Poznajecie?

[jak_matrioszka]

Książe Małżonek pokazał mi zdjecie dwojga ludzi na FB;
KM: Poznajesz?
Ja: Nie.
KM: Przyjrzyj sie!
Ja, przestudiowawszy dokładnie zdjecie i podpis po angielsku: Twój kuzyn z SF z dziewczyna?
KM, zniecierpliwiony, ale postanawia mi podpowiedzieć: Widzisz ich codziennie...
Ja, z lekkim niedowierzaniem: Nasi sasiedzi???
KM: Akurat byś sasiadów na zdjeciu poznała...

W świetle watku o dogryzajacych meżach, to powinnam sie obrazić i wystawić walizki, czy dać mu przedostatnia szanse?

[lilia.z.doliny]

Widzisz ich codziennie..

towarzyszko nauczycielko, czyzby to byl towarzysz Lenin?

[jak_matrioszka]

Towarzysza Lenina poznaje na takiej samej zasadzie, jak rozpoznaje znak Volvo na autach Jedno zdjecie znam na pamieć, na innych bym go pewnie nie znalazła w tłumie dwóch osób...

[lilia.z.doliny]

czyli ze moze byc on

[bi_scotti]

Chyba nie zrozumialam joke Ogladasz codziennie repeats "Friends"? Mezowi chodzi o to, ze za duzo patrzysz w TV? Sorry, poprosze o manual do dowcipu Cheers.

[lilia.z.doliny]

no fakt, powinnam calosc
W latach 50. pani nauczycielka w radzieckiej szkole pokazala dzieciom na lekcji dzdzownice.
Co to jest? - pyta
Cisza, nikt nie wie.
- Podpowiemmwam, ze mowilismy o tym dwa tyg temu na lekcji.
Cisza.
-:Tydzientemu tez o tym mowilismy...
Cisza.
- i przedwczoraj wam mowilam, i wczoraj...
Cisza, tylko z lawki na koncu wstaje maly Sasza, podchodzi ostroznie do nauczycielki, bierze z nabozenstwem dzdzownice w dwa palce i mowi: towarzyszko nauczycielko! Czyzby to byl towarzysz Lenin?!

[bi_scotti]

Well, to w stylu "to bieruty maja nogi?" Kids say the darndest things, eh Cheers.

[turzyca]

Dawaj bieruta z nogami! Bo nie znam...

Mam wrażenie, że Ty w ogóle jesteś skarbnicą dowcipów prlowskich.

[tak_to_nowy_nick]

Codziennie oglądasz Przyjaciół?

[jak_matrioszka]

Tak.

[simply_z]

i nie poznałaś ich..?

[mrs.solis]

Hahahahaha.

[mrs.solis]

Ja nigdy nie obejrzalam ani jednego odcinka , ale ich poznalam

[jak_matrioszka]

To gdzie ty przez ostatnie 30 lat byłaś???

[mrs.solis]

Jakos nie lubie studyjnych seriali i takich nie ogladam 🤭

[lellapolella]

Ja nie oglądałam, nawet nie mam TV i też ich poznałam Boszsz, może powinnam zostać szpiegiem, bo mam ukryte zdolności?

[jak_matrioszka]

Sie śmiej, lella, a ja myślałam że moja babcia ma magiczne zdolności, bo ona też wszystkich i zawsze poznaje, a aktorów to nawet w makijażu. Za to babcia myślała że ja niedowidze, bo sie nie mogłam Jane Fondy na ekranie w Barbarelli dopatrzeć, i kazała mamie zabrać mnie do okulisty
Ja szpiegiem nigdy nie bede, gorzej nawet. Gdyby sie Ksieciu Małżonkowi coś stało, to przy identyfikacji zdjeć bede musiała sobie zażyczyć koło ratunkowe w postaci telefonu do przyjaciela

[lellapolella]

Ja rozpoznaję tylko twarze, generalnie jestem raczej gapowata. Jakiś nowy dom w okolicy, czyjś nowy dywan itp. potrafię dostrzec po dwóch latach i to częściej niż jeden raz Chłop się zawsze śmieje ze mnie, że mam ciekawe życie- wciąż coś nowego. To jest dla mnie wątek pocieszający

[jak_matrioszka]

