jedna walizka

[szara_w]

Oglądam własnie kolejny film ze sceną "pakuję się i odchodzę"

[taki-sobie-nick]

Pomijając określenie "nie SZŁOBY czegoś zrobić", to wyobraź sobie taką scenę w filmie...

[cauliflowerpl]

Ja sie tydzien wyprowadzalam. Sam drapak dla kotow mi pol samochodu zajął

Nie wiem, czy bylo dramatycznie bo na ostatni dzien wzielam sobie wolne w pracy i jak ex wrocil to po mnie juz nie bylo sladu. Wiec troche dramatycznie a troche nie.

Wiec wersja z walizka tez mnie nie przekonuje.

[bigzaganiacz]

Oj , przytulam

[nenia1]

To są filmy, wstajesz rano z łóżka z fryzurą i makijażem. Mało kto ma ochotę oglądać przez 15 czy więcej minut sceny jak się aktorka czesze a potem maluje. Podobnie z pakowaniem. Takie uproszczenia. Rozumiem potrzebę realizmu, ale bez przesady.

[szara_w]

No wiem przecież, że film ma swoje wymagania. Z podobnych filmowych skrótów możnaby parę wątków ułożyć. Ot, naszła mnie myśl i ją napisałam. I jak widać, dużo dziewczyn podzieliło się bardzo realnymi i poruszającymi historiami w odpowiedzi. Więc wątek uważam za udany

[thank_you]

Kiedyś tak odeszłam, zostawiajac kurde wszystko, oprócz syna w nosidełku a w drugiej walizki.

[maadzik3]

wow

[thank_you]

Zostawiłam cały moj ruchomy, wart kupę kasy, dobytek. Wypasione ciuchy, biżuterię, setki książek, wyposażenie domu. To pozwoliło mi na pozbycie się przywiązania do zbytków. Dzis wiem, ze teraz mam, jutro moge nie miec i nie ma to znaczenia, bo i tak dam rade. Tak zwyczajnie. )) Syn nauczył mnie, ze nie ma rzeczy niemożliwych. Kiedyś strata torebki była dla mnie tragedia, zgubienie czegos, przestawienie, przywiązywałam sie do rzeczy. Dzis oddaje/wyrzucam bez mrugnięcia okiem. A książek mam juz więcej niz wtedy. Szczególnie, ze połączyliśmy biblioteki z mężem. 😆

[mary_lu]

O, dokładnie jak ja 🙂

[szara_w]

Jesteś Wolnym Człowiekiem

[lot_w_kosmos]

Niesamowite są takie historie.
Dla mnie to jest akt odwagi i mocy kobiety.
Podziwiam.

[thank_you]

Bo w jakiś sposób jest. I dzieki dzieciakowi/przez dzieciaka wiesz, ze musisz/dasz rade. I nie ma czasu na rozczulanie sie nad soba, nie ma czasu na rozmemlanie. Masz przecież dziecko, ktore musi wyjsć na dwor, musi zdrowo zjeść, musisz sie z nim pobawić. A raczej oczywiscie, chcesz. Mijają dni, tygodnie i nawet nie zauważasz, ze jesteś juz w innym życiu. ))

[thank_you]

Mój kolega miał dwie zony i kilka stałych dziewczyn, każdej kupował dom/mieszkanie, wyposażał i z każdego domu wyprowadzał sie z walizka. 😂 Ba, raz pani go wyprowadziła, bo juz inny pan sie wprowadzał. 😂😂😂

[trampki-w-kwiatki]

No i to jest historia jak z filmu.
Ten z syn w nosidełku brzmi przygnębiająco. Też się rozcjodsilam z dzieckiem w nosidełku i wiem, że nie może być trudniejszego momentu w życiu.

[thank_you]

A wiesz, to nie do konca prawda. To nie był moj najtrudniejszy moment w życiu. Miałam wcześniej i pozniej trudniejsze. Tego akurat nie zaliczam. Ale ja dziwna jestem, mam bardzo specyficzna konstrukcje psychiczną.

