Podziwiam wielodzietnych z wyboru.

[serbia4]

Mam córkę 21-miesięczną.Nie planuję więcej dzieci,nie czuje sie na
siłach.Chyba jestem też materialistką.Jedno będzie miało więcej niz
troje.Także będzie spożywało lepsze pożywienie.NAPRAWDĘ Was podziwiam.Wiele z
Was ledwo wiążę koniec z końcem.
Napiszcie co kierowało Wami przy takim wyborze.Przecież z jednym żylibyscie
na wiele wyzszym poziomie.

[mamajudo]

> Wiele z
> Was ledwo wiążę koniec z końcem.

Znaczy się: stereotyp
Nie poczytałaś wcale a wcale naszych wypowiedzi.
Pokusiłabym się o stwierdzenie, że niewiele z nas
ma problemy finansowe

> Napiszcie co kierowało Wami przy takim wyborze.Przecież z jednym żylibyscie
> na wiele wyzszym poziomie.

Finansowym poziomie, tak? Zapewne Ale nie to w życiu jest najważniejsze.
Ja się kierowałam MIŁOŚCIĄ.

[jol5.po]

>NAPRAWDĘ Was podziwiam.Wiele z
> Was ledwo wiążę koniec z końcem.<

podziwiasz, że wiele z nas >ledwo wiążę koniec z końcem.<?
skąd takie przeświadczenie??
(kłania się stereotyp wielodzietnych), nie przejmuj się nami, ważne, że Ty
podjęłas taką a nie inną decyzję (jedno dziecko), że zrobiłaś to, jak piszesz z
pobudek materialnych (>jedno będzie miało więcej niz troje.Także będzie
spożywało lepsze pożywienie<
o cóż z tego?
to jeszcze nie znaczy, że wiesz jak się żyje w dużej rodzinie, jak to wygląda
materialnie
a wygląda różnie, tak jak różne są rodziny z jednym, z dwójką dzieci i na różnym
poziomie materialnym zyją

a motywy wyboru takiego modelu rodziny - rózne, zapewne niematerialne, to pewne,
bo o takim motywie piszesz Ty i będziesz miała tylko jedno dziecko

a jak pisać o innych wymiarach decyzji, skoro dla Ciebie akurat wazny jest ten
punk widzenia może Ci być trudno zrozumiec więc ten inny

i jeszcze jedno - absolutnie na podstawie doświadczeń własnych, im więcej dzieci
tym więcej pieniędzy (moja subiektywna historia)

>Przecież z jednym żylibyscie
> na wiele wyzszym poziomie.
i znowóż, skad wiesz??? bo tak logika podpowiada, ale ona nie przystaje do
życia, nie zawsze
jedno jest pewne, z mniejszą ilościa dzieci zyje się łatwiej, prościej,
psychicznie, fizycznie
jednak (też na podstawie własnych subiektywnych doświadczeń) dostaje się coś w
zamian

[jol5.po]

mamajudo, zdublowałyśmy się

[zuzanna56]

Serbia a co to znaczy na wyższym poziomie? Droższe ciuchy, ładniejsze ubrania?

[mamajudo]

jol5.po napisała:

> mamajudo, zdublowałyśmy się

To samo sobie pomyślałam, czytając Twoją, Jolu, odpowiedź

[serbia4]

Wyzszy poziom życia to:
-co roku wczasy,
-szynka zamiast pasztetu,
-dobrej klasy auto,
-możliwość budowy domu.
Można wypisywać,a wypisywać.

[mamamonika]

Kochana, to nie jest wyższy poziom, naprawdę ))

[aska1972]

Ha ha ha
Fajna definicja wyższego poziomu życia
Ja jeszcze poproszę o definicję lepszego jedzenia.
A reszta, to szkoda gadać.

[mamamonika]

Może my lepiej poczytajmy, kumo, bo niektórnych rzeczy połuczyć się lepsiej ode
mondrych ludzi, co to i biednego pożałujom, i podszkolom a i na duchu
podetrzymajom. Trza skorzystać jak w internecie bezpłatnie takie mondrości
dajom bo potem nie bedzie i co my biedne zrobiem

[ola9664]

mam czworo dzieci i zyję na tym samym poziomie co ty. Co roku wczasy w
Chorwacji. Jadamy szynkę. Samochody 2 dobrej klasy a łącznie z gorszymi to 9.
Dom jednorodzinny nie z możliwością budowy ale już wybudowany 280 m2. Ponadto
nie wydaje mi się byś kiedyś mi dorównała zarówno posiadaniem dzieci jak i
materialnie.

