Z czego czerpiecie siłę, radość

[ludzikmichelin4245]

chęć życia i nadzieję na przyszłość w takich momentach jak obecnie?
Jak radzicie sobie z lękiem?

[angazetka]

Z najbliższych. Z faceta, psa, kota.
Ze spotkań z przyjaciółkami.
Z pomagania.
A z lękiem sobie nie radzę

[klementyna156]

Wcale.
Właśnie spadło na mnie potężne, dodatkowe nieszczęście.
Nie radzę sobie. Wzięłam poczwórną dawkę melatoniny w nadziei, że zwali mnie z nóg i zasnę jak najszybciej.

[deszczu_kropelka]

Klementyna, przesyłam dużo dobrych myśli i gorące życzenie, żeby wszystko ułożyło się jak najlepiej.

[gaskama]

Oj ... to oby dzis było lepiej!

[mikams75]

z gor, przyrody

[madame_edith]

Na mnie oprócz tego, co się dzieje plus ogólnych kłopotów, które mam spore spadł właśnie największy stres w moim zawodowym życiu. Pewien błąd o ogromnych konsekwencjach finansowych.
Nie radzę sobie kompletnie, tylko pies mi daje trochę radości, on nic nie wie, więc zadowolony jak zawsze.

[ludzikmichelin4245]

Trzymam kciuki, żeby dało się odkręcić.

[madame_edith]

Dziękuję, jutro się okaże czy straty będziemy liczyć w setkach tysięcy czy milionach.
A to i tak nic wobec ludzi tracących życie zaraz za rogiem 😞

[daniela34]

Silę- z najbliższych, z roboty, która jest do zrobienia.

Nadzieję- z małych sukcesów. Z opowieści o ludzkiej dobroci.
Znasz ten żart z Fb: "Czasem myślę, że jeśli ktoś w grupie pomocowej napisze, że potrzebuje dinozaura wymarłego gatunku, ale żeby był żywy, to wolontariusze dostarczą w ciągu 27 minut."?
I w tym jest dużo prawdy.
I takie historie dają nadzieję, radość i wiarę.

I chociaż są gady w ludzkiej skórze to więcej jest dobrych ludzi. Chociaż o wszystko się musimy upominać albo zapewniać we własnym zakresie to jutro przychodzi do mnie kobieta, której może będę mogła pomóc. Jeden plus. Jedna sprawa zdjęta z jej głowy. Jedno bezpieczne dziecko.

A poza wszystkim- trzeba odpoczywać i robić sobie przerwy od wojny.

[ludzikmichelin4245]

Myślę, że ta dyscyplina skupienia na zadaniach, tu i teraz, najdalej jutro, to może być dobry trop. Bo jak człowiek zacznie myśleć o tym, jak życie będzie wyglądało za rok, to lęk obezwładnia.

[daniela34]

A nie, nie, za żaden rok. Nie wiem, co będzie za rok. Ale rano trzeba wstać, umyć zęby, wymalować sobie urodę 😉 i zabierać się do roboty. I póki co żyć tak, jakby za rok wszystko miało być normalnie.

[igge]

Ze swojego związku, małżeństwa. Przede wszystkim.
Ze sztuki, muzyki, piękna.

[malgosiagosia]

Z praktykowania stoicyzmu.

[igge]

Serio?
Zazdroszczę więc.
Stoicyzm jest mega trudny w praktyce.

[aqua48]

igge napisał:

> Stoicyzm jest mega trudny w praktyce.

Nie, nie jest taki trudny, tylko trzeba zacząć go praktykować w dobrym, stabilnym okresie, nie w złym.
A ja teraz czerpię siłę z rozpędu chyba. I z tego że muszę się codziennie jakoś ogarnąć, wykonać konieczne czynności, zająć codziennymi sprawami. Rano ulubiona kawa, trzeba się ubrać, umalować, wyjść z domu i jakoś to potem idzie.

[malgosiagosia]

igge napisał:

> Serio?
> Zazdroszczę więc.
> Stoicyzm jest mega trudny w praktyce.

Nie jest trudny i warto spobowac.
Osiaga sie spokoj na bardzo glebokim poziomie.

