszy lek, akurat trafiła w dziesiątkę pani doktor, ale może będziesz miał kilka prób, nie zniechęcaj się, naprawdę życie wygląda dużo lepiej jak już się tego pozbędziesz, zobaczysz

[mapo0]

Zoloft może ?

[niutaki]

nie mam pojęcia, serio, minęło trochę lat.

[folivora]

mapo0 napisał:

> Zoloft może ?

Ja brałam sertralinę (to substancja aktywna zoloftu, akurat mój lek miał jakąś inną nazwę) przez kilka miesięcy, bardziej na depresję niż nerwicę. Ponieważ poprawa była, ale nie spektakularna, zmieniłam lek na paroksetynę i to był dla mnie strzał w dziesiątkę. Jednak to jest bardzo indywidualna sprawa, więc nie sugeruj się tym komu jaki lek pomógł.

[arghail]

Lecze ok wakacji.
Jest juz poorawa

[mapo0]

jak leczysz?

[mapo0]

w sensie tylko lekami czy również psychoterapią?

[mapo0]

arghail napisała:

> Lecze ok wakacji.
> Jest juz poorawa
I jak na dzień dzisiejszy ?p

[taki-sobie-nick]

Zależy, czy masz od zawsze, czy pojawiły ci się w pewnym okresie życia.

[mapo0]

pojawiły się w okolicach 40 ki. Wcześniej były delikatne natręctwa głównie przy wychodzeniu z domu sprawdzanie. Trwa to kilka miesięcy aktualnie.

[taki-sobie-nick]

mapo0 napisał:

> pojawiły się w okolicach 40 ki. Wcześniej były delikatne natręctwa głównie przy
> wychodzeniu z domu sprawdzanie. Trwa to kilka miesięcy aktualnie.

Jakoś ci nie współczuję. W przypadku nerwic pojawiających się w pewnym okresie życia wyleczenie jest możliwe.

[mapo0]

a czemu?

[taki-sobie-nick]

mapo0 napisał:

> a czemu?

A temu, że sama choruję znacznie dłużej (w zasadzie całe życie) i znacznie poważniej (przynajmniej obecnie, bo wiele lat chorowałam lżej).

[mapo0]

Chorujesz na nerwicę natręctw 25 lat?

[taki-sobie-nick]

mapo0 napisał:

> Chorujesz na nerwicę natręctw 25 lat?

Choruję na nerwicę, nie powiem jaką, całe życie, tj. 44 lata. 25 lat to ma moja historia choroby.

[katja.katja]

I jak sobie radzisz np. finansowo, mieszkaniowo?

[taki-sobie-nick]

mapo0 napisał:

> a czemu?

Idź szukać współczucia u osób, które chorują kilka miesięcy, OK?

Dwadzieścia pięć lat to ja się leczę, a ty mi z kilkoma miesiącami.

Ciesz się, że się wyleczysz.

[mapo0]

a nie chodzi mi o współczucie tylko o informację na temat leczenia i wyleczenia.

[taki-sobie-nick]

mapo0 napisał:

> a nie chodzi mi o współczucie tylko o informację na temat leczenia i wyleczenia
> .
A, to przepraszam. Napisałam ci, że jest możliwe, bo tyle wiem od fachowców.

Ale jak się wyleczyć, to nie wiem, a już tym bardziej nie napiszę, co ty osobiście masz robić.

Logicznie myśląc, zaczęłabym od udania się do psychologa bądź psychiatry, bo to chyba jasne?

[redheadfreaq]

Ja pier... Choruję jak się okazuje nieuleczalnie, ale w życiu by mi nie przyszło do głowy napisać osobie, której chorobę wykryto dużo wcześniej, co daje jej szansę na całkowitą remisję, że "jakoś jej nie współczuję".

[taki-sobie-nick]

której chorobę wykryto dużo wcześniej

Nie o to chodzi. Chodzi o to, czy choroba jest niejako od urodzenia, czy pojawiła się w trakcie życia, a nie o okres leczenia.

[katja.katja]

Mnie też nie, owszem uznałabym, że ma lepiej ode mnie, ale nie napisałabym, że jej nie współczuje. Jaką trzeba być osobą, żeby coś takiego napisać? A sama pierwsza do wygarnięcia jak to chorzy na choroby nerwicowe są okropnie traktowani przez społeczeństwo i dyskryminowani.

[mapo0]

Nie przejąłem się tym tekstem choć mnie zdziwił. pewnie wynika z jej własnej sytuacji.

[taki-sobie-nick]

redheadfreaq napisała:

> Ja pier... Choruję jak się okazuje nieuleczalnie, ale w życiu by mi nie przyszł
> o do głowy napisać osobie, której chorobę wykryto dużo wcześniej, co daje jej s
> zansę na całkowitą remisję, że "jakoś jej nie współczuję".

Mając 15 lat jeszcze bym się z tobą zgodziła.

Mając 26 lat już zaczynałam w duchu prychać na terapii, kiedy ktoś oznajmiał, że "choruje JUŻ pół roku".

Chorujesz na chorobę somatyczną?

[katja.katja]

Z tego co kojarzę ona ma nerwicę i depresję oraz jakieś dolegliwości także somatyczne po ciąży.
Jednak ma faceta, dziecko i pracuje zawodowo.

[redheadfreaq]

Choruję na wykrytą bardzo późno chorobę afektywną-dwubiegunową. Bez objawów pełnej manii, więc zorientowała się dopiero czwarta psychiatra, co oznacza, że przez dwanaście lat, kiedy się bujam od tryskania pomysłami do czarnej dupy i myśli samobójczych nie byłam właściwie leczona - i wyleczona, ani zaleczona już nigdy nie będę.

[nutella_fan]

Dlaczego miałabyś nigdy nie być zaleczona? To teraz leki nie będą działać?

[dom.w.kotlinie]

nutella_fan napisała:

> Dlaczego miałabyś nigdy nie być zaleczona? To teraz leki nie będą działać?
Podobno z definicji jest tak samo lifelong jak np cukrzyca. I wielokrotnie bardziej nieprzewidywalna.

[dom.w.kotlinie]

dom.w.kotlinie napisała:

> nutella_fan napisała:
>
> > Dlaczego miałabyś nigdy nie być zaleczona? To teraz leki nie będą działać
> ?
> Podobno z definicji jest tak samo lifelong jak np cukrzyca. I wielokrotnie bard
> ziej nieprzewidywalna.
Tzn jednostka chorobowa.

[dom.w.kotlinie]

redheadfreaq napisała:

> Choruję na wykrytą bardzo późno chorobę afektywną-dwubiegunową. Bez objawów peł
> nej manii, więc zorientowała się dopiero czwarta psychiatra, co oznacza, że prz
> ez dwanaście lat, kiedy się bujam od tryskania pomysłami do czarnej dupy i myśl
> i samobójczych nie byłam właściwie leczona - i wyleczona, ani zaleczona już nig
> dy nie będę.
>
I jak dajesz rade z wychowywaniem małego dziecka, trudnymi
studiami dziennymi i praca na pełen etat? Dziadków czy placówce oddajesz?

[katja.katja]

Ma konkubenta będącego też ojcem dziecka, jest zdrowy.

[redheadfreaq]

Mój mąż pracuje zmianowo, córka chodzi do żłobka (tak wiem, ciężka patologia, a ona jakaś dziwna, bo tej patologii poddaje się z szerokim uśmiechem i podskokami pod drzwiami "placówki"), praca nie jest na pełen etat, tylko dorywcza. Radę daję ledwo, podejrzewam jak każdy normalny człowiek w tej sytuacji.

[bei]

Redheadfreaq- przytulam, współczuję i podziwiam. Wierzę, ze medycyna kiedys będzie mogła Ci pomóc.
Szybkiego dobrego🍀

[...]

[chloe30]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

chloe30

[niutaki]

ona jest z tych co to mają zawsze najgorzej, jak choroba to najcięższy przypadek, jak się samochodem rozbije, to pewnie w miazgę

[folivora]

A jednocześnie jęczy, jacy to inni są nieczuli...