[mamamonika]

Serbia, mam propozycję. Poczytaj sobie najpierw nasze wypowiedzi i troszkę
lepiej przemysl następne pytanie. Tym się przyznam lekko zbłaźniłaś...

[zuzanna56]

Serbia, piszesz że jedno będzie miało więcej niż troje. No tak ale jeśli wy
będziecie mieć dobrą pracę i dużo zarabiać w przyszłości, to być może troje
będzie miało mieć możliwość mieć więcej. To tak na marginesie bo mam zupełnie
inną definicję życia na poziomie. Myślę to raczej o poziomie intelektualnym i
emocjonalnym. Można dać dzieciom bardzo wiele miłosci i wsparcia mając ich
więcej niż jedno.
A co do wakacji co roku, dobrego samochodu i domu lub dużego mieszkania to
chyba stać na to nie tylko osoby z jednym dzieckiem. To zależy od dochodów
rodziny a nie od ilości posiadanych dzieci.

[serbia4]

Wyraziłam swoje zdanie i mam do tego święte prawo.Wiecie ja nie piszę na
forum,że mam 7 dzieci i nie mam na prezenty gwiazdkowe.A to jest dobry przykład
tego,że po co mieć tyle dzieci.Dzieci narobić a potem biedę klepać.

[zuzanna56]

Chyba dokładnie takiego postu nie było...
Pewnie że każdy z nas może wyrazić własne zdanie.

Tylko za co podziwiasz mamy wielodzietne?

[serbia4]

Masz rację,ale w przyszłości to:
-studia,
-mieszkanie dziecku,
-samochód i cala pomoc finansowa.
A jak tych dzieci jest więcej to sorry Winetou.

[zuzanna56]

Hm...mam tylko jedną siostrę. Pochodzę z dobrej, kochającej się rodziny. Moi
rodzice są dobrymi ludźmi, fajnymi dziadkami ale są bardzo przywiązani do
swoich pieniędzy. Mają do tego prawo bo naprawdę ciężko całe życie pracowali.
Choć mogli (było ich na to stać), niczego oprócz miłości (a to bardzo dużo!) mi
i siostrze nie dali.

Obydwie dość wcześnie wyprowadziłyśmy się z domu, skończyłyśmy studia, mamy
dobrą pracę, dobrych mężów i po dwoje dzieci. Obydwie pracujemy i powodzi nam
sie nieźle - wg twojej definicji to dobry poziom.

Czy naprawdę trzeba kupić dziecku mieszkanie, samochód itd?

Ale dyskusja schodzi na inny temat.

Powiem ci że ja też podziwiam mamy wielodzietne. Ale podziwiam je szczerze. Za
optymizm, za to że świetnie sobie radzą. Ja też jestem trochę materialistką,
niestety....

[serbia4]

Nie trzeba,ale czy nie jest miło swemu dziecku podarować coś.Idą swięta czy
dziecko nie ma prawa do wypasionych zabawek.W przypadku 3 dzieci te prezenty
będą skromniejsze.

[zuzanna56]

Nie, moim zdaniem dziecko nie ma prawa do wypasionych zabawek.

Jeśli rodzice mają potrzebę mu takie zabawki kupić to dlaczego nie?

Wszystko zależy od tego co chcesz swojemu dziecku podarować: miłość, czas,
zabawę, radosne dzieciństwo czy drogie zabawki.

[arwena_11]