[thank_you]

A historie jak z filmu to Miałam, owszem, miłosna. Potem jeszcze morgen napisała o filmie, w ktorym mogłam zagrać główna role 😂

[alfa36]

Podziwiam. Ale sobie nie wyobrażam. Mam za małą wyobraźnię 🙄

[thank_you]

Myślisz, ze któraś z nas to sobie wyobrażała albo przewidziała? No nie, choć jak widać, takie sytuacje sie zdarzają. Wtedy tez nie ma
Miejsca na wyobrażanie sobie, za to jest mnostwo miejsca na działanie. 😆

[trampki-w-kwiatki]

Też sobie moje życie wyobrażałam inaczej. A mam co mam i jadę dalej.

[aurinko]

thank_you napisała:

> Kiedyś tak odeszłam, zostawiajac kurde wszystko, oprócz syna w nosidełku a w dr
> ugiej walizki.

Ja podobnie, tylko w reklamówkę wsadziłam bieliznę na przebranie dla siebie i syna + jego szkolny plecak z książkami. Zostawiłam nawet obrączkę. Mimo to po latach dowiedziałam się od ex teściowej że okradłam jej syna 😂

[thank_you]

Dobre! 😃😃😃

[stephanie.plum]

może to jedna walizka pełna pieniędzy? banknoty stosikami, w dużych nominałach.

[bywalec.hoteli]

[kk345]

Ostatnio w jakimś filmie była fajna scena rozstania, pan wrócił i zastał na schodach do sypialni porządne kupki swoich rzeczy, pięknie pogrupowane na kolejnych schodkach.

[clears]

Czy to rozstanie zaczęło się od tego, że Pan ukrywał nałóg nikotynowy?

[kub-ma]

Chyba tak Też skojarzyłam z tym filmem, nie pamiętam tytułu

[kk345]

si

[disco-ball]

Ja się kiedyś dramatycznie wyprowadziłam właśnie z jedna walizka. Po resztę przyjechałam z kumplem vanem, jak ex był w pracy.

[szafireczek]

Jedna walizka, bo to już tak wielka niechęć, że graty stają się śliskie z powodu wspomnien...

[kotejka]

jedna z moich ukochanych ksiazrk oparta jest na tym koncepcie i taki tez nosi tytul
rosyjski dziennikarz, dysydent emigruje do stanow. i cale swoje dotychczasowe zycie musi zamknac e jednej walizce - kazdy przedmiot to inne opowiadanie
i do smiechu i do wzruszen i do refleksji

[szafireczek]

A to podziel się tytułem, jak już tak zachwalasz

[paniusiapobuleczki]

Walizka, Sergiej Dowłatow

[szafireczek]

Dziękuję i

[szara_w]

Dzięki

[beataj1]

Jestem zbieraczem. U mnie bez TIRa by się nie udało. Dlatego też mieszkamy u mnie i to chłop byłby pakowany. Do 120 litrowych worków na śmieci (tak, mam to przemyślane).

[ewa_2009]

do 120 jednolitrowych?

[trampki-w-kwiatki]

Noooo, to jest niezłe. Mojego eksmęża to dwa dni przeprowadzałam, tyle miał rzeczy. Na koniec na tych nierozpakowanych kartonach piliśmy kawę w jego nowym mieszkaniu. Było wzruszająco. Na filmach jest raczej wrogo i nerwowo.

[...]

[bigzaganiacz]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[trampki-w-kwiatki]

Kosz, oblechu.

[ultramaryn.a]

Czy to ty jestes tym idiota z Ca*low?

[trampki-w-kwiatki]

Z kim?

[ultramaryn.a]

trampki-w-kwiatki napisała:

> Z kim?

To pytanie było do bigzamiacza.

[hrabina_niczyja]

Co nie? Dlatego mieszkam u siebie i sama 😀

[...]

[bigzaganiacz]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[mary_lu]

Ja tak się wyprowadziłam. Do jednej walizki spakowalam trochę swoich ciuchów, więcej ubrań dziecka, do tego torba z ikei zabawek, wrzuciłam to do auta, przypięłam dziecko w foteliku i już mnie nie było. Najlepsza decyzja w życiu. Ex do dzisiaj żyje wśród moich mebli, książek, AGD, do niedawna nawet moje ciuchy miał w szafach.