[dom.w.kotlinie]

folivora napisała:

> A jednocześnie jęczy, jacy to inni są nieczuli...
>
To autystka i na tym oprocz tej eufemistycznej nerwicy polega jej inwalidztwo.

[mapo0]

o to dobra wiadomość, że możliwe

[kyrelime]

Idz do psychiatry, najpierw diagnoza i pewnie leki. Pozniej psychoterapia, podobno w nerwicy natrectw dobre efekty przynosi praca w nurcie poznawczo-behawioralnym.

[mapo0]

a te leki - masz jakieś doświadczenie czy pomagają ?

[kyrelime]

Osobistego doswiadczenia nie mam, ale troche sie interesowalam tematem i spotkalam sie z opiniami, ze tak. Leki maja wyciszac, a terapia uczyc radzenia sobiebz natretnymi myslami, tworzenia nowych schematow. To wszystko jest bardzo indywidualne, jedyne wyjscie to pojsc do lekarza i sprobowac zawalczyc o zdrowie. Trzymam kciuki

[folivora]

Leki pomagają, ale w zestawie z terapią. Leki + terapia, szczególnie w nurcie poznawczo - behawioralnym, to najskuteczniejszy zestaw.

[mapo0]

tez o tym słyszałem. a tez miałaś natręctwa czy to była depresja ?

[folivora]

Depresja z zaburzeniami lękowymi. Minęły dopiero dwa lata, a jestem już w zupełnie innym miejscu w życiu i jest dużo, dużo lepiej.
Aha, mam też bliską osobę, która chorowała na zaburzenia obsesyjno - kompulsywne. Dziś nie ma po nich śladu. Też były leki i terapia, niestety nie powiem jakie dokładnie, szczególnie, że ta osoba miała jeszcze kilka innych chorób współistniejących.

[me-lissa]

O rany, taki sobie nick, niefajnie napisałaś. No ja choruję od dzieciństwa które spędziłam w dużej mierze w szpitalu z powodu choroby psychicznej mojej matki ale nie uważam że moje doświadczenia umniejszają skalę cierpienia autorki wątku. OCD to męka, nieważne jak długo trwa

[rosapulchra-0]

Pozbywa się konkurencji. Tylko ona na forum może mieć nerwicę.

[dom.w.kotlinie]

Gorzej ze nawet pewnie nie zdaje sobie sprawy z tego ze próbuje być ta drama queen.

[ghrtth]

Kiedyś pojawiło mi się na punkcje bakterii i mycia rąk, jako młodziutkiej dziewczynie. Nie był to bardzo poważny przypadek, ale też niebłahy, bo myłam ręce kilkadziesiąt razy dziennie i natręctwa utrudniały mi życie. Przeszło mi kiedy różne moje życiowe problemy się rozwiązały i kiedy pokonałam swoje prawdziwe lęki. Czyli praca własna plus psychoterapia.

[me-lissa]

Tak, ale tak naprawdę pomogły leki.

[mapo0]

Długo się leczyłaś?

[me-lissa]

Po miesiącu było lepiej, po dwóch nieźle, po trzech lęki i natręctwa w zasadzie minęły..

[me-lissa]

A i terapia też była, parę miesięcy, na pewno pomogła jakoś ale podstawa to jednak leki

[me-lissa]

No i dodam jeszcze że u mnie lęki były tak silne że w zasadzie niszczyły mi życie, źródło w dzieciństwie ofc - mama cierpiała na zespół Munhausena by proxy. Raz próbowałam odstawić leki i wiem już że będę je brała do końca życia

[pani_tau]

Nie miałam, za to mam inne cholerstwa .
Z tego co czytałam/słyszałam to nie jest to rzadka przypadłość, ludzie się leczą i udaje im się prowadzić normalne życie, więc nie ma powodu, żeby tobie się nie miało udać. Będzie dobrze

[mapo0]

Tez tak myślę

[panikara_28]

Po ok 3 latach męczarni zgłosiłam się po pomoc. Brałam leki antydepresyjne oraz chodziłam na terapię behawioralno-poznawcza do terapeuty. Dopiero ta kumulacja pozwoliła mi uporać się z zok polegającym na ciągłym sprawdzaniu czy dobrze coś wysłałam, zamknęłam, schowałam itp. przeszkadzało mi to do tego stopnia, że pierwsze 2h w pracy siedziałam jak sparaliżowana, a potem siedziałam dodatkowo 2h i sprawdzałam. Dodatkowo czytałam książkę o zok innych ludzi, co pozwoliło mi spojrzeć na mojej obsesje z dystansem i wbiłam sobie do głowy, że mam prawo dać sobie prawo do błędu oraz że większość rzeczy, które nas martwią nigdy się nie wydarzą. Taki sobie Nick nie wiem, czemu wzgardziłas wątkodajka - zok może u niej być już wcześniej i może dopiero teraz zdała sobie z tego sprawę? Licytowanie się kto ma więcej zaburzeń jest naprawdę słabe.

[taki-sobie-nick]

Taki sobie Nick nie wiem, czemu wzgardziłas wątkodajka

Ależ ja nią nie gardzę. Po prostu nie potrafię jej współczuć.

[niutaki]

ale autor nie prosił o współczucie, tylko o informację...

[mapo0]

nie potrzeba współczucia tylko rzetelne informacje za co dziękuje osobom, które się wpisały. słowa pozytywne tez się przydały.

[princesswhitewolf]

nie marudz. Bierz co daja. W sloiki i zawekowac. Przyda sie wszystko kiedys. i wspolczucie

[mapo0]

W słoiki?

[taki-sobie-nick]

panikara_28 napisał(a):

Licytowa
> nie się kto ma więcej zaburzeń jest naprawdę słabe.

Ja się nie licytuję, po prostu nie potrafię takim ludziom współczuć.

[niutaki]

"takim" czyli jakim?

[35wcieniu]

Napisz to jeszcze 50 razy, koniecznie. A my Ci napiszemy kolejne 50 że nikt o współczucie nie prosił, tylko o wiadomości na temat.

[minerallna]

Znam osobę z poważną nerwicą, choruje od ponad 40 lat. Nie wiem nic o lekach a raczej nazwach, wiem że matka tej osoby chodziła z nim na hipnozę- nie działała, elektrowstrząsy (?)- podobno lekka poprawa. Chory jako tako funkcjonuje. W życiu zawodowym mógł sięgnąć po szczyty- naprawdę wybitny umysł. Ale robi byle co chociaż zgodne z kierunkiem wykształcenia- tak żeby przeżyć.
Matka bardzo się martwi się co stanie się kiedy jej zabraknie.

[mapo0]

ale to jest nerwica natrectw czy jakaś inna nerwica ?

[dom.w.kotlinie]

Praqdopodobnie cos znacznie powazniejszego niż nerwica. Tzn może matka tego gościa boi się jego stygmatyzacji jeżeli powie znajomym jakie jest prawdziwe rozpoznanie.

[phantomka]

Psychiatra i naprawde dobry terapeuta w nurcie poznawczo-behawioralnym. Jezeli natrectwa zmniejsza sie, dobrze jest popracowac w terapii wgladowej i poszukac zrodla.

[mapo0]

ciekawe skąd wiedzieć czy dany psychoterapeuta jest naprawdę dobry, bo p tym trendzie słyszałem

[kyrelime]

Mozesz poczytac opinie np.na znanym lekarzu. Ale przede wszystkim zrob ten piereszy krok i pójdź najpierw do lekarza, a potem psychoterapeuty (badz odwrotnie, jeden i drugi powinni wyslac Cie do siebie nawzajem). Terapia poznawczo-behawioralna powinna miec plan (nie trwa tak dlugo jak np.slynna psychoanaliza), tak wiec sam poczujesz po kilku spotkaniach czy to zmierza w kierunku, ktory z terapeuta wyznaczysz. Czas dziala na twoja niekorzysc- im dluzej bedziesz sie zastanawiac, tym bardziej natrectwa beda utrwalone. Radze wiec nie zwlekac tylko udac sie po pomoc.