Wiesz co, ja jestem moderatorem forum pomocne emamy, i mogę cie zapewnić, ze
wielodzietność nie jest równoznaczna z tym, ze dzieci nie dostaną nic pod
choinkę. W tej chwili mamy akcje gwiazdkową, wśród 150 dzieci zgłoszonych do
akcji, niewielki procent pochodzi z rodzin gdzie dzieci jest wiecej niż 3.
Większość sa to jedynaki i rodziny z dwójką dzieci.
Ale te dzieci dostaną prezenty, i to bardzo często takie jakie sobie wymarzyły,
ponieważ jest wiele osób, które chce tym dzieciom sprawić radość.
One chcą sie podzielić tym co mają i wspomóc Świetego Mikołaja w jego pracy.
Tak wiec to ze ktoś ma duzo czy mało dzieci nie swiadczy o tym, że może lub nie
spełnić ich marzenia. Ale dzięki ludziom, którzy patrzą ciut dalej niż czubek
własnego nosa, ich dzieci również odczują magię świąt. A moge cię zapewnić że
jest ich dużo.
Ja mam dwoje dzieci i mogę im zapewnić właściwie wszystko, ale uczę ich ze są
tacy co mają mniej, i którym trzeba pomóc. Umieją sie dzielić swoimi zabawkami.
A jeżeli dostaną pod choinkę jeden prezent mniej, bo ja kupię coś dla innego
dziecka, to nic się nie stanie.
W rodzinach wielodzietnych tych normalnych, często jest najważniejsza miłość i
ciepło, które dzieci dostają. Pewnie też rodzice poświecają im więcej czasu,
niż skupieni na swoich karierach rodzice jedynaków.

[zuzanna56]

arwena_11 napisała:

Pewnie też rodzice poświecają im więcej czasu,
> niż skupieni na swoich karierach rodzice jedynaków.


Arwena, popieram cię w całej rozciągłości ale błagam i ty nie ulegaj
stereotypom. Nie każdy rodzic jedynaka jest skupiony tylko i wyłącznie na
swojej karierze. Są różne powody tego że ktoś ma tylko jedno dziecko.

[serbia4]

Oczywiście to tez są rację.Lepiej niech dziecko jest jedynakiem i najada sie do
syta.Nie okłamujmy się dzieci z rodzin wielodzietnych czesto zazdroszczą innym
zabawek.Albo swojego pokoju.

[zuzanna56]

serbia, jestem na tym forum już jakiś czas i zapewniam cię że wiele rodzin
wielodzietnych ma bardzo dobre warunki materialne i lokalowe do wychowywania
swoich dzieci. Chyba lepsze niż ty skoro obawiasz sie że twoje ewentualne
drugie dziecko głodowałoby albo nie miało żadnych zabawek. Przepraszam nie chcę
cię urazić ale to chyba ty masz problem ze swoją sytuacją materialną.

Masz prawo mieć własne zdanie. Ale posłuchaj też tego co mówią inni. I dopiero
potem oceniaj.

[ola_mi81]

Zabawne, ale ja mam 3 siostry, i nigdy nikomu niczego nie zadrosciłam,
natomiast moja przyjaciółka jedynaczka zadrosciła mi rodzeństwa i zadrości do
dzisiaj.
Pozdrawiam

[serbia4]

MAM DOBRĄ SYTUACJE MATERIALNĄ

[zuzanna56]

OK chyba nie ma sensu dalej dyskutować. Cześć.
Pozdrawiam.

Nie karmić trolla! n/t

[rycerzowa]

[zuzanna56]

Sorry, zapędziłam się......

serbia. e-mama 13 listopada.

To już koniec i kropka.

[serbia4]

I tu i tam prowokacja.

[serbia4]

jestem pod róznymi nickami.Sprawdzam reakcje na forum.

[kasiulka1975]