Mój znajomy tak intensywnie podlewał plastikowego cyklamena podczas wakacji rodziców, aż cyklamen "zakwitł". Zakwitniecie znajomy obwieścił mamie przez telefon, w czwartym tygodniu wakacji Też mu wypominaja jak bardzo spostrzegawczy był

[lellapolella]

Zuch chłopak

[asia.sthm]

mrs.solis napisała:

> Jakos nie lubie studyjnych seriali i takich nie ogladam 🤭

Akurat w tym przypadku nie ma sie czym chwalic - to tak jak ktos, zalozmy, nie lubi fortepianow i nie rozpozna Fryderyka Chopina - inny nie lubi wojny i nie rozpozna Bitwy pod Grunwaldem.
Przyjaciele to juz jest klasyka

[asia.sthm]

Mrs. Solis przepraszam, wlasnie doczytalam ze ich poznalas. Cofam oszczerstwa, wybacz posadzenie.

[jak_matrioszka]

Ja ich ze sceny na scene rozpoznaje głównie dlatego, że już fynfnasty raz ogladam W takim "Love actually" dopiero po trzecim razie sie zorientowałam gdzie sie podziali ludzie z pierwszej sceny I niestety KM ma racje, sasiadów też tylko bezpośrednio pod domem rozpoznaje, a raczej udaje że rozpoznaje. Za to z rozpoznaniem ich psów nie mam problemów

[pani_tau]

Prozopagnozja?

[kornelia_sowa]

Współczuję.

[asfiksja]

A oglądałaś "Vinci"? Tam był bohater, który nie rozpoznawał twarzy, własne dzieci musiał oznakować charakterystycznymi elementami, żeby wiedzieć, że to jego. Może masz to samo?

[jak_matrioszka]

Nie ogladałam Vinci, a jak chodziłam odebrać dziecko z przedszkola, to bałam to, które do mnie pierwsze podeszło. Raz tylko mi sie słabo zrobiło, bo jak tylko przekroczyłam brame, to podbiegł ciemnoskóry chłopiec, a ja twarzy nie rozpoznaje, ale ślepa nie jestem i wiem że mam jadnoskóra dziewczynke

[jowita771]

Ja teraz jakoś sąsiadów daję radę poznać, ale zapamiętuję jakiś szczegół wyglądu i sobie dopasowuję do osoby, np. jedna sąsiadka wygląda jak Jessica Alba, więc wiem, że jak w sklepie spotykam Albę, to jest to pewnie moja sąsiadka. W poprzednim miejscu zamieszkania mieszkaliśmy drzwi w drzwi z para młodych ludzi. I kiedyś mój mąż powiedział jakiejś dziewczynie na ulicy "cześć", zapytałam, kto to, a to była właśnie sąsiadka z przeciwka, która mieszkała tam już czwarty rok. Potem nabyli psa ze schroniska i jak mi się zdarzy gdzieś ja spotkać z psem, to poznaję po psie, że to ona.
Mam tak, że widzę kogoś i wiem, że znam, ale nie wiem, skąd. Najlepiej, jakbym spotykała konkretnych ludzi tylko w konkretnych miejscach i nigdzie więcej, bo człowiek przypisany do miejsca A jest dla mnie zagadką w miejscu B.

[szarsz]

Też ich nie poznalam, a przyjaciół mam zaliczonych jeszcze w tym roku....
Ludzi niby na ulicy poznaję, ale kiedyś spotykałam jedną dziewczynę i w pracy (pracowała w tym samym budynku) i koło domu (mieszkała w tej samej bramie). Zajęło mi to parę miesięcy, żeby się pokapowac, co mnie niepokoi. Ona do końca była twarda.

[rosapulchra-0]

Poznałam. Kiedyś Pokazałam Przyjaciół moim córkom. Do teraz oglądają ich z namiętnością.

[lucerka]

Wypełnieni jakimiś substancjami. Ciężko ich rozpoznać.

[kosmos_pierzasty]

Owszem Ładnie wyglądają.

[fornita111]

Ja poznalam, ale na Chandlera przykro patrzec. Z niektorymi zycie sie brutalnie obchodzi.

[krypteia]

fornita111 napisała:

> Ja poznalam, ale na Chandlera przykro patrzec. Z niektorymi zycie sie brutalnie
> obchodzi.