[igge]

Lista długa rzeczy, które trzeba przyjąć jako niezależne od nas i nie będące złem jest dla współczesnego człowieka niełatwa.
To że śmierć, choroby, niesprawności, bieda itp NIE są złe tylko neutralne ani złe ani dobre jest hmm wyzwaniem dla nieprzejmowania się.
W zasadzie liczy się tylko bycie przyzwoitym człowiekiem i koniec.


A tak wracając do tematu wątku mnie siły i radości ( o ile radość jest możliwa w obecnym momencie przytłoczenia i smutku wywołanych wojną z U) dodają też te wszystkie okruchy dobra. Dzisiaj w czasie uczelnianych zajęć online, które widziałam, nagle w tle, za plecami profesora pojawiły się ukraińskie maluchy.
Profesor zaskoczony uśmiechnął się i przeprosił, że wizytacja lekcji.
To dodaje otuchy.

[znowu.to.samo]

Ja dowiedziałam się wczoraj z filmu na YT że jestem stoikiem

[malgosiagosia]

igge napisał:


> W zasadzie liczy się tylko bycie przyzwoitym człowiekiem i koniec.

Najsmiesniejsze jest to, ze kazdy o sobie mysli, ze jest przyzwoitym czlowiekim, no i oczywiscie madrym.

[kkalipso]

Siła musi być, bo bez tej całkiem się pogrążymy. Radość jakoś nieszczególnie mnie obchodzi, chyba że dla ściemy dla dzieci. Żyć trzeba i zawsze jestem wdzięczna jak wszyscy zdrowi od rodziny po sąsiadów i każdego napotkanego człowieka. Lęk niestety niesamowity, do wakacji mieliśmy podjąć najważniejszą decyzję w naszym życiu i znów doopa...mi chyba niedane życie w spokoju, ale żyję, a teraz ktoś głoduje, marznie, ginie.

[barbibarbi]

Czerpię siłę z najbliższych, ze spacerów z psem, z przytulania się do futrzaka, z przyrody. Czym więcej widzę ruin w telewizji, tym bardziej dostrzegam piękno przyrody, doceniam spokój. Robię też porządki, układam w szafach, to też mi daje chwilową ulgę. Poza tym ogłupiam się i odwracam uwagę od strasznych myśli serialami, oglądam obecnie milionowy odcinek walking dead, jak się naoglądam tych zombiaków, to mi się paradoksalnie lepiej zasypia Od znajomych mam odwyk, ostatnio same porażki towarzyskie, więcej słyszę paniki i teorii spiskowych niż rozsądku. Planuję uaktywnić się jako wolontariusz, ale muszę się podleczyć i nie wiem czy psychicznie wyrobię.

[mama_duzych_dzieci]

"czy z psychicznie wyrobisz?" - może byc trudno, możesz robić kanapki, smażyć naleśniki, zebrać pluszaki wśród znajomych - a ktoś silniejszy zawozi. Mi słabo to wychodzi, dlatego inaczej to rozwiązuję bo sama potzrebuję wsparcia psychicznego.

[fornita111]

Z psow, faceta i przyrody- w tej kolejnosci. Po godzinie w lesie jestem kilka godzin spokojna. Wczesniej jeszcze praca i pomaganie mi dawaly powera, teraz juz niestety nie daja Potrafia mi psychike rozpieprzyc drobiazgi, jest zle. I mam nieodparte poczucie, ze najblizsza przyszlosc przyniesie wylacznie zmiany na gorsze.

[borsuczyca.klusek]

Czy facet wie o tym, że jest drugi po psach? 🙄

[fornita111]

Dbam, zeby nie wiedzial

[igge]

Mi w lesie wczoraj i dzisiaj sił dodawało SŁOŃCE.
Jest cieplej i bardziej wiosennie. Ciemno robi się później niż jeszcze niedawno.

[jolie]

Nie wiem, skąd piszesz, ale są rejony w Polsce, gdzie aktualnie mimo słońca, jest przenikliwe zimno. To słońce to tylko objaw mocnego wyżu z suchym i mroźnym powietrzem. Wiosennie było w lutym.

[fornita111]

Nie, marcowe slonce jest zupelnie inne, nawet jak jest zimno. I dzien dluzszy, zdecydowanue wiosennie sie robi i pachniec wiosna tez juz zaczyna.

[jolie]

Tak, dni są dłuższe i rano jest jaśniej, ale zimno jest straszliwe. Właściwie od początku miesiąca. Dzisiaj rano 30 km od Krakowa było -12.