[mapo0]

byłem juz kilka razy u psychoterapeuty i na razie nie widzę poprawy, głównie wywiad o mnie i zadawanie ćwiczeń oddechowych.

[kyrelime]

Rozumiem. A u psychiatry? Nie zalecil takiej wizyty? Moze zapytaj na forum twojego miasta o namiary na kogos sprawdzonego? Cw.oddechowe brzmia sensownie ale chyba jako element terapii a nie czesc glowna. W jakim nurcie pracuje ten terapeuta?

[mapo0]

poznawczo-behawioralnym. Miałem juz 5 takich godzinnych spotkań. Cały czas pyta mnie o różne rzeczy. Czy juz powinna mnie wystawiać na myśli kiedy mam się im nie poddawać ?

[kyrelime]

Oj ciezko mi powiedziec co do szczegolow. Na pewnili chodzi o to, ze masz nauczyc sie rozpoznawac te mysli (okolicznosci ich pojawiania sie) i szukac sposobow poradzenia sobie. Co do szczegolow to moze porozmawiaj z terapeutka o swoich odczuciach, powinna Ci wyjasnic jaki ma zamysl na terapie. Zastanow sie tez czy ufasz jej kompetencja i dlaczego tak/nie. Ale o watpliwosciach jej powiedz i przemysl sprawe lekarza.

[mapo0]

Porozmawiam

[folivora]

Pamiętaj też, że 5 tygodni terapii to tak naprawdę niewiele. Pewnie raz na tydzień, czyli 5 spotkań, 5 godzin. Co to jest w porównaniu do X czasu, który doprowadził do twojej obecnej sytuacji? Nie zaczyna się chorować w dzień ani nie leczy się w dzień. Daj sobie czas.
Fajnie, że się sobą zajmujesz. Powodzenia.

[mapo0]

dziękuję!

[mapo0]

No właśnie ale człowiek by chciał choć częściowej poprawy.

[mapo0]

choć może jakaś minimalna jest poprawa.

[mapo0]

folivora napisała:

> Pamiętaj też, że 5 tygodni terapii to tak naprawdę niewiele. Pewnie raz na tydz
> ień, czyli 5 spotkań, 5 godzin. Co to jest w porównaniu do X czasu, który dopro
> wadził do twojej obecnej sytuacji? Nie zaczyna się chorować w dzień ani nie lec
> zy się w dzień. Daj sobie czas.
> Fajnie, że się sobą zajmujesz. Powodzenia.

Teraz już jest w całkiem nieźle. Leki zlikwidowały lęki i wyciszyły mnie, a nauczyłem się też rozpoznawać natrętne myśli i nie reagować na nie. Skoro nie wyrażają moich chęci ani uczuć tylko produkowane są przez chorobę i lęk, to nie muszę na nie odpowiadać, nie maja też one żadnej mocy sprawczej ani znaczenia. Ponieważ się nimi nie przejmuję, to występują znacznie rzadziej i nie lękam się ani nie żyję w napięciu. Relaksacja również pomogła. Ciekawe jak będzie jak odstawię leki?

[yennefer.00]

Błagam nie szerz szkodliwych mitów, że w terapii poznawczo-behawioralnej nie szuka się źródeł. To jest absolutna nieprawda. Bada się cały mechanizm powstawania i podtrzymywania objawów, uwzględniając też ich funkcje w stosunku do osi II, czyli osobowości pacjenta. Bo same objawy icd to w wielu przypadkach wierzchołek góry lodowej, czyli sprawdzamy co jest pod spodem. Zaburzenie jest traktowane całościowo z wykorzystaniem konkretnych metod, a nie tylko analitycznego gadania sobie

[mapo0]

o widzę , ze się znasz. A kiedy to zacznie działać ta terapia ? ze natrętne myśli zaczną znikać ?

[phantomka]

Umowmy sie ze przy krotkoterminowej terapii, a tak z reguly wyglada terapia cbt, pelen wglad jest absolutnie niemozliwy. Zapoznajesz sie z zarysem problemu, natomiast sposob pracy z takim pacjentem nie zaklada analizy, chyba ze mowimy o t.analityczno-poznawczej.

[yennefer.00]

To właśnie piszę, że jak nie wiesz, to nie rozsiewaj mitów. Terapia poznawczo-behawioralna często trwa dość długo, jeśli jest taka potrzeba- rok, dwa. Często jest, bo jak napisałam, w wielu przypadkach w grę wchodzi oś II, nie tylko I

[yennefer.00]

I serio nie musisz mi tłumaczyć na czym polega cbt. Teraz jeszcze często dołącza się schematy i to jest bardzo dobry zestaw na kwestie osobowosciowe

[phantomka]

Tylko ze niestety dlugofalowo nieskuteczny, ze wzglefu wlasnie na slaby wglad. Poniewaz przyjmujemy pacjentow, ktorzy z problemem wracaja po kilku latach. Dlatego jest ona skuteczna w szybkim pozbyciu sie meczacych objawow, a nie przyczyn. A niestety cbt 2 letni nie jest czesto praktykowana metoda pracy z pacjentami.

[mapo0]

a po jakim czasie cbt pozwala pozbyć się natrectw na tyle żeby normalnie żyć ?

[mapo0]

a po jakim czasie cbt pozwala pozbyć się natrectw na tyle żeby normalnie żyć ? tj. obniżyć ich poziom w czasie oraz nauczyc nie wykonywać kompulsywnych czynności ? np. jak pojawi się jakaś myśl w trakcie czynności to nie wykonywać jeszcze raz tej czynności tylko ja zignorować ?

[phantomka]

Mapo to zalezy od nasilenia objawow i Twojej wspolpracy z terapeuta. Calkowite minimum to 10-15 spotkan, zeby odczuc zmiane, ale proponuje nie nastawiac sie na to, ze to juz za mc czy 2 nastapi zmiana. Zaufaj, wsluchuj sie w siebie, cwicz. Powodzenia!

[krasnoludekzbajki]

Jeśli możesz napisać jakiego typu są to myśli natretne? Ma pewno pierwsze co to leki, najprawdopodobniej w najwyższej dawce. Czyli antydepresant plus coś uspokajającego doraźnie przy bardzo natretnych myślach nie dających normalnie funkcjonować. Jeśli to ogarniesz to psychoterapia. To da się wyleczyć tylko musisz przygotować się na walkę. Kiedy będziesz myślał że jest dobrze nagle coś spowoduje że myśli powrócą. Dobrze siebie poobserwowac żeby wyczuć co to może być. Poprawa to sprawa indywidualna. Po pół roku powinieneś czuć się już ok.

[mapo0]

a co uspokajającego ?

[krasnoludekzbajki]

Lorafen lub chlorprotixen. Tylko uprzedzam niektórzy śpią po tym wiec lepiej wziąść na początek połowę tabletki lub najniższa dawkę. I nie planować dnia poza domem

[krasnoludekzbajki]

Lorafen jest bardzo chwalony ale znam osoby na które nie podziałal tylko uspil. Jeśli to nie pomoże to trzeba lekarza zapytać o innego uspokajacza. Pomogą ci przetrwać zanim lek właściwy zacznie działać.

[krasnoludekzbajki]

I przede wszystkim pamiętaj że nie jestem sam. Jest dużo ludzi, którzy się na to leczą, tylko nikt o tym głośno nie mówi. Jak choroba będzie dawać znać to myśl o tym że to tylko choroba. Tak jak przeziębienie. Spróbuj (wiem, że to nie łatwe) przekierować mysli na coś innego. Zajmij się czymś, wyjdź z domu, zrób to co lubisz. Puść głośno muzykę, tańcz, śpiewaj tak żeby zagluszyc myśli. To może pomóc, ale nie musi. Nie poddawaj się.