Serbia,jaja sobie robisz?Sprawdzasz reakcje na forum?Moze to jakis tajny
eksperyment psychologiczny?Jesli nie to masz wiekszy problem ze soba...Mieszkam
w Irlandii i tutaj norma jest rodzina wielodzietna, moje sasiadki maja po 4-6
dzieci,pracuja na pol etatu lub sa w domu, maja z reguly dosc dobra sytuacje
materialna(na polskie warunki b dobra).Mysle,ze wielodzietnosc nie oznacza
tego,ze dzieci dostaja mniej, ja tu tego nie widze.Mam tez znajomych w
Polsce,maja 5-8 dzieci,maja domy,samochody itd.Moi znajomi zaadoptowali 4 dzieci
i to nie jest rodzenstwo,kazde bylo malutkiePrzeciez na forum jest bardzo duzo
mam wyksztalconych,maja dobra prace,ich mezowie tez i moga zapewnic dzieciom
wszystko czego potrzebuja.Ale tu chodzi o cos innego,sama pochodze z rodziny
gdzie byla nas 4(zostala 3 bo siostra zmarla) i nie przelewalo sie w mojej
rodzinie,ale rodzice b chcieli nas wyksztalcic,kazde skonczylo studia i to
podwojne,mamy dobra sytuacje materialna, nauczylam sie tego,ze potrafie sie
dzielic,jestem empatyczna,mojemu dziecku(mam na razie pierwsze-8 miesieczna
coreczke) chce poswiecic jak najwiecej uwagi,czasu.Dzielilam pokoj z bratem i
nie zaluje tego,jak sie wyprowadzil(mialam 20 lat) czulam pustke.Wiec chyba nie
chodzi w zyciu tylko o pieniadze.Ja nie mialam wielu rzeczy w dziecinstwie,ale
pamietam milosc rodzicow,zabawy z rodzenstwem itd.I to bylo najwazniejsze.Tutaj
mieszkajac w innym kraju doswiadczam tego,ze w jednym tygodniu nie masz nic a w
nastepnym nagle znajdujesz super prace i z dnia na dzien pieniadze sa,ale tez
widze jak ktos mial super firme,ale zbankrutowal.Pieniadze dzis sa,jutro moze
ich nie byc i odwrotnie.Zachecam Cie tez do poczytania najnowszych badan na
temat radzenia sobie w zyciu ludzi z rodzin wielodzietnych prowadzonych na
Chicago Unievercity(jesli znasz angielski),jak chcesz podam Ci link.Jasno
wynika,ze byli szczesliwi i sa,radza sobie b dobrze w sytuacjach kryzysowych
itd.Nie powielajmy stereotypow,ze jak masz jedynaka to musi byc egoista itd,ani
tez,ze jak ktos ma wiecej dzieci,to musza byc zaniedbane itd.Mozna rewelacyjnie
wychowac zarowno jedynaka jak i 14 dzieci(moja babcia tyle wychowala).Pozdrawiam

[bazylia_am]

Serbia, współczuję Ci z całego serca i życzę szerszego spojrzenia na życie.
Trzymaj się!

Serbia sama się przyznała, że jest trollem

[mamamonika]

Dajcie już spokój

[akve]

Mamomoniko, dlaczego dajcie spokój ?
Serbia pisze ze swojego pkt.widzenia,a my odpowiadamy jej ze swojego.
Warto rozmawiać.
Warto przełamywac stereotypy.

Dobrze ,ze zaznaczyłas serbia,ze jestes materialistka i liczy się dla Ciebie
własnie przede wszytkim pozziom zycia.
Choć tu Cie troche rzoczaruje,bo wierz wielodzietnośc w naszym wydaniu
( w wiekszośći)nie jest równoznaczna z bieda czy niskim poziomem zycia
cokolwiek by to miło znaczyć.
Dla Ciebie -cytuje:
"Wyzszy poziom życia to:
-co roku wczasy,
-szynka zamiast pasztetu,
-dobrej klasy auto,
-możliwość budowy domu.
Można wypisywać,a wypisywać"
Większość z nas jeździ na wakcje co roku.Czasami w Polsce ,czasmi za granicę.
Poczytaj o tym! Były b.ciekawe posty na forum ,gdzi ejechac z większą gromadką
np. do Holandii czy do Skandynawii.
Jedzenie:nasze dzieci jedza to co lubia najczęsciej,jak wszytkie dzieci.Moje
nie lubia pasztetu (szkoda, bo robie domowy-fantastyczny-wierz mi).Nie
oszczędzamy na jedzeniu i srodkach czystości
Auto;przeczytaj watek o autach.Wile się dowiesz czym jeździmy i a jak wiesz
większa rodzina wymaga większego samochodu np.7-osobowego.A te sa juz lepszej
klasy i wymagaja wiekszej kasy
Możliwość budowy domu.Nie wiem jak to jest,duża rodzina mobilizuje.Pisąłysmy o
tym wielokrotnie.My od poczatku mieszkamy w domu,ale okazał sie dla nas za mały
i własnie bedziemy budować wiekszy.Daj Boże!
Nasi męzowie to zaradni,przedsiebiorczy,inteligentni faceci ,którym się CHCE
stanąc na wysokości zadania.
Jakbys trochę poczytała to wiedziałabyś jak to jedna z nas niedawno
przeprowadzała sie do swojego domu z nowodkiem u piersi niemalże.Ale fajnie sie
to czytało jak się pakowali,przewozili itd.

