Dziwne zachcianki

[lilia.z.doliny]

Chodzi mi o nieco nietypowe chetki.
Kiedy bylam.dzieckiem to często czytalam (?) Taka rosyjska książeczkę. Na jednym z rysunków byla babcia, ktora piekla - no i teraz nie wiem co? Bułki? Pierozki? Strasznie działało mi to na wyobraźnię smakową.
Na innym.obrazku w innej książce bylo z kolei różowe słońce. No bylo. Za każdym razem kiedy to widzialam to brała mnie wariacka ochota na deser truskawkowy z bitą śmietaną czułam po prostu te teksturę i od razu gdzies niedaleko smak truskawek.
Tych książek nie ma, ale wspomnienie z całą synestezyjną otoczka wciaż silne.
Macie takie skojarzenia?

[ajaksiowa]

Magda Mołek od zawsze kojarzyła mi si€ z pomarańczą😌

[elenelda]

Magda Mołek jest bananem.

[afro.ninja]

Tez tak mialam z ilustracjami. W ogole opisy zarcia w dziecięcych ksiazkach mega działały na wyobraźnię.

[aqua48]

Mam wyłącznie takie skojarzenia. Dlatego jak gotuję to najpierw wyobrażam sobie co bym chciała zjeść - kolor, zapach, aromat, teksturę, a potem dopasowuję do moich zachcianek przygotowywane danie. Raz mam ochotę na coś kwaśnego i śliskiego w kolorze poziomkowym innym razem na coś ciepłego i gęstego, o smaku mięsa, jeszcze innym razem na beżowe, chrupiące i skrzypiące

[kura17]

> Dlatego jak gotuję to najpierw wyobrażam sobieco bym chciała zjeść
> - kolor, zapach, aromat, teksturę, a potem dopasowuję do moich
> zachcianek przygotowywane danie.

nie zawsze ...
czasem gotujesz krupnik dla zachcianek goscia

[aqua48]

kura17 napisała:

> nie zawsze ...
> czasem gotujesz krupnik dla zachcianek goscia

Nie tylko krupnik

[lilia.z.doliny]

Skrzypiące
Fajne

[mona-taran]

Przypomniał mi się "skrzypiący ser" który mój syn bardzo lubił jak był młodszy- warkoczyki z cienkich pasków wędzonego sera

[lilia.z.doliny]

Moj mlodszy spytal kiedys, czy kupie mu w polskim sklepie patyki. Co ja sie naglowilam, o co chodzi. A chodzi o paluszki

[homohominilupus]

mona-taran napisała:

> Przypomniał mi się "skrzypiący ser" który mój syn bardzo lubił jak był młodszy-
> warkoczyki z cienkich pasków wędzonego sera

ser halloumi fajnie skrzypi jak się go ugrilluje lub usmaży
tylko to musi być oryginalny halloumi z Cypru, nie tam jakieś niemieckie podróbki.
jedna z najlepszych rzeczy jaką jadłam. mniaaaaam

[potworia116]

Podróbki też fajnie skrzypią☺

[madami]

Kołacze - zawsze działały mi na wyobraźnię smakową

[nuclearwinter]

Tak! 😄 W wielu bajkach występowały wielkie jak młyńskie koła złociste kołacze a ja dostawałam ślinotoku, choć byłam raczej dzieckiem-niejadkiem i nie wiedziałam za bardzo co to jest. Wyobrażałam sobie kołacz jako coś w rodzaju takiego puszystego biszkoptu, złotego, z lekko twardą skórką.

W ogóle jedzenie w bajkach i książkach dla dzieci bardzo działało na wyobraźnię 🙂 Do dziś pamiętam, jak jakaś matka wyprawiała córkę na wędrówkę i "pasła" ją przedtem jajecznicą na kiełbasie, nie cierpiałam ani kiełbasy, ani jajecznicy a jakoś od tego opisu momentalnie robiłam się głodna.

Do dziś bardzo lubię smakowite opisy potraw w książkach, tylko teraz dla odmiany lubię też jeść 😋

[simply_z]

o to tak jak ja. W jakiejs bajce pasterz zywil sie bialym serem, mlekiem I pajda swiezego chleba, wydawalo mi sie to takie pyszne

[gama2003]

Te kołacze to było oszustwo.
Wyobrażalam sobie takie wielkie pączki francuskie- gniazdka. Całe w lukrze .