[mapo0]

To jest neuroleptyk i benzodiazepina - czyli również psychotropy? a ile się bierze te uspokajacze? tylko przez miesiąc dwa aż SSRI zacznie działać ? nie uzależniają ? SSRI bym się nie bal przyjmować ale tych 2 pozostałych leków to bym się bal.

[krasnoludekzbajki]

Lorafen jest podobno uzależniający dlatego bierze się go max. 3 tygodnie (tak słyszałam). Dlatego bierzesz go tylko DORAŹNIE w razie palacej potrzeby. Nie cały czas. Może być tak że jest jakiś dzień gdzie czujesz że dasz radę to nie bierzesz, ale jeśli jest źle to lykasz żeby przerwać to koło. Uspokoić się, wyciszyć. Dokładne działanie opiszę Ci lekarz który cię prowadzi. On cię zna, zna objawy, na pewno dobierze coś żebys nie leczył się później z uzależnienia od leków. Jeśli czujesz że dasz radę bez uspokajacza to super i nie bierz żadnego. To już musisz sam zdecydować. Czasem pomaga nawet sama myśl że masz tabletkę w kieszeni. Co do SSRI podobno są nieuzalezniajace i ogólnie chwalone,ale sam wiesz to co na jednego działa na drugiego może niekoniecznie.

[mapo0]

dzięki za wszystkie informacje! a o Zolafrenie - olanzapina - jako o uspokajaczu tych myśli słyszałaś?

[krasnoludekzbajki]

Nie, niestety nie wiem nic o tym leku. Wiem o Zolofcie i przez chwilę myślałam że to ten sam lek
🙂

[mapo0]

to jest neuroleptyk

[nutella_fan]

Ssri nieuzalezniajace... To poczytajcie na anglojęzycznych forach o ludziach, którzy biorą to 20 lat i więcej i nie mogą przestać. Radzę się doedukowac, psychiatrzy mówią że to takie niegroźne wspaniałe tabletki....

[krasnoludekzbajki]

No właśnie. Lekarze jedno, pacjenci drugie. Ale jak trzeba brać to trzeba. Pomagają stanąć na nogi a to najważniejsze. A inne psychotropy nie są uzależniające? (pytam tylko, nie znam się). Czasem bywa tak, że musisz brać leki całe życie, bo nerwica powraca po odstawieniu.

[nutella_fan]

Inne też są. Ja bym może brała i cale życie, ale ssri mają takie efekty uboczne, o których się nie mówi. Poczytajcie np o zwiazku ssri z rakiem piersi... To nie są lajtowe tabletki. Ja odstawiłam 2 lata temu i już nie wrócę.

[mapo0]

jakoś trzeba się leczyć jak sama psychoterapia nie wystarcza. a ciezko Ci było odstawić SSRI?

[nutella_fan]

Średnio ciężko, ale dałam radę. Ale zmieszałam bardzo powoli dawkę, chyba ze 2 miesiące mi to zajęło. Mi psychoterapia też nie pomogła, generalnie nie znalazłam sposobu na poradzenie sobie z problemem. Chyba nawet zaakceptowałam, że się go nie pozbędę.

[taki-sobie-nick]

nutella_fan napisała:

> Średnio ciężko, ale dałam radę. Ale zmieszałam bardzo powoli dawkę, chyba ze 2
> miesiące mi to zajęło.

A ile czasu brałaś?

[nutella_fan]

2 lata chyba....

[folivora]

nutella_fan napisała:

> Ssri nieuzalezniajace... To poczytajcie na anglojęzycznych forach o ludziach, k
> tórzy biorą to 20 lat i więcej i nie mogą przestać. Radzę się doedukowac, psych
> iatrzy mówią że to takie niegroźne wspaniałe tabletki....


No, a jak insulina uzależnia! Są ludzie, którzy biorą to 20 lat i nie mogą przestać

[nutella_fan]

Bo jak nie wezmą insuliny to umrą w jeden dzień. Ja takiego zagrożenia i siebie nie widzę. Być może gdyby mieli opcję nie brać to by nie brali jal sądzę.

[taki-sobie-nick]

nutella_fan napisała:

> Bo jak nie wezmą insuliny to umrą w jeden dzień. Ja takiego zagrożenia i siebie
> nie widzę. Być może gdyby mieli opcję nie brać to by nie brali jal sądzę.

Masz natręctwa?

Myślowe czy czynnościowe?

[nutella_fan]

Bardziej myślowe.

[mapo0]

próbowałaś ignorować te myśli ?

[nutella_fan]

Nie panuję nad nimi.

[mapo0]

nie da się zapanować nad myślami - ani ich kontrolować.

[krasnoludekzbajki]

Mądre głowy twierdzą że można spróbować je przekierowywac. Tak jak napisałam robić coś i nie skupiać się na nich. Niektórzy twierdzą, że pomaga ruch, rozładowanie napięcia. Świetnie sprawdza się rowerek stacjonarny można jechać aż organizm nie rozladuje baterii. Albo np. jeśli ktoś mnie zdenerwowal i moje myśli dotyczą jego to rozmowa z tą osobą. Powiedzenie w dosadnych słowach że mnie wk... Jak zaczną działac leki będzie łatwiej walczyć.

[taki-sobie-nick]

krasnoludekzbajki napisał(a):

> Mądre głowy twierdzą że można spróbować je przekierowywac. Tak jak napisałam ro
> bić coś i nie skupiać się na nich.

Po czym wrócą w momencie zakończenia działań przekierowujących.

[nutella_fan]

Na mnie to nie działa. Dokladnie, myśli wracają, a że wywołują lęk trudno je ignorować. Ja nie znalazlam na to rozwiązania, a próbowałam już różnych psychologów. Na lekach też miałam te myśli, woec to mało dało. Ostatecznie zaakceptowałam, że medycyna nie umie wszystkiego wyleczyć i żyję z moim problem dalej. Nie pomogło nawet dotarcie do pierwotnej przyczyny, która wyzwoliła natrectwa.

[taki-sobie-nick]

Nie p
> omogło nawet dotarcie do pierwotnej przyczyny, która wyzwoliła natrectwa.

Tja, a psycholodzy mówią...

[taki-sobie-nick]

nutella_fan napisała:

> Na mnie to nie działa.

A w ogóle to autor, jako chłop, podchodzi do problemu jak do samochodu. Co zrobić, żeby działało, kiedy zacznie działać, a najlepiej dać mu przepis od a do z i dokładnie powiedzieć "kiedy myśli zaczną znikać". Pewnie z dokładnością co do dnia.

[mapo0]

czy to cos złego, ze szukam rozwiązania problemu, który się przydarzyl ?

[niutaki]

Po co Ty z nią gadasz? Ona ma najgorzej, nie psuj jej tego. Pozdrawiam.

[mapo0]

trzeba szanować każdego człowieka przecież ona bardzo cierpi od 25 lat.

[dom.w.kotlinie]

mapo0 napisał:

> trzeba szanować każdego człowieka przecież ona bardzo cierpi od 25 lat.
Od 44! Podaje ze od urodzenia, w sumie autyzm zaczęto dość niedawno diagnozowac jako szersze spektrum i niestety ta jej pisanina pod to podchodzi. Trzeba uszanować. i uznac ze to smutne, że może internet to jej jedyne okno na świat, i żyje na utrzymaniu matki emerytki. Nisko i sredniofunkcjonujacy dorosli autysci (nawet potrafiący porozumiewać się słowem pisanym na kartce lub kompie/tablecie) nie mają za fajnie.

[taki-sobie-nick]

dom.w.kotlinie napisała:

> mapo0 napisał:
>
> > trzeba szanować każdego człowieka przecież ona bardzo cierpi od 25 lat
> .
> Od 44! Podaje ze od urodzenia, w sumie autyzm zaczęto dość niedawno diagnozowac
> jako szersze spektrum i niestety ta jej pisanina pod to podchodzi.