Nie ulegaj steretypom!
Popatrz wkoło siebie.Jest nas dużo ( wielodzietnych) a będzie jeszcze
wiecej.Serio.Bo to się staje modne
Nasze dzieci chodza do dobrych szkół ,są uzdolnione np.muzycznie.Zdobywaja
nagrody w międzynarodowych konkursach i jeżdżą do Grecji w nagrodę(tez się
dziewczyny chwaliły).
My same jestesmy po wyższych studia w wiekszości,część z nas pracuje.
I nasze dzieci tez będa studiować.

Jak napisałaś:Można wypisywać,a wypisywać.
Nie o to chodzi.
Jeszcze raz powiem:nie ulegaj stereotypom!
I nie bój się miec wiecej dzieci,bo to strach o jutro Cie powstrzymuję,prawda?

[serbia444]

Ładnie napisane ale to chyba nie do końca prawda to znaczy pewnie i są dość
zamożne rodziny wielodzietne. Większość jednak ma dochód w granicach 600-700 zł
netto na osobę albo i mniej. Mieszkacie w domu od początku, sami czy z
rodzicami. Budujecie większy? Z czego?

[mamaanieli]

A ty piszesz do większości, czy do nas? Bo takie pseudonaukowe dywagacje, gdy
nie czytało się z pewnością żadnych prac na temat, to dość łatwo snuć. Były tu
już trolle serbiopodobne, to mamy doświadczenie.
I jakie ma znaczenie w jakim domku i w jaki sposób zbudowanym, mieszka Akve?
Kompletna bzdeta.
Akve, ja rozumiem wymianę poglądów. Ale rozmówca musi być na przynajmniej takim
poziomie, żeby rozumieć i wysnuwać wnioski. Musi mieć też wiedzę, a nie
posługiwać sie obiegowymi opiniami. W innym wypadku dyskusja staje się jałową.
Pozdrawiam. a.

[serbia444]

Ma znaczenie. Kto ma odpowiedni dochód to buduje dom lub kupuje mieszkanie. Kto
nie ma to mieszka z rodzicami. Raz jeszcze powiem że czytałam wasze wypowiedzi
z ostatnich trzech czy czterech miesięcy, doczytam jeszcze. Wiem że są tu osoby
budujące czy już posiadające własny dom, nie rodziców czy teściów. Niewiele
rodzin wielodzietnych na to stać.

[jol5.po]

>doczytam jeszcze<
zabrzmiało groźnie
kobieto najpierw się wywewnętrzniasz ze jesteś trollem, potem prowadzisz
dochodzenie na temat dochodów
masz za dużo czasu???

a tak poważnie, jeśli nie będziesz pamiętała o swoim postanowieniu adwentowym,
wejście na to forum zamknie się przed Tobą

[serbia444]

No to ostatni raz.
Prawda boli jol5po ?

[jol5.po]

ostatni raz
powisisz do jutra i jestes kasowana
za uprawianie prywaty

[mama_kasia]

Wiem, że nie powinnam karmić tego wątku, ale strasznie mnie
to rozśmieszyło - Jolu wybacz

Bo ja nigdy nie chciałam mieszkać w domku, choć lubię o nim
pomarzyć - ze szczegółami
Bo taki dochód, o jakim piszesz, to całkiem fajna sumka.
(Tak mi się z mojego małomiasteczkowego punktu widzenia wydaje.)
Bo mi niczego do życia nie brakuje.
Bo moje ulubione wczasy, to tanie łażenie po górach z całą rodziną. -
na wysokim poziomie, a jakże ))

Serbio.

[michalinka75]