[lot_w_kosmos]

O rety....
Ale historia!
Dzielna kobieta z Ciebie!
Jak sobie dałaś radę? Miałaś dokąd pójść? Chcesz opowiedzieć? Jeśli nie, to oczywiście ok.

[mary_lu]

Nie było tam wielkiego bohaterstwa, rodzina zapewniła mi miękkie lądowanie. Ale całkowicie zmieniłam swoje życie i myślenie.

[ylgu]

Hehhehehee, o nie ,z jedna walizką to ja bym nie wyszła. Zrobiłabym jak mąż hrabiny czyli spakowała cale mieszkanie pod nieobecność exa żeby po powrocie z pracy zastał puste ściany.

[hrabina_niczyja]

Rzeczywiście, zajebisty myk. Jesteś nienormalna? Szok, że ludzie nie umieją się kulturalnie rozstać.

[lot_w_kosmos]

Mam to samo!

To całe odchodzenie w moim przypadku byłoby bardzo trudne!

[beata985]

Bardzo przywiązuję się do rzeczy...niestety...
Poza tym kup później wszystko...
Spakowane zajęło mi trochę więcej niż jedną walizkę i jeden dzień...wyprowadzilam się podczas urlopu ex....po powrocie miał zdziwienie 😳🤦‍♀️
Pewnie wszystko zależy od sytuacji....gdybym musiała uciekać przed oprawcą to może i walizka musiała by wystarczyć.

[agnieszka_kak]

Nie musialam sie tam wyprowadzac, ale nie mialabym zadnego problemu ze spakowaniem sie w walizke. Nie przywiazuje sie do rzeczy, ani nie kupujemy drogich przedmiotow. Nie mam drogiej bizuterii, elektroniki ani ubran. Nie bede plakac nad pozostawionymi spodniami i ksiazkami. Wszystko da sie latwo odkupic.Teoretycznie wzielabym wszystkie dokumenty, kilka ubran, kosmetyki, wrzucilabym to do przyczepki rowerowej. Rower. Dziecko tez do przyczepki.

[trampki-w-kwiatki]

Wizja przeprowadzki przyczepką rowerową jest niesamowicie filmowa
Ja mam strasznie dużo przedmiotów, do których mam sentyment. Nie mogłabym się z nimi rozstać. Nawet stary kredens jest czymś, czego nie umiałabym porzucić. Jestem chyba zbieraczem.

[aqua48]

trampki-w-kwiatki napisała:

> Ja mam strasznie dużo przedmiotów, do których mam sentyment. Nie mogłabym się z
> nimi rozstać.

Ja też, a wyprowadziłabym się właśnie z jedną walizką i bez bagażu sentymentalnego i obciążeń z nim związanych. Właśnie po to by zacząć od nowa.
Znam osobę która tak zrobiła i nigdy nie żałowała.

[kub-ma]

To jeszcze zależy od wielkości walizki

[mae224]

W chwilach emocji bywam melodramatyczna i robię takie sceny, oczywiscie, byłabym w stanie. To kwestia ambicji, dalabym radę

[volta2]

o rety, przecież to metafora definitywnego rozstania
bierzesz co w ręce wpadnie i wychodzisz

po resztę rzeczy wracasz z kimś do pomocy i przynajmniej z furgonetką. i tragarzami, bo jak inaczej? dobrze, gdy dzieje się to pod nieobecność byłego, ale też niekoniecznie, podział powinien być jawny i zgodny

[35wcieniu]

Gdybym musiała to pewnie bym się wyprowadziła, chociaż ciężko mi sobie wyobrazić to w normalnych warunkach, chyba że byłaby to ucieczka przed lejącym mnie dokładnie w tej chwili psycholem. Na pewno nie odchodziłabym z jedną walizką w sytuacji normalnego rozstania bo i po co. Znam kobietę, która się wyprowadziła pod nieobecność faceta w ciągu godziny, zabierając wszystkie swoje rzeczy (poza dużymi sprzętami i meblami), akcja była równie filmowa i z zaangażowaniem przyjaciół, a przyświecał jej okrzyk: "nawet chusteczki temu chujo*i nie zostawię". Ta wersja jest mi bliższa, chociaż nie byłam w takiej sytuacji.
A wracając do tych scen w filmach "pakuję walizkę i odchodzę" to zawsze je odbierałam jako "wyprowadzam się, po resztę rzeczy przyślę samochód", nigdy nie pomyślałam że miałoby to symbolizować dokładnie takie wyprowadzenie sie - walizka i nic więcej.