Najwyraźniej dostałaś jakiegoś maila, bo wykazujesz się bogatą wiedzą na mój temat.


Widzę, że któraś życzliwa forumka nie próżnuje, ciekawe, która to? Bergamotka? Rosapulchra?

Jeśli tak strasznie ci mnie żal, to bądź uprzejma i odczep się od mojego życia, a zajmij swoim, skoro nic więcej nie możesz dla mnie zrobić.

[rosapulchra-0]

Nie schlebiaj sobie, takisobienicku, obchodzisz mnie tyle, co na forum przeczytam twoje wypociny. Czyli zupełnie nic.

[mapo0]

nie kłócić się

[mapo0]

nie kłócić się tu.

[mapo0]

Nie kłóćcie się tu.

[mapo0]

Nie kłóćcie się tutaj.

[mapo0]

Nie kłóćcie się tu...

[mapo0]

nie ma sensu się kłócić z taki sobie nick.

[taki-sobie-nick]

rosapulchra-0 napisała:

> Nie schlebiaj sobie, takisobienicku, obchodzisz mnie tyle, co na forum przeczyt
> am twoje wypociny. Czyli zupełnie nic.
>
I dlatego za mną latasz po wątkach.

[mapo0]

przyganiał kocioł garnkowi.

[taki-sobie-nick]

mapo0 napisał:

> przyganiał kocioł garnkowi.

Bądź uprzejmy się zająć swoją nerwicą. Ona za mną lata, nie ja za nią.

[taki-sobie-nick]

Nisko i sredniofunkcjonujacy dorosli autysci
> (nawet potrafiący porozumiewać się słowem pisanym na kartce lub kompie/tableci
> e)

Tak, tak. Ale skarpetek to już na pewno nie umiem sama włożyć. Wykluczone.

Cóż za obrzydliwe fałszywe współczucie prezentujesz.

[mapo0]

prosze się nie klocic - tylko pisać o Waszych doświadczeniach z nerwica natrectw.

[nutella_fan]

Moje doświadczenia są jak piszę bardzo nieciekawe i nie napawają optymizmem. Ja zaakceptowałam, że medycyna nie umie mi pomóc. Cierpię na to od 25 lat, zaczęło się na 1szym roku studiów jak koleżanka opowiedziała mi o swojej babci umierającej na raka płuc.

[rosapulchra-0]

Chcesz szanować kogoś, kto ciebie nie szanuje?

[katja.katja]

Można jet odstawić, sama odstawiałam i to w dodatku (wbrew zaleceniom) od razu bez stopniowej redukcji leku. Trzy dni lęków i po ptakach.
O wiele gorzej odstawić mi słodycze.

[milka_milka]

Nie mogą przestać z innego powodu, nie uzależnienia. Może chorują na depresję endodenną i muszą, bo szwankuje biochemia mózgu? Wtedy ssri jest jak każdy inny lek, gdy organ nie pracuje prawidłowo.

[mapo0]

walczę z tym właśnie

[mapo0]

walczę z tym właśnie z tymi natrętnymi myślami - małe sukcesy są ale trudno się powstrzymać przed działaniami kompulsywnymi...

[milka_milka]

No to sprawdź poziom wit. B i D. One mają ogromny wpływ na pracę mózgu, szczególne wit. B (cała grupa).

[mapo0]

są takie badania poziomu tych witamin ?

[milka_milka]

Są. Normalnie, w laboratorium analitycznym, z krwi.

[mapo0]

o to zbadam. a poziom magnezu tez można zbadać w ten sposób ?

[milka_milka]

Można.

[katja.katja]

D to większy wydatek. Około 60 zł.

[milka_milka]

Bez przesady.

[dom.w.kotlinie]

Cena zależy od laboratorium, nawet w Wawie są spore różnice. Niemniej jednak warte każdej kasy, większość ludzi w pl ma poważne niedobory. Z suplementacji d3 najtańszy jest devikap na receptę.

[mapo0]

biorę tabletki D3 i K2, ale czy to pomoże w nerwicy natrectw ? akurat to się rozwinęło podczas bardzo długiego i słonecznego lata, kiedy D3 ze słońca było pod dostatkiem. Czy jakoś uważasz inaczej ?

[dom.w.kotlinie]

Wiesz, chodzi o ogolny dobry poziom
Wit d3 i wszystkich z grupy b. Badalam pierwszy raz dwa lata temu w lipcu po urlopie i było poniżej dolnej normy.
Wydaje mi sie ze raczej holistycznie trzeba podejść, psychoterapia, pomoc lekarska, suplementacja. Na drastyczny niedobór np magnezu - seria kąpieli w chlorku szesciowodnym/solach epsom i później suplementacja doustna np cytrynianem ze swansona. ludzie którzy tu wypisują ze psychoterapia nie pomogła a ssri tym bardziej (tez mi się wydaje ze takie leki w miarę możliwości trzeba odstawic-stopniowo oczywiscie-najwcześniej kiedy to wg lekarza mozliwe), mogą nawet nie być świadomi czy i jakie mają niedobory. Poczytaj o metylacji, to jest kwestia metaboliczna a nie psychosomatyczna. Gen mthfr (podejrzewam ze jeśli ktoś jest pacjentem psychiatry x-dziesiąt lat i nie jest w stanie niczym wyleczyc objawow depresyjnych, może ale nie musi mieć coś z tym genem, a mało który lekarz w ogóle wie o co chodzi), trzeba dobrać suplementy (kwas foliowy,Wit b) w zmetylowanej formie.

[mapo0]

magnez tez łykam, ale żadnych poziomów nie badałem. dzięki za informacje Dom w Kotlinie.

[mapo0]

co ciekawe teraz prawie nie pije kawy - nie czuje potrzeby obudzenia się - a wcześniej piłem dużo.

[mapo0]

ciekawe czy ktos jeszcze przeżył to gowno.

[nutella_fan]

Tak jak pisałam, ja to mam 25 lat. Teraz jestem w remisji, nie wiem jak długo. W momencie gdy zaakceptowałam chorobę i to, że medycyna i psychologia nie mogą mi pomóc, poczułam się lepiej

nutella_fan

[niutaki]

to faktycznie masakra, bardzo współczuję, ja już parę ładnych lat mam spokój - odpukać.

[nutella_fan]

Dzięki. Jak mam nawrót to mam naprawdę jazdy... Na razie jest ok zadziwiająco długo, jakieś kilka miesięcy. Te nerwice to są straszne choroby, ludzie nigdy tym nie doświadczeni sprawy sobie nie zdają jak to jest i jak ciężko nad tym zapanować.

[niutaki]

Oj ja rozumiem bardzo, tak samo jak ludzi chorych na depresję czy też migrenę, sama to przeszłam...

[mapo0]

ale Tobie przeszło. To napawa nadzieją.

[nutella_fan]

Mi nie przeszło. Chwilowo jestem w remisji, ale w sierpniu było slabo, no ale jakoś się wygrzebałam. Unikam sytuacji które mogą wyzwolić powrót objawów. Wiem że i tak wrócą, ale na razie cieszę się tym co mam. Wiem że będę chora i nie będzie już ze mną do końca normalnie w pewnych tematach do końca życia...

[taki-sobie-nick]

nutella_fan napisała:

> Mi nie przeszło.

Mnie też nie, ale przeszło całemu mnóstwu osób i niech autor się nie doszukuje problemów tam, gdzie ich nie ma, tylko idzie się leczyć.

Uprzedzam, że natręctwa uchodzą za ciężkie w leczeniu.

[zuzi.1]

Mój mąż miał nerwicę natręctw, jako konsekwencję wychowania w toksycznej rodzinie i usidlenia emocjonalnego w niej. Przeszło mu samo, gdy stresy minęły i udało mu się odseparować emocjonalnie od rodziców. A był tak przez nich wyszkolony aby reagować natychmiast na ich potrzeby, że kompletnie nie rozumiał, że ma prawo reagować na swoje potrzeby... Masakra, po 50 razy mył ręce, wracał się każdorazowo do domu, żeby sprawdzać, czy drzwi zamknięte, żelazko wyłączone i wiele innych rzeczy. Przykro było na to patrzeć.