A to ciasto !

[lilia.z.doliny]

targowica!

[konsta-is-me]

O, czytal jakas książkę o chlopcach, ktorzy uratowali kogos czy moze siebie z powodzi i dostali pajde chleba z bialym serem i gorace mleko.
Ślinka mi leciala.

[spanish_fly]

Uwielbiałam tą książeczkę:

[spirit_of_africa]

Mialam taki zbiór wierszuTuwima dla dzieci i tam byl ten o Dyziu z bardzo sugestywnym rysunkiem lodów

[qwirkle]

Hmm, Dyzio marzyciel...

[klaramara33]

Dyzio marzyciel , moje dzieci to lubią.

[lellapolella]

Mam taką różę. Gdy ją zobaczę, natychmiast muszę zjeść lody. Nawet teraz, gdy szukałam foty, wyżarłam resztkę z zamrażarki. Ja tej róży nawet nie lubię- trzymam ją tylko dla alibi

[cichadziewuszka]

Ja mam różę, która wygląda jak gałki lodów brzoskwiniowych🙂

[lilia.z.doliny]

Piekne kwiatuchy!
A co powiecie o hortensji truskawka ze śmietaną? Kupiłam taką sobie
I co? No ja musialam kupić

[lellapolella]

Też ją mam, zobaczyłam pierwszy raz w Wojsławicach, a głodna byłam wtedy jak diabli

[kira02]

Piękna jest, taka deserowa

[jak_matrioszka]

Ja mam chetko-niechetki.
Bohaterowei bajek jadali ser i popijali winem - czytajac o tym polaczeniu dostawalam slinotoku jeszcze przez wiele lat, mimo iz wino zaczelam pic dopiero po drugim dziecku (35+ lat).
Kawa - opis czarnego, smolistego napoju pobudza moja wyobraznie jak cholera, i czuje jak nie cierpie bylejakiej lury z termosu. Gdzie jest haczyk? Ja kawe lubie tylko teoretycznie, a w praktyce zadnej nie przelkne, bo jej smak mnie obrzydza.
Jako dziecko lubilam tez czytac opisy ciast i ciasteczek, przy czym wiekszosci tych wypiekow na zywo nie ruszylam, bo moje slodycze to lody i czekolada.

[nuclearwinter]

O właśnie, sery, pieczenie, złociste bochny chleba i gąsiory wina - takie typowe jedzenie w bajkach 🙂 Uwielbiałam bajkę "Stoliczku nakryj się", w książce była piękna ilustracja z tym stolikiem zastawionym jedzeniem, nie mogłam się na nią napatrzeć.

[jak_matrioszka]

Z tych wszystkich opisow, to te miesa pieczone i owoce (pod ktorymi uginaly sie stoly) to bym chetnie zjadla Miesa pieczone zawsze sobie w postaci drobiu wyobrazam, albo takich rozpadajacych sie kawalkow czerwonego miesa, i nie odmowilabym gdyby czestowali

[nuclearwinter]

Teraz to ja bym chyba zjadła wszystko, tylko jako dziecko byłam taka wybredna 😄 ale najbardziej chyba te soczyste, wołowe pieczenie, wyobrażam sobie takie mięsiwo, z chrupiącą, upieczoną skórką na wierzchu albo pieczone indyki. I zagryzła kołaczem 😉

[jak_matrioszka]

Na miesiwa mozemy pojsc razem, co do kolacza, to jestem nastawiona sceptycznie - pewnie bedzie jak z kawa

[nuclearwinter]

Mogę zjeść twoje kołacze 😄 Inna rzecz, że ja sama chyba w życiu kołacza nie jadłam, z tego co mi google kiedyś podpowiedziały, to raczej bliżej mu do drożdżowego placka niż mojego wymarzonego biszkoptu, wyczuwam że mogłoby się skończyć rozczarowaniem 😉

[jak_matrioszka]

I moja kawa popijesz! Tak swoja droga, to kiedys byl watek, ze zaproszenie na kawe = zaproszenie na sex. Ja na kawe bylam zapraszana setki razy, i za kazdym razem najpierw jestem zachwycona (patrz moj pierwszy wpis), a zaraz potem stanowczo dziekuje na nie Ilu to ja kosza dalam w ten sposob, a wystarczylo zamiast kawy zaproponowac lody i bym poszla bez wahania