[igge]

Jeszcze kurtki zimowej ( taka na minus 20 w t-shircie) nie zmieniłam na wiosenną fakt. Mieszkam w zimnej okolicy, zawsze kilka stopni mniej niż w centrum.

[borsuczyca.klusek]

Właśnie jem lody o smaku Netflixa 😋

[fornita111]

Czego to marketingowcy nie wymysla z tymi nazwami Dobre toto? Te precle mi zgrzytaja

[borsuczyca.klusek]

Tak musi smakować niebo 🙄

Ale precli to tam nie ma, jedynie lekko słony posmak i brownie.

[fornita111]

Namowilas!

[3-mamuska]

Radość hm z bycia z rodzina.
Z pomagania innym ,z muzyki, ze spacerów z psem, z książek. Spotkanie z przyjaciółmi i z pracy bo lubię swoją prace. Chwilą ciszy /spokoju.

[princesswhitewolf]

Z kopania bunkru przeciwatomowego i wypelniania scian olowiem

[fornita111]

dobra, jeszcze z ematki czerpie, bo wpisy takie jak ten sprawiaja, ze sie usmiecham

[lilia.z.doliny]

kopania bunkru przeciwatomowego i wypelniania scian olowiem
Dajże spokój. Nakopiesz się jak jakiś jest, albo, co gorzej, dżdżownica i tyle. A wystarczy położyć się tyłem do wybuchu atomowego.i nakryć głowę kocem.

[lenka_1237]

princesswhitewolf napisała:

> Z kopania bunkru przeciwatomowego i wypelniania scian olowiem
>
> Zależy co kto lubi.Ja z życia .Ciężka praca kobieto.😊😉🤗😀

[m_incubo]

Właściwie to nie wiem. Wcale chyba nie czerpię. Zazwyczaj to albo to po prostu mam (siłę, radość, chęć życia) niezależnie od okoliczności, które obiektywnie bywają niekorzystne, albo nie mam i brak problemów, spokój, rodzina nie pomaga na to - zdarza się rzadko.

[damartyn]

Fajny wątek.
Lęków obezwładniających nie mam. Jestem pragmatyczna i zadaniowa. Dużo już w życiu przeżyłam i wiem , ze musi być wyjście z każdej czarnej dziury . Może nie od razu ale jest.
Z radością to różnie , czasami cieszy byle co , a czasami nic ale trzeba iść do przodu. Jak jest bardzo ciężko to mnie pomaga sen. ( nawet jak nie śpię ). Drugie dnia zawsze jest inaczej. Inne spojrzenie na sprawę.
I doceniam małe szczęścia. Dziecko zadzwoniło, kot się łasi, oblałam winem bluzkę ale taka , której przecież nie lubię😉. Baby są silne , zawsze dadzą radę.

[trampki_w_kwiatki]

No. Tak jest.

[astramastra]

Niestety nie z każdej czarnej dziury jest wyjście. Sen od dłuższego czasu pomaga, ale tylko w momencie jak zasypiam, bo z tym nie mam problemu, za to już ze spaniem tak.

[milupaa]

Z wrodzonego optymizmu czerpie. Nie mam lęków, lęk jest nieracjonalny. Mam co najwyżej strach, konkretny. Strach oswajam szukając informacji, nigdy nie jest tak ze wszystko idzie źle, a nawet jeśli to jest chwilowe. Aha i unikam czarnowidzów, nie cierpię czarnowidztwa i siania defetyzmu.

[leanne_paul_piper]

Ja dziś zaczynam urlop, nareszcie! Mogę położyć się cały dzień na plaży, zamiast schodzić z cudownego słońca do roboty, buu. I walczyć z wiecznymi awariami.

[mizantropka_20]

Ostatnio w ogóle nie czerpie... A z lękami (nie tylko widmo wojny, ale różne zawirowania w życiu osobistym) radzę sobie farmakologicznie

[ajaksiowa]

Aktualnie ze słońca,świergotu ptaków,spacerów i nadziei że wiosna tuż tuż🙂🙂

[ykke]

Z lasu, słońca, zapachu powietrza.

[katriel]

Z zaufania Bogu.

[gajmal]

Ja też. I z modlitwy.

[leosia-wspaniala]

Do tego Boga, który pozwala bombardować szpitale położnicze i onkologiczne oraz strzelać do ewakuujących się cywilów?