[mapo0]

leczył się? czy przeszło samo jak stresy minęły ?

[taki-sobie-nick]

mapo0 napisał:

> leczył się? czy przeszło samo jak stresy minęły ?

To nie twój przypadek, sądząc z opisu, więc samo nie przejdzie.

[mapo0]

ciebie nie pytałem.

[zuzi.1]

Przeszło samo, gdy stresy minęły.

[mapo0]

a mam pytanie: czy ograniczenie ilosci spożywanego cukru, np. rezygnacja ze słodyczy pomaga w nerwicy ?

[nutella_fan]

Ja szczerze wątpię. Niby na adhd tak, ale tutaj uważam mechanizmy są znacznie bardziej skomplikowane.

[hono-rowa1]

U mnie jest poprawa przy ograniczeniu cukru

[mapo0]

przy nerwicy natrectw ?

[hono-rowa1]

Tak. Lękowa i natręctw.

[mapo0]

to na wszelki wypadek zrezygnuje ze słodyczy - może pomoże

[mapo0]

bo właśnie teraz dużo czekolady i słodyczy wcinam-pewnie za dużo w tych nerwach.

[zuzi.1]

"Istnieje kilka prawdopodobnych przyczyn zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych, od teorii związanej z nieprawidłowym funkcjonowaniem mózgu, poprzez występowanie silnych cech związanych z perfekcjonizmem (natręctwa jako kara za niepowodzenia), silnie kontrolujący styl wychowania oraz unikająco-lękowy typ przywiązania dziecka do ważnej osoby, aż do fiksacji edypalnej lub masochistycznej, w której natręctwa rozumiane sa jako obrona przed lękiem. Nie ma jednak jednej, jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, dlaczego u danej osoby rozwinęły się zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, próby dotarcia do tej tajemnicy mają miejsce w drodze psychoterapii."

[nutella_fan]

A czy dotarcie do przyczyny jest gwaracja sukcesu w pozbyciu się natręctw?

[mapo0]

podobno jej wyeliminowanie ma zwalczyć natręctwa - gdyż eliminuje się przyczynę leku. a czy tak jest - ktos ma doświadczenie z ta terapia ?

[mapo0]

ciekawe czy przyczynę leku da się tez wyeliminować.

[mapo0]

podobno przydaje się podejście stoickie - ignorować te myśli, pozwolić im płynąć.

[mapo0]

ciekawe czy ktos jeszcze ma jakieś doświadczenia

[mapo0]

a długi weekend jest - może ktos jeszcze cos poradzi

[katja.katja]

Na pewno nie zaszkodzi na poprawę ogólnego zdrowia.

[nutella_fan]

To tak, ale czy zwalczy natręctwa powątpiewam.

[tadeuizdbsk47]

Już dzisiaj tą chorobę - można leczyć naprawdę skutecznie. Mam tu na myśli - farmakoterapię. .....Jedyna skuteczna metoda działająca za nas. Kompozycja kilku różnych wybranych Leków Psychotropowych, w odpowiednich ustalonych dawkach, daje poczucie bezpieczeństwa życia na normalnej płaszczyżnie. Leki te niczym magia, umożliwiają normalne funkcjonowanie. .....Wyleczyłem się z naprawdę ciężkiej Nerwicy Natręctw - zespołu OCD, właśnie lekami. Leki Psychotropowe - różne, - nowe, i te najnowsze, - mają duży naprawdę potencjał anty obsesyjny. Trzeba tylko wiedzieć, jak je ze sobą - połączyć, i przede wszystkim w jakich dawkach. Chorobę Natręctw OCD, da się wyleczyć! [e-mail]

[nutella_fan]

Ssri zwiększają kilkukrotnie ryzyko raka piersi (badania opublikowane w pubmed), dla mnie więc ta opcja odpada. Paradoksalnie, mam rakofobie, której nie będę leczyć lekami zwiększającymi ryzyko raka. Niestety ale nie ma tu dobrego rozwiazania.

[mapo0]

nie mam piersi

[taki-sobie-nick]

nutella_fan napisała:

> Ssri zwiększają kilkukrotnie

To znaczy zwiększają, powiedzmy, z 5% na 15% czy z 0,04% na 0,16%?

[dom.w.kotlinie]

>
> To znaczy zwiększają, powiedzmy, z 5% na 15% czy z 0,04% na 0,16%?
masz tutaj kobieto link do pierwszych lepszych badań www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2720762/
jest sporo dodatkowych zmiennych, osoby z nadwagą mają niestety większe prawdopodobieństwo (nie bierz tego do siebie, proszę)

[nutella_fan]

Nie biorę do siebie, bo jestem szczupła. Zwiększającymi niestety, wstukaj w google paroxetine breast cancer. Ja nie zamierzam zwiększać ryzyka zachorowania na raka lekami, które mają mnie z kancerofobii wyleczyć. Ale gdybym piersi nie miała, nie wykluczam. Czekam aż medycyna wymyśli coś lepszego.

[dom.w.kotlinie]

branie do siebie/ksobnosc dotyczy forumki taki-sobie, na telefonie moze drzewko Ci się nie wyswietla podobno ketamina leczy depresję ale to info mocno nieoficjalne.

[taki-sobie-nick]

nutella_fan napisała:

> Nie biorę do siebie, bo jestem szczupła. Zwiększającymi niestety, wstukaj w goo
> gle paroxetine breast cancer. Ja nie zamierzam zwiększać ryzyka zachorowania na
> raka lekami, które mają mnie z kancerofobii wyleczyć.

Fakt, byłoby to trochę dziwne. A terapia?

[nutella_fan]

A terapia mi nie podziałała. I to nie jedna. Może nie mialam szczęścia do terapeutów. Borykam się z problemem ponad 25 lat i w końcu zaakceptowałam, że medycyna nie umie mi pomóc. Zwróciłam się do kościoła (kiedyś gorliwie praktykowałam) i zawierzyłam sprawy Bogu. Paradoksalnie, po tym wszystkim poczułam pewnego rodzaju ulgę. Dajemy innym rady idź na terapię, weź leki, ale podchodźmy do tego z pokorą. To nie jest proste i oczywiste, że da się z tego wyjść jak się pójdzie tu i tam.

[taki-sobie-nick]

nutella_fan napisała:

> A terapia mi nie podziałała. I to nie jedna. Może nie mialam szczęścia do terap
> eutów. Borykam się z problemem ponad 25 lat i w końcu zaakceptowałam, że medycy
> na nie umie mi pomóc. Zwróciłam się do kościoła (kiedyś gorliwie praktykowałam)
> i zawierzyłam sprawy Bogu. Paradoksalnie, po tym wszystkim poczułam pewnego ro
> dzaju ulgę. Dajemy innym rady idź na terapię, weź leki, ale podchodźmy do tego
> z pokorą.

Ach, zapomniałam, że ty to ty, to znaczy, że ty to ta osoba, która długo choruje.

No dajemy, bo jakie tu dać? [rozkłada ręce].

Istnieje też możliwość, że twój problem przerasta terapeutów. Oni się bardzo często zawieszają, jeśli coś się nie zgadza z ich teoriami.



Ja się ostatnio skarżyłam na brak terapii środowiskowej (klubów) dla nerwicowych, to dostałam dwie rady: a) chodzić do klubów dla psychotycznych, b) "może pani POCHODZI na oddział dzienny".

W dodatku obie od zawodowych psychiatrów, którzy owszem, nie są od tego, żeby delikwenta wspierać i mu doradzać ("ja nie jestem od tego, żeby fikołki robić" - autentyczne), za to jakoś nigdy nie pogardzą wynagrodzeniem, nawet jeśli pacjent BARDZO im się nie podoba.

