Minusy dokocenia

[aurinko]

Są jakieś? Na pewno coś się znajdzie...
Dwa lata lata temu odszedł nasz ukochany sierściuszek, który był z nami całe życie moich dzieci (córka miała roczek jak go adoptowaliśmy, syn jak się urodził to kot już był), dopiero teraz dojrzeliśmy do nowego futerka. Od kilku dni mieszka z nami 4 miesięczny kocurek, jest cudowny i kochany. Dziś dowiedziałam się, że jego siostra jest też do wzięcia. No i nie mogę przestać o tym myśleć. Serce mówi tak, rozsądek mówi nie. Powiedziałam mężowi, z nadzieją, że mi wybije z głowy drugiego kota, że kategorycznie powie nie. A on co? "No wiesz, tak sobie myślałem że fajnie byłoby mieć dwa". Dodam, że mój mąż nigdy nie przepadał za kotami. Tolerował, dbał, ale miłości nie było. A teraz zwariował.
Potrzebuję głosu rozsądku, może ktoś mnie sprowadzi na ziemię. Nie mam 200m2 żeby brać dwa koty. Mieszkanie 60m2, dwoje nastolatków i my. Drugiej kuwety nie wcisnę, nie mam gdzie. A co jak im jedna nie wystarczy? A jeśli nie będą się lubić?

[komorka25]

Moja znajoma zaczęła od przygarnięcia jednej chudzinki błąkającej się po osiedlu. Teraz na 58 metrach ma 4 koty (wszystkie znajdy) i dziecko w wieku szkolnym. Dają radę. Koty są super!!!

[mysiulek08]

jesli to siostra to bierz, mlodziaki sa, razem bedzie im razniej i weselej a wam odpadnie w duzej czesci zabawianie jednego kota

jedna kuweta im wystarczy, moze bedziesz musiala tylko troche czesciej zwirek wymieniac (zalezy od zwiru)
dlaczego maja sie nie lubic?
mamy rodzenstwo Grubson i Mimi, swiata poza soba nie widza a niech tylko jakis 'obcy' koci element krzywo spojrzy na Mimi to Grubson zamienia sie w batmana

bardziej wzruszaajcego spotkania niz to, kiedy po dwoch tyg dowiezlismy brata do wczesniej zgarnietego, nie widzialam, tak wiem, to 4 miesiace to nie dwa tyg ale szansa, ze sie nie dogadaja jest niewielka

wykastruj/wysrerylizuj i bedzie dobrze z dwoma

[login.na.raz]

Nie ma minusów- kotki będą się razem bawić i dzięki temu mniej psocic. Przynajmniej tak jest u mnie (a też nie planowałam dwóch kotow).

Chociaż nie, minus jest, oczywiście finansowy - więcej wydatków. Ale jak patrzę, jak się maluchy razem bawią, śpią razem i przytulają, to bardzo się cieszę, że są dwa. Jeden byłby bardzo samotny, zwłaszcza, że to bracia.

[damartyn]

Minusem jest tylko podwójna opłata za wszystko😉. Mam rodzeństwo. Są super.

[mysiulek08]

e, no bez przesady, jedna kuweta, przy dobrym zwirku dwa nie zuzyja az tak duzo jakby byl jeden, a jedzenie? chociaz otwarta puszka czy saszetka sie nie zmarnuje, zjedza od razu

[35wcieniu]

Raczej kwestie ewentualnego leczenia.
To zawsze trzeba jednak mieć na uwadze jak się człowiek decyduje na zwierzaka.

[mysiulek08]

jak sie decydujesz na dzieci, rowniez musisz miec to na uwadze

[35wcieniu]

No tak, to dość oczywiste spostrzeżenie.

[slonko1335]

Jedynie finansowy, poza tym same plusy . Jeżeli rodzenstwo bierz jak najszybciej bo się nie poznają jak za długo będziesz się zastanawiac

[asia.sthm]

Jesli rodzenstwo to bierz, najlepsza kombinacja.
Kolezanka miala matke z corka iciagla wojna i fukanie, ale sie unikaly wiec nie pozabijaly.
Rodzenstwo jak to rodzenstwo, bawia sie, psoca, czasem zleja sie lapkami po pyszczkach ale zyc bez siebie nie moga.

[mysiulek08]

rodzenstwo

na trzeciej focie, ten rudy, to ten co dotarl do brata po dwoch tyg

[asia.sthm]

O to to, to jest to!

[login.na.raz]

No pięknie 😀

[eresse]

Mam 3 koty. Zaczęłam od 2-letniego jednego przybłędy, niecały rok później ok.3 miesięczne rodzeństwo - brat i siostra. Moje obserwacje po ponad dwóch latach posiadania 3 kotów:
- koszty x3,
- czas poświęcony x3,
- przez pierwszy rok rodzeństwo spędzało dużo czasu razem, teraz bawią się razem ok. 20 minut dziennie, nie śpią już przy sobie, są bardzo niezależne,
- zabawa z człowiekiem jest o wiele atrakcyjniejsza niż z innym kotem, z każdym muszę bawić się osobno, czasami w osobnym pokoju bo inny, bardziej aktywny kot przeszkadza,
- głaskanie x3, dopominają się, szczególnie jeden najbardziej wrażliwy potrzebuje dwóch ok. 10 minutowych sesji intensywnego głaskania/czesania dziennie,
- 3 kuwety, sprzątamy kilka razy dziennie, do brudnej robią niechętnie, najczęściej czekają aż zostanie posprzątana (dwie w pokoju, jedna w przedpokoju), ta ostatnia jest używana może raz w tygodniu, więc dwie by wystarczyły,
- wszędzie kłaki, odkurzam codziennie,
- wszędzie żwirek.