Hmmm, tak się składa, że mój tata jst Serbem, więc Twój nick mnie zaintrygował.
Powiem Ci tak. Ja jestem jedynaczką, moi rodzice twierdzili, że mają jedno
dziecko ponieważ będą mogli mu zapewnić wszystko to, co najlepsze, dorabiali
się, ale mieli czas również na rozrywki, ponieważ domowych obowiązków zbyt
wiele nie mieli, mną także nie musieli się zajmować, bo wychowanie dziecka
przerzucili na babcię. Tęskniłam za nimi całymi dniami i nocami, ale prezenty
dostawałam zawsze wspaniałe. Co tu ukrywać, miałam najładniejsze ubrania,
przybory szkolne, pyszne jedzonko, słodycze, które moi rodzice przywozili do
Polski, każde wakacje spędzałam za granicą. w Polce wtedy było ciężko, bo to
były lata 80 -te, więc wszyscy mi tego zazdrościli. Cóż z tego, skoro ja
zazdrościłam koleżankom i kolegom tego, że na Dzień Matki do szkoły przychodzą
ich mamy, a z tatą jadą na ryby i grają w piłkę....Ja sobie mogłam tyko o tym
pomarzyć. Teraz, w wyniku splotu różnych okoliczności, mama jest na moim
utrzymaniu, od niej nie dostałam nic w sensie materialnym, emocjonalnym też
niestety nie. Sama mam trójkę dzieci i cudownego męża, myślę o jeszcze jednym
dziecku i nie zależy mi na tym, żeby chodzić w drogich ubranich i jeżdzić
dobrym samochodem. Wystarczy mi to co mam, a mam rodzinę, w której co rano
przybiegają do mnie 3 pary bosych stópek i ładują do mojego łóżka, pryztulają
się, czasem się pokłócą, czasem wspierają ...i tak się wtedy cieszę że "to
wszystko" moje...czuję sie taka bogata i szczęśliwa, a kiedy mnie i męża już
zabraknie wiem, że chłopcy będą mieli siebie i mam nadzieję, że nigdy,
przenigdy, nie będą się czuli tak samotni, jak ja, ze swoim drogimi zabawkami.
Pieniądze można czasem stracić w jednej chwili...prawdziwa miłość i poczucie
bezpieczeństwa, wpojone w dzieciństwie, to jest dopiero lokata kapitału, która
nigdy nie straci na wartości.

[mamajudo]

Michalinko, pięknie napisałaś!

[16111976q]

Ja już nic nie rozumiem... Czy ta serbia robiła sobie jaja, czy naprawdę ma
takie płytkie podejście do życia??? Ja się strasznie zdenerwowałam, bo to nie
chodzi o to czy ktoś się decyduje na 1 dziecko czy na 6 dzieci, ale o motywy
jakie ludźmi kierują. Smutny taki człowiek, który przywiązuje taką wagę do
spraw materialnych. Ale kolejny raz utwierdzam się w przekonaniu, że nasza
decyzja o trzecim dziecku była jak najbardziej słuszna a mój post "chciałabym a
boję się" jest już nie aktualny bo JUŻ SIĘ NIE BOJĘ !!!!

do michalinka75

[krzemyczka]

Ja też myślę, że pięknie napisałaś i dziękuję Ci za te słowa.

[lucy_cu]

Podpisuję się pod Michalinką. I pod innymi mądrymi wypowiedziami forumowych mam.
I tak się tylko zastanawiam- jeśli Serbia jest trollem, to niech sobie będzie,
nie ona jedna w sieci tak się zabawia.
Ale jeśli nie jest...szkoda, że pewne stereotypy aż tak bardzo wdrukowują się w
umysły ludzi...
Serbio- wielodzietność kojarzy Ci się z biedą, matką skrajnie zaniedbaną (taką
z brudnymi włosami z dziesięciocentymetrowymi odrostami), gromadą dzieci w
lichych ubrankach, wrzaskiem, chaosem, z zapachem tysiąc razy przesmażonego
oleju, wiszącym w powietrzu... Prawda? Takie masz skojarzenia? Idę o zakład, że
właśnie takie. Bo takie ma baaaardzo dużo ludzi.
Serbio, zapewniam Cię- można całkowicie spaprać wychowanie jedynaka, mimo, że
teoretycznie cała uwaga rodziny koncentruje się na nim, a materialnie niczego
mu nie brakuje.
I można pokazną gromadkę dzieci wychować na mądrych, fantastycznych ludzi- i
czerpać z tego wychowywania wielką satysfakcję.