[taki-sobie-nick]

a) chodzić do klubów dla psychotycznych

Tak, dom_w_kotlinie natychmiast to wyłapie.

[mapo0]

i wiara ci pomogła ?

[nutella_fan]

Trochę. Nie mniej niż terapie.

[mapo0]

a jakaś konkretna modlitwa Ci pomogła ?

[nutella_fan]

Jak żartujesz to nie zamierzam odpowiadać.

[mapo0]

nie żartuję: zalecane jest np. Nowenna Pompejańska

[nutella_fan]

No więc nie pomogła mi żadna konkretna religia, tylko ogólny powrót do kościoła, na msze chodzę, czytam różne modlitwy (często do św. Tadeusza Judy), generalnie zawierzyłam Bogu i Maryi wiele spraw. Mi to pomaga na równi z terapią, albo i lepiej (bo terapie mi raczej nie pomogły, a próbowałam różnych).

[mapo0]

czyli dzieki wierze nie lekasz się.

[nutella_fan]

Lękam się nadal, ale jakoś udaje mi się opanować napady panicznego strachu.

[nutella_fan]

Nie wiem, czy cokolwiek może sprawić, żeby ludzie dotknięci tą chorobą przestali się w ogóle lękać, jakoś w to nie wierzę.

[mapo0]

ci którzy się wyleczyli chyba się nie lękają ?

[nutella_fan]

A ktoś się wyleczył? Ja kiedyś siedziałam na forach dla ludzi z kancerofobia, mało optymistyczne to było. Nie znalazłam nikogo kto by się trwałe wyleczył. To wraca (albo masz to ciągle). Ja mam np dzisiaj znowu doła bo czeka mnie wizyta u onkologa w poniedziałek i już rozumiecie...

[krasnoludekzbajki]

Znam osoby, które wyzdrowialy, ale przestały brać leki i znowu wróciło. Osób które wyzdrowialy i nie musiały brać leków już niestety nie znam.

[mapo0]

mi po miesiącu brania leków jest znacznie lepiej choć wciąż nie jest dobrze ale nie tak dużo chyba do tego brakuje zobaczymy co bedzie po drugim miesiącu. A czy będę musiał brać leki długo to się okaże. W każdym razie biorę tylko lek SSRI, lekarka przepisała jeszcze neuroleptyk jako uspokajacz ale nie zdecydowałem się go brać, bo duze efekty uboczne i uzależnia. Czy ktos ma tu doświadczenie ?

[nutella_fan]

Tak jak pisałam, brałam, ale zawsze potem odstawiłam, bo raz że bałam się efektów ubocznych, a dwa że miałam jakby płaskie emocje: razem z lękami odeszły też eksytacja, wybuchy radości, wzruszenie, taka linia constant.... Ale myśli o raku i tak zostały Na myśli o raku nic mi nie pomogło, ani leki, ani terapia. Chętnie poznałabym i porozmawiałabym z ludźmi dotkniętymi tą chorobą, czy są tutaj tacy?

[mapo0]

piszesz o neuroleptykach czy o SSRI?

[nutella_fan]

SSRI oczywiście.

[mapo0]

a duze dawki tego antydepresanta stosowałaś ?

[nutella_fan]

Jakieś standardowe, 1 tabletka seroxatu.

[mapo0]

czyli paroksetynę. ja mam sertraline. juz kilka tygodni przyjmuje te tabletki i pomaga bardzo. Natręctwa bardzo się zmniejszyły.

[nutella_fan]

To bardzo dobrze, cieszę się że ci pomaga

[mapo0]

dziękuję za miłe słowa Krasnoludku z Bajki i Nutello Fanie

[krasnoludekzbajki]

Super! Będzie tylko lepiej 🙂

[mapo0]

psychiatra namawia mnie, żebym wieczorem brał sobie niewielkie ilości neuroleptyku - ma wyciszyć te myśli, które wciąż są (ale mniej i mniej leku by te myśli ignorowac i nie wykonywać kompulsywnych działań ). Ktos ma doświadczenie z lekiem Ketrel albo Kventiax albo z Zolafrenem (kwetiapina albo olanzapina)?

[krasnoludekzbajki]

Znam osoby, które brały Ketrel i sobie go chwaliły.

[mapo0]

na nerwice natrectw brały Ketrel ?

[krasnoludekzbajki]

Tak, na nerwicę natrectw myślowych ale również na bezsenność wywołana nerwica. Z tym że dwie osoby ostro przytyły po tym, ale lek pomogl. Więc coś za coś. No i działanie dopiero po miesiącu można odczuć. To wszystko wiem od znajomych. Jeśli chcesz podpytam ich jeszcze o ten lek.

[mapo0]

Podpytaj Krasnoludku z Bajki Tylko, że oni stosowali wyłącznie ten lek? Bo w moim przypadku by to było wspomaganie dla SSRI.

[mapo0]

jakby co to czekam na informacje Krasnoludku

[krasnoludekzbajki]

No więc podpytalam moich znajomych i tak:

Wady Ketrel (zaznaczam to ich subiektywna ocena)

- tycie,
- na początku brania senność i zamulenie,
- metoda prób i błędów ustalenie swojej dawki,
- częściej chodzenie do toalety,
- wysoka cena coś około 50 zeta podobno,
- zaparcia,
- najlepiej brać go z ssri wtedy tworzy super mieszankę, ale wiąże się to z przyjmowaniem dodatkowego procha, że więc daję to do wad,
- mojej koleżance zrobiło się lepiej dopiero po miesiącu brania, tyle czekała na pełen efekt,
- koszmary senne,
- przy szybkim odstawieniu objawy odstawienne.

Zalety:
- pomaga na bezsenność,
- stawia na nogi,
- poprawienie pamięci i koncentracji,
- koniec z derealizacja,
- niweluje leki i natrectwa,
- głupie myśli znikają,
- naprawdę uspokaja,

Czyli jak każdy lek ma plusy i minusy. Na ciebie może podziałać zupełnie inaczej.

[mapo0]

dzięki Krasnoludku! ja mam przyjmować wlasnie razem z SSRI czyli to takie połączenie o którym piszesz , ze taka dobra mieszanka

[krasnoludekzbajki]

Cieszę się, że chociaż trochę mogłam pomoc 🙂Jeśli się zdecydujesz to koniecznie daj znać jak się czujesz.

[mapo0]

a w jakiej dawcę przyjmowała znajoma mogłabyś podpytać ? ja wczoraj wieczorem wziąłem 12,5 mg i poczułem się trochę dziwnie , spałem 10h, dziś normalnie się czuje, chyba trochę spokojniejszy i mniej mysli.

[krasnoludekzbajki]

Zaczynała od 25 mg a teraz bierze 150 mg

[krasnoludekzbajki]

A jak się teraz czujesz?

[bywalec.hoteli]

Po drugiej połowie tabletki - wczoraj była pierwsza - czuję się normalnie, tak samo jak wcześniej.

[mapo0]

Tak nawet trochę pobudzony, tych myśli jakby trochę mniej, ale wciąż się zdarzają. Mam nadzieję, że ich ilość będzie się zmniejszać. Nie czuję się jakoś senny.

[krasnoludekzbajki]

Czyli można powiedzieć że nie jest źle. Trzymam kciuki żeby te złe myśli całkiem zniknęły.

[mapo0]

jestes dobrym krasnoludkiem

[krasnoludekzbajki]

Dziękuję 🙂

[mapo0]

teraz jest juz wyraźnie lepiej, chyba ta kwetiapina pomaga. Senny czuje się na wieczór ale coraz mniej a w ciągu dnia nie czuje się senny. Porcja 25 mg. Tylko, ze jak wczoraj piłem piwo to mi nie smakowało i szybko po nim zasnąłem. Jestem skupiony i tych mysli jest mało .

[krasnoludekzbajki]

No to tylko się cieszyć. 🙂 Super! Wesołych Świąt🙂

[mapo0]

Szczęśliwego Nowego Roku!