Lata uzależnień od alkoholu i środków przeciwbólowych. Kiedys przyznal ze nie pamięta jak kręcil sezon czwarty i piąty. Sądząc po zdjęciach które pojawiają się od czasu do czasu nadal ma problemy z nałogiem.
Jesli to prawda ze kazdy z aktorów dostaje po 20 baniek $ z tantiem rocznie to kasy na używki jeszcze długo nie będzie mu brakować

[fornita111]

No juz w serialu bylo widac te zjazdy formy po jego twarzy. Opuchniety, zmarnowany. A na poczatku serialu taki chlopiecy byl, nawet mi ciut brata przypominal w niektorych scenach (Dylana z Beverly hills 90210). Sa gwiazdy, ktorych stoczenie sie mnie nie rusza a sa takie, ktorych mi zal (Britney, Perry, Lindsay Lohan). Jakos tak przykro o nich czytac

[kropkacom]

Czyjego brata?

[jak_matrioszka]

Ja zrozumiałam, że własnego brata, a brat grał Dylana w BH.

[kropkacom]

Nie.

[jowita771]

Ja też tak zrozumiałam jak matrioszka.

[jowita771]

Nie, jednak Matrioszka zrozumiała inaczej. Ja myślałam, że Dylana grał nie brat Chandlera, tylko brat tej forumki, która napisała post.

[fornita111]

Narobilam balaganu

[fornita111]

Swojego brata.

[kropkacom]

Jakiś dowód? Tak, nazwisko się zgadza.

[fornita111]

Yyyy? Tzn ty nie wiesz, ze ci aktorzy to bracia? Czy o co chodzi?

[kropkacom]

Internet podaje: rodzeństwo: Willy Morrison, Madeleine Morrison, Caitlin Morrison, Mia Perry, Emily Morrison

[fornita111]

Yyyy- odszczekuje, nie sa bracmi. A pol zycia spedzilam w przekonaniu, ze sa I nawet pamietam, kto mi to wkrecil. Tetaz sie tylko musze dowiedziec czy specjalnie, czy ciotka sama zle myslala

[kropkacom]

No niestety a byłoby nawet fajnie gdyby byli.

[piekna_remedios4]

No Dylan z BH90210 to brat Fornity był, bo zmarł

[bebi_nowa]

O rany, nie poznałam a też prawie codziennie oglądam na comedy central

[princy-mincy]

poznalalam choc Matthiew z trudem.
to moj ulubiony serial, jeden z najlepszych. co jakis czas ogladamy z mezem cale dziesiec sezonow

[disco-ball]

Courtney cox? Ja zgadłam
Mathew domyślnie - gdyby był sam na zdjęciu - za Chiny bym sie nie domyśliła

[kermicia]

O rany Chandlera poznałam, choć w pierwszej chwili pomyślałam: o, podobny do Chandlera, ale usta ma jakieś dziwne. Potem zaczęłam się przyglądać babce i uznałam, że jest do kogoś bardzo podobna i szukałam w głowie. Olśnienie przyszło nagle i było przykre

[iberka]

Poznałam od razu, bo uwielbiam Przyjaciół 🥰

[kropkacom]

He he Ja tam poznałam. W odpowiedzi na pytanie: dać szansę. Jak najbardziej.

[kropkacom]

Moja babcia lubiła opowiadać jak to przeszła na ulicy obok (wtedy już długo) swojego męża. Nie wydał się jej znajomy

[jak_matrioszka]

Tak, takie osoby jak Twoja babcia czy ja stanowia źródło rozrywki i moja mama też zawsze pyta co nowego na tym froncie odstawiłam W wiekszości sytuacji nigdy sie nie dowiaduje co sie właśnie stało, ot ktoś sie obrazi, albo pomyśli "jak to matrioszka, zaganiana i zamyślona, cud że pod samochód nie wpadła" Ale czasem bywa zabawnie Ostatnio np. w ubiegła środe, w obecności kilku osób przedstawił mi sie mój wieloletni partner brydżowy. Pierwsze pół roku znajomości myślał, że ja go tak wkrecam, teraz już z automatu sie przedstawia, bo jak sie nie przedstawił, to przed nim przez pół Tromsø uciekałam

[alpepe]

Miewałam podobnie, nadal miewam, bo pasjami mi się ludzie kłaniają i mnie znają, a nie mam pojęcia, kto to. Kiedyś nie ukłoniłam się sąsiadowi, który mieszkał pode mną, ale to było 25 lat temu. Ale żeby nie poznawać partnera z brydża?