[mamaanieli]

Kasuj Jol5 kasuj kochana- odświez przed Wigilia

[zwiatrem]

Serbia chyba nie ma płytkiego podejscia do zycia ona po prostu gnije z nudy przy
tym jednym dziecku raz, a dwa biedna serbia wszystko juz ma a my wciąż chcemy i
marzymy więcej i więcej i miości mamy wiecej i snów mamy wiecej i więcej mamy
uśmiechów naszych dzieci, upackanych piernikami - czegos jej brakło tak blisko
przed świętami- czego brakuje takiej iksińskiej vel serbia?
dreszczyku ? odbudowania własnej wartości czyimś kosztem bo ktoś słaby? serbia
my zbyt silne jestesmy, ani nam nie dołozysz, ani nam nie podłożysz ani nam nic
nie dodasz tym postem - nie zas takie my słabe by ując komus a sobie dołozyc jak
tobie przyszło to czynić
--
swoją droga mowa była o poziomie, gdzie ta serbia ma poziom?
--
A jak przechodzi obok nas ta serbia to czujecie tę empatię? Poezji może dźwiek
słychac? Czujecie zapach bułeczek moze? A moze słyszycie szum wody nad brzegiem
morza? (Jutro jade na spacer ).......nie.
--
Jak czytam serbie to czuje zapach garazu i widzę blysk tych wypasionych zabawek,
które stoją w szeregu na pólkach w nowych wciąż kartonach, żeby się nimi nie
bawić tylko chwalić, chwalić i chwalic i chwalić i chwalić bez końca- patologia
to bewstydność i nie zachowanie umieru a nie wielodzietność

duzo dzieci

[karolinka1116]

osbiscie tez Was podziwiam, ale nie chodzi mi o pieniadze
jestem bardzo mloda(21), moje dziecko to 'wpadka', ma 3 misiacea
niektore kobiety po urodzeniu zwlekanego, badz wpadkowego pierwszego dziecka na
tyle sie w nim zakochują, ze chca jeszcze jedno..
mnie to nie spotkalo, nie zawalilo mnie to szczescie, a myslslam ze bedzie
inaczej ,ze sie przekonam
nie wyobrazam sobie 2 dzieci, nawet z kilkutetnia roznica wieku
nie chcialabym juz wracac do karmienia, placzu, usypania, halasu, obowiazkow
pal go szczesc 'sytuacje materialna'

chce 'gnic z nudy', chce nic nie robic, miec duzo wolnego czasu-oto moje
marzenie
nie chce balaganu w domu, zawalonego meiskzania lozeczkami, nie chce gotowac
obiadkow

uwaazam ze Serbia jest zrozpaczona, bo nie chciala swojego dziecka i ono ja tak
wykancza, troche sie przy Was dowartosciowuje...

[mamaanieli]

jakbym miała 21 i lat i małe dziecko poczęte z braku dojrzałości, to miałabym
takie uczucia jak ty.

[michalinka75]

W tym wieku masz prawo nie być gotową na żadne dziecko, nie mówiąc o gromadce.
Powinnaś jeszcze się uczyć, bawić, zdobywać inne życiowe doświadczenia, ale
posiadanie dziecka wcale tego nie wyklucza. Do pewnych rzeczy trzeba dojrzeć
ale niekoniecznie wyznacznikiem jest tu wiek. Z biegiem lat możesz stwierdzić,
ze to całkiem fajnie mieć "odchowane" dziecko, będąc jeszcze młodą, pełną sił
i zapału. Może zapragniesz kolejnego dziecka, może stwierdzisz, że chcesz od
życia czegoś innego. Ważne jest to, żebyś kierowała się sercem i nie robiła nic
na siłę. My - mamy wielodzietne mamy dużo dzieci właśnie z potrzeby serca i
daje nam to duzo radości i satysfakcji. Przecież najważniejsze chyba jest czuć
się w zyciu spełnionym i robić to, co się kocha...mam nadzieję, że w Twoim
zyciu równiez tak będzie.
Nic nie piszesz o ojcu dziecka, możliwe, że jest Ci ciężko bo jego po prostu
przy Tobie nie ma,lub nie możesz zbytnio na niego liczyć. Taka sytuacja zawsze
jest trudna, nawet dla kobiety która jest starsza od Ciebie. Uwierz jednak, że
wszystko zmieni się na lepsze i szczeście "zawali" Cię jeszcze nie raz, masz
przed sobą całe życie, jak je przeżyjesz, zalezy w dużej mierze od Ciebie.
Życzę Ci duzo siły i wytrwałości.

