Buc

[mallard]

Niespodziewanie zza węgła wyłonił się czarny kot. Szedł niespiesznie w sobie tylko wiadomym kierunku. Jako osoba wysokiej kultury osobistej, powiedziałem mu "cześć". Nawet głowy nie odwrócił...

[bene_gesserit]

Mało który kot odpowiada "czesc". Raczej "witam szanowna panią", o ile. Ten, którego zaczepiałas pewnie uznał, że nie jesteś szanowną panią.

[swinka-morska]

bene_gesserit napisała:

> Mało który kot odpowiada "czesc". Raczej "witam szanowna panią", o ile. Ten, k
> tórego zaczepiałas pewnie uznał, że nie jesteś szanowną panią.
>

Raczej "kto pani jest i czego chce?"

[bene_gesserit]

Albo od razu "precz z tymi łapami, my się nie znamy, prych prych"

[andaba]

Może niewychowany, ale żeby od razu tak brzydko o kocie?!

[iwles]

Behemot?
To się ciesz, że cię zignorował 😀

[kocynder]

No ale określenie z tytułu to chyba o tobie? Co za chamówa, żeby do OBCEJ osoby wołać "Cześć!"? "Cześć" używa się między znajomymi! Wstydź się, Mallard! Paskudne i nieuprawnione skracanie dystansu! Może gdybyś zachował się z klasą i zagaił np "Witam serdecznie w tym pięknym dniu!" to i reakcja byłaby inna?

[mallard]

kocynder napisała:

> No ale określenie z tytułu to chyba o tobie? Co za chamówa, żeby do OBCEJ osoby
> wołać "Cześć!"? "Cześć" używa się między znajomymi! Wstydź się, Mallard! Pasku
> dne i nieuprawnione skracanie dystansu! Może gdybyś zachował się z klasą i zaga
> ił np "Witam serdecznie w tym pięknym dniu!" to i reakcja byłaby inna?

Przemyślę.

[kocynder]

Mam nadzieję, że wiesz, że to żart był?

[mallard]

kocynder napisała:

> Mam nadzieję, że wiesz, że to żart był?

Mam nadzieję, iż widzisz, że ciągnę go dalej? 😉

[kocynder]

W takim razie zamiast pisać głupoty wracaj szukać kota i go przeprosić.

[abasia0]

Jestem szczęśliwa gdy raczy mnie obdarzyć choć spojrzeniem. A muszę temu wieśniakowi preparat na pchły zakropić...

[mallard]

kocynder napisała:

> W takim razie zamiast pisać głupoty wracaj szukać kota i go przeprosić.

Ok, ale jutro, bo to koło pracy było.

[damartyn]

No, ja bym z tym słowem uważała na południu Polski😂, szczególnie jeśli się myśli o sobie , jako osobie wysokiej kultury.

[kk345]

A co to znaczy na południu Polski?

[sueellen]

W górach mówi się cześć. Na szlakach . Na ulicy mówi się dzień dobry.

[kk345]

A suellen jak zawsze w swoim świecie.

[simply_z]

Taki hmm członek jakby

[kk345]

Oj. Przydatne wyjaśnienie, nie wiedziałam

[margit49]

simply_z napisała:

> Taki hmm członek jakby
>

Ale gdzie na południu? na Śląsku? tam wyrazisty jest po prostu ciul😃

[damartyn]

W Małopolsce.

[margit49]

Ok, dzięki 😀 rzadko bywam, ale mam rodzinę - częściej bywają u mnie

[simply_z]

Odpowiednika ciula

[szarmszejk123]

Kiedy czarny kot ci przejdzie drogę
Nie myśl bracie, że to pech
Złap sk.wiela, wykreć nogę
Niech zapi.. na trzech.

Nie mam pojęcia, skąd ja to znam.. ktoś coś?

[demodee]

> Nie mam pojęcia, skąd ja to znam.. ktoś coś?

Ja to znam z kolonii. Taka przyśpiewka na melodię "Yellow Submarine"

"Gdy ci kot przebiegnie drogę
Nie myśl, że to pech, że to pech
Wyrwij kotu jedną nogę
Żeby prędzej zdechł, prędzej zdechł

Ref.:
Mały John mini kalesony ma, kalesony ma, kalesony ma
.... [tu pamięc zawodzi]"

[szarmszejk123]

Nigdy nie byłam na koloniach :p

[sitniczek]

Ktoś to wziął za bardzo do serca i mój czarny kot zap..la na trzech, przez jakiegoś buca. Nieśmieszne.

[mika_p]

> Nie mam pojęcia, skąd ja to znam.. ktoś coś?

Brzmi jak kolonijno-podwórkowa przeróbka przeboju z 1964 r.
www.tekstowo.pl/piosenka,fryderyka_elkana,koci_twist.html

[sueellen]

Mój partner zawsze mówi dzień dobry środkom. Dzień dobry pani sroko, dzień dobry panie sroko. Zawsze pozdrawia sroki. Jak pozdrowi jedna zaraz szuka drugiej i kiedy nie znajdzie, jest bardzo nieszczesliwy. Nie żartuje. W UK dużo ludzi cierpi na te przypadłość.