[asia.sthm]

> Ale żeby nie poznawać partnera z brydża?

Matrioszka mu w karty zaglada a nie w twarz

Ja mam wybiorcze niepoznawanie, niektorych za chiny ludowe, a niektorych w tlumie na kilometr zauwaze. Piorun wie od czego to zalezy.

[jak_matrioszka]

Ja jakieś 5-10% ludzi rozpoznaje od pierwszego wejrzenia, niektórych jestem w stanie sie nauczyć, ale sa też tacy, którzy dla mnie sa tym, czym dla wielu z was grupa średniej budowy azjatów bez znaków szczególnych. Ja wiem, że mój partner ma brode, niebieskie oczy, regularne rysy twarzy, ale ta wiedza na nic mi sie nie przydaje. W świecie komputerów twarz mojego partnera zawierałaby kod, który resetuje moja pamieć za każdym razem kiedy na niego patrze, dlatego dla mnie każdy raz jest tym pierwszym. Ja go "zapominam" w trakcie turnieju, jak tylko wstanie od stołu, potraficie to sobie wogóle wyobrazić? Oczywiście lata doświadczeń z życia miedzy ludźmi sprawiaja, że poza wpadkami specjalnie sie nie wyróżniam, no i musze sie bardziej skupiać na filmach niż inni

[lumeria]

Czyli masz jakiś tam stopień prozopagnozji.

Mnie się zdarzyło, ze podeszła do mnie kobieta i zapytała "czy Ty mnie znasz?"

To było najbardziej ogłupiające pytanie jakie mi zadano - no młoda wtedy byłam ). A teraz rozumiem, ze ludzie maja rożne zaburzenia percepcji, pamięci, etc.

[jak_matrioszka]

Dobrze że na mnie nie trafiła, bo by usłyszała "nie wiem!" 😂

Ja oprócz nierozpoznawania twarzy mam jeszcze opcje "znam go/ja" Włacza mi sie to w stosunku do zupełnie obcych ludzi i daje jeszcze zabawniejsze rezultaty niż nierozpoznanie. Kiedyś czekajac w Oslo na Ksiecia Małżonka nieświadomie uciełam sobie pogawedke z gwiazda TV. Kiedy KM pojawił sie w zasiegu wzroku pożegnałam sie i cała uwage skupiłam na nim. Oczywiście pierwsze o co KM zapytał, to "skad znasz X?" Przez dobre pieć minut gadaliśmy jak geś z prosieciem, bo ja nie wiedziałam o co chodzi, aż w końcu KM zadał "właściwe" pytanie "wiesz z kim rozmawiałaś zanim przyszedłem?". Na moje "nie mam pojecia właśnie miałam Cie zapytać" objaśnił mnie, że to prowadzacy mojego ulubionego programu, którego siedem sezonów obejrzałam w całości Po siedmiu sezonach facet miał prawo wydać mi sie znajomy, nie?

[asia.sthm]

Ja tez z gwiazda telewizji wymienilam uprzejmosci na ulicy myslac ze to ojciec kolezanki z klasy syna. Dopiero po pozegnaniu syn zapytal: - znasz go?

[asia.sthm]

Innym razem ucielam dluga rozmowe z panem spotkanym w centrum handlowym przed sklepem z tzw. gwozdzialami. Bylam przekonana ze to nasz stolarz nie tak dawno uswietniajacy nam kuchnie. Pod koniec chyba zrozumial ze ja jednak bladze we mgle czy jakos tak, bo z lekko szatanskim usmiechem powiedzial: - no to czesc, do jutra.
Rany boskie, jestesmy umowieni? Cos mi sie zaczelo fatalnie nie zgadzac.

Nastepnego dnia spotkalismy sie faktycznie.....na wywiadowce w szkole syna. Nie udalo mi sie uniknac konfrontacji - przycisnal i sie przyznalam do pomylki

[memphis90]

I KNOW..!