[extereso]

Uważasz że to wątek do kwestionowania wartości innych ludzi?

[nutella_fan]

Ależ ty glupias...

[chococaffe]

Dzięki za ten komentarz. Dzięki podobnemu porzuciłam KK jako 10-11 latka, za co jestem wdzięczna losowi

[lilia.z.doliny]

Z synów- najbardziej. Endorfinowy haj, jeśli u nich jest tak jak powinno być. Z planów na ten rok. Koncertów. Z małych chwil małżeńskich. Z odkurzanych uczuć. Z durnych psów moich, najlepszych.
BTW- ujowo jest mieć starego psa . Rozpieszczam ja do nieprzyzwoitości, wyróżniam, drapie pod broda, odpuściłam furminator. Ale za pół roku kończy 12 lat. Cudów nie ma. Nie mogę o tym przestać myśleć, kiedy widzę, że coraz bardziej jej się nie chce (

[gamma76]

nie martw się na zapas, moja w tym roku 15 kończy, od dłuższego czasu jej się nie chce, ale wciąż jest z nami! Ostatnio nawet przeszła zabiegi (pies ją pogryzł) i naprawdę liczyłam się z tym, że to koniec, ale wylizała się.

[lilia.z.doliny]

Ale to ONek, tu raczej długowieczności nie przewidziano

[igge]

Podpiszę się. Nasza ma 14.5.
Zdrowie ok. Ślepnie, głuchnie, ma coraz upierdliwsze zachowania czyli pewnie demencję i zwieracze słabsze ale codziennie biega ze szczeniakami niczym lipicany tańczące. Widać, że mega frajdę sprawia jej bieganie, hasanie i zarządzanie innymi zwierzętami.
Mamy nadzieję na jej długą i dobrą starość.
Życzę tego samego Waszym seniorom psim.
ON znajome wcale krótko nie żyły.

[chococaffe]

Z inercji

A serio. Z bliskich ludzi, mądrych i dobrych ludzi, z nadziei.

Z lękiem chyba radzę sobie robotą, mniej czasu i energii do kombinowania co będzie - dlatego raczej nie czytam wątków, artykułów w stylu "możliwe scenariusze"

[swiecaca]

siłę - z tabletek antydepresyjnych.

radość - niespecjalnie ją odczuwam i w lepszych czasach, choć zdarza się. chyba najbardziej mi ją daje oczekiwanie na coś fajnego - urlop, wyjście ze znajomymi.

lęk - w tej chwili najgorszy przeszedł. staram się nie czytać za wiele newsów, wiadomości w tv nie oglądam (nigdy tego nie robiłam). nie da się żyć w ciągłym lęku - organizm ma mechanizmy sprawiające że poziom lęku opada, nawet jeśli trudna sytuacja się nie zmieniła.

[marinella]

Z przeszłości. 5 lat temu znienawidziłam wiosnę i byłam pewna, ze tak już będzie zawsze. Podnoszę się dalej, ale już zaczynam tolerować świergot durnych ptaków.

Z dzieci. W sumie są sensem mojego życia, wiec dopóki one są szczęśliwe i ich dzieciństwo jest chronione to mi daje sile napędową do działania - wyłączenia TV i pójścia na rzekę pooglądać łabędzie.

W sumie może dziwnie to zabrzmi, ale pamietam wypowiedz jakiegoś byłego więźnia obozu Oświęcimia , który powiedział , ze nawet w obozie ludzie się kochali i chcieli mieć dzieci, wiec chyba taki ludzki instynkt przetrwania i nadzieja na lepsze jutro.

[bywalec.hoteli]

czemu znienawidziłaś wiosnę? uwielbiam wiosnę.

[czarne-jagody]

Z wrodzonej radości życia.

[igge]

Marinella nie wiem czemu ale ja kiedyś też znienawidziłam wiosnę. Ktoś najbliższy i niestary zmarł 20 listopada wtedy i nie mogłam znieść budzącego się wiosną życia.
Żałoba może być powodem nienawiści do wiosny.

[joana012]

Obecnie czerpię radość z sukcesów dziecka, że wspólnych chwil z partnerem (dzisiaj idziemy na kabaret np.) z nadchodzącej wiosny, planów wakacyjnych które się zaraz pojawią i wrodzonego lub może nabytego optymizmu i dystansu do życia.