[lellapolella]

Ja jadłam dwa lata temu, koleżanka prawdziwego kołocza ze Śląska przywiozła. Nie można się rozczarować, pyszności

[aqua48]

nuclearwinter napisała:

> chyba w życiu kołacza nie ja
> dłam, z tego co mi google kiedyś podpowiedziały, to raczej bliżej mu do drożdżo
> wego placka niż mojego wymarzonego biszkoptu,

Tak, klasyczny kołacz to po prostu zwykły drożdżowy placek z serem. Nic specjalnego, zapychające i muliste. Nigdy nie lubiłam, prócz kołaczyków mojej babci, która robiła je z pyszną kruszonką, zawsze najpierw tę kruszonkę zjadałam, potem wyjadałam mokry serowy środek,, a kołaczyk czyli drożdżowy rancik zostawał..

[nimaletko]

Ja miałam płytę z tą bajką i przez długi czas jadłam tylko podczas słuchania tego fragmentu z opisem potraw.
Aż się płyta zaczęła zacinać w tym miejscu

[lellapolella]

Kawa Jak byłam mała, czyli za komuny, kawa była rarytasem. Jak się miało szczęście gdzieś wystać, to kupowało się w całych ziarnach. W niektórych sklepach były takie duże młynki, gdzie można było ją zemleć. Lądowała z powrotem w torebce, cieplutka i tak pachniała, że nie można się było oprzeć. Zawsze wracając z tą kawą do domu, ładowałam tam palec i do dziś pamiętam to smakowe rozczarowanie...

[jak_matrioszka]

Kawa bosko pachnie i obiecuje niewiadomoco, a smak zupelnie do zapachu nie pasuje

[agnes_gray]

Zgadzam się, uwielbiam zapach świeżo zmielonej kawy (kiedyś każdy miał młynek w domu, pachniało pięknie), smak i konsystencja rozczarowuje...

[nuclearwinter]

Mnie się wiele kolorów kojarzy z jedzeniem 🙂 Mieszkałam kiedyś w kamienicy która miała ściany pomalowane na kolor zabielanej zupy pomidorowej, teraz mam na klatce odcienie brązu - czekolada, karmel, do tego ściany w odcieniu wanilii, jakoś tak smacznie wygląda dla mnie to połączenie.

[jak_matrioszka]

Jechalam kiedys autem z kolezanka Norwezka i mijamy inne auto, a ja mowie "jaki ladny kolor, jakby ktos ugotowal zupe na burakach i dodal smietanki!". Kolezanka barszczu czerwonego nie zna, wiec chwile trwalo, zanim opracowala porownanie w myslach, ale przyznala mi racje Jedzenie jest dobra paleta porownawcza dla barw.

[konsta-is-me]

Do tej pory chce sprobowac ciasta z puszki z "Marry Poppins"...
Czytalam kiedys bajke o babce co upiekla pierozki i odstawila na polke zeby stwardnialy czy moze skruszaly i strasznie chcialam sprobowac takich odłożonych na polke pierogow .

[nuclearwinter]

Chyba znam tę bajkę, córka tej babki (chyba określanej jako "kobiecina") chciała sprawdzić, czy pierożki już doszły i zjadła wszystkie. A potem tłumaczyła, że myślała że one jeszcze przyjdą, skoro mają dojść 😉 Też chciałam zjeść te pierożki, wyobrażałam sobie, że to takie jakby ruskie pierogi z mocno przypieczoną skórką.

[konsta-is-me]

Tak to ta 🙃
Ja tez sobie wyobrazalam takie duze ruskie pierogi rozlozone na polce, tylkp gotowane i wydawalo mi sie jak stwardnieja to maja jakis niezwykly, duzo lepszy smak.

[mama-ola]

Miałam w drugą stronę. Opisy jedzenia węgorzy z Blaszanego bębenka sprawily, że nigdy nie zjadłam i nie zjem. I mój mąż czuje tak samo.
Klocki z Rummicuba przypominają mi białą czekoladę i właśnie na nią mam ochotę, gdy w to gram.

[boogiecat]

O tak, sa tak doskonale opisy posilkow w literaturze, ze niby jest pysznie, ale czuc, ze cos jest nie tak.
Ja do tej kategorii zaliczam opis kolacji w Czarodziejskiej gorze- w pierwszym odczuciu- "eh pojechalabym do takiego Berghoff" vs pulapka i nieprzyzwoitosc.

