otoszyja
20.09.22, 15:24
Nie dostanę umowy na czas nieokreślony. Dzisiaj babka z kadr mi powiedziała. Dotychczasową miałam na pół roku, kończy mi się w piątek. Czyli od poniedziałku nie mam pracy. I jestem wściekła. Na siebie, na przełożonego i na świat. Na siebie, bo to była (jeszcze jest) bardzo dobra praca. Ciekawa, rozwijająca, nieźle płatna, dobry dojazd, benefity, sensowni ludzie. Niemal wszystko na tak. Przeszłam trudny proces rekrutacji, dostałam od razu umowę o pracę na pół roku. A mój cholerny charakter sprawił, że nowej nie dostanę. Bo ewidentnie z przełożonym nie nadawałam na tych samych falach. Co prawda stanowisko mam samodzielne, ale codzienne spotkania i calle z nim to norma dla zespołu. On flegmatyk, a wielkim ego, uwielbiający tłumaczyć innym oczywistości i uprawiający klasyczny mansplaining, ja niezależna, asertywna, nie znosząca być pouczana i traktowana protekcjonalnie. A dziewczyny z zespołu mnie ostrzegały: szef szybciej wybaczy błąd w pracy niż niepasujący mu charakter. Po to jest to 6 miesięcy, żeby przekonać się, czy ktoś mu leży czy nie. Wszystko to wiedziałam po 2 tygodniach, a mimo to nie potrafiłam się opanować i jak inne pokornie oraz cicho siedzieć i wysłuchiwać "mądrości" szefa kiwając głową.
Na szefa i na rzeczywistość jestem wściekła, bo... No czemu tak musi być? Że zawsze trafi się ktoś, kto tak centralnie może schrzanić ci twój ekosystem. W pracy, w rodzinie, w otoczeniu sąsiedzkim, towarzyski itp. No czemu? Strasznie mi żal tej pracy, tym bardziej, że idą ciężkie czasy (a raczej już są) i będzie mi koszmarnie trudno znaleźć coś równie sensownego (na szybko znajdę coś za znacznie mniejsze pieniądze, nudniejszego, gorzej skomunikowanego, mniej perspektywicznego itp.). Z drugiej strony wiem, że jakbym udawała potulną, to byłabym też nieszczęśliwa. Takie charaktery jak nasze po prostu nie mogą funkcjonować w jednym zespole.'
Szkoda, po prostu szkoda. Płaczę sobie trochę do monitora, dzielę się anonimowo moją historią, proszę o kciuki za poszukiwanie nowej pracy (jutro zacznę)...
A swoją drogą, sprytnie to sobie wymyślili. Pierwsza umowa na tak długo, bo przecież zwykle daje się miesiac czy maks. 3, żeby sprawdzić pracownika bardzo dokładnie i przede wszystkim, żeby zobaczyć, czy szefowi podpasuje jego osobowość. A jeśli nie, to bez żadnych ceregieli nie daje się nowej umowy, a w międzyczasie - o czym dzisiaj się również dowiedziałam - dyskretnie prowadzi kolejną rekrutację na moje stanowisko, od prawie miesiąca. Prawdę powiedziawszy wolałabym, żeby mnie po prostu zwolnili, zamiast elegancko, w białych rękawiczkach czekać do końca umowy i cześć.
Ehhh, jest ciężko. Pozdrawiam wszystkich w podobnej sytuacji i w ogóle wszystkich.