Kocham niesamowicie, niczego nie żałuję, mimo że dzieciństwo najmłodszych mnie przeczołgało ze względu na to, że świadomie wzięłam koty chore, zarobaczone. Biegunki każde po 5 razy dziennie przez kilka miesięcy. Wizyty u weta po kilka razy w miesiącu. Dopiero wprowadzenie surowej diety rozwiązało ten problem (i znacząco obniżyło koszty). Niedobory witaminy B12, młodzieńcze zapalenie dziąseł, chorowitość przez pierwszy rok życia, było ciężko. Są wspaniałe, każdy inny, 3 różne charaktery, dla mnie to niesamowite doświadczenie dzielić z nimi życie, mimo że jeden to płaczek i wyje w niebogłosy jak czegoś chce, zabawka pod meblami urasta do rangi tragedii Mieszkanie mam 47 metrów, ale bez ludzkich dzieci. Więc ja bym wzięła, dałabym radę

[ardzuna]

Trudno wytrzymać z jednym kociakiem przez pierwszy rok, wiec bierz drugiego. Potem też łatwiej im znaleźć opiekę dochodzącą w czasie wyjazdu na dłużej. Jednego kota nie zostawisz samego w domu na 2 tyg.

[35wcieniu]

Dużo ludzi zostawia. W sensie że ktoś przychodzi karmić.

[mamtrzykotyidwato5]

Dwa to duży plus, bo się razem bawią, razem śpią i dbają o siebie i się nie nudzą, jak nikogo nie ma w domu.
Takie młode koty na bank się polubią, bo chęć zabawy przeważy. A jak siostra, to przecież koty się znają.
Mam obecnie 4 koty, a miałam 5 i zawsze tylko jedną kuwetę. Żadnemu to nie przeszkadza. Tylko trzeba częściej sprzątać bo urobek poczwórny.

[evening.vibes]

Jeżeli pytasz forum to znaczy, że chcesz tego kota

[tairo]

Dobrze ci serce mówi, bierz siostrę! Na 60 m² spokojnie możesz mieć 2-4 koty, zwłaszcza jeżeli będą mogły się przemieszczać nie tylko po podłodze.
Wbrew powszechnemu mniemaniu koty lepiej działają w wielopakach. Rodzeństwo to dobry pomysł, bo się już znają, więc odpadają problemy z dokacaniem, no i są w tym samym wieku, więc będą sobie wzajemnie zapewniać rozrywkę na swoim poziomie, zamiast psocić z nudów.

Jedna kuweta może im wystarczyć, tylko trzeba częściej sprzątać.

[samawsnach]

Akurat twoje wątpliwości są mało istotne, bo kuweta jedna wystarczy, a co do nielubienia to mało prawdopodobne.
Dla mnie potężny minus to dwa razy tyle sierści, wydatków i prawdopodobnych kłopotów zdrowotnych. No ale ja jestem kotami mocno zmęczona, więc pomijam tu liczne plusy dwóch kotów.

[pseudo_stokrotka]

Zaraz zaraz.... Czyż nie jest tak, że nie wolno zakładać kocich wątków bez zdjęć? 😡

[turzyca]

O, to, to, to!
Podłączam się do protestu w kwestii łamania dobrych zwyczajów na forum.

[bazia_morska]

Dodam tylko, że tez planuję dokocenie, jeśli chodzi o koszty weta to na pewno wykupię ubezpieczenie. Moi rodzice mieli 3 koty i jedną kuwetę, po prostu sprzątali częściej, bo kotecki lubiły mieć czysto.

[siedemkropek82]

Dokocilam jak koteczka miała 9 miesięcy.Kocurrk wspaniały,grzeczny,sam się bawi piórkiem albo kasztanem.Mruczy,co chwilę i jest śliczny,rudy.Od razu się pokochały.Bawia się jak szalone,liżą, myją,wąchają.Dobra to była decyzja.Mam 3 kuwety.Jedzenoe kupuje to dobre jakościowo.

[tilijka123]

Moje 4 futra mimo postawienia 4 kuwet 99% potrzeb załatwiają do jednej. Dwie zlikwidowałam, została jedna dodatkowo, sporadycznie w niej coś znajduję.
Kot jest młody i towarzystwo dobrze mu zrobi. W tym wieku dokocenie też powinno pójść bez problemów.

[hanusinamama]

Koszty dwa koty kosztują więcej niż jeden kot.
Ja mam 3 i sobię chwalę

[aurinko]

W podzięce za odpowiedzi wklejam zdjęcie

[mysiulek08]

niebieskooki?
sprowadz mu siostre 😘

[aurinko]

Niebieskooki a to siostrzyczka

[mysiulek08]

nosz kurde, Aurinko, dwa takie cuda w domu to sama radosc przeciez

[asia.sthm]

Bierz i juz nie marudz z watpliwosciami

[tairo]

Bierz i niech się dobrze chowają ślicznoty.

[verdana]

Bierz, ale podam Ci jeden istotny minus brania kotów w takim samym lub zbliżonym wieku. Starzeją się razem i z dużym prawdopodobieństwem w zbliżonym wieku mogą zacząć chorować, a to nie tylko trudne dla opiekuna, ale często finansowo rujnujące