[karolinka1116]

to prawda-miec dziecko w tym wieku to kleska, mnie nie chodzi o rozrywki, tylko
o to absorbowanie, dogladanie, robienie mleka, nie spanie po nocach, ciagle
jest na glowie, a ja nawet w najsmielszych snach sie nie spodziewealam ze tak
mozna soba absorbowac i nie ma od tego dpoczynku
najgorsze jest to, ze wiem ze kiedys bede chciala miec dziecko-ale tak inaczej,
takie planowane, utesknione....
i przeraza mnie to..

z ojcem jest ok, ale co z tego skoro nie chce byc matkaaaaaa

[elajanik2]

nie mogę się z tobą zgodzić , że dziecko w wieku 21 lat to klęska.Ja urodziłam swoje pierwsze dziecko w wieku 20 lat.Byłam już od roku mężatką, nie była to wpadka, ale też jak się później okazało nie byłam gotowa emocjonalnie na dziecko.Myślałam że gdy się urodzi to zapłonę matczynymi uczuciami, że zakocham się w tym maleństwie. Niestety nic takiego się nie wydarzyło, opiekowałam się nim najlepiej jak potrafiłam, ale nic poza tym.Miłość przyszła dużo później,wtedy czułam się bardzo winna, że nie dałam temu dziecku wszystkiego czego pewnie potrzebował.Że popełniłam względem niego tak dużo błędów.Teraz mój synek ma prawie 16 lat, jest najstarszym z piątki rodzeństwa, i moim oczkiem w głowie, no może przesadziłam, ale mam do niego pewną słabość.Może wypływa to z jakiegoś podświadomego poczucia winy, może staram mu się wynagrodzić to że nie był tak przyjęty przezemnie jak później reszta rodzeństwa. Zapragnęłam mieć dużo dzieci, i jak wspomniałam mam ich pięcioro i nigdy nie żałowałam wczesnego zamążpójścia, ani wczesnego pojawienia się Mateusza.

[bazylia_am]

Wyszlam za mąż mając 20 lat, córkę urodziłam w wieku 21 lat i była takim
najbardziej wyczekiwanym i kochanym dzieckiem pod słońcem. Wiedziałam, że nie
bedzie lekko i to prawda. Przez kilka lat panią napawala mnie myśl o kolejnej
ciąży (w ogóle nie mieliśmy warunków, mieszkalismy kątem u rodziców) i
strasznie się bałam nieprzespanych nocy.
ale nadszedł dzien kiedy zapragnęłam drugiego dziecka, a teraz trzeciego
Myślę, że do wszystkiego trzeba dojrzeć, nic na siłę. Pozdrawiam ciepło

[bazylia_am]

Zapomniałam dodać - pomyśl o plusach tej sytuacji.
Gdy kończyłam studia (dzienne), malutka miała już 3 latka. Obroniłam się w
maju, od września Jula poszła do przedszkola a ja znalazłam pracę.
Moje kolezanki ze studiów mialy dylemat - ciąża, rodzina, praca? co najpierw?
Ja wyszłam na tym najlepiej

[16111976q]

Ja urodziłam pierwsze dzieciątko mając 25 lat i mimo, że wyczekane to i tak
było mi ciężko. Psychicznie szczególnie. Nie byłam jeszcze do tego
przygotowana, miałam wiele problemów emocjonalnych. Ale u boku mojego kochanego
męża przetrwałam i zaczęłam pracować nad sobą, co dało super rezultaty. Drugi
dzieciątko też było świadomie poczęte, ale macierzyństwo już dojrzalsze. Teraz
szczęśliwie noszę pod sercem trzecie i jestem przeszczęśliwa. Staram się ciągle
pracować nad sobą, a dzieci też mnie wiele uczą o mnie samej i o całym tym
pogmatwanym życiu.

[karolinka1116]

'Myślałam że gdy się urodzi to zapłonę matczynymi uczuciami, że zakocham się w
tym maleństwie. Niestety nic takiego się nie wydarzyło, opiekowałam się
nim najlepiej jak potrafiłam, ale nic poza tym.Miłość przyszła dużo
później,wtedy czułam się bardzo winna, że nie dałam temu
dziecku wszystkiego czego pewnie potrzebował.Że popełniłam względem niego tak
dużo błędów.'-JA TEZ TO CZUJE, te wyrzuty, boje sie ze sie pojawia, bo ja nie
potrafie dac calej siebie, martwi mnie to
ale moze dobrze sie stalo,
nadal sie boje nieprzespanych nocy, nie chce juz do tego wracac, strasznie
bylo, sen to podstawa..