[asia_i_p]

Może kwestia walizki.
Ostatnio przy okazji odświeżania sobie "Tramwaju zwanego pożądaniem" po raz pierwszy odkryłam koncepcję wardrobe trunk i się absolutnie zakochałam.

[kub-ma]

Cudne to jest Ale pewnie swoje waży

[heca7]

kub-ma napisała:

> Cudne to jest Ale pewnie swoje waży
>

Bo do tego potrzebny jest bagażowy I pokojówka, która pilnuje kufrów swojej pani.

[tt-tka]

szara_w napisała:

>
> Oglądam własnie kolejny film ze sceną "pakuję się i odchodzę"

[heca7]

Mnie w filmach denerwują takie kwiatki. Ostatnio oglądam serial , główny bohater to prezes wielkiego koncernu. Ma gabinet w domu a tam dwie stojące szafki. Od połowy przeszklone. I tam gdzie szkło stoją jakieś segregatory i książki. A poniżej za pełnymi drzwiami nie ma nic, puste półki
Bardzo też nie lubię kiedy aktorzy grający rodzinę zupełnie są do siebie zupełnie niepodobni. Kiedy matkę gra np Sigourney Weaver a córkę sięgająca jej na obcasach do łokcia inna aktorka Strasznie mnie to rozprasza. Wiem, ematki zaraz mi tu przytoczą 1000 przykładów gdzie rodzice są niepodobni do dzieci ale i tak mnie to denerwuje

[m_incubo]

Ja ci mogę przytoczyć jeden, nas jest sześcioro rodzeństwa i nikt nie jest zupełnie podobny do nikogo, do jednego z rodziców tylko dwoje i to bardzo slabo. Jak byłam dzieckiem zawsze mnie to fascynowało, że siostra czy tam mama może być tak bardzo do kogoś podobna.
Za to moje dzieci są już do nas i do siebie nawzajem bardzo podobne.

[aqua48]

heca7 napisała:

> Bardzo też nie lubię kiedy aktorzy grający rodzinę zupełnie są do siebie zupełn
> ie niepodobni.

A ja nie cierpię gdy aktorzy nie grający osób spokrewnionych są podobni. Kilkukrotnie oglądałam jakieś kryminały w których złoczyńcę i jego ofiarę grali mało znani aktorzy, którzy z wyglądu byli zupełnie podobni do nikogo, ubrani podobnie w nijakie, szare garnitury i do połowy filmu nie mogłam się zorientować kto jest kim. Dezorientujące.

[heca7]

aqua48 napisała:

> heca7 napisała:
>
> > Bardzo też nie lubię kiedy aktorzy grający rodzinę zupełnie są do siebie
> zupełn
> > ie niepodobni.
>
> A ja nie cierpię gdy aktorzy nie grający osób spokrewnionych są podobni.

To ty nie oglądaj seriali koreańskich na netflixie Ja dopiero w trzecim odcinku zaczynam rozróżniać twarze aktorów

[swiecaca]

heca7 napisała:

> Bardzo też nie lubię kiedy aktorzy grający rodzinę zupełnie są do siebie zupełn
> ie niepodobni. Kiedy matkę gra np Sigourney Weaver a córkę sięgająca jej na obc
> asach do łokcia inna aktorka

a to jest w filmach częste, że dorosłe dzieci są o wiele niższe niż rodzice. w życiu chyba jednak są zazwyczaj zbliżonego wzrostu albo wyższe.

[molnarka]

A ja w filmach nie mogę znieść pocałunków tuż po przebudzeniu.
Noszzzzz ... jednak bardzo nie całą scenę mi to zawsze psuje.

[trampki-w-kwiatki]

😂