A z takich czysto zachciankowych- moja corcia zapalala miloscia do ramenu, po obejrzeniu sceny w "Ponyo", gdzie pani daje przemoczonym dzieciom goraca zupe.

A mnie zostal w pamieci obraz z filmu wloskiego (chyba), gdzie wyglodniala banda uciekinierow, dopadla chaty z suszacymi sie kielbasami, dojrzewajacym serem i bochnami chleba- najlepszy posilek ever.

[agnes_gray]

Czytałyśmy z siostrą "Anię z Zielonego Wzgórza" i pokrewne książki - tam zawsze na deser była legumina. Bardzo nas ta legumina fascynowała

Aż pewnego dnia odkryłyśmy przepis na leguminę w książce kucharskiej! Mimo, że z przepisu nie wydawała się taka smakowita, jak w książkach, spróbowałyśmy ją przygotować.
Niestety, legumina w naszym wykonaniu nadawała się jedynie do użycia w zastępstwie płyt chodnikowych

[lilia.z.doliny]

legumina! Jak to slowo dzialalo mi na wyobraznie! Bylo - w moim odczuciu, połączeniem budyniu i ambrozji

[simply_z]

o i wino porzeczkowe albo ciasta biszkoptowe mm

[malia]

Miałam właśnie pisać o leguminie z książek o Ani, jak ja bym to wtedy zjadła.
A później zawsze robiłam się głodna przy czytaniu książki Smażone, zielone pomidory, przepisy stamtąd nie wyglądały może zbyt zachęcająco, ale zawsze chciało mi się jeść

[potworia116]

Każde skojarzenie z Dziećmi z Bullerbyn budzi we mnie ochotę na bułeczki cynamonowe. Problem w tym, że nie wiem czym one są. Próbowałam kilku wypieków, które dałoby się podciągnąć pod tę nazwę, ale lipa, ot, drożdżowe buły posypane cynamonem.

[viridiana73]

He, he, a co powiesz na kawałek kiełbasy dobrze obsuszonej? 😉

[lilia.z.doliny]

Zapomniałam!
Aaa. W Orzygodach Filonka Bezogonka koty ogrywały kostki po schabowych. Tak smakowicie to było opisane

[potworia116]

Też latami szukałam ideału, aż przeszłam na wegetarianizm.

[agnes_gray]

I oczywiście cukierki ślazowe do kompletu

[lellapolella]

To muszą być Kanelbullar
www.mojewypieki.com/przepis/szwedzkie-buleczki-cynamonowe
Pokarm bogów, a najlepsze mrożone z mikrofalówki.

[potworia116]

Dzięki, moze spróbuję kiedyś upiec, mając wolne od dziecka. Młoda ma celiaklię i nie miałabym serca torturować jej aromatem, bez możliwości zjedzenia.
Do kupienia w Warszawie?

[lellapolella]

Nie mam pojęcia, czy w Polsce do kupienia.

[aqua48]

lellapolella napisała:

> Nie mam pojęcia, czy w Polsce do kupienia.

Są do kupienie w ichniejszym sklepie spożywczym w Ikei, takie mrożone do upieczenia. Niezbyt dobre...

[lulkak]

w ikei można nabyć

[kochamruskieileniwe]

Z Dzieci z Bullerbyn "chodziła" za mną zawartość koszyka, który mama pakowała dzieciom, gdy gdzieś dalej ruszały....

[prezent_urodzinowy]

Bo ich nie posypuje się cynamonem, tylko robi takie ślimaczki, do środka idzie nadzienie z masła, cukru i cynamonu... Wtedy są słodkie, miękkie i wilgotne.

[lellapolella]

A także w Ani, ale to była chyba "Dolina tęczy", były suszone sztokfisze, które suszyły się na sznurach. Ile ja się przy nich namyślałam

[kochamruskieileniwe]

Z książki Wiatr z ksiązyca (o Florze i Dorze) - ciasto agrestowe.
Z Szóstej klepki - ser panierowany smażony. Wówczas, bo gdy to czytałam był głęboki kryzys. I o grubym plastrze sera panierowanego mogłam pomarzyć, bo świętem w domu był czas gdy pojawiło się, wystane w kolejce 1/2 kg sera dla całej rodziny.
Dopiero póżniej pojawił się w sklepach ten ciemnożółty, wręcz pomarańczowy ser w pudełkach z napisem: not for sale

[kochamruskieileniwe]

A i jeszcze taki wypiek z Cukierni pod pierożkiem z wiśniami. Bułeczki/ciasteczka.

