Wasza ulubiona książka SF

[wapaha]

Hyperion - Endymion-Ilion

[taje]

Zachęcona głosami w tym wątku kupiłam Hyperiona i matulu, jakie to dziwne. I takie barokowe - jestem zafascynowana. Jestem póki co w połowie pierwszego tomu i przyznam, że dawno nie czytałam książki, gdzie co chwila zatrzymuje się, żeby ochłonąċ albo sprawdzić znaczenie słów (czytam po angielsku i często nie wiem, czy to neologizm, czy istniejące słowo). W pewien sposób przypomina mi atmosferą połączenie Kronik z marsjańskich Bradbury’ego i Trylogii Trzech Ciał. A najgorsze, że dziś nie skończę bo już jest 21, a muszę być na lotnisku o 5:30 rano i potem prosto do pracy…

[maly_fiolek]

Seria "Czerwony/Zielony/Niebieski Mars" ale ona ciężka jest.
'Hyperion' - za relacje z SI,
'Szpital kosmiczny' - za klimat ,
Cixin Liu 'Problem trzech ciał'

[kurt.wallander]

Tak na szybko,

tomik opowiadań Emmy Popik "Tylko Ziemia"
"Piknik na skraju drogi"
"Miliard lat przed końcem świata"
"Człowiek z wysokiego zamku"

[kurt.wallander]

Jeszcze:

"Poniedziałek zaczyna się w sobotę"
"Miasto na górze" Bułyczowa
"Cieplarnia" Aldissa

[dr.amy.farrah.fowler]

Popik - znakomita, zupełnie zapomniana. Podobnie jak Julia Nidecka.

[kurt.wallander]

Bardzo lubiłam do wracać do tego tomiku, ostatnio przypomniałam sobie po wieeelu latach. Nadal mi się podoba. Muszę poszukać innych jej książek, wiele tego nie ma, ale jestem bardzo ciekawa....

Nideckiej nie znam, poszukam.

[potworia116]

Słabo znam ten gatunek poza absolutnymi klasykami, ale zachwyciło mnie Unicestwienie Jeffa Vandermeera.

[taje]

A to nie na podstawie tej książki nakręcono Annihilation? Film był mocny, książki nie czytałam.

[wybior]

Ian M. Banks, praktycznie wszystko (w wersji sf, w wersji nie-sf tez, ale troche mniej), ale chyba nie wszystkie jego ksiazki przetlumaczono na polski, "Wspomnij Phlebasa" i, bodajze "Najemnik" mam, bo chcialem zobaczyc, jak to sie czyta po polsku (dobrze się czyta). Ale nie widze tlumaczenia tego, co czytam w tej chwili ponownie, z duza przyjemnoscia (Matter), no i chyba nie przetlumaczyli kapitalnej (w wiekszosci), 'Against a Dark Background'. Oczywiscie Sapkowski rulez (ze wzgledu na jezyk i kilka innych rzeczy), ostatnio z przyjemnoscia wysluchalem kapitalnie czytanej, po rosyjsku, trylogii wiedzminskiej, choc ogolnie nie korzystam z audiobookow (okazalo sie, że calkiem sporo rozumiem). Na szybko, z tych, które wspominam z dużą sympatią: 'Czas jest najprostszą rzeczą', wszystkie, mniej lub bardziej, powiesci dot. 'swiata Endera', 'Dzień tryfidów', 'Gdzie dawniej śpiewał ptak', "Obcy w obcym kraju', 'Ostatni dzień stworzenia', 'Kantyczka dla Leibowitza', 'Samotność Anioła Zagłady', 'Apokalipsa według Pana Jana'. Nb. polskie post-apokalipsy bywają na dobrym poziomie, ale od tej związanej z Wrocławiem (kilka części) słabo mi się zrobiło. Ach, ostatnio przeczytalem ponownie, z przyjemnoscia Grzedowicza (Księga jesiennych demonów, Popiół i kurz, Wypychacz zwierząt), ale ostatnia powiesc, hel3 miejscami mnie irytowala. Bardzo cenie Limes Inferior Zajdla, zdumiewa mnie, jak facet w prl-u potrafil trafnie oddac wspolczesny swiat i jego mechanizmy (choc b. uproscil). No i jeszcze 'odjazdy' H. P. Lovecrafta, związane z Cthulhu, oraz 'odjazdy' w inną stronę, czyli opowiadania Ambrose Bierce'a, ale trudno to podciągnąć pod sf...Ogolnie jednak, mimo tego, ze mam bardzo duzo 'ulubionych' ksiazek sf, nie sięgam po nie ponownie, z wyjatkiem Banksa czytam tylko rzeczy, ktorych nie znalem.

[wybior]

...i oczywiscie 'Cieplarnia', 'Non-stop', 'przenicowany swiat', 'Piknik na skraju drogi'... 'czlowiek z wysokiego zamku' i - w tym samym stylu - 'SS GB' i - znakomita 'Vaterland'.

[buldog2]

Limes inferior jest prymitywne jednak. I takie zadufane w sobie.
Jeśli Strugaccy, to "Miasto skazane" (Град обреченный), jest po polsku. Wzystko inne, Przenicowany świat (Обитаемый остров), tylko się do tego zbliża.