[szarmszejk123]

"Mój partner zawsze mówi dzień dobry środkom"

Środkom czyszczącym? Środkom przymusu bezpośredniego ? oŚrodkom wypoczynkowym?:p

[sueellen]

Wszystkim bez wyjątku

[paspartua]

Podziękuj mężowi, odgania w ten sposób mogącego was dopaść pecha 😉 „An English tradition holds that a single magpie be greeted with a salutation in order to ward off the bad luck it may bring. A greeting might be something like "Good morning, Mr Magpie, how are Mrs Magpie and all the other little magpies?", a wiąże się to z rymowanką, którą ja z dzieciństwa znam w wersji:

„One for sorrow,
Two for mirth,
Three for a funeral,
Four for birth,
Five for heaven,
Six for hell,
Seven for the devil, his own self.”.

Ale są też dużo optymistyczniejsze, np.:

„One for sorrow,
Two for joy,
Three for a girl,
Four for a boy,
Five for silver,
Six for gold,
Seven for a secret never to be told.”.

Brytyjczycy są uroczy.

[mika_p]

Pratchett albo jego biograf pisał, że każdy zna inną wersję wyliczanki o srokach

[paspartua]

Już po krótkim researchu doszłam do wniosku, że mama nauczyła nas najbardziej złowrogiej wersji z możliwych, chociaż może po prostu najstarszej? Nawet „Heaven” oznacza przecież rychłą śmierć 😉 ale ciężko stwierdzić, bo odkąd pamiętam, ma wybitne zamiłowanie do makabry, w ten sposób ucisza dogłębny smutek, z którym się urodziła.

Pracę magisterską napisała o brytyjskich baśniach i legendach, potem długo mieszkała w Anglii, wróżki mojego dzieciństwa to nie „Dzwoneczki”, tylko groźne pełnowymiarowe kreatury gotowe człowieka porwać i zamordować, z kołysanek pewnie poleciłaby (tkwiące uparcie w mojej pamięci): „Rock-a-bye-baby” (When the bough breaks, the cradle will fall…), do tego: „All the pretty little horses” (Way down yonder, in the meadow, lies a poor little lamby, bees and butterflies, flitting round his eyes, poor little thing is crying mommy…).

Gdybym żyła w USA, pewnie dałabym sporo zarobić shrinkowi 😉.

Ale kocham ją, a dzięki niej kocham wspomnianego przez ciebie Pratchetta, przekłady wychodziły w kraju z dużym opóźnieniem, więc na początku tłumaczyła nam oryginały, a potem zachęcała do lektury samodzielnej. Dzięki niej byliśmy też na spotkaniu fanowskim w Warszawie ok. 2003/4 r., jako dziesięciolatka straszliwie wstydziłam się stanąć w kolejce po autograf, ale ośmielił mnie ogonek złożony z, uwaga, zakonnic w pełnych habitach, było ich może pięć, ale każda trzymała naręcze książek, i prosiła o dedykacje również dla: „Siostry Almy, Domiceli, Benedykty…” etc., wtedy nie rozumiałam, czemu mama po powrocie z życzliwym śmiechem o nich tacie opowiadała, ale po latach – chciałbym więcej takich sióstr czy kapłanów w Polsce, którzy się Pratchettem zachwycają.

Cóż z tego, że ateista, w jego twórczości można znaleźć więcej dobra i mistycyzmu, niż w najdłuższych nawet kazaniach. A polskie tłumaczenia są świetne, ogromny talent i wyczucie językowe Cholewy.

Przepraszam, że cię „wołam”, wyszedł mi niespodziewanie długi komentarz, ale skoro już tak bardzo odbiegłam od tematu, to dodam jeszcze, że wy, emamy, odrobinę kojarzycie mi się z Pratchettowskimi wiedźmami. Mądre, dobre, czasem ciepłe, ale cyniczne, zgryźliwe i trochę straszne, na tyle, że boję się założyć jakikolwiek własny wątek 😉: „ – Czego tu się można bać? – Nas – odparła z dumą Babcia Weatherwax.”. A gdybyś znalazła ten wywiad, to daj znać.

[danaide2.0]

Jesteś produktem antropocenu. Tyle łaski, taka niewdzięczność...

[mallard]

danaide2.0 napisała:

> Jesteś produktem antropocenu. Tyle łaski, taka niewdzięczność...

Bynajmniej! Jako równego go potraktowałem - to on uznał, że jest istotą wyższego rzędu! 🙃

[purchawka2020]

A od kiedy to jesteście na Ty, żeby do przygodnie mijanego kota mówić "cześć".

[mallard]

purchawka2020 napisał(a):

> A od kiedy to jesteście na Ty, żeby do przygodnie mijanego kota mówić "cześć".

Liczyłem na to, że jest kotem nowoczesnym, a to konserwatysta jakiś! Nawet nie chcę myśleć, na kogo głosował! 🙃