[mapo0]

Ulga po zawierzeniu spraw Bogu. A obsesje? a kompulsje?

[nutella_fan]

Wydaje mi się, że jestem w remisji teraz. Nie robię nadmiernie badań, staram się ufać lekarzom, prowadzę ze sobą wewnątrzny dialog zagłuszający myśli wywołujące obsesje.. trudno to dokładnie opisać. Może się pogodziłam, że co ma być to będzie... Może się zestarzałam, nie wiem. Na razie jest w miarę ok. Nie wiem co bedzie dalej. Ale tego nikt nie wie.

[taki-sobie-nick]

mapo0 napisał:

> Ulga po zawierzeniu spraw Bogu. A obsesje? a kompulsje?

Coś ty się uczepił? Ona NIE MA NERWICY NATRĘCTW. NIE KAŻDA NERWICA JEST NERWICĄ NATRĘCTW.

[nutella_fan]

Mam lękową z natrectwami.

[taki-sobie-nick]

nutella_fan napisała:

> Mam lękową z natrectwami.

A, to pardon.

[nutella_fan]

Raczej z 1/12 na 5 razy 1/12.

[taki-sobie-nick]

nutella_fan napisała:

> Raczej z 1/12 na 5 razy 1/12.

Dziękuję. Co do brania do siebie, dom_w_kotlinie celuje w celowym dokopywaniu mi, posuwając się do ordynarnych, wielokrotnych kłamstw.

Ponieważ jej najbardziej kłamliwy i obraźliwy wpis poleciał, teraz usiłuje być ostrożna.*

Dokopuje mi w kwestii nadwagi, obłudnie pisząc, żebym tego nie brała do siebie.

Co do zwiększania ryzyka - internet jest pełen wpisów, jakoby jedzenie pomidorów zwiększało ryzyko, powiedzmy, łysiny . Ignoruję je. Niemniej, jak widać po forumkach, straszenie działa i powoduje zaburzenia lękowe.



*Jak widać, na niektórych działa wyłącznie branie za mordę.

[bywalec.hoteli]

ktos pisał, ze z całej siły postanowił ignorowac te myśli i one minęły .

[niutaki]

[mapo0]

biorę juz ten ssri od ponad 2 tygodni, na razie w dawce 50, jest znacznie lepiej ale jeszcze nie jest dobrze. czyli poprawia się.

[krasnoludekzbajki]

Najwazniejsze że jest poprawa. W razie czego możesz z lekarzem rozważyć większą dawkę. Podobno ssri żeby ucieszyć myśli i natrectwa rozpędzaja się dopiero od wyższych jak nie max. dawek. Czyli jak bierzesz 50 to 200, ale już 100 powinno ci pomóc.

[mapo0]

ciekawe po jakim czasie należy zwiększyć dawkę do 100 mg? dzięki za słowa otuchy.

[krasnoludekzbajki]

Po 2 tygodniach przyjmowania, więc w twoim przypadku już można. Trzeba tylko się przygotować, że przez kilka dni może być gorzej. Oczywiście może nie musi.

[mapo0]

a samemu sobie powiększyć dawkę czy czekać na wizytę u lekarza ?

[taki-sobie-nick]

mapo0 napisał:

> a samemu sobie powiększyć dawkę czy czekać na wizytę u lekarza ?

Samemu nie ingerujemy w leki.

[krasnoludekzbajki]

Może lepiej skonsultuj się z lekarzem lub farmaceuta 😉

[taki-sobie-nick]

krasnoludekzbajki napisał(a):

> Może lepiej skonsultuj się z lekarzem lub farmaceuta 😉

Farmaceuta odeśle do lekarza.

[bywalec.hoteli]

i podobno im mniej sie reaguje na te myśli tym rzadziej wracają , a próba ich tłumienia je wzmacnia

[bywalec.hoteli]

teraz w ogóle ludzie maja dużo problemów psychicznych

[mapo0]

Ktoś jeszcze?

[mapo0]

I ten

[mapo0]

Prawie juz nie mam tego.

[nutella_fan]

Gratulacje

[mapo0]

Dzięki, a jak u Ciebie Nutti ?

[feliksx]

A teraz minęło, ustały te myśli? Zażywasz leki, czy już je odstawiłeś? Jak samopoczucie?

[mapo0]

Minęło prawie zupełnie, mogę żyć normalnie, bez kompulsji. Zażywam leki, ale nieduży poziom (100 mg sertraliny dziennie) i czasami kwetiapinę 25 mg. Jeszcze nie zacząłem schodzić z leków, ale mam nadzieję, że już niedługo.

[feliksx]

Ale kwetapinę bierzesz doraźnie, czy każdego dnia? Piszesz, że nie masz kompulsji, a myśli (czyli obsesje)?

[mapo0]

Kwetiapinę raz na tydzień około i to małą dawkę. Obsesji mało, ale coś tam czasem się pojawia. Staram się ignorować. A Ty?

[feliksx]

A było dużo obsesji, czy więcej kompulsji?
Łączysz leki i psychoterapię, czy tylko leki?
Ja dopiero przed wizytą u lekarza...

[mapo0]

Więcej obsesji. Na szczescie minęło. Psychoterapia zakończona. Jakiego rodzaju masz obsesje i kompulsję?

[feliksx]

Co to za różnica, obsesje zawsze są nieprzyjemne, wstydliwe i tyle.
Pójdę do lekarza, niech się wypowie, czy z tej nerwicy natręctw nie rozwinął się epizod depresyjny (zdarza się to w 80% przypadków)!

[mapo0]

A jak długo masz obsesje?

[feliksx]

Około 6 miesięcy.
Powiedz, czy Tobie długo zajęło zanim się zgłosiłeś do lekarza?
Czy terapia pomogła w walce z lękami?

[mapo0]

A chodzisz na terapie? Stosujesz ćwiczenia relaksacyjne? Do lekarza zgłosiłem się szybko. Pomogła kombinacja leków, terapii i samopomocy

[mapo0]

Felixs i jak u Ciebie? Lepiej?

[anahera]

Ja. I to po 30tu latach w miare stalych symptomow. Ale o tym JAK to nie na to akurat forum. Tu bezpieczniej omawiac koty sasiadow

[mapo0]

Anahera, a możesz mi podać szczegóły? Możesz przesłać na wiadomość maila na mapo0 na gazeta.pl ?

[feliksx]

Podziel się informacjami, jesteś anonimowa tutaj

[mapo0]

Może też napisz coś o swoim OCD?

[mapo0]

Życzę wszystkim, którzy odpowiadali w tym wątku zdrowych i wesołych Świąt Bożego Narodzenia!

[liliana2005]

Hej, minęło już mega dużo czasu 😅 ale może za jakiś czas zobaczycie moją wiadomość i bardzo zależało by mi, żeby poznać waszą sytuację po tak odległym czasie. Czy nadal bierzecie leki? czy natręctwa i obsesje całkiem ustały i ten stan się utrwalił? Jeśli jakimś cudem widzicie tą wiadomość to proszę poświęćcie mi kilka minutek i napiszcie 🙏🥺 nigdzie nie widziałam relacji osób chorych z perspektywy tak długiego czasu
BĘDĘ OGROMNIE WDZIĘCZNA

[liliana2005]

Hej, minęło już mega dużo czasu 😅 ale może za jakiś czas zobaczycie moją wiadomość i bardzo zależało by mi, żeby poznać waszą sytuację po tak odległym czasie. Czy nadal bierzecie leki? czy natręctwa i obsesje całkiem ustały i ten stan się utrwalił? Jeśli jakimś cudem widzicie tą wiadomość to proszę poświęćcie mi kilka minutek i napiszcie 🙏🥺 nigdzie nie widziałam relacji osób chorych z perspektywy tak długiego czasu
BĘDĘ BARDZO WDZIĘCZNA

[taki-sobie-nick]

liliana2005 napisała:

> Hej, minęło już mega dużo czasu

Czy Liliana to były Mapo?