[buldog2]

No i 'odjazdy' H. P. Lovecrafta, związane z Cthulhu i podobnymi, są super.
A "Ostatni dzień stworzenia" i podobne, to fajne historyjki.

[lot_w_kosmos]

Solaris.
Wyłącznie.

[deszczu_kropelka]

Z dzieciństwa pamiętam książki Gabrieli Górskiej. Ciekawa jestem, czy ktoś jeszcze czytał i lubił?

[memphis90]

Same poważne nazwiska widzę... 😜 A ja tak prymitywnie - lubię serię Frontlines Marko Kloosa i serię Starship Reshnicka. I calutkiego Crichtona. Marsjanin był ok. Dystopie Atwood, ale nie te o końcu świata, najbardziej lubię "Serce umiera ostatnie" albo "Grace & Grace". Ogólnie sf tak mniej mi leży- jak myślę o książkach, które naprawdę mi się podobały, to wychodzi na to, że wszystkie na pograniczu - Pan Lodowego Ogrodu, Kroniki Czarnej Kompanii. Hyperion jakoś nie zaskoczył. Czytałam też jakaś dziwną książkę o świecie na kółkach, który w sensie dosłownym był hiperbolą (Odwrócony świat czy jakoś tak) ...

[snakelilith]

memphis90 napisała:

> I calutkiego Crichtona.

Ale czemu niepoważny? Ja Crichtona też lubię. Jurassic Park przeczytałam nawet dwa raz i to na długo przed ekranizacją książki. Super historia. Lubię też Kinga, choć trudno posądzić go wielką literaturę. Nie przetrawiłam jednak Duny Herberta. Dla mnie to przydługie flaki z olejem, poważne nazwisko nie pomaga.

[bialeem]

Diunę zacznij od Dzieci z tylko niewielkim intrem kto jest kim. Diuna jest w 85% polityczna. Można tego gatunku nie lubić, ale w tej serii najlepsze jest to, że zupełnie inaczej się ją czyta zależnie od wieku. Kompletnie inna historia jak się ma 15, 20 i 25 lat. Co mi przypomina, że przegapiłam czytanie w okolicach 30 i 35;P

[snakelilith]

Chyba nie dam rady zacząć od innej powieści w cyklu, bo tego rozwleczenia w czasie nie zniosę. Jak lubię takie jędrne, trzymające się kupy historie, a feudalno-mistyczne światy i historyczne opowieści mnie jakoś nie bawią. Ale może kiedyś jeszcze raz spróbuję.

[bialeem]

Jak cie nie bawią, to nic na siłę. Nie ma sensu czytać czegoś tylko dlatego, że wszyscy czytali. Jak doszłam do Boga-cesarza (czy imperatora zależnie od tłumaczenia), to też stwierdziłam, że mu się odległości czasowe rozjechały i sagi, to ja mogę ale z cyckiem i nordykiem ala o ludziach lodu

[taje]

Mnie się właśnie najbardziej podobała Diuna. Bardziej niż kolejne części. Takie połączenie zen i dżihadu.

[buldog2]

Zgoda. Takie to jest. Ale to wszystko zabawki, bez treści. Trochę jak strzelanka (nie zmogłem całości, nie chcę wracać).

[segregatorwpaski]

Luna jest mega, Kwiaty (...) uwielbiam, płaczę przy niej za każdym razem rzewnymi łzami, Diunę wolę pierwszą, jest mega, reszta też ok, ale wolę Diunę. Kocham jeszcze Hyperiona!

[memphis90]

Ale Hyperion miał jedną wadę. Na samym początku ten główny bohater prowadzi wewnętrzny monolog, bo ktoś z nim omawia (bodajże) morderstwo, tym samym nakierowujac na szukanie sprawcy przez resztę książki. I pada tam mysl, że ten ktoś tak z nim omawia i go tutaj do śledztwa zatrudnia "a przecież to ja mógłbym być tym (bodajże) mordercą". Docierając do końca tomu czułam się zwyczajnie wpuszczona w maliny, bo początek ("mógłBYM") niejako wykluczal zakończenie...

[niebieskie_korale]

Zdecydowanie Fundacja Assimova, wczystkie czesci i dodatki...geniusz prostoty i zawilosci, uwielbiam.

[nickbezznaczenia]

Luna, to surowa pani - Heinlein (chyba z 5 razy, właśnie się zabieram za 6ty i stąd wątek)
Świetna!

[marianna1960]

"Przez ocean czasu" - Bogdan Korewicki

[marianna1960]

Przez ocean czasu - Bohdan Korewicki

[taje]

Luminous Greg Egan
Diuna
cały cykl Fundacja Aasimova - trochę ramotka, ale nadal b lubię
Cieplarnia Aldissa

Kiedyś lubiłam dystopię, ale ostatnio wróciłam do Zajdla i jednak bardzo się zestarzał

[alex_vause35]

Nie wiem, na ile to SF, ale od lat wielbię "Diamentowy wiek" Stephensona.