[lot_w_kosmos]

Czytanie Robinsona Crusoe przyprawialo mnie wciąż o slinotok. Musiałam wciąż coś podjadac.
To nie była dla mnie odchudzająca kniga .

[aqua48]

Z Ani z Zielonego wzgórza - biszkopt z bitą śmietaną. Zjadłabym zawsze, nawet z tą w której mysz się utopiła, tak na mnie działał..

[lellapolella]

Mnie się kiedyś naprawdę mysz utopiła, ale w mleku, które zostało na stole. Nie piłam mleka chyba przez dwa lata.

[homohominilupus]

A pamiętacie chyba Kwiat Kalafiora Musierowicz, tam w Sylwestra Gabrysia i paczka jej przyjaciół zajadała się fondue serowym, tylko danie się tak nie nazywało, a było bieda daniem, ponieważ 'czego jak czego ale żółtego sera w sklepach nie brakowało'
Z tym że to musiał być podłej jakości ser, jakieś seropodobne coś.
I jeszcze pamiętam opisy wspaniałych przyjęć jakie wydawała Mała Księżniczka dla Rózi w pokoiku na strychu.
Uwielbiałam tę książkę.

[kochamruskieileniwe]

Kwiat kalafiora dzieje się na przełomie 1977/78 roku. Ser wówczas był.
Gdy wydano go - było ciut gorzej (1981)

Szósta klepka , o której pisałam, było to kolejne odświeżenie książki. Bo czytałam ją jakoś wkrótce po wydaniu (1977). I właśnie w głębokim kryzysie ten ser za mną "chodził"

[simply_z]

mnie sie podobal pokoi z malej ksiezniczki. ten na strychu..kiedy zaczela dostawac rozne drobiazgi,

[nolus]

simply_z napisała:

> mnie sie podobal pokoi z malej ksiezniczki. ten na strychu..kiedy zaczela dos
> tawac rozne drobiazgi,

Uwielbiałam to )) I jeszcze "Tajemniczy ogród" oczywiście - furtka ukryta za pnączami...

I parę zabaw pozyczonych od "Dzieci z Bullerbyn"...

[viridiana73]

A mnie się też "Mała księżniczka" przypomniała; ten moment kiedy znalazła w rynsztoku pieniążek i kupiła za niego torbę maślanych bułeczek. Co prawda zostawiła sobie tylko jedną, ale opis był tak sugestywny, że czułam wręcz ten zapach, smak i ciepło świeżutkiej bułeczki jedzonej małymi kęsami (żeby starczyło na dłużej).

[homohominilupus]

viridiana73 napisał(a):

> A mnie się też "Mała księżniczka" przypomniała; ten moment kiedy znalazła w ryn
> sztoku pieniążek i kupiła za niego torbę maślanych bułeczek. Co prawda zostawił
> a sobie tylko jedną, ale opis był tak sugestywny, że czułam wręcz ten zapach, s
> mak i ciepło świeżutkiej bułeczki jedzonej małymi kęsami (żeby starczyło na dłu
> żej).

o tak, to też!

[aqua48]

viridiana73 napisał(a):

>Co prawda zostawił
> a sobie tylko jedną, ale opis był tak sugestywny, że czułam wręcz ten zapach, s
> mak i ciepło świeżutkiej bułeczki jedzonej małymi kęsami (żeby starczyło na dłu
> żej).

O tak, ja miałam podobnie Mała księżniczka to też jedna z moich ulubionych książek dzieciństwa.

[qwirkle]

Ale ona chyba utopiła się w sosie do leguminy chyba

[aqua48]

qwirkle napisał(a):

> Ale ona chyba utopiła się w sosie do leguminy chyba

Nie. W śmietance przeznaczonej do ubicia i udekorowania biszkoptu na cześć ulubionej nauczycielki panny Stacy, tyle że Ania mysz wyjęła, a śmietanki nie wylała, bo zapomniała i Maryla tę śmietankę ubiła i podała z biszkoptem na stół.