[viridiana73]

"Fiasko" Lema.
I opowiadania o Gallagherze Kuttnera.

[ministra_prawdy]

Wiem, że to głupio zabrzmi, ale myślę, że Diuna, której nie czytałam. Świat przedstawiony w najnowszych filmach mnie absolutnie oczarował, a ci, co znają książę, twierdzą, że film jest wierną ekranizacją.
Bardzo podoba mi się przede wszystkim prosty, ale nowatorski i odważny pomysł, aby przedstawić uniwersum z bardzo, ale to bardzo dalekiej przyszłości (czego zresztą z filmów się nie dowiemy). Już samo to powoduje dreszczyk emocji. Podoba mi się też to, że Herbert widzi ewolucję ludzkości (nie mylić z rozwojem) jako ewolucję w kierunku "parapsychicznym", a nie technologicznym. Jest w tym jakaś tęsknota i nadzieja, że człowiek jest czymś więcej, niż tylko mięsem i ulotną materią, wystarczy tylko, że sięgnie po możliwości, które daje mu Kosmos. Jednocześnie jest w tej wizji jakaś męska surowość i bezlitosna pragmatyka, bo autor skupia się na parapsychologii, a nie "duchowości". Ludzie po 15, czy 20 tysiącach lat od Ziemi nadal używają feudalizmu jako organizacji społecznej, nawet w skali globalno - kosmicznej. Moce "superbohaterów" są cynicznie wykorzystywane do zdobycia i utrzymania władzy, a nie do ratowania dziewic z opresji i świata przed katastrofą, nawet jeśli w agendzie danej organizacji są szczytne cele. Morał jest jasny i smętny - tysiące lat nie zmienią natury ludzkiej.

[profes79]

Film jest ekranizacją kompletnie do duszy (o wierności nawet nie wspomnę). Wywaloną w kosmos gigantomanią CGI w której cały sens i historia Diuny giną (mimo wpompowania w ekran 350 mln USD i ponad 5h). Mnóstwo rzeczy zostaje niewyjaśnionych; niepokazanych - a jak pokazywanych to kompletnie od czapy, niczym Cykada w polskim Wiedźminie. Diuna z lat 80-tych mimo, że sama w sobie była koszmarkiem na miarę filmów SF tamtych czasów, to jednak przedstawiała cały setting lepiej.

Konia z rzędem temu, kto bez czytania książki będzie wiedział np. jaką rolę pełnili mentaci i skąd się wzięli; co to były tarcze; kim byli Sardaukarzy (pominę taki drobiazg jak to, że książkowo Sardaukarów zidentyfikowano po charakterystycznej dla nich taktyce walki bo walczyli w mundurach Harkonnenów).

Na upartego dałoby się z tego zrobić trylogię - i wtedy pokazać całość tego świata a przynajmniej porządnie przedstawić jego założenia.

[taje]

Oj, zupełnie się nie zgadzam. Moim zdaniem film doskonale oddaje nastrój książki. I jest dość wierny, choć oczywiście nie można było wszystkiego pokazać (w książce jest słowniczek terminów, fragmenty pamiętników etc - to się trudno przekłada na język filmu).

[la_felicja]

A "Obojętne planety" Krzepkowskiego ktoś zna? Wprawdzie to zbiór opowiadań, ale niektóre bardzo celne

[ministra_prawdy]

la_felicja napisała:

> A "Obojętne planety" Krzepkowskiego ktoś zna?

Nie znam, przestałam czytać jakiekolwiek ksiązki jakieś 20 lat temu i przypuszczam, że to między innymi dlatego jestem w miarę normalna.

[hydra-wydra]

Jeżeli głównym kryterium jest wracanie po kilka razy, to tu są moje typy:

Clarke: Spotkanie z meduzą (zbiór opowiadań). Wygrałam ją w jakimś konkursie na letniej kolonii. To była moja pierwsza książka sf, mam do niej ogromny sentyment.

Dalej:
Asimov: Równi Bogom
Lem: Głos Pana i Kongres Futurologiczny
Zajdel: Limes Inferior
Huberath: Gniazdo Światów
Wolfe: Pieśń Łowców (opowiadanie)
Triptree: Miłość to plan, plan to śmierć (opowiadanie)
Strugaccy: Ślimak na zboczu

[terazkasia]

"Fiasko" Lema

[buldog2]

Ogólnie Solaris lepsze. W Fiasko jest jeden przekaz plus przygodowa otoczka. Solaris jest większe.

[buldog2]

Wiele jest świetnych pomysłów.
Dorzuciłbym co najmniej dwie książki:
George R.R. Martin "Pieśń dla Lyanny"
Greg Bear "Koncert nieskończoności".

Pomimo różnych treści mają niepusty przekrój (część wspólną). I za tę część wspólną wymieniam je.

[chatgris01]

Wiedźmin
Diuna
wszystko Bułyczowa
Władca Pierścieni
Próżny robot Kuttnera

[maly_fiolek]

Hyperion - Simons - fantastyczna wizja interakcji ludzi z AI,
Gamedc - Przybyłek, znakomita wizja rozwoju ludzkości,
The Expance - Corey, fantastyczna space opera.